Անդրկովկասը դիվանագիտական հորձանուտում. հայոց անկախ պետականության կերտումը (1917 թ. փետրվար – 1918 թ. հունիս)

Պատմություն

Այս հրատարակությունը պատմական-վարչական բնույթի հիշատակագիր է, որը վերաբերում է Էրիվանի նահանգում գյուղատնտեսության զարգացմանը, բնակչության արտադրական կարողությունների բարձրացմանը և այդ նպատակով նախատեսված օժանդակ միջոցառումներին։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի Արևելյան Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական վիճակի ուսումնասիրության համար, քանի որ այն ներկայացնում է տարածաշրջանի գյուղատնտեսական տնտեսության առկա խնդիրները և դրանց հաղթահարման ուղղությամբ առաջարկվող կամ իրականացվող վարչական ու տնտեսական միջոցները։ Հիշատակագրի կենտրոնում գյուղատնտեսությունն է՝ որպես նահանգի բնակչության տնտեսական գործունեության և եկամտի հիմնական աղբյուրներից մեկը։ Դրա միջոցով կարելի է ուսումնասիրել հողօգտագործման, մշակաբույսերի արտադրության, գյուղատնտեսական տեխնիկայի, ոռոգման, անասնապահության, գյուղական բնակչության տնտեսական վիճակի և արտադրողականության բարձրացման հետ կապված խնդիրները։ Նման փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե տվյալ ժամանակաշրջանի վարչական մարմիններն ինչպես էին գնահատում գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման խոչընդոտները և ինչպիսի միջոցներ էին համարում առավել նպատակահարմար դրանց լուծման համար։ Հիշատակագրի կարևոր թեմաներից մեկը գյուղատնտեսության տեխնիկական և կազմակերպական բարելավումն է։ Տարածաշրջանի արտադրողականության բարձրացման համար կարող էին առաջարկվել ավելի կատարելագործված գյուղատնտեսական գործիքների և մեքենաների կիրառություն, մշակության մեթոդների բարելավում, բարձրորակ սերմերի տարածում, հողի արդյունավետ օգտագործում և գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածում։ Այսպիսի միջոցառումները ցույց են տալիս, որ գյուղատնտեսության զարգացման խնդիրը դիտարկվում էր ոչ միայն հողի կամ աշխատանքի քանակի ավելացման, այլև արտադրության տեխնոլոգիական կատարելագործման տեսանկյունից։ Էրիվանի նահանգի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ուներ ոռոգումը։ Բնակլիմայական պայմանների պատճառով գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետությունը մեծապես կախված էր ջրային ռեսուրսների հասանելիությունից և ոռոգման համակարգերի վիճակից։ Հետևաբար ջրանցքների, ոռոգման կառույցների և ջրի բաշխման համակարգերի բարելավումը կարող էր դիտարկվել որպես գյուղատնտեսական արտադրության ընդլայնման առանցքային նախապայման։ Փաստաթուղթը կարող է արժեքավոր տվյալներ պարունակել նաև գյուղական բնակավայրերի ենթակառուցվածքների և արտադրական պայմանների մասին։ Գյուղատնտեսության զարգացման համար կարևոր էին ճանապարհները, շուկաների հասանելիությունը, արտադրանքի իրացման հնարավորությունները, պահեստավորման պայմանները և գյուղացիական տնտեսությունների կապը առևտրային կենտրոնների հետ։ Այս խնդիրների լուծումը կարող էր նպաստել ոչ միայն արտադրանքի ծավալի ավելացմանը, այլև գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայական արժեքի բարձրացմանը և գյուղական տնտեսությունների եկամուտների աճին։ Հիշատակագրի սոցիալ-տնտեսական նշանակությունն առավել լայն է, քանի որ այնտեղ գյուղատնտեսության զարգացումը կապվում է «բնակչության արտադրողական ուժերի» բարձրացման գաղափարի հետ։ Սա ենթադրում է, որ տնտեսության առաջընթացը դիտարկվում էր որպես բնակչության աշխատանքի արդյունավետության, հողի և բնական ռեսուրսների օգտագործման, տեխնիկական միջոցների և տեղական տնտեսական հնարավորությունների համատեղ բարելավման արդյունք։ Այդ տեսանկյունից փաստաթուղթը կարող է օգտագործվել տվյալ ժամանակաշրջանի տնտեսական մտածողության և պետական տնտեսական քաղաքականության ուսումնասիրության համար։ Կարևոր ուղղություն կարող է լինել նաև գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսական և նյութական աջակցության հարցը։ Գյուղատնտեսության տեխնիկական