Ռուսաստանը և հայկական պետականության վերականգնման հիմնահարցը 18-րդ դարի վերջին քառորդին

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության գոյության տարիներին կրթության, գիտության և մշակույթի ոլորտներում տեղի ունեցած զարգացումների պատմագիտական ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով նորաստեղծ պետականության կայացման բարդ պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում ազգային կրթական համակարգի կազմակերպումը, դպրոցական ցանցի գործունեությունը, ուսուցչական կադրերի պատրաստումը, կրթության կառավարման մարմինների ձևավորումը և մշակութային հաստատությունների գործունեությունն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դժվարություններին, որոնց պայմաններում իրականացվում էր կրթական քաղաքականությունը՝ պատերազմների հետևանքներին, սոցիալ-տնտեսական ծանր իրավիճակին, բնակչության տեղաշարժերին, նյութական միջոցների և մասնագետների պակասին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են պետության և հասարակական շրջանակների նախաձեռնությունները՝ ուղղված դպրոցների գործունեության վերականգնմանը, կրթության հասանելիության ընդլայնմանը և ազգային կրթական միջավայրի ձևավորմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայերենի և ազգային պատմամշակութային ժառանգության դերը ուսումնական գործընթացում, ինչպես նաև դասագրքերի, ուսումնական ծրագրերի և մանկավարժական գրականության ստեղծման ու տարածման խնդիրը։ Դիտարկվում է բարձրագույն կրթության կազմակերպման ուղղությամբ կատարված աշխատանքը, այդ թվում՝ պետական համալսարանի հիմնադրումը՝ որպես գիտակրթական համակարգի ինստիտուցիոնալացման կարևոր քայլ։ Մշակութային կյանքի ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում գրականությանը, մամուլին, թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, հրատարակչական գործունեությանը, գրադարանային և լուսավորական աշխատանքին։ Քննվում է մտավորականության դերակատարությունը հասարակության մշակութային կյանքում և պետական կառույցների ու հասարակական կազմակերպությունների մասնակցությունը կրթամշակութային նախաձեռնություններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մամուլին և հրատարակչական գործունեությանը՝ որպես հասարակական մտքի, քաղաքական քննարկումների և մշակութային հաղորդակցության կարևոր հարթակների։ Կրթությունն ու մշակույթը դիտարկվում են նաև պետականաշինության տեսանկյունից, քանի որ նոր հանրապետության պայմաններում դրանց զարգացումը կապված էր մասնագետների պատրաստման, հանրային հաստատությունների կայացման և ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման խնդիրների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպես էին կարճատև պետականության և ծանր ճգնաժամային պայմաններում միաժամանակ փորձեր կատարվում ձևավորելու կրթական ու մշակութային հաստատությունների կայուն համակարգ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի կարևոր ոլորտներից մեկը՝ համադրելով կրթության պատմության, մշակութային պատմության և պետականաշինության ուսումնասիրության մոտեցումները։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է Կոտայքի և Գեղարքունիքի մարզերի բնակլիմայական ու արտադրական պայմաններում բուծվող մազեխ ցեղի և կորիդելի տիպի ոչխարների մթերատվության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և համեմատական գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կենդանիների հիմնական տնտեսական և կենսաբանական հատկանիշները՝ կենդանի զանգվածը, աճի ու զարգացման ցուցանիշները, բրդային և կաթնային մթերատվությունը, վերարտադրողական հատկությունները և տեղական պայմաններին հարմարվողականությունը։ Մազեխը Հայաստանի տեղական կոպտաբուրդ ոչխարների ցեղերից է, իսկ հանրապետությունում բուծվում են նաև կորիդելի տիպին պատկանող կիսանրբագեղմ մսաբրդատու ոչխարներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր տարիքային և սեռային խմբերի կենդանիների մարմնակազմական ու մթերատու հատկանիշներին, կերային պայմանների ազդեցությանը և արոտավայրային պահվածքի առանձնահատկություններին։ Քննության են առնվում բրդի քանակական ու որակական ցուցանիշները՝ խուզված բրդի զանգվածը, մաքուր բրդի ելքը, մանրաթելի կառուցվածքը և տեխնոլոգիական հատկությունները, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն ոչխարների տնտեսական արժեքի գնահատման համար։ Մազեխ ցեղի վերաբերյալ ժամանակակից հետազոտությունները ևս ընդգծում են բրդի ֆիզիկական և տեխնիկական հատկանիշների, կենդանիների սեռատարիքային խմբերի և բուծման պայմանների համեմատական գնահատման կարևորությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև կաթնային մթերատվությունը և կաթի բաղադրությունը, քանի որ մազեխ ու կորիդելի տիպի ոչխարների կաթնային ցուցանիշների համեմատական ուսումնասիրություններ նախկինում իրականացվել են Հայաստանի տարբեր գոտիներում։ Կարևորվում են կենդանիների վերարտադրողական հատկությունները, մատղաշի պահպանությունը, աճի ինտենսիվությունը և կերի օգտագործման արդյունավետությունը։ Կոտայքի և Գեղարքունիքի բնական պայմանների համատեքստում գնահատվում է նաև կենդանիների հարմարվողականությունը բարձրադիր և արոտավայրային տնտեսավարման պայմաններին։ Տարբեր խմբերի ցուցանիշների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել դրանց արտադրական առավելություններն ու առանձնահատկությունները և գնահատել հետագա ընտրասերման աշխատանքների հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանում ոչխարաբուծության արդյունավետության բարձրացման, տեղական գենետիկական ռեսուրսների պահպանման, կենդանիների մթերատու հատկությունների կատարելագործման և տարբեր բնակլիմայական գոտիներին համապատասխան բուծման ու ընտրասերման մոտեցումների մշակման տեսանկյունից։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է օպտիկապես թափանցիկ լուծույթներում խառնուրդների պարունակության որոշման համար նախատեսված չափիչ սարքի մշակման և դրա աշխատանքային բնութագրերի հետազոտման խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում լուծույթի միջով անցնող կամ դրա հետ փոխազդող օպտիկական ճառագայթման բնութագրերի փոփոխությունների գրանցումն ու դրանց հիման վրա խառնուրդների առկայության և քանակական պարունակության գնահատումն է։ Քննվում են հեղուկ միջավայրերի օպտիկական հատկությունները, լույսի կլանման, ցրման և փոխանցման երևույթները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել չափումների ճշգրտության և վերարտադրելիության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սարքի կառուցվածքային և չափագիտական բնութագրերին՝ լուսային աղբյուրի, օպտիկական համակարգի, լուսազգայուն ընդունիչի, ազդանշանի մշակման հանգույցների և արդյունքների ներկայացման միջոցների փոխկապակցված աշխատանքին։ Ուսումնասիրվում է չափվող օպտիկական պարամետրերի և լուծույթում խառնուրդների պարունակության միջև կախվածությունը՝ սարքի համապատասխան տրամաչափման և չափման արդյունքների մեկնաբանման տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում զգայունության, ընտրողականության, չափման տիրույթի, սխալի և կայունության գնահատումը, քանի որ այս բնութագրերն են պայմանավորում սարքի գործնական կիրառելիությունը տարբեր լուծույթների հետ աշխատելիս։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել մշակված սարքի տվյալները վերահսկիչ կամ ընդունված չափման մեթոդներով ստացված արդյունքների հետ՝ դրա չափագիտական հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։ Դիտարկվում է նաև արտաքին պայմանների, լուծույթի ջերմաստիճանի, օպտիկական տարրերի վիճակի և այլ ուղեկցող գործոնների հնարավոր ազդեցությունը չափման արդյունքների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում չափման գործընթացի ավտոմատացման, ստացված ազդանշանների թվային մշակման և սարքի գործառական հնարավորությունների կատարելագործման հարցերին։ Նման սարքերը կարող են նշանակություն ունենալ այն ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է վերահսկել թափանցիկ հեղուկ միջավայրերի մաքրությունը կամ բաղադրության փոփոխությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օպտիկական չափումների, սարքաշինության, չափագիտության և ազդանշանների մշակման մոտեցումները՝ լուծույթներում խառնուրդների պարունակության գնահատման համար հուսալի և զգայուն չափիչ համակարգի ստեղծման գիտատեխնիկական հիմքերը ուսումնասիրելու նպատակով։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի հոլովական կառուցվածքի գիտական մեկնաբանությունների ձևավորման, զարգացման և փոփոխության պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ հայ քերականագիտական մտքի տարբեր փուլերի համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում գոյականի և անվանական այլ խոսքի մասերի հոլովման վերաբերյալ տարբեր ժամանակաշրջաններում առաջադրված տեսական մոտեցումները, հոլովների դասակարգման սկզբունքները, դրանց քանակի և գործառույթների վերաբերյալ տեսակետները, ինչպես նաև հոլովական ձևերի կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունների մեկնաբանությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ քերականների աշխատություններում ձևավորված ըմբռնումների համեմատական վերլուծությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են լեզվաբանական տարբեր դպրոցները, քերականական ավանդույթները և գիտական մեթոդաբանությունները ազդել հոլովական համակարգի նկարագրության վրա։ Դիտարկվում է գրաբարի, միջին հայերենի և աշխարհաբարի տվյալների ուսումնասիրության նշանակությունը հոլովական ձևերի պատմական փոփոխությունների, որոշ ձևերի վերացման, վերաիմաստավորման կամ նոր գործառույթների ձեռքբերման բացահայտման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արևելահայերենի և արևմտահայերենի հոլովական առանձնահատկություններին, դրանց ընդհանրություններին ու տարբերություններին և քերականագիտական աշխատություններում դրանց ներկայացման եղանակներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել հայ քերականագիտական մտքի զարգացմանը՝ վաղ շրջանի ավանդական նկարագրություններից մինչև ժամանակակից լեզվաբանական տեսությունների վրա հիմնված վերլուծություններ։ Միաժամանակ լուսաբանվում են հոլովի ձևաբանական, շարահյուսական և իմաստաբանական բնույթի վերաբերյալ գիտական քննարկումները, տերմինաբանության ձևավորման գործընթացը և դասակարգման տարբեր սկզբունքների փոխհարաբերությունները։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի հայոց լեզվի քերականական կառուցվածքի պատմական զարգացման, հայ լեզվաբանական մտքի ժառանգության և ժամանակակից հայերենի անվանական համակարգի առանձնահատկությունների առավել ամբողջական ու համակարգված ըմբռնման համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Աբիգ Ավագյանի արձակի լեզվի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործություններում կիրառվող լեզվական, ոճական, բառապաշարային և շարահյուսական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ցույց տալ, թե ինչպիսի լեզվական միջոցներով է գրողը կառուցում իր գեղարվեստական աշխարհը, ստեղծում կերպարներ, փոխանցում նրանց հոգեբանական վիճակները և արտահայտում պատմողական ու գաղափարական բովանդակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է քննության առնվել հեղինակի արձակի բառապաշարը՝ գրական լեզվի, խոսակցական արտահայտությունների, բարբառային տարրերի, դարձվածքների, օտարաբանությունների և տարբեր իմաստային շերտերի փոխհարաբերությունը։ Այդ լեզվական բազմազանությունը կարող է կարևոր դեր կատարել ստեղծագործությունների միջավայրի, ժամանակաշրջանի և կերպարների սոցիալական ու անհատական առանձնահատկությունների ներկայացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի կերպարների խոսքի ուսումնասիրությունը, քանի որ երկխոսությունների, մենախոսությունների և խոսքային անհատականացման միջոցով հեղինակը կարող է յուրաքանչյուր կերպարի հաղորդել սեփական լեզվական դիմագիծը։ Այս տեսանկյունից հետազոտությունը կարող է բացահայտել խոսքի կառուցվածքի, բառընտրության, արտահայտչամիջոցների և նախադասությունների ձևավորման այն առանձնահատկությունները, որոնք տարբերակում են հերոսներին միմյանցից և նպաստում նրանց հոգեբանական ու սոցիալական բնութագրմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև շարահյուսական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Նախադասությունների երկարությունը, կառուցվածքային բարդությունը, կրկնությունները, զուգահեռությունները, ընդհատումները, հարցական և բացականչական ձևերը կարող են կապված լինել պատմողական ռիթմի, հուզական լարվածության և հեղինակի անհատական ոճի հետ։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն լեզվական ձևերը, այլև դրանց գեղարվեստական գործառույթը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննվել նաև պատկերավորման և արտահայտչականության միջոցները՝ համեմատությունները, փոխաբերությունները, մակդիրները, խորհրդանշական պատկերները, դարձվածաբանական միավորները և այլ ոճական հնարքներ։ Դրանց միջոցով ստեղծվում է արձակի գեղարվեստական մթնոլորտը, ուժեղանում է նկարագրությունների ազդեցությունը և ընթերցողին փոխանցվում են հեղինակի կողմից ներկայացվող միջավայրի ու կերպարների առանձնահատկությունները։ Աբիգ Ավագյանի արձակի լեզվի ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև հեղինակային խոսքի և կերպարների խոսքի հարաբերակցության քննություն։ Պատմողի լեզվական դիրքավորումը, նկարագրությունների կառուցվածքը և երկխոսությունների ինտենսիվությունը ձևավորում են ստեղծագործությունների ընդհանուր ոճական պատկերը և հնարավորություն են տալիս հասկանալու հեղինակի պատմողական արվեստի առանձնահատկությունները։ Կարևոր է նաև դիտարկել գրողի լեզուն ժամանակի գրական-լեզվական միջավայրի համատեքստում՝ պարզելու համար, թե նրա արձակը որքանով է շարունակում հայ գրական լեզվի ավանդույթները և ինչ նոր առանձնահատկություններ է ներմուծում գեղարվեստական խոսքի մեջ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Աբիգ Ավագյանի ստեղծագործական ժառանգության ավելի ամբողջական գնահատմանը՝ ընդգծելով լեզվի դերը նրա արձակի գեղարվեստական ինքնատիպության ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, լեզվաբաններին, ոճագետներին, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, ուսանողներին և ժամանակակից հայ արձակի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Աբիգ Ավագյանի արձակը դիտարկում է որպես լեզվական և գեղարվեստական ամբողջություն՝ վերլուծելով նրա բառապաշարի, շարահյուսության, խոսքային պատկերավորման, կերպարային լեզվի և հեղինակային ոճի առանձնահատկությունները և ցույց տալով, թե ինչպես է լեզուն դառնում գրողի գեղարվեստական մտածողության ու ստեղծագործական ինքնատիպության հիմնական արտահայտչամիջոցներից մեկը։

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է անգլալեզու առցանց հաղորդագրություններում հապավումների և համառոտագրությունների լեզվաոճական առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ դիտարկելով դրանք որպես ժամանակակից թվային հաղորդակցության կարևոր բաղադրիչ։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ ինտերնետային միջավայրում ձևավորված հաղորդակցական արագությունը և սահմանափակ նշանային տարածքը նպաստում են տարբեր տիպի կրճատումների լայն կիրառմանը՝ ներառյալ բառային հապավումները, սկզբնատառային ձևերը և խոսակցական սլենգային կրճատումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց ոճական գործառույթներին՝ էմոցիոնալ արտահայտչականության բարձրացում, հաղորդագրության արագացում, խմբային նույնականության ձևավորում և ոչ պաշտոնական հաղորդակցության տոնայնության ստեղծում։ Աշխատությունում վերլուծվում է նաև համատեքստի դերը հապավումների ընկալման գործընթացում, քանի որ դրանց իմաստը հաճախ կախված է սոցիալական միջավայրից, հաղորդակցական իրավիճակից և խոսողների փոխհարաբերություններից։ Միաժամանակ դիտարկվում են տարբեր առցանց հարթակներում՝ սոցիալական ցանցերում, չատերում և ֆորումներում հապավումների կիրառման տարբերությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը լեզվի զարգացման և նորմատիվ համակարգի վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հապավումներն ու համառոտագրությունները ժամանակակից անգլալեզու առցանց հաղորդակցության մեջ ոչ միայն լեզվական տնտեսման միջոց են, այլև կարևոր ոճական և սոցիալ-լեզվական գործիքներ։