United States policy toward the Armenian question and the Armenian genocide

Economics

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային քաղաքականության գործիքների ուսումնասիրությանը, դրանց կիրառման արդյունավետության գնահատմանը և կատարելագործման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են հարկային քաղաքականության ձևավորման և իրականացման տեսական ու գործնական հիմքերը, հարկերի դերը պետական եկամուտների ապահովման, տնտեսական գործընթացների կարգավորման և սոցիալ-տնտեսական զարգացման խթանման գործում։ Վերլուծվում են հարկային համակարգի հիմնական բաղադրիչները, հարկման մեխանիզմները, հարկային դրույքաչափերի և արտոնությունների կիրառման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հարկային վարչարարության արդյունավետության վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային քաղաքականության ազդեցությանը ձեռնարկատիրական գործունեության, ներդրումային միջավայրի, տնտեսական ակտիվության և տարբեր սոցիալական խմբերի եկամուտների վրա։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են Հայաստանի հարկային համակարգի զարգացման հիմնական միտումները, առկա խնդիրներն ու սահմանափակումները, հարկային բեռի ձևավորման առանձնահատկությունները և հարկային եկամուտների հավաքագրման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև հարկային արտոնությունների նպատակահարմարությունը, ստվերային տնտեսության և հարկային խախտումների նվազեցման մեխանիզմները, հարկ վճարողների և պետական մարմինների փոխհարաբերությունների բարելավման ուղիները, ինչպես նաև ժամանակակից թվային տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները հարկային վարչարարության կատարելագործման գործընթացում։ Ուսումնասիրության արդյունքում ներկայացվում են հարկային քաղաքականության գործիքների արդյունավետության բարձրացման և դրանց ավելի նպատակային կիրառման հնարավոր ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել պետական բյուջեի եկամուտների կայուն աճին, հարկային կարգապահության ամրապնդմանը, տնտեսական գործունեության համար առավել բարենպաստ պայմանների ստեղծմանը և հարկային համակարգի հավասարակշռված զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսների և հարկային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման համակարգի ներկայացուցիչների, հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական դատավարությունում հայցի ապահովման ինստիտուտի տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի շրջանակում։ Հայցի ապահովումը դիտարկվում է որպես դատական պաշտպանության արդյունավետությունն ապահովող կարևոր դատավարական մեխանիզմ, որի հիմնական նշանակությունը ապագա դատական ակտի կատարման հնարավորության պահպանման, դատավարության ընթացքում կողմերի օրինական շահերի պաշտպանության և այնպիսի իրավիճակների կանխման մեջ է, որոնք կարող են դժվարացնել կամ անհնար դարձնել դատական պաշտպանության իրականացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել հայցի ապահովման իրավական բնույթը, նպատակները, կիրառման հիմքերը, դատավարական կարգը և ապահովման միջոցների ընտրության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել դատարանի կողմից ապահովման միջոց կիրառելու անհրաժեշտության հիմնավորմանը, ներկայացված պահանջի և ընտրված միջոցի միջև համաչափության պահպանմանը, ինչպես նաև հայցվորի և պատասխանողի շահերի հավասարակշռման խնդրին։ Կարևոր է ուսումնասիրել այն չափանիշները, որոնց հիման վրա դատարանը գնահատում է ապագա դատական ակտի կատարման հնարավոր վտանգը և որոշում ժամանակավոր սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև գույքի կամ դրամական միջոցների նկատմամբ կիրառվող սահմանափակումների, որոշակի գործողությունների արգելման և քաղաքացիական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսվող այլ ապահովման միջոցների առանձնահատկությունները՝ առանց դրանք դիտարկելու որպես վեճի վերջնական լուծում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայցի ապահովման վերաբերյալ դատական ակտերի պատճառաբանվածության և դատական հայեցողության սահմանների ուսումնասիրությունը, քանի որ չափազանց լայն կամ անհամաչափ միջոցները կարող են էականորեն ազդել դատավարության մասնակիցների իրավունքների և տնտեսական գործունեության վրա։ Միաժամանակ կարող են քննության առնվել ապահովման միջոցների փոփոխման, փոխարինման կամ վերացման հետ կապված դատավարական հարցերը, ինչպես նաև դրանց կիրառման հետևանքով հնարավոր վնասների և կողմերի իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների հարաբերակցությունը։ Համեմատական իրավական վերլուծությունը կարող է հնարավորություն տալ բացահայտելու այլ իրավական համակարգերում կիրառվող մոտեցումները և գնահատելու դրանց նշանակությունը Հայաստանի քաղաքացիական դատավարության զարգացման համար։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է քաղաքացիական դատավարության տեսության, դատական պրակտիկայի և իրավական պաշտպանության արդյունավետության վերաբերյալ մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հայցի ապահովման ինստիտուտի կիրառման խնդիրներն ու դրա հետագա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է դատախազական գործունեության և խուլիգանության դեմ պայքարի հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ պատմատեսական և քրեաիրավական վերլուծության համադրությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է խուլիգանության՝ որպես հասարակական կարգի և հասարակական համակեցության դեմ ուղղված իրավախախտման, ձևավորման և զարգացման պատմական ընթացքը, դրա իրավական ընկալման փոփոխությունները և տարբեր ժամանակաշրջաններում դրա դեմ պայքարի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խուլիգանության քրեաիրավական բնութագրին, դրա օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշներին, հանցակազմի տարրերին, իրավական որակավորման խնդիրներին և հարակից իրավախախտումներից տարբերակման չափանիշներին։ Աշխատության կարևոր բաժիններից է դատախազության դերի ուսումնասիրությունը խուլիգանության դեմ պայքարում․ դիտարկվում են օրինականության նկատմամբ դատախազական հսկողության, քրեական հետապնդման իրականացման, նախաքննության օրինականության ապահովման և դատարանում պետական մեղադրանքի պաշտպանության հետ կապված հարցերը։ Քննության են առնվում նաև խուլիգանական դրսևորումների պատճառներն ու պայմանները, դրանց կանխարգելման հնարավորությունները և իրավապահ մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է քրեական քաղաքականության, պատժի անհատականացման, հասարակական կարգի պաշտպանության և կանխարգելիչ միջոցառումների փոխկապակցվածությանը։ Կարևորվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես կարելի է միաժամանակ ապահովել հասարակական անվտանգության և կարգի արդյունավետ պաշտպանությունը՝ պահպանելով անձի իրավունքների, ազատությունների և քրեական արդարադատության հիմնարար սկզբունքները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, դատավորների, իրավագիտության ուսանողների, քրեագետների, գիտաշխատողների և հասարակական կարգի պահպանման ու հանցավորության կանխարգելման իրավական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Other Subjects

