On the cross of Europe's imperialism, Armenia crucified

Pedagogy

Գիրքը նվիրված է երջանկության հասկացությանը և երիտասարդության ու ընտանեկան կյանքի համար օգտակար համարվող գաղափարների ներկայացմանը։ Վերնագրի երկրորդ մասը՝ «լուսատու երիտասարդաց եւ ընտանեաց», մատնանշում է աշխատության խրատական և ուղղորդող բնույթը՝ այն ներկայացնելով որպես երիտասարդների ու ընտանիքների համար նախատեսված մտավոր և բարոյական ուղեցույց։ Երջանկության թեման հասարակական ու բարոյագիտական գրականության մեջ հաճախ առնչվում է մարդու վարքագծին, անձնական արժեքներին, ընտանեկան հարաբերություններին, փոխադարձ հարգանքին և հասարակության մեջ ներդաշնակ ապրելու ձգտմանը։ Նման աշխատությունները նպատակ ունեն ընթերցողին առաջարկելու մտորումների նյութ՝ օգնելով գնահատել սեփական պարտականությունները, հարաբերությունների որակը և առօրյա կյանքում ընդունվող որոշումների նշանակությունը։ Երիտասարդության համար նախատեսված խրատական գրականությունը կարևորում է բնավորության ձևավորումը, պատասխանատվությունը, կրթության դերը և հասարակական կյանքին գիտակցված մասնակցությունը։ Ընտանեկան թեմաների ընդգրկումը շեշտադրում է ընտանիքի անդամների միջև փոխըմբռնման, հոգատարության, համբերատարության և բարոյական պարտավորությունների կարևորությունը։ Այսպիսի գրքերը կարող էին ծառայել ինքնակրթությանն ու դաստիարակությանը՝ ընթերցողին խրախուսելով խորհել անձնական երջանկության և հասարակական բարեկեցության փոխկապակցվածության մասին։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում տասնիններորդ դարի հայ բարոյագիտական և հասարակական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է երիտասարդության կրթության և ընտանիքի բարոյական հիմքերի վերաբերյալ ժամանակաշրջանի մտահոգությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ հասարակական մտքի, ընտանեկան մշակույթի, դաստիարակչական գրականության և բարոյական արժեքների պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Գիրքը նաև կարևոր նյութ է հայ տպագիր մշակույթի ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին երջանկության, անձնական կատարելագործման և ընտանեկան ներդաշնակության գաղափարները ներկայացվում ընթերցող հանրությանը։

Economics

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կազմակերպությունների արտաքին աուդիտի կարգավորման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով աուդիտորական գործունեության կազմակերպման, իրավական կարգավորման և որակի ապահովման հիմնական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է արտաքին աուդիտի նշանակությունը կազմակերպությունների ֆինանսական հաշվետվությունների արժանահավատության, թափանցիկության և ֆինանսական կարգապահության ապահովման գործում։ Ուսումնասիրվում են աուդիտորական գործունեության իրավական և կազմակերպական հիմքերը, աուդիտորների ու աուդիտորական կազմակերպությունների գործունեության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև աուդիտի ենթարկվող կազմակերպությունների և այլ շահագրգիռ կողմերի հետ փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աուդիտորի անկախության և օբյեկտիվության պահպանմանը, շահերի բախման կանխարգելմանը, մասնագիտական պատասխանատվությանը և աուդիտորական ծառայությունների որակի վերահսկողությանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև աուդիտի պլանավորման, ռիսկերի գնահատման, ապացույցների հավաքագրման և ֆինանսական հաշվետվությունների վերաբերյալ եզրակացության ձևավորման գործընթացները։ Կարևորվում է միջազգային աուդիտորական չափանիշների և Հայաստանի Հանրապետության իրավական ու տնտեսական միջավայրի փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև դրանց արդյունավետ կիրառման խնդիրները կազմակերպությունների գործնական գործունեության մեջ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ աուդիտորական շուկայի զարգացմանը, մասնագիտական որակավորման և շարունակական վերապատրաստման անհրաժեշտությանը, աուդիտի որակի արտաքին վերահսկողությանը և ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորություններին։ Առանձին նշանակություն ունի արտաքին և ներքին աուդիտի փոխգործակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց արդյունավետ համագործակցությունը կարող է նպաստել ռիսկերի առավել ամբողջական գնահատմանը և աուդիտորական գործընթացի արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատանքի կարևոր նպատակներից է գործող համակարգի թերությունների բացահայտումը և դրա կատարելագործման ուղղությունների հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով կազմակերպությունների ֆինանսական գործունեության բարդացումը, տեղեկատվական միջավայրի փոփոխությունները և կառավարման ժամանակակից պահանջները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ արտաքին աուդիտի իրավական և կազմակերպական կարգավորման բարելավման, աուդիտորական ծառայությունների որակի բարձրացման, մասնագիտական անկախության ամրապնդման և կազմակերպությունների ֆինանսական հաշվետվողականության ու թափանցիկության ապահովմանն ուղղված առաջարկությունների մշակման համար։

