Պրոկարիոտների և պրոտիստների մակաբուծության ու բջջաախտաբանության մորֆոֆունկցիոնալ օրինաչափությունները

History

Աշխատությունը ներկայացնում է Աստրախանի հայկական Աղաբաբովյան գավառական ուսումնարանի մեկդարյա պատմությունը՝ լուսաբանելով դրա հիմնադրման, գործունեության և զարգացման հիմնական փուլերը 1810-ից մինչև 1910 թվականը։ Գրքում մանրամասն ներկայացվում են ուսումնական հաստատության ստեղծման նախադրյալները, կրթական առաքելությունը, կառավարման համակարգը, դասավանդման կազմակերպումը, ուսումնական ծրագրերը և կրթական գործընթացի առանձնահատկությունները։ Հեղինակը հիմնվում է պատմական փաստաթղթերի, արխիվային նյութերի և պաշտոնական տվյալների վրա՝ ներկայացնելով դպրոցի դերը Աստրախանի հայկական համայնքի կրթական, մշակութային և հասարակական կյանքում։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում ուսուցիչների և շրջանավարտների գործունեությանը, բարեգործական նախաձեռնություններին, ազգային ինքնության պահպանման գործում կրթության նշանակությանը, ինչպես նաև ռուսական կրթական համակարգի և հայկական համայնքային ավանդույթների փոխազդեցությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցի ներդրմանը հայ երիտասարդության կրթության, մտավոր զարգացման և ազգային մշակույթի պահպանման գործում՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այն դարձել տարածաշրջանի հայկական համայնքի կարևոր կրթական կենտրոններից մեկը։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է կրթության պատմության, սփյուռքահայ համայնքների, հայկական դպրոցների գործունեության և 19–20-րդ դարերի հայ մշակութային կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողների, հետազոտողների և ընթերցողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Պարույր Սևակի ստեղծագործական ժառանգության այն հատվածների ուսումնասիրությանը, որոնք կապված են նրա չհրատարակված կամ երկար ժամանակ լայն ընթերցողական շրջանառությունից դուրս մնացած գեղարվեստական արձակի և գրականագիտական նյութերի հետ։ Հետազոտության կենտրոնում ձեռագիր ու արխիվային նյութերի քննությունն է, դրանց բնագրային առանձնահատկությունների բացահայտումը, ստեղծման հնարավոր համատեքստի վերականգնումը և գրողի ընդհանուր ստեղծագործական համակարգում դրանց տեղի որոշումը։ Գեղարվեստական արձակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու Սևակի՝ առավելապես որպես բանաստեղծ ճանաչված ստեղծագործական դիմանկարը և բացահայտելու նրա պատմողական մտածողության, կերպարակերտման, սյուժետային կազմակերպման, հոգեբանական դիտարկումների ու արձակ լեզվի առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է արձակ նյութերի և բանաստեղծական ժառանգության միջև թեմատիկ, գաղափարական և ոճական ընդհանրությունների բացահայտումը՝ պարզելու համար, թե հեղինակի աշխարհընկալման հիմնական խնդիրներն ինչպես են դրսևորվում տարբեր գրական ձևերում։ Գրականագիտական նյութերի քննության միջոցով հնարավոր է ներկայացնել Սևակի պատկերացումները գրականության բնույթի, ստեղծագործական գործընթացի, գրողի հասարակական ու մշակութային դերի, ազգային գրական ավանդույթի և ժամանակակից գրականության զարգացման վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հեղինակային տարբերակների, սևագրությունների, խմբագրումների և հնարավոր վերամշակումների համեմատությունը, քանի որ դրանք կարող են ցույց տալ ստեղծագործական մտահղացման ձևավորման ու փոփոխման ընթացքը։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև տեքստաբանական աշխատանքը՝ ձեռագրերի ընթերցման, տարբերակների համադրման, բնագրերի ճշգրտման և դրանց գիտական ներկայացման խնդիրներով։ Արխիվային նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս լրացնելու գրողի ստեղծագործական կենսագրության առանձին դրվագներ և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու նրա մտավոր հետաքրքրությունների մասին։ Միաժամանակ անտիպ նյութերը դիտարկվում են ոչ թե մեկուսացված, այլ հրապարակված ստեղծագործությունների և ժամանակաշրջանի հայ գրական գործընթացի հետ փոխհարաբերության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականագիտական, տեքստաբանական, աղբյուրագիտական և արխիվագիտական մոտեցումները՝ նպաստելով Պարույր Սևակի ստեղծագործական անհատականության և բազմաժանր գրական ժառանգության առավել ամբողջական ուսումնասիրմանը։

History

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Մովսես Բաղրամյանի «Հայ քաղաքական հրապարակախոսության սկզբնավորումը» աշխատությունը՝ որպես հայ քաղաքական մտքի և հրապարակախոսական ավանդույթի ձևավորման կարևոր փուլ։ Այն վերլուծում է XVIII դարի երկրորդ կեսի հասարակական-քաղաքական գաղափարները, ազգային ազատագրական շարժման գաղափարական հիմքերը և լուսավորական մտածողության ազդեցությունը հայ իրականության վրա։ Հեղինակը (Բաղրամյանը) դիտարկվում է որպես հայ քաղաքական հրապարակախոսության սկզբնադիր գործիչներից մեկը, որի գործերում ձևակերպվում են ազգային ինքնության, ազատության, պետականության և հասարակական արդարության գաղափարներ։ Գրքում ընդգծվում է նաև նրա կապը Մադրասի խմբակի գաղափարական միջավայրի հետ և այն դերը, որ այդ շրջանը ունեցել է հայ քաղաքական մտքի զարգացման մեջ։ Նյութը համադրում է աղբյուրագիտական, պատմագիտական և գաղափարական վերլուծությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ձևավորվել հայ քաղաքական հրապարակախոսության ավանդույթը և ինչ ազդեցություն է այն ունեցել հետագա հասարակական մտքի վրա։

Journalism

Աշխատությունը նվիրված է զանգվածային տեղեկատվության ոլորտում ձևավորվող իրավահարաբերությունների բնույթի, կառուցվածքի և իրավական կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի իրավական համակարգի շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում տեղեկատվության ստեղծման, ստացման, մշակման, տարածման և հանրային հաղորդակցության ընթացքում առաջացող հարաբերություններն են, ինչպես նաև այդ հարաբերությունների մասնակիցների իրավական կարգավիճակը։ Քննվում են խոսքի և արտահայտվելու ազատության, տեղեկատվություն ստանալու և տարածելու հնարավորության, լրատվամիջոցների գործունեության ազատության ու դրանց հետ փոխկապակցված իրավական պատասխանատվության հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լրագրողների, խմբագրությունների, լրատվական գործունեություն իրականացնող կազմակերպությունների, պետական մարմինների, քաղաքացիների և իրավաբանական անձանց միջև առաջացող իրավահարաբերություններին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեղեկատվության ազատ տարածման և այլ իրավունքների պաշտպանության միջև հավասարակշռության խնդիրը, մասնավորապես՝ անձնական և ընտանեկան կյանքի, պատվի, արժանապատվության, գործարար համբավի, անձնական տվյալների և օրենքով պաշտպանվող այլ շահերի համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տեղեկության աղբյուրների պաշտպանության, պաշտոնական տեղեկատվության հասանելիության, հերքման և պատասխանի հնարավորության, ինչպես նաև լրատվական նյութերի տարածման հետևանքով առաջացող իրավական պատասխանատվության ընդհանուր սկզբունքները։ Առանձին նշանակություն ունի զանգվածային հաղորդակցության թվայնացման ազդեցությունը, քանի որ առցանց լրատվամիջոցների, սոցիալական հարթակների և տեղեկատվության արագ տարածման պայմաններում ավանդական լրատվական իրավահարաբերությունները ձեռք են բերում նոր առանձնահատկություններ։ Քննվում են նաև լրատվական գործունեության ինքնակարգավորման և պետական իրավական կարգավորման փոխհարաբերությունները՝ հաշվի առնելով լրատվամիջոցների անկախության և հանրային շահի պաշտպանության անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում տեղեկատվական վեճերի իրավական բնույթին և դրանց լուծման մեխանիզմներին՝ տարբերակելով քաղաքացիաիրավական, վարչաիրավական և այլ հնարավոր իրավական հարաբերությունները։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև միջազգային իրավական սկզբունքների և մարդու իրավունքների պաշտպանության չափանիշների նշանակությունը զանգվածային տեղեկատվության ոլորտի ազգային իրավակարգավորման զարգացման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը զանգվածային տեղեկատվության ոլորտը ներկայացնում է որպես բազմաշերտ իրավական միջավայր, որտեղ փոխկապակցվում են տեղեկատվության ազատությունը, լրատվամիջոցների գործունեությունը, անձի իրավունքների պաշտպանությունը, հանրային շահը և իրավական պատասխանատվության մեխանիզմները։

