Ready-made Materials

Արշակ Ալպոյաճյանի այս ծավալուն պատմագիտական աշխատությունը նվիրված է Կեսարիայի և նրա շրջակայքի հայ բնակչության պատմության, աշխարհագրության, ժողովրդագրության, հասարակական կյանքի և մշակութային ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ 1937 թվականին Կահիրեում հրատարակված երկհատորյակը կարևոր տեղ է զբաղեցնում արևմտահայության պատմության և Օսմանյան կայսրության տարածքում գոյություն ունեցած հայկական համայնքների ուսումնասիրության մեջ։ Հեղինակը՝ պատմաբան, բանասեր և հայագիտական հետազոտություններով զբաղվող Արշակ Ալպոյաճյանը, մեծածավալ նյութի հիման վրա ներկայացնում է Կեսարիայի հայության պատմական զարգացումը՝ համադրելով տեղագրական, պատմական և ազգագրական տեղեկությունները։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են Կեսարիայի աշխարհագրական դիրքը, պատմական միջավայրը, հայկական բնակավայրերի ձևավորումն ու զարգացումը, հայ բնակչության տեղաբաշխումը և շրջակա բնակավայրերի հետ ունեցած կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքի հասարակական կազմակերպվածությանը, եկեղեցական կյանքին, կրթական հաստատություններին, դպրոցներին, մշակութային ավանդույթներին և ազգային ինքնության պահպանմանն ուղղված գործունեությանը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև հայ բնակչության տնտեսական զբաղմունքների, արհեստների, առևտրի, կենցաղի, ընտանեկան սովորույթների և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Այս տվյալները հնարավորություն են տալիս վերակազմելու Կեսարիայի հայ համայնքի առօրյա կյանքի պատկերը և բացահայտելու նրա ներդրումը տարածաշրջանի տնտեսական ու մշակութային զարգացման մեջ։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև պատմական իրադարձություններն ու քաղաքական պայմանները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ազդել են հայ բնակչության կյանքի, համայնքային հաստատությունների գործունեության և ազգային մշակույթի պահպանման վրա։ Աշխատության արժեքավոր առանձնահատկություններից է պատմական փաստերի համադրումը տեղագրական նկարագրությունների, կենսագրական տեղեկությունների, պատկերների, դիմանկարների և քարտեզագրական նյութերի հետ։ Երկու հատորները միասին ընդգրկում են շուրջ 2479 համարակալված էջ՝ ընթերցողին տրամադրելով հարուստ փաստագրական նյութ Կեսարիայի հայության և շրջակա հայկական բնակավայրերի պատմության վերաբերյալ։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է արևմտահայության պատմության, հայկական գաղթօջախների ձևավորման, պատմական ժողովրդագրության, ազգագրության և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև Կեսարիայի հայերի ժառանգների համար, քանի որ օգնում է պահպանել նախնիների բնակավայրերի, համայնքային կյանքի և ազգային ավանդույթների մասին պատմական հիշողությունը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, հայագետներին, ազգագրագետներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են պատմական Հայաստանի ու Օսմանյան կայսրության հայկական համայնքների անցյալով:

Աշխատությունը նվիրված է հայ դպրոցի ծագման, պատմական զարգացման և հայ ժողովրդի կրթական ու մշակութային կյանքում ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հայ դպրոցը դարեր շարունակ եղել է ազգային ինքնության պահպանման, մայրենի լեզվի ուսուցման, գրագիտության տարածման և հոգևոր ու մտավոր արժեքների փոխանցման կարևորագույն հաստատություններից մեկը։ Հայ կրթության պատմությունը սերտորեն կապված է հայ գրերի ստեղծման, հայերեն գրավոր մշակույթի ձևավորման և ազգային կրթական ավանդույթների զարգացման հետ։ Հատկապես մեծ նշանակություն է ունեցել Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից հայոց այբուբենի ստեղծումը 5-րդ դարում, որը նոր հնարավորություններ է բացել հայալեզու կրթության, թարգմանական գրականության և ինքնուրույն մատենագրության զարգացման համար։ Դպրոցները կարևոր դեր են ունեցել եկեղեցական և աշխարհիկ կրթության կազմակերպման, հոգևորականների ու գրագետ մարդկանց պատրաստման, ինչպես նաև գիտելիքների սերնդեսերունդ փոխանցման գործում։ Հայ դպրոցի պատմական ուղին ներառում է միջնադարյան վանական և եկեղեցական դպրոցների գործունեությունը, ձեռագրական կենտրոնների ձևավորումը, կրթության տարածումը հայկական բնակավայրերում, ինչպես նաև հետագա դարերում աշխարհիկ կրթական հաստատությունների զարգացումը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու ուսուցման ավանդական եղանակներին, ուսումնասիրվող առարկաներին, ուսուցիչների և աշակերտների փոխհարաբերություններին, կրթական հաստատությունների կազմակերպմանը և դպրոցական կյանքի առանձնահատկություններին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև հայ դպրոցի կապը ազգային գրականության, պատմագրության, փիլիսոփայական մտքի և մշակույթի զարգացման հետ։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում, այդ թվում՝ օտար տիրապետության պայմաններում, հայկական կրթական հաստատությունները նպաստել են լեզվի պահպանմանը և ազգային գիտակցության ամրապնդմանը։ Հայկական դպրոցները գործել են ոչ միայն պատմական Հայաստանի տարածքում, այլև Կոստանդնուպոլսում, Թիֆլիսում, Հնդկաստանում, Եվրոպայում և հայկական սփյուռքի բազմաթիվ այլ կենտրոններում՝ դառնալով համայնքային կյանքի ու մշակութային շարունակականության կարևոր հենարաններ։ Կրթական գործի զարգացմանը նպաստել են եկեղեցական գործիչները, մտավորականները, բարերարներն ու ազգային կազմակերպությունները, որոնք հիմնել և աջակցել են դպրոցների գործունեությանը, հրատարակել դասագրքեր և ընդլայնել կրթության հասանելիությունը։ Հայ դպրոցի պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է կրթությունը ծառայել ոչ միայն գիտելիքների փոխանցմանը, այլև ազգային ժառանգության պահպանմանը, հասարակական առաջընթացին և մշակութային ինքնուրույնության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, մանկավարժությամբ, կրթության պատմությամբ և հայ մշակութային ժառանգությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին ու ընթերցողներին։ Այն կարևոր նյութ է հայ կրթական ավանդույթների ձևավորման և զարգացման, ազգային դպրոցի հասարակական դերի և հայ ժողովրդի մտավոր պատմության ուսումնասիրության համար։

Սույն մեթոդական աշխատանքը նախատեսված է գիտական աշխատանքներ գրելու գործընթացին առնչվող հիմնական սկզբունքների, պահանջների և գործնական մոտեցումների ներկայացման համար։ 34 էջից բաղկացած հրատարակությունը կազմվել է Շիրակի պետական համալսարանի շրջանակում և հեղինակել են Լ. Մարգարյանն ու Ն. Գ. Սապսզյանը։ Այն նպատակ ունի աջակցելու գիտական աշխատանքներ պատրաստող ուսանողներին, հետազոտողներին և կրթական ոլորտի ներկայացուցիչներին՝ գիտական նյութի մշակման, կառուցվածքի ձևավորման և ակադեմիական գրավոր խոսքի կազմակերպման ընթացքում։ Գիտական աշխատանք գրելը պահանջում է ոչ միայն ուսումնասիրվող թեմայի վերաբերյալ բավարար գիտելիքներ, այլև հետազոտական հարցի հստակ ձևակերպում, համապատասխան աղբյուրների ընտրություն, տեղեկությունների վերլուծություն և արդյունքների տրամաբանական ներկայացում։ Այս համատեքստում մեթոդական ուղեցույցները կարևոր դեր են կատարում՝ ներկայացնելով գիտական աշխատանքի կազմակերպման ընդհանուր կանոններն ու հաջորդականությունը։ Հրատարակության թեմատիկ ուղղվածությունը կապված է հետազոտական աշխատանքի նախապատրաստման, նյութերի հավաքագրման և համակարգման, աշխատանքի կառուցվածքային բաժինների մշակման, գիտական շարադրանքի հստակության և ակադեմիական ձևավորման սկզբունքների