Շահութահարկի մեխանիզմի կատարելագործման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

Pedagogy

Այս աշխատանքը նվիրված է հագուստի դիզայնի դասընթացում ուսանողների ստեղծագործական երևակայության զարգացման մանկավարժական և մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ապագա դիզայների մասնագիտական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում տեխնիկական գիտելիքների, ձևակառուցման կանոնների և կարի տեխնոլոգիաների յուրացմամբ․ ստեղծագործական երևակայությունը դիզայներական մտածողության առանցքային բաղադրիչներից է, որը հնարավորություն է տալիս ստեղծել նոր, ինքնատիպ և գեղագիտական ամբողջական լուծումներ։ Աշխատության մեջ ստեղծագործական երևակայությունը դիտարկվում է որպես ուսանողի կարողություն՝ վերափոխելու արդեն գոյություն ունեցող պատկերացումները, համադրելու տարբեր գաղափարներ, նյութեր, ձևեր, գույներ և ոճական տարրեր ու դրանց հիման վրա ստեղծելու նոր հագուստային կերպարներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարելի է ուսումնական գործընթացը կազմակերպել այնպես, որ այն չսահմանափակվի պատրաստի նմուշների կրկնօրինակմամբ, այլ խթանի ինքնուրույն որոնումը, փորձարկումը և գաղափարների ազատ արտահայտումը։ Դասընթացում ստեղծագործական երևակայության զարգացման համար կարող են կիրառվել էսքիզավորման, ասոցիատիվ մտածողության, գաղափարների գեներացման, տարբեր ոճերի և մշակութային տարրերի համադրման, ձևի վերափոխման, գունային լուծումների որոնման և նյութերի փորձարարական ընտրության առաջադրանքներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տեսողական աղբյուրների հետ աշխատանքին, քանի որ արվեստի գործերը, ճարտարապետությունը, բնությունը, ազգային մշակույթը, ժամանակակից նորաձևությունը և առօրյա միջավայրը կարող են դառնալ նոր դիզայներական գաղափարների ձևավորման խթան։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև ուսանողների ստեղծագործական գործունեության փուլերը՝ գաղափարի առաջացումից և նախնական էսքիզից մինչև հագուստի ձևի, նյութի, գույնի և դեկորատիվ լուծումների վերջնական ընտրություն։ Այս գործընթացում կարևոր է սովորողի ինքնուրույնության աստիճանական բարձրացումը․ սկզբնական փուլում ուսանողին կարող են առաջարկվել ուղղորդող վարժություններ, իսկ հետագա փուլերում՝ ավելի բաց և անհատական ստեղծագործական խնդիրներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի դասավանդողի դերը, որը պետք է ոչ միայն փոխանցի մասնագիտական գիտելիքներ, այլև ստեղծի ստեղծագործական փորձարկումների համար բարենպաստ միջավայր, խրախուսի ինքնատիպ գաղափարները և ուսանողին օգնի վերածել նախնական պատկերացումը իրագործելի դիզայներական լուծման։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ուսանողների ստեղծագործական կարողությունների գնահատման չափանիշները՝ գաղափարի ինքնատիպությունը, գեղագիտական ամբողջականությունը, ձևի և բովանդակության համապատասխանությունը, նյութերի ու գույների նպատակային ընտրությունը, կոմպոզիցիոն լուծումը և գաղափարը գործնականորեն իրականացնելու կարողությունը։ Կարևոր է նաև ստեղծագործական սխալների նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորումը, քանի որ փորձարկումն ու ոչ ստանդարտ լուծումների որոնումը դիզայներական ստեղծագործության բնական մասն են։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հագուստի դիզայն դասավանդող դասախոսների, արվեստի և դիզայնի մանկավարժների, մեթոդիստների, դիզայներների, ուսանողների և կրթական ծրագրեր մշակողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դիտարկում է հագուստի դիզայնի դասընթացը որպես միջավայր, որտեղ մասնագիտական հմտությունների հետ զուգահեռ կարելի է նպատակային զարգացնել ստեղծագործական երևակայությունը, ինքնուրույն մտածողությունը, գեղագիտական ընկալումը և նորարարական դիզայներական լուծումներ ստեղծելու կարողությունը։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի ստատիկ կայունության գնահատման և հաշվարկման մեթոդների կատարելագործմանը, ինչպես նաև կայունության որոշման նոր չափանիշի մշակման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրներին։ Քննարկվում են էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի աշխատանքային ռեժիմների առանձնահատկությունները, գեներատորների և էլեկտրական ցանցերի փոխազդեցությունը, ինչպես նաև համակարգի հավասարակշռված աշխատանքի պահպանման պայմանները փոքր խանգարումների դեպքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստատիկ կայունության մաթեմատիկական նկարագրմանը, համակարգի պարամետրերի փոփոխությունների ազդեցությանը և կայունության սահմանային պայմանների որոշման մեթոդներին։ Ուսումնասիրվում են էլեկտրական բեռնվածքների, հզորությունների հոսքերի, լարման և համակարգի այլ ռեժիմային ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը՝ կայունության գնահատման ճշգրտության բարձրացման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում հաշվարկային ալգորիթմների մշակմանը, մաթեմատիկական մոդելավորման հնարավորություններին, գործող գնահատման մեթոդների համեմատական վերլուծությանը և նոր չափանիշի կիրառելիության հիմնավորմանը։ Կարևորվում են էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի հուսալիության բարձրացումը, վթարային իրավիճակների կանխարգելումը, աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալացումը և էներգահամակարգերի անվտանգ շահագործման ապահովումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել էլեկտրաէներգետիկայի մասնագետների, էլեկտրատեխնիկների, էներգահամակարգերի նախագծողների, մաթեմատիկական մոդելավորման հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Նիկոլ Աղբալյանի գրականագիտական հայացքների համակարգված ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա տեսական մոտեցումները գրականության, գեղագիտության և ազգային մշակույթի վերաբերյալ։ Վերլուծվում են նրա քննադատական սկզբունքները, գրական ստեղծագործության գնահատման չափանիշները, ինչպես նաև նրա պատկերացումները լեզվի, ոճի, ազգային ինքնության և գրական ավանդույթի փոխհարաբերությունների մասին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Աղբալյանի դերին որպես հայ գրական մտքի ձևավորող քննադատներից մեկի, որի աշխատությունները նպաստել են գրական արժեքների վերաիմաստավորմանը և նոր տեսական մոտեցումների ձևավորմանը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է նրա գիտական ժառանգության ազդեցությունը հայ գրականագիտության զարգացման վրա՝ ընդգծելով նրա տեսական մտքի կապը ժամանակի մշակութային և հասարակական գործընթացների հետ։

Culture

Մատենագիտական ցանկ՝ «Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ» թեմայով կարող է ներառել արդի գիտական, տեսական և վերլուծական աշխատություններ, որոնք ուսումնասիրում են ժամանակակից մշակույթի զարգացման միտումները, արվեստի նոր ձևերը, մեդիա և թվային մշակույթի ազդեցությունը, ինչպես նաև գլոբալացման պայմաններում ազգային մշակութային ինքնության փոփոխությունները։ Այդպիսի գրականության շարքում հաճախ ընդգրկվում են մշակութաբանության հիմնարար և արդի ուսումնասիրություններ, օրինակ՝ Զիգմունտ Բաումանի աշխատությունները հեղուկ արդիականության վերաբերյալ, որոնք վերլուծում են ժամանակակից հասարակության