Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիների անմիջական մասնակցությամբ իրավական նորմերի և օրենսդրական նախաձեռնությունների ձևավորման ինստիտուտի տեսական, սահմանադրաիրավական և գործնական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ժողովրդաիշխանության սկզբունքի բովանդակությունը, անմիջական և ներկայացուցչական ժողովրդավարության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև քաղաքացիների մասնակցության նշանակությունը պետական իշխանության իրականացման և իրավաստեղծ գործընթացների կազմակերպման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական իրավաստեղծ նախաձեռնության պատմական զարգացմանը, դրա իրավական բնույթին, իրականացման ընթացակարգերին և սահմանադրական կարգավորման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են քաղաքացիների կողմից օրենսդրական առաջարկների ներկայացման հնարավորությունները, նախաձեռնությունների կազմակերպման պայմանները, անհրաժեշտ աջակցության ձևավորման մեխանիզմները և իրավասու պետական մարմինների կողմից դրանց քննարկման ընթացակարգերը։ Անդրադարձ է կատարվում տարբեր պետությունների սահմանադրական փորձին, ժողովրդական նախաձեռնության կիրառման մոդելներին և դրանց միջոցով հասարակության մասնակցությունը որոշումների կայացման գործընթացին ապահովելու հնարավորություններին։ Կարևորվում են քաղաքացիների քաղաքական և իրավական գիտակցության զարգացումը, հանրային մասնակցության խթանումը, պետական կառավարման թափանցիկությունը և իշխանության մարմինների հաշվետվողականության ապահովումը։ Դիտարկվում են նաև ժողովրդական նախաձեռնությունների իրականացման իրավական սահմանափակումները, ընթացակարգային դժվարությունները, հանրային շահերի ներկայացուցչության և իրավաստեղծ գործունեության արդյունավետության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական համակարգում քաղաքացիների օրենսդրական նախաձեռնության հնարավորությունները և համապատասխան իրավական մեխանիզմների կատարելագործման ուղղությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի սահմանադրական իրավունքի, ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման և քաղաքացիական մասնակցության իրավական հիմքերի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, քաղաքագետների, պետական կառավարման ոլորտի հետազոտողների, օրենսդրական գործընթացների մասնակիցների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հալոգեն պարունակող հիմնաալյումաբորատային ապակիների սինթեզի, դրանց կառուցվածքային և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև բարձր իոնական հաղորդականությամբ նոր նյութերի մշակման հնարավորություններին։ Քննարկվում են ապակենման նյութերի առաջացման տեսական հիմքերը, բորատային և ալյումինատային կառուցվածքային միավորների փոխազդեցությունները, ինչպես նաև հալոգենային բաղադրիչների ազդեցությունը ապակիների կառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապակիների քիմիական բաղադրության ընտրությանը, սինթեզի պայմաններին, ջերմային մշակման առանձնահատկություններին և ստացվող նյութերի կայունության ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են իոնների տեղաշարժման մեխանիզմները, ապակենման մատրիցի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և էլեկտրահաղորդականության միջև փոխկապակցվածությունները, ինչպես նաև տարբեր բաղադրիչների ազդեցությունը լիցքակիրների շարժունակության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նյութերի էլեկտրական, ջերմային և կառուցվածքային բնութագրերի գնահատման մեթոդներին, իոնական հաղորդականության ջերմաստիճանային կախվածությանը և հաղորդականության բարձրացման հնարավոր ուղիներին։ Կարևորվում են ապակիների բյուրեղացման նկատմամբ կայունությունը, քիմիական դիմադրողականությունը, բաղադրության փոփոխությունների հետևանքով առաջացող կառուցվածքային վերափոխումները և դրանց ազդեցությունը նյութերի գործառական հատկությունների վրա։ Դիտարկվում են նաև ապակենման և ապակեբյուրեղային նյութերի համեմատական առանձնահատկությունները, դրանց կիրառելիությունը պինդ էլեկտրոլիտների, էլեկտրաքիմիական սարքերի և էներգիայի պահպանման տեխնոլոգիաների ոլորտներում։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի անօրգանական նյութագիտության, ապակու քիմիայի և բարձր հաղորդականությամբ ֆունկցիոնալ նյութերի ստեղծման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քիմիկոսների, նյութագետների, պինդ մարմնի ֆիզիկայի մասնագետների, էլեկտրաքիմիկոսների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հաստատուն մագնիսական դաշտի, կետամինի և սննդային զրկանքի պայմաններում առաջացող ջրազրկման ազդեցությունների ուսումնասիրությանը նորմալ և ուռուցքային հյուսվածքների կառուցվածքային, ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական առանձնահատկությունների վրա։ Քննարկվում են բջիջների և հյուսվածքների ջրային հավասարակշռության պահպանման մեխանիզմները, ներբջջային և արտաբջջային հեղուկների բաշխման օրինաչափությունները, ինչպես նաև արտաքին ֆիզիկական ու քիմիական գործոնների ազդեցությունը բջջային կենսագործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նորմալ և ուռուցքային հյուսվածքների նյութափոխանակային տարբերություններին, բջջաթաղանթների թափանցելիությանը, իոնային փոխանակությանը և ջրի պարունակության փոփոխությունների հնարավոր հետևանքներին։ Ուսումնասիրվում են հաստատուն մագնիսական դաշտի կենսաբանական ազդեցությունների տեսական հիմքերը, կետամինի դեղաբանական առանձնահատկությունները և սննդային զրկանքի պայմաններում օրգանիզմի հարմարվողական արձագանքները։ Անդրադարձ է կատարվում նշված գործոնների առանձին և համակցված ազդեցությունների գնահատման հնարավորություններին, հյուսվածքային ջրազրկման աստիճանի փոփոխություններին և բջջային կառուցվածքների գործառական վիճակի ուսումնասիրությանը։ Կարևորվում են ուռուցքային և առողջ հյուսվածքների արձագանքների համեմատական վերլուծությունը, փորձարարական պայմանների նշանակությունը և ստացված արդյունքների կենսաբանական մեկնաբանման անհրաժեշտությունը։ Դիտարկվում են նաև հյուսվածքների ջրային բաղադրության, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և նյութափոխանակային գործընթացների փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտության թեման կարող է նպաստել արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ բջիջների զգայունության, ուռուցքային հյուսվածքների կենսաբանական առանձնահատկությունների և ջրային հավասարակշռության խանգարումների մեխանիզմների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կենսաֆիզիկոսների, ֆիզիոլոգների, կենսաքիմիկոսների, ուռուցքաբանության հետազոտողների, դեղաբանների և բժշկակենսաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է մետաղական հանքավայրերի ստորգետնյա շահագործման համակարգերի ուսումնասիրությանը, դրանց ընտրության գիտատեխնիկական հիմնավորմանը, գործող տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը և նոր մշակման համակարգերի ստեղծման հնարավորություններին։ Քննարկվում են հանքավայրերի երկրաբանական կառուցվածքի, հանքամարմինների ձևի, հաստության, տեղադրման խորության և ապարների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ազդեցությունները ստորգետնյա մշակման եղանակների ընտրության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանքաքարի արդյունահանման արդյունավետությանը, հանքային պաշարների ամբողջական օգտագործմանը, կորուստների և աղքատացման նվազեցմանը, ինչպես նաև հանքարդյունաբերական աշխատանքների անվտանգության ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են ստորգետնյա մշակման տարբեր համակարգերի կառուցվածքային և տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները, հանքային փորվածքների կազմակերպումը, հանքաքարի պոկման, բեռնման և տեղափոխման գործընթացները։ Անդրադարձ է կատարվում հանքային զանգվածի լարվածադեֆորմացիոն վիճակին, ստորգետնյա փորվածքների կայունությանը, հանքային ճնշման կառավարման մեթոդներին և ամրակապման համակարգերի կիրառմանը։ Կարևորվում են հանքարդյունահանման գործընթացների մեքենայացումը, ժամանակակից սարքավորումների ներդրումը, արտադրական ծախսերի օպտիմալացումը և աշխատանքի արտադրողականության բարձրացումը։ Դիտարկվում են նաև մշակման համակարգերի տեխնիկատնտեսական համեմատության, մաթեմատիկական մոդելավորման և նախագծային լուծումների արդյունավետության գնահատման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում նշանակալի տեղ կարող են զբաղեցնել նոր տեխնոլոգիական սխեմաների մշակումը, հանքավայրերի շահագործման պայմաններին համապատասխան դրանց հարմարեցումը և բնապահպանական ազդեցությունների նվազեցման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հանքարդյունաբերության տեխնոլոգիական զարգացման, հանքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և ստորգետնյա աշխատանքների անվտանգության բարձրացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել լեռնային ճարտարագետների, հանքավայրերի նախագծողների, երկրաբանների, հանքարդյունաբերական տեխնոլոգիաների մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է թունելների բետոնե և երկաթբետոնե երեսարկների ջրամեկուսացման արդյունավետության բարձրացմանը՝ ներթափանցող նյութերի կիրառման վրա հիմնված նոր տեխնոլոգիական լուծումների մշակման միջոցով։ Քննարկվում են ստորգետնյա կառույցների շահագործման ընթացքում առաջացող խոնավության, ստորերկրյա ջրերի ներթափանցման և ջրի ճնշման ազդեցության հետ կապված հիմնախնդիրները, ինչպես նաև դրանց հետևանքով բետոնե կառուցվածքներում զարգացող վնասման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բետոնի ծակոտկեն կառուցվածքին, մազանոթային ջրաթափանցելիությանը, ճաքերի առաջացման պատճառներին և երկաթբետոնե տարրերի ամրության ու երկարակեցության վրա խոնավության ազդեցությանը։ Ուսումնասիրվում են ներթափանցող ջրամեկուսիչ նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, դրանց փոխազդեցությունը բետոնի բաղադրիչների հետ և կառուցվածքի ներսում ջրի տեղաշարժը սահմանափակող մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում ջրամեկուսիչ նյութերի ընտրության չափանիշներին, կիրառման տեխնոլոգիական առանձնահատկություններին, մակերևույթների նախապատրաստման պահանջներին և պաշտպանական շերտերի արդյունավետության գնահատման հնարավորություններին։ Կարևորվում են թունելների կառուցման և վերանորոգման պայմաններում նոր տեխնոլոգիաների կիրառելիությունը, աշխատանքների կազմակերպման արդյունավետությունը և ջրամեկուսացման համակարգերի հուսալիության ապահովումը։ Դիտարկվում են նաև բետոնի ջրաթափանցելիության, ամրության, ցրտադիմացկունության և քիմիական ազդեցությունների նկատմամբ կայունության գնահատման մեթոդները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ավանդական և ներթափանցող ջրամեկուսացման տեխնոլոգիաների տեխնիկական ու տնտեսական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կիրառման հեռանկարները տարբեր հիդրոերկրաբանական պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ստորգետնյա շինարարության, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների անվտանգության և ինժեներական կառույցների շահագործման ժամկետի երկարացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել շինարարական ճարտարագետների, թունելաշինության մասնագետների, նյութագետների, նախագծողների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ներդրումային ֆոնդերի ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման տնտեսագիտամաթեմատիկական մեթոդների ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառման հնարավորություններին Հայաստանի Հանրապետության կենսաթոշակային ֆոնդերի գործունեության շրջանակում։ Քննարկվում են ներդրումային պորտֆելների ձևավորման, ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ տեղաբաշխման, եկամտաբերության և ռիսկի հավասարակշռման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաթոշակային ֆոնդերի երկարաժամկետ պարտավորությունների առանձնահատկություններին, դրամական հոսքերի կանխատեսմանը, ներդրումային ռազմավարությունների մշակմանը և ֆինանսական կայունության ապահովման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են ակտիվների և պարտավորությունների համաժամեցման, պորտֆելի օպտիմալացման, ռիսկերի քանակական գնահատման և ներդրումային որոշումների հիմնավորման մաթեմատիկական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում հավանականային մոդելների, տնտեսաչափական վերլուծության, սցենարային կանխատեսումների և օպտիմալացման մեթոդների կիրառությանը ֆինանսական կառավարման գործընթացներում։ Կարևորվում են շուկայական տատանումների, տոկոսադրույքների փոփոխությունների, գնաճի, իրացվելիության և ժողովրդագրական գործոնների ազդեցությունները կենսաթոշակային ֆոնդերի ֆինանսական արդյունքների վրա։ Դիտարկվում են նաև Հայաստանի կուտակային կենսաթոշակային համակարգի առանձնահատկությունները, ֆոնդերի ակտիվների կառավարման կազմակերպական սկզբունքները և ներդրումային գործունեության կարգավորման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ներդրումային ռազմավարությունների արդյունավետության համեմատական