Նոր գրքեր պատանիներին : Ինֆորմացիոն ցանկ (1980, Սեպտեմբեր, թիվ 9)

Economics

Տնտեսագիտական և կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահական կազմակերպություններում բիզնես գործընթացների կառավարման կատարելագործման և տնտեսական գործունեության արդյունավետության բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում առողջապահական կազմակերպությունների կառավարման առանձնահատկությունները, դրանց ֆինանսատնտեսական գործունեության կազմակերպման սկզբունքները և բիզնես գործընթացների դերը բժշկական ծառայությունների մատուցման արդյունավետության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կազմակերպությունների ներքին գործընթացների վերլուծությանը, աշխատանքային և նյութական ռեսուրսների օպտիմալ բաշխմանը, ծախսերի կառավարմանը և ծառայությունների որակի բարձրացման մեխանիզմներին։ Վերլուծվում են բիզնես գործընթացների նկարագրման, գնահատման, վերակազմակերպման և ավտոմատացման ժամանակակից մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորությունները առողջապահության ոլորտում։ Քննարկվում են Հայաստանի առողջապահական համակարգի կազմակերպական և տնտեսական առանձնահատկությունները, ֆինանսավորման աղբյուրները, բժշկական հաստատությունների մրցունակության բարձրացման և կառավարման արդյունավետության գնահատման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են կատարողականի հիմնական ցուցանիշների կիրառումը, ֆինանսական պլանավորման կատարելագործումը, տեղեկատվական համակարգերի ներդրումը և կառավարչական որոշումների հիմնավորման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում պացիենտների սպասարկման գործընթացների բարելավմանը, կազմակերպական ռիսկերի նվազեցմանը, մարդկային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետությանը և առողջապահական ծառայությունների տնտեսական կայունության ապահովմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել առողջապահության կառավարման, կազմակերպությունների տնտեսագիտության, բիզնես գործընթացների կառավարման և առողջապահական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական բաժնեմաս ունեցող առևտրային կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական մասնակցությամբ կազմակերպությունների տնտեսական և կառավարչական գործունեությունն է, դրանց դերը ազգային տնտեսության առանձին ոլորտներում և պետական սեփականության արդյունավետ կառավարման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են նման կազմակերպությունների գործունեության կազմակերպական և իրավական հիմքերը, կառավարման կառուցվածքը, ֆինանսատնտեսական ցուցանիշները, պետական մասնակցության նպատակները և դրանց արդյունավետության գնահատման հնարավոր մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կորպորատիվ կառավարման որակին, կառավարչական որոշումների արդյունավետությանը, ֆինանսական կարգապահությանը, ռեսուրսների օգտագործման օպտիմալացմանը և կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է պետական բաժնեմաս ունեցող առևտրային կազմակերպությունների արդյունավետությանը խոչընդոտող հնարավոր գործոնները, այդ թվում՝ կառավարման ոչ բավարար ճկունությունը, պատասխանատվության և վերահսկողության մեխանիզմների անկատարությունը, ֆինանսական ռեսուրսների ոչ արդյունավետ օգտագործումը, ռազմավարական պլանավորման խնդիրները և շուկայական միջավայրին հարմարվելու դժվարությունները։ Քննարկվում են նաև պետական սեփականության կառավարման միջազգային փորձը և այն մեթոդները, որոնք կարող են կիրառելի լինել Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական և ինստիտուցիոնալ առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ կարևորվում են կազմակերպությունների գործունեության արդյունքների չափելի գնահատումը, հստակ ռազմավարական նպատակների սահմանումը, կառավարման թափանցիկության բարձրացումը, կորպորատիվ կառավարման ժամանակակից սկզբունքների ներդրումը և պատասխանատվության արդյունավետ համակարգի ձևավորումը։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են ներառել նաև ֆինանսական պլանավորման կատարելագործում, ներդրումային քաղաքականության արդյունավետացում, մարդկային ռեսուրսների կառավարման բարելավում, թվային կառավարման գործիքների կիրառում և կազմակերպությունների շուկայական մրցունակության ամրապնդում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ պետական մասնակցությամբ կազմակերպությունների կառավարման համակարգի կատարելագործման և պետական սեփականության տնտեսական ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, պետական կառավարման և հանրային ֆինանսների մասնագետներին, կազմակերպությունների ղեկավարներին, կառավարման խորհրդի անդամներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և տնտեսագիտական ու կառավարչական ուղղությունների ուսանողներին։

