Nagorno-Karabakh: at least three Syrian fighters killed. Syrians on the ground are believed to be contractors working for Turkish security companies

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է առևտրային և այլ կազմակերպություններում ծառայության շահերի դեմ ուղղված հանցագործությունների քրեաիրավական ուսումնասիրությանը՝ դրանց իրավական բնույթի, հանցակազմերի առանձնահատկությունների և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրների համակողմանի վերլուծությամբ։ Աշխատության կենտրոնում այն հանցավոր արարքներն են, որոնք կատարվում են կազմակերպության կառավարման կամ ծառայողական լիազորությունների իրականացման ընթացքում և կարող են վնաս հասցնել կազմակերպության օրինական շահերին, գույքային դրությանը, բնականոն գործունեությանը կամ դրա մասնակիցների և այլ անձանց իրավունքներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննության են առնվում նման հանցագործությունների հասկացությունը, դրանց օբյեկտը, օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը, հանցագործության սուբյեկտը, ինչպես նաև քրեական պատասխանատվության առաջացման պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ առևտրային և այլ կազմակերպություններում ծառայողական լիազորությունների չարաշահումը կարող է դրսևորվել տարբեր ձևերով՝ կապված կազմակերպության կառավարման, գույքի տնօրինման, ֆինանսական գործառնությունների, պայմանագրային հարաբերությունների և այլ ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ։ Աշխատությունը կարևորում է նման արարքների ճիշտ քրեաիրավական որակավորումը և դրանց սահմանազատումը քաղաքացիական, վարչական կամ կարգապահական խախտումներից, քանի որ կազմակերպության շահերին պատճառված յուրաքանչյուր վնաս ինքնին դեռևս չի նշանակում քրեական պատասխանատվության առկայություն։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննարկվել նաև դիտավորության, անձնական կամ գույքային շահագրգռվածության, պատճառված վնասի և պատճառահետևանքային կապի հաստատման հետ կապված խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հանցագործությունների տարբեր տեսակների միջև սահմանազատմանը և իրավակիրառ պրակտիկայում դրանց որակավորման միասնական մոտեցումների ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կազմակերպությունների կառավարման առանձնահատկություններին, ներքին վերահսկողության մեխանիզմներին և այն պայմաններին, որոնք կարող են նպաստել ծառայողական լիազորությունների չարաշահման կամ այլ հանցավոր վարքագծի կանխարգելմանը։ Քրեաիրավական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գործող կարգավորման արդյունավետությունը, բացահայտել օրենսդրական և գործնական խնդիրները և ձևակերպել դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ կազմակերպությունների տնտեսական և իրավական շահերի պաշտպանության, կորպորատիվ կառավարման թափանցիկության բարձրացման և ծառայողական բնույթի հանցավոր արարքների դեմ պայքարի արդյունավետության ապահովման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի մասնագետներին, դատավորներին, դատախազներին, քննիչներին, փաստաբաններին, կազմակերպությունների իրավաբաններին, իրավաբան-հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Medicine

