Շինարարական ջերմամեկուսիչ իրեր և կոնստրուկցիաներ թեթև բետոններից

Technology

Սննդագիտության, կենսաքիմիայի և սննդամթերքի պահպանման տեխնոլոգիաների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ծիածանափայլ իշխանի (Oncorhynchus mykiss) ճարպաթթուների և ամինաթթուների քանակական ու որակական կազմի փոփոխությունների ուսումնասիրությանը երկարատև սառեցված պահպանման պայմաններում։ Քննության են առնվում ձկան մկանային հյուսվածքի կենսաքիմիական կազմը, սպիտակուցների և լիպիդների սննդային նշանակությունը, ինչպես նաև ցածր ջերմաստիճանների ազդեցությունը դրանց կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հագեցած և չհագեցած ճարպաթթուների հարաբերակցությանը, անփոխարինելի ամինաթթուների պարունակությանը և պահպանման ընթացքում դրանց հնարավոր փոփոխություններին։ Վերլուծվում են լիպիդների օքսիդացման, սպիտակուցների կառուցվածքային փոփոխությունների և կենսաքիմիական այլ գործընթացների ազդեցությունները ձկան սննդային արժեքի ու որակական ցուցանիշների վրա։ Քննարկվում են սառեցման և պահպանման ջերմաստիճանային պայմանների, պահպանման տևողության, փաթեթավորման և հումքի սկզբնական որակի նշանակությունը ճարպաթթվային ու ամինաթթվային կազմի պահպանման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ճարպաթթուների քրոմատոգրաֆիական որոշման, ամինաթթվային կազմի լաբորատոր վերլուծության և տարբեր ժամանակահատվածներում ստացված արդյունքների համեմատական գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում ձկան սննդային արժեքի պահպանման, օքսիդացման գործընթացների սահմանափակման, որակի վերահսկման և սառեցված արտադրանքի պահպանման ժամկետների գիտական հիմնավորման հարցերին։ Կարևորվում է ստացված տվյալների հնարավոր կիրառությունը ձկնամթերքի վերամշակման, սառնարանային պահպանման տեխնոլոգիաների կատարելագործման և սպառողին անվտանգ ու որակյալ արտադրանք տրամադրելու գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սննդամթերքի կենսաքիմիայի, ձկնամթերքի տեխնոլոգիայի, սննդային անվտանգության և սառնարանային պահպանման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Biology

Род Scilla sensu lato во флоре Армении представляет собой таксономически сложную группу луковичных геофитов семейства Asparagaceae (подсемейство Scilloideae), распространённых в горных и предгорных районах страны и характеризующихся высокой морфологической изменчивостью и спорностью видовых границ. По данным современных флористических обзоров и таксономических ревизий, во флоре Армении род Scilla представлен примерно 6 подтверждёнными видами, при этом ряд таксонов ранее включался в более широкое понимание (sensu lato) рода и рассматривался в разных интерпретациях как самостоятельные виды или синонимы. К числу достоверно фиксируемых таксонов относятся: Scilla armena, S. siberica, S. caucasica, S. monanthos, S. mischtschenkoana и S. rosenii . Особое внимание в систематике Scilla sensu lato в Армении уделяется комплексу видов S. siberica – S. armena – S. caucasica, который демонстрирует выраженную морфологическую близость (форма листьев, окраска околоцветника, строение тычинок и фенология), что приводит к различным таксономическим интерпретациям в литературе. В некоторых ревизиях также отмечается, что Scilla winogradowii рассматривается как синоним S. monanthos, что дополнительно уточняет видовой состав группы в регионе .

