Ժամանակակից էկոլոգիական կրթության ռազմավարական ուղղությունները ՀՀ-ում

Law

Աշխատությունը նվիրված է անձի նկատմամբ ֆիզիկական բռնության հետ կապված իրավախախտումների մոտիվացիոն և հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ քրեաբանական, իրավաբանական և սոցիալ-հոգեբանական տեսանկյուններից։ Հետազոտության կենտրոնում այն շարժառիթներն ու պայմաններն են, որոնք կարող են կապված լինել բռնի վարքագծի ձևավորման և դրսևորման հետ՝ առանց դրանք դիտարկելու որպես նման գործողությունների արդարացում։ Քննվում են անձնական հակամարտությունների, թշնամանքի, վրեժի, գերիշխելու ձգտման, խմբային ազդեցության, իրավիճակային լարվածության և սոցիալական միջավայրի հնարավոր դերերը՝ հաշվի առնելով, որ կոնկրետ դեպքերում շարժառիթները կարող են լինել բազմագործոն և փոխկապակցված։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մոտիվի, նպատակի, դիտավորության և հուզական վիճակի տարբերակմանը, քանի որ դրանք իրավական ու հոգեբանական գնահատման ընթացքում ունեն տարբեր նշանակություն։ Ուսումնասիրվում են նաև անձի վարքագծի ձևավորման վրա սոցիալականացման, ընտանեկան և միջանձնային հարաբերությունների, կոնֆլիկտների լուծման սովորությունների և շրջապատի ազդեցության ընդհանուր մեխանիզմները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր բնույթի բռնի արարքների մոտիվացիոն կառուցվածքների համեմատական ուսումնասիրությունը՝ դրանց միջև հնարավոր ընդհանրություններն ու տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում քրեական վարքագծի պատճառների և պայմանների տարբերակման խնդրին, ինչպես նաև այն հանգամանքին, որ որևէ առանձին հոգեբանական կամ սոցիալական գործոն ինքնին չի նշանակում բռնի վարքագծի անխուսափելիություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել դատահոգեբանական գնահատման, քրեաբանական վերլուծության և իրավական որակման փոխհարաբերությունները՝ հատկապես շարժառիթի բացահայտման նշանակության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև կանխարգելման հարցերը՝ շեշտադրելով հակամարտությունների խաղաղ կարգավորման, բռնության ռիսկային գործոնների վաղ ճանաչման և համապատասխան սոցիալական ու իրավական կանխարգելիչ մեխանիզմների նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քրեաբանության, քրեական հոգեբանության և իրավագիտության մոտեցումները՝ ֆիզիկական բռնության հետ կապված վարքագծի մոտիվացիոն հիմքերը գիտականորեն վերլուծելու և կանխարգելման հնարավոր ուղղությունները հասկանալու նպատակով։

