Նոր գրքեր: Գյուղատնտեսություն: Ինֆորմացիոն ցանկ (1979, Июнь, №6)

Economics

Գալոյան Դ.-ն գրքում վերլուծում է տնտեսական ինտեգրման տեսական հիմքերը՝ սկսած ազատ առևտրի գոտիներից և մաքսային միություններից մինչև ընդհանուր շուկաներ և տնտեսական ու արժութային միություններ, բացատրելով դրանց ձևավորման տնտեսական և քաղաքական նախադրյալները։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանային կազմակերպությունների գործունեությանը, համագործակցության մեխանիզմներին և անդամ երկրների միջև տնտեսական փոխկապակցվածության խորացման գործընթացներին։ Գիրքը նաև ուսումնասիրում է ինտեգրման ազդեցությունը ազգային տնտեսությունների մրցունակության, արտաքին առևտրի կառուցվածքի, ներդրումային հոսքերի և տնտեսական աճի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարածաշրջանային միավորումները նպաստում շուկաների ընդլայնմանը և տնտեսական կայունության բարձրացմանը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև ինտեգրման դժվարություններին և հակասություններին, ինչպիսիք են տնտեսական զարգացման մակարդակների անհավասարությունը, քաղաքական տարաձայնությունները և ինստիտուցիոնալ սահմանափակումները, որոնք կարող են դանդաղեցնել ինտեգրման գործընթացները։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ ներկայացնելով տարբեր տարածաշրջանների փորձը, այդ թվում՝ Եվրոպական միության, Եվրասիական տնտեսական միության և այլ տարածաշրջանային կառույցների զարգացումը։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է տնտեսագիտության, միջազգային հարաբերությունների և տարածաշրջանային զարգացման ուսումնասիրության համար և օգտակար է ուսանողների, հետազոտողների և պետական քաղաքականության մշակման ոլորտի մասնագետների համար։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների սահմանափակման իրավական, սահմանադրական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն դեպքերը և պայմանները, որոնց առկայության դեպքում պետությունը կարող է սահմանափակել անձի իրավունքներն ու ազատությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են այդ սահմանափակումների իրավաչափության, անհրաժեշտության, համաչափության և հիմնավորվածության պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու իրավունքների պաշտպանության սահմանադրական երաշխիքներին, օրենսդրական կարգավորումներին և պետական մարմինների կողմից սահմանափակումների կիրառման առանձնահատկություններին։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում է այն կարևոր հարցը, թե ինչպես կարելի է հավասարակշռել անհատի հիմնարար իրավունքների պաշտպանությունը և պետության օրինական շահերը, այդ թվում՝ հանրային անվտանգության, հասարակական կարգի, ազգային անվտանգության, առողջության և այլ հանրային արժեքների պաշտպանության անհրաժեշտությունը։ Քննության են առնվում նաև իրավունքների սահմանափակման թույլատրելի սահմանները, դրանց կիրառման հիմքերը, ընթացակարգային պահանջները և հնարավոր իրավական հետևանքները։ Գրքում կարևորվում է այն մոտեցումը, որ մարդու իրավունքների սահմանափակումը չի կարող լինել կամայական և պետք է իրականացվի միայն օրենքով նախատեսված հստակ հիմքերի առկայության դեպքում՝ պահպանելով իրավական պետության և ժողովրդավարական հասարակության սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել իրավագիտությամբ զբաղվող ուսանողների, դասախոսների, գիտաշխատողների, իրավաբանների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների և մարդու իրավունքների պաշտպանության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալ Հայաստանի իրավական համակարգում մարդու իրավունքների սահմանափակման տեսական և գործնական խնդիրները։