հետ։ Նման մեթոդական նյութերը նպաստում են հետազոտության նպատակի և խնդիրների ճշգրիտ սահմանմանը, թեմայի համապատասխան գրականության ուսումնասիրմանը, օգտագործված աղբյուրների պատշաճ ներկայացմանը և եզրակացությունների հիմնավորված ձևակերպմանը։ Դրանք կարևոր նշանակություն ունեն նաև ակադեմիական ազնվության պահպանման, ինքնուրույն հետազոտական աշխատանքի խթանման և գիտական գրավոր հաղորդակցության հմտությունների զարգացման տեսանկյունից։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել հատկապես բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար, որոնք պատրաստում են ռեֆերատներ, կուրսային և ավարտական աշխատանքներ, ինչպես նաև այն անձանց համար, ովքեր ցանկանում են կատարելագործել իրենց գիտական գրելու կարողությունները։ Այն կարող է ծառայել որպես ուսումնաօժանդակ նյութ՝ հետազոտական աշխատանքի կազմակերպման հիմնական մոտեցումներին ծանոթանալու և գիտական շարադրանքի մշակման գործընթացն ավելի համակարգված դարձնելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունն ուղղված է գիտական գրագիտության զարգացմանը, հետազոտական աշխատանքի որակի բարելավմանը և ակադեմիական միջավայրում ընդունված գրավոր հաղորդակցության սկզբունքների կիրառմանը։ Նշում․ նկարագրությունը կազմված է հրատարակության մատենագիտական տվյալների և թեմայի հիման վրա․ ամբողջական բովանդակությունը ստուգելու դեպքում հնարավոր կլինի այն ավելի ճշգրտորեն համապատասխանեցնել գրքի առանձին բաժիններին։

Աշխատությունը նվիրված է պատմական Հայաստանի տարածքային սահմանների, աշխարհագրական դիրքի և պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում դրանց կրած փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում դիտարկվում է հայկական պետականության և հայ ժողովրդի պատմական բնակության տարածքի ձևավորումը՝ անդրադառնալով այն աշխարհագրական շրջաններին, որոնք տարբեր դարաշրջաններում ընդգրկվել են Հայաստանի թագավորությունների, իշխանությունների և հայկական պետական կազմավորումների սահմաններում։ Պատմական Հայաստանի սահմանների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ ժողովրդի քաղաքական պատմության, տարածքային զարգացման, հարևան ժողովուրդների հետ ունեցած հարաբերությունների և տարածաշրջանային պատմական գործընթացների ըմբռնման համար։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է Հայաստանի բնական աշխարհագրական սահմանները, լեռնաշղթաները, գետերը, հովիտներն ու պատմական աշխարհագրական շրջանները, որոնք տարբեր ժամանակներում ծառայել են որպես բնակության, հաղորդակցության և քաղաքական սահմանազատման կարևոր գործոններ։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում Մեծ Հայքի և Փոքր Հայքի պատմական տարածքները, հայկական նահանգների ու գավառների տեղադրությունը, ինչպես նաև պատմական Հայաստանի սահմանների փոփոխությունները՝ պայմանավորված թագավորությունների հզորացմամբ կամ թուլացմամբ, ռազմական բախումներով, նվաճումներով, քաղաքական պայմանագրերով և հարևան պետությունների հետ հարաբերություններով։ Տարածքային փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնելու Հայաստանի պատմական աշխարհագրությունը և տարբեր դարաշրջաններում հայկական պետականության տարածքային ընդգրկումը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել նաև պատմական տեղանունների, հին աշխարհագրական նկարագրությունների, քարտեզագրական տվյալների և պատմական աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունների համադրման տեսանկյունից։ Պատմական սահմանների վերաբերյալ ուսումնասիրությունները կարևոր են ոչ միայն անցյալի քաղաքական քարտեզը վերակազմելու, այլև հայկական բնակավայրերի, մշակութային կենտրոնների, առևտրային ուղիների և հարևան տարածաշրջանների հետ ունեցած կապերի