Նոր գրքեր : Տեխնիկա : Ինֆորմացիոն ցանկ (1991, Հունվար, թիվ 1)

Biology

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Melissa officinalis L. բույսի կալուսային և բջջասուսպենզիոն մշակույթների համար սննդային միջավայրերի օպտիմալացման գործընթացի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բույսերի հյուսվածքային մշակույթի ստացման և պահպանման մեթոդները, բջիջների աճի ու զարգացման վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև սննդային միջավայրի բաղադրիչների ազդեցությունը կենսատեխնոլոգիական գործընթացների արդյունավետության վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում են տարբեր հորմոնալ և սննդային հավելումների կիրառման արդյունքները, դրանց ազդեցությունը կալուսի ձևավորման, բջջային զանգվածի կուտակման և կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի առաջացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բույսերի բջջային մշակույթների կիրառման հնարավորություններին՝ արժեքավոր կենսաակտիվ միացությունների ստացման, բույսերի բազմացման և կենսատեխնոլոգիական արտադրությունների զարգացման նպատակներով։ Հետազոտությունը ներառում է փորձարարական տվյալների մշակում, մշակման պայմանների համեմատական գնահատում և առավել արդյունավետ սննդային միջավայրերի ընտրության հիմնավորում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բուսական կենսատեխնոլոգիայի, բուսաբանական գիտությունների և դեղաբույսերի ուսումնասիրման ոլորտներում՝ նպաստելով բույսերի բջջային համակարգերի կիրառման նոր հնարավորությունների բացահայտմանը։ Այն նախատեսված է բուսաբանների, կենսատեխնոլոգների, կենսաբանների, դեղագործական հետազոտողների, գիտական աշխատողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Religion

Աշխատությունը պատկանում է հայ եկեղեցական և դավանաբանական բանավիճային գրականության այն շրջանակին, որի նպատակն է պաշտպանել Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու ավանդույթները, հեղինակությունն ու դավանանքը և հակադարձել եկեղեցու դեմ ուղղված այն դիրքորոշումներին, որոնք հեղինակը համարում է անարդար կամ անհիմն։ Վերնագրում «լուսավորչական ազգիս Հայոց» արտահայտությունը վերաբերում է Գրիգոր Լուսավորչի անունով հայտնի հայ քրիստոնեական եկեղեցական ավանդությանը, իսկ «քրիստոսահիմն եւ առաքելական» բնորոշումները շեշտադրում են եկեղեցու ինքնընկալումը՝ որպես Քրիստոսի ուսմունքի և առաքյալների քարոզության վրա հիմնված հոգևոր հաստատության։ Երկի գաղափարական առանցքը եկեղեցական ինքնության պաշտպանությունն է, դավանանքի պահպանման անհրաժեշտության ընդգծումը և այն հակասությունների քննությունը, որոնք ծագել են հայ քրիստոնեական համայնքի ներսում կամ այլ քրիստոնեական ուղղությունների հետ հարաբերություններում։ Նման հրապարակումները կարևոր դեր են ունեցել հայ հասարակական ու կրոնական մտքի պատմության մեջ՝ արտահայտելով տարբեր եկեղեցական խմբերի միջև գաղափարական տարաձայնությունները, հավատի մեկնաբանության շուրջ վեճերը և ազգային-եկեղեցական պատկանելության հարցերը։ Աշխատությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես իր ժամանակի կրոնական հրապարակախոսության նմուշ, որտեղ համոզման, հակաճառության և դավանաբանական փաստարկման միջոցներով փորձ է արվում պաշտպանել ավանդական եկեղեցական դիրքորոշումը և ընթերցողին կողմնորոշել կրոնական հակասությունների պայմաններում։ Պատմամշակութային առումով այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցու պատմությամբ, հայ քրիստոնեական ինքնության ձևավորմամբ, կրոնական բանավեճերի զարգացմամբ և հայ համայնքների մտավոր կյանքով զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են կրոնական երկերում միահյուսվել աստվածաբանական համոզմունքները, եկեղեցական հեղինակության պաշտպանությունը և ազգային պատկանելության գաղափարը, ինչպես նաև բացահայտելու դավանաբանական հակադրությունների ազդեցությունը հայ տպագիր խոսքի ու հասարակական մտքի վրա։

