Զեյթինի դեպքերը

Biology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հայկական կիսակոշտաբուրդ ցեղի ոչխարների մարսողական ապարատի համեմատական մորֆոլոգիական ուսումնասիրությանը՝ հետսաղմնային օնտոգենեզի տարբեր ժամանակահատվածներում։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել մարսողական համակարգի օրգանների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց աճի և զարգացման օրինաչափությունները կենդանու կյանքի տարբեր փուլերում, ինչպես նաև տարիքային փոփոխությունների բնույթը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են մարսողական ապարատի առանձին բաժինների՝ բերանի խոռոչի, կերակրափողի, ստամոքսի և աղիքային համակարգի մորֆոլոգիական առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով ոչխարի որոճող կենդանուն բնորոշ մարսողական կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախաստամոքսների և իսկական ստամոքսի հարաբերական զարգացմանը, հյուսվածքային կառուցվածքի փոփոխություններին, օրգանների չափերի և ձևի տարիքային դինամիկային։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր տարիքային խմբերի միջև առկա կառուցվածքային տարբերությունները և որոշելու հետսաղմնային զարգացման ընթացքում մարսողական ապարատի ձևավորման հիմնական փուլերը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են կիրառվել անատոմիական, հյուսվածաբանական, մորֆոմետրիկ և վիճակագրական մեթոդներ՝ ստացված տվյալների քանակական ու որակական գնահատման համար։ Քննության են առնվում նաև մարսողական օրգանների կառուցվածքային փոփոխությունների հնարավոր կապերը կենդանու աճի, սննդակարգի փոփոխության և ֆիզիոլոգիական զարգացման հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տվյալ ցեղատեսակի ոչխարների մարսողական համակարգի տարիքային ձևավորման և ֆունկցիոնալ հարմարվողականության մասին։ Ստացված տվյալները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ կենդանիների անատոմիայի, ֆիզիոլոգիայի, անասնաբուժության, կենդանաբուծության և ցեղաբուծության ոլորտներում՝ նպաստելով ցեղատեսակի կենսաբանական առանձնահատկությունների առավել խորքային ուսումնասիրմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անասնաբույժներին, կենդանաբաններին, մորֆոլոգներին, կենդանաբույծներին, կենսաբանության և անասնաբուժության ուսանողներին, ասպիրանտներին և գյուղատնտեսական կենդանիների զարգացման ու անատոմիայի խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է մոտոբլոկաքարշ միաիրան շրջվող գութանի կառուցվածքի մշակմանը և դրա հիմնական կառուցվածքային ու տեխնոլոգիական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստեղծել փոքր հզորության մոտոբլոկների հետ արդյունավետորեն աշխատող հողամշակման գործիք, որը կարող է ապահովել հողի որակյալ շրջում, մշակման պահանջվող խորություն և ագրոտեխնիկական գործընթացների արդյունավետ իրականացում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են փոքրածավալ և անհատական գյուղատնտեսություններում օգտագործվող մոտոբլոկների հնարավորությունները, դրանց հետ ագրեգատավորվող գութանների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և գործող լուծումների կիրառման արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միաիրան շրջվող գութանի աշխատանքային մարմնի երկրաչափական ձևին, հենման և ամրացման համակարգին, շրջման մեխանիզմին, ինչպես նաև մոտոբլոկի հետ փոխազդեցության պայմաններին։ Հետազոտության ընթացքում հիմնավորվում են գութանի հիմնական պարամետրերը՝ աշխատանքային լայնությունը, մշակման խորությունը, աշխատանքային մարմնի չափերն ու դիրքը, հարձակման և թեքման անկյունները, ինչպես նաև կառուցվածքային տարրերի ամրության և կայունության հետ կապված ցուցանիշները։ Վերլուծվում են հողի դիմադրության, քարշային ուժի, շարժման կայունության և ագրեգատի էներգետիկ պահանջների վրա ազդող գործոնները։ Կարևորվում է գութանի կառուցվածքի այնպիսի ընտրությունը, որը թույլ կտա նվազեցնել մոտոբլոկի ծանրաբեռնվածությունը և միաժամանակ ապահովել հողի համաչափ ու որակյալ մշակումը։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է սփյուռքահայ նշանավոր արձակագիր Հակոբ Կարապենցի գրական ժառանգության, ստեղծագործական աշխարհայացքի և գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են գրողի ստեղծագործության հիմնական թեմատիկ ուղղությունները, գաղափարական շերտերը, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցները և նրա գրականության տեղը հայ նորագույն արձակի զարգացման համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու ինքնության, հայրենիքի, օտարության, հիշողության, միայնության և հոգևոր որոնումների թեմաներին, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն հեղինակի ստեղծագործական աշխարհում։ Ուսումնասիրվում են սփյուռքահայ մարդու հոգեբանական ապրումները, ազգային պատկանելության գիտակցումը, մշակութային երկակիության դրսևորումները և տարբեր հասարակական միջավայրերում անհատի ինքնորոշման խնդիրները։ Դիտարկվում են գրողի պատմվածքների և վիպական ստեղծագործությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կերպարների ներաշխարհի բացահայտման եղանակները, սյուժետային զարգացումները և պատմողական տեխնիկայի յուրահատկությունները։ Կարևորվում են կերպարների հոգեբանական խորությունը, նրանց ներքին հակասությունները, բարոյական ընտրությունները և հասարակության հետ ունեցած հարաբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակի լեզվաոճական առանձնահատկություններին, խորհրդանշական պատկերների կիրառությանը, գեղարվեստական ժամանակի և տարածության կազմակերպմանը, ինչպես նաև իրականության ու հիշողության փոխհարաբերությունների արտացոլմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Կարապենցի ստեղծագործություններում հայկական և ամերիկյան մշակութային միջավայրերի փոխազդեցությունները, ազգային ավանդույթների պահպանման և նոր հասարակական արժեքներին հարմարվելու գործընթացները։ Առանձնացվում են գրողի ստեղծագործության մեջ գոյաբանական հարցադրումները, մարդկային հարաբերությունների բարդությունը և անհատի հոգևոր ազատության որոնումները։ Կարևորվում են նաև Կարապենցի գրականության առնչությունները XX դարի համաշխարհային արձակի գեղարվեստական միտումներին, արդիական գրական ուղղություններին և սփյուռքահայ գրականության զարգացման ընդհանուր օրինաչափություններին։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել գրողի ստեղծագործությունների թեմատիկ, կերպարային, կառուցվածքային և համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով նրա գրական ժառանգության ինքնատիպությունն ու գեղարվեստական արժեքը։ Ուսումնասիրությունը նշանակություն ունի հայ նորագույն գրականության, սփյուռքահայ արձակի, գրական ինքնության և միջմշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, բանասերների, սփյուռքագիտության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