բացահայտման համար։ Միաժամանակ պատմական սահմանները հարկ է դիտարկել իրենց ժամանակաշրջանի համատեքստում, քանի որ դրանք մշտական ու անփոփոխ գծեր չեն եղել և հաճախ տարբերվել են՝ կախված տվյալ ժամանակի քաղաքական իրավիճակից ու պատմական աղբյուրների բնույթից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, պատմական աշխարհագրությամբ, քարտեզագրությամբ և Հայաստանի տարածքային անցյալով հետաքրքրվող ընթերցողներին, ուսանողներին ու հետազոտողներին՝ նպաստելով պատմական Հայաստանի աշխարհագրական պատկերացման խորացմանը և հայ ժողովրդի պատմական ժառանգության ուսումնասիրությանը։

Աշխատությունը նվիրված է պատմական Հայաստանի նշանավոր քաղաքներից մեկի՝ Մալաթիայի հայության պատմությանը, նրա ձևավորմանը, հոգևոր և մշակութային կյանքին, հասարակական հարաբերություններին ու ազգային ավանդույթներին։ Գիրքն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու Մալաթիայի հայ համայնքի պատմական անցյալին, տարածաշրջանում հայերի բնակության առանձնահատկություններին, համայնքային կյանքի կազմակերպմանը և դարերի ընթացքում ձևավորված ազգային ինքնությանը։ Նման պատմագիտական աշխատություններում կարևոր տեղ են զբաղեցնում քաղաքի հայ բնակչության ծագման ու բնակության պատմությունը, եկեղեցական և կրթական հաստատությունների գործունեությունը, հայկական եկեղեցիների ու դպրոցների դերը, ինչպես նաև համայնքի հասարակական, տնտեսական և մշակութային զարգացումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ընտանեկան ու համայնքային ավանդույթների, կենցաղի, սովորույթների և հոգևոր ժառանգության ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք արտացոլում են Մալաթիայի հայության ինքնատիպ մշակութային դիմագիծը և սերունդների միջև փոխանցված պատմական հիշողությունը։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել նաև քաղաքի հայ բնակչության առօրյա կյանքի, արհեստների, առևտրի, կրթության, հասարակական կազմակերպվածության և շրջակա բնակավայրերի հետ ունեցած կապերի մասին։ Մալաթիայի հայության պատմության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև արևմտահայության պատմական ճակատագրի, Օսմանյան կայսրության տարածքում հայկական համայնքների գոյության և զարգացման, ինչպես նաև 20-րդ դարասկզբի ողբերգական իրադարձությունների ու դրանց հետևանքով առաջացած տեղահանությունների և համայնքային կյանքի խաթարման պատմական համատեքստը հասկանալու համար։ Այսպիսի աշխատությունները նպաստում են կորսված կամ ժամանակի ընթացքում փոփոխված բնակավայրերի պատմության վերակերտմանը, պատմական հիշողության պահպանմանը և հայկական մշակութային ժառանգության փաստագրմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ ժողովրդի պատմությամբ, արևմտահայության անցյալով, պատմական ժողովրդագրությամբ, ազգագրությամբ և հայկական համայնքների մշակութային ժառանգությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին ու ընթերցողներին։ Այն նաև կարևոր նշանակություն ունի Մալաթիայի հայերի ժառանգների և իրենց նախնիների պատմությամբ հետաքրքրվողների համար՝ օգնելով բացահայտել համայնքի պատմական արմատները, պահպանել ազգային հիշողությունը և ավելի խորությամբ ըմբռնել հայության տեղն ու դերը տարածաշրջանի պատմության մեջ։