վերազինումը, սերմերի և գյուղատնտեսական գործիքների ձեռքբերումը, ոռոգման կառույցների բարելավումը և արտադրության ընդլայնումը պահանջում էին ֆինանսական ռեսուրսներ։ Այդ պատճառով օժանդակ միջոցառումների համակարգում կարող էին կարևոր տեղ զբաղեցնել վարկավորման, փոխօգնության, պետական աջակցության կամ այլ ֆինանսական մեխանիզմների հարցերը։ Փաստաթուղթը արժեքավոր է նաև պատմական աշխարհագրության տեսանկյունից։ Էրիվանի նահանգը ներառում էր բազմաթիվ գյուղական տարածքներ, որոնք միմյանցից տարբերվում էին բնական պայմաններով, հողային ռեսուրսներով, ջրային ապահովվածությամբ և տնտեսական մասնագիտացմամբ։ Այդ պատճառով հիշատակագրում ներկայացված խնդիրները կարող են օգտագործվել տարբեր գավառների գյուղատնտեսական պայմանների և արտադրական ներուժի համեմատական ուսումնասիրության համար։ Հետազոտողի համար կարևոր է նաև այն, որ վարչական փաստաթուղթը ներկայացնում է ոչ միայն իրավիճակի նկարագրություն, այլև ժամանակի պետական կառավարման տեսանկյունը։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչ խնդիրներ էին համարվում առաջնահերթ, ինչպիսի միջամտություն էր նախատեսվում գյուղատնտեսական ոլորտում և ինչ հարաբերություն էր ձևավորվում պետական կառույցների ու գյուղական բնակչության տնտեսական գործունեության միջև։ Այդ պատճառով աղբյուրը կարող է ուսումնասիրվել նաև Ռուսական կայսրության տարածաշրջանային տնտեսական քաղաքականության համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր է Էրիվանի նահանգի գյուղատնտեսական և սոցիալ-տնտեսական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել գյուղատնտեսության զարգացման խոչընդոտների, բնակչության արտադրական ներուժի, ոռոգման և գյուղատնտեսական տեխնիկայի խնդիրների, արտադրանքի իրացման պայմանների և տնտեսական աջակցության հնարավոր մեխանիզմների մասին։ Միաժամանակ այն արժեքավոր է որպես պետական տնտեսական մտածողության և տարածաշրջանային զարգացման քաղաքականության վկայություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես էր տվյալ ժամանակաշրջանում պատկերացվում գյուղատնտեսության վերելքը և դրա միջոցով բնակչության տնտեսական բարեկեցության ու արտադրողականության բարձրացումը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Իրաքում մամլուքական միջավայրից սերած իշխանական և վարչաքաղաքական վերնախավի ձևավորմանը, գործունեությանը և պատմական դերին՝ XVIII–XIX դարերի ընթացքում։ Հետազոտության հիմնական աղբյուրագիտական հենքը արաբական պատմագրությունն է, որի միջոցով ուսումնասիրվում են տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձությունները, իշխանության կառուցվածքը, տեղական կառավարիչների գործունեությունը, վարչական համակարգի առանձնահատկությունները և Իրաքի հասարակական-քաղաքական կյանքի փոփոխությունները։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում այն հանգամանքին, թե ինչպես մամլուքական ծագում ունեցող գործիչները կարողացան ամրապնդել իրենց դիրքերը Իրաքում, ձևավորել ազդեցիկ իշխանական շրջանակ և երկար ժամանակ էական դեր ունենալ տարածաշրջանի կառավարման գործում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են Բաղդադի և Իրաքի մյուս կարևոր կենտրոնների քաղաքական զարգացումները, տեղական իշխանությունների և կենտրոնական օսմանյան իշխանության հարաբերությունները, ինչպես նաև տարբեր քաղաքական ու սոցիալական խմբերի միջև պայքարը ազդեցության և իշխանության համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արաբ պատմագիրների հաղորդած տեղեկությունների վերլուծությանը, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու ժամանակաշրջանի իրադարձությունների ընթացքը, իշխանավորների քաղաքական վարքագիծը և հասարակության մեջ տեղի ունեցող գործընթացները։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես առանձին իշխանական խմբի պատմության ներկայացում, այլև որպես Իրաքի քաղաքական պատմության ավելի լայն ուսումնասիրություն, քանի որ մամլուքական վերնախավի գործունեությունը սերտորեն կապված էր Օսմանյան