Разработка и исследование элементов и устройств нейрокомпьютеров

Literature

Նյութը նվիրված է Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով նրա թատերական ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններին։ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ գրականության և թատրոնի պատմության մեջ՝ առանձնանալով պատմական ու սոցիալական թեմաների, ազգային ինքնության, մարդկային հարաբերությունների, բարոյական ընտրության և հասարակական հակասությունների բազմակողմանի ներկայացմամբ։ Նրա դրամատիկական ստեղծագործություններում պատմական իրադարձությունները հաճախ վերածվում են ոչ միայն անցյալի պատկերման, այլև մարդու, իշխանության, հասարակության և ազգային ճակատագրի վերաբերյալ ընդհանրացումների։ Հեղինակի դրամատուրգիական մտածողությանը բնորոշ է կերպարների հոգեբանական բացահայտումը, նրանց ներքին հակասությունների և գործողությունների շարժառիթների ներկայացումը, ինչի շնորհիվ դրամատիկական բախումները ստանում են ոչ միայն արտաքին, այլև ներքին նշանակություն։ Կարևոր տեղ ունի նաև հումորի, երգիծանքի և դրամատիկական լարվածության համադրությունը, որի միջոցով հեղինակը բացահայտում է մարդկային բնավորությունների և հասարակական հարաբերությունների տարբեր կողմերը։ Դրամատիկական երկերում կերպարների փոխհարաբերությունները կառուցվում են կոնֆլիկտների և արժեքային հակադրությունների շուրջ, իսկ երկխոսությունը դառնում է ոչ միայն գործողության առաջխաղացման, այլև կերպարների բնութագրման ու գաղափարական դիրքորոշումների արտահայտման հիմնական միջոցներից մեկը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հեղինակի լեզվաոճական առանձնահատկություններին, խոսքի անհատականացմանը, ժողովրդական լեզվամտածողության կիրառմանը, պատկերավոր արտահայտություններին և դրամատիկական խոսքի բնականությանը։ Առանձին նշանակություն ունի պատմական նյութի գեղարվեստական վերաիմաստավորումը, քանի որ անցյալի իրադարձությունները ներկայացվում են ժամանակակից ընթերցողի և հանդիսատեսի համար հասկանալի բարոյական ու հասարակական խնդիրների համատեքստում։ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան արժեքավոր է նաև այն առումով, որ միավորում է գրական և թատերական մտածողությունը՝ ստեղծելով բեմական գործողության, կերպարների և խոսքի փոխկապակցված համակարգ։ Նրա ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ դրամատուրգիայի զարգացման որոշ կարևոր միտումներ և հասկանալու այն գեղարվեստական սկզբունքները, որոնց միջոցով պատմական, սոցիալական և հոգեբանական նյութը վերածվում է թատերական ամբողջական պատկերի։ Ընդհանուր առմամբ, թեման ներկայացնում է Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան որպես հայ գրականության նշանակալի երևույթ, որտեղ պատմական հիշողությունը, հասարակական դիտարկումները, ազգային մտածողությունը, մարդկային հոգեբանությունը և երգիծական հայացքը միավորվում են ինքնատիպ դրամատիկական աշխարհ ստեղծելու համար։

Biology

Կենսաբանական և բուսաքիմիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Իրանի ֆլորայի որոշ բուսատեսակների մեկուսացված կուլտուրաներում երկրորդային մետաբոլիտների առաջացման և դրանց հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բուսական բջիջների ու հյուսվածքների կուլտուրաների աճի առանձնահատկությունները, նյութափոխանակային գործընթացները և կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների սինթեզի վրա ազդող պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Citrullus colocynthis, Artemisia aucheri և Onosma sericeum տեսակներից ստացված կուլտուրաների կենսաքիմիական առանձնահատկություններին և դրանցում ձևավորվող երկրորդային նյութափոխանակության արգասիքներին։ Վերլուծվում են այդ միացությունների առաջացման օրինաչափությունները, կուտակման պայմանները, ֆիզիկաքիմիական որոշ հատկությունները և հնարավոր կենսաբանական նշանակությունը։ Քննարկվում են նաև կուլտուրացման պայմանների, սննդային միջավայրի և աճի տարբեր փուլերի ազդեցությունները մետաբոլիտների կազմի ու քանակական փոփոխությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բուսական կուլտուրաների ներուժը արժեքավոր բնական միացությունների ուսումնասիրման և ստացման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բուսաքիմիայի, բույսերի կենսատեխնոլոգիայի, կենսաքիմիայի և Իրանի բուսական աշխարհի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Economics

