Օրացույց

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ջրային ռեսուրսների կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը, առկա հիմնախնդիրների բացահայտմանը և դրանց լուծման արդյունավետ ուղիների մշակմանը։ Դիտարկվում են երկրի մակերևութային և ստորերկրյա ջրային պաշարների օգտագործման առանձնահատկությունները, ջրային ռեսուրսների տարածքային բաշխվածությունը, ջրամատակարարման և ջրահեռացման համակարգերի կառավարման խնդիրները, ինչպես նաև ջրօգտագործման տնտեսական և բնապահպանական հետևանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային ռեսուրսների սահմանափակության, կլիմայական փոփոխությունների, ջրի կորուստների, աղտոտման և ոռոգման համակարգերի արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են ջրային տնտեսության կառավարման կազմակերպական, իրավական և տնտեսական մեխանիզմները, պետական կարգավորման գործիքները, ջրօգտագործման վճարների համակարգը և ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարման սկզբունքներին, ջրավազանային կառավարման մոտեցումներին, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրմանը և ջրի հաշվառման ու վերահսկողության համակարգերի զարգացմանը։ Կարևորվում են ջրային պաշարների պահպանությունը, գյուղատնտեսության և արդյունաբերության ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացումը, ջրային էկոհամակարգերի պաշտպանությունը և բնակչության համար անվտանգ ու կայուն ջրամատակարարման ապահովումը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Հայաստանի ջրային քաղաքականության կատարելագործմանը, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը և երկարաժամկետ ջրային անվտանգության ապահովման ռազմավարությունների մշակմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել բնապահպանների, ջրային տնտեսության մասնագետների, տնտեսագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

Արևմտահայ բանաստեղծություններ աշխատությունը արևմտահայ պոեզիայի ընտրանի է, որը միավորում է տարբեր ժամանակաշրջանների արևմտահայ բանաստեղծների ստեղծագործությունները՝ ներկայացնելով այդ գրական ավանդույթի հիմնական թեմատիկ, լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները, այն ընդգրկում է սիրո, հայրենիքի, կորուստի, կարոտի, ազգային ինքնության և պատմական հիշողության մոտիվները, որոնք բնորոշ են արևմտահայ գրական մտածողությանը, միաժամանակ ցույց է տալիս արևմտահայերենի արտահայտչական հարուստ հնարավորությունները և բանաստեղծական լեզվի երաժշտականությունն ու պատկերավորությունը, գիրքը նաև հնարավորություն է տալիս հետևելու արևմտահայ պոեզիայի զարգացման ընթացքին և տարբեր սերունդների ստեղծագործական մոտեցումների փոփոխությանը՝ ընդգծելով այդ գրական ժառանգության մշակութային և ազգային նշանակությունը։

Pedagogy

Լեզվամանկավարժական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անգլերենի խորացված ուսուցման դասընթացում լեզվանյութի ընտրության սկզբունքների և մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ուսումնական նպատակներին համապատասխան բառապաշարային, քերականական, հնչյունական և տեքստային նյութի ընտրության չափանիշները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցված ներկայացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորողների լեզվական պատրաստվածության մակարդակին, հաղորդակցական պահանջներին, ուսուցման փուլերին և նյութի բարդության աստիճանին համապատասխան բովանդակության ընտրությանը։ Վերլուծվում են լեզվական նյութի գործածականության, թեմատիկ արդիականության, հաղորդակցական արժեքի և յուրացման մատչելիության գնահատման մեթոդական մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև բնագիր և ուսումնական տեքստերի կիրառման, լեզվանյութի աստիճանական բարդացման, կրկնության և համակարգման սկզբունքները՝ լեզվական ու հաղորդակցական կարողությունների զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կատարելագործելու խորացված ուսուցման դասընթացների բովանդակության ձևավորումը և բարձրացնելու լեզվի ուսուցման մեթոդական արդյունավետությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անգլերենի ուսուցիչների, լեզվաբանների, օտար լեզուների դասավանդման մեթոդաբանների և ուսումնական ծրագրեր մշակող մասնագետների համար։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է ցածրաչափ կիսահաղորդչային համակարգերի օպտիկական հատկությունների տեսական և ֆիզիկական ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն կառուցվածքներին, որոնցում լիցքակիրների էներգիայի և իմպուլսի միջև կապը բնութագրվում է բարդ դիսպերսիոն օրենքով։ Հետազոտության առանցքում քվանտային չափային սահմանափակման ազդեցությունն է էլեկտրոնային վիճակների, էներգետիկ սպեկտրի և նյութի՝ էլեկտրամագնիսական ճառագայթման հետ փոխազդեցության վրա։ Դիտարկվում են քվանտային հորերի, լարերի և այլ ցածրաչափ կառուցվածքների առանձնահատկությունները, որտեղ համակարգի չափերի փոքրացման հետևանքով փոխվում են թույլատրելի էներգետիկ վիճակները և օպտիկական անցումների բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ոչ ստանդարտ դիսպերսիայի պայմաններում էներգետիկ գոտիների կառուցվածքին, վիճակների խտությանը և օպտիկական անցումների հավանականությանը։ Քննվում են լույսի կլանման, անդրադարձման, բեկման և ճառագայթային գործընթացների հիմնական օրինաչափությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը համակարգի կառուցվածքային պարամետրերից և արտաքին ֆիզիկական պայմաններից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դիէլեկտրական արձագանքի և օպտիկական հաղորդականության ուսումնասիրությունը, որոնք հնարավորություն են տալիս բնութագրելու նյութի փոխազդեցությունը տարբեր հաճախականությունների էլեկտրամագնիսական դաշտերի հետ։ Վերլուծվում է, թե բարդ դիսպերսիոն կախվածությունն ինչպես կարող է փոխել օպտիկական սպեկտրների ձևը, ռեզոնանսային առանձնահատկությունները և միջգոտիական կամ ներգոտիական անցումների դրսևորումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել քվանտային մեխանիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի և կիսահաղորդիչների տեսության մաթեմատիկական մեթոդներ՝ համապատասխան էներգետիկ վիճակներն ու օպտիկական բնութագրերը մոդելավորելու համար։ Առանձին նշանակություն ունի տեսական արդյունքների համադրումը ցածրաչափ համակարգերին բնորոշ ֆիզիկական երևույթների հետ՝ պարզելու համար, թե կառուցվածքի երկրաչափությունը և էներգետիկ սպեկտրի առանձնահատկությունները ինչպես են կառավարում օպտիկական արձագանքը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նաև նոր սերնդի օպտոէլեկտրոնային և նանոֆոտոնային համակարգերի ֆիզիկական հիմքերը հասկանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի, քվանտային տեսության և օպտիկայի մոտեցումները՝ ուղղված բարդ էներգետիկ կառուցվածք ունեցող ցածրաչափ համակարգերում լույս-նյութ փոխազդեցության օրինաչափությունների բացահայտմանը։

Psychology

