Տնտեսական աճի հասկացությունը և դրա էությունը

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում թեյի արտադրության գործընթացների կառավարման կատարելագործմանը և արտադրանքի որակի բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են թեյի արտադրության տեխնոլոգիական փուլերը, հումքի ստացման և մշակման առանձնահատկությունները, արտադրական գործընթացների կազմակերպման սկզբունքները և որակի վերահսկման ժամանակակից մոտեցումները։ Աշխատությունում վերլուծվում են թեյի մշակության, հավաքման, չորացման, վերամշակման և փաթեթավորման գործընթացների վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են արտադրողականության բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և արտադրանքի մրցունակության ապահովման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում որակի կառավարման համակարգերին, տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացմանը, շուկայական պահանջներին համապատասխան արտադրության կազմակերպմանը և ոլորտի զարգացման խնդիրներին։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել թեյի արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը, արտադրանքի որակի կայունացմանը և արդյունաբերական կառավարման համակարգերի կատարելագործմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել սննդի արդյունաբերության մասնագետների, գյուղատնտեսների, արտադրության կառավարման ոլորտի մասնագետների, տնտեսագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև թեյի արտադրության տեխնոլոգիաներով և ագրոբիզնեսով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Pedagogy

Աշխատանքը նվիրված է նախադպրոցական տարիքի երեխաների համագործակցային կարողությունների ձևավորման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպիսի կրթադաստիարակչական միջավայր, մեթոդներ և մանկավարժական մոտեցումներ են անհրաժեշտ երեխայի մոտ հասակակիցների և մեծահասակների հետ արդյունավետ համագործակցելու կարողությունների աստիճանական զարգացման համար։ Նախադպրոցական տարիքը կարևոր փուլ է երեխայի սոցիալականացման գործընթացում, քանի որ հենց այս շրջանում են ինտենսիվորեն զարգանում հաղորդակցման, փոխօգնության, համատեղ գործունեության, սեփական վարքի կարգավորման և խմբային հարաբերություններում ներգրավվելու հմտությունները։ Աշխատանքում համագործակցային կարողությունը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ անձնային և սոցիալական որակ, որը ներառում է ուրիշին լսելու և հասկանալու, սեփական կարծիքն արտահայտելու, ընդհանուր նպատակ ձևավորելու, պարտականություններ բաշխելու, պայմանավորվելու, փոխզիջումների գնալու, օգնություն առաջարկելու և ընդունելու, ինչպես նաև համատեղ գործունեության արդյունքի համար պատասխանատվություն կրելու կարողություններ։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ է հատկացվում այն մանկավարժական պայմանների բացահայտմանը, որոնք նպաստում են այդ կարողությունների բնական և նպատակաուղղված զարգացմանը։ Դրանց թվում կարող են ընդգրկվել համագործակցային խաղերի և խմբային առաջադրանքների կազմակերպումը, երեխայի նախաձեռնության խրախուսումը, փոխադարձ հարգանքի և վստահության վրա հիմնված հոգեբանական միջավայրի ստեղծումը, յուրաքանչյուր երեխայի անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը և մանկավարժի կողմից համագործակցային վարքի դրական օրինակների ցուցադրումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի խաղային գործունեությունը, քանի որ խաղի ընթացքում երեխան սովորում է հաշվի առնել ուրիշների ցանկություններն ու հնարավորությունները, հետևել ընդհանուր կանոններին, լուծել առաջացող տարաձայնությունները և հասնել ընդհանուր արդյունքի։ Կարևորվում է նաև մանկավարժի դերը՝ որպես երեխաների փոխգործակցությունը կազմակերպող, ուղղորդող և անհրաժեշտության դեպքում աջակցող մասնագետի։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ընտանիքի և նախադպրոցական հաստատության համագործակցությանը, քանի որ երեխայի սոցիալական վարքի և հաղորդակցական փորձի ձևավորման համար կարևոր է տարբեր միջավայրերում միասնական պահանջների և մոտեցումների ապահովումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել նախադպրոցական կրթության գործընթացում համագործակցային գործունեության առավել արդյունավետ ձևերի ընտրության, համապատասխան մանկավարժական պայմանների ստեղծման և երեխաների սոցիալական հմտությունների նպատակային զարգացման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական մանկավարժներին, դաստիարակներին, կրթության հոգեբաններին, ուսուցիչներին, ծնողներին և վաղ մանկության զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Economics