Տնտեսագիտական ուսումնասիրություն է, որտեղ ներկայացվում են կապիտալի շուկայի ձևավորման և գործունեության հիմնական մեխանիզմները, ինչպես նաև տոկոսադրույքի տնտեսական էությունը, դրա ձևավորման գործոնները և ազդեցությունը ֆինանսական համակարգի վրա։ Գրքում բացատրվում է, որ կապիտալի շուկան այն համակարգն է, որտեղ հանդիպում են խնայողությունները և ներդրումային պահանջարկը՝ ապահովելով ֆինանսական ռեսուրսների բաշխումը տնտեսության տարբեր ոլորտների միջև։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են վարկային հարաբերությունները, բանկային համակարգի դերը, արժեթղթերի շուկայի գործառույթները և ներդրումային գործընթացների կազմակերպումը։ Հեղինակը ներկայացնում է տոկոսը որպես կապիտալի օգտագործման դիմաց վճարվող գին, որը ձևավորվում է առաջարկի և պահանջարկի փոխազդեցության արդյունքում և կախված է ինֆլյացիայից, ռիսկից, ժամանակային գործոնից և շուկայի վիճակից։ Գրքում նաև վերլուծվում է տոկոսադրույքի ազդեցությունը ներդրումների, սպառման և տնտեսական աճի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այն կարգավորում տնտեսության ֆինանսական հոսքերը։ Աշխատությունը կարևոր է ֆինանսական շուկաների և մակրոտնտեսական գործընթացների ուսումնասիրման համար, քանի որ այն կապում է տեսական մոտեցումները իրական տնտեսական մեխանիզմների հետ։

Political Science

Աշխատությունը ներկայացնում է Ազգային ժողովի յոթերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ որպես արևմտահայ ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության և ժողովական քննարկումների փաստաթղթային վկայություն։ Նման արձանագրությունները կարևոր սկզբնաղբյուրներ են հայ համայնքի հասարակական, ազգային և վարչական կյանքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Ազգային ժողովի գործունեության շրջանակում քննարկվում էին համայնքի կազմակերպման, ազգային հաստատությունների կառավարման, եկեղեցական կյանքի, կրթության և հասարակական հարաբերությունների հետ կապված տարբեր խնդիրներ։ Նիստի արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ժողովական աշխատանքի ընթացքը, քննարկումների կազմակերպման կարգը, բարձրացված հարցերը, մասնակիցների արտահայտած տեսակետներն ու առաջարկությունները, ինչպես նաև արձանագրված որոշումները։ Այս փաստաթղթերը կարևոր են ոչ միայն ժողովի գործունեության առանձին դրվագները վերականգնելու, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի հայ հասարակության առաջնահերթությունները, ազգային կառույցների գործելակերպը և համայնքային ինքնակառավարման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Դրանց ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել հասարակական խնդիրների քննարկման ձևերը, ներկայացուցչական մարմինների պատասխանատվության շրջանակները և ազգային հաստատությունների փոխհարաբերությունները։ Արձանագրությունը արժեքավոր նյութ է հայոց պատմության, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի, արևմտահայ հասարակական-քաղաքական մտքի և ազգային կառավարման ավանդույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն նաև կարևոր վկայություն է պատմական փաստաթղթերի միջոցով հայ համայնքի կազմակերպական կյանքի և ազգային հաստատությունների զարգացման ընթացքը ճանաչելու տեսանկյունից։