Pedagogy

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ժամանակակից դպրոցում նորարական գործընթացների կառավարման համակարգի ձևավորման, կազմակերպման և արդյունավետության հիմնախնդիրներին։ Աշխատության կենտրոնում կրթական նորարարությունների ներդրման այնպիսի համակարգի ուսումնասիրությունն է, որը հնարավորություն է տալիս դպրոցին արձագանքել հասարակական և տեխնոլոգիական փոփոխություններին, բարելավել կրթության որակը և ստեղծել սովորողների ու ուսուցիչների զարգացման համար նպաստավոր միջավայր։ Նորարարական գործընթացները դպրոցում կարող են ընդգրկել ուսուցման նոր մեթոդների և տեխնոլոգիաների կիրառումը, կրթական ծրագրերի կատարելագործումը, գնահատման նոր մոտեցումները, թվային գործիքների ներդրումը, կառավարման ձևերի փոփոխությունը, ներառական և համագործակցային կրթության զարգացումը, ինչպես նաև դպրոցական համայնքի ներսում նոր մշակույթի ձևավորումը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է «նորարարություն» հասկացության դիտարկումը ոչ միայն որպես առանձին նոր մեթոդի կամ տեխնիկական միջոցի ներդրում, այլ որպես ամբողջական փոփոխությունների գործընթաց, որը պետք է ներառի դպրոցի կառավարման, մանկավարժական գործունեության և կազմակերպական մշակույթի տարբեր բաղադրիչները։ Նման մոտեցման դեպքում նորարարության հաջողությունը կախված է ոչ միայն նոր գաղափարի որակից, այլև այն իրականացնելու դպրոցի պատրաստվածությունից, կառավարման արդյունավետությունից և փոփոխություններին մասնակիցների վերաբերմունքից։ Դպրոցի ղեկավարությունը նորարական գործընթացների կառավարման համակարգում իրականացնում է առանցքային դեր։ Ղեկավարը պետք է կարողանա ձևավորել զարգացման տեսլական, սահմանել առաջնահերթություններ, կազմակերպել նորարարական նախաձեռնությունների պլանավորումը և ապահովել դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ պայմանները։ Միաժամանակ կարևոր է, որ որոշումների կայացումը հնարավորինս չսահմանափակվի միայն վարչական մակարդակով․ արդյունավետ նորարարական միջավայրի ձևավորման համար անհրաժեշտ է ներգրավել ուսուցիչներին, սովորողներին, ծնողներին և դպրոցի մյուս շահակիցներին։ Ուսուցիչների ներգրավվածությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ կրթական նորարարությունների անմիջական իրականացնողները հիմնականում հենց նրանք են։ Նոր մեթոդի կամ տեխնոլոգիայի ներդրումը չի կարող արդյունավետ լինել, եթե ուսուցիչը չունի դրա կիրառման համար անհրաժեշտ գիտելիքներ, հմտություններ և մասնագիտական մոտիվացիա։ Հետևաբար կառավարման համակարգը պետք է ներառի մասնագիտական վերապատրաստում, փորձի փոխանակում, մեթոդական աջակցություն, խորհրդատվություն և գործընկերային համագործակցություն։ Ուսուցիչների համար կարևոր է նաև հնարավորություն ունենալ փորձարկելու նոր մոտեցումները, վերլուծելու դրանց արդյունքները և անհրաժեշտության դեպքում վերանայելու կիրառվող մեթոդները։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է նորարարական գործընթացների փուլային կազմակերպումը։ Նորարարության կառավարումը կարող է սկսվել առկա իրավիճակի ուսումնասիրությունից և խնդրի բացահայտումից, որից հետո սահմանվում են նպատակները, ընտրվում համապատասխան նորարարական լուծումները, մշակվում գործողությունների ծրագիր, իրականացվում փորձարկում և գնահատվում արդյունքները։ Արդյունքների վերլուծությունից հետո հաջողված լուծումները կարող են ընդլայնվել և տարածվել դպրոցի այլ դասարաններում, առարկաներում կամ գործունեության ոլորտներում։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս խուսափել չպատրաստված կամ պատահական փոփոխություններից և նորարարությունը դարձնել շարունակական կառավարվող գործընթաց։ Նորարարական գործընթացների արդյունավետ կառավարման համար մեծ նշանակություն ունի նաև դպրոցի կազմակերպական մշակույթը։ Եթե դպրոցում գերակշռում են պահպանողականությունը, փոփոխությունների նկատմամբ անվստահությունը և սխալվելու վախը, նորարարական նախաձեռնությունների իրականացումը կարող է դժվարանալ։ Ընդհակառակը, համագործակցության, մասնագիտական երկխոսության, ստեղծագործականության և փորձարկման հնարավորությունների վրա հիմնված մշակույթը նպաստում է նոր գաղափարների առաջացմանն ու տարածմանը։ Այս համատեքստում սխալը պետք է դիտարկվի ոչ միայն որպես բացասական արդյունք, այլև որպես փորձառությունից սովորելու և նոր լուծումներ կատարելագործելու հնարավորություն։ Ժամանակակից դպրոցի նորարարական կառավարման համակարգում առանձնահատուկ նշանակություն ունի տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառումը։ Թվային հարթակները կարող են նպաստել ուսուցման կազմակերպմանը, ուսուցիչների միջև համագործակցությանը, տեղեկատվության փոխանակմանը, սովորողների առաջընթացի վերահսկմանը և կրթական ռեսուրսների հասանելիության ընդլայնմանը։ Սակայն տեխնոլոգիայի առկայությունն ինքնին դեռևս նորարարական կրթության երաշխիք չէ․ անհրաժեշտ է, որ դրա կիրառումը կապված լինի հստակ մանկավարժական նպատակի և սովորողի կրթական կարիքների հետ։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է նորարարությունների արդյունավետության գնահատումը։ Կառավարման համակարգը պետք է նախատեսի ոչ միայն նոր գաղափարի ներդրում, այլև դրա արդյունքների չափում։ Կարևոր է գնահատել սովորողների առաջադիմության փոփոխությունները, ուսուցիչների մասնագիտական զարգացման մակարդակը, նոր մեթոդների կիրառման կայունությունը, դպրոցի կազմակերպական արդյունավետությունը և կրթական գործընթացի մասնակիցների վերաբերմունքը։ Այդպիսի գնահատումը հնարավորություն է տալիս պարզել՝ արդյոք տվյալ նորարարությունն իսկապես լուծում է առաջադրված խնդիրը, թե պարզապես փոխում է գործընթացի արտաքին ձևը։ Նորարարական կառավարման համակարգի արդյունավետությունը մեծապես կախված է նաև դպրոցի արտաքին միջավայրի հետ համագործակցությունից։ Դպրոցը կարող է համագործակցել բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների, կրթական կազմակերպությունների, մասնագիտական համայնքների և այլ կառույցների հետ՝ ստանալով նոր գիտելիք, փորձ և մեթոդական աջակցություն։ Նման կապերը նպաստում են հաջողված փորձի տարածմանը և դպրոցում նորարարական ներուժի ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ժամանակակից դպրոցը դիտարկում է որպես զարգացող կազմակերպություն, որը պետք է կարողանա ոչ միայն արձագանքել արտաքին փոփոխություններին, այլև ինքնուրույն նախաձեռնել և կառավարել զարգացման գործընթացները։ Նորարարությունը այս մոտեցմամբ մեկանգամյա միջոցառում չէ, այլ շարունակական գործընթաց, որը պահանջում է նպատակային պլանավորում, արդյունավետ ղեկավարում, մասնակիցների ներգրավվածություն, մասնագիտական աջակցություն, ռեսուրսների ճիշտ օգտագործում և արդյունքների մշտական գնահատում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հանրակրթական դպրոցների տնօրեններին և փոխտնօրեններին, ուսուցիչներին, կրթության կառավարման մասնագետներին, մեթոդիստներին, մանկավարժական բուհերի ուսանողներին և կրթական նորարարությունների ու դպրոցական կառավարման հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