Սիմոն Գաբամաճեանի հեղինակած այս աշխատությունը նվիրված է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու երկու նշանավոր հոգևորականների՝ Մատթեոս արքեպիսկոպոս Իզմիրլյանի և Եղիշե արքեպիսկոպոս Դուրյանի կյանքին, գործունեությանը և հայ եկեղեցական ու ազգային կյանքում ունեցած նշանակությանը։ 1908 թվականին Կոստանդնուպոլսում հրատարակված, 40 էջից բաղկացած այս պատմակենսագրական աշխատությունը ներկայացնում է հայ հոգևորականության կարևոր ներկայացուցիչների կենսագրական ուղին՝ անդրադառնալով նրանց հոգևոր ծառայությանը, եկեղեցական պաշտոններին և հասարակական կյանքում ունեցած դերակատարությանը։ Մատթեոս արքեպիսկոպոս Իզմիրլյանը հայ եկեղեցու նշանավոր առաջնորդներից էր, որը հայտնի դարձավ իր սկզբունքային դիրքորոշմամբ, ազգային շահերի պաշտպանությանն ուղղված գործունեությամբ և Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարքի պաշտոնում կատարած ծառայությամբ։ Նրա կյանքի ուղին սերտորեն կապված էր հայ ժողովրդի պատմական բարդ ժամանակաշրջանի, ազգային ինքնության պահպանման և եկեղեցու հեղինակության ամրապնդման խնդիրների հետ։ Եղիշե արքեպիսկոպոս Դուրյանը նույնպես կարևոր տեղ է զբաղեցրել հայ հոգևոր և մշակութային կյանքում՝ իր գործունեությամբ նպաստելով եկեղեցական ավանդույթների պահպանմանն ու հայ մտավոր կյանքի զարգացմանը։ Հեղինակը կենսագրական ներկայացման միջոցով ընթերցողին հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու երկու հոգևոր գործիչների անհատականությունների, նրանց ծառայության և ժամանակաշրջանի եկեղեցական միջավայրի մասին։ Աշխատության առանձնահատուկ արժեքը պայմանավորված է նաև հրատարակման ժամանակով․ այն լույս է տեսել 1908 թվականին՝ հայ հասարակական և եկեղեցական կյանքում նշանակալի փոփոխությունների շրջանում, ինչի շնորհիվ հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն որպես առանձին գործիչների կենսագրությունների ժողովածու, այլև որպես իր ժամանակի պատմական իրականությունն արտացոլող աղբյուր։ Հրատարակությունը ներառում է նաև հոգևորականների լուսատիպ պատկերները, որոնք լրացնում են կենսագրական նյութը և գրքին հաղորդում փաստագրական ու պատկերագրական արժեք։ Այն կարող է օգտակար լինել Հայ Առաքելական Եկեղեցու պատմությամբ, հայ հոգևորականության կենսագրություններով, հայ ժողովրդի ազգային-մշակութային ժառանգությամբ և 20-րդ դարասկզբի պատմական իրադարձություններով հետաքրքրվող ընթերցողների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը կարևոր սկզբնաղբյուր է երկու նշանավոր հայ եկեղեցականների կյանքի և գործունեության ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով նրանց պատմական դերի, հոգևոր ժառանգության և ազգային կյանքում ունեցած նշանակության ավելի խորքային ըմբռնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Սուրբ Ղուրանի վերջին տասներորդ մասի բովանդակության մեկնաբանությանը և բացատրությանը։ Այն կարող է ներառել այդ հատվածում ընդգրկված սուրաների ու այաների իմաստային վերլուծությունը, դրանց կրոնական և բարոյական ուղերձների բացահայտումը, ինչպես նաև իսլամական ուսմունքի հիմնական դրույթների ներկայացումը։ Բացատրությունները կարող են անդրադառնալ միաստվածության գաղափարին, հավատքի և պաշտամունքի նշանակությանը, մարդու բարոյական պարտականություններին, արդարությանը, ողորմածությանը, համբերությանը և հանդերձյալ կյանքի վերաբերյալ պատկերացումներին։ Ղուրանի տեքստի մեկնաբանությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ ըմբռնելու սուրաների բովանդակությունը, դրանց լեզվական առանձնահատկությունները և կրոնական համատեքստը։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև այաների մեկնաբանություններ՝ հիմնված իսլամական աստվածաբանական ավանդույթների վրա, և պարզաբանումներ, որոնք նպաստում են սուրբ գրքի ուսուցմանը։ Այն նախատեսված է Ղուրանի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, իսլամական կրոնական կրթություն ստացողների և աստվածաբանության հարցերով զբաղվող անձանց համար։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես ուսումնական և մեկնաբանական նյութ՝ նպաստելով Ղուրանի համապատասխան հատվածի բովանդակության ընկալմանը և իսլամական կրոնական ու բարոյական գաղափարների ուսումնասիրությանը։

