Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու ժամագիրք

Political Science

Այս մենագրությունը նվիրված է 1991–2001 թվականներին Հայաստանի և Միացյալ Նահանգների հարաբերությունների ձևավորման ու զարգացման համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով Հարավային Կովկասում ԱՄՆ արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների, տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական վերափոխումների և հետխորհրդային միջազգային համակարգի ձևավորման համատեքստում։ Աշխատության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է այն հարցի վրա, թե ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում Հայաստանը ԱՄՆ տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո, ինչ գործոններով էին պայմանավորված երկկողմ հարաբերությունների զարգացումները և ինչպես էին տարածաշրջանային հակամարտությունները, էներգետիկ շահերը, անվտանգության խնդիրները, Ռուսաստանի և Իրանի գործոնները, ինչպես նաև ԱՄՆ-ում գործող հայկական համայնքի ու կազմակերպությունների գործունեությունը ազդում Վաշինգտոնի քաղաքական որոշումների վրա։ Հետազոտության ժամանակագրական շրջանակը սկսվում է 1991 թվականից, երբ Հայաստանը վերականգնեց իր անկախությունը և դարձավ միջազգային հարաբերությունների ինքնուրույն սուբյեկտ։ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո Հարավային Կովկասում ստեղծված նոր իրավիճակը հնարավորություն տվեց ԱՄՆ-ին ակտիվացնել իր ներկայությունը տարածաշրջանում։ ԱՄՆ քաղաքականության մեջ տարածաշրջանի նշանակությունը պայմանավորված էր մի քանի փոխկապակցված հանգամանքներով՝ Ռուսաստանի ազդեցության պահպանման խնդրով, Իրանի աշխարհաքաղաքական դիրքով, Թուրքիայի և Վրաստանի հետ հարաբերություններով, Կասպից ծովի էներգետիկ պաշարների նկատմամբ հետաքրքրությամբ և տարածաշրջանային անվտանգության հարցերով։ Հետազոտություններում նշվում է, որ ԱՄՆ-ի ակտիվ հետաքրքրությունը Հարավային Կովկասի նկատմամբ հատկապես նկատելի դարձավ 1990-ականների երկրորդ կեսից, երբ տարածաշրջանային էներգետիկ նախագծերն ավելի մեծ նշանակություն ստացան ամերիկյան արտաքին քաղաքականության համար։ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումը դարձավ երկկողմ կապերի ինստիտուցիոնալ զարգացման հիմքը։ Հետագա տարիներին հարաբերությունները աստիճանաբար ընդլայնվեցին՝ ընդգրկելով քաղաքական, տնտեսական, մարդասիրական, ժողովրդավարական զարգացման և անվտանգության ոլորտները։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն առանձնահատկությունը, որ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի հարաբերությունները զարգանում էին ոչ միայն երկու երկրների անմիջական շահերի հիման վրա, այլև Հարավային Կովկասում ամերիկյան ավելի լայն ռազմավարության շրջանակում։ Այդ պատճառով Հայաստանի նկատմամբ Վաշինգտոնի քաղաքականությունը անհրաժեշտ է դիտարկել տարածաշրջանի մյուս պետությունների՝ Ադրբեջանի և Վրաստանի նկատմամբ ԱՄՆ քաղաքականության հետ համեմատության մեջ։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության խնդիրը։ 1990-ականների սկզբին հակամարտությունը դարձավ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և միջազգային հարաբերությունների կարևորագույն ուղղություններից մեկը, իսկ ԱՄՆ-ը ներգրավվեց դրա կարգավորման գործընթացում՝ որպես ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկիր։ Հակամարտության նկատմամբ ամերիկյան դիրքորոշումը միաժամանակ առնչվում էր տարածաշրջանային անվտանգության, Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերությունների, Թուրքիայի դիրքորոշման և էներգետիկ հաղորդակցության նախագծերի հարցերին։ Այդ համատեքստում աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր հակամարտության