Geography

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի հարավային և Իրանի հյուսիս-արևմտյան սահմանային շրջանների երկու երկրաբանական տեղամասերի՝ Վեդի–Եղեգնաձոր և Խոյ–Ավաջիկ հատվածների երկրաբանական կառուցվածքի և զարգացման պատմության համեմատական ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են տարածաշրջանների լիթոլոգիական կազմը, տեկտոնական կառուցվածքը, շերտագրական առանձնահատկությունները և մագմատիկ ու նստվածքային գործընթացների դերը դրանց ձևավորման մեջ։ Վերլուծվում են Ալպ-Հիմալայական լեռնակազմական գոտու ազդեցությունները, խզվածքային համակարգերի ակտիվությունը, ինչպես նաև էրոզիոն և դենուդացիոն գործընթացների երկարաժամկետ ազդեցությունը ռելիեֆի ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանային տեկտոնական շարժումների համաժամանակայնությանը և դրանց կապին օգտակար հանածոների ձևավորման ու բաշխման հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու նշված տարածքների երկրաբանական էվոլյուցիայի ընդհանուր օրինաչափությունները և դրանց տեղը Կովկասի ու Իրանական բարձրավանդակի երկրաբանական կառուցվածքային համակարգում։

Literature

Սեբեոսի «Պատմությունը» VII դարի հայ պատմագրության ամենակարևոր աղբյուրներից է, որը ներկայացնում է Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների քաղաքական, ռազմական և կրոնական իրադարձությունները՝ հատկապես կենտրոնանալով պարսկա-բյուզանդական հակամարտությունների և արաբական արշավանքների վրա։ Երկը ընդգրկում է վաղ հայկական պատմական ավանդություններից սկսած շարադրանք և հասնում մինչև VII դարի կեսերը՝ ձևավորելով ժամանակագրական և գաղափարական շարունակական պատում։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է պատմական իրադարձությունների համադրումը աստվածաշնչյան և ավանդական պատմական պատկերացումների հետ, ինչպես նաև տարբեր աղբյուրների օգտագործումը, որոնց միջոցով հեղինակը կառուցում է բազմաշերտ պատմական պատկեր։ Սեբեոսի մոտ Հայաստանը հաճախ ներկայացվում է մեծ տերությունների միջև քաղաքական պայքարի համատեքստում՝ որպես կարևոր, բայց հաճախ նաև միջնորդավորված դերակատար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է հեմոկոլիտի համախտանիշով ընթացող սուր բակտերիալ աղիքային վարակների կլինիկական և լաբորատոր առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Թեմայի շրջանակում ուսումնասիրվում են այն վարակները, որոնց դեպքում աղիքային բորբոքային գործընթացը կարող է ուղեկցվել կղանքում արյան առկայությամբ, որովայնային ցավերով, ջերմությամբ, ինտոքսիկացիայով և ընդհանուր վիճակի տարբեր աստիճանի խանգարումներով։ Հայաստանի բժշկական գրականության մեջ այս խնդիրը ուսումնասիրվել է նաև կոլիտի և հեմոկոլիտի համախտանիշով ընթացող սուր աղիքային վարակների պատճառագիտական կառուցվածքի համատեքստում, որտեղ դիտարկվել են մասնավորապես շիգելաների և կամպիլոբակտերի դերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հիվանդության կլինիկական պատկերի մանրամասն բնութագրումը՝ հիվանդության սկզբի առանձնահատկությունների, ջերմության, որովայնային ցավերի, լուծի հաճախականության և բնույթի, կղանքում արյան ու լորձի առկայության, դեֆեկացիայի ցավոտության, ջրազրկման և ինտոքսիկացիայի աստիճանի գնահատմամբ։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել հեմոկոլիտով ընթացող տարբեր բակտերիալ վարակները և գնահատել հիվանդության ծանրության աստիճանը։ Լաբորատոր հետազոտությունների բաժնում կարող են ուսումնասիրվել արյան ընդհանուր և կենսաքիմիական ցուցանիշները, կղանքի կոպրոլոգիական պատկերը, մանրէաբանական հետազոտությունների արդյունքները և հարուցիչների մոլեկուլային հայտնաբերումը։ Հայաստանի Ինֆեկցիոն հիվանդությունների ազգային կենտրոնի լաբորատոր ծառայություններում ներկայում իրականացվում են ինչպես կղանքի մանրէաբանական հետազոտություններ, այնպես էլ ՊՇՌ մեթոդով շիգելաների, սալմոնելաների, կամպիլոբակտերի և տարբեր պաթոգեն E. coli-ների հայտնաբերում։ Հետազոտության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի հիվանդության պատճառագիտական կառուցվածքի բացահայտումը, քանի որ հեմոկոլիտային համախտանիշը կարող է հանդիպել տարբեր բակտերիալ հարուցիչների դեպքում, իսկ դրանց կլինիկական դրսևորումները կարող են էապես նմանվել միմյանց։ Այդ պատճառով լաբորատոր հաստատումը կարևոր է ճիշտ ախտորոշման և համապատասխան բուժական տակտիկայի ընտրության համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է իրականացվել նաև կլինիկական և լաբորատոր տվյալների համադրական վերլուծություն՝ պարզելու համար, թե հիվանդության որ նշաններն են առավել բնորոշ տարբեր հարուցիչներով պայմանավորված վարակներին։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել կղանքի մանրադիտական