Technology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է արևային էներգիան էլեկտրական էներգիայի արդյունավետ փոխակերպման միջոցների մշակմանը և դրանց տեխնիկական ու էներգետիկ արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել արևային ճառագայթման էներգիան էլեկտրական հոսանքի վերածելու ժամանակակից տեխնոլոգիական մոտեցումները, բացահայտել էներգիայի փոխակերպման արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները և առաջարկել արդյունավետության բարձրացման ուղիներ։ Աշխատանքում արևային էներգիան դիտարկվում է որպես վերականգնվող էներգիայի կարևոր աղբյուր, որի օգտագործումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ավանդական էներգակիրներից կախվածությունը և զարգացնել ավելի մաքուր ու կայուն էներգետիկ համակարգեր։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կարող են գտնվել ֆոտովոլտային փոխակերպման սկզբունքները, որոնց հիմքում ընկած է կիսահաղորդչային նյութերի՝ արևային ճառագայթումը անմիջականորեն էլեկտրական էներգիայի վերածելու հատկությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արևային էլեկտրական փոխակերպիչների կառուցվածքին, աշխատանքային բնութագրերին, օգտակար գործողության գործակցին և տարբեր արտաքին պայմանների ազդեցությանը դրանց աշխատանքի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր տեսակի ֆոտովոլտային տարրեր և համակարգեր, դրանց պատրաստման համար կիրառվող կիսահաղորդչային նյութերը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և տեխնիկական ցուցանիշները։ Կարևոր խնդիր է արևային ճառագայթման ինտենսիվության, սպեկտրային կազմի, ջերմաստիճանի, տարրերի դիրքի և այլ գործոնների ազդեցության գնահատումը էլեկտրական էներգիայի արտադրության վրա։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև արևային էներգիայի փոխակերպման արդյունավետության բարձրացման մեթոդները՝ ներառյալ ֆոտովոլտային համակարգերի օպտիմալ կառուցվածքի ընտրությունը, արևային ճառագայթման առավել արդյունավետ օգտագործումը, ջերմաստիճանային ռեժիմի վերահսկումը և էներգիայի կորուստների նվազեցումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել էլեկտրական էներգիայի ստացման և օգտագործման ամբողջական համակարգին՝ արևային վահանակներից մինչև էլեկտրական փոխակերպման, կուտակման և սպառման հանգույցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև արևային էներգիայի համակարգերի տեխնիկատնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել սարքավորումների արժեքը, շահագործման ծախսերը, արտադրած էլեկտրաէներգիայի քանակը, համակարգի ծառայության ժամկետը և ներդրումների վերադարձելիությունը։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մշակվող տեխնոլոգիաների կիրառման նպատակահարմարությունը տարբեր պայմաններում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև արևային էներգետիկ համակարգերի կիրառման հնարավորություններին բնակելի, արդյունաբերական և այլ օբյեկտներում, ինչպես նաև էլեկտրաէներգիայի տեղական արտադրության և ինքնաբավության բարձրացման գործում դրանց դերին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ավելի արդյունավետ արևային էլեկտրական փոխակերպիչների և համակարգերի մշակմանը, էներգիայի կորուստների նվազեցմանը և արևային ճառագայթման օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը։ Գիտական և գործնական տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է վերականգնվող էներգետիկայի զարգացման համար, քանի որ արևային էներգիայի արդյունավետ փոխակերպման տեխնոլոգիաների կատարելագործումը կարող է նպաստել էներգետիկ ռեսուրսների ավելի ռացիոնալ օգտագործմանը և շրջակա միջավայրի վրա էներգետիկ համակարգերի ազդեցության նվազեցմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է արևային էներգիայի ֆիզիկական փոխակերպման սկզբունքները, կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաները, էլեկտրատեխնիկական լուծումները և համակարգերի արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել արևային ճառագայթումը էլեկտրական էներգիայի առավել արդյունավետ և տնտեսապես հիմնավորված կերպով փոխակերպող միջոցներ։

Culture

Աշխատանքը նվիրված է հայ հիմներգության ձևավորման հայեցակարգի ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից գիտական հետազոտությունների և երաժշտագիտական մոտեցումների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ հոգևոր երաժշտության կարևորագույն դրսևորումներից մեկի՝ հիմներգության ձևավորման, զարգացման և պատմական կերպափոխումների հարցերն են։ Աշխատության շրջանակում կարող են քննության առնվել հիմներգության ծագումնաբանական հիմքերը, ձևավորման պատմական փուլերը, երաժշտական լեզվի առանձնահատկությունները և դրա կապը հայկական եկեղեցական ու մշակութային ավանդույթների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիմներգության ձևավորման վրա ազդած կրոնական, հասարակական, մշակութային և երաժշտատեսական գործոններին, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում դրա կառուցվածքային և ոճական փոփոխություններին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ հոգևոր երաժշտության ժառանգության ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ ձայնեղանակային համակարգերը, մեղեդիական դարձվածքները, ռիթմական առանձնահատկությունները, տեքստ-երաժշտություն փոխհարաբերությունը և կատարողական ավանդույթները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ հիմներգության ուսումնասիրման տարբեր գիտական հայեցակարգերին և մեթոդաբանական մոտեցումներին՝ համադրելով պատմական, տեսական, աղբյուրագիտական և երաժշտավերլուծական տվյալները։ Արդի փուլում հիմներգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերանայելու նախկին տեսակետները, համադրելու նորահայտ կամ վերագնահատված աղբյուրները և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայկական հոգևոր երաժշտության զարգացման ներքին օրինաչափությունների մասին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև ազգային ինքնության և հոգևոր մշակույթի պահպանման գործում հիմներգության ունեցած դերի բացահայտումը, քանի որ այն ոչ միայն երաժշտական ժառանգության բաղադրիչ է, այլև պատմական հիշողության, կրոնական ավանդույթի և մշակութային ինքնության փոխանցման միջոց։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել հայ երաժշտության պատմության և տեսության, հայ հոգևոր երաժշտության, մշակութաբանության և հայագիտության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, եկեղեցական երաժշտության մասնագետներին, կատարողներին, հետազոտողներին և հայկական երաժշտական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Literature

