Проблемы строительства долговечных зданий и сооружений

Finance

Այս գիտական աշխատությունը ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում ֆինանսական վերահսկողության կազմակերպման հիմնախնդիրները, դրանց պատճառները և կատարելագործման հնարավորությունները։ Հեղինակը վերլուծում է բուհերի ֆինանսական կառավարման համակարգը, բյուջետային և արտաբյուջետային միջոցների տնօրինման առանձնահատկությունները, ներքին վերահսկողության մեխանիզմները, հաշվապահական հաշվառման և ֆինանսական հաշվետվողականության գործընթացները, ինչպես նաև գործող իրավական և կազմակերպական կարգավորումները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, վերահսկողության համակարգի կատարելագործման, թափանցիկության և հաշվետվողականության բարձրացման, ինչպես նաև ռիսկերի կառավարման և ժամանակակից ֆինանսական կառավարման գործիքների ներդրման վերաբերյալ առաջարկություններ։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական վերահսկողության մասնագետների, բուհերի ղեկավարների և վարչական աշխատակիցների, գիտաշխատողների, ուսանողների և կրթության կառավարման ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Աշխատությունը մանրամասն վերլուծում է սերմերի ներքին կառուցվածքը, քիմիական կազմը և կենսաբանական ակտիվությունը, ինչպես նաև արտաքին գործոնների՝ ջերմաստիճանի, խոնավության և պահեստավորման պայմանների ազդեցությունը դրանց կենսունակության վրա։ Գրքում ընդգրկված են նաև սերմերի որակի գնահատման մեթոդները, սերմնաբուծության կազմակերպման սկզբունքները և սորտերի պահպանման ու վերարտադրության տեխնոլոգիաները՝ ընդգծելով բարձրորակ սերմացուի դերը արդյունավետ բուսաբուծության մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սերմերի նախացանքային մշակման եղանակներին, ծլունակության բարձրացման տեխնոլոգիաներին և հիվանդություններից ու վնասատուներից պաշտպանության միջոցներին։ Աշխատությունը ներառում է նաև գործնական մոտեցումներ սերմնաբուծական տնտեսությունների կազմակերպման, դաշտային փորձարկումների և ընտրասերմային աշխատանքի վերաբերյալ։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ագրոնոմների, սերմնաբույծների և բուսաբուծության ոլորտի մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները սերմագիտության և բուսաբուծության հիմունքների վերաբերյալ։