կայսրության վարչական համակարգի, տարածաշրջանային քաղաքականության և տեղական ուժերի փոխհարաբերությունների հետ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև աղբյուրագիտական տեսանկյունից, քանի որ արաբական պատմագրության նյութերի օգտագործումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պատմական իրադարձությունները տեղական պատմագիտական ավանդույթի շրջանակում և համադրել տարբեր հեղինակների մոտեցումները։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը կարող է հետաքրքրել Մերձավոր Արևելքի, Իրաքի, Օսմանյան կայսրության, արաբական պատմագրության և XVIII–XIX դարերի քաղաքական պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև պատմության և արևելագիտության ոլորտների ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Այլ առարկաներ

Ելակ նյութը գյուղատնտեսական-այգեգործական ուղղվածության ուսումնական և գործնական ձեռնարկ է, որը նվիրված է ելակի (Fragaria × ananassa) մշակության ամբողջական ագրոտեխնոլոգիայի ներկայացմանը։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության մասնագետների, այգեգործների, ֆերմերների և ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են հատապտղաբուծությամբ կամ ցանկանում են կազմակերպել արդյունավետ ելակային արտադրություն։ Նյութում մանրամասն ներկայացվում են ելակի կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, աճի և զարգացման փուլերը, ինչպես նաև դրա պահանջները հողի, կլիմայի, խոնավության և լուսավորության նկատմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սորտերի ընտրությանը՝ հաշվի առնելով բերքատվությունը, պտղի որակը, հասունացման ժամկետները և հիվանդությունների նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև տնկարկների հիմնման տեխնոլոգիաները՝ հողի նախապատրաստում, տնկման սխեմաներ, սածիլների ընտրություն և տնկման օպտիմալ ժամկետներ։ Նյութը ընդգրկում է խնամքի հիմնական ագրոտեխնիկական միջոցառումները՝ ոռոգում, պարարտացում, մուլչավորում, էտման և բեղմնավորման կարգավորում, որոնք ուղղված են բարձր և կայուն բերքատվության ապահովմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հիվանդությունների և վնասատուների դեմ պայքարին՝ ներառյալ կանխարգելիչ և ինտեգրված պաշտպանության մեթոդները։ Բացի այդ, քննարկվում են բերքահավաքի, պահպանման և իրացման կազմակերպման հարցերը, որոնք մեծ ազդեցություն ունեն արտադրության տնտեսական արդյունավետության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, այս ձեռնարկը համադրում է տեսական գիտելիքները և գործնական փորձը՝ ապահովելով ելակի մշակության ժամանակակից և արդյունավետ կազմակերպման ամբողջական պատկերացում։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական աճի ապահովման գործում ներդրումային գործընթացների դերին և հատկապես արժեթղթերի շուկայի միջոցով ներդրումային ռեսուրսների ներգրավման հնարավորություններին։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել տնտեսական աճի և ներդրումային գործունեության փոխկապակցվածությունը, ուսումնասիրել արժեթղթերի շուկայի զարգացման առանձնահատկությունները և գնահատել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով կապիտալի շուկան կարող է նպաստել տնտեսության մեջ երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորմանն ու արդյունավետ բաշխմանը։ Տնտեսական աճի ապահովման համար անհրաժեշտ է ոչ միայն արտադրության և սպառման ընդլայնում, այլև ներդրումների շարունակական հոսք դեպի տնտեսության տարբեր ճյուղեր։ Ներդրումները հնարավորություն են տալիս ստեղծել նոր արտադրական հզորություններ, կատարելագործել տեխնոլոգիաները, զարգացնել ենթակառուցվածքները, բարձրացնել աշխատանքի արտադրողականությունը և ընդլայնել ձեռնարկությունների մրցունակությունը։ Այս տեսանկյունից ֆինանսական շուկան, իսկ դրա կարևորագույն բաղադրիչներից մեկը՝ արժեթղթերի շուկան, կարող է հանդես գալ որպես խնայողությունները ներդրումային կապիտալի վերածող հիմնական մեխանիզմներից մեկը։ Արժեթղթերի