Ready-made Materials

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ենթահանքաստիճաններով բացահանքերի մշակման տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությանը և դրանց հիմնական տեխնոլոգիական պարամետրերի հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել բաց եղանակով հանքավայրերի շահագործման այնպիսի կազմակերպման եղանակները, որոնց դեպքում հանքաստիճանը բաժանվում է առանձին ենթահանքաստիճանների՝ հնարավորություն տալով ավելի արդյունավետ կառավարել հանքաքարի և մակաբացման ապարների հանման գործընթացը։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են բացահանքի կառուցվածքային և տեխնոլոգիական տարրերը, ենթահանքաստիճանների բարձրությունը, լայնությունը, թեքության անկյունները, աշխատանքային հանքակողերի երկրաչափական պարամետրերը, ինչպես նաև հանքային զանգվածի տեղափոխման և արդյունահանման հերթականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեռնային ապարների ֆիզիկամեխանիկական հատկություններին և դրանց ազդեցությանը բացահանքի կայունության ու շահագործման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել հորատապայթեցման աշխատանքների կազմակերպումը, բարձման և տեղափոխման տեխնիկան, աշխատանքային ճակատի ձևավորումը, հանքաքարի և մակաբացման ապարների տարանջատված արդյունահանումը և դրանց տեղափոխման օպտիմալ սխեմաները։ Ենթահանքաստիճանների կիրառումը հատկապես կարևոր է բարդ երկրաբանական կառուցվածք ունեցող կամ տարբեր ֆիզիկամեխանիկական հատկություններով ապարներից կազմված հանքավայրերի դեպքում, քանի որ համապատասխան պարամետրերի ընտրությունը կարող է ազդել ինչպես արդյունահանման կորուստների և աղքատացման, այնպես էլ լեռնային աշխատանքների անվտանգության և արտադրողականության վրա։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է տեխնոլոգիական պարամետրերի հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով հանքավայրի երկրաբանական կառուցվածքը, հանքամարմնի տեղադրման պայմանները, ապարների ամրությունը, հանքավայրի խորությունը, օգտագործվող լեռնային մեքենաների տեխնիկական հնարավորությունները և նախատեսվող արտադրողականությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև տարբեր տեխնոլոգիական սխեմաների համեմատական արդյունավետությունը՝ ըստ աշխատանքի ինքնարժեքի, էներգիայի և նյութական ռեսուրսների ծախսերի, հանքաքարի կորզման աստիճանի և բացահանքի կայունության։ Մաթեմատիկական հաշվարկների, լեռնատեխնիկական մոդելավորման և արտադրական տվյալների վերլուծության միջոցով հնարավոր է որոշել ենթահանքաստիճանների այնպիսի օպտիմալ չափեր և փոխդասավորություն, որոնք ապահովում են տեխնոլոգիական գործընթացների անվտանգ և արդյունավետ իրականացում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել բացահանքերի նախագծման և վերակառուցման, հանքավայրերի շահագործման տեխնոլոգիական սխեմաների ընտրության, լեռնային աշխատանքների կազմակերպման և արդյունահանման տեխնիկատնտեսական ցուցանիշների բարելավման համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության կառուցվածքի ձևավորման, զարգացման և պետական կարգավորման հայեցակարգային հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տնտեսության կառուցվածքը պայմանավորող գործոնները, գնահատել տարբեր ոլորտների փոխհարաբերությունները և ուսումնասիրել այն տնտեսական քաղաքականության մեխանիզմները, որոնց միջոցով պետությունը կարող է ազդել տնտեսության կառուցվածքային փոփոխությունների և երկարաժամկետ զարգացման ուղղությունների վրա։ Աշխատանքի շրջանակում տնտեսության կառուցվածքը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված ոլորտների, ճյուղերի և ինստիտուցիոնալ հարաբերությունների համակարգ, որի փոփոխությունները պայմանավորված են արտադրական ռեսուրսների բաշխմամբ, տեխնոլոգիական առաջընթացով, ներդրումներով, արտաքին առևտրով, աշխատուժի կառուցվածքով և ներքին պահանջարկով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի անկախությունից հետո տնտեսության կառուցվածքային վերափոխումների ուսումնասիրությունը՝ պլանային տնտեսությունից շուկայական հարաբերությունների անցման, սեփականաշնորհման, մասնավոր հատվածի ձևավորման, նոր շուկայական ինստիտուտների ստեղծման և տնտեսության ոլորտային վերակազմավորման գործընթացների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ծառայությունների, շինարարության, առևտրի և ֆինանսական հատվածի դերին ՀՀ տնտեսության ընդհանուր կառուցվածքում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև տնտեսության կառուցվածքային անհամամասնությունները, արտադրողականության տարբերությունները, տարածքային զարգացման խնդիրները, տնտեսության արտաքին կախվածությունը և արտահանման կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական կարգավորման գործիքների վերլուծությունը՝ հարկաբյուջետային և դրամավարկային քաղաքականությունից մինչև ներդրումային, արդյունաբերական, մրցակցային և սոցիալ-տնտեսական քաղաքականություն։ Պետական կարգավորումը դիտարկվում է ոչ թե որպես շուկայական մեխանիզմների փոխարինող, այլ որպես այնպիսի միջավայրի ձևավորման միջոց, որը կարող է խթանել արտադրության դիվերսիֆիկացումը, տեխնոլոգիական արդիականացումը, ներդրումների ներգրավումը և բարձր ավելացված արժեք ստեղծող ոլորտների զարգացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մակրոտնտեսական ցուցանիշների վերլուծություն, կառուցվածքային և համեմատական վերլուծության մեթոդներ, վիճակագրական տվյալների ուսումնասիրություն և տնտեսական զարգացման տարբեր սցենարների գնահատում։ Աշխատանքի հայեցակարգային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս քննարկել, թե ինչպիսի տնտեսական կառուցվածք է առավել նպաստավոր Հայաստանի երկարաժամկետ, կայուն և մրցունակ զարգացման համար և ինչպիսի պետական քաղաքականություն կարող է աջակցել այդ կառուցվածքի ձևավորմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել ՀՀ տնտեսական քաղաքականության կատարելագործման, կառուցվածքային բարեփոխումների առաջնահերթությունների որոշման, տնտեսության դիվերսիֆիկացման և կայուն տնտեսական աճի ապահովման ուղղությամբ իրականացվող ուսումնասիրությունների համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 330–387 թվականներին Մեծ Հայքի թագավորության ներքին և արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի պատմության համար կարևորագույն քաղաքական և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների ժամանակաշրջանում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են 4-րդ դարի ընթացքում հայկական պետականության առջև ծառացած ներքին կառավարման խնդիրները, արքունիքի քաղաքականությունը, իշխանական տների հարաբերությունները, պետական կառավարման համակարգը, քրիստոնեության տարածումից հետո հասարակական և քաղաքական կյանքի փոփոխությունները, ինչպես նաև կենտրոնական իշխանության ամրապնդման կամ թուլացման գործընթացները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Արշակունյաց թագավորության ներքին քաղաքականության առանձնահատկություններին, թագավորական իշխանության և նախարարական տոհմերի փոխհարաբերություններին, եկեղեցու դերի աճին և երկրի քաղաքական կայունության վրա ազդող գործոններին։ Արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրության առանցքում գտնվում են Մեծ Հայքի հարաբերությունները Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի հետ։ 4-րդ դարում Հայաստանը գտնվում էր այդ երկու հզոր պետությունների շահերի բախման գոտում, ինչի պատճառով արտաքին քաղաքականությունը հաճախ պայմանավորված էր տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցությամբ և Հայաստանի նկատմամբ նրանց ազդեցությունը հաստատելու ձգտմամբ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ Տրդատ Մեծից հետո ձևավորված քաղաքական իրադրությանը, Խոսրով Կոտակի, Տիրանի, Արշակ Բ-ի և Պապ թագավորի կառավարման ժամանակաշրջաններին, ինչպես նաև հայ-պարսկական և հայ-հռոմեական հարաբերությունների տարբեր փուլերին։ Հատկապես կարևոր է Արշակ Բ-ի և Պապի օրոք Հայաստանի՝ արտաքին քաղաքական ինքնուրույնությունը պահպանելու փորձերի ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում ռազմական, դիվանագիտական և ներքաղաքական գործոնները սերտորեն փոխկապակցված էին։ Աշխատանքի առանցքային թեմաներից է նաև 363 թվականի հռոմեա-պարսկական պայմանագրից հետո Հայաստանի միջազգային դրության փոփոխությունը և 387 թվականի Հայաստանի բաժանմանը հանգեցրած քաղաքական գործընթացները։ 387 թվականի պայմանավորվածությունը փաստացի ավարտեց Մեծ Հայքի միասնական թագավորության գոյության փուլը՝ երկրի արևմտյան և արևելյան հատվածների նկատմամբ համապատասխանաբար Հռոմեական կայսրության և Սասանյան Իրանի ազդեցության հաստատմամբ։ Այս իրադարձությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին քաղաքական զարգացումների հետևանք, այլև որպես նախորդ տասնամյակների ներքին և արտաքին քաղաքական գործընթացների արդյունք։ Աշխատանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել 4-րդ դարի Մեծ Հայքի պետական կառավարման, քաղաքական ինստիտուտների, արքունիքի և նախարարական համակարգի փոխհարաբերությունների, ինչպես նաև Հռոմի և Պարսկաստանի միջև Հայաստանի վարած բարդ քաղաքականության մասին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ Հայաստանի վաղ միջնադարյան պատմության, Արշակունյաց թագավորության քաղաքական համակարգի, հայ-հռոմեական և հայ-պարսկական հարաբերությունների ու 387 թվականի Հայաստանի բաժանման նախադրյալների ուսումնասիրության համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Քերմանշահի նահանգի գյուղատնտեսության տնտեսության վրա պետական քաղաքականության և իրականացվող ծրագրերի ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Քերմանշահը Իրանի գյուղատնտեսական կարևոր շրջաններից է․ նահանգում տարածված են հացահատիկային մշակաբույսերի, հատկապես ցորենի և գարու, ինչպես նաև շաքարի ճակնդեղի, լոբազգիների, կարտոֆիլի, բանջարեղենի, կերային մշակաբույսերի և խաղողի արտադրությունը, իսկ մշակելի հողերի զգալի մասը կախված է անձրևային գյուղատնտեսությունից։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել պետական միջամտությունների տնտեսական արդյունավետությունը, բացահայտել դրանց դրական և բացասական ազդեցությունները գյուղատնտեսական արտադրության, գյուղական բնակչության եկամուտների և կենսամակարդակի վրա, ինչպես նաև առաջարկել քաղաքականության կատարելագործման ուղղություններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել գյուղատնտեսական սուբսիդավորման և պետական աջակցության մեխանիզմները, արտադրանքի շուկայի կարգավորումը, գյուղատնտեսական արտադրանքի երաշխավորված գնման քաղաքականությունը, արտահանման և ներմուծման կարգավորումները, բանկային վարկավորումը, գյուղատնտեսական տեխնիկայի և մեխանիզացիայի զարգացումը, ոռոգման համակարգերի ընդլայնումը, ենթակառուցվածքային ներդրումները և գյուղատնտեսական ռիսկերի նվազեցման ծրագրերը։ Քերմանշահի վերաբերյալ իրականացված հետազոտություններում պետական ծրագրերի ազդեցությունը գնահատվել է նաև գյուղական բնակչության շրջանում անցկացված հարցումների միջոցով. մասնավորապես, ուսումնասիրվել է 324 գյուղաբնակների կարծիքը 12 հիմնական ցուցանիշների շուրջ։ Հետազոտության արդյունքները ցույց են տվել, որ գյուղացիների գնահատմամբ առավել դրական ազդեցություն են ունեցել կրթության, խորհրդատվության և հետազոտության ծրագրերը, ջրամատակարարման և նոր ոռոգման համակարգերի զարգացումը, ինչպես նաև գյուղատնտեսության մեխանիզացիայի բարելավումը։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է բացահայտել պետական աջակցության արդյունավետության սահմանափակումները՝ գյուղատնտեսական հողերի մասնատվածությունը, չոր հողագործության մեծ տարածվածությունը, տեխնոլոգիական