Ազգագրական, պատմաբժշկական և մշակութաբանական բնույթի աշխատությունը նվիրված է Անդրկովկասի որոշ բնակավայրերում ապրող հայերի ժողովրդական բժշկության ավանդույթների, բուժման եղանակների, առողջության և հիվանդությունների վերաբերյալ պատկերացումների, ինչպես նաև սերնդեսերունդ փոխանցված բուժական գիտելիքների ուսումնասիրությանը։ Հրատարակության հիմնական թեման հայ ժողովրդի ավանդական բժշկական մշակույթի առանձնահատկությունների բացահայտումն է՝ հաշվի առնելով տարբեր բնակավայրերի աշխարհագրական պայմանները, կենցաղային սովորույթները, հասարակական հարաբերությունները և տեղական մշակութային ավանդույթները։ Աշխատության շրջանակում հետաքրքրություն են ներկայացնում ժողովրդական բժշկության ձևավորման պատմական նախադրյալները, բուժական փորձի փոխանցման եղանակները, բնության և մարդու առողջության փոխհարաբերության վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես նաև ավանդական բուժման գործելակերպերի տեղը համայնքային կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ժողովրդական բժշկության մեջ օգտագործվող բուսական, կենդանական և հանքային ծագման նյութերի վերաբերյալ տեղեկությունները, դրանց պատրաստման ու կիրառման ավանդական ձևերը և տարբեր հիվանդությունների բուժման հետ կապված ժողովրդական պատկերացումները։ Նման նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են մարդիկ պատմականորեն օգտագործել իրենց շրջապատող բնական միջավայրի հնարավորությունները և կուտակված փորձառությունը առողջական խնդիրներին արձագանքելու համար։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել դեղաբույսերի ժողովրդական անվանումները, դրանց ճանաչման և հավաքման ավանդույթները, ինչպես նաև բուսական աշխարհի վերաբերյալ տեղական գիտելիքների արտացոլումը բուժական սովորույթներում։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև հիվանդությունների ծագման վերաբերյալ ժողովրդական բացատրությունները, առողջության պահպանման կենցաղային կանոնները, սննդակարգի և կենսակերպի հետ կապված պատկերացումները, ինչպես նաև հիվանդությունների կանխարգելման ավանդական սովորույթները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում բուժման գործընթացում կիրառվող ծիսական գործողությունները, աղոթքները, հավատալիքները և խորհրդանշական արարողությունները, որոնք ժողովրդական բժշկության պատմության մեջ հաճախ գոյակցել են գործնական բուժական միջոցների հետ։ Այս երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն բժշկության պատմության, այլև հայ ժողովրդի հոգևոր մշակույթի, աշխարհընկալման և կրոնական պատկերացումների հետազոտության տեսանկյունից։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ժողովրդական բուժողների, հեքիմների, մանկաբարձների և բուժական գիտելիքներ ունեցող համայնքային այլ անձանց գործունեության առանձնահատկությունները, նրանց հասարակական հեղինակությունը և բուժական փորձի փոխանցման մեխանիզմները։ Ավանդական բժշկության ուսումնասիրության մեջ կարևոր նշանակություն ունեն ընտանիքի և համայնքի դերը, տարեցների կուտակած փորձառությունը, կանանց մասնակցությունը կենցաղային բուժական սովորույթների պահպանմանը և բուժման վերաբերյալ գիտելիքների բանավոր փոխանցումը։ Անդրկովկասի տարբեր բնակավայրերում հայերի ժողովրդական բժշկության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու տեղական ավանդույթները, բացահայտելու դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները և գնահատելու աշխարհագրական ու մշակութային միջավայրի ազդեցությունը բուժական սովորույթների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն լեռնային և հարթավայրային բնակավայրերի բնական պայմանները, տեղական բուսական աշխարհը, բնակչության զբաղմունքները և հարևան ժողովուրդների հետ մշակութային շփումները, որոնք կարող էին ազդել ժողովրդական բժշկության գործելակերպերի բազմազանության վրա։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև հայ ազգագրության, բանահյուսության և ժողովրդական հավատալիքների ուսումնասիրությանը, քանի որ հիվանդությունների, բուժման և առողջության վերաբերյալ պատկերացումները հաճախ արտահայտվել են ավանդազրույցներում, ասացվածքներում, ծիսական խոսքերում և կենցաղային սովորույթներում։ Պատմամշակութային տեսանկյունից կարևոր է ժողովրդական բժշկության նյութերի դիտարկումը որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի և աշխարհընկալման վկայություններ։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել պատմականորեն կիրառված բուժական եղանակների ազգագրական արժեքը դրանց բժշկական արդյունավետությունից, քանի որ ավանդական կիրառությունը ինքնին չի հաստատում որևէ միջոցի անվտանգությունն ու բուժական ազդեցությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայկական ավանդական բժշկության վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքագրման, համակարգման և պահպանման կարևորությամբ։ Նման նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու բժշկական գիտելիքների պատմական զարգացումը, ժողովրդական բուժական փորձի և գիտական բժշկության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում առողջության նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքի փոփոխությունները։ Հրատարակությունը կարող է կարևոր սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունենալ հատկապես այն սովորույթների և պատկերացումների ուսումնասիրման համար, որոնք ժամանակի ընթացքում փոփոխվել կամ դուրս են եկել առօրյա գործածությունից։ Այն կարող է օգտակար լինել ազգագրագետներին, պատմաբաններին, բժշկության պատմության հետազոտողներին, մշակութաբաններին, բանագետներին, հայագետներին, էթնոբուսաբաններին, ժողովրդական հավատալիքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի ազգագրական, պատմաբժշկական, մշակութաբանական և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ նպաստելով Անդրկովկասի հայ բնակչության ավանդական բուժական գիտելիքների, առողջության վերաբերյալ ժողովրդական պատկերացումների, տեղական սովորույթների և հայկական մշակութային ժառանգության առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Religion

