Transmitting and circulating the Late Antique and Byzantine worlds

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է արդի հայ մամուլի լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի քննությանը՝ ուշադրության կենտրոնում ունենալով ժամանակակից մամուլի խոսքի բառապաշարը, քերականական կառուցվածքը, շարահյուսական միջոցները, ոճական դրսևորումները և լեզվական զարգացման միտումները։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ մամուլի լեզուն հասարակական հաղորդակցության կարևորագույն ձևերից է և անմիջականորեն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական, մշակութային ու տնտեսական կյանքը։ Այդ պատճառով մամուլի հրապարակումները ոչ միայն տեղեկատվություն են փոխանցում, այլև ակտիվորեն մասնակցում են լեզվական նորմերի ձևավորմանն ու փոփոխությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը ժամանակակից մամուլի բառապաշարի քննությունն է։ Մամուլում գործածվող բառերն ու արտահայտությունները հաճախ արագ արձագանքում են հասարակական կյանքի նոր երևույթներին, ինչի հետևանքով լեզվում առաջանում են նորաբանություններ, նոր տերմիններ և նախկինում սահմանափակ գործածություն ունեցող բառերի նոր իմաստներ։ Հատկապես նկատելի են քաղաքականության, տնտեսության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, միջազգային հարաբերությունների և հասարակական կյանքի այլ ոլորտների բառապաշարի ներթափանցումը մամուլի խոսք։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ օտարաբանությունների, փոխառությունների և դրանց հայերեն համարժեքների գործածությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք ներգործում ժամանակակից գրական հայերենի բառապաշարի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մամուլի լեզվի և գրական լեզվի նորմի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Մամուլը մի կողմից պետք է հետևի գրական լեզվի ընդունված կանոններին, իսկ մյուս կողմից հաճախ ձգտում է լինել արագ, արտահայտիչ և ընթերցողին հասանելի։ Այս հանգամանքը կարող է հանգեցնել խոսակցական տարրերի, նորաձև արտահայտությունների, օտար լեզուներից փոխառված կառուցվածքների և ոչ ստանդարտ ձևերի ներթափանցմանը լրագրողական խոսք։ Նման երևույթների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մամուլի լեզվի նորմատիվ և հաղորդակցական պահանջների փոխհարաբերությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել վերնագրերի լեզուն։ Ժամանակակից մամուլի վերնագիրը ոչ միայն տեղեկություն է հաղորդում նյութի բովանդակության մասին, այլև ունի ընթերցողի ուշադրությունը գրավելու և հետաքրքրություն առաջացնելու գործառույթ։ Այդ պատճառով վերնագրերում հաճախ կիրառվում են կարճ, դինամիկ, պատկերավոր և երբեմն արտահայտչական լեզվական կառույցներ։ Վերնագրերի շարահյուսական կառուցվածքը, բառապաշարը, փոխաբերությունները, հարցական և հրամայական ձևերը կարող են դիտարկվել որպես ժամանակակից լրագրողական ոճի բնորոշ առանձնահատկություններ։ Կարևոր է նաև մամուլի լեզվի շարահյուսական կողմը։ Լրագրողական տեքստերում կարող են զուգակցվել ինչպես պարզ ու կարճ, այնպես էլ բարդ և բազմաբաղադրիչ նախադասություններ։ Տարբեր կառուցվածքների ընտրությունը հաճախ պայմանավորված է նյութի ժանրով, հաղորդակցական նպատակով և նախատեսված լսարանով։ Տեղեկատվական նյութերում գերակշռում է հակիրճ ու փաստական շարադրանքը, մինչդեռ վերլուծական, հրապարակախոսական կամ մեկնաբանական նյութերում ավելի հաճախ կիրառվում են բարդ շարահյուսական կառույցներ, պատճառահետևանքային կապեր և գնահատողական արտահայտություններ։ Մամուլի լեզվի կարևոր առանձնահատկություններից է նաև արտահայտչականությունը։ Լրագրողական խոսքը հաճախ օգտագործում է փոխաբերություններ, համեմատություններ, դարձվածքներ, հռետորական հարցեր, հակադրություններ և այլ ոճական միջոցներ՝ նյութը առավել ազդեցիկ և հիշվող դարձնելու համար։ Այդ միջոցների գործածությունը հատկապես բնորոշ է հրապարակախոսական և վերլուծական նյութերին, որտեղ հեղինակը ոչ միայն ներկայացնում է փաստերը, այլև փորձում է ձևավորել դրանց որոշակի ընկալում։ Այս հանգամանքը մամուլի լեզուն դարձնում է միաժամանակ տեղեկատվական և ազդեցության գործիք։ Ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկել նաև տարբեր ժանրերի լեզվական տարբերությունները։ Լուրի, հարցազրույցի, վերլուծական հոդվածի, ակնարկի, մեկնաբանության և հրապարակախոսական նյութի լեզվական կառուցվածքը նույնը չէ։ Յուրաքանչյուր ժանր ունի իր հաղորդակցական նպատակները և, համապատասխանաբար, բառապաշարի, շարահյուսության ու ոճական միջոցների ընտրության առանձնահատկությունները։ Ժանրային տարբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ժամանակակից մամուլի լեզվի ներքին կառուցվածքի մասին։ Առանձին կարևորություն ունի մամուլի լեզվի ազդեցությունը հասարակության խոսքային մշակույթի վրա։ Լայն տարածում ունեցող լրատվամիջոցները կարող են նպաստել որոշ բառերի և արտահայտությունների տարածմանը, նոր լեզվական ձևերի ամրապնդմանը կամ, հակառակը, գրական նորմից շեղումների բազմացմանը։ Այդ պատճառով մամուլի լեզվի որակը կարևոր է ոչ միայն լրագրության, այլև ամբողջ հասարակության լեզվական մշակույթի տեսանկյունից։ Լրագրողական խոսքի բարձր մշակույթը կարող է նպաստել գրական հայերենի զարգացմանն ու պահպանմանը, մինչդեռ անփույթ կամ սխալ գործածությունը կարող է արագ տարածվել լայն լսարանի շրջանում։ Ժամանակակից մամուլի լեզվի ուսումնասիրության մեջ կարևոր է նաև էլեկտրոնային լրատվամիջոցների ազդեցությունը։ Թվային միջավայրի տարածումը փոխել է լրագրողական հաղորդակցության արագությունը, կառուցվածքը և լեզվական ձևերը։ Առցանց հրապարակումները հաճախ ունեն ավելի կարճ և դինամիկ կառուցվածք, իսկ վերնագրերն ու տեքստերը կարող են ձևավորվել նաև որոնողական համակարգերի, սոցիալական ցանցերի և ընթերցողների վարքագծի ազդեցությամբ։ Այս պայմաններում մամուլի լեզվում կարող են ավելի արագ տարածվել խոսակցական և նորաստեղծ ձևեր, ինչպես նաև այլ լեզուներից անմիջականորեն փոխանցված բառեր ու արտահայտություններ։ Ուսումնասիրության արժեքը նաև այն է, որ մամուլի լեզուն կարող է ծառայել որպես ժամանակակից հայերենի փոփոխությունների դիտարկման կարևոր աղբյուր։ Մամուլի մեծածավալ և բազմաժանր նյութերը հնարավորություն են տալիս հետևելու բառապաշարի նորացմանը, քերականական ձևերի գործածության փոփոխություններին, նոր ոճական միտումների առաջացմանը և լեզվական նորմի նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքի փոփոխությանը։ Այս առումով մամուլի լեզվի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն լրագրագիտության, այլև ժամանակակից հայերենի զարգացման գործընթացները հասկանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է արդի հայ մամուլի լեզուն որպես կենդանի, փոփոխվող և հասարակական գործընթացների նկատմամբ զգայուն լեզվական համակարգ։ Այն համադրում է բառագիտական, քերականական, շարահյուսական և ոճական դիտարկումները՝ բացահայտելու ժամանակակից լրագրողական խոսքի հիմնական առանձնահատկությունները, դրա զարգացման միտումները և գրական հայերենի հետ փոխհարաբերությունները։ Թեման կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, լրագրողներին, խմբագիրներին, ոճաբաններին, հաղորդակցության մասնագետներին, բանասերներին և ժամանակակից հայոց լեզվի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Journalism