History

Հրատարակությունը ներկայացնում է Կովկասում գործող հայկական հրատարակչական ընկերության կազմակերպական կառուցվածքը, նպատակները և գործունեության հիմնական սկզբունքները սահմանող կանոնադրական փաստաթուղթ, որը կարևոր աղբյուր է հայ գրահրատարակչության, հասարակական կազմակերպությունների և մշակութային կյանքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Փաստաթղթի առանցքում ընկերության ստեղծման նպատակի, անդամակցության կարգի, կառավարման մարմինների, ֆինանսական միջոցների ձևավորման և հրատարակչական գործունեության կազմակերպման վերաբերյալ դրույթներն են։ Կանոնադրական կարգավորումները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու, թե ինչ սկզբունքներով էր նախատեսվում կազմակերպել հայերեն գրականության հրատարակությունը և տարածումը, ինչպես նաև ինչ դեր էր վերապահվում հասարակական նախաձեռնությանը կրթության և մշակույթի զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընկերության անդամների իրավունքներին ու պարտականություններին, ընդհանուր ժողովների կազմակերպմանը, ղեկավար մարմինների ընտրությանը և նրանց իրավասությունների սահմանմանը։ Քննվում են նաև կազմակերպության նյութական հիմքերի ձևավորման հնարավոր աղբյուրները, անդամավճարների, նվիրատվությունների և հրատարակչական գործունեությունից ստացվող միջոցների տնօրինման ընդհանուր սկզբունքները։ Փաստաթուղթը կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում այն մասին, թե ինչպես էր հրատարակչական գործունեությունը կազմակերպական առումով կապվում հասարակական և մշակութային նպատակների հետ։ Գրքերի և այլ տպագիր նյութերի հրատարակությունն ու տարածումը դիտարկվում էին որպես ընթերցանության խթանման, կրթության տարածման, գրական կյանքի ակտիվացման և հայալեզու մշակութային միջավայրի պահպանման միջոցներ։ Կանոնադրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև հրատարակչական ընկերության ներքին կառավարման մշակույթը, որոշումների ընդունման ընթացակարգերը և ֆինանսական հաշվետվողականության սկզբունքները։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում իրավական պատմության տեսանկյունից ևս, քանի որ արտացոլում է հասարակական կազմակերպությունների գործունեության կարգավորման տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ ձևերը։ Միաժամանակ փաստաթուղթը կարող է օգտագործվել հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպիսի ինստիտուցիոնալ կառույցների միջոցով էր կազմակերպվում հրատարակչական աշխատանքը Կովկասի հայկական միջավայրում։ Ընդհանուր առմամբ այն արժեքավոր պատմական սկզբնաղբյուր է, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայկական հրատարակչական նախաձեռնությունների կազմակերպական, հասարակական և մշակութային հիմքերը։

Literature

Աշխատության վերնագիրը մատնանշում է մարդկային բնավորությունների, հասարակական դերերի և արտաքին կերպարի ու ներքին էության հակադրության թեման։ Դիմակի խորհրդանիշի միջոցով վերնագիրը կարող է առնչվել կեղծավորության, ձևականության, մարդկանց իրական մտադրությունների քողարկման և հասարակական հարաբերություններում ընդունված վարքագծի քննադատությանը։ Այսպիսի թեմաները բնորոշ են երգիծական և սոցիալական ուղղվածություն ունեցող գրականությանը, որտեղ կերպարների ու իրավիճակների միջոցով բացահայտվում են մարդկային թուլություններն ու հասարակական հակասությունները։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի վերջի հայ գրական կյանքի, Կահիրեի հայ համայնքի տպագրական մշակույթի և ժամանակաշրջանի հայալեզու գեղարվեստական գրականության ուսումնասիրության համար։