լուծումների սահմանափակ կիրառումը, գյուղատնտեսական արտադրանքի ցածր եկամտաբերությունը, վարկավորման դժվարությունները և շուկայական ռիսկերը։ Առանձին կարևորություն ունի նաև գյուղատնտեսական արտադրության և գյուղական տնտեսության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ նահանգի գյուղական բնակչության զգալի հատվածի եկամուտները կապված են գյուղատնտեսական գործունեության հետ։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել վիճակագրական վերլուծությունը, հարցումները, համեմատական վերլուծությունը և SWOT մեթոդը՝ պետական ծրագրերի ուժեղ և թույլ կողմերը, հնարավորություններն ու սպառնալիքները գնահատելու համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Քերմանշահի գյուղատնտեսության պետական աջակցության առավել արդյունավետ մեխանիզմների մշակման, գյուղատնտեսական արտադրողականության բարձրացման, գյուղական եկամուտների աճի, ռիսկերի նվազեցման և տարածաշրջանի կայուն տնտեսական զարգացման ուղղությամբ առաջարկությունների ձևավորման համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունից Հայաստանի Հանրապետություն իրականացվող օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների զարգացման հնարավորությունների և հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել հայ-իրանական տնտեսական համագործակցության շրջանակում ներդրումային կապերի ներկայիս վիճակը, բացահայտել ներդրումների ներգրավմանը նպաստող և խոչընդոտող գործոնները և առանձնացնել այն ոլորտները, որտեղ իրանական կապիտալի մասնակցությունը կարող է առավել հեռանկարային լինել։ Հայաստանի ներդրումային քաղաքականությունը նախատեսում է օտարերկրյա ներդրողների համար բաց և բարենպաստ գործարար միջավայրի ձևավորում, իսկ Իրանի հետ տնտեսական հարաբերությունների համար կարևոր նշանակություն ունեն Հայաստանի աշխարհագրական դիրքը և տարածաշրջանային կապերի զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել իրանական ներդրումների ծավալներն ու կառուցվածքը, ներդրումների ոլորտային ուղղվածությունը, ներդրումային նախագծերի իրականացման պայմանները, երկու երկրների միջև առևտրատնտեսական կապերի դինամիկան և Հայաստանի շուկայի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել գյուղատնտեսությանը, սննդի վերամշակմանը, էներգետիկային, ենթակառուցվածքներին, տրանսպորտին և լոգիստիկային, զբոսաշրջությանը, առողջապահությանը և արդյունաբերությանը։ Վերջին տարիներին հատկապես նկատելի են գյուղատնտեսության ոլորտում համատեղ ներդրումային նախագծերի հնարավորությունները․ 2025 թվականին իրանական ներդրողները հետաքրքրություն էին հայտնել Հայաստանում ջերմոցային տնտեսության, սառնարանային ենթակառուցվածքների, անասնաբուծության և չրերի ու պահածոների արտադրության զարգացման նկատմամբ։ Կարևոր հեռանկար է նաև Հայաստանի՝ որպես տարածաշրջանային տարանցիկ և արտադրական հարթակի օգտագործումը։ Հայաստանի և Իրանի միջև զարգացող տրանսպորտային և էներգետիկ ենթակառուցվածքները, ինչպես նաև «Խաղաղության խաչմերուկ» նախաձեռնությունը կարող են ընդլայնել համատեղ ներդրումների հնարավորությունները։ Հայաստանի կառավարությունը նաև ընդգծում է Իրանի հետ երկաթուղային, ճանապարհային և էներգետիկ կապերի զարգացման նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև Եվրասիական տնտեսական միության և Իրանի միջև ազատ առևտրի համաձայնագրի հնարավորությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է խթանել Հայաստանում ստեղծված արտադրանքի արտահանումը դեպի ավելի լայն շուկաներ և այդպիսով բարձրացնել Հայաստանի տարածքում ներդրում իրականացնելու գրավչությունը իրանական ընկերությունների համար։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ներդրումների ընդլայնմանը խոչընդոտող գործոններին՝ Հայաստանի ներքին շուկայի սահմանափակ չափին, ֆինանսական և բանկային գործարքների դժվարություններին, տարածաշրջանային և միջազգային քաղաքական ռիսկերին, պատժամիջոցային