Other Subjects

Ագրոնոմիական, հողագիտական և գյուղատնտեսական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Արցախի տարբեր հողակլիմայական գոտիներում աշնանացան ցորենի ցանքերի հողի ջրային ռեժիմի ուսումնասիրությանը և դրա արդյունավետ կարգավորման ուղիների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում հողի խոնավության ձևավորման և փոփոխության օրինաչափությունները, մթնոլորտային տեղումների, օդի ջերմաստիճանի, գոլորշիացման և հողային պայմանների ազդեցությունը ցորենի աճի ու զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր հողակլիմայական գոտիների հողերի ջրաֆիզիկական հատկություններին, խոնավության կուտակման ու պահպանման հնարավորություններին և բույսերի ջրապահովվածության առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են աշնանացան ցորենի զարգացման փուլերում ջրի պահանջի փոփոխությունները, հողի խոնավության պակասի հնարավոր ազդեցությունը բույսերի ֆիզիոլոգիական գործընթացների, բերքի կառուցվածքային տարրերի և հատիկի արտադրողականության վրա։ Քննարկվում են հողի մշակության եղանակների, ցանքի ժամկետների, բուսական մնացորդների պահպանման, պարարտացման և ոռոգման հնարավոր ազդեցությունները հողի ջրային ռեժիմի կարգավորման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել դաշտային փորձերի, հողի խոնավության պարբերական չափումների, ագրոօդերևութաբանական դիտարկումների և ստացված տվյալների համեմատական վերլուծության մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում հողակլիմայական տարբեր պայմաններում ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, հողի խոնավության պահպանման ագրոտեխնիկական միջոցառումներին և երաշտային երևույթների բացասական ազդեցության մեղմացման հնարավորություններին։ Կարևորվում է աշնանացան ցորենի կայուն բերքատվության ապահովումը՝ հողի ջրային ռեժիմի գիտականորեն հիմնավորված կարգավորման և տեղական պայմաններին համապատասխան մշակության տեխնոլոգիաների ընտրության միջոցով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոօդերևութաբանության, գյուղատնտեսական ջրային ռեսուրսների կառավարման և հացահատիկային մշակաբույսերի արտադրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Pedagogy