Literature

Բանասիրական և բանահյուսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է իրանական գրական-մշակութային միջավայրում ձևավորված բանահյուսական նյութերի ուսումնասիրմանն ու դրանց գրական և մշակութային նշանակության բացահայտմանը։ Քննության են առնվում ժողովրդական հավատալիքների, ավանդությունների, սովորույթների, առածների, ասացվածքների, երգերի և բանավոր մշակույթի այլ դրսևորումների հավաքագրման ու մեկնաբանման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանահյուսական նյութի և գրական ստեղծագործության փոխհարաբերությանը, ժողովրդական մտածողության արտացոլմանը և ազգային մշակութային ինքնության պահպանման խնդիրներին։ Վերլուծվում են բանավոր ավանդույթից վերցված մոտիվների, կերպարների, խորհրդանիշների և լեզվական արտահայտչամիջոցների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց դերը գրական աշխարհընկալման ձևավորման մեջ։ Քննարկվում են նաև ժողովրդական մշակույթի նկատմամբ հեղինակային հետաքրքրության ուղղությունները և բանահյուսական նյութերի գրառման ու մշակման սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու իրանական բանահյուսության և նոր շրջանի գրականության փոխազդեցության մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրանագիտության, բանահյուսագիտության, գրականագիտության և մշակութաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Religion

Աշխատությունը կրոնական, բարոյափիլիսոփայական և հասարակական քննադատության բնույթի ուսումնասիրություն է, որի կենտրոնում քրիստոնեական արժեքների և պատմականորեն քրիստոնեական համարվող հասարակությունների իրական քաղաքական ու սոցիալական վարքագծի միջև հակասության խնդիրը կարող է լինել։ Հեղինակային մոտեցման առանցքային հարցերից է այն, թե որքանով են քրիստոնեական բարոյականության հիմնարար սկզբունքները՝ մարդասիրությունը, արդարությունը, ողորմածությունը, խաղաղությունը և մարդու արժանապատվության ճանաչումը, իրագործվել հասարակական ու քաղաքական հարաբերություններում։ Քննադատական դիտարկման առարկա են դառնում այն իրավիճակները, երբ կրոնական գաղափարները կամ քրիստոնեական ինքնության մասին պատկերացումները համադրվել են իշխանության, քաղաքական շահերի, պատերազմների, սոցիալական անհավասարության կամ այլ հակասական երևույթների հետ։ Այս համատեքստում «հանցագործություն» հասկացությունը կարող է գործածվել ոչ միայն իրավական, այլև բարոյական և հրապարակախոսական իմաստով՝ ընդգծելու հռչակված արժեքների և իրական գործողությունների միջև ընկալվող անհամապատասխանությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել կրոնի և քաղաքական իշխանության փոխհարաբերությունները, եկեղեցական կառույցների հասարակական դերակատարությունը և քրիստոնեական բարոյականության կիրառման խնդիրները պատմական տարբեր պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել պատերազմի ու խաղաղության, բռնության և պատասխանատվության, սոցիալական արդարության, աղքատության և մարդկային համերաշխության հարցերին։ Քննվում է նաև անհատի բարոյական պատասխանատվության խնդիրը՝ այն հարցադրմամբ, թե արդյոք կրոնական համոզմունքը կարող է սահմանափակվել դավանանքի ձևական ընդունմամբ, թե այն ենթադրում է համապատասխան վարքագիծ հասարակական կյանքում։ Կարևոր է տարբերակել քրիստոնեական վարդապետությունը, առանձին եկեղեցիների պատմական գործունեությունը և քրիստոնյա համարվող պետությունների քաղաքական որոշումները, քանի որ դրանք նույնական հասկացություններ չեն և տարբեր ժամանակաշրջաններում կարող են միմյանցից զգալիորեն տարբերվել։ Հետևաբար քննադատական դատողությունները դիտարկվում են իրենց պատմական և գաղափարական համատեքստում՝ որպես հեղինակի մեկնաբանություններ և բարոյական հարցադրումներ։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ հետաքրքրություն է ներկայացնում կրոնի հասարակական դերի, քրիստոնեական բարոյագիտության, քաղաքական ու կրոնական գաղափարների փոխհարաբերության և պատմական պատասխանատվության խնդիրների ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ընթերցողին ուղղորդելով հավատքի սկզբունքների և հասարակական իրականության հարաբերակցության քննադատական վերլուծության։