գնահատման, ռիսկերի նվազեցման և երկարաժամկետ ֆինանսական պարտավորությունների կատարման հնարավորությունները։ Աշխատության թեման կարևոր նշանակություն ունի կենսաթոշակային համակարգի կայունության, ֆինանսական շուկաների զարգացման և ներդրումային կառավարման մեթոդների կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, ներդրումային կառավարիչների, ակտուարների, տնտեսագիտամաթեմատիկական մոդելավորման մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Արցախի ավանդական ժանյակագործության պատմությանը, գեղարվեստական առանձնահատկություններին և հայկական ժողովրդական կիրառական արվեստի համակարգում դրա զբաղեցրած տեղին։ Ներկայացվում են ժանյակագործության ձևավորման և զարգացման մշակութային նախադրյալները, տեղական արհեստագործական ավանդույթները և սերնդեսերունդ փոխանցվող ձեռագործ հմտությունների նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արցախյան ժանյակների զարդանախշային հորինվածքներին, երկրաչափական և բուսական պատկերներին, դրանց խորհրդանշական իմաստներին ու գեղագիտական առանձնահատկություններին։ Քննարկվում են ժանյակների պատրաստման ավանդական եղանակները, կիրառվող նյութերն ու գործիքները, հյուսվածքների կառուցվածքային տարբերությունները և ձեռագործ տեխնիկաների բազմազանությունը։ Անդրադարձ է կատարվում ժանյակների կիրառությանը կենցաղում, ազգային տարազի, սեղանի և տնային գործվածքների, ինչպես նաև տոնական ու ծիսական առարկաների զարդարման մեջ։ Կարևորվում են ժողովրդական վարպետների ստեղծագործական մոտեցումները, ընտանեկան և համայնքային միջավայրում արհեստի փոխանցման ավանդույթները, ինչպես նաև առանձին բնակավայրերին բնորոշ զարդարվեստի առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են արցախյան ժանյակագործության կապերը հայկական ասեղնագործության, գորգագործության և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի այլ ճյուղերի հետ։ Հրատարակությունը կարող է նպաստել ավանդական զարդանախշերի ուսումնասիրմանը, դրանց փաստագրմանը և մշակութային ժառանգության պահպանմանը։ Առաջին գրքի ձևաչափը հնարավորություն է տալիս թեման դիտարկելու որպես առավել ընդգրկուն ուսումնասիրության մաս՝ կարևորելով ժանյակագործության պատմական և գեղարվեստական արժեքը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ազգագրագետների, արվեստաբանների, ժողովրդական արհեստների մասնագետների, դիզայներների, մշակութային ժառանգության հետազոտողների և հայկական ձեռարվեստով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է անգլալեզու տպագիր և առցանց լրագրերի լեզվում կիրառվող դիպվածաբանությունների իմաստային, կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են դիպվածային բառերի և արտահայտությունների առաջացման լեզվական ու արտալեզվական նախադրյալները, դրանց ձևավորման մեխանիզմները և ժամանակակից լրագրողական խոսքում ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակային նորակազմություններին, բառաստեղծման ոչ ավանդական միջոցներին, իմաստային նորարարություններին և լեզվական արտահայտչականության բարձրացման նպատակով կիրառվող դիպվածային միավորներին։ Ուսումնասիրվում են դիպվածաբանությունների բառակազմական կառուցվածքը, իմաստային բաղադրիչները, համատեքստային պայմանավորվածությունը և դրանց ընկալման առանձնահատկությունները տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Անդրադարձ է կատարվում բառաբարդման, ածանցման, հապավման, բառախաղի, փոխաբերական իմաստափոխության և լեզվական այլ միջոցների դերին նոր բառային միավորների ստեղծման գործընթացում։ Կարևորվում են տպագիր և առցանց լրագրերի լեզվական տարբերությունները, տեղեկատվության ներկայացման արագությունը, ընթերցողի ուշադրությունը գրավելու անհրաժեշտությունը և թվային հաղորդակցության ազդեցությունը լեզվական նորարարությունների տարածման վրա։ Դիտարկվում են նաև դիպվածաբանությունների ոճական գործառույթները, գնահատողական և հուզական երանգավորումը, հեգնանքի ու երգիծանքի արտահայտման հնարավորությունները, ինչպես նաև դրանց դերը լրագրողական տեքստի ազդեցիկության ձևավորման գործում։ Հետազոտության շրջանակում նշանակալի տեղ կարող են զբաղեցնել վերնագրերի, հրապարակախոսական հոդվածների և առցանց լրատվական նյութերի համեմատական լեզվաբանական վերլուծությունները։ Աշխատությունը նպաստում է ժամանակակից անգլերենի բառապաշարի զարգացման միտումների, մեդիալեզվի առանձնահատկությունների և լեզվական