Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանակիր ՀՍՍՀ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի 1989թ. պլանը

History

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է 1897 թվականի Ռուսական կայսրության առաջին համընդհանուր բնակչության հաշվառմանը՝ ընդգծելով դրա պատմական, վիճակագրական և սոցիալ-տնտեսական նշանակությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է մարդահամարի կազմակերպման գործընթացը, մեթոդաբանական հիմքերը, տվյալների հավաքագրման սկզբունքները և ստացված արդյունքների համակարգման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայսրության բազմազգ կազմի, լեզվական, կրոնական և սոցիալական կառուցվածքի բացահայտմանը, ինչպես նաև տարածաշրջանային տարբերությունների վերլուծությանը, որոնք արտացոլում էին Ռուսաստանի տարածքային և ժողովրդագրական բազմազանությունը։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է մարդահամարի դերը վարչական կառավարման, հարկային քաղաքականության և պետական պլանավորման կատարելագործման մեջ՝ որպես կարևոր տեղեկատվական հիմք կայսրության ներքին կառավարման համար։ Աշխատությունը կարևոր է պատմաբանների, ժողովրդագրագետների և սոցիոլոգների համար՝ նպաստելով XIX դարի վերջի Ռուսական կայսրության հասարակական կառուցվածքի և բնակչության դինամիկայի գիտական ուսումնասիրությանը։

Other Subjects

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Mathematics

Եվկլիդյան տարածքներում նորմալ հարթ Էյնշտեյնյան և կիսա-էյնշտեյնյան ենթամակերների երկրաչափությունը ուսումնասիրում է այդ ենթամակերների խիստ սահմանափակված կարվիճային հատկությունները, որոնցում կրիավորների քառանկյունական ձևը և ռիչտի կորությունը բավարարում են հատուկ պայմանների՝ ապահովելով այնպիսի կառուցվածքային հարթություն, որտեղ միջավայրի և ենթամակերայի միջեւ հարաբերությունները պահպանվում են օպտիմալ հավասարությամբ։ Նորմալ հարթ Էյնշտեյնյան ենթամակերաները առանձնանում են ռիչտի կորության համաչափության և կոմպակտության կամ համաչափ տարածական տեղաբաշխման հատկություններով, ինչը թույլ է տալիս ձևավորել ճշգրիտ դասակարգումներ և գնահատել տարբերակային հատկությունները, օրինակ՝ կայունության, սիմետրիայի և ֆունկցիոնալ ինտեգրալների պահպանման առումով։ Կիսա-էյնշտեյնյան ենթամակերաները, հակառակը, ցուցաբերում են որոշակի աուտոմորֆիզմների կամ մասնակի հավասարության պայմաններ՝ պահպանելով որոշ երկրաչափական և տոպոլոգիական invariant-ներ, որոնք կարևոր են բարդ բազմաչափ տարածքների բնութագրում, հատկապես այն դեպքերում, երբ ենթամակերայի մետրիկան ինդուկցիայով է ստացվում մայր-տեղանքից։ Նման ենթամակերաների ուսումնասիրությունը ներառում է դիֆերենցիալ ձևերի, կորության օպերատորների, սիմետրիկ տենզորների և բարձրագույն ինտեգրալների վերլուծություն, ինչը թույլ է տալիս ձևակերպել և ապացուցել դասակարգիչ թեորեմներ, գնահատել համաչափության սահմանները, ինչպես նաև կիրառել արդյունքները մաթեմատիկական ֆիզիկայի, օպտիմալիզացիայի և բազմաչափ դինամիկական համակարգերի տեսության մեջ, որտեղ նորմալ հարթ կամ կիսա-հարթ կառուցվածքները ապահովում են համակարգերի կառուցվածքային կայունություն և լուծումների եզակիություն։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հանրային կառավարման ոլորտում ներքին աուդիտի համակարգի կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կառավարման արդյունավետության, հաշվետվողականության, թափանցիկության և պետական միջոցների նպատակային օգտագործման ապահովման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ներքին աուդիտի էությունը, նպատակները, գործառույթները և հանրային կառավարման համակարգում դրա դերը, ինչպես նաև պետական կառավարման մարմիններում ռիսկերի բացահայտման, գնահատման և կառավարման գործընթացների հետ դրա փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներքին աուդիտի կազմակերպման և իրականացման գործող մեխանիզմներին, աուդիտի անկախությանն ու օբյեկտիվությանը, մասնագիտական կարողություններին, ներքին վերահսկողության համակարգերի գնահատմանը և աուդիտորական առաջարկությունների արդյունավետ իրականացմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել ՀՀ հանրային հատվածում ներքին աուդիտի ինստիտուցիոնալ և իրավական հիմքերը, պետական կառավարման մարմինների առանձնահատկությունները և գործող համակարգի հիմնական խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ռիսկերի վրա հիմնված աուդիտի կիրառմանը, որը հնարավորություն է տալիս սահմանափակ ռեսուրսներն ուղղել առավել նշանակալի ռիսկերի և կառավարման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ներքին աուդիտի և արտաքին վերահսկողության փոխհարաբերություններին, տեղեկատվական համակարգերի կիրառմանը, աուդիտորական ընթացակարգերի թվայնացմանը և տվյալների վերլուծության ժամանակակից մեթոդների օգտագործմանը։ ՀՀ հանրային կառավարման ոլորտի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ներքին աուդիտի արդյունավետությանը խոչընդոտող կազմակերպական, մասնագիտական և մեթոդաբանական գործոնները և առաջարկելու դրանց հաղթահարման ուղիներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունն ու դրա համադրումը ՀՀ պայմանների հետ՝ ներքին աուդիտի ժամանակակից չափանիշներին համապատասխան զարգացման հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ներքին վերահսկողության համակարգերի ամրապնդմանը, պետական կառավարման մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացմանը, ֆինանսական և գործառնական ռիսկերի նվազեցմանը, ինչպես նաև հանրային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ կառավարմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պետական կառավարման մասնագետներին, ներքին և արտաքին աուդիտորներին, ֆինանսիստներին, տնտեսագետներին, վերահսկողության ոլորտի մասնագետներին, հանրային ֆինանսների հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Literature

Խուան Ռամոն Խիմենեսը (1865–1958) համարվում է իսպանական ժամանակակից պոեզիայի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, որն իր ստեղծագործական գործունեությունը սկսեց 19-րդ դարի վերջից 20-րդ դարի սկիզբը։ Նրա սկզբնական շրջանի պոեզիան բնութագրվում է ռոմանտիկ մտածողությամբ, զգայականությամբ և ազգային, հայրենասիրական թեմաների ընդգծմամբ։ Այս շրջանում Խիմենեսը հիմնականում գրել է սիրո, բնության, գյուղական կյանքի և հոգևոր գեղեցկության մասին, օգտագործելով պարզ, բայց հուզառատ ու խորհրդանշական լեզու։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է մարդու ներքին զգացմունքների և բնության հանդեպ սերը, արտացոլում է մարդկային հոգու նուրբ ու խոցելի կողմերը, ինչպես նաև շեշտում է ազգային ինքնության և մշակութային ժառանգության կարևորությունը։ Սկզբնական շրջանում նրա ստեղծագործություններում նկատելի են նաև սիմվոլիզմի և ռոմանտիկության ազդեցությունները, որոնք բնորոշ էին Եվրոպայի այդ ժամանակաշրջանի պոեզիային։ Խիմենեսի բանաստեղծությունների զգացմունքային խորությունը և լեզվական ճկունությունը հետագայում հիմք դարձրին նրա հասուն, դասական ոճի զարգացման համար, որի միջոցով նա ստացավ Նոբելյան մրցանակի արժանանալու համաշխարհային ճանաչում։ Սկզբնական շրջանի պոեզիան ոչ միայն բացահայտում է նրա ստեղծագործական ներուժը, այլև ցույց է տալիս մարդկային հոգու, սիրո և բնության նկատմամբ իր սկզբնական տեսլականը, որն ավելի ուշ դարձավ նրա գրական մագիստրոսի՝ իսպանական պոեզիայի վարպետի նշանավոր հատկանիշ։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ուռուցքային հիվանդացության ուսումնասիրմանը որպես հանրային առողջության և սոցիալ-հիգիենիկ նշանակություն ունեցող համալիր խնդրի՝ ուշադրություն դարձնելով հիվանդացության տարածվածության, բնակչության տարբեր խմբերում դրա բաշխման և առողջապահական համակարգի վրա ունեցած ազդեցության գնահատման մոտեցումներին։ Հետազոտության առանցքում համաճարակաբանական, ժողովրդագրական և սոցիալական տվյալների համակցված վերլուծությունն է, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հիվանդացության կառուցվածքը, ժամանակային փոփոխությունները և տարածքային տարբերությունները։ Քննվում է տարիքային, սեռային, սոցիալ-տնտեսական, մասնագիտական և բնակության միջավայրի հետ կապված գործոնների նշանակությունը՝ առանց հիվանդացության պատճառները որևէ առանձին գործոնով սահմանափակելու։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում առողջապահական վիճակագրության որակին, հիվանդությունների գրանցման ամբողջականությանը և տարբեր ժամանակահատվածների տվյալների համադրելիությանը, քանի որ դրանց հուսալիությունը էական նշանակություն ունի հիվանդացության իրական պատկերը գնահատելու համար։ Ուսումնասիրվում են հիվանդացության, տարածվածության և մահացության ցուցանիշների կիրառման հնարավորությունները, ինչպես նաև բնակչության կառուցվածքային տարբերությունները հաշվի առնելու անհրաժեշտությունը։ Սոցիալ-հիգիենիկ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուռուցքային հիվանդությունները դիտարկել ոչ միայն բժշկական, այլև հասարակական տեսանկյունից՝ ներառելով կանխարգելման, առողջապահական ծառայությունների հասանելիության, վաղ հայտնաբերման կազմակերպման և բնակչության առողջապահական իրազեկվածության հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բուժօգնության կազմակերպման գնահատումը՝ հիվանդների բժշկական ծառայություններից օգտվելու հնարավորությունների, առողջապահական հաստատությունների ծանրաբեռնվածության և համապատասխան ռեսուրսների պլանավորման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև բնակչության առողջության վրա շրջակա միջավայրի և աշխատանքային պայմանների հնարավոր ազդեցությունների ուսումնասիրման մեթոդաբանական հարցերը։ Ստացված տվյալների համակարգված վերլուծությունը կարևոր է ռիսկային խմբերի բացահայտման, հանրային առողջապահական ծրագրերի պլանավորման և առողջապահական ռեսուրսների նպատակային բաշխման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանրային առողջության, սոցիալական հիգիենայի, համաճարակաբանության և առողջապահական վիճակագրության մոտեցումները՝ ուռուցքային հիվանդացության ուսումնասիրությունը ներկայացնելով որպես բնակչության առողջության պահպանման և առողջապահական քաղաքականության պլանավորման կարևոր ուղղություն։