Այս հրատարակությունը Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի գիմնազիական դասարաններ ընդունվելու կարգը և ուսումնական ծրագրերը ներկայացնող պատմական-կրթական աղբյուր է, որը կարևոր տեղեկություններ է տալիս Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում գործող այս նշանավոր կրթական հաստատության կառուցվածքի, ընդունելության պահանջների և ուսումնառության բովանդակության մասին։ Լազարյան ինստիտուտը Մոսկվայում գործող հայկական ծագմամբ կրթական հաստատություն էր, որը հիմնադրվել էր 1815 թվականին և գործել է մինչև 1919 թվականը։ Սկզբնական շրջանում այն միջնակարգ կրթական հաստատություն էր, իսկ հետագայում վերածվեց ավելի լայն կրթական համակարգի, որտեղ համատեղվում էին գիմնազիական և արևելագիտական մասնագիտական ուսուցումը։ Հրատարակության բովանդակային նշանակությունը հատկապես կապված է գիմնազիական դասարան ընդունվելու համար նախատեսված գիտելիքների և պահանջների համակարգման հետ։ Նման կանոնակարգերը սահմանում էին, թե ինչ պատրաստվածություն պետք է ունենար դիմորդը, ինչ առարկաներից էր անհրաժեշտ քննություն հանձնել և ինչ մակարդակի գիտելիքներ էին ակնկալվում ընդունվելու պահին։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու ժամանակի միջնակարգ կրթության չափորոշիչների, ուսումնական առարկաների կառուցվածքի և կրթական գործընթացի կազմակերպման մասին։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն վերաբերում է ոչ միայն ընդհանուր կրթությանը, այլև այն հաստատությանը, որի հիմնական մասնագիտացումը արևելյան լեզուների և արևելագիտության ոլորտն էր։ Լազարյան ինստիտուտում արևելյան լեզուների նկատմամբ ուշադրությունը ժամանակի ընթացքում դարձավ հաստատության հիմնական տարբերակիչ առանձնահատկություններից մեկը։ Դասավանդվում էին հայերեն, արաբերեն, պարսկերեն և թուրքերեն լեզուներ ու գրականություններ, իսկ հաստատությունը հետագայում դարձավ նաև Ռուսաստանում արևելագիտության կարևոր կենտրոններից մեկը։ Գիմնազիական կրթությունը, սակայն, չէր սահմանափակվում արևելյան լեզուներով։ Հաստատության դասընթացը ընդհանուր առմամբ մոտ էր կայսրության գիմնազիական ծրագրերին, և դրա շրջանավարտները 1835 թվականից ստանում էին գիմնազիայի շրջանավարտների իրավունքներ։ Հետագայում կրթական կառուցվածքը մի քանի անգամ փոփոխվեց․ 1848 թվականից հաստատությունը համատեղում էր ընդհանուր միջնակարգ՝ գիմնազիական դասարանների, և բարձրագույն մասնագիտական՝ հատուկ դասարանների կրթությունը։ Հետևաբար այս փաստաթուղթը կարևոր է ոչ միայն ընդունելության տեխնիկական կանոնները հասկանալու, այլև այն կրթական համակարգի կառուցվածքը վերականգնելու համար, որի շրջանակում պատրաստվում էին ապագա ուսուցիչներ, թարգմանիչներ, պետական ծառայողներ և արևելագիտության մասնագետներ։ Լազարյան ինստիտուտի առանձնահատկություններից էր նաև հայկական կրթական և մշակութային գործառույթների համադրումը ռուսական կայսերական կրթական համակարգի հետ։ Հաստատությունը կապված էր Մոսկվայի հայկական համայնքի հետ և երկար ժամանակ կարևոր դեր էր կատարում հայ երիտասարդների կրթության գործում։ Գիմնազիական դասարաններում հայ աշակերտների համար նախատեսվում էր նաև հայոց լեզվի և Հայ Առաքելական եկեղեցու կրոնական ուսուցում, ինչը ցույց է տալիս, որ ընդհանուր կայսերական կրթական ծրագրի շրջանակում պահպանվում էին ազգային և դավանական կրթության առանձին բաղադրիչներ։ Ուսումնական ծրագրերի տեսանկյունից փաստաթուղթը արժեքավոր է նրանով, որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի կրթության բովանդակային առաջնահերթությունները։ Դպրոցական կրթության մեջ կարևոր դեր ունեին լեզուները, գրականությունը, պատմությունը, աշխարհագրությունը, մաթեմատիկական և բնական գիտությունները, ինչպես նաև դասական կրթությանը բնորոշ այլ առարկաներ։ Այս առարկաների համադրությունը ցույց է տալիս, որ հաստատությունը ձգտում էր ապահովել ոչ միայն մասնագիտական, այլև լայն ընդհանուր կրթություն։ Միաժամանակ արևելյան լեզուների նկատմամբ հատուկ ուշադրությունը ապագա շրջանավարտներին տալիս էր այնպիսի մասնագիտական պատրաստվածություն, որը հատկապես կարևոր էր Ռուսաստանի և Հարավային Կովկասի վարչական, դիվանագիտական ու մշակութային միջավայրում։ Հրատարակության պատմական արժեքը մեծանում է նաև այն պատճառով, որ այն ներկայացնում է կրթական կանոնակարգը ոչ թե հետագա պատմաբանի մեկնաբանությամբ, այլ ժամանակաշրջանին մոտ սկզբնաղբյուրային ձևով։ Այսպիսի փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպիսի պահանջներ էր պաշտոնապես սահմանում հաստատությունը դիմորդների համար և ինչ գիտելիքներ էր ակնկալում կրթության հաջորդ աստիճան անցնող աշակերտներից։ Դրանք նաև կարող են օգտագործվել կրթական պատմության, դպրոցական ծրագրերի զարգացման և Ռուսական կայսրության կրթական քաղաքականության ուսումնասիրության ժամանակ։ Լազարյան ինստիտուտի գործունեությունը սերտորեն կապված էր նաև արևելագիտության զարգացման հետ։ Հաստատությունում դասավանդել են այնպիսի հայտնի գիտնականներ և մանկավարժներ, ինչպիսիք են Վ. Ա. Գորդլևսկին, Ֆ. Ե. Կորշը, Ա. Ե. Կրիմսկին, Վ. Ֆ. Միլլերը, Ստեփան Նազարյանը և Ն. Օ. Էմինը։ Հաստատության գրադարանը ներառում էր պատմության, աշխարհագրության, լեզվաբանության և արևելագիտության հարուստ հավաքածուներ, այդ թվում՝ արժեքավոր ձեռագրեր։ Հրատարակության մատենագիտական հետքերը վկայում են, որ այն առանձին ընդգրկված է Լազարյանների ընտանիքին և ինստիտուտին նվիրված գրքային հավաքածուներում։ Նույն թեմատիկ շարքում պահպանվել են նաև ինստիտուտի ուսանողների ընդունելության, հատուկ դասարանների քննությունների և ուսուցման վերաբերյալ այլ կանոնակարգեր, ինչը հնարավորություն է տալիս այս հրատարակությունը դիտարկել ավելի լայն փաստաթղթային համալիրի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, այս աղբյուրը կարևոր է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի կրթական համակարգի, Լազարյան ինստիտուտի պատմության, հայ կրթական և մշակութային կյանքի, ինչպես նաև արևելագիտական կրթության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հատկապես օգտակար լինել կրթության պատմությամբ, հայ-ռուսական մշակութային կապերով, Լազարյան ինստիտուտի գործունեությամբ, հայագիտությամբ և արևելագիտության պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, մանկավարժներին, գրականագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Mathematics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է երկչափ կոնֆորմ դաշտի տեսություններին, որոնցում առկա են դեֆեկտներ և սահմաններ՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես են այդ կառուցվածքները փոխում տեսության սիմետրիաները, դաշտերի փոխազդեցությունները և ֆիզիկական դիտարկելի մեծությունները։ Աշխատանքը գտնվում է քվանտային դաշտի տեսության և մաթեմատիկական ֆիզիկայի կարևորագույն ուղղություններից մեկի շրջանակում, որտեղ կոնֆորմ սիմետրիան հնարավորություն է տալիս խիստ սահմանափակումներ դնել տեսության կառուցվածքի վրա։ Դեֆեկտները կարելի է պատկերացնել որպես տարածության մեջ ներդրված ենթաբազմություններ, որոնց հատման կամ հատկանիշների փոփոխության դեպքում դաշտերը կարող են ձեռք բերել ոչ սովորական սահմանային պայմաններ, իսկ սահմանները ներկայացնում են համակարգի եզրային երկրաչափությունն ու դրա հետ կապված ֆիզիկական պայմանները։ Ուսումնասիրության կարևոր թեմաներից են դեֆեկտների և սահմանների համատեղելիությունը կոնֆորմ սիմետրիայի հետ, դրանց վրա տեղայնացված աստիճանների ազատությունը, սահմանային և դեֆեկտային օպերատորների հատկությունները, ինչպես նաև տարբեր տեսությունների միջև հնարավոր երկվությունները և փոխհարաբերությունները։ Երկչափ դեպքը առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ այստեղ կոնֆորմ սիմետրիան չափազանց ուժեղ է և թույլ է տալիս բազմաթիվ խնդիրներ ուսումնասիրել վերլուծական, հանրահաշվական և երկրաչափական մեթոդներով։ Նման մոտեցումները կիրառվում են ոչ միայն մաքուր տեսական ֆիզիկայում, այլև վիճակագրական ֆիզիկայի կրիտիկական համակարգերի, լարերի տեսության, քվանտային նյութի և ընդհանրապես քվանտային համակարգերի սահմանային երևույթների ուսումնասիրության մեջ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել այն ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են խորանալ կոնֆորմ դաշտի տեսության ժամանակակից խնդիրների, սահմանային պայմանների, դեֆեկտների և դրանց առաջացրած նոր ֆիզիկական ու մաթեմատիկական կառուցվածքների մեջ։