Աշխատությունը նախատեսված է քրիստոնյային հոգևոր և բարոյական կյանքում առաջնորդելու համար՝ ներկայացնելով հավատքի սկզբունքները, կրոնական պարտականությունները և առօրյա վարքի համար անհրաժեշտ բարոյական ուղենիշները։ Վերնագրի «ուղեցույց» բնույթը մատնանշում է գործնական նպատակադրում․ գիրքը ոչ միայն կրոնական գիտելիքներ փոխանցելու, այլև ընթերցողին քրիստոնեական արժեքներին համապատասխան ապրելու ճանապարհը բացատրելու միջոց է։ Նման բնույթի ձեռնարկներում սովորաբար անդրադարձ է կատարվում Աստծու և մարդու հարաբերությանը, հավատքի պահպանմանը, աղոթքի կարևորությանը, եկեղեցական արարողություններին մասնակցելուն, պատվիրանների կատարմանը, մեղքի գիտակցմանը և ապաշխարությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող են ունենալ քրիստոնեական առաքինությունների՝ խոնարհության, համբերության, գթասրտության, ներողամտության, ազնվության և ինքնազսպման վերաբերյալ խրատները։ Հոգևոր դաստիարակությունը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որի ընթացքում մարդը պետք է վերահսկի սեփական վարքը, հաղթահարի բարոյական թուլությունները և ձգտի ներքին խաղաղության ու կատարելագործման։ Գիրքը կարող էր ծառայել որպես անձնական ընթերցանության, ընտանեկան կրոնական դաստիարակության և հոգևոր ուսուցման նյութ՝ օգնելով հավատացյալին գիտակցաբար հետևել քրիստոնեական կյանքի սկզբունքներին։ Մխիթարյանների տպագրական և կրթական գործունեության համատեքստում այսպիսի աշխատությունները կարևոր դեր ունեին հայ ընթերցողների շրջանում կրոնական գիտելիքների տարածման և բարոյական արժեքների ամրապնդման գործում։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ հոգևոր-խրատական գրականության և 19-րդ դարի կրոնական կրթության պատմության ուսումնասիրության համար։

Technology

Այս գիտատեխնիկական ուսումնասիրությունը նվիրված է գոյություն ունեցող քարե շենքերի սեյսմիկ անվտանգության մակարդակի բարձրացման ժամանակակից մեթոդների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են պատմական և ավանդական քարե կառուցվածքների սեյսմիկ խոցելիության հիմնական պատճառները, դրանց վարքագիծը երկրաշարժային ազդեցությունների ժամանակ և վնասման մեխանիզմները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ամրացման և վերակառուցման տարբեր ինժեներական լուծումներ՝ ներառյալ կառուցվածքային ամրացումներ, պատերի և հատակների կապերի ուժեղացում, կոմպոզիտային նյութերի կիրառություն և հիմքերի կայունացման տեխնոլոգիաներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սեյսմիկ ռիսկի գնահատման, մոնիթորինգի համակարգերի ներդրման և վերականգնողական աշխատանքների նախագծման սկզբունքներին։ Աշխատությունը համադրում է շինարարական ինժեներիայի, սեյսմոլոգիայի և կառուցվածքային մեխանիկայի մոտեցումները՝ առաջարկելով գործնական լուծումներ գոյություն ունեցող շենքային ֆոնդի սեյսմակայունության բարձրացման համար։ Այն օգտակար է շինարարական ինժեներների, նախագծողների, սեյսմոլոգների և քաղաքաշինության ոլորտի մասնագետների համար։

