Разработка принципов сверхвысокочастотных и теоретических основ создания и координатных фотоэлектронных приборов с резистивными электродами

Law

Սահմանադրաիրավական, քաղաքագիտական և իրավափիլիսոփայական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության (ԼՂՀ) սահմանադրության արժեբանական առանձնահատկությունների և սահմանադրականության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում սահմանադրական արժեբանության տեսական հիմունքները, սահմանադրության՝ որպես հիմնարար իրավական և արժեքային փաստաթղթի նշանակությունը, ինչպես նաև սահմանադրական կարգի ձևավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու իրավունքների և ազատությունների, ժողովրդավարության, իրավունքի գերակայության, իշխանությունների բաժանման, իրավական որոշակիության և հանրային իշխանության պատասխանատվության գաղափարների սահմանադրական ամրագրմանը։ Վերլուծվում են ԼՂՀ սահմանադրական կարգավորումների գաղափարական հիմքերը, պետական կառավարման մարմինների իրավասությունների սահմանման առանձնահատկությունները և սահմանադրական նորմերի ու դրանց գործնական իրականացման փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում են սահմանադրականության զարգացման իրավական և ինստիտուցիոնալ նախադրյալները, սահմանադրական վերահսկողության, դատական անկախության և մարդու իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ԼՂՀ սահմանադրական փաստաթղթերի պատմական զարգացումը, դրանց համեմատությունը այլ սահմանադրական համակարգերի հետ և միջազգային իրավունքի սկզբունքների նշանակությունը համապատասխան իրավաքաղաքական գործընթացների գնահատման համար։ Անդրադարձ է կատարվում սահմանադրական արժեքների և քաղաքական իրականության փոխազդեցությանը, ինչպես նաև Լեռնային Ղարաբաղի միջազգային իրավական կարգավիճակի շուրջ գոյություն ունեցած հակասություններին և դրանց ազդեցությանը սահմանադրական զարգացման հնարավորությունների վրա։ Աշխատանքի պատմական և իրավական գնահատման համար կարևոր է նաև հաշվի առնել 2023 թվականի իրադարձություններից հետո ձևավորված իրողությունները՝ տարբերակելով ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի սահմանադրական համակարգը հետագա զարգացումներից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, իրավունքի փիլիսոփայության, քաղաքագիտության և Հարավային Կովկասի իրավաքաղաքական պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Linguistics

Աշխատանքը նվիրված է հայերեն և անգլերեն համացանցային խոսույթում բողոքի արտահայտման լեզվագործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով այն լեզվական և հաղորդակցական միջոցների վրա, որոնց միջոցով խոսողներն արտահայտում են դժգոհություն, անհամաձայնություն, քննադատություն կամ դժգոհության այլ դրսևորումներ թվային միջավայրում։ Ուսումնասիրության շրջանակում համեմատական տեսանկյունից դիտարկվում են հայերեն և անգլերեն առցանց հաղորդակցության օրինակներ՝ փորձելով բացահայտել բողոքի կառուցվածքային, իմաստային, ոճական և հաղորդակցական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բողոքի ուղղակի և անուղղակի արտահայտմանը, խոսքային ակտերի տարբեր տեսակներին, քաղաքավարության և ոչ քաղաքավարության ռազմավարություններին, մեղմացնող ու ուժեղացնող լեզվական միջոցներին, գնահատողական բառապաշարին, հուզական արտահայտություններին և դիմելաձևերին։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև համացանցային հաղորդակցության յուրահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ սոցիալական ցանցերը, մեկնաբանությունների բաժինները և այլ թվային հարթակներ ստեղծում են հաղորդակցական միջավայր, որտեղ բողոքը հաճախ արտահայտվում է