Разработка алгоритмов обучения нейронных сетей

Technology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է մոլիբդենի սուլֆիդային խտանյութերի վերամշակման նոր տեխնոլոգիական մոտեցումների մշակմանը՝ օգտագործելով բարձրջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզի մեթոդը՝ մոլիբդենի օքսիդի և մոլիբդենի սիլիցիդի ստացման նպատակով։ Հետազոտության ընթացքում վերլուծվում են պիրոմետալուրգիական և ինքնաջերմացվող ռեակցիաների կինետիկ և թերմոդինամիկ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ստացվող արտադրանքի կառուցվածքի, մաքրության և ֆազային կազմի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սուլֆիդային հումքի նախնական մշակման փուլերին, օքսիդացման և սիլիցիդացման գործընթացների օպտիմալացմանը, ինչպես նաև էներգաարդյունավետ տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրությանը։ Քննարկվում են նաև ստացված նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները և դրանց կիրառական նշանակությունը բարձր ջերմաստիճանային նյութագիտության, էլեկտրոնիկայի և մետալուրգիայի ոլորտներում։ Աշխատությունը ընդգծում է ինքնատարածվող սինթեզի մեթոդի արդյունավետությունը որպես խոստումնալից տեխնոլոգիական մոտեցում բարդ հումքերի խորքային վերամշակման համար։

Biology

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է մշտական մագնիսական դաշտի ազդեցության հետազոտմանը խաղողի խխունջի նեյրոններում ընթացող կալցիումից կախված կենսաբանական գործընթացների վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում են նյարդային բջիջների ֆունկցիոնալ ակտիվության կարգավորման մեխանիզմները, մասնավորապես կալցիումական իոնների դերը նեյրոնային գրգռելիության, ազդակների փոխանցման և ներբջջային ազդանշանային համակարգերի գործունեության մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մագնիսական դաշտի ազդեցությանը կալցիումական հոսքերի, իոնային խողովակների աշխատանքի և նեյրոնների էլեկտրոֆիզիոլոգիական հատկությունների փոփոխությունների վրա։ Քննարկվում են նաև կենսաֆիզիկական մեխանիզմները, որոնց միջոցով արտաքին ֆիզիկական գործոնները կարող են ներգործել բջջային մակարդակի գործընթացների վրա՝ առաջացնելով ֆունկցիոնալ և կառուցվածքային փոփոխություններ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նեյրոֆիզիոլոգիայի, կենսաֆիզիկայի և մագնիսակենսաբանության ոլորտներում՝ նպաստելով նյարդային համակարգի կարգավորման մեխանիզմների ավելի խորը ըմբռնմանը։

Culture

Այս հրատարակությունը մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության պարբերաբար կազմվող մատենագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել ՀԽՍՀ-ում և դրանից դուրս լույս տեսած այն գրքերը, հոդվածները, ժողովածուները, պարբերականների նյութերը և այլ հրապարակումները, որոնք առնչվում են Հայաստանի մշակութային ու արվեստային կյանքին։ Այն ոչ թե մեկ թեմայի շուրջ ստեղծված հեղինակային մենագրություն է, այլ տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի աշխատանք, որը հետազոտողին հնարավորություն է տալիս կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ստեղծված գրականության հոսքի մեջ։ Նման տեղեկատուների կարևորությունը հատկապես մեծ է գիտական աշխատանքի, գրականագիտական և արվեստաբանական ուսումնասիրությունների, գրադարանային-տեղեկատու գործունեության և թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման համար, քանի որ դրանք մեկտեղում և համակարգում են բազմաթիվ առանձին հրապարակումների մասին bibliographic տվյալներ։ Հրատարակության բովանդակության մեջ կարող են