Agriculture

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի՝ խաղողի վազերի ծածկով մշակության գոտում այգիների ինտենսիվ մշակության տեխնոլոգիայի ուսումնասիրմանը և կատարելագործմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և հիմնավորել այնպիսի ագրոտեխնիկական համակարգ, որը թույլ կտա առավել արդյունավետ օգտագործել խաղողի այգիների հողային, ջրային և կենսաբանական ռեսուրսները, բարձրացնել վազերի արտադրողականությունը, ապահովել բերքի կայունություն և բարելավել ստացվող խաղողի որակական ցուցանիշները։ Ծածկով մշակության գոտիներում խաղողագործության առանձնահատկությունը պայմանավորված է ձմռան ընթացքում վազերը ցածր ջերմաստիճանների հնարավոր վնասակար ազդեցությունից պաշտպանելու անհրաժեշտությամբ, ինչի պատճառով այգու կառավարման տեխնոլոգիան պետք է ներառի ոչ միայն աճի և բերքատվության բարձրացման, այլև վազերի ժամանակին ծածկման ու բացման արդյունավետ մեթոդներ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում ինտենսիվ խաղողագործության հիմնական տարրերի ուսումնասիրմանը՝ այգու հիմնման սխեմայից և տնկման խտությունից մինչև վազերի ձևավորման, էտի, կապի, հողի մշակության, սնուցման և ոռոգման համակարգերի ընտրությունը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել վազերի բեռնվածության կարգավորմանը, բերքատու օղակների ճիշտ ձևավորմանը և բույսի վեգետատիվ ու գեներատիվ աճի հավասարակշռության պահպանմանը, քանի որ այդ գործոնները մեծապես որոշում են ինչպես բերքի քանակը, այնպես էլ խաղողի ողկույզների և հատապտուղների որակը։ Ինտենսիվ տեխնոլոգիայի կարևոր բաղադրիչ է նաև հողի խնամքի ճիշտ կազմակերպումը։ Հողի մշակման եղանակը, խոնավության պահպանումը, պարարտացումը և մոլախոտերի դեմ պայքարը պետք է համապատասխանեցվեն այգու պայմաններին և բույսերի սննդային պահանջներին։ Ոռոգման արդյունավետ կառավարումը նույնպես կարող է էապես ազդել վազերի աճի, բերքատվության և ջրի օգտագործման արդյունավետության վրա։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև խաղողի հիվանդությունների և վնասատուների դեմ պայքարի միջոցները՝ ինտեգրված պաշտպանության սկզբունքների կիրառմամբ, որպեսզի բարձր բերքատվությունը համատեղվի բերքի որակի և արտադրության տնտեսական արդյունավետության պահպանման հետ։ Հայաստանի պայմաններում հատկապես կարևոր է տարբեր ագրոտեխնիկական միջոցառումների ժամկետների ճիշտ ընտրությունը, քանի որ կլիմայական պայմանների, ձմեռային ջերմաստիճանների և վեգետացիոն շրջանի առանձնահատկությունների փոփոխությունները կարող են զգալիորեն ազդել վազերի վիճակի և բերքի ձևավորման վրա։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ առաջարկվող տեխնոլոգիական լուծումները կարող են նպաստել ծածկով մշակության գոտիներում խաղողի այգիների արտադրողականության բարձրացմանը, աշխատանքային և նյութական ծախսերի նվազեցմանը և արտադրության կայունության ապահովմանը։ Միաժամանակ, ինտենսիվ մշակության համակարգը կարող է նպաստել այգիների տարածքի ավելի արդյունավետ օգտագործմանը և մեկ միավոր մակերեսից ավելի բարձր տնտեսական արդյունքի ստացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել խաղողագործներին, ագրոնոմներին, գյուղատնտեսական մասնագետներին, հետազոտողներին և խաղողի արտադրությամբ զբաղվող տնտեսություններին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է խաղողագործության կենսաբանական հիմքերը և գործնական ագրոտեխնոլոգիաները՝ նպատակ ունենալով Հայաստանի ծածկով մշակության գոտիների համար ձևավորել ինտենսիվ խաղողագործության արդյունավետ, կայուն և արտադրական