Political Science

Այս աշխատանքը նվիրված է քաղաքական ընդդիմության մոդելների տեսա-մեթոդաբանական վերլուծությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով, որտեղ ընդդիմության դերը դիտարկվում է որպես քաղաքական համակարգի հավասարակշռության և ժողովրդավարական գործընթացների կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության մեջ ներկայացվում են ընդդիմության ձևավորման և գործունեության հիմնական տեսական մոտեցումները, ներառյալ ինստիտուցիոնալ, պլյուրալիստական և կոնֆլիկտաբանական մոդելները, որոնք բացատրում են ընդդիմության վարքագիծը, նպատակները և ազդեցության մեխանիզմները քաղաքական համակարգում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ քաղաքական իրականությանը՝ վերլուծելով ընդդիմադիր ուժերի կազմակերպական կառուցվածքը, քաղաքական ռազմավարությունները, հանրային ներգրավվածության ձևերը և իշխանության հետ փոխազդեցության դինամիկան։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ընդդիմության արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումները, որոնք ներառում են որակական և քանակական վերլուծության գործիքներ՝ քաղաքական ազդեցության, հանրային աջակցության և ինստիտուցիոնալ ներգրավվածության չափման համար։ Միաժամանակ ներկայացվում են այն գործոնները, որոնք սահմանափակում են ընդդիմության ինստիտուցիոնալ զարգացումը՝ ներառյալ քաղաքական բևեռացումը, ընտրական համակարգի առանձնահատկությունները և կուսակցական համակարգի թույլ ինստիտուցիոնալացումը։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ արդյունավետ ընդդիմությունը կարևոր նախապայման է քաղաքական բազմակարծության, ժողովրդավարական վերահսկողության և պետական կառավարման որակի բարձրացման համար։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է 1905–1906 թվականներին Ռուսական կայսրության Անդրկովկասում տեղի ունեցած հայ-թաթարական զինված ընդհարումների պատճառների, զարգացման ընթացքի և հետևանքների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը դեպքերը դիտարկում է ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական և ազգային հարաբերությունների լայն համատեքստում՝ անդրադառնալով հատկապես Ռուսական առաջին հեղափոխության ազդեցությանը, ցարական իշխանությունների ազգային քաղաքականությանը, Անդրկովկասում հայերի և տեղի մահմեդական բնակչության միջև գոյություն ունեցող սոցիալ-տնտեսական ու քաղաքական հակասություններին և ազգամիջյան լարվածության խորացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 1905 թվականի փետրվարին Բաքվում բռնկված արյունալի ընդհարումների վերլուծությունը, որոնցից հետո բախումները տարածվեցին Անդրկովկասի բազմաթիվ բնակավայրերում՝ ընդգրկելով Երևանի նահանգը, Նախիջևանը, Զանգեզուրը, Ղարաբաղը, Շուշին, Գանձակը, Թիֆլիսը և այլ շրջաններ։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում ոչ միայն ռազմական բախումների ընթացքին, այլև դրանց նախադրյալներին, իշխանությունների վարքագծին, տեղական վարչական մարմինների դերակատարությանը, բնակչության ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը և հայկական քաղաքական ուժերի գործունեությանը։ Առանձին կարևորություն է տրվում հայկական ինքնապաշտպանական կառույցների ձևավորմանն ու գործողություններին, ինչպես նաև այն գործիչների գործունեությանը, որոնք տարբեր շրջաններում կազմակերպեցին բնակչության պաշտպանությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև բախումների աշխարհագրական տարածումը, առանձին քաղաքներում և գյուղերում տեղի ունեցած իրադարձությունները, բնակչության կրած մարդկային և նյութական կորուստները, ավերածությունները, տեղահանությունները և տնտեսական հետևանքները։ Միաժամանակ աշխատությունը փորձում է ցույց տալ, որ հակամարտությունը չի կարելի բացատրել միայն առանձին կենցաղային կամ տեղային միջադեպերով․ այն կապված էր կայսրության քաղաքական ճգնաժամի, հեղափոխական շարժման, ազգային հարաբերությունների սրման և տարածաշրջանում իշխանության պահպանման խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև նրանով, որ ներկայացնում է 1905–1906 թվականների իրադարձությունները պատմական ավելի լայն գործընթացների շրջանակում և հնարավորություն է տալիս հասկանալու դրանց ազդեցությունը հետագա հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների, ազգային քաղաքականության և հայկական ինքնապաշտպանության պատմության վրա։ Աշխատանքը հիմնված է պատմագիտական ուսումնասիրության սկզբունքների վրա և հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել XX դարի սկզբի Անդրկովկասի քաղաքական ու ազգային պատմությունը։ Հեղինակը՝ Գրիգոր Ա. Թարխանյանը, աշխատանքը ներկայացրել է որպես պատմական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսություն՝ ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտում։