Взаимодействие лигандов с плоским хромофором с нуклеиновыми кислотами

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքական ինստիտուտների ձևավորման, փոխակերպման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքական ինստիտուտները դիտարկվում են որպես պետության և հասարակության փոխհարաբերությունները կազմակերպող առանցքային կառույցներ, որոնց գործունեությունն անմիջականորեն կապված է քաղաքական համակարգի կայունության, ժողովրդավարական կառավարման, իշխանության լեգիտիմության և հասարակական մասնակցության հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Հայաստանի անկախ պետականության ձևավորումից հետո քաղաքական համակարգի զարգացման հիմնական փուլերը, ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների պատճառներն ու ուղղությունները, ինչպես նաև քաղաքական միջավայրի վերափոխման ազդեցությունը պետական կառավարման մեխանիզմների վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների փոխհարաբերություններին, կուսակցական համակարգին, ընտրական ինստիտուտներին, քաղաքացիական հասարակության դերակատարությանը և քաղաքական մասնակցության ձևերին։ Հեղինակը փորձում է բացահայտել այն գործոնները, որոնք նպաստում են քաղաքական ինստիտուտների կայացմանը կամ, հակառակը, սահմանափակում դրանց արդյունավետությունը՝ դիտարկելով իրավական, սոցիալական, տնտեսական և քաղաքական պայմանների փոխազդեցությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների և ժողովրդավարական զարգացման կապը։ Քննարկվում են իշխանության հաշվետվողականության, քաղաքական մրցակցության, հանրային վերահսկողության, ընտրական գործընթացների, պետական կառավարման արդյունավետության և քաղաքացիների քաղաքական ներգրավվածության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են Հայաստանի քաղաքական ինստիտուտները փոփոխվել տարբեր ժամանակաշրջաններում, ինչպիսի մարտահրավերներ են առաջացել դրանց զարգացման ընթացքում և ինչ նշանակություն ունեն ինստիտուցիոնալ կայունությունն ու արդյունավետությունը երկրի քաղաքական համակարգի հետագա զարգացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, իրավաբաններին, պետական կառավարման մասնագետներին, սոցիոլոգներին, հետազոտողներին, բուհերի դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև Հայաստանի քաղաքական համակարգի և պետական ինստիտուտների զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Technology

Այս աշխատանքը նվիրված է մագնիսական դաշտում կիսահաղորդչային կառուցվածքների պարամետրերի վերահսկման մեթոդների հետազոտությանը և մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել միկրո և նանոէլեկտրոնային սարքերի չափման ճշգրտությունը, կայունությունը և ֆունկցիոնալ վերահսկելիությունը։ Հետազոտության մեջ կիսահաղորդչային կառուցվածքները դիտարկվում են որպես բազմագործոն ֆիզիկական համակարգեր, որտեղ էլեկտրական, մագնիսական և կրիչների տրանսպորտային երևույթները փոխկապակցված են և զգայուն արտաքին դաշտերի նկատմամբ։ Աշխատությունը վերլուծում է մագնիսական դաշտի ազդեցությունը լիցքակիրների շարժունակության, Հոլի էֆեկտի, մագնետոռեզիստիվության և էներգետիկ գոտիների կառուցվածքի փոփոխությունների վրա, որոնք էապես ազդում են չափվող պարամետրերի վրա։ Առաջարկվող վերահսկման մեթոդները հիմնված են մագնիսական դաշտի կիրառմամբ ստացվող ազդանշանների վերլուծության, սենսորային համակարգերի ինտեգրման և մոդելավորման ալգորիթմների վրա, որոնք թույլ են տալիս իրական ժամանակում գնահատել նյութի էլեկտրական հատկությունները և հայտնաբերել շեղումները նորմալ վիճակից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում չափման սխալների նվազեցմանը, ջերմաստիճանային ազդեցությունների կոմպենսացիային և բազմապարամետրային տվյալների մշակման մեթոդներին, որոնք ապահովում են համակարգի բարձր ճշգրտություն և կրկնելիություն։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ մագնիսական դաշտում կիսահաղորդչային կառուցվածքների վերահսկման զարգացված մեթոդները կարևոր դեր ունեն ժամանակակից միկրոէլեկտրոնիկայի, սենսորային տեխնոլոգիաների և նանոինժեներիայի զարգացման մեջ։

