Վիտամինահանքային պրեմիկսների մշակում հորթերի աճեցման համար

History

Աշխատությունը նվիրված է խորհրդահայ կինեմատոգրաֆիայի ձևավորման և զարգացման վաղ շրջանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով Հայաստանի մշակութային, հասարակական և քաղաքական կյանքի ընդհանուր փոփոխությունների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ազգային կինոարտադրության ինստիտուցիոնալ կայացման, ստեղծագործական սկզբունքների ձևավորման, կինոստուդիական համակարգի զարգացման և կինոյի՝ որպես զանգվածային մշակույթի կարևոր ոլորտի հաստատման գործընթացների վրա։ Քննության են առնվում կինոարտադրության կազմակերպման պայմանները, պետական մշակութային քաղաքականության ազդեցությունը, տեխնիկական հնարավորությունների ընդլայնումը և մասնագիտական կադրերի պատրաստման նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում համր կինոյից հնչյունային կինոյին անցման գործընթացին, որը էականորեն փոխեց ֆիլմերի գեղարվեստական լեզուն, դերասանական խաղի առանձնահատկությունները, երաժշտության և խոսքի կիրառումը, ինչպես նաև կինոարտադրության տեխնիկական պահանջները։ Ուսումնասիրվում է կինոռեժիսորների, սցենարիստների, դերասանների, օպերատորների և նկարիչների մասնակցությունը ազգային կինեմատոգրաֆիական դպրոցի ձևավորմանը։ Կարևորվում է Համո Բեկնազարյանի ստեղծագործական գործունեությունը և նրա ներդրումը հայկական գեղարվեստական կինոյի զարգացման գործում։ Դիտարկվում են պատմական, սոցիալական և կենցաղային թեմաների արտացոլման եղանակները, ազգային մշակույթի տարրերի օգտագործումը, գրական ստեղծագործությունների էկրանավորման փորձը և ժամանակաշրջանի հասարակական պատկերացումների արտահայտումը կինոյում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև խորհրդային գաղափարախոսության և մշակութային քաղաքականության ազդեցությանը ֆիլմերի թեմատիկ ընտրության ու կերպարային համակարգի վրա՝ ցույց տալով ստեղծագործական որոնումների և պետական պահանջների միջև գոյություն ունեցող փոխհարաբերությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կինոյի ազգային առանձնահատկությունների ձևավորման ուսումնասիրությունը՝ հայկական պատմության, կենցաղի, ժողովրդական ավանդույթների, երաժշտության և տեսողական մշակույթի տարրերի կիրառման տեսանկյունից։ Միաժամանակ դիտարկվում են խորհրդային մյուս հանրապետությունների կինեմատոգրաֆիական կենտրոնների հետ ստեղծագործական և մասնագիտական կապերը, որոնք նպաստել են փորձի փոխանակմանը և նոր տեխնոլոգիաների յուրացմանը։ Կինեմատոգրաֆիայի զարգացումը ներկայացվում է նաև որպես հասարակության մշակութային արդիականացման գործընթացի մաս, որի ընթացքում կինոն աստիճանաբար ձեռք բերեց կրթական, գաղափարական և գեղարվեստական նշանակություն։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ այն պատմական և ստեղծագործական պայմանները, որոնց հիման վրա հետագայում զարգացավ հայկական ազգային կինոդպրոցը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ կինոյի պատմության, կինոգիտության, մշակութաբանության, խորհրդային շրջանի արվեստի և Հայաստանի XX դարի մշակութային կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է հայ կերպարվեստի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործական ժառանգության արվեստաբանական ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով նրա գեղանկարչության ժանրային բազմազանության, պատկերային մտածողության, կոմպոզիցիոն սկզբունքների և ձևաոճական լեզվի առանձնահատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում նկարչի ստեղծագործությունները դիտարկվում են հայկական կերպարվեստի զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ բացահայտելով ավանդույթի և անհատական ստեղծագործական մտածողության փոխհարաբերությունները։ Քննվում են պատմական, դիմանկարային, թեմատիկ-կենցաղային, բնանկարային և այլ բնույթի ստեղծագործություններ՝ ուշադրություն դարձնելով յուրաքանչյուր ժանրում կիրառված արտահայտչամիջոցներին և գեղարվեստական խնդիրների լուծման եղանակներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կոմպոզիցիայի կառուցվածքին, կերպարների փոխհարաբերությանը, շարժման և տարածության կազմակերպմանը, գծի, գույնի, լուսաստվերի և ծավալի կիրառմանը։ Վերլուծվում է մարդկային կերպարի մեկնաբանությունը՝ որպես նկարչի ստեղծագործական համակարգի կարևոր բաղադրիչ, ինչպես նաև կերպարների հոգեբանական և հուզական բնութագրերի արտահայտման գեղանկարչական միջոցները։ Ուշադրություն է դարձվում պատմական թեմաների գեղարվեստական վերաիմաստավորմանը, ազգային մշակութային հիշողության դրսևորումներին և այն պատկերային լուծումներին, որոնց միջոցով պատմական նյութը վերածվում է ինքնուրույն գեղարվեստական իրականության։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել ստեղծագործական տարբեր փուլերի համադրություն՝ բացահայտելով գեղանկարչական լեզվի փոփոխությունները, թեմատիկ նախասիրությունների զարգացումը և ձևային որոնումների շարունակականությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գունային համակարգի ուսումնասիրությունը՝ գույնը դիտարկելով ոչ միայն առարկայական միջավայրի վերարտադրման, այլև տրամադրության, դրամատիզմի և ստեղծագործության ընդհանուր հուզական կառուցվածքի ձևավորման միջոց։ Քննվում են նաև նկարչի անհատական ոճի ձևավորման վրա ազգային գեղարվեստական ավանդույթների, ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրի և կերպարվեստի տարբեր ուղղությունների հնարավոր ազդեցությունները։ Ժանրային և ձևաոճական վերլուծության համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ստեղծագործական ժառանգության ներքին զարգացման, գեղարվեստական մտածողության և արտահայտչական համակարգի մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է նկարչի արվեստը որպես հայկական գեղանկարչության պատմության նշանակալի երևույթ՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործական անհատականությունը, ժանրային հետաքրքրությունների շրջանակը և գեղարվեստական լեզվի առանձնահատկությունները։

Literature

«Արտույտների ագարակը» պատմում է հայկական ընտանիքների ողբերգական ճակատագրի մասին Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջանում։ Վեպը ընդգրկում է բռնությունների, վերապրումի, գաղթերի և սիրո թեմաները, ներկայացնելով մարդկային տոկունությունը և հայրենասիրությունը դաժան ժամանակներում։ Արսլանը օգտագործում է վավերագրական և վեպային տարրերի համադրմամբ ստեղծված ոճ, որը ընթերցողին ներգրավում է հերոսների կյանքում։ Հիմնական թեմաները․ Հայկական ընտանիքների ճակատագիրը Հայոց ցեղասպանության ընթացքում Ճակատագրի, կորուստների և վերապրումի թեման Սերը, ընտանիքը և հայրենասիրությունը դաժան պայմաններում Մարդկային տոկունություն և համախմբվածություն Վավերագրական ու պատմական իրադարձությունների պատկերում Գրքի առանձնահատկությունները․ Վեպը համադրում է պատմական ճշգրտություն և գրական արտահայտչականություն Հերոսների հոգեբանական և սոցիալական դրսևորումների վերլուծություն Հարմար է պատմական վեպերի սիրահարների և Հայոց ցեղասպանության ուսումնասիրողների համար Մեծ ուշադրություն է դարձված մարդկային ճակատագրերին և մշակութային ինքնության պահպանմանը

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ուսանողների, դասախոսների, գիտաշխատողների և մասնագետների համար։ Ցանկում ընդգրկված են մեքենաշինությանը, էլեկտրատեխնիկային, էլեկտրոնիկային, էներգետիկային, շինարարությանը, ավտոմատացման համակարգերին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին և տեխնիկական այլ ուղղություններին վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները և ոլորտի զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան նյութեր ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է տեխնիկական գիտելիքների տարածմանը, մասնագիտական իրազեկվածության բարձրացմանը և գիտատեխնիկական տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և հայկական Սփյուռքի միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը 1990-ական թվականներին՝ Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո ստեղծված նոր քաղաքական և հասարակական պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնց միջոցով անկախ հայկական պետությունը և աշխարհի տարբեր երկրներում գործող հայկական համայնքներն ու կազմակերպությունները վերակառուցեցին իրենց փոխհարաբերությունները և ձևավորեցին համագործակցության նոր օրակարգ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել անկախության առաջին տարիների քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական իրադարձությունները, դրանց ազդեցությունը Սփյուռքի հետ հարաբերությունների վրա, ինչպես նաև համահայկական կառույցների և սփյուռքյան կազմակերպությունների մասնակցությունը Հայաստանի պետականաշինության ու հասարակական կյանքի տարբեր գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սփյուռքի կողմից Հայաստանին ցուցաբերված մարդասիրական, ֆինանսական, մասնագիտական և կազմակերպական աջակցությանը, որը հատկապես կարևոր նշանակություն ունեցավ անկախության առաջին տարիների տնտեսական դժվարությունների և սոցիալական խնդիրների պայմաններում։ Կարևոր թեմաներից են նաև Արցախյան հակամարտությունը, Հայաստանի միջազգային դիրքավորումը, ազգային անվտանգության խնդիրները և դրանց շուրջ Հայաստանի ու Սփյուռքի քաղաքական ու հասարակական շրջանակների համագործակցությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Սփյուռքի ինքնակազմակերպման առանձնահատկություններին, ավանդական և նոր ձևավորվող կառույցների գործունեությանը, Հայաստանի պետական մարմինների հետ կապերի հաստատմանը և համազգային քաղաքականության ձևավորման փորձերին։ 1990-ական թվականների ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում ձևավորվեցին հետագա Հայաստան-Սփյուռք հարաբերությունների բազմաթիվ ինստիտուցիոնալ և գաղափարական հիմքեր։ Միաժամանակ դիտարկվում են համագործակցության ընթացքում առաջացած խնդիրներն ու հակասությունները՝ կապված Հայաստանի և Սփյուռքի քաղաքական առաջնահերթությունների, ինքնության ընկալումների, կազմակերպական մոտեցումների և փոխադարձ ակնկալիքների տարբերությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, սփյուռքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով հասկանալու անկախ Հայաստանի առաջին տասնամյակի ընթացքում ձևավորված Հայաստան-Սփյուռք փոխհարաբերությունների բնույթը, հիմնական ուղղություններն ու պատմական նշանակությունը։

Law

Աշխատությունը նվիրված է բնական իրավունքի գաղափարների ձևավորման և զարգացման պատմատեսական ուսումնասիրությանը արևմտաեվրոպական իրավական ու քաղաքական մտքի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում այն պատկերացումների էվոլյուցիան է, որոնց համաձայն իրավունքի հիմքում կարող են ընկած լինել ոչ միայն պետության կողմից սահմանված նորմերը, այլև մարդու բնությունից, բանականությունից, արդարությունից և համընդհանուր բարոյական սկզբունքներից բխող չափանիշները։ Քննության են առնվում բնական իրավունքի գաղափարի պատմական նախադրյալները, դրա վերաիմաստավորումը տարբեր դարաշրջաններում և փոխհարաբերությունը դրական իրավունքի վերաբերյալ ուսմունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անտիկ փիլիսոփայական ժառանգությունից և միջնադարյան իրավաքաղաքական մտածողությունից մինչև Վերածննդի, Ռեֆորմացիայի և Նոր ժամանակների տեսությունների զարգացող գաղափարական շարունակականությանը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են մարդու բնական իրավունքների, ազատության, հավասարության, սեփականության, հասարակական պայմանագրի, պետական իշխանության սահմանափակման և իշխանության օրինականության վերաբերյալ պատկերացումները աստիճանաբար դարձել արևմտաեվրոպական իրավական մտքի կարևոր բաղադրիչներ։ Հետազոտության մեջ կարող են համեմատվել տարբեր մտածողների և իրավագիտական դպրոցների մոտեցումները՝ բացահայտելով բնական իրավունքի հասկացության բովանդակային փոփոխությունները և տեսական հակասությունները։ Կարևորվում է նաև բնական իրավունքի և իրավական պոզիտիվիզմի հարաբերակցության խնդիրը, քանի որ այդ երկու ուղղությունների բանավեճը մեծ ազդեցություն է ունեցել իրավունքի բնույթի, աղբյուրների և պարտադիր ուժի վերաբերյալ պատկերացումների զարգացման վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնական իրավունքի գաղափարների ազդեցությանը մարդու իրավունքների հայեցակարգի, սահմանադրականության և իրավական պետության սկզբունքների ձևավորման վրա։ Պատմատեսական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս իրավական գաղափարները դիտարկել իրենց ժամանակաշրջանի սոցիալական, քաղաքական և փիլիսոփայական պայմանների համատեքստում՝ միաժամանակ բացահայտելով դրանց շարունակական նշանակությունը ժամանակակից իրավագիտության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համակարգում է բնական իրավունքի վերաբերյալ արևմտաեվրոպական ուսմունքների զարգացման հիմնական փուլերն ու գաղափարական ուղղությունները՝ նպաստելով իրավունքի, արդարության, պետության և մարդու հիմնարար իրավունքների փոխհարաբերությունների տեսական հիմքերի առավել խորքային ըմբռնմանը։