ընդգրկվել գրականության, կերպարվեստի, թատրոնի, երաժշտության, կինոյի, ճարտարապետության, ժողովրդական արվեստի, մշակութային հաստատությունների գործունեության և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ նյութեր։ Այդպիսի կառուցվածքը թույլ է տալիս դիտարկել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքը ոչ միայն առանձին արվեստի ճյուղերի, այլև դրանց փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Մատենագիտական նկարագրությունների միջոցով ընթերցողը կարող է պարզել ստեղծագործության կամ հոդվածի հեղինակին, վերնագիրը, հրատարակության տվյալները, թեմատիկ ուղղությունը և անհրաժեշտության դեպքում գտնել սկզբնաղբյուրը համապատասխան գրադարանային ֆոնդում։ Հրատարակության առանձնահատկությունն այն է, որ այն ունի ընթացիկ տեղեկատուի բնույթ։ Այսինքն՝ նպատակը տվյալ ժամանակահատվածում նոր լույս տեսած գրականության մասին հնարավորինս օպերատիվ տեղեկատվություն տրամադրելն է։ Այդպիսի աշխատանքները կարևոր են հատկապես այն միջավայրում, որտեղ գրականության և արվեստի վերաբերյալ հրապարակումները մեծաթիվ են և ցրված տարբեր հրատարակչություններում, պարբերականներում ու ժողովածուներում։ Դրանք թույլ են տալիս պարբերաբար հետևել գիտական և մշակութային մտքի զարգացմանը և հետագայում կազմել ավելի ընդգրկուն հետադարձ մատենագիտական ցուցակներ։ Հրատարակությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես ՀԽՍՀ մշակութային կյանքի փաստագրական աղբյուր։ Ներառված մատենագիտական նյութերի ամբողջությունը հնարավորություն է տալիս հետագայում ուսումնասիրել, թե տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի որ ոլորտներն էին առավել ակտիվորեն ուսումնասիրվում, ինչ թեմաներ էին առաջնային, ինչ հեղինակների և ստեղծագործությունների նկատմամբ էր մեծ հետաքրքրություն ձևավորվում։ Այս իմաստով մատենագիտական տեղեկատուն արժեքավոր է ոչ միայն որպես գրականության որոնման գործիք, այլև որպես ժամանակաշրջանի մշակութային գիտական հետաքրքրությունների ցուցիչ։ Հատկապես կարևոր է դրա նշանակությունը գրադարանների և գիտական հաստատությունների համար։ Մատենագիտական համակարգված տեղեկատվությունը կարող է օգտագործվել գրադարանային ֆոնդերի համալրման, թեմատիկ ցուցահանդեսների կազմակերպման, մատենագիտական հարցումների սպասարկման, գիտական հետազոտությունների գրականության ցանկերի կազմման և հետագա մատենագիտական բազաների ստեղծման նպատակով։ Նման աշխատանքների միջոցով գրադարանային տեղեկատվությունը վերածվում է կազմակերպված գիտելիքի՝ ընթերցողին խնայելով տարբեր աղբյուրներում անհրաժեշտ նյութերի ինքնուրույն որոնման զգալի ժամանակ և ջանք։ Աշխատանքի գիտական արժեքը մեծանում է նաև այն պատճառով, որ հին մատենագիտական տեղեկատուները կարող են այսօր օգտագործվել որպես պատմական աղբյուր՝ խորհրդային շրջանի հայկական մշակութային և արվեստագիտական հրատարակչական գործընթացն ուսումնասիրելու համար։ Դրանք հնարավորություն են տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակությունների շրջանակը, հետևել գիտական ուղղությունների զարգացմանը և հայտնաբերել այնպիսի նյութեր, որոնք ժամանակակից էլեկտրոնային կատալոգներում կարող են դժվար հասանելի լինել։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը կարելի է բնութագրել որպես մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ընթացիկ գրականության համակարգված տեղեկատու, որի հիմնական արժեքը ոչ թե առանձին ստեղծագործության բովանդակային վերլուծության, այլ համապատասխան գրականության բացահայտման, դասակարգման, մատենագիտական նկարագրման և հետազոտողին հասանելի դարձնելու մեջ է։ Այն կարևոր տեղեկատվական հենք է ստեղծում Հայաստանի մշակույթի և արվեստի պատմության, գրականագիտության, արվեստագիտության, թանգարանագիտության և գրադարանագիտության ուսումնասիրությունների համար։