History

Կրոնագիտական և քաղաքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ջիհադի հայեցակարգի գաղափարական մեկնաբանությունների ուսումնասիրությանը սուննի իսլամականության շրջանակներում՝ «ալ-Կաիդա» ահաբեկչական կազմակերպության գաղափարախոսության օրինակով։ Քննության են առնվում ջիհադի հասկացության պատմական ձևավորումը, կրոնական աղբյուրներում դրա տարբեր նշանակությունները և իսլամական մտքի զարգացման ընթացքում ձևավորված մեկնաբանական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջիհադի կրոնական, բարոյական, հասարակական և քաղաքական ընկալումների տարբերություններին, ինչպես նաև ծայրահեղական գաղափարախոսություններում այդ հասկացության վերաիմաստավորման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են սուննի իսլամականության որոշ արմատական ուղղությունների գաղափարական հիմքերը, կրոնական տեքստերի ընտրովի մեկնաբանության մեխանիզմները և դրանց օգտագործումը քաղաքական նպատակների հիմնավորման համար։ Քննարկվում են «ալ-Կաիդա»-ի գաղափարախոսության ձևավորման պատմական ու քաղաքական նախադրյալները, դրա աշխարհայացքային առանձնահատկությունները և բռնության կրոնական արդարացման փորձերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են կրոնական արմատականացման, ծայրահեղական շարժումների գաղափարական ազդեցության և միջազգային անվտանգության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում ջիհադի ավանդական կրոնագիտական մեկնաբանությունների և ահաբեկչական կազմակերպությունների կողմից տարածվող գաղափարական պատկերացումների տարբերակմանը՝ ընդգծելով դրանց ուսումնասիրության պատմական և մեթոդաբանական նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կրոնագիտության, իսլամագիտության, քաղաքագիտության, միջազգային հարաբերությունների և անվտանգության ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Literature

