Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական կառավարման ձևի սահմանադրաիրավական զարգացման, դրա ինստիտուցիոնալ կառուցվածքի և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների միջև լիազորությունների բաշխման ու հավասարակշռման մեխանիզմներն են, պետական մարմինների փոխհարաբերությունները, քաղաքական պատասխանատվության համակարգը և պետական կառավարման արդյունավետության սահմանադրական երաշխիքները։ Հայաստանի սահմանադրական զարգացման ընթացքում կառավարման համակարգը ենթարկվել է էական փոփոխությունների. 2015 թվականի սահմանադրական փոփոխություններով ձևավորված կարգավորումների հիման վրա 2018 թվականից երկիրը կիսանախագահական համակարգից անցել է խորհրդարանական կառավարման ձևի։ Գործող սահմանադրական կառուցվածքում Ազգային ժողովն իրականացնում է օրենսդիր իշխանությունը և վերահսկողություն գործադիր իշխանության նկատմամբ, իսկ Կառավարությունը գործադիր իշխանության բարձրագույն մարմինն է և իր ծրագրի հիման վրա մշակում ու իրականացնում է պետության ներքին և արտաքին քաղաքականությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել խորհրդարանական կառավարման պայմաններում Կառավարության ձևավորման և պատասխանատվության մեխանիզմները, վարչապետի ու Հանրապետության նախագահի սահմանադրական կարգավիճակը, Ազգային ժողովի վերահսկողական գործառույթները և պետական իշխանության տարբեր ճյուղերի միջև հակակշիռների արդյունավետությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում իշխանությունների բաժանման սկզբունքի գործնական իրականացմանը, պետական մարմինների լիազորությունների հստակ սահմանազատմանը և սահմանադրական վերահսկողության նշանակությանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև Հայաստանի կառավարման համակարգի զարգացման տարբեր փուլերի և խորհրդարանական կառավարման միջազգային մոդելների համեմատական իրավական ուսումնասիրություն՝ առանձնացնելով տարբեր ինստիտուցիոնալ լուծումների առանձնահատկությունները՝ առանց դրանցից որևէ մեկը որպես նախընտրելի մոդել գնահատելու։ Գործող Սահմանադրությունը պետական իշխանության իրականացումը կառուցում է օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների բաժանման ու հավասարակշռման սկզբունքի վրա, իսկ կառավարման ձևին առնչվող մի շարք առանցքային սահմանադրական դրույթների փոփոխության համար նախատեսում է հանրաքվեի ընթացակարգ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու կառավարման ձևի զարգացման սահմանադրական տրամաբանությունը, պետական ինստիտուտների փոխհարաբերությունների իրավական հիմքերը և այն կառուցակարգերը, որոնց ուսումնասիրությունը կարևոր է պետական կառավարման համակարգի հետագա կատարելագործման վերաբերյալ գիտական քննարկումների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի գրական ժառանգության մեջ հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական գաղափարների, պատմական ճակատագրի և հայրենիքի ազատության թեմաների գեղարվեստական արտահայտության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի պոեզիայում, արձակում և հրապարակախոսական ժառանգության մեջ ազգային ինքնության, հայրենասիրության, պատմական հիշողության, ազատության ձգտման և ժողովրդի ապագայի վերաբերյալ գաղափարների դրսևորումներն են։ Քննության են առնվում այն ստեղծագործական մոտիվներն ու պատկերները, որոնց միջոցով ներկայացվում են հայրենի հողի նկատմամբ կապվածությունը, ազգային արժանապատվության գիտակցումը, օտարության և հայրենազրկման զգացողությունը, ինչպես նաև ժողովրդի պատմական փորձության գեղարվեստական ընկալումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անհատական ապրումների և ազգային խնդիրների փոխկապակցվածությանը, քանի որ գրողի ստեղծագործություններում անձնական ցավը, կարոտը և ազատության ձգտումը հաճախ ձեռք են բերում ավելի լայն հասարակական ու ազգային իմաստ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված գործերի համեմատական քննություն՝ բացահայտելով ազգային թեմատիկայի զարգացման ընթացքը և պատմական իրադարձությունների ազդեցությունը հեղինակի աշխարհայացքի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խորհրդանիշների, պատմական հիշողության, հայրենի բնաշխարհի պատկերների և ժողովրդական մշակույթից եկող տարրերի վերլուծությունը, որոնց միջոցով ձևավորվում է հայրենիքի գեղարվեստական կերպարը։ Քննվում են նաև ազգային ազատության և համամարդկային ազատության գաղափարների հարաբերակցությունը, անհատի բարոյական պատասխանատվության խնդիրը և պատմական արդարության