Pedagogy

Աշխատանքը նվիրված է կենսաբանության դպրոցական դասընթացի համակարգված ուսուցման տեսական և գործնական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կենսաբանական գիտելիքների այնպիսի կազմակերպման և մատուցման խնդիրն է, որը հնարավորություն է տալիս աշակերտներին առանձին փաստերի ու հասկացությունների փոխարեն ձևավորել փոխկապակցված, ամբողջական և տրամաբանորեն կառուցված գիտելիքների համակարգ։ Համակարգված ուսուցման մոտեցումը ենթադրում է, որ կենսաբանության տարբեր բաժինները, թեմաները և հասկացությունները պետք է ներկայացվեն ոչ թե մեկուսացված, այլ դրանց միջև առկա պատճառահետևանքային, կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ կապերի բացահայտմամբ։ Այս սկզբունքը հատկապես կարևոր է կենսաբանության համար, քանի որ առարկան ներառում է կենդանի համակարգերի կազմակերպման տարբեր մակարդակներ՝ բջջից և օրգանիզմից մինչև պոպուլյացիա, էկոհամակարգ և կենսոլորտ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել կենսաբանական գիտելիքների համակարգման սկզբունքները, ուսումնական նյութի ընտրության և հաջորդականության հարցերը, ինչպես նաև տարրական հասկացություններից ավելի բարդ գիտական ընդհանրացումների անցման մեթոդական առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաբանական հիմնական հասկացությունների ձևավորմանը և դրանց միջև կապերի հաստատմանը։ Աշակերտի համար կարևոր է ոչ միայն իմանալ առանձին օրգանների, գործընթացների կամ օրգանիզմների առանձնահատկությունները, այլև հասկանալ դրանց փոխկապակցվածությունը, օրինակ՝ կառուցվածքի և գործառույթի, ժառանգականության և փոփոխականության, օրգանիզմի և միջավայրի, էվոլյուցիայի և բնական ընտրության միջև։ Հետազոտության գործնական բաղադրիչը կարող է ներառել դասի կազմակերպման տարբեր ձևերի, ուսուցման մեթոդների և միջոցների վերլուծություն։ Համակարգված ուսուցմանը կարող են նպաստել թեմատիկ և ընդհանրացնող դասերը, համեմատական աղյուսակները, սխեմաները, հասկացությունների քարտեզները, դիտարկումները, լաբորատոր և գործնական աշխատանքները, փորձարարական առաջադրանքները և խնդրային ուսուցման մեթոդները։ Նման միջոցները հնարավորություն են տալիս աշակերտներին ոչ միայն յուրացնել տեղեկատվությունը, այլև ինքնուրույն բացահայտել գիտելիքների միջև կապերը և կիրառել դրանք նոր իրավիճակներում։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև միջառարկայական կապերի դերը։ Կենսաբանության ուսուցումը սերտորեն կապված է քիմիայի, ֆիզիկայի, աշխարհագրության, մաթեմատիկայի և էկոլոգիայի հետ, ուստի այդ կապերի նպատակային օգտագործումը կարող է նպաստել կենսաբանական երևույթների ավելի խոր ընկալմանը։ Օրինակ՝ նյութափոխանակության, էներգիայի փոխակերպումների, գենետիկական օրինաչափությունների կամ էկոհամակարգերի ուսումնասիրությունը կարող է պահանջել այլ առարկաներից ստացած գիտելիքների կիրառություն։ Համակարգված ուսուցման կարևոր խնդիր է նաև գիտելիքների հաջորդականությունն ու շարունակականությունը տարբեր դասարանների միջև։ Նոր նյութը պետք է հիմնվի նախկինում ձևավորված գիտելիքների և կարողությունների վրա՝ միաժամանակ ընդլայնելով ու խորացնելով դրանք։ Այս մոտեցումը կարող է կանխել գիտելիքների մասնատված յուրացումը և նպաստել երկարաժամկետ հիշողության մեջ ավելի կայուն գիտելիքային կառուցվածքների ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկություններին։ Կենսաբանական