Աշխատությունը կարող է նվիրված լինել անձնաքննության՝ որպես մարդու ներաշխարհի, մտքերի, զգացմունքների, վարքագծի և անձնական փորձի գիտակցված ուսումնասիրության գործընթացի ներկայացմանը։ Անձնաքննությունը կարևոր դեր ունի ինքնաճանաչման, սեփական արժեհամակարգի բացահայտման, անձնական նպատակների հստակեցման և վարքագծի դրդապատճառների ըմբռնման գործում։ Նյութը կարող է անդրադառնալ սեփական գործողությունների գնահատման, ապրումների վերլուծության, ուժեղ և զարգացում պահանջող կողմերի բացահայտման մեթոդներին։ Կարող են դիտարկվել նաև անձնական փորձի վերաիմաստավորման, ինքնագնահատականի ձևավորման, ներքին հակասությունների ճանաչման և ինքնազարգացման ուղիների հարցերը։ Անձնաքննության կիրառումը նպաստում է սեփական որոշումների գիտակցված ընկալմանը, պատասխանատվության զարգացմանը և միջանձնային հարաբերությունների բարելավմանը։ Այն կարող է դիտարկվել հոգեբանական, փիլիսոփայական կամ կրթադաստիարակչական տեսանկյունից՝ կախված աշխատության բովանդակությունից և նպատակադրումից։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հոգեբանությամբ, անձի զարգացման հարցերով, ինքնաճանաչմամբ և մարդու ներաշխարհի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին, ուսանողներին ու մասնագետներին։

Հրատարակությունը վերաբերում է Հին Կտակարանի անկանոն գրքերին, որոնք ընդգրկված չեն աստվածաշնչյան կանոնի բոլոր ավանդույթներում, սակայն կարևոր նշանակություն ունեն հին հրեական և վաղ քրիստոնեական կրոնական մտքի, գրականության ու պատմության ուսումնասիրության համար։ Այս գրականությունը կարող է ներառել տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված պատմողական, իմաստասիրական, խրատական և ապոկրիֆ բնույթի երկեր, որոնք անդրադառնում են հավատքի, բարոյականության, աստվածային արդարության, մարդու կյանքի և պատմական իրադարձությունների մեկնաբանությանը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու աստվածաշնչյան գրականության ձևավորման, կրոնական պատկերացումների բազմազանության և կանոնական գրքերի ու արտականոնական ավանդույթների փոխհարաբերությունների մասին։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր նյութ պարունակել նաև աստվածաշնչյան տեքստերի մեկնաբանության, հին աշխարհի կրոնական միջավայրի և քրիստոնեական տարբեր եկեղեցական ավանդույթների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբանությամբ, աստվածաշնչագիտությամբ, կրոնի պատմությամբ և հին գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։ Քանի որ վերնագիրը չի հստակեցնում հրատարակության կառուցվածքն ու ընդգրկված երկերի ցանկը, կոնկրետ բովանդակությունը ենթակա է ճշտման ըստ գրքի ամբողջական մատենագիտական տվյալների։

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմական անցյալի, ազգային ինքնության ձևավորման և հասարակական, քաղաքական ու մշակութային զարգացման հիմնական փուլերի ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է ընդգրկել հայ ժողովրդի ծագման, հայկական պետական կազմավորումների առաջացման, հին և միջնադարյան Հայաստանի պատմության, ինչպես նաև նոր և նորագույն ժամանակաշրջանների կարևոր իրադարձությունների ներկայացումը։ Կարող են դիտարկվել հայկական թագավորությունների և իշխանությունների ձևավորումն ու զարգացումը, օտար տերությունների հետ հարաբերությունները, ազատագրական շարժումները, ազգային-մշակութային կյանքի վերելքն ու պատմական դժվարությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող է տրվել հայոց պետականության զարգացմանը, եկեղեցու և կրթության դերին, լեզվի ու գրականության պահպանմանը, ինչպես նաև սփյուռքի ձևավորմանն ու հայկական համայնքների պատմությանը։ Պատմական իրադարձությունների ժամանակագրական և պատճառահետևանքային քննությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու հայ ժողովրդի անցյալի և ներկայի միջև կապերը։ Աշխատությունը կարող է ծառայել որպես ուսումնական և տեղեկատու նյութ՝ հայ ժողովրդի պատմությունն ուսումնասիրողների, ուսանողների, դասախոսների և ազգային պատմամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը ներկայացնում է Խորհրդային Հայաստանի տարածքում գտնվող ճարտարապետական հուշարձանները՝ ընդգծելով դրանց պատմական, մշակութային և գեղարվեստական նշանակությունը։ Այն կարող է ներառել տարբեր ժամանակաշրջանների կառույցների՝ եկեղեցիների, վանքերի, ամրոցների, աշխարհիկ շինությունների և քաղաքաշինական համալիրների նկարագրություններ։ Հուշարձանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայկական ճարտարապետության զարգացման հիմնական փուլերը, շինարարական ավանդույթները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և գեղարվեստական ձևավորման սկզբունքները։ Կարող են դիտարկվել նաև կառույցների տեղադրությունը, ճարտարապետական հորինվածքը, շինանյութերը, զարդաքանդակները և դրանց առնչությունը տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու հոգևոր կյանքին։ Նյութը կարող է նպաստել Հայաստանի պատմական միջավայրի և մշակութային ժառանգության ճանաչմանը՝ ցույց տալով ճարտարապետական հուշարձանների դերը ազգային ինքնության պահպանման և պատմական հիշողության ձևավորման գործում։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության, արվեստի պատմության, հնագիտության, մշակութաբանության և Հայաստանի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների, ինչպես նաև հայկական ճարտարապետական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանի Երզնկա քաղաքի «Եղբարց միաբանության» կանոնադրության ուսումնասիրությանը, որը թվագրվում է 1280 թվականին։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր կարող է հանդիսանալ միջնադարյան հայկական քաղաքային կյանքի, հասարակական կազմակերպությունների և համայնքային հարաբերությունների պատմության ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրության քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու միաբանության գործունեության սկզբունքները, անդամների փոխադարձ պարտավորությունները, ներքին կարգապահության կանոնները և կազմակերպության գործառույթները կարգավորող դրույթները։ Այն կարող է տեղեկություններ հաղորդել նաև ժամանակաշրջանի հասարակական բարքերի, բարոյական արժեքների, համերաշխության սկզբունքների և համայնքային ինքնակազմակերպման ձևերի մասին։ Փաստաթղթի պատմական և իրավական նշանակության վերլուծությունը նպաստում է միջնադարյան Հայաստանի քաղաքային հաստատությունների ու հասարակական միավորումների բնույթի առավել ամբողջական ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ միջնադարյան պատմությամբ, իրավունքի պատմությամբ, քաղաքային համայնքների զարգացմամբ և պատմական սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Ուսումնամեթոդական հրատարակությունը նախատեսված է միկրոպրոցեսորային համակարգերի նախագծման դասընթացի ուսումնառության կազմակերպման և ուսանողների տեսական ու գործնական պատրաստվածության ապահովման համար։ Այն կարող է ներառել դասընթացի ծրագիրը, հիմնական թեմաների հաջորդականությունը, ինքնուրույն աշխատանքի կազմակերպման մեթոդական ցուցումները և գիտելիքների ստուգման առաջադրանքները։ Ներկայացվում են միկրոպրոցեսորային համակարգերի կառուցվածքի, աշխատանքի սկզբունքների, ապարատային և ծրագրային բաղադրիչների փոխազդեցության, ինչպես նաև համակարգերի նախագծման հիմնական փուլերի վերաբերյալ գիտելիքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միկրոպրոցեսորների և միկրոկառավարիչների կառուցվածքին, հրամանների համակարգին, հիշողության կազմակերպմանը, մուտք-ելքի միջոցներին և արտաքին սարքերի հետ տվյալների փոխանակման եղանակներին։ Քննարկվում են թվային հանգույցների նախագծման, համակարգի կառուցվածքային սխեմաների կազմման, ծրագրային ալգորիթմների մշակման և սարքավորումների աշխատանքի մոդելավորման սկզբունքները։ Մեթոդական ցուցումները կարող են ընդգրկել առաջադրանքների կատարման հերթականությունը, նախագծային լուծումների ընտրության չափանիշները, հաշվարկների իրականացման եղանակները և ստացված արդյունքների ստուգման մեթոդները։ Ստուգողական առաջադրանքները կարող են ուղղված լինել միկրոպրոցեսորային համակարգերի կառուցվածքի, ծրագրավորման հիմունքների, տվյալների մշակման, ընդհատումների կառավարման, ժամանակաչափերի և հաղորդակցման միջերեսների վերաբերյալ գիտելիքների ամրապնդմանը։ Կարևորվում են համակարգի ապարատային ու ծրագրային մասերի համատեղ նախագծումը, տեխնիկական պահանջների վերլուծությունը, աշխատանքի հուսալիության գնահատումը և նախագծային սխալների հայտնաբերման հմտությունները։ Դասընթացի գործնական բաղադրիչը կարող է ներառել հաշվարկային խնդիրներ, ծրագրավորման վարժություններ, կառուցվածքային լուծումների մշակում և համակարգչային մոդելավորման առաջադրանքներ։ Հրատարակությունը նպաստում է ինժեներական մտածողության զարգացմանը, միկրոպրոցեսորային տեխնիկայի վերաբերյալ գիտելիքների համակարգմանը և նախագծային խնդիրների ինքնուրույն լուծման կարողությունների ձևավորմանը։ Այն օգտակար է համակարգչային տեխնիկայի, էլեկտրոնիկայի, ավտոմատացման և ներկառուցված համակարգերի նախագծման ուղղություններով սովորող ուսանողների, դասախոսների և համապատասխան ոլորտների մասնագետների համար։

Ուսումնական ձեռնարկը նվիրված է ջերմատեխնիկայի տեսական հիմքերի և ջերմափոխանակության գործընթացների ուսումնասիրմանը՝ ներառելով ջերմության փոխանցման հիմնական օրինաչափությունները, դրանց մաթեմատիկական նկարագրությունը և տեխնիկական համակարգերում կիրառման առանձնահատկությունները։ Ներկայացվում են ջերմության փոխանցման երեք հիմնական եղանակները՝ ջերմահաղորդականությունը, կոնվեկցիան և ճառագայթումը, դրանց ֆիզիկական էությունը, բնութագրող մեծությունները և փոխազդեցության պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պինդ մարմիններում, հեղուկներում և գազերում ջերմության տարածման գործընթացներին, ինչպես նաև տարբեր նյութերի ջերմաֆիզիկական հատկությունների ազդեցությանը ջերմափոխանակության ինտենսիվության վրա։ Քննարկվում են ջերմահաղորդականության դիֆերենցիալ հավասարումները, սահմանային և սկզբնական պայմանները, ջերմային դիմադրության հասկացությունը և ջերմային հոսքերի հաշվարկման մեթոդները։ Ուսումնասիրվում են կայուն և ոչ կայուն ջերմային ռեժիմները, հարթ և գլանային պատերով ջերմափոխանակությունը, բազմաշերտ կառուցվածքներում ջերմության փոխանցումը և ջերմամեկուսացման սկզբունքները։ Կարևորվում են կոնվեկտիվ ջերմափոխանակության օրինաչափությունները, հեղուկների ու գազերի շարժման բնույթը, ինչպես նաև բնական և հարկադրական կոնվեկցիայի տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ջերմային ճառագայթման ֆիզիկական հիմքերին, մակերևույթների ճառագայթային հատկություններին և շրջապատող միջավայրի հետ էներգափոխանակությանը։ Ձեռնարկում կարող են ներառվել հաշվարկային օրինակներ, բանաձևերի կիրառման մեթոդներ, ջերմափոխանակիչների աշխատանքի վերլուծություն և տարբեր տեխնիկական խնդիրների լուծման մոտեցումներ։ Նյութը նպաստում է ջերմային գործընթացների վերաբերյալ համակարգված գիտելիքների ձևավորմանը, ինժեներական հաշվարկների կատարման և տեխնիկական համակարգերի ջերմային ռեժիմների գնահատման հմտությունների զարգացմանը։ Այն օգտակար է էներգետիկայի, մեքենաշինության, շինարարության, ջերմաէներգետիկայի և հարակից մասնագիտությունների ուսանողների, դասախոսների ու ինժեներատեխնիկական մասնագետների համար։