Discover other interesting and useful materials

    Here is a collection of other files that may interest you and help in your studies or creative work. To see more, you can go to the materials section
    Online

    Philosophy

    «Բաց հասարակությունը» որպես համաշխարհայնացման սոցիոմշակութային մոդել

    Աշխատությունը նվիրված է «բաց հասարակություն» գաղափարի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես համաշխարհայնացման սոցիոմշակութային հնարավոր մոդել։ Հետազոտության կենտրոնում բաց հասարակության հիմնական արժեքներն ու սկզբունքներն են՝ ազատությունը, բազմակարծությունը, հանդուրժողականությունը, անհատի իրավունքների պաշտպանությունը, հասարակական մասնակցությունը և տեղեկատվության ու գաղափարների ազատ շրջանառությունը։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել այս գաղափարի փիլիսոփայական հիմքերը և դրա ձևավորումը ժամանակակից հասարակական մտքում՝ անդրադառնալով բաց և փակ հասարակական համակարգերի տարբերություններին։ Համաշխարհայնացման պայմաններում բաց հասարակությունը դիտարկվում է որպես տարբեր մշակույթների, հասարակությունների և քաղաքական համակարգերի միջև փոխազդեցության և երկխոսության կազմակերպման հնարավոր ձև։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է գլոբալացման ազդեցությունը ազգային մշակույթների, ինքնության, արժեքային համակարգերի և հասարակական հարաբերությունների վրա։ Միաժամանակ կարող են վերլուծվել այն հակասությունները, որոնք առաջանում են բացության և ազգային ինքնության պահպանման, մշակութային բազմազանության և համընդհանուր արժեքների, ազատ տեղեկատվական միջավայրի և սոցիալական վերահսկողության միջև։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ժողովրդավարական ինստիտուտների, քաղաքացիական հասարակության, մարդու իրավունքների և իրավական պետության դերին՝ որպես բաց հասարակության կենսունակության հիմնական պայմանների։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների զարգացմանը, որոնք մեծացրել են հասարակությունների փոխկապակցվածությունը, արագացրել գաղափարների տարածումը և միաժամանակ առաջացրել նոր սոցիալական ու մշակութային մարտահրավերներ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե որքանով կարող է բաց հասարակության մոդելը նպաստել գլոբալ աշխարհում միջմշակութային երկխոսությանը, սոցիալական համագործակցությանը և մարդու ազատությունների ընդլայնմանը՝ հաշվի առնելով դրա հնարավոր սահմանափակումներն ու հակասությունները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, սոցիոլոգներին, քաղաքագետներին, մշակութաբաններին, գլոբալացման գործընթացներն ուսումնասիրող հետազոտողներին և հասարակական գիտությունների համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

    Updated: 2026-09-23
    «Բաց հասարակությունը» որպես համաշխարհայնացման սոցիոմշակութային մոդել
    Online

    Other Subjects

    Կարտոֆիլի վիրուսազերծ տնկանյութի սորտաթարմացման ժամկետների ուսումնասիրությունը ՀՀ նախալեռնային գոտու պայմաններում

    Գրքում ուսումնասիրվում է կարտոֆիլի վիրուսազերծ տնկանյութի սորտաթարմացման ժամկետների արդյունավետությունը Հայաստանի Հանրապետության նախալեռնային գոտու պայմաններում, վերլուծվում են սերմանյութի որակի պահպանման, վիրուսային վարակների տարածման և բերքատվության նվազման միջև կապերը, դիտարկվում են տարբեր սորտերի կենսաբանական առանձնահատկությունները և դրանց դիմացկունությունը վիրուսային հիվանդությունների նկատմամբ, ներկայացվում են սերմնարտադրության և վերարտադրության փուլերը, ինչպես նաև տնկանյութի պարբերական թարմացման անհրաժեշտության գիտական հիմքերը, գնահատվում են ագրոկլիմայական պայմանների ազդեցությունը մշակաբույսի առողջության և արտադրողականության վրա, կիրառվում են դաշտային փորձարկումների և համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ օպտիմալ թարմացման ժամկետների որոշման համար, առաջարկվում են գործնական լուծումներ՝ ուղղված կարտոֆիլի արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը, հիվանդությունների կանխարգելմանը և գյուղատնտեսական կայուն զարգացման ապահովմանը, աշխատանքը միավորում է ագրոբիոլոգիական, վիրուսաբանական և արտադրական մոտեցումները՝ ծառայելով որպես կիրառական ուղեցույց գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների համար։

    Updated: 2026-09-17
    Կարտոֆիլի վիրուսազերծ տնկանյութի սորտաթարմացման ժամկետների ուսումնասիրությունը ՀՀ նախալեռնային գոտու պայմաններում
    Online