որոնումը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե ինչպես են հասարակական ու պատմական խնդիրները վերափոխվում գրական նյութի՝ պահպանելով գեղարվեստական ինքնուրույնությունն ու քնարական խորությունը։ Միաժամանակ գրողի ստեղծագործական ժառանգությունը դիտարկվում է XIX դարի վերջի և XX դարի հայ գրական ու պատմամշակութային գործընթացների համատեքստում՝ բացահայտելով ազգային թեմատիկայի տեղը նրա աշխարհայացքային համակարգում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը նպաստում է Իսահակյանի ստեղծագործության ազգային-պատմական շերտերի խորքային մեկնաբանությանը և հայ գրականության մեջ ազատության ու հայրենիքի գաղափարների գեղարվեստական զարգացման առանձնահատկությունների բացահայտմանը։

Հրատարակությունը տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի պարբերական ցուցիչ է, որը համակարգում է գյուղատնտեսության տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հեղինակային վկայագրերի և գյուտերի արտոնագրերի մասին տվյալները։ Այն կազմվել է որպես մասնագիտական տեղեկատվության որոնման օժանդակ միջոց՝ գիտահետազոտական հաստատությունների աշխատակիցների, գյուղատնտեսության մասնագետների, ինժեներների, գյուտարարների և ոլորտի նորարարական զարգացումներով հետաքրքրվող այլ մասնագետների համար։ Ցուցիչում ներկայացվող նյութերը թեմատիկ սկզբունքով խմբավորվում են գյուղատնտեսական գործունեության հիմնական ուղղությունների համաձայն՝ ընդգրկելով հողի մշակումը, ցանքն ու պարարտացումը, բերքահավաքը և բերքի հետագա մշակումը, այգեգործությունը, բանջարաբուծությունն ու խաղողագործությունը, բույսերի նոր տեսակները, անասնաբուծությունը, ձկնաբուծությունը, գյուղատնտեսական արտադրանքի պահպանման և վերամշակման հետ կապված տեխնիկական լուծումները և այլ ոլորտներ։ Յուրաքանչյուր գրառում հնարավորություն է տալիս նույնականացնելու համապատասխան գյուտը կամ հեղինակային վկայագիրը և ընդհանուր պատկերացում կազմելու դրա թեմատիկ պատկանելության մասին։ Նման տեղեկատվական հրատարակությունների կարևոր նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրանք մեկ միասնական համակարգում հավաքում են տարբեր տեխնիկական և գյուղատնտեսական ուղղություններով ստեղծված նորարարությունների վերաբերյալ տվյալները՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ փաստաթղթերի որոնումը։ Դրանք հնարավորություն են տալիս հետևելու գյուղատնտեսական տեխնիկայի, արտադրական գործընթացների, բուսաբուծության և անասնաբուծության ոլորտներում նոր տեխնիկական լուծումների զարգացման ընթացքին, ինչպես նաև ուսումնասիրելու որոշակի ժամանակաշրջանի գյուտարարական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Հրատարակությունն արժեքավոր է նաև գյուղատնտեսության և տեխնիկայի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում առաջնահերթ համարված արտադրական խնդիրները և դրանց լուծման նպատակով առաջարկված նորարարական մոտեցումները։ Որպես տեղեկատվական ցուցիչ՝ այն հիմնականում ծառայում է որոնողական և տեղեկատու նպատակների՝ ընթերցողին ուղղորդելով համապատասխան արտոնագրային փաստաթղթերի և տեխնիկական նորարարությունների վերաբերյալ տվյալների կողմը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ապահովագրական ընկերությունների վճարունակության ապահովման և կարգավորման տնտեսական, ֆինանսական ու ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ապահովագրական կազմակերպությունների՝ իրենց ստանձնած պարտավորությունները ժամանակին և ամբողջությամբ կատարելու ֆինանսական կարողությունն է, ինչպես նաև այդ կարողության գնահատման և վերահսկման մեխանիզմները։ Քննության են առնվում սեփական կապիտալի բավարարության, ապահովագրական պահուստների ձևավորման, ակտիվների և պարտավորությունների համապատասխանեցման, իրացվելիության, վերաապահովագրության և ռիսկերի կառավարման նշանակությունը ընկերությունների ֆինանսական կայունության ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն ռիսկերին, որոնք կարող են ազդել վճարունակության վրա՝ ներառյալ ապահովագրական, շուկայական, վարկային, գործառնական և ներդրումային բնույթի ռիսկերը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել վճարունակության գնահատման կիրառվող ցուցանիշների և վերահսկողական մոտեցումների վերլուծություն՝ բացահայտելով դրանց արդյունավետությունն ու կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները Հայաստանի ապահովագրական շուկայի առանձնահատկությունների պայմաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ապահովագրական