Նոր գրքեր: Տեխնիկա: Ինֆորմացիոն ցանկ =Новые книги: Техника (1986, Июль, №7)

Linguistics

Այս աշխատությունը նվիրված է հայոց լեզվի ոճաբանության հիմնական սկզբունքներին, ոճական համակարգին և լեզվական արտահայտչական միջոցների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում է ոճաբանության էությունը՝ որպես լեզվաբանական գիտակարգ, որը ուսումնասիրում է խոսքի արտահայտչական ձևերը, դրանց կիրառության ոլորտները և հաղորդակցական նպատակները։ Հեղինակը անդրադառնում է հայերեն լեզվի ոճական շերտերին՝ խոսակցական, գրական, գիտական, պաշտոնական և գեղարվեստական ոճերին՝ բացատրելով դրանց առանձնահատկությունները և կիրառման կանոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական արտահայտչամիջոցներին՝ փոխաբերություն, համեմատություն, մակդիր, հակադրություն և այլ ոճական հնարքներ, որոնք հարստացնում են խոսքը և բարձրացնում նրա արտահայտչական ուժը։ Գրքում քննարկվում է նաև ոճի և մտքի փոխկապակցվածությունը, խոսքի ճշգրտության, հստակության և արտահայտչականության կարևորությունը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Վերլուծվում են նաև հայ գրական լեզվի զարգացման փուլերը և ոճական համակարգի ձևավորման պատմական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը համադրում է տեսական լեզվաբանական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով լեզվաբանների, ուսուցիչների, ուսանողների և հայոց լեզվով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Օմար Խայամի պոեզիայի ընկալմանն ու վերաիմաստավորմանը XX դարի գրականության և գեղագիտության համատեքստում՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործության ազդեցությունը տարբեր գրական միջավայրերի, մտածողության ձևերի և գեղարվեստական որոնումների վրա։ Ուսումնասիրության առանցքում Խայամի քառյակների փիլիսոփայական բովանդակությունն է, դրանցում արտահայտված կյանքի, մահվան, ժամանակի, սիրո, ճակատագրի, մարդու ազատության և գոյության իմաստի վերաբերյալ հարցադրումները, որոնք XX դարում ստացել են նոր մեկնաբանություններ։ Խայամի պոեզիան առանձնանում է աշխարհիկ կյանքի և մարդկային անհատի նկատմամբ առանձնահատուկ ուշադրությամբ։ Նրա քառյակներում հաճախ զգացվում է կյանքի անցողիկության գիտակցումը, ինչի պատճառով ներկա պահը, մարդկային ուրախությունը, սերը և գեղեցիկի ընկալումը ձեռք են բերում բացառիկ արժեք։ Սակայն այդ կենսասիրությունը միահյուսվում է խոր փիլիսոփայական կասկածի հետ․ մարդը փորձում է հասկանալ տիեզերքի օրենքները, իր գոյության սահմանները և այն հարցերը, որոնց վերջնական պատասխանները հաճախ անհասանելի են։ Հենց այս երկակիությունը՝ կյանքի վայելքի և գոյության անորոշության համադրությունը, Խայամի պոեզիան դարձնում է հատկապես հետաքրքիր XX դարի գեղագիտական մտածողության համար։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես է Խայամի ստեղծագործությունը տարբեր ժամանակներում ենթարկվել նոր ընթերցումների և ինչու է նրա պոեզիան շարունակել պահպանել իր արդիականությունը։ XX դարը, որը բնորոշվում էր համաշխարհային պատերազմներով, սոցիալական ու մշակութային ցնցումներով, արժեքային համակարգերի փոփոխությամբ և մարդու ներքին աշխարհի նկատմամբ մեծ հետաքրքրությամբ, նոր հնչեղություն է հաղորդել նրա փիլիսոփայական հարցադրումներին։ Մարդու գոյության անորոշությունը, կյանքի սահմանափակության զգացումը և անհատի՝ աշխարհում իր տեղը գտնելու ձգտումը համահունչ էին դարի բազմաթիվ գրական և փիլիսոփայական որոնումներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Խայամի պոեզիայի գեղագիտական արժեքին։ Քառյակի կարճ և խտացված ձևը հնարավորություն է տալիս սահմանափակ ծավալում արտահայտել ընդարձակ մտքեր ու զգացմունքներ։ Յուրաքանչյուր բանաստեղծական միավոր կարող է միաժամանակ պարունակել փիլիսոփայական դիտարկում, հուզական ապրում, կյանքի նկատմամբ վերաբերմունք և գեղագիտական պատկեր։ Այս խտացվածությունը Խայամի պոեզիային հաղորդում է հակիրճության և իմաստային բազմաշերտության յուրահատուկ համադրություն։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է նաև թարգմանությունների և տարբեր մշակույթներում Խայամի ընկալման խնդիրը։ Նրա պոեզիան տարբեր լեզուներով տարածվելով՝ հաճախ ստացել է նոր երանգներ, իսկ թարգմանիչներն ու գրականագետները տարբեր կերպ են մեկնաբանել նրա աշխարհայացքը։ Որոշ ընթերցումների մեջ նա ներկայանում է որպես կենսասիրության և վայելքի բանաստեղծ, մյուսներում՝ որպես խորապես փիլիսոփայական և սկեպտիկ մտածող, իսկ մեկ այլ մոտեցմամբ՝ որպես մարդուն և նրա ազատությանը մեծ արժեք տվող հեղինակ։ Այս բազմազան մեկնաբանությունները ցույց են տալիս, որ նրա ստեղծագործությունը չի սահմանափակվում մեկ գաղափարական կամ գեղագիտական մեկնաբանությամբ։ XX դարի գրական-գեղագիտական համատեքստում Խայամի պոեզիայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև անդրադառնալ արևելյան և արևմտյան գրական ավանդույթների փոխազդեցությանը։ Նրա ստեղծագործության տարածումը նպաստել է արևելյան պոեզիայի նկատմամբ հետաքրքրության խորացմանը և ցույց տվել, որ տարբեր մշակույթների միջև կարող են գոյություն ունենալ ընդհանրական մարդկային հարցադրումներ։ Սիրո, մահվան, ժամանակի, երջանկության և գոյության իմաստի խնդիրները մշակութային սահմաններից դուրս են և յուրաքանչյուր ժամանակաշրջանում կարող են ստանալ նոր մեկնաբանություն։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև նրանով, որ Խայամի պոեզիան ներկայացնում է ոչ միայն որպես միջնադարյան արևելյան գրականության արժեքավոր երևույթ, այլև որպես հետագա դարերի համար շարունակաբար վերաիմաստավորվող գեղարվեստական և փիլիսոփայական ժառանգություն։ Նրա քառյակների պարզ թվացող ձևի ներքո թաքնված են բարդ գաղափարական շերտեր, որոնք ընթերցողին մղում են խորհելու մարդու գոյության, ժամանակի անկասելի ընթացքի և կյանքի արժեքի մասին։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել արևելյան գրականությամբ, համաշխարհային պոեզիայով, XX դարի գրական գործընթացներով և գրական գեղագիտության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով հասկանալու, թե ինչպես է միջնադարյան պարսկական պոեզիայի մեծագույն ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործությունը վերաիմաստավորվել և նոր նշանակություն ստացել ժամանակակից գրական-գեղագիտական մտածողության շրջանակում։

