Հարոլդ Փինթերի դրամատուրգիան

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի մշակութապատմական ժառանգության վերաբերյալ աշխարհի տարբեր ժողովուրդների լեզուներով հրատարակված գրականության ուսումնասիրությանը, որը պահպանվում է օտարալեզու գրականության գրադարանային ֆոնդերում։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում է հայ ժողովրդի պատմությանը, մշակույթին, լեզվին, գրականությանը, արվեստին, ճարտարապետությանը, կրոնին և հասարակական կյանքին վերաբերող օտարալեզու հրատարակությունների բազմազանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր լեզուներով ստեղծված և Հայաստանի մասին տեղեկատվություն պարունակող գրքերի, գիտական աշխատությունների, հոդվածների, ժողովածուների, կատալոգների և այլ մատենագիտական նյութերի հավաքագրմանը, դասակարգմանը և բովանդակային ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է Հայաստանի պատմական և մշակութային ժառանգությունը ներկայացվել տարբեր ժողովուրդների գիտական, մշակութային և տեղեկատվական միջավայրերում, ինչպես նաև բացահայտել այդ գրականության ձևավորման հիմնական ժամանակաշրջաններն ու թեմատիկ ուղղությունները։ Ուսումնասիրվում են հայագիտության, պատմագիտության, արվեստագիտության, գրականագիտության և մշակութաբանության ոլորտներին վերաբերող նյութերը՝ առանձնացնելով այն հրատարակությունները, որոնք ունեն հատկապես կարևոր աղբյուրագիտական կամ գիտական նշանակություն։ Կարևորվում է գրադարանային ֆոնդերի դերը մշակութային հիշողության պահպանման և տարբեր լեզուներով ստեղծված գիտելիքի հասանելիության ապահովման գործում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել ֆոնդերի լեզվական և ժամանակագրական կազմը, հրատարակությունների աշխարհագրական ծագումը, թեմատիկ բաշխվածությունը և դրանց համալրման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում օտարալեզու գրականության միջոցով Հայաստանի մշակութային ժառանգության միջազգային ներկայացվածությանը և տարբեր գիտական ու մշակութային ավանդույթների միջև կապերի ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ նման հավաքածուները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու Հայաստանի վերաբերյալ օտարերկրյա հեղինակների և հետազոտողների մոտեցումները, մեկնաբանությունները և գիտական հետաքրքրությունները տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել գրադարանային ֆոնդերի առավել արդյունավետ ուսումնասիրմանը, հայագիտական նյութերի մատենագիտական բացահայտմանը, մշակութային ժառանգության հանրահռչակմանը և միջազգային գիտական համագործակցության զարգացմանը։ Աշխատանքը արժեքավոր է գրադարանագետների, մատենագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների և հայագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների համար՝ որպես Հայաստանի մասին բազմալեզու տեղեկատվական և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրման կարևոր հիմք։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Եվրոպական Միության դատական համակարգի կառուցվածքի, գործառույթների և իրավական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրա դերը եվրոպական իրավունքի միատեսակ կիրառման ապահովման գործում։ Գրքում ներկայացվում են ԵՄ հիմնական դատական մարմինները՝ Եվրոպական Միության արդարադատության դատարանը և Առաջին ատյանի դատարանը (Ընդհանուր դատարան), դրանց իրավասությունները, կառուցվածքը և գործառնական սկզբունքները։ Հեղինակը վերլուծում է ԵՄ իրավունքի աղբյուրները, դատական նախադեպերի դերը, անդամ պետությունների ազգային դատարանների և եվրոպական դատական համակարգի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև իրավական ինտեգրման գործընթացը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև դատական վերահսկողության մեխանիզմները, մարդու իրավունքների պաշտպանության եվրոպական չափանիշները և իրավունքի գերակայության սկզբունքի կիրառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դատական համակարգի զարգացման միտումներին և դրա ազդեցությանը եվրոպական ինտեգրացիոն գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է իրավաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատողների և հետազոտողների համար՝ նպաստելով ԵՄ իրավական համակարգի խորքային ըմբռնմանը։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անկախ պետականության ձևավորման սկզբնական ժամանակաշրջանում Հայաստանի