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ա. Ի. Միրաքյանի գիտական ժառանգությանը և հոգեկան արտացոլման հայեցակարգի զարգացման գործում նրա ունեցած նշանակալի ներդրմանը։ Աշխատության հիմքում ընկած է այն գիտական մոտեցումը, որի համաձայն հոգեկան գործընթացները պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես արտաքին աշխարհի ազդեցությունների պասիվ արտացոլում, այլև որպես մարդու ակտիվ ճանաչողական գործունեության, ընկալման և իրականության հետ փոխհարաբերության բարդ համակարգ։ Հետազոտություններում Միրաքյանի հայեցակարգը ներկայացվում է որպես հոգեբանական երևույթների ուսումնասիրման ինքնատիպ մոտեցում, որը հատկապես նշանակալի է ընկալման գործընթացի բնույթի, դրա մեխանիզմների և մարդու կողմից իրականության յուրացման առանձնահատկությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է Միրաքյանի գիտական ուղու և նրա հայեցակարգի ձևավորման նախադրյալների բացահայտումը։ Հեղինակի տեսական հայացքները ձևավորվում են այնպիսի հարցադրումների շրջանակում, որոնք վերաբերում են մարդու հոգեկանի և արտաքին աշխարհի փոխհարաբերությանը, ընկալման կառուցվածքին և հոգեկան արտացոլման մեխանիզմներին։ Այս մոտեցման կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն փորձում է հաղթահարել հոգեկան գործընթացների չափազանց պարզեցված մեկնաբանությունները և մարդու հոգեկան գործունեությունը դիտարկել ավելի ամբողջական համակարգի շրջանակում։ Ուսումնասիրության առանցքային թեման ընկալման գործընթացն է։ Մարդը շրջապատող իրականությունը չի ընկալում որպես արդեն պատրաստ, անփոփոխ տեղեկատվություն․ ընկալման ընթացքում արտաքին ազդեցությունները ներառվում են մարդու գործունեության, փորձի, գիտակցության և անձնային առանձնահատկությունների համակարգում։ Այդ պատճառով ընկալումը ներկայացվում է որպես ակտիվ գործընթաց, որի ընթացքում ձևավորվում է իրականության որոշակի հոգեկան պատկերը։ Այս դրույթը կարևոր նշանակություն ունի հոգեկան արտացոլման բնույթը հասկանալու համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս տարբերակել արտաքին աշխարհի մեխանիկական վերարտադրությունը և մարդու կողմից իրականության ակտիվ հոգեկան յուրացումը։ Միրաքյանի հայեցակարգի առանձնահատկություններից է «ոչարգասիքային» մոտեցման գաղափարը, որը նրա գիտական ժառանգության ուսումնասիրություններում դիտարկվում է որպես կարևոր տեսական սկզբունք։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հոգեկան արտացոլումը չսահմանափակել միայն որոշակի վերջնական արդյունքի՝ պատրաստի հոգեկան պատկերի կամ արդյունքի ձևավորմամբ։ Փոխարենը շեշտադրվում է գործընթացի դինամիկ բնույթը, մարդու ակտիվ ներգրավվածությունը և այն պայմանները, որոնց ներքո ձևավորվում ու փոխակերպվում է հոգեկան արտացոլումը։ Այս տեսանկյունից հոգեկան գործընթացը դիտարկվում է ոչ թե որպես մեկանգամյա արձագանք, այլ որպես շարունակական փոխազդեցության համակարգ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հոգեկան արտացոլման և գործունեության փոխհարաբերությանը։ Մարդու հոգեկան աշխարհը չի կարող ամբողջությամբ հասկացվել՝ անջատելով այն նրա գործունեությունից։ Մարդը ճանաչում, ընկալում և մեկնաբանում է իրականությունը կոնկրետ գործունեության պայմաններում, իսկ գործունեությունն իր հերթին փոխվում է մարդու ունեցած պատկերացումների և փորձի ազդեցությամբ։ Այս փոխադարձ կապը թույլ է տալիս հոգեկան արտացոլումը դիտարկել որպես ակտիվ և զարգացող գործընթաց։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է հասկանալ, թե ինչու նույն արտաքին իրավիճակը տարբեր մարդկանց մոտ կարող է առաջացնել տարբեր հոգեբանական արձագանքներ և ընկալումներ։ Հետազոտության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ընկալման վերաբերյալ տարբեր տեսություններին և դրանց համեմատությանը։ Միրաքյանի մոտեցման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ավանդական պատկերացումների սահմանափակումները և ցույց տալ այն տեսական հնարավորությունները, որոնք առաջանում են ընկալման