Յոզեֆ Կարստի լեզվաբանական հայացքները

Other Subjects

Հրատարակության վերնագիրը հուշում է, որ աշխատությունը նախատեսված է հայ ընտանիքների համար և ներկայացվում է որպես նրանց օգտակար ուղեկից կամ խորհրդատու։ «Ոսկի» բառի գործածությունը վերնագրում կարող է ունենալ փոխաբերական իմաստ՝ մատնանշելով արժեքավոր գիտելիքների, օգտակար խորհուրդների կամ ընտանեկան կյանքի համար կարևոր սկզբունքների ժողովածու։ «Բարեկամ» հասկացությունն իր հերթին արտահայտում է մտերմության, վստահության և աջակցող հարաբերությունների գաղափարը՝ ստեղծելով տպավորություն, որ գիրքը նպատակ ունի ընթերցողին տրամադրելու ընտանեկան կյանքին առնչվող օգտակար տեղեկություններ։ Հայ ընտանիքին ուղղված նման հրատարակությունները կարող էին ընդգրկել կենցաղային, կրթական, բարոյական, հասարակական կամ մշակութային բնույթի նյութեր՝ ընթերցողներին օգնելով կողմնորոշվելու առօրյա կյանքի տարբեր հարցերում։ Ընտանիքը հայ հասարակության պատմական և մշակութային կյանքում կարևոր դեր է ունեցել՝ ծառայելով որպես լեզվի, սովորույթների, ավանդույթների, հավատքի և սերունդների միջև գիտելիքների փոխանցման հիմնական միջավայր։ Ընտանեկան կյանքին նվիրված գրականությունը հաճախ նպատակ է ունեցել ամրապնդելու փոխադարձ հարգանքը, պատասխանատվությունը, համերաշխությունը և երեխաների դաստիարակության կարևորությունը։ Այդպիսի աշխատություններում կարող էին քննարկվել ծնողների ու երեխաների հարաբերությունները, ընտանիքի անդամների պարտականությունները, տնային տնտեսության կազմակերպումը, երեխաների կրթությունը, առողջ ապրելակերպը, հասարակական վարքագիծը և բարոյական արժեքները։ Հնարավոր է նաև, որ գիրքը ներառի գործնական խորհուրդներ, բացատրական նյութեր, պատմություններ կամ տարբեր թեմաների շուրջ մտորումներ, որոնք նախատեսված են ընտանեկան ընթերցանության համար։ Սակայն վերնագիրն ինքնին չի հաստատում, թե նշված թեմաներից որոնք են իրականում ընդգրկված հրատարակության մեջ, ուստի դրանք պետք է դիտարկել որպես նմանատիպ գրականության հնարավոր ուղղություններ, այլ ոչ թե տվյալ գրքի հաստատված բաժիններ։ Հրատարակության վերնագրում հայ ընտանիքների հատուկ հիշատակումը կարևոր է, քանի որ այն մատնանշում է որոշակի ընթերցողական շրջանակ և հայալեզու հասարակության կարիքներին ուղղված նպատակ։ XX դարի սկզբին հայերեն տպագիր գրականությունը ներառում էր ոչ միայն գեղարվեստական և կրոնական ստեղծագործություններ, այլև հանրամատչելի ու գործնական բնույթի գրքեր, որոնք նախատեսված էին ընտանիքների, ուսուցիչների, ծնողների և լայն ընթերցողական շրջանակների համար։ Այդ հրատարակությունները կարող էին ծառայել որպես գիտելիքների տարածման միջոց՝ միավորելով կրթական, բարոյական և առօրյա կյանքի հետ կապված թեմաները։ Թիֆլիսը ժամանակաշրջանի հայ մշակութային և հրատարակչական կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ զարգանում էին հայերեն մամուլը, գրականությունը և կրթական գործունեությունը։ Քաղաքի տպարաններում լույս տեսած հրատարակությունները նպաստում էին հայերեն գրավոր մշակույթի տարածմանը և ընթերցողների տարբեր խմբերի համար նյութերի հասանելիությանը։ Այս գրքի նշանակությունը կարող է դիտարկվել նաև հայ ընտանիքի պատմության և առօրյա մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ընտանեկան ընթերցանության համար նախատեսված գրքերը կարող են տեղեկություններ հաղորդել տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական պատկերացումների, հասարակական արժեքների, դաստիարակության սկզբունքների և ընտանիքի վերաբերյալ ընդունված գաղափարների մասին։ Դրանք օգտակար աղբյուրներ են նաև լեզվական ու մշակութային ուսումնասիրությունների համար, քանի որ արտացոլում են այն բառապաշարը, ոճը և խոսքային ձևերը, որոնցով հայերեն հրատարակությունները դիմում էին լայն հանրությանը։ Գրքի վերնագրի բարեկամական բնույթը կարող է մատնանշել ընթերցողի հետ անմիջական կապ հաստատելու և գրավոր նյութը հասանելի ու կիրառելի ներկայացնելու ձգտում։ Նման մոտեցումը կարևոր է հանրամատչելի գրականության մեջ, որտեղ նպատակն է ոչ միայն տեղեկություն փոխանցել, այլև ընթերցողին խրախուսել օգտվելու ստացած