կարգավորման խնդիրը փոխազդում հայ-ամերիկյան քաղաքական օրակարգի հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ԱՄՆ-ում հայկական համայնքի և կազմակերպությունների դերակատարությունը։ Հայկական սփյուռքը և ամերիկահայ կազմակերպությունները կարողացել են ձևավորել քաղաքական ու հասարակական ազդեցության տարբեր մեխանիզմներ՝ ամերիկյան քաղաքական օրակարգում հայկական հարցերի բարձրացման, Հայաստանի նկատմամբ աջակցության, տնտեսական և մարդասիրական ծրագրերի խթանման և Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ուղղությամբ։ Հետազոտությունների համաձայն՝ ամերիկահայ կազմակերպությունները զգալի դեր են ունեցել Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերյալ ԱՄՆ քաղաքականության վրա հասարակական ու քաղաքական ազդեցություն գործադրելու գործում։ Տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը ևս կարևոր բաղադրիչ է։ Անկախության առաջին տարիներին Հայաստանը կանգնած էր տնտեսական ծանր իրավիճակի, շրջափակման և սոցիալ-տնտեսական վերափոխումների խնդիրների առջև, ինչի պայմաններում ԱՄՆ աջակցությունը ստացավ մեծ նշանակություն։ Ամերիկյան օգնության ծրագրերը, ներդրումային և առևտրային կապերը, մարդասիրական աջակցությունը և տնտեսական բարեփոխումների խթանումը դարձան երկկողմ հարաբերությունների կարևոր ուղղություններ։ Միաժամանակ ԱՄՆ-ի տնտեսական հետաքրքրությունները Հարավային Կովկասում մեծապես կապված էին տարածաշրջանի հաղորդակցային և էներգետիկ ներուժի հետ։ Այս համատեքստում Հայաստանը որոշ չափով տարբերվում էր Ադրբեջանից, քանի որ չուներ Կասպից ծովի նավթային և գազային պաշարների նման ռեսուրսային ներուժ, ինչն ազդում էր տարածաշրջանային ամերիկյան առաջնահերթությունների կառուցվածքի վրա։ ԱՄՆ քաղաքականության մեջ Ադրբեջանի նշանակությունը հատկապես աճեց էներգետիկ նախագծերի զարգացման հետ, մինչդեռ Հայաստանի նկատմամբ հարաբերությունները զգալիորեն կառուցվում էին քաղաքական, մարդասիրական և ժողովրդավարական համագործակցության հիման վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև անվտանգության և ռազմական համագործակցության ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի հարաբերություններում անվտանգության ոլորտը զարգանում էր աստիճանաբար՝ հաշվի առնելով միաժամանակ Հայաստանի անդամակցությունը Ռուսաստանի գլխավորած անվտանգության համակարգերին և ԱՄՆ-ի ու ՆԱՏՕ-ի հետ համագործակցության հնարավորությունները։ Հետազոտական գրականության մեջ նշվում է, որ հայ-ամերիկյան համագործակցությունը ներառում էր ինչպես երկկողմ, այնպես էլ ՆԱՏՕ-ի շրջանակներում իրականացվող ձևաչափեր, սակայն Ռուսաստանի հետ Հայաստանի ռազմաքաղաքական կապերը սահմանափակում էին այդ ուղղության արագ խորացումը։ Մենագրության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը ներկայացվում է որպես տարբեր ուժային կենտրոնների միջև հավասարակշռություն պահպանելու գործընթաց։ Հայաստանի համար ԱՄՆ-ի հետ հարաբերությունների զարգացումը կարևոր էր միջազգային աջակցություն ստանալու, տնտեսական վերականգնման, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման և արտաքին քաղաքական այլընտրանքների ընդլայնման տեսանկյունից, մինչդեռ ԱՄՆ-ի համար Հայաստանը Հարավային Կովկասում կարևոր, բայց ոչ միակ գործընկերն էր։ Այդ պատճառով երկկողմ հարաբերությունները պետք է հասկանալ ավելի լայն տարածաշրջանային համակարգում, որտեղ փոխազդում էին ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի և եվրոպական պետությունների շահերը։ Հետազոտության մեջ 1990-ականների երկրորդ կեսը առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ հենց այդ շրջանում Հարավային Կովկասը ավելի հստակ սկսեց դիտարկվել որպես ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություն։ Էներգետիկ նախագծերը, Կասպից ծովի պաշարների արտահանման ուղիները, տարածաշրջանային հաղորդակցությունները և Ռուսաստանի ու Իրանի ազդեցության սահմանափակման հարցերը մեծացրին ԱՄՆ-ի հետաքրքրությունը տարածաշրջանի նկատմամբ։ Այս պայմաններում Հայաստանը հայտնվեց բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայրում, որտեղ իր արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները միշտ չէ, որ համընկնում էին ամերիկյան ռազմավարական նպատակների հետ։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ Նորա Վ. Գևորգյանի ուսումնասիրությունը սկզբնապես ներկայացվել է որպես քաղաքական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար նախատեսված ատենախոսություն՝ 23.00.04 մասնագիտությամբ, և 2009 թվականին հրատարակվել է 27 էջանոց սեղմագրով։ Հետագայում այն լույս է տեսել ընդարձակ մենագրության ձևով՝ Երևանում, «Լիմուշ» հրատարակչությունում, 2012 թվականին, 194 էջ ծավալով։ Հայաստանի ազգային գրադարանի մատենագիտական գրառման համաձայն՝ գրքում ընդգրկված է 174–188-րդ էջերի մատենագիտություն՝ 190 աղբյուրով, ինչպես նաև բազմաթիվ տողատակի հղումներ։ Ռուս-հայկական համալսարանի տվյալները հաստատում են, որ Նորա Գևորգյանը քաղաքական գիտությունների թեկնածու է, դոցենտ և միջազգային հարաբերությունների մասնագետ, իսկ այս աշխատությունը նրա հիմնական գիտական մենագրություններից մեկն է։ Նրա հետազոտական հետաքրքրությունների մեջ ներառված են ԱՄՆ արտաքին քաղաքական շահերը Հարավային Կովկասում, հայ-ամերիկյան հարաբերությունները, փոքր պետությունների դերը մեծ տերությունների աշխարհաքաղաքականության մեջ և տարածաշրջանային միջազգային հարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը արժեքավոր է հետխորհրդային առաջին տասնամյակում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և ԱՄՆ-ի տարածաշրջանային ռազմավարության փոխազդեցությունը հասկանալու համար։ Այն հնարավորություն է տալիս միաժամանակ ուսումնասիրել դիվանագիտական հարաբերությունները, տնտեսական և մարդասիրական համագործակցությունը, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության միջազգային ասպեկտները, ամերիկահայ համայնքի քաղաքական ազդեցությունը, տարածաշրջանային էներգետիկ շահերը և Հարավային Կովկասում ձևավորվող նոր աշխարհաքաղաքական հավասարակշռությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, դիվանագիտության, Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, ԱՄՆ արտաքին քաղաքականության և Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքականության հարցերով զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է սիգմա-դելտա տիպի էլեկտրոնային համակարգերի ավտոմատացված նախագծման արագագործ միջոցների մշակման և կատարելագործման խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում նախագծման այնպիսի ծրագրային ու հաշվարկային մեթոդների ստեղծումն է, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել բարդ թվային և խառը ազդանշանային սխեմաների նախագծման համար պահանջվող ժամանակը՝ միաժամանակ պահպանելով մոդելավորման և հաշվարկների անհրաժեշտ ճշգրտությունը։ Քննվում են սիգմա-դելտա ճարտարապետությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ազդանշանի մշակման սկզբունքները, հետադարձ կապի կազմակերպումը և համակարգի հիմնական բնութագրերի փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նախագծման տարբեր փուլերի ավտոմատացմանը՝ համակարգային մակարդակի մոդելավորումից և պարամետրերի ընտրությունից մինչև սխեմատեխնիկական լուծումների գնահատում ու օպտիմալացում։ Ուսումնասիրվում են հաշվարկային ալգորիթմների արագագործության բարձրացման հնարավորությունները, մոդելների պարզեցման և հաշվարկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման սկզբունքները։ Կարևորվում է նաև նախագծվող համակարգի հիմնական պարամետրերի ավտոմատ վերլուծությունը, քանի որ բազմաթիվ հնարավոր կառուցվածքային տարբերակների համեմատությունը ձեռքով կարող է պահանջել զգալի ժամանակ և աշխատանքային ռեսուրսներ։ Ավտոմատացված նախագծման միջոցները կարող են հնարավորություն տալ արագ գնահատելու տարբեր նախագծային լուծումների ազդեցությունը համակարգի ընդհանուր արդյունավետության, կայունության և ազդանշանի մշակման որակի վրա։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում են նաև մոդելավորման տարբեր մակարդակների միջև տվյալների փոխանակման և նախագծման միասնական գործընթացի կազմակերպման խնդիրները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մշակվող ալգորիթմների կիրառելիությունը ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ժամանակ, որտեղ կառուցվածքային և տեխնոլոգիական սահմանափակումների համատեղ հաշվառումը կարևոր պայման է արդյունավետ նախագծային լուծումներ ստանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է էլեկտրոնային սխեմաների ավտոմատացված նախագծման, թվային ազդանշանների մշակման, հաշվողական ալգորիթմների և ինտեգրալ սխեմաների նախագծման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել սիգմա-դելտա համակարգերի նախագծման գործընթացը արագացնող և ինժեներական վերլուծության արդյունավետությունը բարձրացնող ծրագրային ու հաշվարկային միջոցներ։

Linguistics

Գիրքը ընդգրկում է՝ երկխոսության ուսուցման տեսական հիմունքներ, հաղորդակցական մոտեցման կիրառումը ֆրանսերենի դասավանդման մեջ, խոսքային իրավիճակների ստեղծման և կազմակերպման մեթոդներ, երկխոսական խոսքի զարգացման վարժություններ և օրինակներ, սովորողների ակտիվ խոսքի խթանման ռազմավարություններ։ Այն օգտակար է՝ ֆրանսերենի ուսուցիչների և մեթոդիստների համար, մանկավարժական բուհերի ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր զբաղվում են լեզվի հաղորդակցական ուսուցմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը նպաստում է ֆրանսերենով ազատ և բնական երկխոսություն վարելու հմտությունների ձևավորմանը՝ ուսուցման գործնական մեթոդների միջոցով։

Law

Իրավաբանական, միջազգային առևտրային իրավունքի և ֆինանսական հարաբերությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է միջազգային հաշվարկներում մուրհակի կիրառման իրավական առանձնահատկությունների, կարգավորման մեխանիզմների և դրանց հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մուրհակի իրավական բնույթը, դրա հիմնական տեսակները, պարտավորագրային առանձնահատկությունները և նշանակությունը միջազգային առևտրային գործարքների ֆինանսական ապահովման համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխանցելի և հասարակ մուրհակների կազմման, փոխանցման, ակցեպտավորման, վճարման և պարտավորությունների կատարման իրավական պայմաններին։ Վերլուծվում են մուրհակային հարաբերությունների մասնակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները, մուրհակատիրոջ իրավական պաշտպանության միջոցները և վճարման պարտավորության խախտման հետևանքները։ Քննարկվում են միջազգային մուրհակային իրավունքի միասնականացման գործընթացները, տարբեր պետությունների օրենսդրական մոտեցումների առանձնահատկությունները և իրավական համակարգերի միջև հնարավոր հակասությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել միջազգային պայմանագրերի, Ժնևյան մուրհակային կոնվենցիաների և ազգային օրենսդրությունների կիրառման հիմնախնդիրները միջսահմանային հաշվարկային հարաբերություններում։ Անդրադարձ է կատարվում մուրհակների շրջանառության ընթացքում առաջացող իրավասության, կիրառելի իրավունքի որոշման, վճարման երաշխավորման և վեճերի լուծման հարցերին։ Կարևորվում է մուրհակային պարտավորությունների կատարման ապահովումը, միջազգային առևտրային ռիսկերի նվազեցումը և ֆինանսական գործարքների իրավական կանխատեսելիության բարձրացումը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել միջազգային հաշվարկներում մուրհակի կիրառման իրավական կարգավորման կատարելագործմանը, տարբեր իրավական համակարգերի համադրմանը և առևտրային հարաբերություններում իրավական պաշտպանության մեխանիզմների զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել միջազգային մասնավոր իրավունքի, առևտրային իրավունքի, բանկային իրավունքի, միջազգային ֆինանսական հաշվարկների և արտաքին տնտեսական գործունեության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Տրանսիլվանիայում հայկական համայնքի ձևավորման, զարգացման և պատմական ճակատագրի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով տարածաշրջանում հայերի ներկայության բազմադարյա պատմությունը։ Հետազոտության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում հայերի՝ Տրանսիլվանիա տեղափոխվելու գործընթացներին, բնակության հաստատման հիմնական կենտրոններին, համայնքային կյանքի կազմակերպմանը և տեղի հասարակության մեջ նրանց ունեցած դերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական համայնքի սոցիալ-տնտեսական գործունեությանը, առևտրական կապերին, արհեստներին, քաղաքային կյանքի զարգացմանը և տարածաշրջանի տնտեսական հարաբերություններում հայերի ունեցած նշանակությանը։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել նաև հայ համայնքի կրոնական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրությունը՝ անդրադառնալով եկեղեցական կառույցներին, կրթական նախաձեռնություններին, հայկական ինքնության պահպանման մեխանիզմներին և համայնքային կազմակերպվածությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայերի և Տրանսիլվանիայի մյուս ժողովուրդների միջև ձևավորված հարաբերություններին, փոխադարձ մշակութային ազդեցություններին և ինտեգրման գործընթացներին։ Ուսումնասիրության միջոցով ներկայացվում է նաև այն, թե ինչպես են պատմական, քաղաքական և հասարակական փոփոխություններն անդրադարձել համայնքի թվաքանակի, տնտեսական դիրքի, ինքնության և կազմակերպական կառուցվածքի վրա։ Հատուկ հետաքրքրություն կարող են ներկայացնել ձուլման գործընթացները, լեզվական և մշակութային փոփոխությունները, ինչպես նաև հայկական ժառանգության պահպանման խնդիրները։ Աշխատանքը արժեքավոր է Տրանսիլվանիայի պատմության և հայկական սփյուռքի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս դիտարկել հայերի պատմական ներկայությունը եվրոպական միջավայրում և հասկանալ նրանց ներդրումը տարածաշրջանի տնտեսական, հասարակական ու մշակութային զարգացման մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սփյուռքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, մշակութաբաններին, ինչպես նաև հայ ժողովրդի պատմության և Կենտրոնական Եվրոպայի տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Literature

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Վահան Թեքեյանի և Վահան Տերյանի գրական առնչությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկու մեծանուն հայ բանաստեղծների ստեղծագործական ընդհանրությունները, տարբերությունները, գեղագիտական ընկալումները և նրանց պոեզիայի հնարավոր փոխազդեցության դրսևորումները։ Ուսումնասիրության առանցքում 20-րդ դարասկզբի հայ քնարերգության զարգացման այն գործընթացներն են, որոնց շրջանակում ձևավորվում էին նոր բանաստեղծական մտածողություն, անհատական քնարական աշխարհ, լեզվական ու ոճական նոր մոտեցումներ։ Երկու հեղինակների ստեղծագործության համադրությունը հնարավորություն է տալիս առավել հստակ պատկերացնելու այդ ժամանակաշրջանի հայ պոեզիայի