առումով նպատակահարմար համակարգ։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է մետաղօքսիդային նանոկոմպոզիտների հիման վրա ստեղծվող ժամանակակից գազային սենսորների հետազոտությանը և զարգացման հեռանկարներին։ Գրքում ներկայացվում են նանոտեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները գազերի հայտնաբերման և վերահսկման ոլորտում, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են տարբեր մետաղական օքսիդներից կազմված նանոկառուցվածքների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, որոնք պայմանավորում են սենսորների բարձր զգայունությունն ու ընտրողականությունը։ Հեղինակը վերլուծում է նանոկոմպոզիտային նյութերի ստացման մեթոդները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը սենսորային բնութագրերի վրա՝ ներառյալ արձագանքման արագությունը, կայունությունը և չափումների ճշգրտությունը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի, արդյունաբերական անվտանգության, բժշկական ախտորոշման և կենցաղային կիրառությունների համար նախատեսված գազային սենսորների նախագծման ու կատարելագործման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նանոմաշտաբային երևույթներին, մակերևութային փոխազդեցություններին և զգայուն շերտերի ինժեներիային, որոնք հնարավորություն են տալիս ստեղծել ավելի արդյունավետ, էներգախնայող և փոքրաչափ սենսորային համակարգեր։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նանոտեխնոլոգիաների, նյութագիտության, էլեկտրոնիկայի, ֆիզիկայի և սենսորային համակարգերի ոլորտների գիտաշխատողների, ուսանողների և մասնագետների համար՝ ներկայացնելով գազային սենսորների զարգացման արդի միտումներն ու ապագա կիրառությունների հնարավորությունները։

Chemistry

Աշխատանքը նվիրված է չհագեցած չորրորդային ամոնիումային աղերի կառուցվածքի ազդեցության ուսումնասիրությանը Ստիվենսի վերախմբավորման ընթացքի վրա, ինչպես նաև ստացված միացությունների հակամանրէային հատկությունների բացահայտմանը։ Հետազոտությունը գտնվում է օրգանական քիմիայի այն ուղղության շրջանակում, որտեղ ուսումնասիրվում են ամոնիումային միացությունների կառուցվածքափոխությունները և դրանց հիման վրա նոր ֆունկցիոնալացված ամինների ստացման հնարավորությունները։ Ստիվենսի վերախմբավորումը չորրորդային ամոնիումային աղերի կարևոր քիմիական փոխակերպումներից է, որի ընթացքում հիմքի ազդեցությամբ սկզբնական միացությունը վերածվում է երրորդային ամինի՝ կառուցվածքային վերադասավորման միջոցով։ Հետազոտության հիմնական նպատակներից է պարզել, թե ելանյութի կառուցվածքային առանձնահատկություններն ինչպես են ազդում վերախմբավորման ուղղության, ընթացքի և առաջացող վերջնական արտադրանքների բնույթի վրա։ Այս խնդիրը կարևոր է հատկապես չհագեցած համակարգերի դեպքում, քանի որ կրկնակի կապերի դիրքը, դրանց հարակից խմբերի բնույթը, փոխարինիչների կառուցվածքը և մոլեկուլի ընդհանուր տարածական կազմակերպվածությունը կարող են էապես ազդել ռեակցիայի ընթացքի վրա։ Հայ քիմիական դպրոցի շրջանակում Ստիվենսի վերախմբավորման ուսումնասիրությունները երկարատև ավանդույթ ունեն, և տարբեր կառուցվածք ունեցող ամոնիումային աղերի հետազոտությունները ցույց են տվել, որ ելանյութի կառուցվածքը և ռեակցիայի պայմանները կարող են որոշել առաջացող արտադրանքների հարաբերակցությունը։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել չհագեցած ամոնիումային աղերի տարբեր կառուցվածքների սինթեզը և դրանց հետագա քիմիական վարքագիծը։ Նման միացությունների ստացման փուլում անհրաժեշտ է վերահսկել փոխարինիչների դիրքը, չհագեցած կապերի բնույթը և ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցությունը, քանի որ այդ գործոնները հետագայում պայմանավորում են վերախմբավորման ընտրողականությունը։ Հետազոտության ընթացքում ստացված նյութերի կառուցվածքը կարող է հաստատվել ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական մեթոդների միջոցով՝ համադրելով տարբեր սպեկտրոսկոպիական և վերլուծական տվյալներ։ Ստիվենսի վերախմբավորման տեսական ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ռեակցիայի մեխանիզմը հասկանալու համար։ Գործընթացի ընթացքում հիմքի ազդեցությամբ չորրորդային ամոնիումային աղից առաջանում է միջանկյալ իլիդային համակարգ, որից հետո տեղի է ունենում խմբի ներմոլեկուլային տեղափոխություն և ձևավորվում է նոր կառուցվածք ունեցող երրորդային ամին։ Ռեակցիայի ուղղության վրա կարող են ազդել ինչպես մոլեկուլի էլեկտրոնային կառուցվածքը, այնպես էլ տարածական գործոնները և կիրառվող ռեակցիոն պայմանները։ Չհագեցած համակարգերի դեպքում հատկապես կարևոր է մրցակցող վերադասավորումների հնարավորությունը։ Նախորդ ուսումնասիրություններում տարբեր ամոնիումային աղերի համար արձանագրվել են 1,2- և 3,2-տիպի Ստիվենսի վերախմբավորումներ, իսկ որոշ դեպքերում նաև ալիլային իզոմերացում կամ այլ մրցակցող փոխակերպումներ։ Հետևաբար հետազոտության նշանակալի խնդիրներից է պարզել, թե կառուցվածքային որ գործոններն են նպաստում որոշակի ուղղության գերակշռությանը։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը սինթեզված ամոնիումային միացությունների հակամանրէային ակտիվության ուսումնասիրությունն է։ Այս փուլում քիմիական կառուցվածքը դիտարկվում է արդեն ոչ միայն որպես սինթեզի և վերախմբավորման ընթացքը որոշող գործոն, այլև որպես կենսաբանական ազդեցությունը պայմանավորող հատկություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր մանրէաբանական շտամների նկատմամբ միացությունների ակտիվության համեմատական գնահատում՝ պարզելու համար, թե մոլեկուլի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում դրա կենսաբանական ազդեցության վրա։ Նմանատիպ ուսումնասիրություններում որոշ չորրորդային ամոնիումային միացությունների ջրային լուծույթներ ցուցաբերել են մանրէասպան ազդեցություն ինչպես գրամդրական, այնպես էլ գրամբացասական միկրոօրգանիզմների նկատմամբ։ Հակամանրէային հատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու «կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն» կապը։ Եթե մոլեկուլի որոշակի կառուցվածքային փոփոխությունը հանգեցնում է հակամանրէային ազդեցության ուժեղացման կամ թուլացման, ապա հնարավոր է առանձնացնել այն կառուցվածքային տարրերը, որոնք առավել կարևոր են կենսաբանական ակտիվության համար։ Այսպիսի մոտեցումը կարող է հիմք հանդիսանալ նպատակային հատկություններով նոր օրգանական միացությունների հետագա նախագծման և սինթեզի համար։ Հետազոտության կարևորությունն ընդգծվում է նաև նրանով, որ չորրորդային ամոնիումային միացությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում ոչ միայն որպես օրգանական սինթեզի միջանկյալ կամ վերջնական նյութեր, այլև որպես կենսաբանական ակտիվ միացությունների հնարավոր աղբյուր։ Հայկական քիմիական հետազոտություններում այս ուղղությամբ ուսումնասիրվել են ինչպես տարբեր կառուցվածքի չորրորդային ամոնիումային աղերի վերախմբավորումները, այնպես էլ դրանց հակամանրէային հատկությունները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև սինթեզված միացությունների կառուցվածքի և ռեակցիոնունակության փոխկապակցվածությանը։ Միևնույն ֆունկցիոնալ խմբերի առկայության պայմաններում նույնիսկ փոքր կառուցվածքային փոփոխությունները կարող են փոխել վերախմբավորման արագությունը, ուղղությունը և արտադրանքի ելքը։ Հետևաբար հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել օրգանական ռեակցիաների ընտրողականության վերաբերյալ տեսական պատկերացումների ընդլայնմանը և նպատակային սինթեզի պայմանների ընտրությանը։ Գիտական և գործնական տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ Ստիվենսի վերախմբավորման միջոցով հնարավոր է ստանալ նոր կառուցվածք ունեցող չհագեցած ամիններ։ Հայաստանի օրգանական քիմիայի հետազոտություններում նման մոտեցմամբ արդեն ուսումնասիրվել են ալիլային, պրապարգիլային և այլ չհագեցած խմբեր պարունակող ամոնիումային աղեր, որոնցից ստացվել են տարբեր կառուցվածքի չհագեցած ամիններ։ Ստացված միացությունների հետագա քիմիական ձևափոխությունները կարող են ընդլայնել դրանց կիրառական հնարավորությունները՝ հնարավորություն տալով ստանալ նոր ֆունկցիոնալացված ամիններ և այլ օրգանական միացություններ։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի, ռեակցիոն մեխանիզմների և կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրության ուղղությունները։ Դրա հիմնական գիտական արժեքը չհագեցած չորրորդային ամոնիումային աղերի կառուցվածքի և Ստիվենսի վերախմբավորման ընթացքի միջև օրինաչափությունների բացահայտումն է, իսկ գործնական նշանակությունը՝ նոր չհագեցած ամինների ստացման և դրանց հնարավոր հակամանրէային կիրառությունների գնահատումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, դեղագործական քիմիայի, կենսաօրգանական քիմիայի և հակամանրէային նյութերի մշակման բնագավառներում։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայերեն միջնադարյան նախաբանի ուսումնասիրությանը, որը վերաբերում է սուրբ իշխաններ Բորիսին և Գլեբին՝ հին ռուսական քրիստոնեական ավանդության կարևորագույն սրբերին։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այդ սրբերի մասին պատմող հայերեն գրական վկայությունը, դրա ստեղծման կամ փոխանցման պատմական ու գրական միջավայրը, ինչպես նաև հայ և հին ռուսական մշակույթների միջև ձևավորված միջմշակութային կապերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել բնագրի կառուցվածքը, բովանդակությունը, լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները, սրբախոսական մոտիվները, կերպարների ներկայացման եղանակները և քրիստոնեական արժեքների արտահայտությունը։ Բորիսի և Գլեբի պաշտամունքը առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում արևելասլավոնական քրիստոնեական մշակույթում, իսկ նրանց նահատակության պատմությունը ձևավորել է սրբախոսական և պատմագրական բազմաթիվ ստեղծագործությունների հիմքը։ Հայերեն նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է այդ ավանդույթը հասել հայկական գրական միջավայր և ինչպիսի լեզվական, գեղարվեստական կամ գաղափարական փոփոխությունների է ենթարկվել փոխանցման ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել թարգմանական գործընթացին, աղբյուրագիտական հարցերին և հայերեն բնագրի հնարավոր կապերին այլ լեզուներով պահպանված տարբերակների հետ։ Տեքստաբանական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու տարբեր խմբագրությունների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, վերականգնելու հնարավոր սկզբնաղբյուրները և գնահատելու հայերեն վկայության տեղը տվյալ սրբախոսական ավանդության զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայ միջնադարյան գրականության պատմության տեսանկյունից, քանի որ օտարալեզու քրիստոնեական նյութի հայերեն փոխանցումը վկայում է միջնադարյան մշակույթների միջև ակտիվ գրական և հոգևոր փոխանակման մասին։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել բանասերներին, միջնադարագետներին, գրականագետներին, հայագետներին, սլավոնագետներին, պատմաբաններին, ձեռագրագետներին և հայ-սլավոնական մշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական թարգմանական գրականության, սրբախոսական ժանրի, միջնադարյան քրիստոնեական մշակույթի և տարբեր գրական ավանդույթների փոխազդեցության պատմությամբ։