և մշակույթի փոփոխական բնույթը, ինչպես նաև Հենրի Ջենկինսի ուսումնասիրությունները կոնվերգենտ մեդիայի և մասնակցային մշակույթի մասին, որտեղ ներկայացվում է նոր մեդիա միջավայրի ազդեցությունը արվեստի և հանրային մշակույթի վրա։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև Ն. Բորիսովի և ժամանակակից ռուս մշակութաբանների աշխատությունները, որոնք անդրադառնում են արվեստի սոցիալ-մշակութային գործառույթներին, ինչպես նաև եվրոպական և ամերիկյան արվեստաբանության ժամանակակից ուղղությունները, որոնք ուսումնասիրում են հետմոդեռն արվեստը, ինտերակտիվ ինստալյացիաները և թվային արվեստի զարգացումը։ Հայկական մշակույթի համատեքստում կարող են ներառվել ժամանակակից հայ արվեստաբանների ուսումնասիրությունները, որոնք վերլուծում են ազգային արվեստի ինքնության պահպանումը և վերափոխումը գլոբալ մշակութային գործընթացների պայմաններում, ինչպես նաև ժամանակակից հայ գրականության և վիզուալ արվեստի փոխազդեցությունները։ Այս մատենագիտական ցանկը կարող է ծառայել որպես տեսական և մեթոդաբանական հիմք ուսանողների, հետազոտողների և արվեստի ոլորտի մասնագետների համար՝ ապահովելով ժամանակակից մշակութային գործընթացների բազմակողմանի ուսումնասիրություն և գիտական մեկնաբանություն։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է բարիում-ստրոնցիումի տիտանատի, մագնետիտի և մագնեզիում-ցինկային ֆերիտների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի մեթոդի կիրառմամբ։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է ժամանակակից նյութագիտության կարևոր խնդիրներից մեկը՝ ստանալ պահանջվող կառուցվածքով և կանխատեսելի ֆիզիկաքիմիական ու ֆունկցիոնալ հատկություններով անօրգանական նյութեր՝ հնարավորինս արդյունավետ, էներգախնայող և տեխնոլոգիապես կառավարելի եղանակով։ Ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզը առանձնանում է նրանով, որ ռեակցիայի սկզբնական ակտիվացումից հետո ջերմությունը հիմնականում առաջանում է հենց ընթացող քիմիական փոխազդեցության արդյունքում, ինչի շնորհիվ հնարավոր է նվազեցնել արտաքին տաքացման անհրաժեշտությունը և կրճատել նյութի սինթեզի տևողությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նշված նյութերի ստացման համար ելանյութերի ընտրության և դրանց փոխազդեցության օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը։ Սինթեզի ընթացքում ելանյութերի քիմիական բաղադրությունը, հարաբերակցությունը, մասնիկների չափը, խառնման աստիճանը և նախնական մշակման պայմանները կարող են էականորեն ազդել ռեակցիայի ընթացքի, առաջացող ջերմային ռեժիմի և վերջնական նյութի կառուցվածքի վրա։ Հետևաբար տեխնոլոգիայի մշակման համար անհրաժեշտ է որոշել այնպիսի բաղադրական և գործընթացային պայմաններ, որոնք կապահովեն նպատակային փուլերի ձևավորումը և նվազագույնի կհասցնեն կողմնակի միացությունների առաջացումը։ Բարիում-ստրոնցիումի տիտանատը դիտարկվում է որպես ֆունկցիոնալ կերամիկական նյութ, որի հատկությունները պայմանավորված են բյուրեղային կառուցվածքով և բաղադրության մեջ առկա բաղադրիչների հարաբերակցությամբ։ Դրա ստացման տեխնոլոգիայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել բաղադրության և սինթեզի պայմանների ազդեցությունը նյութի կառուցվածքային ու ֆիզիկական բնութագրերի վրա։ Այսպիսի նյութերը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել դիէլեկտրիկ, էլեկտրական և այլ ֆունկցիոնալ հատկություններ պահանջող տեխնիկական կիրառությունների համար։ Մագնետիտի ուսումնասիրության դեպքում կարևոր նշանակություն ունի երկաթի օքսիդային համակարգի ձևավորումը և ստացված նյութի փուլային ու մագնիսական