միջավայրին և լոգիստիկ սահմանափակումներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Հայաստանի և Իրանի միջև ներդրումային համագործակցության զարգացման ուղղությունների մշակման, համատեղ ձեռնարկությունների ստեղծման, ներդրումային միջավայրի բարելավման և իրանական կապիտալի ներգրավման արդյունավետ մեխանիզմների առաջարկման համար։ 2026 թվականի դրությամբ երկու երկրների պաշտոնական օրակարգում շարունակում են ընդգծվել համատեղ ներդրումները, էներգետիկան, լոգիստիկան և ենթակառուցվածքները, ինչը ցույց է տալիս թեմայի արդիականությունը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Կիլիկիայի հայկական թագավորության տնտեսական համակարգի ձևավորման, զարգացման և ինստիտուցիոնալ հիմքերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն հարցը, թե ինչպիսի տնտեսական կառույցների, իրավական նորմերի և կառավարման մեխանիզմների շնորհիվ է միջնադարյան Կիլիկյան պետությանը հաջողվել ձևավորել հարաբերականորեն կենսունակ և ճկուն տնտեսություն։ Ուսումնասիրությունը հատկապես կարևորում է արքունիքի դերը՝ որպես տնտեսական քաղաքականությունը կազմակերպող և իրականացնող առանցքային ինստիտուտի։ Արքունիքի գործառույթների շրջանակում ընդգրկվում էին հողային սեփականության կարգավորումը, հարկային և մաքսային քաղաքականությունը, արտաքին տնտեսական կապերի վերահսկումը և առևտրի խթանումը։ Աշխատանքում տնտեսական համակարգը դիտարկվում է հայկական ավանդույթների և եվրոպական տնտեսական ու քաղաքական ազդեցությունների փոխազդեցության պայմաններում։ Կիլիկիայի աշխարհագրական դիրքը՝ Արևելքն ու Արևմուտքը կապող ցամաքային և ծովային առևտրական ճանապարհների խաչմերուկում, նպաստել է միջազգային առևտրի և քաղաքային տնտեսության զարգացմանը։ Հատկապես կարևոր դեր ուներ Այասի նավահանգիստը, որը միջնադարում դարձել էր տարածաշրջանային նշանակության առևտրական կենտրոն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև գյուղատնտեսությունը, արհեստները, քաղաքային տնտեսությունը, դրամաշրջանառությունը, առևտուրը, մաքսային համակարգը և արտաքին տնտեսական հարաբերությունները։ Կիլիկյան քաղաքներում զարգացած էին բազմաթիվ արհեստներ, իսկ հայկական թագավորությունը ակտիվ առևտրական կապեր ուներ Միջերկրական ծովի և եվրոպական մի շարք երկրների ու քաղաքների հետ։ Օտարերկրյա վաճառականների համար տրամադրվող արտոնությունները, առևտրական պայմանագրերը և մաքսային քաղաքականությունը կարևոր դեր էին կատարում միջազգային առևտրի խթանման գործում։ Առանձին նշանակություն է տրվում հողատիրության և գյուղացիության սոցիալ-տնտեսական հարաբերություններին, քանի որ գյուղատնտեսական արտադրությունը կազմում էր տնտեսության նյութական հիմքերից մեկը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են դիտարկվել նաև պետության տնտեսական քաղաքականության և իրավական կարգավորման փոխհարաբերությունները, այդ թվում՝ տնտեսական հարաբերությունները կարգավորող իրավական նորմերի դերը։ Կիլիկյան Հայաստանի իրավական համակարգը միավորում էր հայկական իրավական ավանդույթները և տեղական ու եվրոպական միջավայրի ազդեցությունները։ Աշխատանքի ընդհանուր նպատակն է բացահայտել Կիլիկիայի հայկական թագավորության տնտեսական համակարգի ներքին կառուցվածքը, դրա հիմնական ինստիտուտների գործառույթները և պետության տնտեսական քաղաքականության առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ միջնադարյան Հայաստանի տնտեսական պատմության, պետական կառավարման, առևտրական հարաբերությունների և տնտեսական ինստիտուտների զարգացման ուսումնասիրության համար։

Հրատարակությունը նվիրված է գրադարանային գործում նոր մոտեցումների, ընթերցողների հետ աշխատանքի կատարելագործման և գիրքը հասարակության հնարավորինս լայն շրջանակներին հասանելի դարձնելու խնդիրներին։ Աշխատության կենտրոնում գրքի և ընթերցողի միջև կապի ամրապնդման գաղափարն է, որի շրջանակում գրադարանը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գրքերի պահպանման ու տրամադրման վայր, այլև որպես հասարակության մշակութային և կրթական կյանքի ակտիվ մասնակից։ Նյութում կարևոր տեղ է հատկացվում այնպիսի գրադարանային ծառայությունների և աշխատանքի ձևերի ներկայացմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս գիրքը հասցնել տարբեր սոցիալական և տարիքային խմբերի՝ հատկապես այն մարդկանց, ովքեր որևէ պատճառով սահմանափակ հնարավորություններ ունեն գրադարանային ֆոնդերից օգտվելու համար։ Հրատարակությունը կարող է անդրադառնալ գրադարանների աշխատանքի կազմակերպման նոր ձևերին, ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրությանը, գրականության նպատակային ընտրությանը, գրքի տարածման և քարոզչության արդյունավետ մեթոդներին, ինչպես նաև գրադարանային միջոցառումների կազմակերպմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ընտանիքի՝ որպես ընթերցանության մշակույթի ձևավորման հիմնական միջավայրի դիտարկումը։ Ընտանիքում ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորումը կարող է նպաստել երեխաների մտավոր զարգացմանը, բառապաշարի հարստացմանը, կրթական հետաքրքրությունների ընդլայնմանը և գրքի նկատմամբ երկարաժամկետ դրական վերաբերմունքի ստեղծմանը։ Այդ պատճառով գրադարանային աշխատանքի մեջ ընտանիքների ներգրավումը ներկայացվում է որպես ընթերցանության տարածման կարևոր ուղղություն։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների համար՝ ծանոթանալու ընթերցողների սպասարկման և գրքի հանրահռչակման տարբեր մեթոդներին, ինչպես նաև գրադարանային աշխատանքը համայնքի կարիքներին համապատասխան կազմակերպելու եղանակներին։ Կարևորվում է նաև գրադարանի և տեղական համայնքի միջև ակտիվ համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Գրադարանը կարող է հանդես գալ որպես կրթական, մշակութային և տեղեկատվական կենտրոն՝ կազմակերպելով գրքի ցուցադրություններ, ընթերցանության միջոցառումներ, հանդիպումներ, քննարկումներ և այլ նախաձեռնություններ, որոնց միջոցով գիրքը դառնում է համայնքային կյանքի բնական մասը։ Հրատարակության ընդհանուր գաղափարը հիմնված է այն համոզման վրա, որ գրքի հասանելիությունը և ընթերցանության խթանումը կարևոր են հասարակության կրթական ու մշակութային զարգացման համար։ Այդ նպատակին հասնելու համար անհրաժեշտ է ոչ միայն ունենալ հարուստ գրքային ֆոնդ, այլև մշակել ընթերցողին հասնելու նոր ուղիներ, ուսումնասիրել նրա հետաքրքրությունները և գրադարանային ծառայությունները դարձնել առավել բաց ու մատչելի։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը կարող է դիտարկվել որպես գրադարանային գործի զարգացման և ժամանակակից ընթերցողին ավելի արդյունավետ սպասարկելու վերաբերյալ գործնական ու մեթոդական նշանակություն ունեցող նյութ։ Այն հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել գրադարանավարների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, մանկավարժների և ընթերցանության մշակույթի զարգացման հարցերով զբաղվող մասնագետների համար՝ որպես գրքի տարածման և գրադարանային ծառայությունների կատարելագործման գաղափարների աղբյուր։

Աշխատությունը նվիրված է Անիի Մայր տաճարի ճարտարապետական հորինվածքի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների, գեղարվեստական հարդարանքի և հայկական միջնադարյան ճարտարապետության զարգացման մեջ ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Տաճարը կառուցվել է Բագրատունյաց Հայաստանի ծաղկման շրջանում՝ 989 թվականից սկսված շինարարությամբ, որը շարունակվել է ընդմիջումից հետո և ավարտին է հասցվել 11-րդ դարի սկզբին Կատրանիդե թագուհու հովանավորությամբ։ Կառույցի ճարտարապետը Տրդատն է՝ միջնադարյան Հայաստանի նշանավոր ճարտարապետներից մեկը։ S SacredTradition +1 Տաճարի հորինվածքը պատկանում է հայկական գմբեթավոր բազիլիկայի ավանդույթին․ այն եռանավ կառույց է, որի ներքին տարածքը կազմակերպված է չորս հիմնական մույթերի շուրջ, իսկ կենտրոնական