գիտելիքներից առօրյա կյանքում։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ գրքի պատմությամբ, ընտանեկան և բարոյախրատական գրականությամբ, XX դարի սկզբի հայ հասարակական կյանքով և Թիֆլիսի տպագրական մշակույթով զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է արժեքավոր նյութ լինել նաև այն ուսումնասիրությունների համար, որոնք անդրադառնում են ընտանիքի դերին հայ մշակույթում, ծնողական դաստիարակության պատկերացումներին և հայերեն հանրամատչելի գրականության զարգացմանը։ Միաժամանակ, միայն վերնագրի ու մատենագիտական տվյալների հիման վրա հնարավոր չէ հստակ որոշել գրքի հեղինակը, բովանդակության կառուցվածքը, ընդգրկված թեմաները կամ այն հանգամանքը, թե այն առավելապես գործնական ձեռնարկ է, խորհուրդների ժողովածու, թե այլ բնույթի աշխատություն։ Հետևաբար, նկարագրությունը ներկայացնում է վերնագրից բխող հիմնական ուղղվածությունը և պատմամշակութային հնարավոր նշանակությունը՝ առանց գրքի բովանդակության վերաբերյալ չստուգված մանրամասներ հաստատելու։

Other Subjects

Այս աշխատությունը ներկայացնում է «Նոր գրքեր» տեղեկատվական մատենագիտական ցանկ՝ ընդգրկելով հասարակական-քաղաքական գիտությունների, բանասիրության, գրականագիտության, լեզվաբանության, պատմության, պատմական գիտությունների, աշխարհագրության, հնագիտության և ազգագրության ոլորտներում հրատարակված նորագույն աշխատությունները։ Այն նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնել գիտական և ուսումնական նոր գրականությունը՝ ապահովելով մասնագետների, ուսանողների և հետազոտողների համար արդիական տեղեկատվական հոսքի հասանելիություն։ Ցանկում սովորաբար ներառվում են գրքերի մատենագիտական տվյալները՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ, ծավալ և երբեմն նաև համառոտ բովանդակային բնութագրեր, որոնք թույլ են տալիս գնահատել յուրաքանչյուր աշխատության գիտական արժեքը և ուղղվածությունը։ Հասարակական-քաղաքական գիտությունների բաժնում ընդգրկվում են պետական կառավարման, քաղաքական համակարգերի և միջազգային հարաբերությունների վերաբերյալ ուսումնասիրություններ, իսկ բանասիրության և լեզվաբանության բաժիններում՝ լեզվի կառուցվածքի, զարգացման, գրական լեզվի և բարբառների ուսումնասիրություններ։ Գրականագիտության հատվածը ներառում է հայ և համաշխարհային գրականության վերլուծական աշխատանքներ, պատմության և պատմական գիտությունների բաժինները՝ պատմական գործընթացների, աղբյուրագիտության և պատմագրության նոր հետազոտություններ, իսկ աշխարհագրության, հնագիտության և ազգագրության բաժիններում ներկայացվում են բնական և մշակութային միջավայրի, հնագիտական հայտնագործությունների և ժողովրդական մշակույթի ուսումնասիրություններ։ Այսպիսի տեղեկատվական ցանկերը կարևոր դեր ունեն գիտական հաղորդակցության զարգացման, գրականության տարածման և հետազոտական գործունեության արդյունավետ կազմակերպման գործում՝ ապահովելով գիտելիքի շարունակական թարմացում և հասանելիություն տարբեր գիտական ոլորտներում։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է վերջին սառցադաշտային ժամանակաշրջանի ընթացքում Փոքր Կովկասի՝ որպես կենդանի օրգանիզմների պահպանման հնարավոր ապաստարանային տարածքի ուսումնասիրությանը՝ մոլեկուլային տվյալների և գենետիկական վերլուծությունների միջոցով։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ռեֆուգիումի, այսինքն՝ սառցադաշտային անբարենպաստ պայմանների ժամանակ տեսակների պահպանման համար նպաստավոր աշխարհագրական տարածքի, վարկածը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են այն հնարավոր գործընթացները, որոնց արդյունքում Փոքր Կովկասի որոշ տարածքներում բուսական և կենդանական տեսակներ կարող էին պահպանվել այն ժամանակաշրջանում, երբ ավելի հյուսիսային կամ բարձրադիր շրջաններում կլիմայական պայմանները զգալիորեն խստացել էին։ Մոլեկուլային տվյալների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ժամանակակից պոպուլյացիաների գենետիկական բազմազանությունը, դրանց միջև ազգակցական կապերը և պատմական տարածման հնարավոր ուղիները։ Գենետիկական կառուցվածքի և տարածական բաշխվածության համադրումը