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տնտեսական լրագրության ձևավորման, զարգացման և արդի վիճակի համեմատական ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են տնտեսական թեմաների լուսաբանման առանձնահատկությունները, լրագրողական մեթոդները, տեղեկատվության ներկայացման ձևերը, տնտեսական լրատվամիջոցների դերը հանրային կարծիքի ձևավորման և տնտեսական գործընթացների ընկալման գործում։ Հեղինակը համեմատում է տնտեսական լրագրության տարբեր մոտեցումներ, անդրադառնում է մասնագիտական չափանիշներին, տեղեկատվական աղբյուրների օգտագործմանը, լրագրողների մասնագիտական պատրաստվածության խնդիրներին և ոլորտի զարգացման հեռանկարներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են նաև տնտեսական հաղորդակցության փոփոխվող պայմանները, թվային միջավայրի ազդեցությունը և տնտեսական տեղեկատվության ավելի արդյունավետ ներկայացման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լրագրողների, տնտեսագետների, մեդիա հետազոտողների, ուսանողների և զանգվածային հաղորդակցության ոլորտով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում խրախուսման հաղորդակցական դրսևորումների լեզվաբանական ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով դրանց գործաբանական և կառուցվածքային առանձնահատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում խրախուսումը դիտարկվում է որպես հաղորդակցական վարքի կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով խոսողը կարող է արտահայտել հավանություն, աջակցություն, դրական գնահատական, վստահություն, ոգևորում կամ դրդել զրուցակցին որոշակի գործողության շարունակմանն ու իրականացմանը։ Վերլուծվում են այն լեզվական միջոցներն ու խոսքային ռազմավարությունները, որոնց օգնությամբ անգլերենում կառուցվում և փոխանցվում է խրախուսական նշանակությունը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խոսքային ակտերի գործառույթներին, խոսողի հաղորդակցական նպատակներին, զրուցակիցների փոխհարաբերություններին և համատեքստի ազդեցությանը արտահայտության իմաստի ձևավորման վրա։ Քննարկվում են խրախուսական խոսքի բառային, քերականական և շարահյուսական կառուցվածքները, դրանց համակցման հնարավորությունները և տարբեր լեզվական ձևերի միջոցով միևնույն կամ մոտ հաղորդակցական նպատակների արտահայտումը։ Ուսումնասիրվում է նաև ուղղակի և անուղղակի խրախուսման տարբերությունը, քանի որ հաղորդակցական նպատակը կարող է արտահայտվել ինչպես բացահայտ գնահատողական կամ դրդողական ձևակերպումներով, այնպես էլ համատեքստից բխող ավելի անուղղակի միջոցներով։ Կարևորվում է խոսքային իրավիճակի, սոցիալական հարաբերությունների, հաղորդակիցների կարգավիճակի, մտերմության աստիճանի և հաղորդակցության միջավայրի ազդեցությունը համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրության վրա։ Հետազոտության մեջ խրախուսական հաղորդակցությունը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ երևույթ, որտեղ լեզվական կառուցվածքը փոխկապակցված է խոսողի մտադրության, արտահայտության գործառույթի և հասցեատիրոջ վրա ակնկալվող ազդեցության հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև խրախուսական արտահայտությունների կառուցվածքային մոդելներին, դրանց կրկնվող օրինաչափություններին և տարբեր հաղորդակցական պայմաններում կիրառվող ձևերի առանձնահատկություններին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են ժամանակակից անգլերենի լեզվական միջոցները ծառայում միջանձնային հարաբերությունների պահպանմանը, դրական հաղորդակցական մթնոլորտի ստեղծմանը և զրուցակցի գործողությունների կամ վերաբերմունքի վրա ազդեցություն գործադրելուն։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ գործաբանության, դիսկուրսի վերլուծության, հաղորդակցական լեզվաբանության և անգլերենի ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև կիրառվել օտար լեզուների ուսուցման, թարգմանության և միջմշակութային հաղորդակցության ոլորտներում։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում օրենսդրական նախաձեռնության ինստիտուտի և դրա իրականացման ընթացքում առաջացող հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է օրենսդրական նախաձեռնության իրավական էությունը, դրա նշանակությունը օրենսդրական գործընթացում և պետական իշխանության համակարգում, ինչպես նաև այն սուբյեկտների սահմանադրական և իրավական լիազորությունները, որոնք իրավասու են նախաձեռնելու օրենքների ընդունման գործընթաց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օրենսդրական նախաձեռնության իրականացման փուլերին, օրենսդրական առաջարկների ձևակերպմանը, ներկայացմանը, քննարկմանը և հետագա խորհրդարանական ընթացքին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են օրենսդրական նախաձեռնությունների հիմնավորվածության, իրավական որոշակիության, անհրաժեշտության և հանրային շահին համապատասխանության հարցերը, ինչպես նաև օրենսդրական գործընթացի որակի վրա դրանց ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում օրենսդրական նախաձեռնության և խորհրդարանական վերահսկողության, հանրային մասնակցության ու ժողովրդավարական կառավարման փոխկապակցվածությանը։ Քննության են առնվում նաև օրենսդրական նախաձեռնությունների մշակման ընթացքում իրավական, մասնագիտական և կազմակերպական աջակցության նշանակությունը, շահագրգիռ կողմերի ներգրավման հնարավորությունները և օրենքների նախագծերի նախնական գնահատման խնդիրները։ Կարևորվում է օրենսդրական գործընթացի թափանցիկության, հրապարակայնության, հետևողականության և արդյունավետության ապահովումը, քանի որ նախաձեռնության փուլում ընդունված որոշումները էական ազդեցություն են ունենում հետագա իրավական կարգավորման որակի վրա։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև օրենսդրական նախաձեռնության իրականացման ընթացքում առաջացող իրավական և գործնական խոչընդոտներին, օրենսդրական տեխնիկայի խնդիրներին և գործող կարգավորումների կատարելագործման հնարավորություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել օրենսդրական նախաձեռնության դերը Հայաստանի իրավական համակարգի զարգացման գործում, բացահայտել դրա կիրառման հիմնական խնդիրները և առաջարկել դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղություններ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական և խորհրդարանական իրավունքի մասնագետների, պատգամավորների, պետական ծառայողների, իրավաբանների, իրավագիտության և քաղաքագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և օրենսդրական գործընթացով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Հրատարակությունը նվիրված է Հայաստանի միջնադարյան մայրաքաղաք Անիի ավերակների լուսանկարչական վավերագրմանը և ներկայացնում է պատմական քաղաքի պահպանված ճարտարապետական ու հնագիտական հուշարձանները։ Նյութի հիմնական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ լուսանկարները հնարավորություն են տալիս տեսողականորեն պատկերացում կազմելու Անիի երբեմնի քաղաքային միջավայրի, պաշտպանական կառույցների, եկեղեցիների, պալատական և քաղաքացիական շինությունների, ինչպես նաև քաղաքի ավերակների վիճակի մասին։ Լուսանկարները հանդես են գալիս ոչ միայն որպես պատկերազարդ նյութ, այլև որպես պատմական սկզբնաղբյուր՝ ամրագրելով հուշարձանների տեսքը որոշակի ժամանակաշրջանում և հնարավորություն տալով հետագա ուսումնասիրությունների ընթացքում համեմատել դրանց պահպանվածության ու փոփոխությունների աստիճանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի Անիի ճարտարապետական ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ քաղաքի ավերակները ներառում են միջնադարյան հայկական ճարտարապետության բազմաթիվ արժեքավոր օրինակներ և արտացոլում են նրա՝ որպես քաղաքական, տնտեսական, մշակութային ու հոգևոր կենտրոնի բազմադարյա պատմությունը։ Նյութում ներկայացված պատկերները կարող են ընդգրկել քաղաքի պարիսպները, պաշտպանական աշտարակները, եկեղեցական համալիրները, փողոցների և բնակելի թաղամասերի մնացորդները, ինչպես նաև առանձին ճարտարապետական դետալներ։ Լուսանկարչական վավերագրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել շինությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հարդարանքը, քանդակային և դեկորատիվ տարրերը և դրանց փոխհարաբերությունը քաղաքի ընդհանուր հատակագծային միջավայրի հետ։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է նաև պատմական հիշողության և մշակութային ժառանգության պահպանության տեսանկյունից, քանի որ նման պատկերային աղբյուրները փաստագրում են այնպիսի հուշարձաններ, որոնց վիճակը ժամանակի ընթացքում կարող է փոփոխվել բնական, մարդկային և այլ գործոնների ազդեցությամբ։ Նյութը կարող է օգտագործվել Անիի պատմության, հայկական միջնադարյան ճարտարապետության, հնագիտության, մշակութաբանության և լուսանկարչական վավերագրության ուսումնասիրություններում։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հնագետներին, ճարտարապետներին, արվեստաբաններին, հայագետներին, մշակութային ժառանգության մասնագետներին, աղբյուրագետներին, հետազոտողներին և Անիի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Culture

Հրատարակությունը մատենագիտական ցանկ է, որը համախմբում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մասին տեղեկություններ՝ ընթերցողներին, մասնագետներին և հետազոտողներին անհրաժեշտ աղբյուրների որոնման և ընտրության հարցում կողմնորոշելու նպատակով։ Ցանկում ընդգրկված նյութերը կարող են վերաբերել արվեստի տարբեր տեսակների, մշակութային կյանքի, գեղարվեստական ստեղծագործության, արվեստի պատմության, տեսության և քննադատության, ինչպես նաև մշակութային հաստատությունների ու մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Հրատարակության հիմնական արժեքը ոչ թե առանձին ստեղծագործությունների բովանդակային վերլուծությունն է, այլ համապատասխան գրականության համակարգված ներկայացումը, որը հնարավորություն է տալիս արագ պատկերացում կազմել տվյալ թեմատիկ ոլորտում առկա նոր հրատարակությունների մասին։ Մատենագիտական գրառումները կարող են ներառել գրքերի, ժողովածուների, հոդվածների, կատալոգների և այլ տեղեկատվական նյութերի վերաբերյալ անհրաժեշտ տվյալներ՝ հեղինակի, վերնագրի, հրատարակության վայրի, հրատարակչության, տարեթվի և այլ մատենագիտական հատկանիշների նշմամբ։ Նյութերի թեմատիկ ընդգրկումը կարող է ներառել կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, ճարտարապետությունը, կինոն, ժողովրդական արվեստը և մշակութային ժառանգության տարբեր ուղղություններ։ Ցանկը կարող է օգտակար լինել նաև գրադարանների և տեղեկատվական կենտրոնների աշխատակիցներին՝ նոր գրականության համալրման, թեմատիկ ցուցահանդեսների, մատենագիտական սպասարկման և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման ընթացքում։ Հատուկ նշանակություն ունի նյութերի համակարգված ներկայացումը, քանի որ մշակույթի և արվեստի ոլորտների բազմազանությունը դժվարացնում է համապատասխան գրականության ինքնուրույն որոնումը։ Նման մատենագիտական հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս մեկտեղված ձևով գտնել տարբեր թեմաների վերաբերյալ աղբյուրներ և խնայել հետազոտական աշխատանքի ընթացքում անհրաժեշտ գրականության որոնման ժամանակը։ Այն կարող է ծառայել նաև որպես հետագա ուսումնասիրությունների մեկնարկային աղբյուր՝ օգնելով ընթերցողին ընտրել ավելի խորքային հետազոտության համար անհրաժեշտ գրականությունը։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է մշակույթի և արվեստի ոլորտում մասնագիտացող ուսանողների, դասախոսների, գիտաշխատողների, գրադարանավարների, արվեստաբանների և մշակութաբանների համար։ Այն կարող է հետաքրքրել նաև արվեստի և մշակույթի նկատմամբ ընդհանուր հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով ծանոթանալ համապատասխան թեմաներով նոր հրատարակությունների շրջանակին և ընտրել հետագա ընթերցանության նյութեր։