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության նորարարական զարգացման ֆինանսական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով դրանք որպես տնտեսական աճի, տեխնոլոգիական արդիականացման և մրցունակության բարձրացման հիմնական գործիքներ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ինովացիոն զարգացման ֆինանսավորման աղբյուրները՝ պետական բյուջետային միջոցներ, մասնավոր ներդրումներ, վենչուրային կապիտալ, միջազգային դրամաշնորհներ և զարգացման ծրագրեր, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցված ազդեցությունը նորարարական միջավայրի ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ինովացիոն քաղաքականության գործիքներին՝ հարկային արտոնություններին, սուբսիդիաներին, գիտահետազոտական և փորձարարական-կոնստրուկտորական աշխատանքների (ԳՀՓԿԱ / R&D) ֆինանսավորմանը, տեխնոպարկերի և ստարտափ էկոհամակարգերի զարգացման մեխանիզմներին։ Վերլուծվում է նաև ֆինանսական շուկաների դերը նորարարական նախագծերի աջակցման գործընթացում, մասնավորապես՝ բանկային վարկավորման սահմանափակումները և վենչուրային ֆինանսավորման համեմատաբար թույլ զարգացվածությունը Հայաստանի պայմաններում։

Geography

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի գյուղական բնակավայրերի տարածական կազմակերպման, տեղաբաշխման և զարգացման առանձնահատկությունների աշխարհագրական ուսումնասիրությանը՝ երկրի լեռնային ռելիեֆի և բնական պայմանների ազդեցության համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում գյուղական բնակավայրերի ձևավորման և տարածքային բաշխման օրինաչափությունները, բնակավայրերի բարձրադիր դիրքը, ռելիեֆի մասնատվածությունը, կլիմայական պայմանները, ջրային ու հողային ռեսուրսների հասանելիությունը և դրանց ազդեցությունը բնակչության տեղաբաշխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր բարձրաչափական գոտիներում գյուղական բնակավայրերի խտության, մեծության, բնակչության թվաքանակի և տնտեսական մասնագիտացման տարբերություններին։ Վերլուծվում է բնական միջավայրի և գյուղատնտեսական գործունեության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև տրանսպորտային հասանելիության, ճանապարհային ցանցի, մարզային ու քաղաքային կենտրոններից հեռավորության և սոցիալական ենթակառուցվածքների ազդեցությունը գյուղական բնակավայրերի կենսունակության վրա։ Քննության են առնվում բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները, ներքին և արտաքին միգրացիան, ժողովրդագրական կառուցվածքը, բնակչության ծերացումը և աշխատանքային ռեսուրսների տեղաբաշխումը՝ որպես գյուղական տարաբնակեցման համակարգի զարգացման վրա ազդող կարևոր գործոններ։ Կարևորվում են սահմանամերձ, բարձրադիր և դժվարամատչելի բնակավայրերի առանձնահատուկ խնդիրները, որտեղ բնական ու սոցիալ-տնտեսական սահմանափակումները կարող են ավելի ուժեղ ազդեցություն ունենալ բնակչության պահպանման և տնտեսական գործունեության կազմակերպման վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև գյուղական բնակավայրերի միջև տարածական կապերը, դրանց փոխհարաբերությունները քաղաքային կենտրոնների հետ և բնակավայրերի տարբեր գործառույթների ձևավորման օրինաչափությունները։ Անդրադարձ է կատարվում գյուղական տարածքների անհամաչափ զարգացման, ենթակառուցվածքների հասանելիության և բնակչության տարածքային կենտրոնացման խնդիրներին։ Աշխատանքը կարևորում է աշխարհագրական և տարածական վերլուծության մեթոդների կիրառումը՝ գյուղական տարաբնակեցման կառուցվածքի գնահատման, զարգացման միտումների բացահայտման և տարածքային տարբերությունների համակարգման նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել գյուղական բնակավայրերի զարգացման քաղաքականության, տարածքային պլանավորման և ենթակառուցվածքների տեղաբաշխման առավել հիմնավորված մոտեցումների ձևավորմանը՝ հաշվի առնելով Հայաստանի լեռնային բնական միջավայրի առանձնահատկությունները։