բնութագրերի վերահսկումը։ Մագնետիտը բնորոշվում է մագնիսական հատկություններով, ուստի դրա ստացման տեխնոլոգիական պայմանները պետք է ընտրվեն այնպես, որ հնարավոր լինի ստանալ անհրաժեշտ փուլային կազմով և բավարար կայունությամբ նյութ։ Սինթեզի ջերմաստիճանը, գործընթացի տևողությունը, ելանյութերի հարաբերակցությունը և միջավայրի պայմանները կարող են ազդել վերջնական արտադրանքի կառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Մագնեզիում-ցինկային ֆերիտների ստացման ուսումնասիրությունը ևս կապված է բազմաբաղադրիչ օքսիդային համակարգերի ձևավորման և դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների վերահսկման հետ։ Ֆերիտները կարևոր մագնիսական կերամիկական նյութեր են, որոնց հատկությունները կախված են քիմիական բաղադրությունից, բյուրեղային կառուցվածքից, մասնիկների չափից և սինթեզի պայմաններից։ Մագնեզիումի և ցինկի հարաբերակցության փոփոխությունը կարող է հանգեցնել նյութի մագնիսական և էլեկտրական հատկությունների փոփոխության, ուստի տեխնոլոգիայի մշակման ժամանակ կարևոր է որոշել օպտիմալ բաղադրությունը։ Աշխատության առանցքային խնդիրներից է ինքնատարածվող սինթեզի գործընթացի ջերմային և կինետիկ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Ռեակցիայի տարածման արագությունը, առավելագույն ջերմաստիճանը, այրման ալիքի կայունությունը և ռեակցիայի ամբողջականությունը կարևոր պարամետրեր են ստացվող նյութի որակի համար։ Այս ցուցանիշների վերահսկումը հնարավորություն է տալիս կարգավորել սինթեզի պայմանները և ստանալ կանխատեսելի հատկություններով արտադրանք։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել նաև նախնական խառնուրդի խտությունը և ձևավորման պայմանները, քանի որ դրանք կարող են ազդել ռեակցիայի տարածման և վերջնական նյութի ծակոտկենության վրա։ Ստացված նյութերի բնութագրման համար կարևոր են ֆիզիկաքիմիական և կառուցվածքային հետազոտության մեթոդները։ Դրանց միջոցով հնարավոր է որոշել բյուրեղային փուլերի կազմը, մասնիկների ձևն ու չափերը, նյութի միկրոկառուցվածքը, քիմիական բաղադրությունը և այլ հատկություններ։ Ռենտգենակառուցվածքային վերլուծությունը կարող է օգտագործվել ձևավորված բյուրեղային փուլերի նույնականացման և դրանց հարաբերակցության գնահատման համար, իսկ մանրադիտակային ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս գնահատել մասնիկների և ծակոտիների կառուցվածքը։ Կախված նյութի տեսակից՝ կարող են ուսումնասիրվել նաև մագնիսական, էլեկտրական, դիէլեկտրական և ջերմային հատկությունները։ Աշխատության տեխնոլոգիական նշանակությունը պայմանավորված է տարբեր նյութերի ստացման միասնական և համեմատաբար արդյունավետ մեթոդի մշակման հնարավորությամբ։ Ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզը կարող է ունենալ մի շարք առավելություններ՝ էներգիայի համեմատաբար ցածր ծախս, գործընթացի կարճ տևողություն, տեխնոլոգիական փուլերի պարզեցման հնարավորություն և բարձր ջերմաստիճանային ռեժիմի ինքնուրույն ձևավորում։ Միաժամանակ մեթոդի կիրառումը պահանջում է ռեակցիայի պայմանների մանրակրկիտ վերահսկում, քանի որ չափազանց արագ կամ անհավասար ընթացող գործընթացը կարող է հանգեցնել ոչ ցանկալի փուլերի առաջացման կամ նյութի անհամասեռ կառուցվածքի ձևավորման։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիր է նաև ստացված նյութերի հատկությունների և տեխնոլոգիական պարամետրերի միջև փոխկապակցվածության բացահայտումը։ Սինթեզի պայմանների փոփոխության միջոցով հնարավոր է նպատակային կերպով կարգավորել նյութերի կառուցվածքը և, հետևաբար, դրանց ֆունկցիոնալ բնութագրերը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տեխնոլոգիան հարմարեցնել տարբեր կիրառությունների պահանջներին և ընտրել յուրաքանչյուր նյութի համար առավել արդյունավետ ռեժիմներ։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ էլեկտրոնային և էլեկտրատեխնիկական նյութերի, մագնիսական կերամիկաների, ֆունկցիոնալ ծածկույթների և այլ հատուկ նշանակության անօրգանական նյութերի ստացման համար։ Ստացված նյութերի հատկությունների նպատակային կարգավորումը կարող է ընդլայնել դրանց կիրառման հնարավորությունները և հիմք ստեղծել տեխնոլոգիական գործընթացների հետագա կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է անօրգանական քիմիայի, նյութագիտության, պինդմարմնային քիմիայի և բարձր ջերմաստիճանային տեխնոլոգիաների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով մշակել բարիում-ստրոնցիումի տիտանատի, մագնետիտի և մագնեզիում-ցինկային ֆերիտների ստացման արդյունավետ տեխնոլոգիական պայմաններ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինքնատարածվող սինթեզի ընթացքում ընթացող գործընթացների առանձնահատկությունները, գնահատելու դրանց ազդեցությունը ստացվող նյութերի կառուցվածքի և հատկությունների վրա և ձևավորելու տվյալ նյութերի ստացման համար առավել նպատակահարմար տեխնոլոգիական մոտեցումներ։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է կաթնատամների վերականգնողական և օրթոպեդիկ ստոմատոլոգիայի շրջանակում ներպուլպային հենարանների ու ատամների կառուցվածքային վերականգնման նոր մոտեցումների մշակման և գնահատման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում մանկական տարիքում զգալիորեն վնասված կաթնատամների ձևի և գործառույթի պահպանման հնարավորություններն են՝ հաշվի առնելով դրանց անատոմիական առանձնահատկությունները, ժամանակավոր բնույթը և մշտական ատամնաշարի հետագա բնական զարգացման անհրաժեշտությունը։ Քննվում է ներպուլպային հենարանների կիրառման ընդհանուր նշանակությունը վերականգնողական կառուցվածքի կայունության ապահովման տեսանկյունից, ինչպես նաև այն կենսամեխանիկական և կլինիկական գործոնները, որոնք կարող են ազդել վերականգնման արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կաթնատամների կառուցվածքային առանձնահատկություններին, պահպանված ատամնային հյուսվածքների վիճակին, ծամողական ծանրաբեռնվածության բաշխմանը և վերականգնողական նյութերի ու օրթոպեդիկ կառուցվածքների փոխազդեցությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր կառուցվածքային լուծումներ՝ գնահատելով դրանց ամրությունը, կայունությունը, ֆունկցիոնալ համապատասխանությունը և մանկական ստոմատոլոգիայում կիրառելիությունը։ Կարևորվում է նաև վերականգնված ատամի արտաքին ձևի և բնական ատամնաշարի հետ ներդաշնակության պահպանումը, քանի որ կաթնատամները մասնակցում են ոչ միայն ծամողական գործառույթին, այլև խոսքի ձևավորմանը և մշտական ատամների համար անհրաժեշտ տարածության պահպանմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ օրթոպեդիկ կառուցվածքների նկատմամբ ներկայացվող կենսաբանական և մեխանիկական պահանջներին՝ հատկապես հաշվի առնելով աճող օրգանիզմի առանձնահատկությունները։ Նոր մեթոդների գնահատման ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի դրանց կանխատեսելիության, հուսալիության և երկարաժամկետ կլինիկական նպատակահարմարության ուսումնասիրությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկական, օրթոպեդիկ և վերականգնողական ստոմատոլոգիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն հիմնավորել կաթնատամների կառուցվածքային վերականգնման առավել արդյունավետ սկզբունքները և նպաստել մանկական ատամնաբուժական օգնության որակի կատարելագործմանը։