Linguistics

Գիրքը հայոց լեզվի քերականության ուսուցմանն ու լեզվական գիտելիքների համակարգմանը նվիրված ուսումնական աշխատություն է։ Այն նախատեսված է հայերենի կառուցվածքը, լեզվական կանոններն ու խոսքի կազմակերպման սկզբունքները ներկայացնելու համար՝ նպաստելով լեզվի գիտակցված և գրագետ գործածությանը։ Քերականական ձեռնարկների այս տեսակի հիմնական խնդիրներից են լեզվի բաղադրիչների բացատրությունը, բառերի ձևերի և գործառույթների տարբերակումը, նախադասությունների կազմության կանոնների ներկայացումը և գրավոր խոսքի հստակության զարգացումը։ Այդպիսի աշխատություններում սովորաբար տեղ են գտնում հնչյունների ու տառերի, բառերի կազմության, խոսքի մասերի, քերականական ձևերի, շարահյուսական կապերի և նախադասության կառուցվածքի վերաբերյալ բաժիններ։ Վերնագրում առկա «նոր քերականություն» ձևակերպումը մատնանշում է քերականական նյութը որոշակի համակարգով ներկայացնելու ձգտումը, սակայն միայն մատենագիտական տվյալներով հնարավոր չէ հաստատել, թե ինչ առանձնահատկություններով է այս հրատարակությունը տարբերվում նույնանուն մյուս հրատարակություններից։ Հայերեն քերականական ձեռնարկները կարևոր դեր են ունեցել կրթության կազմակերպման, գրագիտության տարածման և հայոց լեզվի ուսուցման մեթոդների զարգացման գործում։ Այս գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայագիտական գրականության, հայերենի դասավանդման պատմության և 19-րդ դարի հայկական կրթական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես նյութ՝ ժամանակաշրջանի քերականական տերմինաբանության, լեզվական նորմերի ներկայացման և հայերեն ուսումնական գրքերի հրատարակման ավանդույթների հետազոտության համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բարձրագույն կրթության որակի ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը՝ կրթական բարեփոխումների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում բարձրագույն կրթության որակի շարունակական բարելավման, կրթական համակարգի արդիականացման, բուհերի կառավարման արդյունավետության բարձրացման և ժամանակակից պահանջներին համապատասխան կրթական միջավայրի ձևավորման խնդիրներն են։ Ուսումնասիրության շրջանակում բարձրագույն կրթության որակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է կրթական ծրագրերի բովանդակությունը, դասավանդման և ուսումնառության մեթոդները, ուսանողների գնահատման համակարգը, դասախոսական կազմի մասնագիտական պատրաստվածությունը, բուհերի նյութատեխնիկական և տեղեկատվական ապահովվածությունը, կառավարման արդյունավետությունը, գիտահետազոտական գործունեությունը և կրթության վերջնարդյունքները։ Աշխատությունում կարևորվում է որակի ներքին և արտաքին ապահովման մեխանիզմների փոխկապակցվածությունը։ Ներքին որակի ապահովումը դիտարկվում է որպես բուհի ներսում կրթական գործընթացների մշտադիտարկման, գնահատման և շարունակական կատարելագործման համակարգ, իսկ արտաքին գնահատումը՝ որպես կրթական ծրագրերի և հաստատությունների գործունեության համապատասխանության ու արդյունավետության անկախ գնահատման միջոց։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կրթական ծրագրերի բովանդակության արդիականացման խնդիրը։ Ուսումնասիրվում է, թե որքանով են բուհական կրթական ծրագրերը համապատասխանում գիտության և տեխնոլոգիաների զարգացմանը, աշխատաշուկայի պահանջներին, գործատուների ակնկալիքներին և ուսանողների մասնագիտական զարգացման կարիքներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կրթության վերջնարդյունքների հստակ սահմանմանը, մասնագիտական և փոխանցելի հմտությունների ձևավորմանը, տեսական գիտելիքների ու գործնական կարողությունների համադրմանը և ուսանողակենտրոն ուսումնառության սկզբունքների կիրառմանը։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև ուսանողների գիտելիքների և կարողությունների գնահատման համակարգի կատարելագործմանը։ Ժամանակակից բարձրագույն կրթության պայմաններում գնահատումը պետք է ոչ միայն արձանագրի ուսանողի յուրացրած գիտելիքների մակարդակը, այլև հնարավորություն տա բացահայտելու նրա վերլուծական, ստեղծագործական, գործնական և մասնագիտական կարողությունները։ Այդ պատճառով կարևորվում են բազմազան գնահատման մեթոդների կիրառումը, չափանիշների հստակությունը, գնահատման օբյեկտիվությունը և կրթական գործընթացի հետադարձ կապի արդյունավետ կազմակերպումը։ Բարձրագույն կրթության որակի ապահովման գործում առանցքային նշանակություն ունի դասախոսական կազմի մասնագիտական և մանկավարժական զարգացումը։ Աշխատությունը կարող է դիտարկել դասախոսների շարունակական վերապատրաստման, նորագույն դասավանդման մեթոդների յուրացման, թվային տեխնոլոգիաների կիրառման, հետազոտահեն ուսուցման և միջազգային մասնագիտական համագործակցության ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Կրթության որակի բարելավումը կապվում է նաև դասախոսի գիտահետազոտական և մանկավարժական գործունեության փոխկապակցվածության հետ, քանի որ ժամանակակից բուհում գիտական նորարարությունները պետք է հնարավորինս արագ ներառվեն կրթական գործընթացում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է բուհերի կառավարման համակարգի արդյունավետության գնահատումը։ Դիտարկվում են կառավարման թափանցիկության, հաշվետվողականության, որոշումների կայացման արդյունավետության, տվյալների վրա հիմնված կառավարման, ներքին հաղորդակցության և տարբեր շահակիցների մասնակցության հարցերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսանողների ներգրավվածությանը որակի ապահովման գործընթացներում, քանի որ նրանց կրթական փորձի, կարծիքների և առաջարկությունների ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր դեր ունենալ առկա խնդիրների բացահայտման և կրթական ծառայությունների բարելավման գործում։ Աշխատությունում կարևորվում է նաև բուհերի կապը գիտության, աշխատաշուկայի և հասարակության հետ։ Բարձրագույն կրթության որակը պայմանավորված է ոչ միայն լսարանում իրականացվող ուսուցմամբ, այլև գիտահետազոտական գործունեության, գործատուների հետ համագործակցության, արտադրական և մասնագիտական պրակտիկաների, շրջանավարտների զբաղվածության և նորարարական նախագծերի զարգացման հնարավորություններով։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրվում են կրթություն–գիտություն և կրթություն–աշխատաշուկա կապերի ամրապնդման անհրաժեշտությունն ու դրանց իրականացման հնարավոր մեխանիզմները։ Կրթական բարեփոխումների համատեքստում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև բուհերի և կրթական ծրագրերի հավատարմագրման ու որակի արտաքին գնահատման համակարգերի կատարելագործումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ որակի գնահատման չափանիշների հստակեցմանը, գնահատման գործընթացների թափանցիկության բարձրացմանը և բուհերի կողմից ինքնագնահատման արդյունքների արդյունավետ օգտագործմանը։ Կարևորվում է այն մոտեցումը, ըստ որի հավատարմագրումը պետք է ոչ միայն վերահսկողության գործիք լինի, այլև բուհի զարգացման, ինքնավերլուծության և շարունակական բարելավման գործընթացի խթան։ Աշխատությունում կարող են առանձնացվել ՀՀ բարձրագույն կրթության որակի ապահովման հիմնական խնդիրները՝ կրթական ծրագրերի ոչ միշտ բավարար համապատասխանությունը աշխատաշուկայի փոփոխվող պահանջներին, դասավանդման ավանդական մեթոդների գերակշռությունը, դասախոսների շարունակական մասնագիտական զարգացման անհրաժեշտությունը, որակի ներքին մշակույթի ոչ լիարժեք կայացվածությունը, բուհերի նյութատեխնիկական հնարավորությունների տարբերությունները, կառավարման որոշակի խնդիրները և միջազգային համագործակցության ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Այդ խնդիրների լուծման նպատակով կարող են առաջարկվել կրթական ծրագրերի պարբերական վերանայում և թարմացում, որակի ներքին ապահովման մշակույթի ամրապնդում, դասախոսների շարունակական մասնագիտական զարգացման համակարգի կատարելագործում, ուսանողների և գործատուների մասնակցության ընդլայնում, թվային կրթական տեխնոլոգիաների արդյունավետ կիրառում, տվյալների հավաքագրման և վերլուծության համակարգերի զարգացում և բուհերի կառավարման գործընթացների կատարելագործում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև որակի ապահովման չափելի ցուցանիշների և գնահատման մեխանիզմների կիրառումը, որոնք հնարավորություն կտան ոչ միայն արձանագրել առկա վիճակը, այլև գնահատել իրականացվող բարեփոխումների արդյունավետությունը և ժամանակին կատարել անհրաժեշտ փոփոխություններ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կրթության ոլորտի պետական կառավարման մարմիններին, բուհերի ղեկավարներին, որակի ապահովման մասնագետներին, դասախոսներին, կրթական ծրագրերի մշակողներին, ուսանողներին, գործատուներին և բարձրագույն կրթության հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը բարձրագույն կրթության որակի ապահովումը ներկայացնում է որպես շարունակական, համակարգային և բազմակողմանի գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է կրթական ծրագրերի արդիականությունից, դասավանդման որակից, ուսանողների ակտիվ մասնակցությունից, դասախոսների մասնագիտական զարգացումից, արդյունավետ կառավարմանից, գիտության և կրթության ինտեգրումից, աշխատաշուկայի հետ համագործակցությունից և որակի շարունակական բարելավման մշակույթի ձևավորումից։