History

Այս աշխատությունը 17-րդ դարի վերջին շրջանի կարևոր աղբյուր է, որը ներկայացնում է Հայաստանի և հայ ժողովրդի աշխարհիկ ու հոգևոր կյանքի վերաբերյալ եվրոպական պատկերացումները։ Այն անդրադառնում է Հայաստանի աշխարհագրական միջավայրին, բնակավայրերին, բնակչությանը, հասարակական հարաբերություններին, կենցաղին, սովորույթներին և մշակութային առանձնահատկություններին՝ ձևավորելով ժամանակաշրջանի հայկական իրականության բավական լայն նկարագիր։ Աշխատության առանձնահատկությունն այն է, որ Հայաստանի վիճակը դիտարկվում է միաժամանակ աշխարհիկ և հոգևոր տեսանկյուններից։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հայերի կրոնական կյանքին, եկեղեցական կազմակերպությանը, հոգևորականությանը, քրիստոնեական տարբեր համայնքների փոխհարաբերություններին և եկեղեցական ավանդույթներին։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև հայ բնակչության առօրյային, սոցիալական հարաբերություններին, առևտրական գործունեությանը և համայնքային կյանքին վերաբերող տեղեկություններ, որոնք արժեքավոր են տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակության կառուցվածքն ու կենսակերպը հասկանալու համար։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայ-եվրոպական մշակութային և կրոնական կապերի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ այն արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի եվրոպական հետաքրքրությունը Հայաստանի և Մերձավոր Արևելքի քրիստոնյա ժողովուրդների նկատմամբ։ Հեղինակի դիտարկումները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու ոչ միայն Հայաստանի ներքին կյանքի, այլև այն մասին, թե ինչպես էր հայկական իրականությունն ընկալվում Արևմտյան Եվրոպայում վաղ նոր ժամանակաշրջանում։ Աղբյուրը հետաքրքիր է նաև իր պատմաաշխարհագրական և ազգագրական տեղեկություններով, որոնք կարող են օգտագործվել բնակավայրերի, բնակչության տեղաբաշխման, սովորույթների, հասարակական կյանքի և մշակութային միջավայրի ուսումնասիրության ընթացքում։ Միաժամանակ աշխատության բովանդակությունը անհրաժեշտ է դիտարկել պատմաքննադատական մոտեցմամբ՝ հաշվի առնելով հեղինակի կրոնական աշխարհայացքը, եվրոպական միջավայրը և այն ժամանակաշրջանի միսիոներական ու արևելագիտական պատկերացումները։ Այս առանձնահատկությունները չեն նվազեցնում աշխատության արժեքը, այլ հնարավորություն են տալիս այն ուսումնասիրել նաև որպես Հայաստանի մասին եվրոպական ընկալումների պատմական վկայություն։ Աշխատությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է հայագիտության, պատմական աշխարհագրության, ազգագրության, եկեղեցագիտության և հայ-եվրոպական հարաբերությունների պատմության ուսումնասիրության համար։

Literature

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է աբսուրդի դրամայում հերոսի և հակահերոսի կերպարների ձևավորման, դրանց գաղափարական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների և դրամատուրգիական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում աբսուրդի թատրոնի առաջացման պատմամշակութային նախադրյալները, փիլիսոփայական հիմքերը և XX դարի դրամատուրգիայում դրա զարգացման հիմնական միտումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավանդական դրամատիկական հերոսի կերպարի վերափոխմանը, անհատի գոյաբանական ճգնաժամին, օտարվածությանը, միայնությանը և կյանքի իմաստի որոնման հիմնախնդիրներին։ Վերլուծվում են հերոսի ու հակահերոսի բնութագրման գեղարվեստական միջոցները, նրանց վարքագծի հակասականությունը, գործողությունների պայմանականությունը և արտաքին աշխարհի հետ փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև աբսուրդի դրամային բնորոշ երկխոսության խզումները, կրկնությունները, անտրամաբանական իրավիճակները, ժամանակի ու տարածության յուրահատուկ ընկալումը և դրանց ազդեցությունը կերպարների բացահայտման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Սամուել Բեքեթի, Էժեն Իոնեսկոյի և աբսուրդի թատրոնի այլ ներկայացուցիչների ստեղծագործություններում հերոսի ու հակահերոսի մեկնաբանման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում կերպարների միջոցով մարդկային գոյության հակասությունների, հասարակական արժեքների ճգնաժամի և անհատի ինքնության խնդիրների գեղարվեստական արտահայտմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գրականագիտության, թատերագիտության, համեմատական գրականության և ժամանակակից դրամատուրգիայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։