Other Subjects

Գրական և բանահյուսական բնույթի այս ժողովածուն ներկայացնում է հայկական ժողովրդական հեքիաթների, ավանդությունների և երևակայական պատմությունների ընտրանի՝ արտացոլելով հայ ժողովրդի բանավոր ստեղծագործության հարուստ ավանդույթները։ Պատմություններում միահյուսվում են հրաշապատում իրադարձությունները, առասպելական կերպարները, բարու և չարի պայքարը, փորձությունների հաղթահարումը, արդարության որոնումը և մարդկային բարոյական արժեքների կարևորությունը։ Հեքիաթային աշխարհում կարող են հանդիպել թագավորներ ու արքայադուստրեր, խիզախ հերոսներ, իմաստուն մարդիկ, կախարդական արարածներ և խորհրդանշական առարկաներ, որոնց միջոցով ներկայացվում են ժողովրդական պատկերացումները կյանքի, երջանկության, սիրո, հավատարմության, քաջության և արդարության մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն պատմությունների խորհրդանշական ու դաստիարակչական շերտերը, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտելու հայկական ավանդական մշակույթի աշխարհընկալումը և բարոյական գաղափարները։ Ժողովածուն միաժամանակ նպաստում է հայկական բանահյուսական ժառանգության պահպանմանը և այն ավելի լայն ընթերցողական շրջանակներին ներկայացնելուն։ Պատմությունների պարզ ու պատկերավոր կառուցվածքը դրանք հետաքրքիր է դարձնում ինչպես պատանի, այնպես էլ մեծահասակ ընթերցողների համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև հայ գրականության, բանահյուսության, ժողովրդական մշակույթի և հեքիաթների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։