ստեղծագործականության մեխանիզմների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, բառագետների, ոճաբանների, մեդիալեզվաբանության մասնագետների, լրագրողների, թարգմանիչների և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է մարդու հիմնարար իրավունքների և ազատությունների իրավական կարգավորման, պաշտպանության և երաշխավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրական համակարգում։ Քննարկվում են մարդու իրավունքների գաղափարի ձևավորման պատմական նախադրյալները, դրանց միջազգային իրավական հիմքերը և ազգային օրենսդրության հետ փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությամբ ամրագրված մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքներին, դրանց բովանդակությանը, իրականացման պայմաններին և իրավական պաշտպանության մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են անձնական, քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային իրավունքների առանձնահատկությունները, դրանց օրենսդրական կարգավորման սկզբունքները և պետական մարմինների պարտավորությունները մարդու իրավունքների ապահովման ոլորտում։ Անդրադարձ է կատարվում միջազգային պայմանագրերի, Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի և Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի նշանակությանը ներպետական իրավական համակարգի զարգացման տեսանկյունից։ Կարևորվում են դատական պաշտպանության իրավունքը, արդար դատաքննության երաշխիքները, օրենքի առջև հավասարությունը, խտրականության արգելքը և իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցների հասանելիությունը։ Դիտարկվում են նաև Մարդու իրավունքների պաշտպանի ինստիտուտի դերը, սահմանադրական արդարադատության նշանակությունը և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող հիմնախնդիրները։ Աշխատությունն անդրադառնում է ազգային օրենսդրության և միջազգային իրավական չափանիշների համապատասխանեցման, իրավական բարեփոխումների և մարդու իրավունքների պաշտպանության ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների կատարելագործման հնարավոր ուղղություններին։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի իրավական պետության ամրապնդման, ժողովրդավարական սկզբունքների զարգացման և մարդու արժանապատվության պաշտպանության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, սահմանադրական և միջազգային իրավունքի մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, իրավապաշտպանների, հետազոտողների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հասարակական և պետական համակարգերի վերափոխման պայմաններում իրավունքի գործառույթների, հասարակական հարաբերությունների կարգավորման մեխանիզմների և իրավական համակարգի զարգացման հիմնական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են իրավունքի սոցիալական նշանակությունը, դրա կարգավորիչ, պաշտպանական, դաստիարակչական և կազմակերպական գործառույթները, ինչպես նաև դրանց դրսևորման առանձնահատկությունները քաղաքական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների ժամանակաշրջանում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական պետության ձևավորման, օրենքի գերակայության հաստատման, մարդու իրավունքների պաշտպանության և ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման գործընթացներում իրավունքի ունեցած դերին։ Ուսումնասիրվում են իրավական նորմերի փոփոխության անհրաժեշտությունը, օրենսդրական բարեփոխումների հիմնական ուղղությունները և նոր հասարակական հարաբերություններին համապատասխան իրավակարգավորման մեխանիզմների ձևավորման հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում պետության և իրավունքի փոխհարաբերություններին, պետական կառավարման համակարգի վերակազմակերպմանը, իրավական գիտակցության զարգացմանը և հասարակության իրավական մշակույթի բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Կարևորվում են իրավական կայունության և բարեփոխումների միջև հավասարակշռության ապահովումը, իրավական նորմերի արդյունավետ կիրառումը, իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործումը և իրավական ինստիտուտների նկատմամբ հանրային վստահության ամրապնդումը։ Դիտարկվում են նաև անցումային հասարակություններում իրավական համակարգերի արդիականացման, միջազգային իրավական չափանիշների ներգործության և ազգային օրենսդրության զարգացման փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի իրավունքի տեսության, պետության և իրավունքի պատմության, սահմանադրական զարգացման և իրավական բարեփոխումների ուսումնասիրման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, իրավունքի տեսաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, օրենսդրական բարեփոխումների հետազոտողների, դասախոսների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հայ նշանավոր բանաստեղծ Դանիել Վարուժանի ստեղծագործական աշխարհում միֆի և սիմվոլի գեղարվեստական դրսևորումների, դրանց գաղափարական բովանդակության և բանաստեղծական համակարգում ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են բանաստեղծի աշխարհայացքի ձևավորման մշակութային ու գրական նախադրյալները, դիցաբանական մտածողության ազդեցությունը նրա ստեղծագործությունների վրա և խորհրդանշական պատկերների միջոցով արտահայտվող ազգային, պատմական ու համամարդկային գաղափարները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեթանոսական դիցաբանության, բնության պաշտամունքի, հողի, արևի, կրակի, արյան և պտղաբերության խորհրդանիշների գեղարվեստական մեկնաբանություններին։ Ուսումնասիրվում են դիցաբանական կերպարների և մոտիվների վերաիմաստավորման առանձնահատկությունները, դրանց փոխկապակցվածությունը ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, մարդկային գոյության և ստեղծագործական ուժի գաղափարների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում «Հեթանոս երգեր», «Հացին երգը» և բանաստեղծական այլ շարքերում առասպելական պատկերների, ծիսական տարրերի ու խորհրդանշական կառուցվածքների դրսևորումներին։ Կարևորվում են բանաստեղծի պատկերային մտածողությունը, փոխաբերությունների համակարգը, գունային և ձայնային խորհրդանիշները, ինչպես նաև դրանց դերը ստեղծագործությունների հուզական և գեղագիտական ազդեցության ձևավորման գործում։ Դիտարկվում են հայկական և համաշխարհային դիցաբանական ավանդույթների, եվրոպական սիմվոլիզմի ու գրական այլ ուղղությունների հետ հնարավոր առնչությունները։ Աշխատությունը նպաստում է Վարուժանի պոեզիայի գաղափարագեղարվեստական առանձնահատկությունների, նրա ստեղծագործական ինքնատիպության և հայ նոր գրականության զարգացման մեջ ունեցած նշանակության առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայ գրականության պատմության մասնագետների, դիցաբանության և սիմվոլիզմի հետազոտողների, բանասերների, մանկավարժների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետության առողջապահության համակարգի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման գործընթացներում պետական քաղաքականության դերի ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են առողջապահության ոլորտում պետական կառավարման հիմնական սկզբունքները, առողջապահական քաղաքականության ձևավորման մեխանիզմները և բնակչության առողջության պահպանմանն ուղղված պետական ծրագրերի նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առողջապահական համակարգի կազմակերպական կառուցվածքին, պետական և մասնավոր հատվածների փոխհարաբերություններին, բժշկական ծառայությունների ֆինանսավորման աղբյուրներին և առողջապահական ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են առողջապահական բարեփոխումների իրականացման նախադրյալները, դրանց սոցիալ-տնտեսական ազդեցությունները, բժշկական օգնության մատչելիության և որակի ապահովման հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում առողջության ապահովագրության համակարգին, առաջնային բուժօգնության զարգացմանը, հիվանդությունների կանխարգելման պետական միջոցառումներին և բնակչության տարբեր սոցիալական խմբերի առողջապահական կարիքների բավարարմանը։ Կարևորվում են քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի միջև բժշկական ծառայությունների հասանելիության տարբերությունները, առողջապահական ենթակառուցվածքների զարգացումը, մասնագիտական կադրերի պատրաստումը և ժամանակակից բժշկական տեխնոլոգիաների ներդրումը։ Դիտարկվում են նաև ժողովրդագրական փոփոխությունների, տնտեսական սահմանափակումների, միջազգային համագործակցության և հանրային առողջապահական մարտահրավերների ազդեցությունները պետական քաղաքականության առաջնահերթությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել առողջապահական ծրագրերի արդյունավետության գնահատման չափանիշները, պետական կարգավորման գործիքները և համակարգի կայուն զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի առողջապահական քաղաքականության, հանրային կառավարման և սոցիալական զարգացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել առողջապահության կազմակերպիչների, հանրային առողջապահության մասնագետների, քաղաքագետների, պետական կառավարման ոլորտի հետազոտողների, իրանագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ նոր գրականության մեջ ժողովրդական հեքիաթների գրական մշակման առանձնահատկությունների, գեղարվեստական սկզբունքների և մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հայ ժողովրդական բանահյուսության և գրավոր գրականության փոխհարաբերությունները, բանավոր ավանդույթից գրական ստեղծագործություն անցման գործընթացները և հեքիաթային նյութի վերաիմաստավորման հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական հեքիաթների սյուժեների, կերպարների, խորհրդանիշների և պատկերավորման միջոցների պահպանման ու փոփոխման օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են գրողների անհատական ստեղծագործական մոտեցումները, հեղինակային միջամտության ձևերը, լեզվաոճական վերամշակումները և ժողովրդական պատմությունների գաղափարական ու գեղագիտական նոր մեկնաբանությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Հովհաննես Թումանյանի, Ղազարոս Աղայանի և ժամանակաշրջանի այլ հեղինակների ստեղծագործություններում հեքիաթային ավանդույթների դրսևորումներին, ժողովրդական խոսքի գեղարվեստական օգտագործմանը և ազգային մտածողության արտահայտման միջոցներին։ Կարևորվում են հեքիաթների բարոյախրատական, դաստիարակչական և հասարակական գործառույթները, ինչպես նաև դրանցում արտացոլված արդարության, բարության, իմաստության և մարդկային հարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումները։ Դիտարկվում են ժողովրդական սկզբնաղբյուրների և գրական տարբերակների համեմատական վերլուծության հնարավորությունները, հեքիաթների ժանրային փոխակերպումները և դրանց ազդեցությունը հայ մանկական ու ընդհանուր գեղարվեստական գրականության զարգացման վրա։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականության պատմության, բանահյուսության և գրական փոխառնչությունների ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանագետների, հայ գրականության պատմության մասնագետների, մանկավարժների, հետազոտողների և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի բարբառներում ժամանակ արտահայտող բառերի ուսումնասիրությանը, դրանց իմաստային, կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Քննարկվում են ժամանակի լեզվական արտահայտման միջոցները, ժամանակային հարաբերությունների ընկալման և անվանման յուրահատկությունները, ինչպես նաև բարբառային բառապաշարում ժամանականիշ միավորների ձևավորման ու զարգացման օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օրվա տարբեր հատվածները, տարվա եղանակները, ժամանակային հաջորդականությունը, տևողությունը, հաճախականությունը և ժամանակի այլ բնութագրեր արտահայտող բառերին ու արտահայտություններին։ Ուսումնասիրվում են հայերենի տարբեր բարբառներում հանդիպող ժամանականիշ բառերի բառիմաստային խմբերը, դրանց հնչյունական և բառակազմական տարբերակները, տարածքային գործածությունը և գրական հայերենի համապատասխան միավորների հետ ունեցած առնչությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ժամանակ արտահայտող բառերի պատմական զարգացմանը, հնագույն լեզվական շերտերի պահպանմանը, իմաստափոխության երևույթներին և բարբառների փոխազդեցության հետևանքով առաջացած տարբերություններին։ Կարևորվում են ժողովրդական խոսքի, բանահյուսական նյութերի, բարբառագիտական բառարանների և կենդանի խոսքի տվյալների նշանակությունը լեզվական միավորների համեմատական ուսումնասիրության համար։ Դիտարկվում են նաև ժամանակի ընկալման ժողովրդական պատկերացումները, ավանդական կենցաղի, գյուղատնտեսական աշխատանքների և օրացուցային սովորույթների ազդեցությունը համապատասխան բառապաշարի ձևավորման վրա։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի հայերենի բարբառային բառապաշարի համակարգման, լեզվի պատմական զարգացման ուսումնասիրության և բարբառային լեզվամշակութային ժառանգության պահպանման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, բարբառագետների, բառագետների, հայոց լեզվի պատմության մասնագետների, բանագետների, հետազոտողների և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։