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1991–2008 թվականների հայ վիպագրության զարգացման հիմնական միտումների, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և թեմատիկ ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային փոփոխությունների արտացոլումը վեպերում, նոր գաղափարական և գեղագիտական մոտեցումների ձևավորումը, ինչպես նաև գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վեպի ժանրային փոխակերպումներին, պատումի կառուցվածքին, կերպարաստեղծման եղանակներին, հեղինակային խոսքի առանձնահատկություններին և ժամանակի ու տարածության գեղարվեստական կազմակերպմանը։ Վերլուծվում են անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, ինքնության, պատմական հիշողության, բարոյահոգեբանական խնդիրների և ժամանակակից իրականության ներկայացման տարբեր ձևերը։ Քննարկվում են նաև նոր գրական ուղղությունների ազդեցությունը, ոճական բազմազանությունը և ավանդական ու նորարարական գեղարվեստական սկզբունքների փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու անկախության շրջանի առաջին տասնամյակների հայ արձակի զարգացման առանձնահատկությունների և գրական գործընթացում վեպի ունեցած տեղի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության, գրականության տեսության և ժամանակակից գրական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Culture

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայկական պանթեոններում տեղակայված հուշակոթողների տիպաբանական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ ընդգծելով դրանց ձևավորման պատմական զարգացումը, ճարտարապետական բազմազանությունը և մշակութային-հիշողական նշանակությունը։ Դիտարկվում են Երևանի Կոմիտասի անվան պանթեոնի, ինչպես նաև այլ քաղաքային և տարածաշրջանային հուշահամալիրների օրինակները, որտեղ ձևավորվել է ազգային հիշողության պահպանման և հանրային հարգանքի արտահայտման յուրահատուկ տարածք։ Աշխատանքում առանձնացվում են հուշակոթողների հիմնական տիպերը՝ դիմաքանդակային կոթողներ, հորիզոնական և ուղղահայաց ստելաներ, սարկոֆագային հուշարձաններ, ինչպես նաև խորհրդանշական կոմպոզիցիոն կառուցվածքներ, որոնք արտահայտում են հանգուցյալի հասարակական դերը և մշակութային նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գեղարվեստական ձևավորման տարրերին՝ քարի մշակման տեխնիկաներին, քանդակային լուծումներին, խորհրդանշական պատկերագրությանը և գրային հուշարձանների ձևավորմանը, որոնք միասին ձևավորում են հուշային միջավայրի ամբողջական գեղագիտական համակարգը։ Քննարկվում է նաև հայկական հուշակոթողային արվեստի կապը ավանդական ճարտարապետության, եկեղեցական քանդակագործության և ժամանակակից մոնումենտալ արվեստի հետ, ինչը թույլ է տալիս դիտարկել այս երևույթը որպես շարունակական մշակութային գործընթաց։ Ընդգծվում է, որ պանթեոնների հուշակոթողները ոչ միայն անհատական հիշատակի արտահայտություններ են, այլ նաև ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և մշակութային արժեքների հանրային խորհրդանշական համակարգ, որը ձևավորում է քաղաքային մշակութային լանդշաֆտի կարևոր բաղադրիչ: