Сцепление арматуры с литоидопемзобетоном на суперпластификаторе

Culture

Այս երաժշտագիտական աշխատանքը նվիրված է հայ կոմպոզիտոր, դիրիժոր և երաժշտական-հասարակական գործիչ Տիգրան Չուխաճյանի օպերային ստեղծագործությանը՝ ներկայացնելով նրա ներդրումը հայկական ազգային օպերային արվեստի ձևավորման և զարգացման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կոմպոզիտորի օպերային ժառանգության հիմնական ստեղծագործությունները, դրանց ստեղծման պատմական և մշակութային միջավայրը, սյուժետային ու գաղափարական առանձնահատկությունները, երաժշտական լեզուն և դրամատուրգիական կառուցվածքը։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում արևելյան և արևմտաեվրոպական երաժշտական ավանդույթների այն համադրությունը, որը բնորոշ է նրա ստեղծագործական մտածողությանը․ հեղինակը միավորում էր հայկական և արևելյան երաժշտական տարրերը եվրոպական օպերային ձևերի, հարմոնիկ մտածողության և բեմական դրամատուրգիայի հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես են օպերային ժանրում արտահայտվում ազգային ինքնության, հասարակական կյանքի, սիրո, ազատության և մարդկային հարաբերությունների թեմաները, ինչպես նաև ուսումնասիրել կերպարների երաժշտական բնութագրումը, արիաների, դուետների, խմբերգերի և նվագախմբային հատվածների դերը ամբողջական բեմական կառուցվածքում։ Առանձին կարևորություն ունի կոմպոզիտորի օպերային ստեղծագործությունների պատմական նշանակությունը, քանի որ դրանք կապված են 19-րդ դարի հայ մշակութային վերածննդի և ազգային մասնագիտական երաժշտության զարգացման գործընթացների հետ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, կատարողներին, օպերային արվեստի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում են ավելի խորությամբ հասկանալ հայկական օպերային ավանդույթի ձևավորման նախադրյալներն ու առանձնահատկությունները։

Literature

Ստեղծագործություն, որի վերնագիրը մատնանշում է Լևոն անունով հերոսի ապրած վիշտը, ներքին ապրումները և հուզական դժվարությունները։ Վերնագիրը թույլ է տալիս ենթադրել, որ երկի կենտրոնում կարող են լինել անձնական կորուստը, հիասթափությունը, տխրությունը, մարդկային հարաբերությունները կամ կյանքի դժվար հանգամանքների ազդեցությունը մարդու հոգեվիճակի վրա։ Հերոսի անվան ընդգծումը հուշում է, որ պատմությունը կարող է կառուցված լինել նրա անձնական փորձառությունների, ապրումների և դրանց հետևանքով առաջացած փոփոխությունների շուրջ։ Նման ստեղծագործությունները կարող են անդրադառնալ մարդու ներաշխարհին, բարոյական ընտրություններին, ընտանիքի և հասարակության հետ հարաբերություններին, ինչպես նաև դժվարությունների հաղթահարման կամ դրանց հետ հաշտվելու խնդրին։ Գրական տեսանկյունից երկը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել կերպարի հոգեբանական նկարագրության, հուզական հակադրությունների և պատմողական կառուցվածքի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև XIX դարի հայ գրականության, ընթերցանության մշակույթի և ժամանակաշրջանի գեղարվեստական թեմաների հետազոտության ընթացքում։ Սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ վստահորեն որոշել ստեղծագործության ժանրը, սյուժեն, հեղինակի մտադրությունը կամ այն, թե ինչ իրադարձություններ են պատճառ դարձել Լևոնի վշտին։ Դրանք հստակեցնելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բնագրի բովանդակությունը կամ գրքի տիտղոսաթերթը։

Literature

Հրատարակությունը նվիրված է զանգակի թեմային՝ այն ներկայացնելով երգային ստեղծագործության ձևով։ Զանգակը տարբեր մշակութային և հասարակական միջավայրերում ունի խորհրդանշական նշանակություն․ նրա ձայնը կարող է ազդարարել իրադարձություններ, մարդկանց հրավիրել հավաքի կամ արարողության, ինչպես նաև ստեղծել որոշակի հուզական ու գեղարվեստական մթնոլորտ։ Հայկական մշակութային ավանդույթում զանգի հնչյունը հատկապես կապված է եկեղեցական կյանքի, ժամերգությունների և համայնքային ծեսերի հետ, թեև այն կարող է գործածվել նաև առօրյա և տոնական միջավայրերում։ Երգի ձևը հնարավորություն է տալիս թեման ներկայացնելու հնչյունային պատկերների, ռիթմի և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցների միջոցով։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ երգային գրականության և կարճ չափածո ստեղծագործությունների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև XIX դարի վերջի հայալեզու տպագիր մշակույթի, երաժշտական թեմաներով գրականության և զանգի խորհրդանշական նշանակության վերաբերյալ հետազոտություններում։ Գիրքը դիտարկելի է որպես փոքրածավալ գրական աղբյուր, որը վկայում է առանձին առարկաների և դրանց հնչյունային ընկալման շուրջ ստեղծագործական հետաքրքրության մասին։ Այն կարող է տեղ գտնել հայ գրականության, երգային ստեղծագործությունների և պատմական տպագիր հրատարակությունների մատենագիտական հավաքածուներում։

