Օսմանյան պետության պատմությունը, հատոր երկրորդ

History

Պատմագիտական և միջազգային հարաբերությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հորդանանի և Իսրայելի միջև 1948–1994 թվականներին ձևավորված քաղաքական, դիվանագիտական և ռազմավարական հարաբերությունների զարգացման պատմական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում 1948 թվականի արաբա-իսրայելական պատերազմի հետևանքները, Հորդանանի Հաշիմյան Թագավորության և Իսրայել պետության միջև հակասությունների ձևավորումը, ինչպես նաև տարածաշրջանային անվտանգության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1948–1949 թվականների ռազմական գործողություններին, 1967 թվականի Վեցօրյա պատերազմին, Արևմտյան ափի կարգավիճակի փոփոխությանը և պաղեստինյան հիմնախնդրի ազդեցությանը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Վերլուծվում են Հորդանանի արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունները, Իսրայելի հետ սահմանային և տարածքային հակասությունները, ինչպես նաև արաբական պետությունների ու միջազգային ուժային կենտրոնների դերակատարությունը տարածաշրջանային գործընթացներում։ Քննարկվում են 1970-ական և 1980-ական թվականների քաղաքական զարգացումները, դիվանագիտական շփումները, պաղեստինյան ազգային շարժման հետ հարաբերությունները և խաղաղ կարգավորման հնարավորությունների ձևավորումը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Մերձավոր Արևելքի խաղաղության գործընթացի զարգացումը, 1991 թվականի Մադրիդյան խաղաղության համաժողովի նշանակությունը և երկկողմ բանակցությունների ակտիվացման նախադրյալները։ Անդրադարձ է կատարվում 1994 թվականի հորդանանա-իսրայելյան խաղաղության պայմանագրի կնքմանը, դրա պատմական նշանակությանը և երկու պետությունների հարաբերությունների կարգավորման քաղաքական ու իրավական հիմքերին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Մերձավոր Արևելքի նորագույն պատմության, միջազգային հարաբերությունների, արաբա-իսրայելական հակամարտության և տարածաշրջանային դիվանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Economics

Գիրքը նվիրված է ֆինանսավորման ժամանակակից գործիքների՝ լիզինգի և վարկավորման (փոխառության) էության, տեսակների և կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են լիզինգի տնտեսական բովանդակությունը, դրա ձևերը՝ ֆինանսական և օպերատիվ լիզինգ, ինչպես նաև լիզինգային պայմանագրերի կառուցվածքը, կողմերի իրավունքներն ու պարտականությունները։ Հեղինակը վերլուծում է վարկային հարաբերությունների հիմունքները, վարկերի տեսակները, տոկոսադրույքների ձևավորման մեխանիզմները, վարկային ռիսկերի գնահատումը և վարկունակության որոշման չափանիշները։ Գրքում համեմատվում են լիզինգը և ավանդական վարկը՝ ընդգծելով դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները տարբեր տնտեսական իրավիճակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին բիզնեսի ֆինանսավորման հնարավորություններին, ներդրումային նախագծերի իրականացման աղբյուրներին և ֆինանսական շուկաների դերին կապիտալի հասանելիության ապահովման գործում։ Քննարկվում են նաև ֆինանսական ինստիտուտների գործունեությունը, պետական կարգավորման ազդեցությունը և միջազգային փորձի կիրառելիությունը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագիտության, ֆինանսների, բանկային գործի և բիզնես կառավարման ոլորտներով հետաքրքրվող ուսանողների, մասնագետների և ձեռնարկատերերի համար։

Linguistics

Ժամանակակից հայոց լեզվի շարահյուսության տեսության և գործնական աշխատանքների ուսումնական ձեռնարկ աշխատությունը ուսումնական և գիտամեթոդական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի համակարգված ձևով ներկայացնելու ժամանակակից արևելահայերենի շարահյուսության տեսական հիմունքները և դրանց գործնական կիրառությունները՝ ընդգրկելով պարզ և բարդ նախադասությունների կառուցվածքը, նախադասության անդամների հարաբերությունները, ստորադասական և համադասական կապերը, խոսքի կառուցվածքային կազմակերպման կանոնները, ինչպես նաև շարահյուսական տարբեր երևույթների գործառական առանձնահատկությունները, գիրքը միաժամանակ պարունակում է բազմազան գործնական առաջադրանքներ և վարժություններ, որոնք օգնում են ամրապնդել տեսական գիտելիքները և զարգացնել ճիշտ գրավոր ու բանավոր խոսք կառուցելու հմտությունները, այն հատկապես օգտակար է ուսանողների, լեզվաբանության ուղղությամբ սովորողների և ուսուցիչների համար՝ նպաստելով լեզվական մտածողության խորացմանն ու քերականական ճշգրտության բարձրացմանը։