Linguistics

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է ռուսական դիվանագիտական թեզերի լեզվաբանական միջոցների վերլուծությանը, որոնք ծառայում են միտիգացիայի (մեղմեցման, լռեցման կամ նրբագոյացման) գործառույթին՝ ուշադրություն դարձնելով լեզվական ոճի, բառապաշարի և քերականական կառուցվածքների վրա։ Աշխատությունը վերլուծում է, թե ինչպես դիվանագետները խոսքում կամ գրավոր հաղորդագրություններում օգտագործում են մեղմացնող արտահայտություններ, հապաղող ձևակերպումներ, մոդալիզատորներ և այլ ռեֆրակտիվ գործիքներ՝ նվազեցնելու կոնֆլիկտային պոտենցիալը, պահպանելու դիվանագիտական շեշտադրումները և կառուցելու քաղաքական համաձայներ։ Ուսումնասիրությունը ընդգրկում է լեզվաբանական վերլուծության մեթոդներ, օրինակներ՝ պաշտոնական ելույթներից, բանակցությունների արձանագրություններից և պաշտոնական հաղորդագրություններից, ինչը թույլ է տալիս բացահայտել միտիգացիայի գործառույթների նուրբ ձևերն ու ինտերակտիվ դերը դիվանագիտական հաղորդակցությունում։ Աշխատանքը կարևոր է լեզվաբանների, միջմշակութային կոմունիկացիայի մասնագետների և քաղաքական հաղորդակցության ուսումնասիրողների համար՝ նպաստելով լեզվաբանական տեխնիկայի, հոգեբանական ազդեցության և դիվանագիտական ռազմավարությունների համադրության վերլուծությանը։