Այս գիրքը նվիրված է ռուս գրականության նշանավոր ներկայացուցիչ Լեոնիդ Անդրեևի արձակի պոետիկայի առանձին առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հեղինակի գեղարվեստական մտածողության, պատմողական կառուցվածքի, կերպարների ստեղծման, լեզվական արտահայտչամիջոցների և կոմպոզիցիոն լուծումների այն կողմերը, որոնք ձևավորում են նրա արձակի յուրահատուկ ոճն ու գեղարվեստական աշխարհը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Անդրեևի ստեղծագործություններում իրականության և ներաշխարհի փոխհարաբերությանը, հոգեբանական լարվածության արտահայտմանը, մարդու գոյության, միայնության, վախի, տագնապի և բարոյական ընտրության թեմաների գեղարվեստական մարմնավորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են հեղինակային պատկերները, խորհրդանշական մոտիվները, հակադրությունները, կրկնությունները և այլ պոետիկական միջոցներ մասնակցում ստեղծագործությունների իմաստային կառուցվածքի ձևավորմանը։ Քննարկվում են նաև պատմողի դիրքորոշումը, հեղինակային խոսքի և հերոսների ներքին խոսքի փոխազդեցությունը, նկարագրության ու գործողության հարաբերակցությունը և հոգեբանական վիճակների փոխանցման եղանակները։ Աշխատությունը կարևոր է Անդրեևի արձակի գեղարվեստական առանձնահատկությունները խորությամբ ընկալելու համար, քանի որ այն ուշադրությունը կենտրոնացնում է ոչ միայն ստեղծագործությունների թեմատիկ բովանդակության, այլև այն ձևերի ու մեթոդների վրա, որոնց միջոցով այդ բովանդակությունը վերածվում է գրական գեղարվեստական աշխարհի։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, ռուս գրականության ուսումնասիրողներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի ռուսական արձակի զարգացման, մոդեռնիստական գեղագիտության և հեղինակի անհատական ստեղծագործական մեթոդի առանձնահատկություններով։

Other Subjects

Աշխատությունը ներկայացնում է 1974 թվականի ապրիլ, մայիս և հունիս ամիսների համար կարևոր և հիշարժան իրադարձությունների, տոնակատարությունների, պետական և մշակութային կարևոր ամսաթվերի ինֆորմացիոն օրացույցը։ Գրքում ընդգրկված են քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական, գիտական, մշակութային և սպորտային իրադարձություններ, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության և աշխարհի կարևոր դրվագները՝ համեմատական նշումներ և օրագրային ձևով ներկայացված։ Յուրաքանչյուր ամսաթվի համար մատնանշվում է իրադարձության բնույթը, նշանակությունը և համատեքստը, ինչն ընթերցողին թույլ է տալիս արագ կողմնորոշվել և ստանալ համակարգված տեղեկատվություն։ Աշխատությունը օգտակար է ուսուցիչների, ուսանողների, հետազոտողների և հանրության լայն շրջանակների համար՝ պահելով ժամանակակից պատմության հիշողությունը և տրամադրելով հարմար միջոց հիշարժան իրադարձությունների տրակտավորման և վերլուծության համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է ռուս բանաստեղծուհի և թարգմանչուհի Վերա Զվյագինցևայի ստեղծագործական գործունեության և հայ գրականության հետ ունեցած առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են նրա գրական հետաքրքրությունները, հայ մշակույթի նկատմամբ վերաբերմունքը և հայկական պոեզիայի տարածման գործում ունեցած ներդրումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ բանաստեղծների ստեղծագործությունների ռուսերեն թարգմանություններին, դրանց գեղարվեստական առանձնահատկություններին, բնագրերի ազգային ինքնատիպության պահպանման և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցների փոխանցման խնդիրներին։ Քննարկվում են թարգմանչուհու ստեղծագործական մոտեցումները, հայ գրականության գաղափարական ու գեղագիտական արժեքների ընկալումը, ինչպես նաև հայ և ռուս գրական ավանդույթների փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում գրական թարգմանության դերին մշակութային երկխոսության զարգացման, տարբեր ժողովուրդների գրական ժառանգության փոխադարձ ճանաչման և հայ գրականության միջազգային հանրահռչակման գործում։ Դիտարկվում են նաև Զվյագինցևայի գրական կապերը հայ մտավորականների հետ և նրա գործունեության նշանակությունը հայ-ռուսական մշակութային հարաբերությունների պատմության համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանասերների, թարգմանաբանների, հայագետների և հայ-ռուսական գրական կապերի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։