Այս աշխատությունը վերաբերում է խաղողի նոր սորտերի բազմացման և մշակության ագրոկենսաբանական ու ֆիզիոլոգիական հիմունքների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով խաղողագործության գիտության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի և ագրոտեխնոլոգիայի փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել նոր ստեղծված կամ ներմուծված խաղողի սորտերի կենսաբանական առանձնահատկությունները, դրանց բազմացման արդյունավետ մեթոդները և մշակության պայմանների ազդեցությունը աճի, զարգացման և բերքատվության վրա։ Ուսումնասիրվում են վեգետատիվ և սերմային բազմացման եղանակները, կտրոնների արմատակալման գործընթացները, պատվաստման արդյունավետությունը, ինչպես նաև սորտերի ադապտացիոն կարողությունները տարբեր կլիմայական և հողային պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խաղողի ֆիզիոլոգիական գործընթացներին՝ ֆոտոսինթեզ, ջրի և սննդանյութերի փոխանակում, աճի հորմոնալ կարգավորում, ինչպես նաև դրանց կապին բերքատվության և որակի ցուցանիշների հետ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ագրոտեխնիկական միջոցառումները՝ ոռոգման համակարգեր, հողի պարարտացում, էտի ձևեր և հիվանդությունների ու վնասատուների դեմ պայքարի մեթոդներ, որոնք ապահովում են սորտերի կայուն և բարձր արտադրողական զարգացում։ Միաժամանակ վերլուծվում են նոր սորտերի ընտրության և սելեկցիայի սկզբունքները՝ ուղղված բերքատվության բարձրացմանը, կլիմայական դիմադրողականության և արտադրանքի որակի բարելավմանը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է խաղողագործության և բույսերի ֆիզիոլոգիայի ոլորտում՝ նպաստելով Հայաստանի պայմաններում խաղողի նոր սորտերի արդյունավետ մշակման և բազմացման գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Pedagogy

Այս աշխատանքը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում էկոլոգիական դաստիարակության կազմակերպման ուղիների և միջոցների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով սովորողների բնապահպանական գիտակցության ձևավորման, պատասխանատու վարքագծի զարգացման և կայուն զարգացման գաղափարների ներառման կարևորությունը կրթական գործընթացում։ Հեղինակը վերլուծում է էկոլոգիական կրթության բովանդակային բաղադրիչները՝ ներառյալ բնության մասին գիտելիքների փոխանցումը, էկոհամակարգերի փոխկապակցվածության ըմբռնումը և մարդու գործունեության ազդեցության գնահատումը շրջակա միջավայրի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդներին՝ նախագծային աշխատանքներ, բնագիտական փորձեր, էքսկուրսիաներ, քննարկումներ և միջառարկայական ինտեգրված դասեր, որոնք նպաստում են ակտիվ ուսուցմանը և գործնական հմտությունների ձևավորմանը։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է դպրոցի դերը որպես էկոլոգիական մշակույթի ձևավորման հիմնական միջավայր, որտեղ կարևոր է ոչ միայն դասապրոցեսը, այլև դպրոցական կյանքի կազմակերպումը՝ թափոնների կառավարում, կանաչ տարածքների խնամք և բնապահպանական նախաձեռնություններ։ Ներկայացվում է ուսուցչի դերը որպես էկոլոգիական արժեքների փոխանցողի և վարքագծային օրինակ ապահովողի։ Շեշտվում է, որ էկոլոգիական դաստիարակությունը նպաստում է ոչ միայն գիտելիքների ձեռքբերմանը, այլև արժեքային համակարգի ձևավորմանը, որը հիմք է հանդիսանում բնության նկատմամբ պատասխանատու և գիտակցված վերաբերմունքի զարգացման համար։

Tourism

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի առողջարանային նշանակություն ունեցող քաղաքների սոցիալ-տնտեսական, զբոսաշրջային և տարածքային զարգացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնական բուժիչ ռեսուրսների, կլիմայական պայմանների, հանքային ջրերի, հանգստի և առողջության վերականգնման համար նպաստավոր միջավայրի արդյունավետ օգտագործումն է՝ քաղաքների երկարաժամկետ զարգացման համատեքստում։ Քննվում են առողջարանային տնտեսության ձևավորման և գործունեության առանձնահատկությունները, զբոսաշրջային ու առողջարարական ծառայությունների ենթակառուցվածքները, հյուրանոցային տնտեսությունը, տրանսպորտային հասանելիությունը, հանրային տարածքների կազմակերպումը և սպասարկման ոլորտի զարգացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում առողջարանային քաղաքների մրցունակության բարձրացմանը, ծառայությունների բազմազանեցմանը, այցելուների համար ամբողջ տարվա ընթացքում գրավիչ առաջարկների ձևավորմանը և տեղական տնտեսական ակտիվության խթանմանը։ Դիտարկվում է բնական բուժիչ ռեսուրսների պահպանության և տնտեսական օգտագործման միջև հավասարակշռության խնդիրը, քանի որ առողջարանային կենտրոնների զարգացման հեռանկարները անմիջականորեն կապված են շրջակա միջավայրի որակի և բնական պաշարների կայուն օգտագործման հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քաղաքաշինական զարգացման հարցը՝ ներառելով բնակավայրերի տարածական կազմակերպումը, կանաչ տարածքների պահպանումը, ենթակառուցվածքների արդիականացումը և պատմամշակութային միջավայրի ներառումը զբոսաշրջային առաջարկներում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել ներդրումային հնարավորությունները, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության մասնակցությունը, նոր աշխատատեղերի ստեղծման ներուժը և առողջարանային գործունեության ազդեցությունը տեղական բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների վրա։ Ուսումնասիրվում է նաև առողջարանային, առողջապահական, հանգստի, մշակութային և բնապահպանական զբոսաշրջության փոխկապակցման հնարավորությունը՝ քաղաքների ավելի ամբողջական զբոսաշրջային կերպար ձևավորելու նպատակով։ Զարգացման հեռանկարների գնահատման ժամանակ կարևոր են կառավարման արդյունավետությունը, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցությունը, ներդրումային միջավայրի բարելավումը և տարածքային զարգացման ծրագրերի համակարգումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է զբոսաշրջության տնտեսագիտության, քաղաքային և տարածքային զարգացման, առողջարանային տնտեսության ու տարածաշրջանային կառավարման մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով առողջարանային քաղաքների տնտեսական ներուժի արդյունավետ և կայուն օգտագործման հնարավոր ուղղությունները։