հատվածը նախատեսված էր գմբեթային ծածկի համար։ Շինությունը բարձրանում է բազմաստիճան գետնախարիսխի վրա, իսկ արևելյան կողմում տեղակայված խորանը և նրան հարող օժանդակ տարածքները ամբողջացնում են ներքին հորինվածքը։ A armenianarchitecture.org Կառույցի առանձնահատկություններից է ներքին տարածության ընդգծված ուղղաձիգությունը․ Տրդատը կիրառել է սլաքաձև կամարներ և թաղեր, բարակեցված հենարաններ ու դրանց հետ կապված կառուցվածքային բաժանումներ, ինչի շնորհիվ ինտերիերը ստացել է ձգված, թեթև և վեր ուղղված բնույթ։ Այս լուծումները Անիի ճարտարապետական դպրոցի կարևոր հատկանիշներից են և հետագայում դիտարկվել են նաև միջնադարյան եվրոպական, մասնավորապես՝ գոթական ճարտարապետության որոշ ձևերի հետ համեմատության շրջանակում։ S SacredTradition +1 Արտաքին ճարտարապետության մեջ առանձնահատուկ դեր ունի ճակատների հարդարանքը։ Արևելյան, հյուսիսային և հարավային պատերը մասնատված են եռանկյունաձև որմնախորշերով, իսկ ճակատների երկայնքով անցնում են դեկորատիվ կույր կամարաշարեր, որոնք հենվում են նրբագեղ որմնասյուների վրա։ Այս լուծումը ոչ միայն զարդարում է պատային հարթությունները, այլև ընդգծում է շինության ուղղաձիգ ռիթմը և տեսողականորեն թեթևացնում նրա զանգվածային ծավալը։ Y Yerkir Տաճարի արտաքին հարդարանքում կարևոր են նաև շքամուտքերը, որմնասյուները, կամարները և քարե մանրամասների մշակումը։ Հարուստ արձանագրություններն ու դեկորատիվ տարրերը լրացնում են ճարտարապետական կերպարը և վկայում են շինարարական ու քանդակագործական բարձր վարպետության մասին։ A armenianarchitecture.org Հետազոտության կարևոր թեմաներից է նաև կառույցի տեղը այսպես կոչված «Անիի դպրոցի» ճարտարապետության մեջ։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Անիի հուշարձանային համալիրը գնահատում է որպես հայկական մշակութային, գեղարվեստական և ճարտարապետական զարգացման բացառիկ վկայություն և առանձնացնում է Անիի ճարտարապետական դպրոցը՝ որպես տարածաշրջանում ձևավորված ինքնատիպ ճարտարապետական լեզու։ U UNESCO World Heritage Centre +1 Այդ դպրոցի առանձնահատկություններն են ծավալների ընդգծված ուղղաձիգությունը, կառուցվածքային լուծումների հստակությունը, արտաքին պատերի նրբագեղ մասնատումը, կույր կամարաշարերի կիրառումը և զուսպ, բայց արտահայտիչ քանդակազարդումը։ Այս տեսանկյունից տաճարը կարևոր է ոչ միայն որպես առանձին եկեղեցական շինություն, այլև որպես միջնադարյան հայկական ճարտարապետական մտքի զարգացման կարևոր հանգրվան։ Նրա կառուցվածքային և գեղարվեստական լուծումները ցույց են տալիս, թե ինչպես էին հայկական ճարտարապետները համադրում ավանդական բազիլիկ հորինվածքը նոր կառուցվածքային և գեղագիտական մոտեցումների հետ։ Տաճարի պատմական և ճարտարապետական ուսումնասիրությունը չի կարող սահմանափակվել միայն սկզբնական շինարարության ժամանակաշրջանով, քանի որ կառույցը դարերի ընթացքում ենթարկվել է պատերազմների, երկրաշարժերի, բնական քայքայման և մարդու միջամտության ազդեցությանը։ 1319 թվականի ավերիչ երկրաշարժի հետևանքով փլուզվել է գմբեթը, իսկ հետագա երկրաշարժերն ու այլ վնասները շարունակել են ազդել շինության պահպանված հատվածների վրա։ U UNESCO World Heritage Centre +1 1988 թվականի երկրաշարժը նույնպես զգալի վնաս է հասցրել կառույցին, հատկապես հյուսիսարևմտյան հատվածին։ S SacredTradition Այդ պատճառով ներկայիս վիճակը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն սկզբնական ճարտարապետական գաղափարը, այլև ժամանակի ընթացքում հուշարձանի կրած փոփոխությունները և պահպանության խնդիրները։ Անիի Մայր տաճարի ճարտարապետական արժեքը պայմանավորված է նաև Անի քաղաքի ընդհանուր պատմական միջավայրով։ Անիի միջնադարյան քաղաքը եղել է Բագրատունյաց Հայաստանի կարևորագույն քաղաքական, մշակութային և առևտրական կենտրոններից մեկը, իսկ նրա դիրքը Մետաքսի ճանապարհի ճյուղերից մեկի վրա նպաստել է տարբեր մշակութային և ճարտարապետական ավանդույթների