շուկայի էությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս կապիտալի կարիք ունեցող տնտեսավարող սուբյեկտներին ֆինանսական միջոցներ ներգրավել՝ բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների թողարկման միջոցով։ Միաժամանակ ներդրողները ստանում են իրենց միջոցները տարբեր ակտիվներում տեղաբաշխելու հնարավորություն՝ ակնկալելով եկամուտ և ընդունելով համապատասխան ռիսկ։ Այս փոխհարաբերությունը ստեղծում է ֆինանսական ռեսուրսների վերաբաշխման համակարգ, որը կարող է նպաստել տնտեսության առավել արդյունավետ հատվածների ֆինանսավորմանը։ Հայաստանի տնտեսության պայմաններում արժեթղթերի շուկայի զարգացումը հատկապես կարևոր է տնտեսության ֆինանսավորման աղբյուրների դիվերսիֆիկացման տեսանկյունից։ Եթե տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրը միայն բանկային վարկավորումն է, ապա ֆինանսական համակարգի հնարավորությունները կարող են սահմանափակվել։ Զարգացած կապիտալի շուկան հնարավորություն է տալիս լրացնել բանկային ֆինանսավորումը և ընկերություններին հասանելի դարձնել երկարաժամկետ ֆինանսավորման այլընտրանքային աղբյուրներ։ Այսպիսի բազմազանեցումը կարող է նվազեցնել տնտեսության կախվածությունը մեկ ֆինանսավորման մեխանիզմից և ընդլայնել ներդրումային ծրագրերի իրականացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի ձևավորման և զարգացման գործընթացի վերլուծությունը։ Դիտարկվում են շուկայի մասնակիցները, ֆինանսական գործիքների տեսակները, ներդրումային միջավայրի առանձնահատկությունները և շուկայի գործունեության վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Արժեթղթերի շուկայի արդյունավետությունը մեծապես կախված է վստահության մակարդակից, տեղեկատվության թափանցիկությունից, իրավական պաշտպանության մեխանիզմներից, ֆինանսական ենթակառուցվածքների զարգացածությունից և ներդրողների համար առկա հնարավորությունների բազմազանությունից։ Ներդրումների ներգրավման կարևոր նախապայմաններից է ներդրումային միջավայրի կանխատեսելիությունը։ Ներդրողը որոշում կայացնելիս գնահատում է ոչ միայն սպասվող եկամտաբերությունը, այլև ռիսկերը, շուկայի իրացվելիությունը, իրավական միջավայրը և ներդրված կապիտալի վերադարձի հնարավորությունները։ Հետևաբար արժեթղթերի շուկայի զարգացումը պահանջում է այնպիսի ինստիտուցիոնալ միջավայր, որը կարող է ապահովել շուկայի մասնակիցների իրավունքների պաշտպանությունը և ֆինանսական տեղեկատվության հասանելիությունը։ Աշխատության շրջանակում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև արժեթղթերի շուկայի ազդեցությունը տնտեսության խնայողությունների մոբիլիզացման վրա։ Տնային տնտեսությունների, կազմակերպությունների և այլ ներդրողների ժամանակավորապես ազատ դրամական միջոցները կարող են ուղղվել ֆինանսական ակտիվների ձեռքբերմանը, իսկ ներգրավված միջոցները՝ տնտեսության զարգացմանն ուղղված ծրագրերի ֆինանսավորմանը։ Այսպիսով, արժեթղթերի շուկան կարող է կապ ստեղծել խնայողությունների և ներդրումների միջև՝ նպաստելով կապիտալի ավելի արդյունավետ շրջանառությանը։ Բաժնային արժեթղթերի շուկայի զարգացումը կարող է հնարավորություն տալ ընկերություններին ներգրավել կապիտալ՝ առանց պարտքային ֆինանսավորման ծավալների ավելացման։ Բաժնետոմսերի թողարկման միջոցով ընկերությունը կարող է ներգրավել նոր սեփական կապիտալ, իսկ ներդրողը ստանում է ընկերության ապագա տնտեսական արդյունքներին մասնակցելու հնարավորություն։ Միաժամանակ պարտատոմսերի շուկան կարող է ապահովել երկարաժամկետ պարտքային ռեսուրսների ներգրավում ինչպես պետական, այնպես էլ մասնավոր հատվածի համար։ Այս երկու ուղղությունների համադրումը կարող է ձևավորել ավելի բազմազան ֆինանսավորման համակարգ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է նաև արժեթղթերի շուկայի և տնտեսական աճի միջև փոխադարձ կապի գնահատումը։ Զարգացող շուկան կարող է նպաստել ներդրումների ավելացմանը, իսկ տնտեսական աճը, իր հերթին, կարող է մեծացնել ընկերությունների շահութաբերությունը, ներդրողների ակտիվությունը և