ընկերությունների ֆինանսական հաշվետվողականության և տեղեկատվության թափանցիկության ուսումնասիրությունը, քանի որ արժանահավատ ֆինանսական տվյալները անհրաժեշտ են ինչպես վերահսկողության իրականացման, այնպես էլ ապահովադիրների և շուկայի այլ մասնակիցների շահերի պաշտպանության համար։ Աշխատանքում կարող են համադրվել ազգային կարգավորման սկզբունքները և միջազգային ապահովագրական վերահսկողության փորձը՝ գնահատելու համար ռիսկահեն վերահսկողության, կապիտալի պահանջների և ֆինանսական կայունության գնահատման ժամանակակից մոտեցումների կիրառելիությունը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև կարգավորող մարմնի վերահսկողական գործառույթների, վաղ արձագանքման մեխանիզմների և ապահովագրական կազմակերպությունների ներքին ռիսկերի կառավարման համակարգերի փոխկապակցվածությանը։ Վճարունակության արդյունավետ կարգավորումը դիտարկվում է ոչ միայն առանձին ընկերությունների ֆինանսական կայունության, այլև ապահովագրական համակարգի նկատմամբ վստահության և ապահովադիրների շահերի պաշտպանության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ապահովագրության տնտեսագիտության, ֆինանսական կառավարման և կարգավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի ապահովագրական շուկայում վճարունակության վերահսկման համակարգի զարգացման և կատարելագործման հիմնական ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում վերաբրենդավորման և բրենդի կառավարման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ որպես օրինակ դիտարկելով Էվոկաբանկի բրենդային վերափոխման փորձը։ Հետազոտության կենտրոնում ֆինանսական կազմակերպության բրենդի ձևավորման, դիրքավորման և զարգացման սկզբունքներն են, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են գործող բրենդի ինքնության վերանայման և նոր կերպարի ձևավորման անհրաժեշտությունը։ Քննության են առնվում բրենդի անվան, տեսողական ինքնության, հաղորդակցման ոճի, արժեքային առաջարկի և հաճախորդների հետ փոխհարաբերությունների փոխկապակցվածությունը՝ դրանք դիտարկելով միասնական կառավարման համակարգի շրջանակում։ Վերաբրենդավորումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես անվան կամ տեսողական տարրերի փոփոխություն, այլև որպես կազմակերպության շուկայական դիրքավորման, ռազմավարական նպատակների և հաճախորդների ընկալումների հետ կապված համալիր գործընթաց։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում բանկային ոլորտի առանձնահատկություններին, որտեղ բրենդի նկատմամբ վստահությունը, ծառայությունների որակը, կազմակերպության հեղինակությունը և հաճախորդների փորձառությունը կարևոր նշանակություն ունեն երկարաժամկետ հարաբերությունների ձևավորման համար։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել ընտրված բանկի բրենդային ինքնության փոփոխությունների, հաղորդակցման ռազմավարության, թվային միջավայրում ներկայության և ծառայությունների ներկայացման մոտեցումների վերլուծություն։ Կարևորվում է նաև այն հարցը, թե վերաբրենդավորման արդյունքում ձևավորված ինքնությունը որքանով է հետևողականորեն արտահայտվում հաճախորդների հետ հաղորդակցության տարբեր ուղիներում և բանկային ծառայությունների մատուցման ընթացքում։ Բրենդի կառավարման արդյունավետությունը կարող է դիտարկվել ճանաչելիության, հաճախորդների վերաբերմունքի, վստահության, հավատարմության և մրցակցային դիրքավորման հետ կապված ցուցանիշների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև բրենդային ռազմավարության և կազմակերպության ընդհանուր բիզնես ռազմավարության միջև կապը՝ ընդգծելով շարունակական կառավարման անհրաժեշտությունը վերաբրենդավորման ավարտից հետո։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բանկային մարքեթինգի, ռազմավարական բրենդ-մենեջմենթի և սպառողական վարքագծի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ֆինանսական ծառայությունների ոլորտում բրենդի վերափոխման և կառավարման առանձնահատկությունների համակարգված գնահատման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային պայմաններում ավտոմոբիլային և տրակտորային շարժակազմի շարժիչներից առաջացող վնասակար արտանետումների փոփոխության օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը և դրանց բնապահպանական նորմավորման գիտական հիմքերի մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բարձրության, մթնոլորտային ճնշման, օդի ջերմաստիճանի, ճանապարհային պայմանների և շարժիչի աշխատանքային ռեժիմների ազդեցությունն է արտանետվող գազերի կազմի ու բնութագրերի վրա։ Լեռնային տարածքներում մթնոլորտային պայմանների փոփոխությունը կարող է ազդել շարժիչում վառելիքի այրման գործընթացի արդյունավետության վրա, ինչի հետևանքով փոփոխվում են արտանետումների ցուցանիշները և տրանսպորտային միջոցների բնապահպանական ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր բարձրություններում և շահագործման պայմաններում ստացված տվյալները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել արտանետումների փոփոխության հիմնական միտումները և դրանց վրա ազդող գործոնների հարաբերական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ածխածնի օքսիդների, ազոտի օքսիդների, չայրված ածխաջրածինների և շարժիչային արտանետումներին բնորոշ այլ աղտոտիչների ընդհանուր բնապահպանական գնահատմանը։ Կարևորվում է նաև ավտոտրակտորային տեխնիկայի տեխնիկական վիճակի, շարժիչի տեսակի, շահագործման ծանրաբեռնվածության և ճանապարհի թեքության ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Ստացված արդյունքների հիման վրա հնարավոր է գնահատել հարթավայրային պայմանների համար սահմանված մոտեցումների կիրառելիությունը լեռնային տարածքներում և հիմնավորել տեղական առանձնահատկությունները հաշվի առնող վերահսկման ու նորմավորման սկզբունքներ։ Հետազոտությունն ունի նաև գործնական բնապահպանական նշանակություն, քանի որ տրանսպորտային արտանետումների գնահատումը կարևոր է բնակավայրերի օդային ավազանի պահպանության, տեխնիկական վերահսկողության և շրջակա միջավայրի աղտոտման նվազեցման միջոցառումների մշակման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ավտոտրանսպորտային ճարտարագիտության, շարժիչների շահագործման, մթնոլորտային օդի պահպանության և բնապահպանական նորմավորման մոտեցումները՝ լեռնային պայմաններում շարժակազմի էկոլոգիական բնութագրերի առավել ճշգրիտ գնահատման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կարի արտադրության կազմակերպություններում ֆինանսական արդյունքների ձևավորման, հաշվառման և տնտեսական վերլուծության համակարգերի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց կատարելագործման ուղղությունների հիմնավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպությունների եկամուտների, ծախսերի, շահույթի և ֆինանսական գործունեության վերջնական արդյունքների վերաբերյալ տեղեկատվության ձևավորման ու գնահատման խնդիրներն են։ Քննության են առնվում ֆինանսական արդյունքների հաշվապահական հաշվառման կազմակերպման սկզբունքները, արտադրական ծախսերի ճանաչման և դասակարգման մոտեցումները, արտադրանքի ինքնարժեքի և իրացման արդյունքների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև հաշվետվություններում համապատասխան ցուցանիշների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Կարի արտադրության ոլորտի օրինակով ուշադրություն է դարձվում արտադրության կազմակերպման, հումքի և նյութերի օգտագործման, աշխատանքի վարձատրության, արտադրական հզորությունների և այլ գործոնների ազդեցությանը կազմակերպության ֆինանսական արդյունքների վրա։ Վերլուծական ուղղությամբ ուսումնասիրվում են շահութաբերության, ծախսատարության, վաճառքի արդյունավետության և ֆինանսական արդյունքների փոփոխությունների գնահատման հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հաշվապահական և կառավարչական տեղեկատվության որակի բարձրացմանը, քանի որ ամբողջական և համադրելի տվյալները անհրաժեշտ են կազմակերպության ղեկավարության կողմից հիմնավորված տնտեսական որոշումների ընդունման համար։ Հետազոտությունը կարող է ներառել գործող հաշվառման և վերլուծության մեթոդների գնահատում, դրանցում առկա խնդիրների բացահայտում և ոլորտի առանձնահատկություններին համապատասխան բարելավման առաջարկությունների ձևավորում։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերի և ավտոմատացված հաշվառման գործիքների կիրառման նշանակությանը՝ ֆինանսական տվյալների մշակման արագության, ճշգրտության և վերահսկելիության բարձրացման տեսանկյունից։ Ֆինանսական արդյունքների բազմակողմանի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կազմակերպության գործունեության արդյունավետությունը, բացահայտելու ծախսերի օպտիմալացման հնարավորությունները և ձևավորելու զարգացման համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմք։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հաշվապահական հաշվառման, ֆինանսական վերլուծության և արտադրական տնտեսագիտության մոտեցումները՝ ուղղված Հայաստանի կարի արտադրության կազմակերպությունների ֆինանսական կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ռազմական անվտանգության ապահովման քաղաքական և իրավական հիմքերի, պետական կառավարման մեխանիզմների և ժամանակակից պայմաններում դրանց զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Ռազմական անվտանգությունը դիտարկվում է որպես պետական անվտանգության համակարգի բաղադրիչ, որի իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը կապված են պետության պաշտպանության, անվտանգության, տարածքային ամբողջականության և սահմանների անձեռնմխելիության ապահովման հետ։ Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը զինված ուժերի համար սահմանում է համապատասխան գործառույթներ և միաժամանակ ամրագրում է նրանց քաղաքական չեզոքության ու քաղաքացիական վերահսկողության սկզբունքները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել ռազմական անվտանգության ոլորտում պետական քաղաքականության ձևավորման և իրականացման սահմանադրաիրավական մեխանիզմները, պետական մարմինների իրավասությունների սահմանազատումը, պաշտպանության կառավարման համակարգը, ինչպես նաև անվտանգության ոլորտում իրավական պատասխանատվության և վերահսկողության հարցերը։ Գործող իրավական կարգավորումներում պաշտպանության կազմակերպումը հիմնվում է օրինականության, մարդու իրավունքների ու հիմնարար ազատությունների հարգման, ժողովրդավարական և քաղաքացիական վերահսկողության ու պետական և տեղական կառավարման մարմինների ներգրավվածության սկզբունքների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել անվտանգության միջավայրի փոփոխությունների պայմաններում օրենսդրության և պետական կառավարման համակարգի համապատասխանեցմանը, ռազմավարական պլանավորմանը, պետական կառույցների միջև գործառույթների համակարգմանը և պաշտպանության ոլորտում որոշումների ընդունման իրավական հիմքերին։ Ռազմական անվտանգության քաղաքական բաղադրիչը կարող է դիտարկվել արտաքին քաղաքականության, միջազգային իրավունքի, միջազգային պարտավորությունների և անվտանգության ոլորտում համագործակցության համատեքստում, իսկ իրավական բաղադրիչը՝ սահմանադրական և վարչաիրավական կարգավորումների տեսանկյունից։ Պաշտպանության ոլորտի իրավական համակարգում ռազմական անվտանգության ապահովումը ներկայում ներկայացվում է որպես պետական մարմինների, կառավարման տարբեր մակարդակների, զինված ուժերի և անվտանգության հետ առնչվող այլ կառույցների համակարգված գործունեություն։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու ռազմական անվտանգության քաղաքական և իրավական կառուցակարգերը, դրանց փոխկապակցվածությունը պետական կառավարման ու սահմանադրական կարգի հետ և այն իրավական ու ինստիտուցիոնալ խնդիրները, որոնց ուսումնասիրությունը կարևոր է պաշտպանության ոլորտի կառավարման շարունակական զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսիական էկզիստենցիալիստական փիլիսոփայության գաղափարների և ուրուգվայցի գրողի արձակ ստեղծագործությունների միջև առկա գաղափարական ու գեղարվեստական առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու գոյության, ազատության, ընտրության, պատասխանատվության, օտարման, միայնության, անհեթեթության և ինքնության խնդիրների գրական արտահայտությունն է՝ դիտարկված XX դարի եվրոպական փիլիսոփայական մտքի և լատինաամերիկյան արձակի փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում այն գեղարվեստական իրավիճակները, որոնցում կերպարները բախվում են սեփական գոյության իմաստավորման, հասարակության հետ հարաբերությունների և անհատական ընտրության հետևանքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հերոսների ներաշխարհի կառուցմանը, նրանց հոգեբանական մեկուսացմանը, իրականության նկատմամբ անվստահությանը և արտաքին աշխարհի հետ բարդ փոխհարաբերություններին։ Ֆրանսիական էկզիստենցիալիզմի հիմնական հասկացությունները կիրառվում են որպես համեմատական և մեկնաբանական շրջանակ՝ պարզելու համար, թե դրանց հետ համադրելի գաղափարներն ինչպիսի ինքնատիպ արտահայտություն են ստանում լատինաամերիկյան գրական միջավայրում։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել անմիջական գաղափարական ազդեցությունը և ընդհանուր ժամանակաշրջանին բնորոշ մտավոր ու գեղարվեստական զուգահեռները՝ խուսափելով ստեղծագործությունների ամբողջ աշխարհայացքը միայն մեկ փիլիսոփայական ուղղությամբ բացատրելուց։ Վերլուծվում են նաև պատմողական կառուցվածքը, ժամանակի ընկալումը, ներքին խոսքը, կերպարների տեսանկյունների փոփոխությունը և իրական ու երևակայական տարածությունների