Quantum control of an atom with multi-component fields

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է մասնակցային ժողովրդավարության և ազգային անվտանգության փոխհարաբերությունների քաղաքականագիտական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական ու հասարակական զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում քաղաքացիների, քաղաքացիական հասարակության կառույցների և այլ շահակիցների մասնակցությունն է հանրային որոշումների մշակման, ընդունման, իրականացման և վերահսկման գործընթացներին, ինչպես նաև այդ մասնակցության հնարավոր կապերը պետական կառավարման կայունության և անվտանգության համակարգի հետ։ Մասնակցային ժողովրդավարությունը դիտարկվում է ներկայացուցչական ժողովրդավարությունը լրացնող մեխանիզմների ամբողջության տեսանկյունից՝ ընդգրկելով հանրային քննարկումները, խորհրդակցությունները, քաղաքացիական նախաձեռնությունները, հասարակական վերահսկողությունը և պետական մարմինների ու հասարակության միջև հաղորդակցության տարբեր ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդու, հասարակության և պետության անվտանգության փոխկապակցվածությանը՝ ուսումնասիրելով, թե քաղաքացիների ներգրավվածությունը և պետական կառույցների նկատմամբ վստահությունը ինչպիսի նշանակություն կարող են ունենալ հասարակական կայունության ու պետական ինստիտուտների կենսունակության համար։ Քննվում են քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների զարգացման, հանրային պատասխանատվության, քաղաքական մասնակցության մշակույթի և որոշումների կայացման թափանցիկության հիմնախնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պետական կառավարման համակարգի և հասարակության միջև արդյունավետ հետադարձ կապի ձևավորմանը, քանի որ մասնակցային մեխանիզմների գործնական նշանակությունը կախված է ոչ միայն դրանց իրավական ամրագրումից, այլև իրական կիրառման հնարավորություններից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են մասնակցային կառավարման ինստիտուցիոնալ և իրավական մեխանիզմները, դրանց զարգացման խոչընդոտները և հասարակության տարբեր խմբերի ներգրավվածության առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքական անորոշությունների և հասարակական փոփոխությունների պայմաններում մասնակցային գործընթացների նշանակությանը՝ միաժամանակ դիտարկելով անվտանգության պահանջների և ժողովրդավարական մասնակցության սկզբունքների միջև հնարավոր լարվածությունները։ Քննվում է նաև քաղաքական ու քաղաքացիական կրթության դերը՝ որպես գիտակցված մասնակցության և պատասխանատու քաղաքացիական վարքագծի ձևավորման գործոն։ Աշխատությունը ազգային անվտանգությունը դիտարկում է բազմաբաղադրիչ երևույթի շրջանակում՝ այն կապելով ոչ միայն պետական ինստիտուտների գործունեության, այլև մարդու անվտանգության, հասարակական հարաբերությունների, քաղաքական կայունության և քաղաքացիական մասնակցության հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչ պայմաններում կարող են մասնակցային կառավարման մեխանիզմները նպաստել պետություն-հասարակություն փոխհարաբերությունների զարգացմանը և հանրային կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Հետազոտությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է քաղաքական ինստիտուտների, ժողովրդավարական գործընթացների, քաղաքացիական հասարակության և անվտանգության ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ ներկայացնելով դրանց փոխազդեցության տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։

History

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 1980-1990-ական թվականներին Թուրքիայի ռազմական քաղաքականության ձևավորման, զարգացման և հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այդ ժամանակաշրջանի Թուրքիայի ներքին և արտաքին քաղաքական գործընթացները, զինված ուժերի դերը պետական կառավարման համակարգում և անվտանգության ռազմավարության ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ռազմական կառույցների ազդեցությունը քաղաքական կյանքի վրա, պաշտպանական հայեցակարգերի փոփոխությունները, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները և Թուրքիայի հարաբերությունները միջազգային գործընկերների ու հարևան պետությունների հետ։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև ռազմական բարեփոխումները, զինված ուժերի արդիականացման ծրագրերը, արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորել են երկրի ռազմական դիրքորոշումը տվյալ ժամանակահատվածում։ Ներկայացված վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ Թուրքիայի ռազմաքաղաքական զարգացման առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը տարածաշրջանային գործընթացների վրա։ Գիրքը նախատեսված է քաղաքագետների, պատմաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, ռազմական ուսումնասիրությունների հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և Թուրքիայի քաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Economics

