Նոր գրքեր պատանիներին: Ինֆորմացիոն ցանկ =Новые книги юным (1982, Օգոստոս, թիվ 8)

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է դատական նախադեպի՝ որպես իրավունքի աղբյուրի տեսական և գործնական նշանակության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության և տարբեր երկրների իրավական համակարգերի համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել դատական որոշումների իրավաստեղծ և իրավամեկնաբանման նշանակությունը, պարզել դրանց տեղը իրավունքի աղբյուրների համակարգում և համեմատել տարբեր իրավական ավանդույթներում նախադեպի ձևավորման ու կիրառման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում անգլո-ամերիկյան և ռոմանագերմանական իրավական համակարգերի տարբերություններին, քանի որ առաջինում դատական նախադեպը պատմականորեն հանդես է գալիս որպես իրավունքի կարևոր աղբյուր, մինչդեռ երկրորդում առաջնային նշանակությունը սովորաբար տրվում է օրենքին և այլ նորմատիվ իրավական ակտերին։ ՀՀ-ի պարագայում հարցը հատկապես հետաքրքիր է դատական իշխանության զարգացման և դատական պրակտիկայի միատեսակության ապահովման տեսանկյունից։ Ատենախոսությանը նվիրված մատենագիտական աղբյուրը նշում է, որ 2005 թվականի սահմանադրական փոփոխություններով Վճռաբեկ դատարանին վերապահվել էր օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու առաքելությունը, ինչը կարևոր փուլ էր հայկական իրավական համակարգում դատական նախադեպի դերի վերաիմաստավորման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել Վճռաբեկ դատարանի որոշումների իրավական նշանակությունը, դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների ազդեցությունը ստորադաս դատարանների գործունեության վրա և դատական պրակտիկայի միասնականության ապահովման մեխանիզմները։ Առանձին և կարևոր տեղ է զբաղեցնում Սահմանադրական դատարանի որոշումների ուսումնասիրությունը։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանը նշում է, որ իր ըստ էության կայացված որոշումները պարտադիր են պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների, պաշտոնատար անձանց, ինչպես նաև ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց համար ամբողջ Հանրապետության տարածքում։ Միաժամանակ Սահմանադրական դատարանի իրավական դիրքորոշումների վերաբերյալ իր որոշումներում ընդգծվում է դրանց պաշտոնական բնույթը, համընդհանուր իրավական հետևանքները, իրավական անորոշության վերացման նշանակությունը և նախադեպային բնույթը։ Այս հանգամանքը ցույց է տալիս, որ հայկական իրավական համակարգում դատական նախադեպի հարցը չի սահմանափակվում դասական անգլիական stare decisis մոդելի մեխանիկական կիրառմամբ, այլ ունի յուրահատուկ սահմանադրաիրավական դրսևորումներ։ Աշխատությունում կարող են համեմատվել նաև տարբեր երկրների մոտեցումները՝ ուսումնասիրվելով այն հարցը, թե ինչ պայմաններում է բարձրագույն դատարանի որոշումը դառնում պարտադիր կամ ազդեցիկ հետագա դատական գործերի համար, ինչ սահմաններում կարող է դատարանը զարգացնել իրավական նորմի մեկնաբանությունը և որտեղ է անցնում դատական մեկնաբանության ու դատական իրավաստեղծ գործունեության սահմանը։ Կարևոր թեմա է նաև դատական նախադեպի հարաբերակցությունը օրենքի, իրավական սովորույթի, իրավական դոկտրինի և այլ իրավական աղբյուրների հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այն առավելություններին, որոնք նախադեպային մոտեցումը կարող է ապահովել՝ իրավունքի կիրառման միասնականություն, իրավական անորոշության նվազեցում, նոր իրավահարաբերությունների արագ կարգավորում և օրենքի գործնական մեկնաբանության զարգացում։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել հնարավոր խնդիրները՝ դատական իշխանության կողմից իրավաստեղծ գործունեության ընդլայնման, դատավորների հայեցողության սահմանների, տարբեր դատարանների մոտեցումների անհամապատասխանության և իրավական կանխատեսելիության