հարաբերակցությունը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են գոյաբանական հարցադրումները վերափոխվում գեղարվեստական պատումի և դառնում կերպարների հոգեբանական ու բարոյական հակասությունների հիմք։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև եվրոպական և լատինաամերիկյան մշակութային միջավայրերի տարբերություններին, որոնք նույն փիլիսոփայական խնդիրներին կարող են հաղորդել տարբեր իմաստային երանգներ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է համեմատական գրականագիտության, գրականության փիլիսոփայության և տեքստային վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով XX դարի արձակում մարդու գոյության և ինքնության խնդիրների բազմաշերտ գեղարվեստական մեկնաբանությունները։

Հրատարակությունը գիտաօժանդակ մատենագիտական բնույթի աշխատանք է, որը համակարգում և ներկայացնում է Հայաստանում կոնյակի արտադրության ձևավորման, զարգացման և ուսումնասիրման վերաբերյալ գրականությունն ու տեղեկատվական նյութերը։ Այն նախատեսված է ոլորտի պատմությամբ, արտադրական տնտեսագիտությամբ, սննդարդյունաբերությամբ և համապատասխան գիտական ուսումնասիրություններով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և մատենագիտական տեղեկություն փնտրող ընթերցողների համար։ Նյութերը կարող են ընդգրկել արդյունաբերության պատմական զարգացման փուլերին, արտադրական ձեռնարկությունների գործունեությանը, հումքային բազային, խաղողագործության հետ ունեցած կապերին, արտադրանքի որակի ուսումնասիրությանը, տեխնոլոգիական գործընթացների գիտական հետազոտություններին և ոլորտի տնտեսական նշանակությանը վերաբերող հրապարակումներ։ Մատենագիտական ցանկի կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս թեմային վերաբերող տարբեր բնույթի աղբյուրները միավորել ընդհանուր տեղեկատվական համակարգում և հեշտացնել անհրաժեշտ գրականության որոնումը։ Առանձին բաժիններում կարող են ներկայացված լինել գրքեր, գիտական հոդվածներ, ժողովածուներ, պարբերական մամուլի հրապարակումներ, արտադրական և տնտեսական բնույթի ուսումնասիրություններ, ինչպես նաև ոլորտի զարգացման պատմությունը լուսաբանող այլ նյութեր։ Կարևոր նշանակություն ունի հրապարակումների ժամանակագրական և թեմատիկ համակարգումը, որի միջոցով հնարավոր է հետևել, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում գիտական և մասնագիտական գրականության մեջ ինչ ուղղություններով է ուսումնասիրվել տվյալ արդյունաբերական ճյուղը։ Ցանկը կարող է օգտակար լինել նաև Հայաստանում սննդարդյունաբերության պատմության, խաղողագործության և վերամշակող արտադրության փոխկապակցվածության, արտադրական ձեռնարկությունների զարգացման և տնտեսական գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Որպես գիտաօժանդակ մատենագիտական գործիք՝ այն ինքնուրույն տեխնոլոգիական ձեռնարկ լինելու փոխարեն առաջին հերթին ուղղորդում է ընթերցողին դեպի համապատասխան մասնագիտական աղբյուրներ և նպաստում թեմայի վերաբերյալ տեղեկատվության ամբողջական որոնմանը։ Այսպիսով, հրատարակությունն արժեքավոր տեղեկատվական հիմք է տվյալ արդյունաբերական ճյուղի պատմական, տնտեսական և գիտատեխնիկական ուսումնասիրությունների համար՝ միաժամանակ արտացոլելով ոլորտի վերաբերյալ մասնագիտական գրականության ձևավորման ու զարգացման ընթացքը։

Աշխատությունը նվիրված է միաժամանակ երկու պետության քաղաքացիություն ունենալու իրավական կարգավիճակի սահմանադրաիրավական ուսումնասիրությանը և ժամանակակից հասարակական զարգացման պայմաններում դրա նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքացիության ինստիտուտի տեսական հիմքերն են, անձի և պետության միջև կայուն իրավական կապի բովանդակությունը, ինչպես նաև այն առանձնահատկությունները, որոնք առաջանում են մեկից ավելի պետությունների նկատմամբ քաղաքացիական պատկանելության դեպքում։ Քննության են առնվում քաղաքացիության ձեռքբերման, պահպանման և դադարեցման ընդհանուր սահմանադրաիրավական սկզբունքները, անձի իրավունքների ու պարտականությունների հարաբերակցությունը և տարբեր իրավակարգերի միաժամանակյա կիրառությունից առաջացող իրավական հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ միգրացիոն գործընթացների ակտիվացումը, բնակչության միջազգային շարժունակությունը, սփյուռքային համայնքների գոյությունը և պետությունների միջև սոցիալական ու տնտեսական կապերի ընդլայնումը նոր նշանակություն են հաղորդում բազմակի քաղաքացիության իրավական կարգավորմանը։ Վերլուծվում են անձի քաղաքական, սոցիալական և քաղաքացիական իրավունքների իրականացման հետ կապված հարցերը, ինչպես