գործընթացը ավելի լայն՝ սուբյեկտի և իրականության փոխհարաբերության համատեքստում դիտարկելիս։ Այս առումով նրա հայեցակարգը կարող է դիտարկվել որպես փորձ՝ վերանայելու հոգեկան արտացոլման գործընթացի ուսումնասիրության որոշ հաստատված մոտեցումներ և առաջարկելու այլ մեկնաբանության հնարավորություններ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև սուբյեկտի դերի խնդիրը։ Հոգեկան արտացոլման ընթացքում մարդը հանդես է գալիս ոչ թե որպես արտաքին ազդակների պասիվ ընդունող, այլ որպես ակտիվ սուբյեկտ։ Նրա նախկին փորձը, գործունեությունը, գիտելիքները, հետաքրքրությունները և հոգեկան առանձնահատկությունները կարող են ազդել այն բանի վրա, թե ինչպես է նա ընկալում և մեկնաբանում իրականությունը։ Այս դրույթը հոգեբանական ուսումնասիրության մեջ թույլ է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ անհատական տարբերությունների առաջացման պատճառները և բացատրել հոգեկան գործընթացների բազմազանությունը։ Միրաքյանի հայեցակարգի նշանակությունը չի սահմանափակվում միայն տեսական հոգեբանությամբ։ Նրա գաղափարների հիման վրա հետագայում ուսումնասիրություններ են իրականացվել ընկալման տրանսցենդենտալ հոգեբանության ուղղությամբ, իսկ այդ մոտեցման հնարավոր կիրառությունները դիտարկվել են նաև հոգեթերապիայի և կրթության ոլորտներում։ Հետազոտական աշխատանքներում հատուկ ուշադրություն է դարձվել Միրաքյանի հետևորդների աշխատություններին՝ նրա տեսական սկզբունքների հետագա զարգացման և կիրառման հնարավորությունները բացահայտելու նպատակով։ Կրթական ոլորտում այս մոտեցումը կարող է կարևոր լինել սովորողի ընկալման և ուսումնական գործունեության առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Եթե հոգեկան արտացոլումը դիտարկվում է որպես ակտիվ գործընթաց, ապա ուսուցումը նույնպես չի կարող սահմանափակվել տեղեկատվության փոխանցմամբ։ Սովորողը պետք է դիտարկվի որպես գիտելիքը յուրացնող և վերակազմավորող ակտիվ սուբյեկտ, որի անձնական փորձը և գործունեությունը նշանակություն ունեն ուսումնական նյութի ընկալման ու իմաստավորման համար։ Հոգեթերապիայի համատեքստում ևս այս տեսական մոտեցումը կարող է օգտագործվել մարդու կողմից սեփական փորձի ընկալման և մեկնաբանության առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Հոգեկան իրականությունը դիտարկելով որպես ակտիվորեն ձևավորվող և մեկնաբանվող գործընթաց՝ հնարավոր է ավելի խորությամբ ուսումնասիրել մարդու վերաբերմունքը սեփական ապրումների, շրջապատի և կյանքի իրադարձությունների նկատմամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր արդյունքներից մեկն այն է, որ Միրաքյանի գիտական ժառանգությունը հնարավորություն է տալիս հոգեկան արտացոլման խնդիրը դիտարկել ավելի լայն տեսական շրջանակում։ Նրա մոտեցման արժեքը հատկապես դրսևորվում է այն գաղափարում, որ հոգեկան գործընթացները պետք է ուսումնասիրել դրանց ձևավորման, զարգացման և գործունեության հետ փոխկապվածության մեջ։ Այդպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս խուսափել հոգեկան երևույթները մեկուսացված և անփոփոխ արդյունքների վերածելուց և ընդգծում է դրանց դինամիկ ու սուբյեկտային բնույթը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Ա. Ի. Միրաքյանի ներդրումը հոգեկան արտացոլման հայեցակարգի զարգացման գործում կապված է մարդու ընկալման և հոգեկան գործունեության ակտիվ բնույթի շեշտադրման, ընկալման գործընթացի նոր տեսական մեկնաբանությունների մշակման և ոչարգասիքային մոտեցման առաջադրման հետ։ Նրա գաղափարները կարևոր նշանակություն ունեն հայ հոգեբանական մտքի պատմության համար և միաժամանակ ստեղծում են հիմք հոգեբանության այլ բնագավառներում հետագա տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությունների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերում ակտիվների կառավարման առանձնահատկությունների և օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել բանկային ակտիվների ձևավորման, տեղաբաշխման և արդյունավետ օգտագործման հիմնական սկզբունքները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է առևտրային բանկի ակտիվների կառուցվածքը՝ ներառյալ վարկային ներդրումները, բարձր իրացվելի ակտիվները, դրամական միջոցները, արժեթղթերում ներդրումները և այլ ֆինանսական ակտիվները, ինչպես նաև դրանց հարաբերակցությունը բանկի եկամտաբերության, իրացվելիության և ֆինանսական կայունության հետ։ Հայաստանի ֆինանսական համակարգում բանկերը շարունակում են ունենալ գերակշռող դեր, իսկ 2023 թվականի վերջին դրանց բաժին էր ընկնում ֆինանսական համակարգի ակտիվների 83.2%-ը, ինչը ակտիվների կառավարման արդյունավետությունը դարձնում է համակարգային կարևորության խնդիր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարկային պորտֆելի ձևավորմանը, վարկային ռիսկի գնահատմանը, ակտիվների դիվերսիֆիկացմանը և եկամտաբերության ու ռիսկայնության միջև օպտիմալ հարաբերակցության ապահովմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել ակտիվների և պարտավորությունների ժամկետային համապատասխանությունը, տոկոսադրույքային և արժութային ռիսկերի կառավարումը, կապիտալի բավարարությունը և իրացվելիության ապահովման մեխանիզմները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ակտիվների որակի գնահատմանը, չաշխատող վարկերի մակարդակին, վարկային ռիսկի կառավարման համակարգերին և սթրես-թեստավորման կիրառմանը։ ՀՀ Կենտրոնական բանկը բանկային ոլորտում կարևորում է ռիսկերի վրա հիմնված վերահսկողությունը, կապիտալի և իրացվելիության բավարար մակարդակների պահպանումը և ռիսկերի խելամիտ կառավարումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բանկերի ակտիվների կառուցվածքի փոփոխություններին՝ պայմանավորված տնտեսական աճով, տոկոսադրույքների դինամիկայով, ֆինանսական շուկաների զարգացմամբ, վարկային պահանջարկով և մակրոտնտեսական անորոշություններով։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել ակտիվների կառավարման և շահութաբերության փոխկապակցվածությանը, քանի որ ակտիվների արդյունավետ տեղաբաշխումը պետք է միաժամանակ ապահովի եկամտի բավարար մակարդակ և վերահսկելի ռիսկ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են կիրառվել ֆինանսական գործակիցների, դինամիկ շարքի, համեմատական և կառուցվածքային վերլուծության մեթոդներ՝ առևտրային բանկերի ակտիվների կառավարման արդյունավետությունը գնահատելու համար։ Կարևոր ուղղություն է նաև ակտիվների կառավարման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ ռիսկերի ինտեգրված կառավարումը, թվայնացումը, տվյալների վերլուծության կիրառումը և ակտիվների ու պարտավորությունների կառավարման համակարգերի կատարելագործումը։ ՀՀ բանկային համակարգի վերաբերյալ հետազոտությունները նույնպես ընդգծում են ակտիվների որակի, ֆինանսական կայունության, ռիսկերի կառավարման և կորպորատիվ կառավարման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել առևտրային բանկերի ակտիվների առավել արդյունավետ կառուցվածքի ձևավորմանը, ռիսկերի նվազեցմանը, իրացվելիության և շահութաբերության հավասարակշռմանը և ֆինանսական կայունության ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բանկային և ֆինանսական ոլորտի մասնագետներին, տնտեսագետներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, բանկերի ղեկավարներին, ռիսկերի կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։