Նախադպրոցականի համագործակցային կարողությունների ձևավորման մանկավարժական պայմանները

Technology

Աշխատությունը նվիրված է մետաղների կտրմամբ մշակման արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին՝ բազմաստիճան կտրող եզր ունեցող հատուկ կառուցվածքի կտրիչ գործիքի կիրառման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում կտրող գործիքի երկրաչափական կառուցվածքի և մետաղամշակման գործընթացի հիմնական տեխնոլոգիական ցուցանիշների փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում են կտրման ընթացքում առաջացող ուժային և ջերմային երևույթները, մշակվող նյութի շերտի հեռացման առանձնահատկությունները, գործիքի աշխատանքային մակերևույթների ծանրաբեռնվածությունը և դրանց ազդեցությունը մշակման արտադրողականության ու ստացվող մակերևույթի որակի վրա։ Բազմաստիճան կտրող եզրի կիրառումը դիտարկվում է որպես կտրման գործընթացը տարբեր աշխատանքային հատվածների միջև բաշխելու և գործիքի բեռնվածության բնույթը փոփոխելու տեխնոլոգիական մոտեցում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կտրիչի երկրաչափական պարամետրերի, առանձին աստիճանների փոխադարձ դասավորության և մշակման պայմանների ազդեցությանը կտրման ուժերի, գործիքի մաշվածության և մշակված մակերևույթի բնութագրերի վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև կտրման արագության, մատուցման և մշակվող նյութի հատկությունների հետ կապված գործոնները՝ գործիքի աշխատանքի արդյունավետությունը գնահատելու տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սովորական և բազմաստիճան կառուցվածքով կտրիչների աշխատանքի համեմատական վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատել առաջարկվող կառուցվածքային լուծման ազդեցությունը մշակման կայունության և տեխնոլոգիական արդյունավետության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական հաշվարկները և փորձարարական տվյալները՝ կտրման գործընթացի մեխանիկական օրինաչափությունները պարզաբանելու և գործիքի կառուցվածքային պարամետրերի ընտրությունը հիմնավորելու համար։ Դիտարկվում են մշակված մակերևույթի կոշտության, չափային ճշգրտության, գործիքի դիմացկունության և արտադրողականության գնահատման հարցերը՝ որպես մետաղամշակման գործընթացի արդյունավետությունը բնութագրող հիմնական ցուցանիշներ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գործիքի կառուցվածքի կատարելագործման և տարբեր մեքենաշինական արտադրություններում դրա կիրառելիության ընդհանուր հնարավորություններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մետաղների կտրման տեսության, մեքենաշինական տեխնոլոգիայի, կտրող գործիքների նախագծման և փորձարարական մեխանիկայի մոտեցումները՝ մետաղների մեխանիկական մշակման արդյունավետության բարձրացման գիտատեխնիկական հիմքերը ուսումնասիրելու նպատակով։