Technology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության անդրսահմանային ջրային ռեսուրսների և ջրային համակարգերի կառավարման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի ջրային ռեսուրսների այն հատվածն է, որը կապված է հարևան պետությունների հետ ընդհանուր գետային ավազաններով, ջրահոսքերի փոխկապակցվածությամբ և ջրային ռեսուրսների օգտագործման ու պահպանության փոխադարձ ազդեցություններով։ Աշխատանքը ջրային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկում է ոչ միայն որպես ազգային բնօգտագործման խնդիր, այլև որպես տարածաշրջանային համագործակցության, բնապահպանական անվտանգության, տնտեսական զարգացման և միջազգային իրավունքի հետ սերտորեն կապված գործընթաց։ Ուսումնասիրության սկզբնական կարևոր ուղղությունը Հայաստանի ջրային ռեսուրսների ընդհանուր բնութագրումն է։ Ներկայացվում են երկրի գետային ցանցի, ջրային ավազանների, մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի հիմնական առանձնահատկությունները, դրանց ձևավորման բնական պայմանները և տարածքային բաշխվածությունը։ Ջրային ռեսուրսների քանակական և որակական վիճակի վրա ազդում են կլիմայական պայմանները, տեղումների փոփոխությունները, գետային հոսքի սեզոնայնությունը, հողօգտագործումը, բնակչության և տնտեսության պահանջարկը, ինչպես նաև ջրօգտագործման տարբեր ոլորտների գործունեությունը։ Այս գործոնների համադրությունը կարևոր է անդրսահմանային ջրային համակարգերի կառավարման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գետային ավազանի՝ որպես ջրային ռեսուրսների կառավարման հիմնական միավորի, նշանակությանը։ Գետերը չեն սահմանափակվում վարչական կամ պետական սահմաններով, և վերին ու ստորին հոսանքներում իրականացվող ջրօգտագործման գործողությունները կարող են ազդեցություն ունենալ միմյանց վրա։ Ջրառը, ջրամբարների շահագործումը, հիդրոտեխնիկական կառույցների կառուցումը, գյուղատնտեսական ոռոգումը, արդյունաբերական և կենցաղային ջրօգտագործումը կարող են փոփոխել ջրի քանակական և որակական բնութագրերը։ Հետևաբար անդրսահմանային ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը պահանջում է համակարգված և ավազանային մոտեցում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ջրային ռեսուրսների կառավարման իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերի ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են Հայաստանի օրենսդրության, պետական կառավարման մարմինների, ջրային ոլորտի կարգավորման և վերահսկողության մեխանիզմների առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ կարևորվում է միջազգային իրավական սկզբունքների դերը, քանի որ անդրսահմանային ջրային համակարգերի կառավարումը ենթադրում է տարբեր պետությունների շահերի համադրում, ջրային ռեսուրսների արդարացի և ողջամիտ օգտագործում, վնասակար ազդեցությունների կանխարգելում և տեղեկատվության փոխանակում։ Աշխատանքում անդրսահմանային ջրերը դիտարկվում են նաև որպես տարածաշրջանային համագործակցության կարևոր ոլորտ։ Հարևան պետությունների հետ ջրային հարցերի շուրջ համագործակցությունը կարող է ներառել ջրային հոսքերի վերաբերյալ տվյալների փոխանակում, հիդրոլոգիական դիտարկումների համակարգում, ջրի որակի համատեղ վերահսկողություն, ջրօգտագործման պլանավորում և արտակարգ իրավիճակների դեպքում փոխադարձ տեղեկացում։ Նման մեխանիզմների արդյունավետությունը մեծապես կախված է միջպետական երկխոսության շարունակականությունից, տեղեկատվության հասանելիությունից և համապատասխան կառույցների միջև գործնական համագործակցությունից։ Հետազոտության առանցքային հիմնախնդիրներից է ջրային ռեսուրսների քանակական կառավարման հարցը։ Ջրի պահանջարկի աճը, գյուղատնտեսության ոռոգման կարիքները, բնակչության և արդյունաբերության ջրամատակարարումը, ինչպես նաև կլիմայական փոփոխությունների հետևանքով ջրային հոսքերի հնարավոր փոփոխությունները կարող են մեծացնել ջրային ռեսուրսների նկատմամբ ճնշումը։ Այս պայմաններում անհրաժեշտ է գնահատել առկա պաշարները, դրանց վերականգնման և օգտագործման հարաբերակցությունը և տարբեր ոլորտների միջև ջրի բաշխման արդյունավետությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ջրի որակի պահպանության խնդրին։ Գետային և այլ ջրային համակարգերի աղտոտումը կարող է ունենալ ոչ միայն տեղային, այլև անդրսահմանային հետևանքներ։ Կեղտաջրերի արտահոսքը, գյուղատնտեսական քիմիական նյութերի ներթափանցումը, արդյունաբերական գործունեությունը և հանքարդյունաբերության հետ կապված հնարավոր ազդեցությունները կարող են փոխել ջրային էկոհամակարգերի վիճակը։ Հետևաբար ջրի որակի համատեղ դիտարկումը և աղտոտման աղբյուրների նկատմամբ վերահսկողությունը կարևոր նախապայմաններ են անդրսահմանային ջրային համակարգերի կայուն կառավարման համար։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում կլիմայի փոփոխության ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Ջերմաստիճանի բարձրացումը, տեղումների տարածաժամանակային փոփոխությունները, երաշտների հաճախականության հնարավոր աճը և ձնային պաշարների փոփոխությունը կարող են ազդել գետային հոսքի ձևավորման և ջրային ռեսուրսների հասանելիության վրա։ Հայաստանի նման լեռնային երկրի համար հատկապես կարևոր է գնահատել ջրային հոսքերի սեզոնային փոփոխությունները և կլիմայական ռիսկերի ազդեցությունը տարբեր ավազանների վրա։ Այս համատեքստում ջրային կառավարման համակարգը պետք է ունենա երկարաժամկետ կանխատեսման և հարմարվողականության մեխանիզմներ։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը ջրամբարների և հիդրոտեխնիկական կառույցների դերն է։ Ջրամբարները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ ոռոգման, էներգետիկայի, ջրամատակարարման և սեզոնային հոսքերի կարգավորման համար, սակայն դրանց