Other Subjects

Պատմափաստագրական և ֆինանսատնտեսական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Երևանի նահանգական գանձապետական պալատի ենթակայության հարկային տեսուչների 1901 թվականի համագումարի նիստերի արձանագրությունները՝ արտացոլելով Ռուսական կայսրության ֆինանսական և վարչական կառավարման համակարգի գործունեությունը Արևելյան Հայաստանում։ Ժողովածուն վերաբերում է հարկային վարչարարության կազմակերպմանը, պետական եկամուտների հաշվառմանն ու հավաքագրմանը, հարկային պարտավորությունների կատարման վերահսկողությանը և նահանգային ֆինանսական հաստատությունների աշխատանքային գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի հարկային տեսուչների գործունեության կազմակերպման, հարկման ենթակա գույքի ու տնտեսական գործունեության հաշվառման, հարկատուների հետ փոխհարաբերությունների և հարկային օրենսդրության կիրառման հետ կապված հարցերը։ Փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու XX դարի սկզբի Երևանի նահանգի սոցիալ-տնտեսական պայմանները, գյուղատնտեսության և հողօգտագործման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պետական ֆինանսական քաղաքականության իրականացման տեղական մեխանիզմները։ Դիտարկվում են հարկային մարմինների իրավասությունները, վարչական վերահսկողության ձևերը, հաշվետվողականության սկզբունքները և պետական կառույցների միջև համագործակցության կազմակերպական կողմերը։ Հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է Ռուսական կայսրության հարկաբյուջետային համակարգի, Անդրկովկասի տնտեսական պատմության և նահանգային կառավարման հաստատությունների գործունեության ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատմական համատեքստում գնահատելու հարկային քաղաքականության ազդեցությունը տարածաշրջանի տնտեսական հարաբերությունների և հասարակական կյանքի վրա։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, տնտեսագետների, իրավաբանների, արխիվագետների և Հայաստանի տնտեսական ու վարչական պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Sociology

Աշխատությունն իր վերնագրով ընդգծում է հայրենիքի հանդեպ սերը և ազգային առաջադիմության հասնելու ուղիների որոնումը։ Այն առնչվում է XIX դարի հայ հասարակական և լուսավորական մտքի այն ուղղությանը, որը կարևորում էր ժողովրդի կրթությունը, մտավոր զարգացումը, հասարակական համերաշխությունն ու ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդումը։ «Աղբերակունք ազգային յառաջադիմութեան» ձևակերպումը հուշում է, որ գրքում ուշադրություն է դարձվում այն գաղափարներին ու արժեքներին, որոնք կարող են նպաստել հասարակության բարելավմանն ու զարգացմանը։ Հայրենիքի խորհրդանշական կերպարը ներկայացվում է որպես ազգային պատկանելության, միասնականության և ընդհանուր նպատակի գաղափարական կենտրոն։ Նման գրականությունը կարևոր տեղ ուներ հայ լուսավորական շարժման մեջ, քանի որ ընթերցողին մղում էր խորհելու անհատի պարտականությունների, կրթության նշանակության, հանրային բարօրության և ազգային ապագայի մասին։ Այն նաև արտացոլում է ժամանակաշրջանի մտավորականության ձգտումը՝ հասարակական առաջընթացը կապելու գիտելիքի տարածման, բարոյական արժեքների պահպանման և հայրենասիրական գիտակցության զարգացման հետ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ հասարակական մտքի, ազգային գաղափարախոսության և XIX դարի հայ լուսավորական գրականության ուսումնասիրողներին։

Culture

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Բիշապուր քաղաքի գեղարվեստական ժառանգության կրոնական սիմվոլիկայի վերլուծությանը՝ Սասանյան մշակութային համատեքստի համադրությամբ՝ դիտարկելով այն որպես հնագույն Իրանի պետական գաղափարախոսության և պատկերային համակարգի կարևոր արտահայտություն։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ Բիշապուրի հուշարձանային համալիրները, ռելիեֆները և ճարտարապետական ձևերը արտացոլում են զրադաշտական հավատալիքների, թագավորական իշխանության գաղափարների և աստվածային լեգիտիմության պատկերային ներկայացումները, որոնք բնորոշ էին Սասանյան քաղաքակրթությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն սիմվոլիկ պատկերներին, որոնք կապված են կրակի պաշտամունքի, արքայական իշխանության սրբացման և հաղթանակի գաղափարների հետ՝ արտահայտված քարե ռելիեֆներում և դեկորատիվ կոմպոզիցիաներում։ Աշխատությունում համադրվում են Բիշապուրի նյութական մշակույթի տվյալները Սասանյան արվեստի ավելի լայն օրինակների հետ՝ բացահայտելով ընդհանուր ոճական և գաղափարական զուգահեռներ, որոնք ընդգծում են կայսրության մշակութային միասնականությունը։ Միաժամանակ քննարկվում է հելլենիստական և տեղական իրանական ավանդույթների փոխազդեցությունը, որը ձևավորել է Բիշապուրի արվեստի յուրահատուկ պատկերային լեզուն։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ Բիշապուրի գեղարվեստական ժառանգությունը կարևոր աղբյուր է Սասանյան դարաշրջանի կրոնական գաղափարախոսության և քաղաքական սիմվոլիկայի ուսումնասիրության համար։