Technology

Материал посвящён исследованию влияния грунтовых условий на характер распространения сейсмических волн, интенсивность проявления землетрясений на поверхности и степень сейсмического воздействия на здания и сооружения. Особое внимание уделяется тому, что одинаковое по энергетике землетрясение может вызывать существенно различающиеся последствия на территориях с разными инженерно-геологическими условиями. При прохождении сейсмических волн через земную толщу их параметры изменяются в зависимости от состава, плотности, влажности, мощности и механических свойств грунтов, а также от особенностей геологического строения участка. Мягкие и рыхлые грунты способны усиливать определённые компоненты сейсмических колебаний, изменять их продолжительность и частотный состав, тогда как плотные грунты и скальные основания, как правило, характеризуются иными условиями передачи энергии. Существенное значение имеет явление локального грунтового усиления, при котором характеристики колебаний на поверхности могут заметно отличаться от параметров движения на коренной породе. Исследование подобных эффектов необходимо для корректной оценки сейсмической опасности и определения расчётных воздействий, которые должны учитываться при проектировании и строительстве сооружений. Важным направлением является анализ динамических свойств грунтов, включая их деформируемость, прочность, скорость распространения сейсмических волн и способность изменять амплитуду колебаний. Отдельное внимание может уделяться насыщенным водой рыхлым грунтам, для которых при сильных землетрясениях возникает риск разжижения, сопровождающегося резким снижением несущей способности основания и увеличением вероятности повреждения сооружений. Степень сейсмического воздействия зависит также от характеристик самого сооружения: его массы, высоты, жёсткости, конструктивной схемы, собственных периодов колебаний и качества строительных материалов. Поэтому оценка сейсмического риска требует комплексного рассмотрения системы «грунт — фундамент — сооружение», а не анализа грунтового основания и конструкции по отдельности. Материал может включать методы инженерно-геологических исследований, сейсмического районирования, инструментальных измерений и расчётного моделирования, позволяющие определить особенности поведения конкретного грунтового массива при сейсмических воздействиях. Полученные данные используются при выборе типа фундамента, расчёте конструктивных элементов, определении требований к сейсмостойкости и разработке мероприятий по снижению потенциального ущерба. Особое практическое значение имеет учёт локальных грунтовых условий при составлении карт сейсмической опасности, поскольку общая характеристика сейсмичности региона не всегда отражает реальный уровень воздействия на конкретной строительной площадке. Изучение связи между грунтовыми условиями и интенсивностью сейсмических колебаний позволяет повысить точность прогнозирования возможных повреждений, рациональнее выбирать конструктивные решения и совершенствовать нормы сейсмостойкого строительства. В целом тема подчёркивает, что надёжная оценка сейсмической безопасности сооружений невозможна без детального изучения инженерно-геологических условий участка, поскольку свойства грунтов непосредственно влияют на распространение и трансформацию сейсмической энергии и тем самым могут существенно определять характер воздействия землетрясения на расположенные на поверхности здания и инфраструктурные объекты.

Psychology

Այս աշխատությունը նվիրված է երկրաշարժերի նկատմամբ բնակչության սոցիալ-հոգեբանական խոցելիության նվազեցման հիմնախնդրին՝ բնական աղետների ռիսկի կառավարման և բնակչության դիմակայունության բարձրացման համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում երկրաշարժը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ֆիզիկական և նյութական վնասներ առաջացնող բնական վտանգ, այլև որպես սոցիալական և հոգեբանական լուրջ ազդեցություն ունեցող իրադարձություն, որի հետևանքները կարող են դրսևորվել ինչպես աղետի պահին, այնպես էլ դրանից հետո։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բնակչության խոցելիությունը պայմանավորող սոցիալական, հոգեբանական, ժողովրդագրական և վարքաբանական գործոնները, ինչպես նաև տարբեր խմբերի՝ երեխաների, տարեցների, հաշմանդամություն ունեցող անձանց և այլ խոցելի բնակչության հնարավոր առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկրաշարժի ժամանակ և դրանից հետո առաջացող վախի, սթրեսի, տագնապի, անորոշության, խուճապային վարքագծի և տեղեկատվական շփոթության խնդիրներին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է բնակչության նախապատրաստվածության մակարդակի և սոցիալ-հոգեբանական դիմակայունության միջև կապի բացահայտումը, քանի որ վտանգի մասին գիտելիքը, գործողությունների նախապես մշակված պլանը և համապատասխան հմտությունների առկայությունը կարող են նվազեցնել արտակարգ իրավիճակում անորոշությունն ու ոչ արդյունավետ վարքագծի հավանականությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ իրազեկման և կրթական ծրագրերի, տարհանման վարժանքների, հոգեբանական պատրաստվածության, համայնքային աջակցության և փոխօգնության համակարգերի դերին։ Կարևորվում է նաև պետական կառավարման մարմինների, փրկարարական ծառայությունների, առողջապահական և սոցիալական կառույցների, կրթական հաստատությունների, համայնքների և հասարակական կազմակերպությունների համագործակցությունը՝ բնակչության համապարփակ պատրաստվածությունն ապահովելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ճգնաժամային հաղորդակցության արդյունավետությանը, քանի որ հստակ, ժամանակին և վստահելի տեղեկատվության տրամադրումը կարող է էական նշանակություն ունենալ բնակչության վարքագծի կարգավորման և խուճապի կանխարգելման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ներկայացվել նաև երկրաշարժից հետո հոգեբանական աջակցության, սոցիալական վերականգնման և համայնքային կապերի վերականգնման մեխանիզմները։ Կարևորվում է երկարաժամկետ մոտեցումը, որի նպատակն է ոչ միայն նվազեցնել աղետի անմիջական հոգեբանական հետևանքները, այլև ձևավորել հասարակության կայուն դիմակայունություն ապագա վտանգների նկատմամբ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բնակչության սոցիալ-հոգեբանական խոցելիության հիմնական պատճառները և մշակելու դրա նվազեցման գործնական ուղղություններ՝ հիմնված իրազեկման, պատրաստվածության, համագործակցության, հոգեբանական աջակցության և համայնքային ներուժի ամրապնդման վրա։ Նյութը կարող է օգտակար լինել աղետների ռիսկի կառավարման մասնագետների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, քաղաքացիական պաշտպանության ոլորտի մասնագետների, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։