նաև պետության նկատմամբ նրա պարտականությունների սահմանման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է տարբեր պետությունների սահմանադրական և օրենսդրական մոտեցումների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես ընդհանուր սկզբունքները, այնպես էլ ազգային իրավակարգերին բնորոշ տարբերությունները։ Քննարկվում են նաև իրավական որոշակիության, հավասարության, պետական ինքնիշխանության և քաղաքացու իրավունքների պաշտպանության սկզբունքների փոխհարաբերությունները։ Միջազգային իրավական չափանիշների և ներպետական կարգավորումների համադրումը հնարավորություն է տալիս քաղաքացիության այս ձևը դիտարկել ոչ միայն ազգային սահմանադրական իրավունքի, այլև պետությունների միջև իրավական փոխգործակցության համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է իրավական կարգավորման այնպիսի համակարգի ձևավորումը, որը կարող է հստակեցնել անձի կարգավիճակը և կանխել տարբեր իրավակարգերի միջև հնարավոր հակասությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է քաղաքացիության ինստիտուտի ժամանակակից վերափոխումների սահմանադրաիրավական վերլուծություն՝ այն կապելով հասարակական հարաբերությունների, միջազգային շարժունակության և պետություն-անհատ իրավական կապի զարգացման միտումների հետ։

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան հայ բժշկական գրավոր ժառանգության բառապաշարում արաբերենից և պարսկերենից ներթափանցած լեզվական միավորների պատմալեզվաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում XIII դարի բժշկական բնագրերում հանդիպող փոխառյալ բառերի հայտնաբերումը, դասակարգումը, իմաստային բնութագրումը և հայերենի բառային համակարգում դրանց յուրացման առանձնահատկությունների բացահայտումն է։ Քննության են առնվում բժշկությանը, մարդու օրգանիզմին, հիվանդությունների անվանումներին, դեղանյութերին, բուսական և հանքային ծագման նյութերին, բժշկական գործիքներին ու մասնագիտական հասկացություններին վերաբերող բառային միավորները՝ դիտարկելով դրանց ծագումնաբանական և իմաստաբանական զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխառությունների հնչյունական և ձևաբանական հարմարեցմանը, քանի որ օտարալեզու բառերը հայերեն միջավայրում կարող էին ենթարկվել հնչյունական փոփոխությունների, ստանալ հայերենին բնորոշ քերականական ձևեր և մասնակցել նոր բառերի կազմությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու նաև, թե որոշ բառեր հայերեն են անցել անմիջապես արաբերենից կամ պարսկերենից, թե հնարավոր միջնորդ լեզուների միջոցով, ինչպես նաև բացահայտելու տարբեր ծագում ունեցող եզրույթների միջև առկա իմաստային հարաբերությունները։ Բառապաշարային նյութի քննությունը կարևոր տեղեկություններ է տալիս միջնադարյան հայկական բժշկագիտության և Մերձավոր Արևելքի գիտական ավանդույթների փոխազդեցության վերաբերյալ։ Արաբական և պարսկական բժշկական մշակույթի հետ շփումները դիտարկվում են ոչ միայն որպես բառային փոխառությունների աղբյուր, այլև որպես գիտելիքի փոխանցման ավելի լայն պատմամշակութային գործընթացի բաղադրիչ։ Ձեռագրային տարբերակների համեմատությունը կարող է նպաստել բառերի գրության ձևերի, կիրառության հաճախականության և ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած իմաստային փոփոխությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարևոր են նաև հայ բժշկական տերմինաբանության պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով տարբերակել բնիկ, փոխառյալ և հետագայում հայերենում վերաիմաստավորված մասնագիտական միավորները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական բառագիտության, ստուգաբանության, ձեռագրագիտության և բժշկության պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով միջնադարյան հայերենի մասնագիտական բառապաշարի ձևավորման բազմալեզու և մշակութային միջավայրը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ծառայությունների ոլորտի կազմակերպման գիտական և մեթոդաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը, դրա գործունեության արդյունավետության գնահատմանը և հետագա զարգացման հիմնական ուղղությունների հիմնավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում ծառայությունների համակարգը դիտարկվում է որպես տնտեսության կարևոր բաղադրիչ, որն անմիջականորեն կապված է բնակչության պահանջմունքների բավարարման, ձեռնարկատիրական գործունեության ընդլայնման, զբաղվածության և ընդհանուր տնտեսական զարգացման հետ։ Քննության են առնվում ծառայությունների կազմակերպման