ապահովման հետ կապված հարցերը։ Իրավահամեմատական մեթոդի կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանի մոդելի առանձնահատկությունները այլ երկրների փորձի համատեքստում և պարզել, թե որ մեխանիզմները կարող են նպաստել դատական պրակտիկայի արդյունավետության ու միասնականության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նաև անդրադառնալ իրավական համակարգերի զարգացման պատմական առանձնահատկություններին, քանի որ նախադեպի դերը մեծապես պայմանավորված է տվյալ երկրի իրավական ավանդույթներով, սահմանադրական կառուցվածքով և դատարանների ինստիտուցիոնալ դիրքով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, դատավորներին, փաստաբաններին, իրավունքի տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, սահմանադրագետներին և իրավաբանական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, այն հնարավորություն է տալիս դատական նախադեպը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին դատական որոշում, այլև որպես իրավական համակարգի զարգացման, օրենքի միասնական կիրառման և իրավական նորմերի մեկնաբանման կարևոր գործիք՝ միաժամանակ բացահայտելով ՀՀ իրավական համակարգի և այլ երկրների նախադեպային մոդելների միջև առկա նմանություններն ու տարբերությունները։

History

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի ավանդական մշակույթում կանանց նկատմամբ գործածվող արգելանքների, սահմանափակումների և վարքականոնների պատմազգագրական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում և հայկական համայնքներում կանանց առօրյա կյանքի, ընտանեկան հարաբերությունների, հասարակական վարքագծի և ծիսական գործունեության հետ կապված ավանդական պատկերացումներն ու նորմերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն սովորույթներին և արգելանքներին, որոնք կարգավորել են կնոջ վարքագիծը ընտանիքում, ամուսնության և մայրության ընթացքում, կենցաղում, կրոնական ու ծիսական իրավիճակներում և համայնքային կյանքում։ Աշխատության մեջ փորձ է արվում բացահայտել այդ ավանդույթների ձևավորման հիմքերը, դրանց սոցիալական և մշակութային նշանակությունը, ինչպես նաև տարբեր տարածաշրջաններում դրանց դրսևորման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում է նաև ավանդական հասարակության արժեքային համակարգի ազդեցությունը կանանց սոցիալական կարգավիճակի, իրավունքների և պարտականությունների ընկալման վրա։ Պատմազգագրական նյութերի միջոցով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու հայ կնոջ առօրյա կյանքի և հասարակական դիրքի վերաբերյալ ավանդական պատկերացումները, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչպես են որոշակի արգելանքներ փոխանցվել սերնդեսերունդ և փոփոխվել հասարակական ու մշակութային պայմանների ազդեցությամբ։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայկական ավանդական մշակույթի, ընտանիքի և կենցաղի պատմության, գենդերային դերերի և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հայագետներին, սոցիալական և մարդաբանական ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Environmental Science

Աշխատանքը նվիրված է Սևանա լճում ջերմաստիճանի ուղղաձիգ բաշխման ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ջրային զանգվածի տարբեր խորություններում ջերմաստիճանային փոփոխությունների օրինաչափությունները և դրանց վրա ազդող բնական գործոնները։ Հետազոտության հիմքում ընկած է լճային ջրերի ջերմային ռեժիմի ուսումնասիրությունը, որը կարևոր նշանակություն ունի ջրի շերտավորման, շրջանառության, թթվածնային ռեժիմի և ընդհանուր էկոլոգիական հավասարակշռության ըմբռնման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ջրի մակերևութային և խորքային շերտերի ջերմաստիճանային տարբերությունները, դրանց սեզոնային փոփոխությունները և ջրային զանգվածների ուղղաձիգ խառնման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմաստիճանային շերտավորման ձևավորմանը, դրա պահպանման կամ քայքայման պայմաններին և լճի խորքային հատվածներում ջերմության տարածման գործընթացներին։ Կարևոր են նաև այնպիսի գործոնների ազդեցության ուսումնասիրությունը, ինչպիսիք են արևային ճառագայթումը, օդի ջերմաստիճանը, քամու ազդեցությունը, ջրի շրջանառությունը, մթնոլորտային պայմանները և լճի հիդրոլոգիական ռեժիմը։ Ջերմաստիճանի ուղղաձիգ բաշխման տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու ջրային սյան տարբեր շերտերի ֆիզիկական առանձնահատկությունները և հասկանալու դրանց փոխազդեցությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Սևանա լճի յուրահատուկ բարձրալեռնային պայմաններին, որոնք էական ազդեցություն ունեն նրա ջերմային ռեժիմի և ջրաբանական գործընթացների վրա։ Ջերմաստիճանային տվյալների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն տեսական լիմնոլոգիական խնդիրների, այլև լճի էկոլոգիական վիճակի գնահատման համար, քանի որ ջերմային ռեժիմի փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ ջրային օրգանիզմների կենսագործունեության, լուծված թթվածնի բաշխման, սննդանյութերի շրջանառության և էկոհամակարգի ընդհանուր դինամիկայի վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Սևանա լճի ջերմային և հիդրոլոգիական ռեժիմի ավելի ամբողջական նկարագրմանը, ինչպես նաև երկարաժամկետ դիտարկումների և բնապահպանական կառավարման համար անհրաժեշտ գիտական հիմքի ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ջրաբաններին, լիմնոլոգներին, բնապահպաններին, աշխարհագրագետներին, կլիմայագետներին և Սևանա լճի բնական համակարգերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է ընտանիքի անդամների կողմից ստանձնվող կամ ձևավորվող ախտածին դերերի և դրանց՝ ներընտանեկան հարաբերությունների հոգեբանական մթնոլորտի վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի կայուն վարքային և հաղորդակցական ձևերի վրա, որոնք կարող են խաթարել ընտանիքի բնականոն փոխհարաբերությունները, դժվարացնել փոխըմբռնումը և նպաստել երկարատև լարվածության ու կոնֆլիկտների առաջացմանը։ Քննության են առնվում ընտանիքի՝ որպես փոխկապակցված համակարգի առանձնահատկությունները, որտեղ յուրաքանչյուր անդամի վարքը, հուզական արձագանքները և ընտանեկան դիրքը կարող են ազդել մյուսների հոգեբանական վիճակի ու հարաբերությունների ընդհանուր կառուցվածքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դերային սպասումների ձևավորմանը, ընտանիքի անդամների միջև պարտականությունների և պատասխանատվության բաշխմանը, իշխանության ու վերահսկողության հարաբերակցությանը, ինչպես նաև այն իրավիճակներին, երբ որևէ դեր դառնում է չափազանց կոշտ, հակասական կամ ընտանիքի անդամների կարիքներին անհամապատասխան։ Ուսումնասիրվում են հաղորդակցական դժվարությունները, փոխադարձ մեղադրանքները, հուզական հեռավորությունը, չափազանց վերահսկող վարքը, կախվածության տարբեր ձևերը և կոնֆլիկտների լուծման ոչ արդյունավետ ռազմավարությունները՝ որպես ընտանեկան հարաբերությունների անկայունությանը նպաստող հնարավոր գործոններ։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ նման դերային կառուցվածքները չեն դիտարկվում մեկ անձի առանձնահատկություններով պայմանավորված մեկուսացված երևույթներ, այլ վերլուծվում են ամբողջ ընտանեկան համակարգի փոխազդեցությունների համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ամուսնական հարաբերությունների, ծնող–երեխա փոխհարաբերությունների և սերունդների միջև հաղորդակցության առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հոգեբանական հարցազրույցներ, դիտարկումներ, հարցարաններ և ընտանեկան փոխհարաբերությունների գնահատման այլ մեթոդներ՝ դերային կառուցվածքների և հարաբերությունների որակի միջև հնարավոր կապերը բացահայտելու համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում ընտանեկան կոնֆլիկտների առաջացման և պահպանման հոգեբանական մեխանիզմներին, ինչպես նաև ընտանիքի անդամների կողմից կրկնվող վարքային ձևերի գիտակցման հնարավորությանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև սոցիալական միջավայրի, ընտանեկան ավանդույթների, դաստիարակության ձևերի և նախորդ սերունդներից փոխանցվող հարաբերությունների մոդելների ազդեցությանը։ Կարևորվում են կառուցողական հաղորդակցությունը, անձնական սահմանների պահպանումը, փոխադարձ հարգանքը, պատասխանատվության հավասարակշռված բաշխումը և խնդիրների համատեղ լուծումը՝ որպես առողջ ընտանեկան հարաբերությունների ձևավորմանը նպաստող գործոններ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ընտանեկան համակարգում դերերի հոգեբանական նշանակության մասին և բացահայտել այն պայմանները, որոնց դեպքում ոչ արդյունավետ դերային հարաբերությունները կարող են դառնալ ընտանեկան լարվածության աղբյուր։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ընտանեկան և սոցիալական հոգեբանության ոլորտների հետազոտողների, հոգեբանների, խորհրդատուների, մանկավարժների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ռազմական անվտանգության ապահովման քաղաքական և իրավական հիմքերի, պետական կառավարման մեխանիզմների և ժամանակակից պայմաններում դրանց զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Ռազմական անվտանգությունը դիտարկվում է որպես պետական անվտանգության համակարգի բաղադրիչ, որի իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը կապված են պետության պաշտպանության, անվտանգության, տարածքային ամբողջականության և սահմանների անձեռնմխելիության ապահովման հետ։ Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը զինված ուժերի համար սահմանում է համապատասխան գործառույթներ և միաժամանակ ամրագրում է նրանց քաղաքական չեզոքության ու քաղաքացիական վերահսկողության սկզբունքները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել ռազմական անվտանգության ոլորտում պետական քաղաքականության ձևավորման և իրականացման սահմանադրաիրավական մեխանիզմները, պետական մարմինների իրավասությունների սահմանազատումը, պաշտպանության կառավարման համակարգը, ինչպես նաև անվտանգության ոլորտում իրավական պատասխանատվության և վերահսկողության հարցերը։ Գործող իրավական կարգավորումներում պաշտպանության կազմակերպումը հիմնվում է օրինականության, մարդու իրավունքների ու հիմնարար ազատությունների հարգման, ժողովրդավարական և քաղաքացիական վերահսկողության ու պետական և տեղական կառավարման մարմինների ներգրավվածության սկզբունքների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել անվտանգության միջավայրի փոփոխությունների պայմաններում օրենսդրության և պետական կառավարման համակարգի համապատասխանեցմանը, ռազմավարական պլանավորմանը, պետական կառույցների միջև գործառույթների համակարգմանը և պաշտպանության ոլորտում որոշումների ընդունման իրավական հիմքերին։ Ռազմական անվտանգության քաղաքական բաղադրիչը կարող է դիտարկվել արտաքին քաղաքականության, միջազգային իրավունքի, միջազգային պարտավորությունների և անվտանգության ոլորտում համագործակցության համատեքստում, իսկ իրավական բաղադրիչը՝ սահմանադրական և վարչաիրավական կարգավորումների տեսանկյունից։ Պաշտպանության ոլորտի իրավական համակարգում ռազմական անվտանգության ապահովումը ներկայում ներկայացվում է որպես պետական մարմինների, կառավարման տարբեր մակարդակների, զինված ուժերի և անվտանգության հետ առնչվող այլ կառույցների համակարգված գործունեություն։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու ռազմական անվտանգության քաղաքական և իրավական կառուցակարգերը, դրանց փոխկապակցվածությունը պետական կառավարման ու սահմանադրական կարգի հետ և այն իրավական ու ինստիտուցիոնալ խնդիրները, որոնց ուսումնասիրությունը կարևոր է պաշտպանության ոլորտի կառավարման շարունակական զարգացման համար։