ֆինանսական գործիքների նկատմամբ պահանջարկը։ Այսպիսով ձևավորվում է փոխադարձ ազդեցության մեխանիզմ, որի արդյունավետությունը կախված է ֆինանսական շուկայի խորությունից և տնտեսության ընդհանուր զարգացման մակարդակից։ Հատուկ ուշադրություն է պահանջում նաև շուկայի իրացվելիության խնդիրը։ Ներդրողների համար կարևոր է ոչ միայն արժեթուղթ ձեռք բերելու, այլև անհրաժեշտության դեպքում այն արագ և արդար գնով վաճառելու հնարավորությունը։ Ցածր իրացվելիությունը կարող է մեծացնել ներդրումային ռիսկը և նվազեցնել շուկայի գրավչությունը։ Հետևաբար արժեթղթերի շուկայի զարգացման քաղաքականության կարևոր ուղղություններից է գործարքների ծավալների, մասնակիցների թվի և ֆինանսական գործիքների բազմազանության մեծացումը։ Արժեթղթերի շուկայի զարգացման համար կարևոր նշանակություն ունի նաև ինստիտուցիոնալ ներդրողների դերը։ Կենսաթոշակային ֆոնդերը, ապահովագրական կազմակերպությունները, ներդրումային ֆոնդերը և այլ խոշոր ֆինանսական կառույցներ կարող են երկարաժամկետ միջոցներ ուղղել արժեթղթերի շուկա։ Նման ներդրողները կարող են ապահովել շուկայի պահանջարկի ավելի կայուն հիմք և նպաստել ֆինանսական գործիքների նկատմամբ հետաքրքրության ընդլայնմանը։ Միաժամանակ նրանց ակտիվությունը կարող է բարձրացնել կորպորատիվ կառավարման և ֆինանսական հաշվետվողականության պահանջները։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման խնդիրը։ Նման ընկերությունների համար կապիտալի շուկա դուրս գալը հաճախ ավելի բարդ է՝ պայմանավորված տեղեկատվության թափանցիկության, թողարկման ծախսերի, կառավարման համակարգերի և ներդրողների համար ռիսկերի բարձր մակարդակի հետ։ Սակայն համապատասխան ենթակառուցվածքների և կարգավորման պայմաններում արժեթղթերի շուկան կարող է ստեղծել ֆինանսավորման նոր հնարավորություններ նաև այդ հատվածի համար։ Այս հանգամանքը կարևոր է Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքում փոքր և միջին բիզնեսի ունեցած նշանակության պատճառով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ տնտեսական աճի ներդրումային ապահովման գործում արժեթղթերի շուկան կարող է կատարել մի շարք կարևոր գործառույթներ՝ մոբիլիզացնել խնայողությունները, ապահովել կապիտալի վերաբաշխում, ընդլայնել ձեռնարկությունների ֆինանսավորման աղբյուրները, խթանել ներդրումային ակտիվությունը և նպաստել ֆինանսական համակարգի դիվերսիֆիկացմանը։ Միաժամանակ շուկայի արդյունավետությունը կախված է դրա իրացվելիությունից, թափանցիկությունից, իրավական և ինստիտուցիոնալ միջավայրից, ներդրողների վստահությունից և ֆինանսական գործիքների բազմազանությունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, ներդրումային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև բուհերի ուսանողներին։ Այն հատկապես օգտակար է Հայաստանի տնտեսական զարգացման, կապիտալի շուկայի, ներդրումային քաղաքականության և ֆինանսական համակարգի փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։

Մշակույթ

Armenian carpets / Армянские ковры աշխատությունը արվեստագիտության և կիրառական արվեստի ոլորտի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հայկական գորգագործության պատմությանը, զարգացման փուլերին և գեղարվեստական առանձնահատկություններին, այն ներկայացնում է հայկական գորգերի ավանդական դպրոցները՝ իրենց տարածաշրջանային տարբերություններով, զարդանախշային համակարգերով և գունային լուծումներով, գիրքը բացատրում է գորգերի ստեղծման տեխնոլոգիաները՝ հումքի ընտրությունից մինչև հյուսման տեխնիկա և վերջնական մշակման գործընթաց, միաժամանակ անդրադառնում է գորգերի խորհրդանշական իմաստներին, որոնք արտացոլում են հայկական մշակույթը, հավատալիքները և աշխարհընկալումը, ինչպես նաև դրանց կիրառությանը կենցաղում և ծիսական միջավայրում, ընդգծելով հայկական գորգագործության դերը համաշխարհային կիրառական արվեստի պատմության մեջ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր արվեստագիտության, ազգագրության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։