Culture

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որը նվիրված է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության համակարգված ներկայացմանը։ Այն նպատակ ունի որոշակի ժամանակահատվածում լույս տեսած կամ շրջանառության մեջ գտնվող համապատասխան գրականության մասին արագ և հուսալի մատենագիտական տեղեկատվություն տրամադրել գրադարաններին, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և այլ հետաքրքրված ընթերցողներին։ Նյութում կարող են ընդգրկվել մշակույթի պատմությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերին, գրականությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, կինոյին, ժողովրդական ստեղծագործությանը և մշակութային ժառանգությանը վերաբերող հրատարակություններ։ Մատենագիտական նկարագրությունների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս հեշտությամբ նույնականացնել անհրաժեշտ աղբյուրները, հետևել նոր հրատարակությունների ի հայտ գալուն և նպատակային ձևով համալրել մասնագիտական գրականության ֆոնդերը։ Որպես ընթացիկ տեղեկատու՝ հրատարակությունը կարևոր դեր է կատարում նոր գրականության մասին օպերատիվ տեղեկատվության տարածման գործում՝ լրացնելով ընդհանուր մատենագիտական աղբյուրների և մասնագիտական տեղեկատվական սպասարկման միջև առկա բացը։ Այն կարող է օգտագործվել ինչպես ընթացիկ ընթերցողական հարցումների սպասարկման, այնպես էլ գիտահետազոտական և կրթական աշխատանքների համար անհրաժեշտ գրականության որոնման նպատակով։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է նաև դրա պատմամշակութային նշանակությամբ, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ստեղծված գրականության պատկերը և ուսումնասիրել թեմատիկ ուղղությունների զարգացումը։ Մատենագիտական տեղեկատվության համակարգումը նպաստում է նաև մշակութային ժառանգության վերաբերյալ աղբյուրների հայտնաբերմանը, պահպանմանը և հետագա գիտական շրջանառությանը։ Ընդհանուր առմամբ, տեղեկատուն հանդես է գալիս որպես մասնագիտական տեղեկատվական գործիք, որը միավորում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մասին տվյալները և հեշտացնում դրանց որոնումն ու օգտագործումը՝ ապահովելով մասնագետների և ընթերցողների ժամանակին տեղեկացվածությունը։

Literature

Հրատարակությունը բարոյադաստիարակչական բնույթի պատմությունների ժողովածուի վեցերորդ հատորն է՝ նախատեսված պատանի ընթերցողների բարոյական և հոգևոր դաստիարակության համար։ Գրքի հիմնական նպատակն է պատմողական գրականության միջոցով զարգացնել երեխաների և պատանիների մեջ ազնվություն, բարություն, պատասխանատվություն, աշխատասիրություն, կարեկցանք և արդարության զգացում։ Բարոյախոսական պատմությունները մանկավարժական նշանակություն ունեցող գրական ձև են, որոնցում հերոսների արարքների, ընտրությունների և դրանց հետևանքների միջոցով ընթերցողին ներկայացվում են վարքի ընդունելի սկզբունքներն ու մարդկային հարաբերությունների արժեքները։ Այսպիսի ստեղծագործությունները նպաստում են ոչ միայն ընթերցանության զարգացմանը, այլև երեխայի ինքնուրույն դատողության, շրջապատի նկատմամբ վերաբերմունքի և հասարակական վարքականոնների ձևավորմանը։ Մխիթարյան միաբանության հրատարակչական գործունեության շրջանակում լույս տեսած այս ժողովածուն կարևոր տեղ ունի 19-րդ դարի հայ մանկական և դաստիարակչական գրականության պատմության մեջ։ Այն արտացոլում է կրթության ու բարոյական դաստիարակության նկատմամբ ժամանակաշրջանի հետաքրքրությունը և գրականությունը ուսուցողական նպատակներով օգտագործելու ավանդույթը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում մանկավարժության, մանկական ընթերցանության, հայ թարգմանական գրականության և Մխիթարյանների կրթամշակութային գործունեության ուսումնասիրության համար։

Linguistics

Այս աշխատությունը նվիրված է անգլերեն գիտական դիսկուրսում տեղեկատվական և խոսքարկման գործառույթների փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում գիտական հաղորդակցության առանձնահատկություններն են և այն լեզվական միջոցները, որոնց միջոցով հեղինակը միաժամանակ ներկայացնում է փաստեր, գաղափարներ ու գիտական տեղեկություններ և արտահայտում է իր դիրքորոշումը, գնահատականը կամ վերաբերմունքը քննարկվող խնդրի նկատմամբ։ Աշխատանքում տեղեկատվական գործառույթը դիտարկվում է որպես գիտական տեքստի բովանդակային հիմք, որի միջոցով փոխանցվում, համակարգվում և մեկնաբանվում է մասնագիտական գիտելիքը, մինչդեռ խոսքարկման գործառույթը կապված է ընթերցողի վրա ազդեցության, հեղինակի տեսակետի հիմնավորման, համոզման և հաղորդակցական նպատակի իրականացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն լեզվական և շարահյուսական միջոցներին, որոնք ապահովում են այս երկու գործառույթների համատեղ իրականացումը՝ մոդալության, գնահատողական բառապաշարի, կապակցիչների, փաստարկման կառուցվածքների, հղումների, վերապահումների և այլ դիսկուրսային ռազմավարությունների միջոցով։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ գիտական տեքստը չի սահմանափակվում միայն օբյեկտիվ տեղեկատվության փոխանցմամբ․ գիտական հաղորդակցության ընթացքում հեղինակը նաև կառուցում է իր հեղինակային դիրքը, գնահատում ներկայացվող փաստերը, կանխատեսում ընթերցողի հնարավոր արձագանքը և ձևավորում փաստարկված համոզչականություն։ Այս համատեքստում տեղեկատվական և խոսքարկման գործառույթները հանդես են գալիս ոչ թե որպես միմյանցից անջատ երևույթներ, այլ որպես փոխկապակցված բաղադրիչներ, որոնք միասին ապահովում են գիտական դիսկուրսի հաղորդակցական արդյունավետությունը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբանների, թարգմանիչների, անգլերեն լեզվի և կիրառական լեզվաբանության մասնագետների, ինչպես նաև գիտական գրության և դիսկուրսի վերլուծությամբ զբաղվող հետազոտողների։

Economics

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պարենային անվտանգության կառավարման համակարգի կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական, գյուղատնտեսական, սոցիալական և աշխարհաքաղաքական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ պարենային անվտանգությունը միայն անհրաժեշտ քանակությամբ սննդամթերքի արտադրության կամ ներմուծման ապահովման խնդիր չէ, այլ բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է պարենի առկայությունը, բնակչության համար դրա տնտեսական և ֆիզիկական մատչելիությունը, սննդի պատշաճ օգտագործումը և մատակարարման կայունությունը։ ՀՀ կառավարության կողմից հաստատված պարենային անվտանգության համակարգի զարգացման ռազմավարությունը նույնպես հիմնվում է այս չորս հիմնական ուղղությունների վրա և նախատեսում է համապատասխան միջոցառումներ՝ բնակչության տարբեր խմբերի համար պարենային ապահովվածության բարելավման նպատակով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի պարենային անվտանգության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, այդ թվում՝ գյուղատնտեսական արտադրության ծավալները, բնական և կլիմայական ռիսկերը, ներմուծումից կախվածությունը, գյուղատնտեսական հումքի և պարենային ապրանքների գների փոփոխությունները, բնակչության եկամուտների մակարդակը, ենթակառուցվածքների վիճակը և միջազգային շուկաներում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսապես կարևոր պարենային ապրանքների ինքնաբավության մակարդակին, քանի որ որոշ ապրանքների արտադրության սահմանափակ հնարավորությունները կարող են մեծացնել արտաքին շուկաների նկատմամբ կախվածությունը և բարձրացնել մատակարարման խափանումների ռիսկը։ Պարենային անվտանգության ռազմավարական մոտեցումներում որպես կարևոր խնդիրներ առանձնացվում են նաև բնական աղետների հետևանքները, պահուստների և պաշարների ձևավորման արդյունավետությունը, պահեստավորման ենթակառուցվածքների զարգացումը և ցածր ինքնաբավություն ունեցող ապրանքների ներմուծման արտաքին ռիսկերի կառավարումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պետական կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, քանի որ պարենային անվտանգության ապահովումը պահանջում է գյուղատնտեսության, տնտեսության, սոցիալական պաշտպանության, առողջապահության, արտակարգ իրավիճակների և այլ ոլորտների քաղաքականությունների համակարգված իրականացում։ Այդ շրջանակում կարևոր են պետական պարենային պահուստների ձևավորումն ու կառավարումը, ռազմավարական պաշարների բավարար մակարդակի պահպանումը, ճգնաժամային իրավիճակներում արագ արձագանքման մեխանիզմների զարգացումը և պարենային մատակարարման շղթաների շարունակականության ապահովումը։ ՀՀ ռազմավարական փաստաթղթերում որպես առաջնահերթություն նշվում են նաև բավարար պարենային պաշարների և կենսապես կարևորագույն պարենամթերքի նյութական պահուստի առկայությունը, անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների զարգացումը և պարենային արժեշղթաներում կորուստների նվազեցումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղատնտեսության արտադրողականության բարձրացման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրման, ոռոգման և պահեստավորման համակարգերի բարելավման, գյուղատնտեսական ապահովագրության, արտադրողների ֆինանսավորման և շուկաների հասանելիության ընդլայնման խնդիրներին։ Այս միջոցառումները կարևոր են ոչ միայն ներքին պահանջարկի բավարարումն ապահովելու, այլև տեղական արտադրողների մրցունակությունը բարձրացնելու և գյուղատնտեսական արտադրության նկատմամբ արտաքին ցնցումների ազդեցությունը նվազեցնելու համար։ Պարենային անվտանգության մեկ այլ կարևոր բաղադրիչ է բնակչության տնտեսական հասանելիությունը․ նույնիսկ սննդամթերքի բավարար ֆիզիկական առկայության պայմաններում դրա բարձր գները կամ բնակչության եկամուտների ցածր մակարդակը կարող են սահմանափակել տարբեր սոցիալական խմբերի լիարժեք սննդով ապահովվածությունը։ Այդ պատճառով կառավարման համակարգի կատարելագործումը ենթադրում է նաև սոցիալական քաղաքականության, գնային միջավայրի, զբաղվածության և եկամուտների հետ կապված գործոնների համատեղ դիտարկում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև պարենի որակի և անվտանգության ապահովումը, քանի որ պարենային ապահովվածությունը չի կարող սահմանափակվել սննդամթերքի քանակական հասանելիությամբ։ ՀՀ սննդամթերքի անվտանգության համակարգի զարգացման ռազմավարությունը նախատեսում է օրենսդրության կատարելագործում, սննդի ամբողջ շղթայի վերահսկելիության ապահովում, լաբորատոր կարողությունների զարգացում, հետագծելիության համակարգերի ներդրում և վտանգների վերլուծության ու հսկման կրիտիկական կետերի սկզբունքների կիրառում։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կարևորվել նաև տեղեկատվական և վերլուծական համակարգերի զարգացումը, քանի որ արդյունավետ կառավարումը պահանջում է պարենային շուկաների, արտադրության, ներմուծման, պահուստների, գների և սպառման վերաբերյալ հավաստի ու ժամանակին տվյալներ։ Նման համակարգերի կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս ավելի վաղ հայտնաբերել հնարավոր ճգնաժամերը, գնահատել ռիսկերը և պետական միջոցները նպատակաուղղել առավել խոցելի ուղղություններին։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրա շրջանակում առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել պարենային անվտանգության պետական քաղաքականության կատարելագործման, գյուղատնտեսական արտադրության խթանման, ռազմավարական պաշարների կառավարման, ներմուծման ռիսկերի նվազեցման և բնակչության համար սննդամթերքի մատչելիության բարձրացման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը պարենային անվտանգությունը դիտարկում է որպես տնտեսական, սոցիալական, գյուղատնտեսական և կառավարչական գործոնների փոխկապակցված համակարգ և նպատակ ունի բացահայտելու Հայաստանի Հանրապետությունում դրա կառավարման հիմնական խոչընդոտները՝ առաջարկելով համակարգի կայունության, ճկունության և դիմակայունության բարձրացման հնարավոր ուղղություններ։