History

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի տարածքի ուշ բրոնզի և վաղ երկաթի դարաշրջանների պատմամշակութային զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով մ.թ.ա. II–I հազարամյակները։ Հետազոտության հիմքում տարածաշրջանի հնագիտական հուշարձանների, բնակավայրերի, դամբարանների, նյութական մշակույթի առարկաների և դրանց տարածական ու ժամանակագրական առանձնահատկությունների քննությունն է։ Ուսումնասիրվում են տվյալ ժամանակաշրջանում բնակչության կենսակերպը, տնտեսության հիմնական ուղղությունները, բնակավայրերի կառուցվածքն ու պաշտպանական համակարգերը, թաղման ծեսերը, արհեստագործության զարգացումը և հասարակական հարաբերությունների փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բրոնզի և երկաթի մշակման տեխնոլոգիաների զարգացմանը, մետաղական գործիքների, զենքերի, զարդերի և կենցաղային իրերի տարածմանը, ինչպես նաև խեցեղենի և այլ հնագիտական նյութերի միջոցով մշակութային կապերի բացահայտմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարածաշրջանի հասարակությունների զարգացման գործընթացը ավելի լայն Հարավային Կովկասի պատմամշակութային միջավայրում՝ բացահայտելով հարևան տարածքների հետ փոխազդեցությունները, առևտրատնտեսական և մշակութային կապերը։ Քննարկվում են նաև հնագիտական տվյալների միջոցով բնակչության սոցիալական կառուցվածքի, տնտեսական գործունեության և քաղաքական կազմակերպվածության վերաբերյալ հնարավոր եզրահանգումները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է տարածաշրջանի հին պատմության և հնագիտության տեսանկյունից, քանի որ ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանը, երբ Հարավային Կովկասում տեղի էին ունենում էական տեխնոլոգիական, տնտեսական և հասարակական փոփոխություններ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, հին աշխարհի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններ ուսումնասիրող ուսանողների համար։

Economics

Սա տնտեսագիտական և ֆինանսական վերլուծական հետազոտություն է, որը նվիրված է հիփոթեքային վարկավորման շուկայի զարգացման հիմնախնդիրներին Հայաստանի Հանրապետության և Լեռնային Ղարաբաղի (ԼՂՀ) պայմաններում, որտեղ ուսումնասիրվում են բնակարանային ֆինանսավորման մեխանիզմների ձևավորումը, վարկային հասանելիության մակարդակը, տոկոսադրույքային քաղաքականության ազդեցությունը և բնակարանային շուկայի պահանջարկի ու առաջարկի փոխկապակցվածությունը, աշխատանքը ընդգրկում է նաև ֆինանսական ինստիտուտների դերը հիփոթեքային շուկայի զարգացման գործում, պետական աջակցության ծրագրերի արդյունավետությունը և իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները, միաժամանակ վերլուծվում են մակրոտնտեսական գործոնները՝ գնաճ, եկամուտների մակարդակ, արժութային ռիսկեր և դրանց ազդեցությունը վարկառուների վճարունակության վրա, նպատակ ունենալով բացահայտել ոլորտի հիմնական խոչընդոտները և առաջարկել զարգացման ու կայունացման հնարավոր ուղղություններ։

Literature

Վավերագրական և արվեստաբանական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է հայ նշանավոր նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի նամակագրական ժառանգության ներկայացմանը և նրա կյանքի, ստեղծագործական գործունեության ու մտավոր աշխարհընկալման բացահայտմանը։ Նամականին կարևոր սկզբնաղբյուր է նկարչի կենսագրության, գեղարվեստական հայացքների, անձնական հարաբերությունների և ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սարյանի ստեղծագործական որոնումներին, արվեստի նշանակության վերաբերյալ նրա պատկերացումներին, հայկական բնաշխարհի ու ազգային մշակույթի նկատմամբ վերաբերմունքին և գեղանկարչության զարգացման հարցերի շուրջ արտահայտած մտքերին։ Նամակագրական նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նկարչի կապերը ժամանակակից արվեստագետների, գրողների, մտավորականների, մշակութային գործիչների և հարազատների հետ։ Դիտարկվում են նաև ստեղծագործական աշխատանքի կազմակերպման, ցուցահանդեսային գործունեության, գեղարվեստական միջավայրի փոփոխությունների և հասարակական իրադարձությունների վերաբերյալ նամակներում արտահայտված դիտարկումները։ Հրատարակությունը կարող է նպաստել Սարյանի անհատականության, նրա ստեղծագործական սկզբունքների և հայ կերպարվեստի պատմության կարևոր իրադարձությունների առավել ամբողջական ընկալմանը։ Նամակները պատմամշակութային արժեք ունեն նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական հարաբերությունները, մտավորականության առօրյան և մշակութային փոխհարաբերություններն արտացոլող վավերագրական աղբյուրներ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, պատմաբանների, մշակութաբանների, կենսագիրների և հայ կերպարվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։