Այս տնտեսագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է պետական ձեռնարկատիրության դերին, բնութագրին և զարգացման հեռանկարներին Հայաստանի Հանրապետությունում՝ շուկայական տնտեսության պայմաններում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են պետական մասնակցությամբ ձեռնարկությունների կազմակերպաիրավական ձևերը, կառավարման առանձնահատկությունները և արդյունավետության գնահատման չափանիշները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է պետական հատվածի ներգրավվածության նպատակահարմարությունը տնտեսության ռազմավարական ոլորտներում, ինչպես նաև պետական ձեռնարկությունների ազդեցությունը մրցակցային միջավայրի, զբաղվածության և տնտեսական կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման թափանցիկության, կորպորատիվ կառավարման սկզբունքների ներդրման, մասնավոր և պետական հատվածների համագործակցության մոդելների և պետական սեփականության արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումներ և կիրառական վերլուծություն՝ առաջարկելով պետական ձեռնարկատիրության բարելավման և զարգացման հնարավոր ուղղություններ։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, ֆինանսիստների և հանրային քաղաքականության ոլորտի հետազոտողների համար։

Pedagogy

Աշխատանքը նվիրված է ածականի բառաքերականական կարգերի ուսուցման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը միջին դպրոցում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն արդյունավետ մեթոդներն ու մանկավարժական մոտեցումները, որոնց միջոցով աշակերտները կարող են առավել հեշտությամբ յուրացնել ածականի քերականական առանձնահատկությունները, տարբերակել դրա ձևաբանական հատկանիշները և ճիշտ կիրառել խոսքում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ածականի՝ որպես խոսքի մասի հիմնական բնութագրերը, նրա իմաստային և քերականական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համապատասխան բառաքերականական կարգերի ձևավորման և տարբերակման եղանակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական նյութի մատչելի և աստիճանական ներկայացմանը՝ հաշվի առնելով միջին դպրոցականների տարիքային և ճանաչողական առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարևորում է տեսական գիտելիքների և գործնական վարժությունների համադրումը, քանի որ քերականական կանոնների արդյունավետ յուրացումը առավել ամբողջական է դառնում բառերի, բառակապակցությունների և նախադասությունների վերլուծության ու ինքնուրույն կիրառման միջոցով։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են ներկայացվել ավանդական և ժամանակակից ուսուցման մեթոդներ, ինտերակտիվ առաջադրանքներ, խմբային աշխատանքներ, լեզվական խաղեր և ՏՀՏ գործիքների կիրառման հնարավորություններ։ Կարևորվում է նաև աշակերտների լեզվական մտածողության, ինքնուրույն վերլուծելու կարողության և գրավոր ու բանավոր խոսքի զարգացման խնդիրը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ուսուցման ընթացքում հանդիպող դժվարություններին, աշակերտների կողմից թույլ տրվող բնորոշ սխալներին և դրանց հաղթահարման արդյունավետ ուղիներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ուսուցման գործընթացի համակարգված կազմակերպումը, որի դեպքում ածականի վերաբերյալ գիտելիքները կապվում են արդեն յուրացված քերականական նյութի հետ և աստիճանաբար կիրառվում ավելի բարդ լեզվական իրավիճակներում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել հայոց լեզվի ուսուցիչներին, մեթոդիստներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին՝ միջին դպրոցում ածականի բառաքերականական կարգերի ուսուցումն առավել արդյունավետ, հետաքրքիր և աշակերտակենտրոն կազմակերպելու համար։