    Culture

    Պոլիֆոնիկ գրելաոճի որոշ առանձնահատկությունները XX դարի II կեսի հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում

    Աշխատությունը նվիրված է XX դարի երկրորդ կեսի հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում պոլիֆոնիկ մտածողության և բազմաձայն գրելաոճի առանձնահատկությունների երաժշտագիտական ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տարբեր ձայների ինքնուրույն զարգացման, դրանց փոխհարաբերությունների, հակադրության և միաժամանակյա հնչողության կազմակերպման սկզբունքների վրա՝ բացահայտելով պոլիֆոնիայի դերը երաժշտական ձևի և գեղարվեստական արտահայտչականության կառուցման գործընթացում։ Դիտարկվում են ավանդական պոլիֆոնիկ տեխնիկայի և ժամանակակից կոմպոզիցիոն միջոցների փոխազդեցությունները, ինչպես նաև այն եղանակները, որոնցով հայ հեղինակները վերաիմաստավորել են դասական բազմաձայնության սկզբունքները նոր երաժշտական լեզվի պայմաններում։ Ուսումնասիրվում են իմիտացիոն զարգացումը, կանոնային և ֆուգային սկզբունքները, հակադիր ձայների համադրումը, թեմատիկ նյութի բազմաձայն մշակումը, օստինատային կառուցվածքները և պոլիֆոնիկ հյուսվածքի կազմակերպման այլ ձևեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պոլիֆոնիկ և հոմոֆոն-հարմոնիկ մտածողության փոխհարաբերությանը, դրանց միաձուլման եղանակներին և երաժշտական ստեղծագործության ընդհանուր դրամատուրգիայի մեջ բազմաձայնության կատարած գործառույթներին։ Քննարկվում է նաև հայկական ազգային երաժշտական ավանդույթների ազդեցությունը կոմպոզիտորական մտածողության վրա՝ ուսումնասիրելով ժողովրդական և հոգևոր երաժշտությունից բխող մեղեդային, ռիթմական ու ինտոնացիոն տարրերի ներգրավումը բազմաձայն կառուցվածքների մեջ։ Այս համատեքստում պոլիֆոնիան դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեխնիկական հնարքների համակարգ, այլև որպես անհատական հեղինակային ոճի և ազգային երաժշտական մտածողության արտահայտման կարևոր միջոց։ Տարբեր ստեղծագործությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կոմպոզիտորների մոտեցումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները, հետևել բազմաձայն գրելաոճի զարգացման միտումներին և գնահատել նորարարական լուծումների նշանակությունը ժամանակակից հայկական երաժշտության մեջ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական կոմպոզիտորական դպրոցի ոճական առանձնահատկությունների, երաժշտական լեզվի զարգացման և եվրոպական մասնագիտական ավանդույթների հետ դրա փոխհարաբերությունների ուսումնասիրման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, կոմպոզիտորների, երաժշտության տեսաբանների, կատարողների, երաժշտական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների դասախոսների և ուսանողների համար։

    Updated: 2026-09-17
    Պոլիֆոնիկ գրելաոճի որոշ առանձնահատկությունները XX դարի II կեսի հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում
    Online

    Geography

    Оценка экологического риска химических предприятий (на примере производств соляной кислоты и ацетилена)

    Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է քիմիական ձեռնարկությունների էկոլոգիական ռիսկերի գնահատմանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով աղաթթվի և ացետիլենի արտադրական գործընթացներին, որոնք բնութագրվում են բարձր վտանգավորությամբ և շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր նշանակալի ազդեցությամբ։ Աշխատությունը վերլուծում է արտադրական ցիկլերում առաջացող արտանետումները, թունավոր նյութերի արտահոսքի հավանական աղբյուրները, ինչպես նաև վթարային իրավիճակների առաջացման ռիսկերը՝ ընդգրկելով օդային, ջրային և հողային միջավայրերի աղտոտման մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կիրառվում են էկոլոգիական մոնիթորինգի, ռիսկի քանակական գնահատման և սցենարային մոդելավորման մեթոդներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել հնարավոր վթարների հավանականությունն ու դրանց հետևանքների ծանրությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական անվտանգության համակարգերին, կանխարգելիչ միջոցառումներին և տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման հնարավորություններին՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել վտանգավոր արտանետումները և բարձրացնել շրջակա միջավայրի պաշտպանվածության մակարդակը։ Աշխատությունը նաև համադրում է միջազգային փորձը և արդյունաբերական անվտանգության ժամանակակից մոտեցումները՝ առաջարկելով էկոլոգիական ռիսկերի կառավարման արդյունավետ ռազմավարություններ քիմիական արտադրության ոլորտում։