առողջապահության կառավարման մարմինների գործունեության կազմակերպական և իրավական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում առողջապահության պետական կառավարման համակարգի վերակազմավորման գործընթացն է, դրա իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները, կառավարման մարմինների կառուցվածքը, լիազորությունների բաշխումը և պետական քաղաքականության իրականացման կազմակերպական մեխանիզմները։ Քննվում է խորհրդային վարչակառավարչական համակարգից նոր պետական և իրավական պայմաններին անցման ազդեցությունը առողջապահության ոլորտի կառավարման վրա, ինչպես նաև այն ինստիտուցիոնալ փոփոխությունները, որոնք անհրաժեշտ էին նոր սոցիալ-տնտեսական միջավայրում համակարգի գործունեությունն ապահովելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կենտրոնական և տարածքային կառավարման մարմինների փոխհարաբերություններին, բուժհաստատությունների կառավարման կազմակերպմանը, պետական մարմինների իրավասությունների սահմանմանը և ոլորտի գործունեությունը կարգավորող իրավական ակտերի նշանակությանը։ Ուսումնասիրվում են առողջապահության կառավարման համակարգի առջև ծառացած կազմակերպական խնդիրները, կառավարման տարբեր մակարդակների միջև գործառույթների բաշխման առանձնահատկությունները և նոր իրավական մեխանիզմների ձևավորման անհրաժեշտությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում առողջապահական հաստատությունների կարգավիճակի, ֆինանսավորման և կառավարման սկզբունքների փոփոխության դիտարկումը՝ հասարակական ու տնտեսական վերափոխումների ընդհանուր համատեքստում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական վերահսկողության, բժշկական օգնության կազմակերպման, բնակչության առողջության պահպանման ոլորտում պետական մարմինների պարտականությունների և պատասխանատվության իրավական հիմքերին։ Ժամանակաշրջանի օրենսդրական և վարչական փաստաթղթերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կառավարման համակարգի զարգացման հիմնական միտումները, իրավական կարգավորման բացերը և կազմակերպական կառուցվածքների աստիճանական վերափոխումը։ Առանձին նշանակություն ունի առողջապահության ոլորտում պետական կառավարման շարունակականության և նոր ինստիտուտների ձևավորման հարաբերակցության վերլուծությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առողջապահության կառավարման, վարչական իրավունքի և պետական կառավարման պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով անկախության առաջին տարիներին ոլորտի ինստիտուցիոնալ ու իրավական համակարգի ձևավորման առանձնահատկությունները։

Այլ առարկաներ

Գրքում բացատրվում են գրաֆների հիմնական հասկացությունները՝ գագաթներ, կողեր, ուղղված և ոչ ուղղված գրաֆներ, ինչպես նաև դրանց ներկայացման տարբեր ձևերը։ Ներկայացվում են գրաֆների հիմնական հատկությունները և դրանց ուսումնասիրության մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիմնական ալգորիթմներին՝ ամենակարճ ճանապարհների որոնում, ծառերի կառուցում, կապակցվածության ուսումնասիրություն և գրաֆների անցում (traversal)։ Այս մեթոդները կարևոր են համակարգչային գիտություններում և օպտիմալացման խնդիրներում։ Գիրքը ներառում է նաև բազմաթիվ օրինակներ և խնդիրներ, որոնք օգնում են զարգացնել ալգորիթմական մտածողություն և կիրառել տեսությունը գործնական խնդիրների լուծման մեջ։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի սովորողների ինքնուրույն ճանաչողական գործունեության արդյունավետության բարձրացման մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նոր և նորագույն պատմության դասընթացի ուսուցման օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում սովորողի ակտիվ ներգրավվածությունն է ուսումնական գործընթացում, նրա ինքնուրույն մտածելու, տեղեկություն որոնելու, վերլուծելու, համադրելու, եզրակացություններ կատարելու և սեփական տեսակետը հիմնավորելու կարողությունների զարգացումը։ Աշխատությունը հիմնվում է այն մոտեցման վրա, որ պատմության ուսուցումը չպետք է սահմանափակվի փաստերի, տարեթվերի և իրադարձությունների մեխանիկական յուրացմամբ, այլ պետք է նպաստի սովորողի քննադատական և վերլուծական մտածողության ձևավորմանը։ Գրքում ուսումնասիրվում են ինքնուրույն ճանաչողական գործունեության էությունը, կառուցվածքը և կրթական նշանակությունը, ինչպես նաև այն մանկավարժական պայմանները, որոնց առկայության դեպքում սովորողը կարող է առավել արդյունավետորեն