և կոպրոլոգիական փոփոխություններին, բորբոքային ցուցանիշներին, ինչպես նաև հարուցչի հայտնաբերման արդյունքներին։ Արդիական ախտորոշման հնարավորությունները ներառում են նաև EHEC խմբի E. coli-ի և, մասնավորապես, O157:H7 շտամի հայտնաբերումը, որի համար ՀՀ Ինֆեկցիոն հիվանդությունների ազգային կենտրոնը կիրառում է ինչպես ՊՇՌ, այնպես էլ համապատասխան մանրէաբանական/անտիգենային հետազոտություններ։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ նաև տարբերակիչ ախտորոշման տեսանկյունից, քանի որ արյունային լուծով ընթացող հիվանդությունները կարող են ունենալ տարբեր վարակային և ոչ վարակային պատճառներ։ Կլինիկական տվյալների, համաճարակաբանական անամնեզի և լաբորատոր արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ճշգրիտ որոշել հիվանդության պատճառագիտությունը և կանխատեսել դրա ընթացքը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կապված է հեմոկոլիտով հիվանդների վաղ հայտնաբերման, ծանրության ճիշտ գնահատման, անհրաժեշտ լաբորատոր հետազոտությունների ընտրության և բուժման արդյունավետ կազմակերպման հետ։ Հայաստանի գործող կարգավորումներում հեմոկոլիտը և կոլիտիկ համախտանիշը նշվում են որպես սուր աղիքային վարակների ծանր ընթացքի կլինիկական ցուցանիշներ, որոնց առկայությունը կարող է հիմք հանդիսանալ հիվանդի հոսպիտալացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել վարակաբաններին, մանկաբույժներին, գաստրոէնտերոլոգներին, կլինիկական լաբորատոր ախտորոշման մասնագետներին, մանրէաբաններին, համաճարակաբաններին, բժշկական բուհերի դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի բրիտանական թատրոնի նշանավոր ներկայացուցիչ Հարոլդ Փինթերի դրամատուրգիական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով նրա պիեսների թեմատիկ, կառուցվածքային, լեզվաոճական և բեմական առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում քննվում է հեղինակի ստեղծած յուրահատուկ դրամատիկական աշխարհը, որտեղ առօրյա թվացող իրավիճակները հաճախ աստիճանաբար վերածվում են հոգեբանական լարվածության, անորոշության, օտարման և մարդկային հարաբերություններում իշխանության համար պայքարի արտահայտությունների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկխոսության կառուցմանը, խոսքի և լռության հարաբերակցությանը, ընդհատումներին, կրկնություններին և ենթատեքստին, որոնց միջոցով բացահայտվում են կերպարների միջև թաքնված հակասությունները։ Փինթերյան դրամատուրգիայում լռությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես խոսքի բացակայություն, այլև որպես գեղարվեստական միջոց, որը կարող է արտահայտել անվստահություն, վախ, դիմադրություն, ներքին լարվածություն կամ հաղորդակցվելու անկարողություն։ Քննվում է փակ տարածության նշանակությունը, որը բազմաթիվ ստեղծագործություններում դառնում է գործողության կարևոր կազմակերպիչ և ընդգծում կերպարների հոգեբանական մեկուսացումը։ Կարևորվում են հիշողության, անցյալի անորոշության և իրականության տարբեր մեկնաբանությունների խնդիրները, քանի որ կերպարները հաճախ նույն իրադարձությունները ներկայացնում են տարբեր կերպ՝ կասկածի տակ դնելով պատմվողի հավաստիությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև անհատի ինքնության, մարդկային արժանապատվության, բռնության, վերահսկողության, վախի և անձնական տարածքի պաշտպանության թեմաները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դրամատուրգի ստեղծագործական զարգացման փուլերի քննությունը՝ հնարավորություն տալով հետևելու վաղ շրջանի փակ ու խորհրդավոր միջավայրերով պիեսներից դեպի ավելի բաց սոցիալական և քաղաքական խնդիրներ շոշափող ստեղծագործությունների անցմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում աբսուրդի թատրոնի հետ ունեցած առնչություններին, միաժամանակ ընդգծելով հեղինակի ինքնատիպությունը և առօրյա խոսքի միջոցով լարված դրամատիկական իրավիճակներ կառուցելու առանձնահատուկ եղանակը։ Քննվում է նաև բեմական տարածության, գործողությունների նվազագույնության, առարկաների խորհրդանշական գործառույթի և դերասանական խաղի համար նախատեսված դադարների նշանակությունը։ Դրամատիկական տեքստի և բեմական իրականացման փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է գրողի լեզուն թատրոնում ձեռք բերում լրացուցիչ իմաստային շերտեր։ Համեմատական դիտարկումների միջոցով հնարավոր է նրա ստեղծագործությունը տեղադրել XX դարի եվրոպական դրամատուրգիայի զարգացման լայն համատեքստում՝ բացահայտելով կապերը ժամանակակից թատերական ուղղությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել գրականագիտության, անգլիական գրականության, դրամատուրգիայի, թատերագիտության և XX դարի եվրոպական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։