Culture

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է 20-րդ դարի 60-ականներից մինչև 21-րդ դարի սկզբն ընկած ժամանակահատվածում հայ կոմպոզիտորների վոկալ-կամերային ստեղծագործությունների կատարողական և կոմպոզիցիոն առանձնահատկությունների համակողմանի քննությանը։ Նյութում վերլուծվում են ժանրի զարգացման հիմնական միտումները, ազգային երաժշտական ավանդույթների և ժամանակակից կոմպոզիտորական մտածողության փոխազդեցությունը, ինչպես նաև հայ հեղինակների կողմից կիրառված նոր արտահայտչամիջոցներն ու ոճական լուծումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ձայնի և դաշնամուրի կամ կամերային անսամբլի փոխհարաբերությանը, երաժշտական դրամատուրգիայի կառուցմանը, բանաստեղծական տեքստի մեկնաբանությանը և երաժշտական կերպարների ձևավորման միջոցներին։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է կատարողական խնդիրներին՝ ինտոնացիոն ճշգրտությանը, արտասանության և խոսքային արտահայտչականության դերին, դինամիկական ու տեմբրային նրբերանգների կիրառմանը, ինչպես նաև երգչի և նվագակցի ստեղծագործական համագործակցության առանձնահատկություններին։ Միաժամանակ դիտարկվում են ժանրի ոճական փոփոխությունները՝ նեոռոմանտիկական, մոդեռնիստական և ժամանակակից գեղագիտական ուղղությունների ազդեցության ներքո, ներկայացնելով հայ վոկալ-կամերային երաժշտության զարգացման ամբողջական պատկերը։

History

Կիլիկյան Հայաստանը միջնադարյան հայկական պետականություն էր, որը գոյություն է ունեցել XI–XIV դարերում Կիլիկիայի տարածքում՝ Միջերկրական ծովի արևելյան ափին։ Այն ձևավորվեց այն ժամանակ, երբ սելջուկյան արշավանքների և Հայաստանի արևելյան տարածքների անկման հետևանքով բազմաթիվ հայեր տեղափոխվեցին Կիլիկիա և այնտեղ ստեղծեցին նոր քաղաքական ու մշակութային կենտրոն։ Կիլիկյան Հայաստանի հիմնադրման գործընթացում կարևոր դեր են ունեցել Ռուբինյանները, որոնց հիմնադիրն էր Ռուբեն I-ը։ Հետագայում պետությունը զարգացավ և դարձավ ուժեղ թագավորություն, հատկապես Լևոն II Մեծագործի օրոք, երբ Կիլիկյան Հայաստանը 1198 թվականին պաշտոնապես հռչակվեց թագավորություն։ Կիլիկյան Հայաստանը ունեցել է զարգացած պետական կառավարման համակարգ, բանակ և դիվանագիտություն՝ ակտիվ հարաբերություններ ունենալով Եվրոպայի խաչակրաց պետությունների և հարևան երկրների հետ։ Այն կարևոր դեր է խաղացել նաև առևտրի մեջ՝ լինելով կապող օղակ Արևելքի և Արևմուտքի միջև։ Մայրաքաղաքը սկզբում եղել է Տարսոնը և հետո՝ Սիսը, որը դարձել է քաղաքական և մշակութային կենտրոն։ Կիլիկյան Հայաստանում զարգացել են կրթությունը, գրականությունը, իրավունքը և ճարտարապետությունը։ Այդ շրջանում ստեղծվել են նաև կարևոր պատմագրական և իրավական աշխատություններ, որոնցից հայտնի է Մխիթար Գոշի իրավական ազդեցությունը և ժամանակի մշակութային զարգացումները։ Չնայած իր ուժեղությանը, Կիլիկյան Հայաստանը XIV դարում թուլացավ մոնղոլական արշավանքների, ներքին խնդիրների և մամլուքների հարձակումների հետևանքով, և վերջնականապես ընկավ 1375 թվականին։ Այսպիսով, Կիլիկյան Հայաստանը կարևոր դեր ունի հայոց պատմության մեջ՝ որպես պետականության շարունակություն, մշակութային զարգացման կենտրոն և միջազգային հարաբերությունների ակտիվ մասնակից միջնադարում։