դառնալ սեփական ուսուցման ակտիվ մասնակից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական նյութի ինքնուրույն ուսումնասիրմանը, սկզբնաղբյուրների և լրացուցիչ գրականության հետ աշխատանքին, պատմական իրադարձությունների պատճառահետևանքային կապերի բացահայտմանը, տարբեր տեսակետների համեմատությանը և փաստերի հիման վրա հիմնավորված եզրահանգումների ձևավորմանը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչն է սովորողների ճանաչողական ակտիվության խթանման համար արդյունավետ մեթոդների և ուսուցման ձևերի ընտրությունը։ Դրանց թվում կարող են կիրառվել խնդրահարույց ուսուցումը, հետազոտական առաջադրանքները, քննարկումները, բանավեճերը, անհատական և խմբային աշխատանքները, նախագծային գործունեությունը, սկզբնաղբյուրների վերլուծությունը և պատմական իրավիճակների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Նման մեթոդները հնարավորություն են տալիս պատմական նյութը դարձնել ոչ միայն գիտելիքի փոխանցման միջոց, այլև սովորողի մտավոր գործունեության զարգացման գործիք։ Նոր և նորագույն պատմության դասընթացը հատկապես հարմար է ինքնուրույն ճանաչողական գործընթացի կազմակերպման համար, քանի որ ներառում է քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային բազմաթիվ իրադարձություններ ու գործընթացներ, որոնց ուսումնասիրությունը պահանջում է տարբեր աղբյուրների համադրում և բազմակողմանի վերլուծություն։ Գրքում կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ուսուցչի դերի վերաիմաստավորմանը։ Ուսուցիչը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես սովորողի ինքնուրույն որոնումն ու հետազոտական գործունեությունը կազմակերպող, ուղղորդող և գնահատող մասնագետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման, առաջադրանքների բարդության աստիճանի ճիշտ ընտրության և ինքնուրույն աշխատանքի արդյունքների օբյեկտիվ գնահատման հարցերը։ Աշխատության գործնական արժեքը կայանում է նրանում, որ ներկայացվող մեթոդական մոտեցումները կարող են կիրառվել պատմության դասավանդման գործընթացում՝ սովորողների հետաքրքրվածությունը բարձրացնելու, ուսումնական մոտիվացիան ամրապնդելու և ինքնուրույն աշխատանքի հմտությունները զարգացնելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր է ավագ դպրոցում պատմության ուսուցման ժամանակակից կազմակերպման, սովորողի ճանաչողական ակտիվության զարգացման և ինքնուրույն ուսումնառության հմտությունների ձևավորման տեսանկյունից և կարող է օգտակար լինել պատմության ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների և ավագ դպրոցի կրթական գործընթացով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հայ գրող Ինտրայի «Ներաշխարհ» ստեղծագործության լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայ գրականության զարգացման և անհատական գեղարվեստական մտածողության համատեքստում։ Դիտարկվում են հեղինակի լեզվամտածողության ինքնատիպությունը, բառապաշարի կառուցվածքը, արտահայտչական միջոցների կիրառությունը և ստեղծագործության գեղարվեստական լեզվի ձևավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ինտրայի խոսքի պատկերավորությանը, փոխաբերությունների, համեմատությունների, խորհրդանշական պատկերների և հուզական արտահայտչամիջոցների գործածությանը։ Քննարկվում են շարահյուսական կառույցների առանձնահատկությունները, նախադասությունների կառուցման եղանակները, խոսքի ռիթմական կազմակերպումը և լեզվական միջոցների դերը ստեղծագործության գաղափարական ու գեղագիտական բովանդակության արտահայտման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակի հոգեբանական պատկերումների, ներքին ապրումների, փիլիսոփայական խորհրդածությունների և անհատի հոգևոր աշխարհի ներկայացման լեզվաոճական միջոցներին։ Կարևորվում են գրական լեզվի և անհատական ոճի փոխհարաբերությունները, ստեղծագործության բառապաշարի իմաստային շերտերը, ինչպես նաև Ինտրայի գեղարվեստական մտածողության կապը հայ գրականության պատմական և մշակութային միջավայրի հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել «Ներաշխարհի» լեզվական ինքնատիպության բացահայտմանը, հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության արժևորմանը և հայ գրականության ոճագիտական ուսումնասիրությունների խորացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, գրականագետների, ոճաբանների, հայ բանասիրության հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։