Sociology

Սոցիոլոգիական և մեթոդաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է արագ փոփոխվող հասարակությունների ուսումնասիրության ընթացքում հետազոտական մեթոդների, տեսական մոտեցումների և ուսումնասիրվող սոցիալական իրականության միջև համապատասխանության ապահովման խնդրին։ Քննության են առնվում հասարակական փոփոխությունների պայմաններում սոցիոլոգիական հետազոտությունների կազմակերպման առանձնահատկությունները, ավանդական մեթոդների կիրառելիության սահմանները և նոր սոցիալական երևույթների վերլուծության համար մեթոդաբանական գործիքակազմի հարմարեցման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում XX դարի վերջից XXI դարի սկիզբն ընդգրկող ժամանակաշրջանի Ճապոնիայի հասարակական գործընթացներին՝ դիտարկելով սոցիալական կառուցվածքի, արժեքային համակարգերի, կենսակերպի և հասարակական հարաբերությունների փոփոխությունների ուսումնասիրման մեթոդաբանական հարցերը։ Վերլուծվում են տարբեր տեսական հայեցակարգերի և հետազոտական մեթոդների ընտրության սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց համապատասխանությունը փոփոխվող հասարակության առանձնահատկություններին։ Քննարկվում են սոցիոլոգիական տվյալների մեկնաբանման, տարբեր ժամանակաշրջանների համեմատության և հասարակական վերափոխումների բազմակողմանի գնահատման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես կարող է սոցիոլոգիական հետազոտության մեթոդաբանությունը վերափոխվել հասարակական փոփոխություններին զուգընթաց՝ պահպանելով գիտական վերլուծության հիմնավորվածությունն ու արդյունավետությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, մեթոդաբանության մասնագետների, ճապոնագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

History

Ժողովածուն ներկայացնում է հայ ժողովրդական մշակույթին նվիրված հանրապետական գիտաժողովի գիտական զեկուցումներն ու հետազոտական նյութերը՝ ընդգրկելով հայ ժողովրդի ավանդական կյանքի, հասարակական հարաբերությունների, հոգևոր պատկերացումների և նյութական ժառանգության տարբեր կողմերը։ Նման գիտական ուսումնասիրությունների շրջանակում ժողովրդական մշակույթը դիտարկվում է որպես պատմականորեն ձևավորված և սերնդեսերունդ փոխանցվող արժեքների, գիտելիքների, սովորույթների ու վարքականոնների ամբողջություն, որն արտահայտում է համայնքների կենսակերպն ու աշխարհընկալումը։ Ժողովածուի թեմատիկ ուղղությունները վերաբերում են ժողովրդական ավանդույթների պահպանմանն ու փոփոխությանը, ծեսերին և տոնական սովորույթներին, բանավոր ստեղծագործությանը, հավատալիքներին, ընտանեկան ու համայնքային կյանքին, ժողովրդական արհեստներին և կենցաղային մշակույթի դրսևորումներին։ Կարևորվում է նաև տարբեր բնակավայրերի ու տարածաշրջանների մշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև ավանդական սովորույթների և ժամանակակից հասարակական միջավայրի փոխազդեցությունը։ Հրատարակությունը նպաստում է հայ ժողովրդական մշակույթի բազմազանության, պատմական շարունակականության և ազգային ինքնության հետ դրա կապերի բացահայտմանը։ Այն օգտակար գիտական աղբյուր է ազգագրագետների, բանագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, հայագետների, ինչպես նաև ժողովրդական ավանդույթներով և մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Biology

Այս գիրքը նվիրված է թռչունների անատոմիայի համեմատական ուսումնասիրությանը՝ տարբեր տեսակների կառուցվածքային առանձնահատկությունների համադրմամբ։ Այն ուսումնասիրում է թռչունների օրգանիզմի կառուցվածքը՝ ընդգծելով այն հարմարվողականությունները, որոնք կապված են թռիչքի, կենսակերպի և միջավայրի հետ։ Գրքում ներկայացվում են՝ Ոսկրային համակարգի առանձնահատկություններ (թեթև, օդային խոռոչներով ոսկորներ) Մկանային համակարգ, հատկապես թռիչքի մկաններ Շնչառական համակարգ (օդապարկեր) Արյան շրջանառության համակարգ Մարսողական և արտազատական համակարգեր Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր թռչնատեսակների միջև կառուցվածքային տարբերություններին և դրանց ֆունկցիոնալ նշանակությանը։