կարճ, հուզական, ոչ պաշտոնական և երբեմն բազմիմաստ ձևերով։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև էմոջիների, հապավումների, կետադրական արտահայտչամիջոցների, կրկնությունների, մեծատառերի, հեգնանքի և այլ թվային հաղորդակցության գործիքների դերին բողոքի իմաստի ձևավորման և փոխանցման գործընթացում։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են հայերեն և անգլերեն խոսույթներում առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև մշակութային առանձնահատկությունների ազդեցությունը բողոքի ձևակերպման, ինտենսիվության և հաղորդակցական նպատակների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նրանով, որ լեզվական նյութը դիտարկում է ոչ միայն որպես բառերի և քերականական կառույցների ամբողջություն, այլև որպես սոցիալական փոխազդեցության միջոց, որի միջոցով հաղորդակիցները կառուցում են իրենց դիրքորոշումը, արտահայտում վերաբերմունք և փորձում ազդել զրուցակցի կամ լսարանի վրա։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, լեզվագործաբանության և խոսույթի վերլուծության մասնագետներին, թարգմանիչներին, օտար լեզուների մասնագետներին, ինչպես նաև թվային հաղորդակցության և միջմշակութային հաղորդակցության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Technology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է վայրի խաղողի ծաղկամզվածքի ուսումնասիրությանը՝ որպես բուրավետացված գինիների արտադրության համար պոտենցիալ արժեքավոր բուսական հումքի։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել ծաղկամզվածքի քիմիական և տեխնոլոգիական հատկությունները, բացահայտել դրա մեջ առկա բուրավետ և կենսաբանական ակտիվ բաղադրիչները, ինչպես նաև ուսումնասիրել դրանց կիրառման հնարավորությունները գինու համային և բույրային հատկանիշների ձևավորման գործընթացում։ Ծաղկամզվածքը կարող է պարունակել եթերային յուղեր, ֆենոլային միացություններ, օրգանական թթուներ, պիգմենտներ և այլ նյութեր, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ ստացվող արտադրանքի բույրի, համի, գույնի և ընդհանուր օրգանոլեպտիկ հատկությունների վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հումքի հավաքման, նախնական մշակման, չորացման և պահպանման պայմանները, քանի որ այդ գործոնները կարող են էականորեն ազդել բուրավետ նյութերի պահպանման և հետագա արդյունահանման արդյունավետության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բուրավետ բաղադրիչների առանձնացման և գինու մեջ դրանց փոխանցման տեխնոլոգիական եղանակներին։ Կարող են համեմատվել տարբեր մեթոդներ՝ թրմում, արդյունահանում, հումքի տարբեր կոնցենտրացիաների օգտագործում և մշակման տարբեր տևողություններ, որոնց միջոցով հնարավոր է կարգավորել ստացվող ըմպելիքի բույրի ինտենսիվությունն ու համային հավասարակշռությունը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ստացված բուրավետացված գինիների ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների ուսումնասիրությունը։ Կարող են որոշվել սպիրտի ծավալային բաժինը, թթվայնությունը, շաքարների պարունակությունը, ֆենոլային միացությունների քանակը, գունային ցուցանիշները և այլ բնութագրեր, որոնք անհրաժեշտ են արտադրանքի որակի գնահատման համար։ Միաժամանակ կարևոր նշանակություն ունի օրգանոլեպտիկ վերլուծությունը, որի միջոցով գնահատվում են գինու արտաքին տեսքը, գույնը, բույրը, համը, հետհամը և ընդհանուր ներդաշնակությունը։ Տարբեր տեխնոլոգիական տարբերակների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել հումքի այն քանակությունն ու մշակման պայմանները, որոնք ապահովում են առավել բարենպաստ սպառողական հատկություններ՝ առանց գինու հիմնական բնութագրերի անցանկալի փոփոխության։ Աշխատության կարևոր կողմերից է նաև վայրի խաղողի չօգտագործվող կամ քիչ օգտագործվող բուսական մասի վերածումը հավելյալ արժեք ունեցող հումքի։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել խաղողի վերամշակման ընթացքում առաջացող ռեսուրսների առավել ամբողջական օգտագործմանը և նոր տեսակի գինեգործական արտադրանքի ստեղծմանը։ Հետազոտությունը կարող է նշանակություն ունենալ նաև բնական բուրավետիչների կիրառման տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել սինթետիկ բուրավետ նյութերի փոխարեն կամ դրանց սահմանափակ կիրառմամբ բնական բուսական հումքի օգտագործման հեռանկարները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել բուրավետացված գինիների նոր բաղադրատոմսերի և տեխնոլոգիական գործընթացների մշակման ժամանակ, ինչպես նաև փոքր և արդյունաբերական գինեգործական արտադրություններում արտադրանքի տեսականու ընդլայնման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել գինեգործներին, սննդի տեխնոլոգներին, կենսաքիմիկոսներին, բուսական հումքի վերամշակմամբ զբաղվող մասնագետներին և նոր սննդամթերքի մշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է խաղողի բուսական հումքի քիմիական ուսումնասիրությունը և գինեգործական տեխնոլոգիան՝ նպատակ ունենալով պարզել վայրի խաղողի ծաղկամզվածքի կիրառման հնարավորությունները բուրավետացված գինիների արտադրության մեջ և մշակել այնպիսի տեխնոլոգիական մոտեցումներ, որոնք կապահովեն ստացվող արտադրանքի բարձր որակ, արտահայտված բույր և ներդաշնակ համային հատկություններ։

Law

Քննչական ընթացակարգերը և հաշտարար ընթացակարգերը դատավարական համակարգում կիրառվող երկու տարբեր մոտեցումներ են, որոնք ծառայում են վեճերի լուծմանը, սակայն ունեն տարբեր նպատակներ, մեթոդներ և կիրառման ոլորտներ։ Քննչական ընթացակարգերը հիմնականում կիրառվում են քրեական վարույթում և ուղղված են հանցագործությունների բացահայտմանը, ապացույցների հավաքագրմանը և գործի հանգամանքների ամբողջական պարզաբանմանը։ Այս ընթացակարգերում հիմնական դերակատարներն են քննիչը, հետաքննիչը և դատախազը, որոնք օրենքով սահմանված լիազորությունների շրջանակում իրականացնում են հարցաքննություններ, զննություններ, փորձաքննություններ, առգրավումներ և այլ քննչական գործողություններ։ Քննչական ընթացակարգերի նպատակն է պարզել ճշմարտությունը, հաստատել հանցագործության փաստը և ապահովել արդար դատաքննության համար անհրաժեշտ ապացուցողական հիմքը։ Այս գործընթացը կրում է պետական-պարտադրողական բնույթ և իրականացվում է խիստ իրավական կարգավորման պայմաններում։ Հաշտարար ընթացակարգերը, ընդհակառակը, հիմնականում կիրառվում են քաղաքացիական և որոշ դեպքերում նաև քրեական գործերում՝ կողմերի միջև վեճը խաղաղ և համաձայնեցված եղանակով լուծելու համար։ Հաշտարարության դեպքում ներգրավվում է անկախ միջնորդ՝ հաշտարար, որը օգնում է կողմերին հասնել փոխընդունելի համաձայնության՝ առանց դատարանի կողմից պարտադրված որոշման։ Այս գործընթացը կամավոր է, գաղտնի և ուղղված է կողմերի շահերի հավասարակշռված բավարարմանը։ Հաշտարարությունը հնարավորություն է տալիս խնայել ժամանակ և ֆինանսական միջոցներ, ինչպես նաև պահպանել կողմերի միջև հարաբերությունները։ Քննչական ընթացակարգերը և հաշտարարությունը տարբերվում են նաև իրենց արդյունքով․ առաջին դեպքում գործը կարող է ավարտվել մեղադրական եզրակացությամբ և դատական վճռով, իսկ երկրորդ դեպքում՝ համաձայնության պայմանագրով, որը հաստատվում է օրենքով սահմանված կարգով։ Այսպիսով, քննչական ընթացակարգերը ապահովում են պետության կողմից իրավախախտումների բացահայտումն ու պատժումը, իսկ հաշտարար ընթացակարգերը նպաստում են վեճերի խաղաղ և փոխհամաձայնեցված լուծմանը՝ նվազեցնելով դատական ծանրաբեռնվածությունը և խթանելով իրավական մշակույթի զարգացումը։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է արդի հայերենի ասացական բայերի իմաստակառուցվածքային ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել խոսքային հաղորդակցության գործընթացը արտահայտող բայերի իմաստային կազմակերպվածությունը, փոխհարաբերություններն ու գործածության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են այն բայական միավորները, որոնք տարբեր ձևերով արտահայտում են խոսելու, հաղորդելու, տեղեկացնելու, հարցնելու, պատասխանելու, պատմելու, բացատրելու, պնդելու, հերքելու, խնդրելու և այլ հաղորդակցական գործողություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ բայերի բառային իմաստի կառուցվածքին, իմաստային բաղադրիչներին և այն հատկանիշներին, որոնց միջոցով դրանք տարբերվում կամ մերձենում են միմյանց։ Աշխատության մեջ կարող են առանձնացվել իմաստային խմբեր և ենթախմբեր՝ ըստ խոսքային գործողության բնույթի, հաղորդակցության նպատակի, խոսողի վերաբերմունքի, հասցեատիրոջ առկայության և հաղորդվող բովանդակության առանձնահատկությունների։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բայերի բազմիմաստությանը, իմաստային փոխաբերական ընդլայնումներին, հոմանիշային և հականիշային հարաբերություններին, ինչպես նաև ընդհանուր և տարբերակիչ իմաստային հատկանիշների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ասացական բայերի շարահյուսական կապակցելիության վերլուծություն՝ պարզելու համար, թե ինչպիսի լրացումներ, կառույցներ և խոսքային համատեքստեր են բնորոշ դրանց գործածությանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում խոսողի վերաբերմունքը, հաղորդակցության նպատակը և խոսքային գործողության եղանակը արտահայտող իմաստային նրբերանգներին, որոնք հաճախ պայմանավորում են բայերի ընտրությունը կոնկրետ հաղորդակցական իրավիճակում։ Արդի հայերենի փաստական նյութի հիման վրա կատարվող վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ասացական բայերի համակարգային կազմակերպվածությունը և դրանց տեղը հայերենի բայական բառապաշարում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել հայերենի բառային իմաստաբանության, հաղորդակցական լեզվաբանության և բայական համակարգի վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատանքը կարող է ունենալ նաև գործնական նշանակություն՝ օգտակար լինելով հայերենի բառարանների կազմման, լեզվական ուսուցման, թարգմանության և բնական լեզվի մշակման խնդիրներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, լեզվաբաններին, բառագետներին, իմաստաբանությամբ և շարահյուսությամբ զբաղվող մասնագետներին, հայոց լեզվի ուսուցիչներին, թարգմանիչներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Other Subjects

Այս հրապարակումը անդրադառնում է Լեռնային Ղարաբաղի ռազմական կազմավորման՝ ռազմական ուժերի լիկվիդացման քաղաքական և անվտանգության խնդիրներին։ Նյութում վերլուծվում են ռազմական ուժի վերացման պատճառները, տարածաշրջանային անվտանգության վրա դրա հնարավոր ազդեցությունը, ինչպես նաև քաղաքական և դիվանագիտական գործընթացները, որոնք հանգեցրել են նման որոշման։ Աշխատությունը ընդգծում է Լեռնային Ղարաբաղի տարածքում ուժային բալանսի փոփոխությունները, տեղական բնակչության անվտանգության ապահովման խնդիրները, հակամարտության կարգավորման հնարավոր ուղիները և հարևան պետությունների դերակատարությունը։ Նյութում ընդգրկված են փորձագետների գնահատականները և տարածաշրջանային անվտանգության վերլուծությունները՝ ցուցադրելով, թե ինչպես կարող է ռազմական կազմավորման լուծարումը ազդել տեղական և միջազգային քաղաքական լանդշաֆտի վրա։