կարող է բացահայտել հնագույն պոպուլյացիաների մեկուսացման, պահպանման, ընդլայնման կամ հետագա տարածման հետքեր։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հարցի պարզաբանումը, թե արդյոք տարածաշրջանի ներկայիս կենսաբազմազանության որոշ առանձնահատկություններ կարող են կապված լինել սառցադաշտային ժամանակաշրջանում գոյություն ունեցած ապաստարանային պոպուլյացիաների հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կապել ժամանակակից մոլեկուլային տվյալները տարածաշրջանի երկրաբանական, կլիմայական և պալեոէկոլոգիական պատմության հետ՝ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տեսակների էվոլյուցիոն պատմության վերաբերյալ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Կովկասի կենսաբազմազանության ձևավորման և պահպանման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ տարածաշրջանը գտնվում է տարբեր կենսաաշխարհագրական գոտիների շփման տարածքում և առանձնանում է բարձր էկոլոգիական ու գենետիկական բազմազանությամբ։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել տեսակների տարածման պատմության վերականգնման, պոպուլյացիաների գենետիկական կառուցվածքի գնահատման, կենսաբազմազանության պահպանության և կլիմայական փոփոխությունների նկատմամբ տեսակների արձագանքի ուսումնասիրման ոլորտներում։ Այն հատկապես հետաքրքիր է էվոլյուցիոն կենսաբանությամբ, մոլեկուլային գենետիկայով, կենսաաշխարհագրությամբ, պալեոէկոլոգիայով և Կովկասի բնական պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Linguistics

Հայոց լեզու և հայ գրականություն 2-րդ մաս դպրոցական ուսումնական դասագիրք է, որը նախատեսված է հայոց լեզվի և հայ գրականության ուսուցման շարունակական փուլում՝ խորացնելով նախորդ մասում ստացած գիտելիքները և զարգացնելով լեզվական ու գրական վերլուծական հմտությունները։ Գրքում ընդլայնվում են քերականական թեմաները՝ ներառելով խոսքի մասերի ավելի բարդ կիրառությունները, շարահյուսական կառուցվածքները, կետադրության նրբությունները և լեզվական ոճերի առանձնահատկությունները։ Գրականության բաժնում ներկայացվում են հայ դասական և ժամանակակից հեղինակների ստեղծագործություններից ավելի ծավալուն հատվածներ, որոնց միջոցով աշակերտները սովորում են խորքային վերլուծություն կատարել, հասկանալ գաղափարական շերտերը և գրական կերպարների հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Աշխատության նպատակն է զարգացնել աշակերտների գրավոր և բանավոր խոսքը, ընթերցանության մշակույթը և քննադատական մտածողությունը՝ միաժամանակ ամրապնդելով ազգային գրական ժառանգության գիտակցումը։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Միքայել Թարիվերդիևի օպերային ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ նրա երաժշտական մտածողության, դրամատուրգիական սկզբունքների, ոճական առանձնահատկությունների և բեմական երաժշտության զարգացման մեջ ունեցած նշանակության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կոմպոզիտորի օպերային երկերի երաժշտական լեզուն, կերպարային համակարգը, վոկալ և նվագախմբային արտահայտչամիջոցները, ինչպես նաև երաժշտության ու դրամատիկական գործողության փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ երաժշտությունը մասնակցում է կերպարների հոգեբանական նկարագրի ձևավորմանը, բացահայտում նրանց ներքին ապրումները և զարգացնում ստեղծագործության դրամատիկական բովանդակությունը։ Քննվում են մեղեդայնության, հարմոնիայի, ռիթմի, տեմբրի և երաժշտական ձևի առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց դերը հեղինակային անհատական ոճի ձևավորման մեջ։ Վերլուծվում են վոկալ պարտիաների կառուցման սկզբունքները, խոսքի և երաժշտության հարաբերակցությունը, երգեցիկ ու ասերգային արտահայտչաձևերի կիրառումը և դրանց նշանակությունը բեմական կերպարների ստեղծման համար։ Կարևորվում է նաև նվագախմբի դերը, որը կարող է ոչ միայն ուղեկցել վոկալ գործողությանը, այլև ինքնուրույն արտահայտել դրամատիկական իրավիճակների հոգեբանական և հուզական ենթատեքստը։ Ուսումնասիրության ընթացքում օպերային ժառանգությունը դիտարկվում է 20-րդ դարի երաժշտական մշակույթի և