Other Subjects

Ավտոմատ կառավարման միկրոպրոցեսորային համակարգերը ներկայացնում են կառավարման համակարգերի ժամանակակից տեսակ, որտեղ տեխնոլոգիական գործընթացների վերահսկումն ու կարգավորումը իրականացվում է միկրոպրոցեսորի կամ միկրոկոնտրոլերի հիման վրա կառուցված հաշվարկային սարքերի միջոցով՝ ապահովելով բարձր ճշգրտություն, արագ արձագանք և ճկուն ծրագրավորվող կառավարում։ Դրանք հիմնված են ավտոմատ կառավարման համակարգեր գաղափարի վրա, որտեղ չափիչ սենսորներից ստացված ազդանշանները մշակվում են թվային ալգորիթմներով, և համապատասխան հրամաններ են ուղարկվում կատարող մեխանիզմներին՝ գործընթացը ցանկալի վիճակում պահելու համար։ Միկրոպրոցեսորային բաղադրիչը թույլ է տալիս իրականացնել բարդ հաշվարկներ, կիրառել ադապտիվ և կանխատեսող կառավարման մեթոդներ, ինչպես նաև ինտեգրել համակարգը համակարգչային ցանցերի և արդյունաբերական ավտոմատացման հարթակների հետ։ Այս համակարգերը լայն կիրառություն ունեն արտադրությունում, էներգետիկայում, տրանսպորտում և ռոբոտատեխնիկայում՝ ապահովելով գործընթացների օպտիմալացում, էներգախնայողություն և մարդկային գործոնի նվազեցում։ Դրանց հիմնական առավելություններից են բարձր հուսալիությունը, ծրագրային վերակազմավորման հնարավորությունը և տարբեր տեխնոլոգիական գործընթացների համատեղ կառավարումը մեկ միասնական հարթակում։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է հայ բանագիտության ձևավորման և զարգացման ավանդական գիտական մոտեցումների քննությանը և ժամանակակից տեղեկատվական ու հաղորդակցական միջավայրում առաջացած նոր մարտահրավերների բացահայտմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բանահյուսությունը փոփոխվող հասարակական և տեխնոլոգիական պայմաններին զուգընթաց փոխում է իր գոյության, տարածման և փոխանցման ձևերը, ուստի դրա ուսումնասիրության ավանդական մեթոդները անհրաժեշտ է լրացնել նոր մեթոդաբանական գործիքներով։ Աշխատությունը դիտարկում է հայ բանագիտության ավանդույթները՝ դրանց ձևավորման պատմությունը, հիմնական ուսումնասիրության առարկաները, աղբյուրագիտական սկզբունքները և բանահյուսական նյութի հավաքման, գրանցման ու դասակարգման եղանակները։ Դասական բանագիտության շրջանակում կարևոր նշանակություն են ունեցել բանավոր կերպով փոխանցվող հեքիաթների, առասպելների, ավանդազրույցների, երգերի, առածների, ասացվածքների, հանելուկների, ծեսերի և ժողովրդական այլ ստեղծագործությունների հավաքագրումն ու գիտական համակարգումը։ Սակայն թվային հաղորդակցության տարածումը ստեղծել է բանահյուսական ստեղծագործության նոր միջավայր, որտեղ նյութը կարող է առաջանալ, փոփոխվել և տարածվել ոչ միայն բանավոր շփման, այլև սոցիալական ցանցերի, առցանց հարթակների, քննարկումների, բլոգների, տեսանյութերի և հաղորդագրությունների միջոցով։ Հետազոտության առանցքային հասկացություններից է համացանցային բանահյուսությունը, որը կարելի է դիտարկել որպես ժողովրդական ստեղծագործության ժամանակակից դրսևորումների ամբողջություն։ Դրա օրինակներ կարող են լինել ինտերնետային մեմերը, կատակները, անեկդոտները, տարածվող պատմությունները, առցանց լեգենդները, շղթայական հաղորդագրությունները, ժողովրդական մեկնաբանությունները և թվային միջավայրում ձևավորվող այլ կայուն կամ կիսակայուն տեքստեր։ Այդ նյութերի առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք հաճախ չունեն մեկ հաստատուն հեղինակ, արագորեն տարածվում են բազմաթիվ օգտատերերի միջոցով, ենթարկվում են փոփոխությունների և կարող են միաժամանակ գոյություն ունենալ տարբեր տեքստային, պատկերային ու տեսաձայնային տարբերակներով։ Աշխատությունը կարևորում է հենց այս փոփոխականության ուսումնասիրությունը, քանի որ ավանդական բանահյուսության նյութի համեմատ թվային ստեղծագործությունները հաճախ ունեն տարածման շատ ավելի արագ և լայն մեխանիզմներ։ Համացանցային միջավայրը փոխում է նաև հեղինակի և լսարանի հարաբերությունը․ օգտատերը կարող է միաժամանակ լինել նյութի սպառող, վերարտադրող, փոփոխող և նոր տարբերակի ստեղծող։ Այս հանգամանքը մարտահրավեր է առաջացնում բանագիտության դասական հեղինակային և տեքստաբանական մոտեցումների համար և պահանջում է մշակել թվային նյութի գրանցման, պահպանման, տարբերակների համադրման ու տարածման պատմության ուսումնասիրման նոր եղանակներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բանահյուսական նյութի համատեքստի խնդիրը։ Եթե ավանդական բանահյուսական տեքստը հաճախ գրանցվում էր կատարողի, բնակավայրի, ժամանակի և ծիսական կամ սոցիալական միջավայրի մասին տեղեկությունների հետ միասին, ապա առցանց նյութի դեպքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել հրապարակման հարթակը, օգտատերերի փոխազդեցությունը, տարածման ժամանակագրությունը, մեկնաբանությունները, հղումները և նյութի փոփոխության տարբեր փուլերը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն տեքստը, այլև դրա թվային «կյանքը»։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համացանցային բանահյուսության լեզվական առանձնահատկություններին՝ խոսակցական բառապաշարի, ժարգոնի, կրճատումների, նորաբանությունների, հումորի, պատկերային և տեքստային համադրությունների, ինչպես նաև տարբեր լեզուների ու մշակույթների տարրերի փոխներթափանցման դրսևորումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի հայալեզու թվային բովանդակության ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է արտացոլել ժամանակակից հայ հասարակության արժեքները, կարծրատիպերը, հումորային պատկերացումները, հասարակական արձագանքները և առօրյա հաղորդակցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն հիմնավորում է հայ բանագիտության մեթոդաբանական շրջանակի ընդլայնման անհրաժեշտությունը՝ ավանդական բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը համադրելով թվային մշակույթի հետազոտության ժամանակակից մեթոդների հետ։ Համացանցային նյութերի համակարգված հավաքագրումը կարող է նաև կարևոր լինել մշակութային հիշողության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ թվային բովանդակությունը հաճախ արագ փոփոխվում կամ անհետանում է։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բանագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, լեզվաբաններին, մեդիա և թվային մշակույթի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ բանահյուսությունը չի սահմանափակվում միայն ավանդական բանավոր ժառանգությամբ․ այն շարունակում է ստեղծվել և վերարտադրվել նոր հաղորդակցական միջավայրերում, իսկ համացանցը դարձել է ժողովրդական ստեղծագործության կարևոր տարածք։ Այդ պատճառով ժամանակակից հայ բանագիտության համար համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրությունը ոչ միայն նոր թեմատիկ ուղղություն է, այլև անհրաժեշտ պայման՝ ժամանակակից մշակութային գործընթացները լիարժեք փաստագրելու, վերլուծելու և հայ բանահյուսության շարունակական զարգացումն ըմբռնելու համար։