տեսական սկզբունքները, կառավարման մեխանիզմները, կազմակերպական կառուցվածքները և ոլորտի տարբեր հատվածների գործունեության առանձնահատկությունները։ Ուշադրություն է հատկացվում ծառայությունների որակի, մատչելիության և արդյունավետության գնահատման չափանիշներին, ինչպես նաև առաջարկի և սպառողական պահանջարկի միջև համապատասխանության ապահովման խնդիրներին։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել հանրապետությունում ծառայությունների ոլորտի ձևավորման ու զարգացման միտումների վերլուծություն՝ բացահայտելով դրա գործունեության վրա ազդող տնտեսական, կազմակերպական, սոցիալական և տեխնոլոգիական գործոնները։ Կարևորվում են շուկայական հարաբերությունների պայմաններում մրցակցության զարգացումը, կառավարման ժամանակակից մոտեցումների ներդրումը, մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը և սպասարկման մշակույթի կատարելագործումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տարածքային անհամաչափությունների գնահատմանը՝ ուսումնասիրելով տարբեր բնակավայրերում ծառայությունների հասանելիության և զարգացման հնարավորությունները։ Քննարկվում է նաև նոր տեխնոլոգիաների և տեղեկատվական համակարգերի նշանակությունը սպասարկման գործընթացների պարզեցման, կառավարման արդյունավետության բարձրացման և սպառողների հետ հաղորդակցության բարելավման տեսանկյունից։ Գիտական մոտեցումների համադրումը հնարավորություն է տալիս ձևակերպելու ոլորտի զարգացման կազմակերպական և տնտեսական ուղղություններ՝ հաշվի առնելով տնտեսության կառուցվածքային փոփոխությունները և հասարակության պահանջմունքների զարգացումը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համակարգված պատկերացում ձևավորել ծառայությունների ոլորտի կազմակերպման օրինաչափությունների վերաբերյալ և հիմնավորել այնպիսի զարգացման ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել ոլորտի արդյունավետության, մրցունակության և սոցիալ-տնտեսական նշանակության բարձրացմանը Հայաստանի Հանրապետությունում։

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից մեկի վիպական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով նրա ստեղծագործությունների գաղափարական, գեղարվեստական, հոգեբանական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում վիպական աշխարհի ձևավորման սկզբունքները, կերպարների կառուցման եղանակները, պատմողական տեխնիկան, ժամանակի և տարածության կազմակերպումը, ինչպես նաև անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների գեղարվեստական արտացոլումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու ներաշխարհի բացահայտմանը, հոգեբանական հակասությունների ներկայացմանը և այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ արտաքին իրադարձությունները վերածվում են կերպարների ներքին ապրումների ու ինքնաճանաչման գործընթացի բաղադրիչների։ Վերլուծվում է նաև վիպական պատումի լեզուն՝ բառապաշարի, շարահյուսության, պատկերավորման համակարգի, բարբառային ու ժողովրդախոսակցական տարրերի կիրառության տեսանկյունից։ Կարևոր խնդիր է ստեղծագործությունների կապի բացահայտումը արևմտահայ հասարակության պատմական և մշակութային իրականության հետ, քանի որ վիպական նյութի միջոցով ներկայացվում են ոչ միայն անհատական ճակատագրեր, այլև հասարակական հարաբերություններ, ավանդական կենսակերպ, արժեքային համակարգեր և դրանց փոփոխությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ գրողի ստեղծագործական մեթոդի զարգացմանը՝ տարբեր գործերի համեմատությամբ առանձնացնելով թեմատիկ ու ոճական շարունակականությունները և փոփոխությունները։ Քննվում է նաև հիշողության, անցյալի, ինքնության, ընտանիքի, համայնքի և մարդկային գոյության բարոյահոգեբանական խնդիրների դերը վիպական համակարգում։ Առանձին նշանակություն ունի կերպարների և միջավայրի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, որի միջոցով բացահայտվում է սոցիալական իրականության ազդեցությունը մարդու մտածողության և վարքագծի վրա։ Գրականագիտական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նաև հեղինակի տեղը արևմտահայ և ընդհանրապես հայ վեպի զարգացման պատմության մեջ՝ ցույց տալով նրա գեղարվեստական որոնումների առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը ներկայացնում է վիպական ժառանգությունը որպես բազմաշերտ գեղարվեստական համակարգ, որտեղ հոգեբանական խորությունը, լեզվական ինքնատիպությունը և պատմամշակութային միջավայրի պատկերումը միավորվում են հայ արձակի զարգացման կարևոր երևույթներից մեկի մեջ։