Linguistics

Գիրքը ներկայացնում է՝ բառագիտության ընդհանուր սկզբունքներն ու հասկացությունները, բառի կառուցվածքը, իմաստային զարգացումները և բառային հարաբերությունները, հայերենի բառապաշարի շերտերը (հայրենի, փոխառյալ, նորաբանություններ և այլն), բառերի իմաստային փոփոխությունների օրինաչափությունները, հայերեն բառագիտության զարգացման պատմական և ժամանակակից միտումները։ Այն օգտակար է՝ լեզվաբանության և հայագիտության ուսանողների համար, գիտական հետազոտողների և բառագիտությամբ զբաղվող մասնագետների համար, ինչպես նաև հայերեն բառապաշարի խորքային ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համարվում է կարևոր աղբյուր հայերեն բառագիտության տեսական հիմքերի ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրության համար։

Literature

Վեպի գործողությունները տեղափոխում են ընթերցողին 17-րդ դարի Նիդերլանդներ՝ մի ժամանակաշրջան, երբ հասարակական ու քաղաքական լարվածությունները մեծ ազդեցություն ունեին մարդկանց ճակատագրերի վրա։ Պատմության կենտրոնում է սև կակաչ աճեցնելու մրցույթը, որը դառնում է ոչ միայն գիտական կամ այգեգործական նպատակ, այլ նաև պատվախնդրության, նախանձի, սիրո և դավադրությունների դաշտ։ Սյուժեն միավորում է անձնական դրաման և պատմական միջավայրը․ հերոսների հարաբերությունները զարգանում են քաղաքական ինտրիգների, մրցակցության և հասարակական ճնշումների ֆոնին։ Դյումային բնորոշ է արագ զարգացող սյուժեն, ուժեղ հակադրություններն ու արկածային լարվածությունը, որոնք ընթերցողին պահում են շարունակական հետաքրքրության մեջ։