հասկացությունների բարդությունը պահանջում է ուսուցման մեթոդների համապատասխանեցում աշակերտների ճանաչողական զարգացման մակարդակին։ Դպրոցական տարբեր փուլերում նույն կենսաբանական երևույթները կարող են ներկայացվել տարբեր խորությամբ՝ աստիճանաբար անցնելով նկարագրական պատկերացումներից դեպի պատճառահետևանքային և տեսական բացատրություններ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև սովորողների ճանաչողական ակտիվության զարգացումը։ Համակարգված ուսուցումը արդյունավետ է այն դեպքում, երբ աշակերտը ոչ միայն ստանում է պատրաստի գիտելիք, այլև մասնակցում է դրա կառուցմանը՝ հարցադրումների, դիտարկումների, վարկածների առաջադրման, փորձերի և արդյունքների վերլուծության միջոցով։ Այդպիսի մոտեցումը նպաստում է գիտական մտածողության, տրամաբանական դատողության, խնդիրների լուծման և ինքնուրույն աշխատանքի կարողությունների զարգացմանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են մշակվել նաև սովորողների գիտելիքների գնահատման չափանիշներ և մեթոդներ։ Համակարգված գիտելիքը պետք է գնահատվի ոչ միայն փաստերի վերարտադրման, այլև հասկացությունների միջև կապերի բացահայտման, գիտելիքների կիրառման, վերլուծության, համեմատության և ընդհանրացման կարողությունների հիման վրա։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ուսուցման իրական արդյունքը և բացահայտել այն թեմաները, որտեղ սովորողների գիտելիքները դեռևս մասնատված են։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է կենսաբանության ուսուցիչների համար ուսուցման արդյունավետ մեթոդական մոտեցումների մշակման և դասընթացի կառուցվածքի կատարելագործման հետ։ Համակարգված ուսուցման սկզբունքների կիրառումը կարող է նպաստել կենսաբանական գիտելիքների ավելի խոր և գիտակցված յուրացմանը, սովորողների հետաքրքրության բարձրացմանը և բնագիտական աշխարհայացքի ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կենսաբանության դպրոցական ուսուցումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված գիտելիքների, կարողությունների և գիտական մտածողության ձևավորման գործընթաց՝ տեսական դրույթները կապելով դասավանդման իրական պրակտիկայի հետ և ընդգծելով ուսումնական նյութի համակարգվածության, հաջորդականության, միջառարկայական կապերի ու սովորողների ակտիվ ներգրավվածության նշանակությունը։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է պայմանագրերի կառավարման հիմունքներին, դրանց իրավական կարգավորմանը և գործնական կիրառությանը ժամանակակից կազմակերպություններում։ Գրքում ներկայացվում է պայմանագրի էությունը որպես իրավական պարտավորությունների սահմանման և կարգավորման հիմնական գործիք, ինչպես նաև դրա դերը բիզնես հարաբերություններում ռիսկերի նվազեցման և վստահության ձևավորման գործում։ Հեղինակը անդրադառնում է պայմանագրերի կազմման փուլերին՝ նախնական բանակցություններից մինչև ստորագրում, իրականացում, վերահսկում և հնարավոր փոփոխություններ կամ դադարեցում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պայմանագրային ռիսկերի կառավարմանը, կողմերի իրավունքների և պարտականությունների հստակ սահմանմանը, ինչպես նաև խախտումների դեպքում իրավական հետևանքներին։ Գրքում քննարկվում են տարբեր տեսակի պայմանագրեր՝ առևտրային, աշխատանքային, ծառայությունների մատուցման և պետական գնումների պայմանագրեր՝ բացատրելով դրանց առանձնահատկությունները և կիրառման ոլորտները։ Վերլուծվում է նաև պայմանագրերի կառավարման դերը կազմակերպության արդյունավետության, ֆինանսական կայունության և իրավական անվտանգության ապահովման գործում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական մոտեցումները՝ օգտակար լինելով իրավաբանների, կառավարման մասնագետների, ձեռնարկատերերի և տնտեսագիտության ուսանողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է հարկային վարչարարության համակարգի կատարելագործման հիմնական ուղղությունների և բարեփոխումների առաջնահերթությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից տնտեսական ու կառավարչական պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում հարկային վարչարարությունը դիտարկվում է որպես հարկային պարտավորությունների հաշվարկման, հայտարարագրման, վճարման, վերահսկման և հարկ վճարողների հետ պետական մարմինների փոխգործակցության կազմակերպական ու իրավական մեխանիզմների ամբողջություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այնպիսի վարչարարական համակարգի ձևավորմանը, որը կարող է միաժամանակ նպաստել հարկային պարտավորությունների պատշաճ կատարմանը, պետական եկամուտների կայուն ձևավորմանը և հարկ վճարողների համար վարչարարական բեռի նվազեցմանը։ Քննվում են հարկային ընթացակարգերի պարզեցման, թվայնացման, էլեկտրոնային ծառայությունների ընդլայնման և տեղեկատվական համակարգերի ինտեգրման հնարավորությունները։ Կարևորվում է ռիսկերի վրա հիմնված վերահսկողության զարգացումը, որի պայմաններում վարչարարական ռեսուրսները կարող են կենտրոնացվել առավել բարձր ռիսկ պարունակող գործարքների և գործունեության ոլորտների ուսումնասիրության վրա՝ նվազեցնելով բարեխիղճ հարկ վճարողների նկատմամբ անհարկի միջամտությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հարկային ստուգումների արդյունավետության բարձրացումը, դրանց ընտրության չափանիշների կատարելագործումը և վերահսկողական գործընթացների թափանցիկության ապահովումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հարկ վճարողների սպասարկման որակին, խորհրդատվական և տեղեկատվական ծառայությունների հասանելիությանը, քանի որ հարկային կանոնների հասկանալի ներկայացումը կարող է նպաստել պարտավորությունների կամավոր կատարմանը։ Քննվում են նաև հարկային մարմինների տեղեկատվական և վերլուծական կարողությունների զարգացման խնդիրները՝ տվյալների մշակման և տարբեր աղբյուրներից ստացվող տեղեկատվության համադրման միջոցով։ Կարևորվում է հարկային վարչարարության արդյունավետության գնահատման չափանիշների ձևավորումը, որոնք կարող են ներառել ոչ միայն հավաքագրվող հարկային եկամուտների ծավալը, այլև վարչարարական ծախսերը, ընթացակարգերի տևողությունը, հարկ վճարողների սպասարկման արդյունավետությունը և հարկային կարգապահության մակարդակը։ Բարեփոխումների համատեքստում ուսումնասիրվում է նաև ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակման, հարկային բազայի պատշաճ հաշվառման և հարկային պարտավորությունների կատարումից խուսափելու ռիսկերի նվազեցման խնդիրը։ Միաժամանակ կարևորվում է իրավական որոշակիության և կանխատեսելիության ապահովումը, քանի որ հարկային կանոնների հաճախակի կամ ոչ հստակ փոփոխությունները կարող են բարդացնել ինչպես հարկ վճարողների գործունեությունը, այնպես էլ վարչարարության իրականացումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական կառավարման թվային վերափոխման, հարկային մարմինների կազմակերպական զարգացման և աշխատակիցների մասնագիտական կարողությունների բարձրացման նշանակությանը։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն հարկային քաղաքականության և վարչարարության բարեփոխումների մշակման, պետական եկամուտների կառավարման արդյունավետության բարձրացման և պետություն-հարկ վճարող փոխհարաբերությունների կատարելագործման համար։