Law

Պենիտենցիար հանցավորությունը վերաբերում է այն հանցագործություններին, որոնք կատարվում են պատժիչ հաստատություններում՝ հիմնականում բանտերում, կալանավայրերում և այլ ազատազրկման վայրերում, ինչպես նաև այդ միջավայրում ձևավորվող հանցավոր վարքագծին ու ենթամշակույթին։ Հայաստանի Հանրապետությունում այս երևույթը դիտարկվում է որպես քրեագիտական և սոցիալական խնդիր, որը կապված է ազատազրկման համակարգի ներսում կարգապահության խախտումների, կալանավորների միջև բռնության, ոչ օրինական հարաբերությունների, ինչպես նաև երբեմն նաև անձնակազմի և դատապարտյալների միջև կոնֆլիկտային կամ կոռուպցիոն երևույթների հետ։ Պենիտենցիար հանցավորության կառուցվածքում հաճախ առանձնացվում են ներքին բռնությունները (կռիվներ, շանտաժ, հոգեբանական ճնշում), արգելված իրերի շրջանառությունը, ենթամշակութային հիերարխիաների ձևավորումը և քրեական ենթամշակույթի ազդեցությունը դատապարտյալների վարքագծի վրա։ ՀՀ-ում այս խնդիրը ուսումնասիրվում է նաև իրավական բարեփոխումների համատեքստում, որտեղ նպատակ է դրվում բարելավել ազատազրկման պայմանները, ուժեղացնել վերահսկողությունը, նվազեցնել ոչ ֆորմալ իշխանական կառուցվածքները և ապահովել մարդու իրավունքների պաշտպանությունը կալանավայրերում։ Այս երևույթը համարվում է բազմագործոն՝ պայմանավորված թե սոցիալական միջավայրով, թե քրեակատարողական համակարգի կառավարման արդյունավետությամբ, և դրա կանխարգելումը պահանջում է ինչպես իրավական, այնպես էլ վերականգնողական և հոգեբանական մոտեցումներ:

Economics

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում արժեթղթերի շուկայի զարգացման և կարգավորման հիմնական ուղիների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ֆինանսական համակարգի կայունության, կապիտալի շուկաների արդյունավետության և ներդրումային միջավայրի բարելավման փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել արժեթղթերի շուկայի կառուցվածքը, գործող մեխանիզմները և զարգացման խոչընդոտները, ինչպես նաև առաջարկել կարգավորման և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների հնարավոր ուղղություններ։ Ուսումնասիրվում են շուկայի հիմնական մասնակիցները՝ թողարկողներ, ներդրողներ, բրոքերային կազմակերպություններ և կարգավորող մարմիններ, ինչպես նաև նրանց միջև փոխհարաբերությունների իրավական և տնտեսական հիմքերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում շուկայի կարգավորման պետական քաղաքականությանը, ֆինանսական վերահսկողության մեխանիզմներին և Կենտրոնական բանկի ու այլ վերահսկող կառույցների դերին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է արժեթղթերի շուկայի զարգացման հիմնական խնդիրները՝ ցածր իրացվելիություն, ներդրողների սահմանափակ մասնակցություն, կորպորատիվ կառավարման թերություններ և ֆինանսական գործիքների ոչ բավարար բազմազանություն։ Միաժամանակ վերլուծվում է միջազգային փորձը և դրա կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում՝ շուկայի արդիականացման, թվայնացման և ներդրումային գրավչության բարձրացման համատեքստում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ֆինանսական տնտեսագիտության և կապիտալի շուկաների զարգացման ոլորտում՝ նպաստելով ՀՀ արժեթղթերի շուկայի արդյունավետության և մրցունակության բարձրացմանը։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։