շահագործումը կարող է նաև փոփոխել բնական հոսքի ռեժիմը և ազդել ջրային էկոհամակարգերի վրա։ Անդրսահմանային ավազաններում նման կառույցների շահագործումը պահանջում է հատկապես զգույշ պլանավորում և փոխադարձ տեղեկացվածություն, որպեսզի տարբեր ջրօգտագործողների շահերը հնարավորինս հավասարակշռվեն։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում նաև ջրային էկոհամակարգերի պահպանության խնդրին։ Ջրային ռեսուրսների կառավարումը չի կարող սահմանափակվել միայն մարդկանց և տնտեսության համար անհրաժեշտ ջրի քանակի ապահովմամբ։ Անհրաժեշտ է պահպանել գետերի էկոլոգիական գործառույթները, կենսաբազմազանությունը, ջրային և ափամերձ էկոհամակարգերը։ Այդ նպատակով կարևոր է հաշվի առնել էկոլոգիական հոսքերի պահպանությունը, ջրային միջավայրի որակը և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությունը բնական համակարգերի վրա։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր նշանակություն ունի ջրային ռեսուրսների կառավարման տնտեսական բաղադրիչը։ Ջուրը միաժամանակ բնական ռեսուրս և տնտեսական արժեք ունեցող բարիք է, որի արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է համապատասխան տնտեսական մեխանիզմներ։ Ջրօգտագործման վճարները, ներդրումները ջրային ենթակառուցվածքներում, կորուստների նվազեցումը, ջրախնայող տեխնոլոգիաների ներդրումը և տնտեսական խթանների կիրառումը կարող են նպաստել ջրային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Հատկապես կարևոր է ոռոգման համակարգերի արդյունավետության բարձրացումը, քանի որ գյուղատնտեսությունը ջրի խոշոր սպառողներից է։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ջրային ռեսուրսների մոնիթորինգի և տեղեկատվական համակարգերի զարգացմանը։ Հուսալի կառավարման համար անհրաժեշտ են գետերի հոսքի, ջրի մակարդակի, որակի, ջերմաստիճանի և այլ ցուցանիշների շարունակական դիտարկումներ։ Ժամանակակից տեղեկատվական և աշխարհագրական համակարգերի կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ համատեղելու տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալները, կառուցելու ջրային հաշվեկշիռներ, գնահատելու ռիսկերը և բարելավելու որոշումների ընդունման գործընթացը։ Անդրսահմանային համագործակցության դեպքում հատկապես կարևոր է տվյալների համադրելիությունը և փոխանակման արդյունավետ մեխանիզմների առկայությունը։ Հետազոտության կարևոր մասն է արտակարգ իրավիճակների կառավարումը։ Ջրհեղեղները, երաշտները, հիդրոտեխնիկական կառույցների հնարավոր վթարները կամ ջրի որակի հանկարծակի վատթարացումը կարող են արագ ազդեցություն ունենալ ինչպես բնակչության, այնպես էլ տնտեսության և էկոհամակարգերի վրա։ Այդ պատճառով անդրսահմանային ջրային համակարգերի կառավարման մեջ անհրաժեշտ են վաղ նախազգուշացման, արագ տեղեկատվության փոխանակման և համատեղ արձագանքման մեխանիզմներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև Հայաստանի և հարևան երկրների միջև ջրային համագործակցության զարգացման հնարավորությունները։ Համատեղ կառավարման արդյունավետ մոդելը կարող է հիմնված լինել տվյալների փոխանակման, համատեղ մոնիթորինգի, գիտական համագործակցության, ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ պլանավորման և բնապահպանական չափանիշների պահպանման վրա։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել ինչպես ջրային ռեսուրսների կայուն օգտագործմանը, այնպես էլ տարածաշրջանային վստահության և համագործակցության ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի Հանրապետության անդրսահմանային ջրային ռեսուրսների և համակարգերի կառավարման հիմնական խնդիրները, գնահատելու դրանց բնապահպանական, տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ կողմերը և ներկայացնելու կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Հետազոտությունը կարևորում է ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարումը, միջպետական համագործակցության զարգացումը, ջրի քանակի և որակի համատեղ վերահսկողությունը, կլիմայական փոփոխություններին հարմարվողականությունը, ջրային էկոհամակարգերի պաշտպանությունը և ժամանակակից մոնիթորինգային ու տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, ջրաբաններին, բնապահպաններին, աշխարհագրագետներին, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, իրավաբաններին, տնտեսագետներին, գիտաշխատողներին, բնօգտագործման ոլորտի մասնագետներին և ջրային անվտանգության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Սարի քաղաքի դպրոցների IX-XI դասարանների աշակերտների սիրտ-անոթային համակարգի տարիքային և գենդերային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ ուսումնական ծանրաբեռնվածության և քննական մտահուզական լարվածության պայմաններում։ Գրքում վերլուծվում են դեռահասների սիրտ-անոթային համակարգի ֆունկցիոնալ ցուցանիշները, դրանց փոփոխությունները տարբեր տարիքային խմբերում և տղաների ու աղջիկների օրգանիզմների առանձնահատկությունները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ուսումնական գործընթացի ինտենսիվության, քննությունների ժամանակ առաջացող հոգեբանական լարվածության և սթրեսային գործոնների ազդեցությունը սրտի աշխատանքի, զարկերակային ճնշման և այլ ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հետազոտական տվյալներ, առողջական վիճակի գնահատման մեթոդներ և դպրոցական միջավայրում սովորողների առողջության պահպանմանն ուղղված հիգիենիկ մոտեցումներ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի դպրոցական բժշկության, տարիքային ֆիզիոլոգիայի և առողջապահության ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով դեռահասների առողջության վերահսկման, ուսումնական պայմանների բարելավման և սթրեսի կանխարգելման գիտական հիմքերի ձևավորմանը։