բազմազանությունն ու զարգացման ներքին օրինաչափությունները։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նրանց գրական աշխարհայացքի հիմնական հատկանիշները, բանաստեղծական թեմաները և գեղարվեստական սկզբունքները։ Երկու բանաստեղծների պոեզիայում կարևոր տեղ են զբաղեցնում սերը, կարոտը, մենությունը, հայրենիքը, հոգևոր որոնումները, ժամանակի զգացողությունը և մարդկային ներաշխարհը։ Սակայն նույն թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունը նրանց ստեղծագործություններում ունի տարբեր երանգներ և կառուցվածքային լուծումներ, ինչը թույլ է տալիս խոսել ոչ միայն ընդհանրությունների, այլև ինքնատիպության մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել քնարական հերոսի կերպարին։ Երկու հեղինակների մոտ էլ բանաստեղծական խոսքը հաճախ կառուցվում է անհատի ներքին ապրումների և հոգեբանական վիճակների բացահայտման շուրջ, սակայն այդ ներաշխարհի արտահայտման ձևերը պայմանավորված են յուրաքանչյուր հեղինակի անհատական գեղագիտական համակարգով։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են անձնական զգացմունքները վերածվում ավելի լայն մշակութային և ազգային իմաստ ունեցող գեղարվեստական պատկերների։ Կարևոր ուղղություն է նաև հայրենիքի թեմայի ուսումնասիրությունը։ Թեքեյանի և Տերյանի ստեղծագործություններում հայրենիքի գաղափարը կապված է ոչ միայն տարածքի կամ պատմական հիշողության, այլև հոգևոր պատկանելության, ազգային ինքնության և կորուստների զգացողության հետ։ Այս թեմայի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու բանաստեղծների ազգային մտածողության առանձնահատկությունները և նրանց պոեզիայի պատմամշակութային ենթատեքստը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սիրային և փիլիսոփայական քնարերգության ընդհանրություններին։ Սերը նրանց ստեղծագործություններում հաճախ հանդես է գալիս որպես մարդու ներաշխարհը բացահայտող և գոյության ավելի խոր իմաստների հասնելու միջոց։ Մենության, անցողիկության և կորուստի թեմաները նույնպես ձեռք են բերում ոչ միայն անձնական, այլև համամարդկային նշանակություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական և ոճական համեմատությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել բառապաշարի ընտրությունը, պատկերավորման միջոցները, խորհրդանշական պատկերները, երաժշտականությունը, ռիթմը, ինտոնացիան և բանաստեղծական ձևի առանձնահատկությունները։ Այս տեսանկյունից երկու հեղինակների համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ քնարերգության արդիականացման տարբեր ուղիներ և յուրաքանչյուրի ներդրումը ժամանակակից բանաստեղծական լեզվի զարգացման գործում։ «Գրական առնչություններ» հասկացությունը կարող է ուսումնասիրվել ինչպես ուղղակի ազդեցությունների և փոխադարձ արձագանքների, այնպես էլ ավելի լայն գրական-մշակութային համատեքստի տեսանկյունից։ Կարևոր է տարբերակել փաստացի կենսագրական կամ ստեղծագործական կապերը թեմատիկ ու գեղագիտական ընդհանրություններից՝ խուսափելով միայն նմանությունների հիման վրա ուղղակի ազդեցություն ենթադրելուց։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված գնահատել երկու հեղինակների հարաբերությունը հայ գրականության ընդհանուր զարգացման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ներկայացնել Թեքեյանի և Տերյանի ստեղծագործությունները ոչ թե միայն զուգահեռաբար, այլև միմյանց հետ փոխհարաբերության և նույն գրական դարաշրջանի համատեքստում։ Նրանց պոեզիայի համեմատական քննությունը կարևոր է հայ նորագույն քնարերգության գեղագիտական բազմազանությունը, ազգային և անհատական թեմաների փոխկապակցվածությունը և 20-րդ դարասկզբի հայ բանաստեղծական մտածողության զարգացման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։