    Updated: 2026-09-20
    Оценка экологического риска химических предприятий (на примере производств соляной кислоты и ацетилена)
    Online

    Other Subjects

    Искусственное освещение как фактор организации архитектурной среды (на примере центра г. Еревана)

    Աշխատությունը նվիրված է արհեստական լուսավորության դերին ճարտարապետական միջավայրի կազմակերպման և քաղաքային տարածքների գեղագիտական ու գործառական ձևավորման գործընթացում՝ Երևանի կենտրոնի օրինակով։ Գրքում ուսումնասիրվում են լուսային նախագծման սկզբունքները, լուսավորության ազդեցությունը քաղաքային տարածքների ընկալման, տարածական կողմնորոշման և բնակիչների ու այցելուների վարքագծի վրա։ Հեղինակը վերլուծում է Երևանի կենտրոնական հատվածների լուսային լուծումները՝ դիտարկելով փողոցների, հրապարակների, հասարակական շենքերի և ճարտարապետական հուշարձանների գիշերային կերպարի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լուսավորության գեղարվեստական, հոգեբանական և ֆունկցիոնալ ազդեցություններին, ինչպես նաև անվտանգության, հարմարավետության և քաղաքային ինքնության ձևավորման հետ կապված հարցերին։ Ներկայացվում են ժամանակակից լուսատեխնիկական մոտեցումներ, էներգաարդյունավետ լուծումներ և քաղաքային լուսային միջավայրի զարգացման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատությունը համատեղում է տեսական ուսումնասիրությունը և գործնական վերլուծությունը՝ առաջարկելով պատկերացում այն մասին, թե ինչպես կարող է արհեստական լուսավորությունը նպաստել քաղաքային տարածքների որակի բարելավմանը և ճարտարապետական արժեքների առավել արդյունավետ ներկայացմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, դիզայներների, լուսատեխնիկայի մասնագետների և քաղաքային միջավայրի զարգացման հարցերով զբաղվող հետազոտողների համար։

    Updated: 2026-08-28
    Искусственное освещение как фактор организации архитектурной среды (на примере центра г. Еревана)
    Online

    Literature

    Իսպանական արձակի հիմնական գծերը

    Իսպանական արձակն իր հարուստ պատմության ընթացքում անցել է մի քանի գլխավոր փուլերով, որոնք արտացոլում են հասարակության, քաղաքականության և մշակութային զարգացման փոփոխությունները։ Միջնադարում առաջացել են ավանդական պատմվածքներ, գեղարվեստական վիպերգություններ և եկեղեցական թեմաներով գրական ստեղծագործություններ, որտեղ գերիշխում էին բարոյականության, հերոսության և կրոնական արժեքների թեմաները։ 16–17-րդ դարերում ոսկե դարաշրջանը (Siglo de Oro) բերեց իսպանական գրականության զարթոնքը, երբ առաջացան հայտնի վեպեր, պիեսներ և պատմվածքներ՝ հասուն գեղարվեստական ձևով, որտեղ խորքային կերպարները և սոցիալական քննադատությունը սկսեցին կարևոր դեր խաղալ։ 18–19-րդ դարերում արձակը զարգացավ դեպի ռեալիզմ և նատուրալիզմ՝ ավելի շատ ուշադրություն դարձնելով հասարակական խնդիրներին, միջին խավի կյանքի մանրամասներին և մարդկային հոգեբանությանը, ինչպես վկայում են Բենիտո Պերես Գալդոսի և Մարիա Ասունսիոնի ստեղծագործությունները։ 20-րդ դարում իսպանական արձակը նորանոր ձևեր է ընդունել, ներառելով մոդեռնիզմի և հետմոդեռնիզմի տարրեր, խորհրդանշական ու հոգեբանական մոտեցումներ, ինչպես նաև փորձարարական լեզու ու կառուցվածք՝ արտացոլելով անհատի ներքին աշխարհը, ժամանակակից հասարակության մարտահրավերները և մշակութային ինքնությունը, որի լավագույն օրինակներն են Խուան Ռամոն Խիմենեսի, Միգել դե Ունամունոյի և Կարլոս Ֆուենտեսի ստեղծագործությունները։ Այս կերպ, իսպանական արձակը կարելի է դիտարկել որպես հարուստ, բազմաշերտ մշակույթ, որի հիմնական փուլերը արտացոլում են միջնադարյան ավանդույթները, ոսկե դարաշրջանի վարպետությունը, ռեալիստական մոտեցումները և 20-րդ դարի ժամանակակից փորձարարությունը, ինչը թույլ է տալիս հասկանալ իսպանական հասարակության, հոգեբանության և մշակութային արժեքների փոփոխությունը գրականության լեզվով։

    Updated: 2026-09-19
    Իսպանական արձակի հիմնական գծերը