երաժշտական թատրոնի զարգացման ընդհանուր գործընթացների համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով ավանդական ժանրային սկզբունքների և նոր արտահայտչական մոտեցումների փոխազդեցությանը։ Քննարկվում են ստեղծագործությունների թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկությունները, հերոսների ներաշխարհի ներկայացումը, քնարական և դրամատիկական սկզբունքների համադրությունը, ինչպես նաև երաժշտական նյութի միջոցով ժամանակի, միջավայրի և գործողության մթնոլորտի ձևավորումը։ Անդրադարձ է կատարվում կոմպոզիտորի ստեղծագործական անհատականությանը բնորոշ հոգեբանական խորությանը, նուրբ քնարականությանը և երաժշտական նյութի արտահայտչական կազմակերպմանը։ Օպերային ստեղծագործությունների համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի երաժշտական մտածողության զարգացման միտումները և գնահատելու նրա մոտեցումները երաժշտական դրամատուրգիայի խնդիրների նկատմամբ։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև կոմպոզիտորի ստեղծագործական ժառանգության առավել ամբողջական ընկալմանը՝ ցույց տալով նրա գործունեության այն կողմերը, որոնք կապված են երաժշտական թատրոնի և վոկալ-բեմական արվեստի հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել երաժշտագիտության, օպերային արվեստի, երաժշտական դրամատուրգիայի, 20-րդ դարի երաժշտության պատմության և կոմպոզիտորական ստեղծագործության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Law

Աշխատանքը նվիրված է Եվրոպական միության արտաքին քաղաքականության իրավական ձևաչափի ուսումնասիրությանը երրորդ պետությունների հետ հարաբերություններում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ԵՄ արտաքին հարաբերությունների իրավական հիմքերը, արտաքին քաղաքականության և արտաքին գործողությունների իրականացման ինստիտուցիոնալ մեխանիզմները, ինչպես նաև Միության և երրորդ պետությունների միջև համագործակցության հիմնական իրավական գործիքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային համաձայնագրերին, գործընկերության և համագործակցության պայմանագրերին, ասոցացման համաձայնագրերին, առևտրատնտեսական պայմանավորվածություններին, քաղաքական երկխոսության մեխանիզմներին և այլ իրավական ձևաչափերին, որոնց միջոցով ԵՄ-ն կարգավորում է հարաբերությունները ոչ անդամ պետությունների հետ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել ԵՄ իրավասությունների սահմանները, անդամ պետությունների և Միության ինստիտուտների միջև լիազորությունների բաշխումը, ինչպես նաև ընդհանուր արտաքին և անվտանգության քաղաքականության առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է իրավական և քաղաքական գործիքների փոխհարաբերությունը, քանի որ ԵՄ արտաքին քաղաքականությունը ներառում է ինչպես պարտադիր իրավական բնույթ ունեցող համաձայնագրեր, այնպես էլ քաղաքական հայտարարություններ, դիրքորոշումներ, սահմանափակող միջոցներ և համագործակցության այլ ձևեր։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև երրորդ պետությունների հետ հարաբերություններում մարդու իրավունքների, ժողովրդավարության, իրավունքի գերակայության, անվտանգության և տնտեսական համագործակցության սկզբունքների ամրագրմանն ու կիրառմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արտաքին համաձայնագրերի կնքման, վավերացման և իրականացման ընթացակարգերին, ինչպես նաև ԵՄ դատարանի իրավական դիրքորոշումների նշանակությանը արտաքին հարաբերությունների իրավական կարգավորման հարցում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ԵՄ արտաքին քաղաքականության իրավական համակարգի կառուցվածքը, դրա զարգացման հիմնական միտումները և երրորդ պետությունների հետ հարաբերությունների կարգավորման առավել արդյունավետ մեխանիզմները։ Աշխատանքը կարևոր է միջազգային և եվրոպական իրավունքի տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես է ինքնուրույն իրավական կարգ ունեցող միավորումը իրականացնում արտաքին հարաբերություններ և ինչպես են իրավական գործիքները նպաստում քաղաքական, տնտեսական և անվտանգության ոլորտներում երկարաժամկետ համագործակցության ձևավորմանը։