Philosophy

Հրատարակությունը ներկայացնում է անտիկ հույն փիլիսոփա և պատմագիր Պլուտարքոսի բարոյագիտական երկերի հայերեն հրատարակությունը։ Պլուտարքոսի բարոյափիլիսոփայական ժառանգությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում համաշխարհային մտքի պատմության մեջ՝ անդրադառնալով մարդու բնավորությանը, առաքինություններին, բարոյական ընտրությանը, հասարակական պարտականություններին և անհատական կատարելագործման ուղիներին։ Նրա աշխատություններում քննարկվում են այնպիսի հիմնարար հարցեր, ինչպիսիք են խոհեմությունը, արդարությունը, չափավորությունը, ինքնատիրապետումը, ընկերությունը, մարդկային հարաբերությունները և իշխանության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքը։ Հեղինակը փիլիսոփայական մտքերը ներկայացնում է խրատական դատողությունների, դիտարկումների և կյանքի տարբեր իրավիճակներից բխող օրինակների միջոցով՝ ընթերցողին մղելով ինքնաճանաչման և սեփական վարքի վերանայման։ Պլուտարքոսի երկերը դարեր շարունակ ծառայել են որպես բարոյական դաստիարակության և դասական կրթության կարևոր նյութ՝ ազդեցություն ունենալով եվրոպական գրականության ու փիլիսոփայական մտածողության զարգացման վրա։ Հայերեն հրատարակությունը նշանակալի է անտիկ մշակութային ժառանգության թարգմանության և հայ ընթերցողին ներկայացման պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում բարոյագիտությամբ, անտիկ փիլիսոփայությամբ, դասական գրականությամբ և հայ թարգմանական մշակույթով զբաղվողների համար։