Other Subjects

Ավտոմատ կառավարման միկրոպրոցեսորային համակարգերը ներկայացնում են կառավարման համակարգերի ժամանակակից տեսակ, որտեղ տեխնոլոգիական գործընթացների վերահսկումն ու կարգավորումը իրականացվում է միկրոպրոցեսորի կամ միկրոկոնտրոլերի հիման վրա կառուցված հաշվարկային սարքերի միջոցով՝ ապահովելով բարձր ճշգրտություն, արագ արձագանք և ճկուն ծրագրավորվող կառավարում։ Դրանք հիմնված են ավտոմատ կառավարման համակարգեր գաղափարի վրա, որտեղ չափիչ սենսորներից ստացված ազդանշանները մշակվում են թվային ալգորիթմներով, և համապատասխան հրամաններ են ուղարկվում կատարող մեխանիզմներին՝ գործընթացը ցանկալի վիճակում պահելու համար։ Միկրոպրոցեսորային բաղադրիչը թույլ է տալիս իրականացնել բարդ հաշվարկներ, կիրառել ադապտիվ և կանխատեսող կառավարման մեթոդներ, ինչպես նաև ինտեգրել համակարգը համակարգչային ցանցերի և արդյունաբերական ավտոմատացման հարթակների հետ։ Այս համակարգերը լայն կիրառություն ունեն արտադրությունում, էներգետիկայում, տրանսպորտում և ռոբոտատեխնիկայում՝ ապահովելով գործընթացների օպտիմալացում, էներգախնայողություն և մարդկային գործոնի նվազեցում։ Դրանց հիմնական առավելություններից են բարձր հուսալիությունը, ծրագրային վերակազմավորման հնարավորությունը և տարբեր տեխնոլոգիական գործընթացների համատեղ կառավարումը մեկ միասնական հարթակում։

Pedagogy

«Հայոց դաստիարակություն» աշխատությունը վերաբերում է հայ հասարակության մեջ դաստիարակության նշանակությանը, կրթական արժեքների ձևավորմանը և նոր սերնդի բարոյական ու մտավոր զարգացման խնդիրներին։ Դաստիարակությունը կարևոր դեր ունի անհատի աշխարհայացքի, վարքագծի, պատասխանատվության զգացման և հասարակության մեջ իր տեղի գիտակցման ձևավորման գործում։ Հայ կրթական մտքի շրջանակում այս հարցերը սերտորեն կապված են եղել ազգային լեզվի, մշակույթի, պատմական հիշողության և հոգևոր արժեքների պահպանման հետ։ Դաստիարակության վերաբերյալ աշխատությունները նպատակ են ունեցել ընդգծելու ընտանիքի, դպրոցի, ուսուցչի և հասարակական միջավայրի դերը երեխայի ու երիտասարդի ձևավորման գործընթացում։ Դրանցում քննարկվող հարցերը կարող են առնչվել բարոյական սկզբունքների յուրացմանը, կարգապահությանը, գիտելիքի ձեռքբերմանը, ինքնուրույն մտածողության զարգացմանը և հասարակական պարտքի գիտակցմանը։ Այսպիսի գրականությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում մանկավարժական մտքի պատմության մեջ, քանի որ արտացոլում է կրթության նպատակների, դաստիարակչական մեթոդների և ազգային ինքնության պահպանման վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանի պատկերացումները։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ կրթական ու հասարակական մտքի, դաստիարակության ավանդույթների և ազգային կրթության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժության պատմությամբ, հայ կրթական մշակույթով և ընտանիքի ու դպրոցի դաստիարակչական դերերի պատմական փոփոխություններով հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։