շփմանը։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Անիի ամբողջ հուշարձանային համալիրը 2016 թվականին ընդգրկել է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ ընդգծելով հայկական, վրացական, բյուզանդական և իսլամական մշակութային ազդեցությունների փոխազդեցությունը և Անիի յուրահատուկ ճարտարապետական լեզվի ձևավորումը։ U UNESCO World Heritage Centre +1 Այսպիսով, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է ինչպես կոնկրետ հուշարձանի կառուցվածքն ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները հասկանալու, այնպես էլ 10-11-րդ դարերի հայկական ճարտարապետության ընդհանուր զարգացման ընթացքը պատկերացնելու համար։ Այն ցույց է տալիս, որ տաճարի նշանակությունը սահմանափակված չէ նրա կրոնական գործառույթով․ այն միջնադարյան հայկական շինարարական արվեստի բարձրագույն նվաճումներից է, որտեղ կառուցվածքային հաշվարկը, տարածական կազմակերպումը, ուղղաձիգ ձգտումը և դեկորատիվ հարդարանքը միավորվում են միասնական ճարտարապետական գաղափարի մեջ։

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի աշխատանք է, որի հիմնական նպատակը տարբեր հեղինակների մասին կենսագրական և մասնագիտական տեղեկությունների համակարգված ներկայացումն է։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալ գրականության մեջ ընդգրկված հեղինակների անձնական և մասնագիտական տվյալներին, նրանց գործունեության հիմնական ուղղություններին, ստեղծագործական կամ գիտական ժառանգությանը և գրական ոլորտում ունեցած ներդրմանը։ Նման տեղեկատուները կարևոր նշանակություն ունեն հատկապես գրադարանային, կրթական և հետազոտական աշխատանքներում, քանի որ օգնում են ոչ միայն բացահայտել որևէ ստեղծագործության հեղինակային պատկանելությունը, այլև ավելի լայն պատկերացում կազմել տվյալ անձի մասնագիտական ճանապարհի և գործունեության մասին։ Նյութի բովանդակությունը կարող է ընդգրկել հեղինակների անուն-ազգանունները, կենսագրական հիմնական տվյալները, կրթությունը, մասնագիտությունը, աշխատանքային կամ ստեղծագործական գործունեությունը, ինչպես նաև նրանց առավել նշանակալի աշխատությունների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Հեղինակների մասին տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին հասկանալ նրանց գործունեության պատմական և մշակութային համատեքստը, տեսնել մասնագիտական հետաքրքրությունների շրջանակը և անհրաժեշտության դեպքում շարունակել ուսումնասիրությունը նրանց այլ աշխատությունների միջոցով։ Այսպիսի տեղեկատու գրականությունը հատկապես օգտակար է ուսանողների, ուսուցիչների, գրադարանավարների, հետազոտողների և ընթերցողների համար, ովքեր զբաղվում են գրականության, մշակույթի, գիտության կամ տվյալ ժամանակաշրջանի մտավոր կյանքի ուսումնասիրությամբ։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նաև տեղեկությունների համակարգված մատուցմամբ․ հեղինակների վերաբերյալ տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալները մեկտեղվում են մեկ հրատարակության մեջ՝ ընթերցողին խնայելով առանձին աղբյուրներում երկար որոնումներ կատարելու անհրաժեշտությունը։ Կենսագրական տեղեկությունները կարող են կարևոր լինել նաև մատենագիտական հետազոտությունների ժամանակ, երբ անհրաժեշտ է տարբերակել նույնանուն հեղինակներին, պարզել հեղինակի գործունեության ժամանակաշրջանը կամ հասկանալ որևէ աշխատության ստեղծման մասնագիտական և պատմական միջավայրը։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես հեղինակների մասին տեղեկություններ արագ գտնելու և հետագա ուսումնասիրությունը կազմակերպելու համար նախատեսված օգտակար տեղեկատու աղբյուր, որը միավորում է կենսագրական, մասնագիտական և մատենագիտական բնույթի տվյալներ և կարող է ծառայել ինչպես ուսումնական, այնպես էլ հետազոտական նպատակների։

Սույն հրատարակությունը մասնագիտական-տեղեկատվական բնույթի գրականության հանձնարարական ցանկ է՝ նախատեսված զոդման աշխատանքներով զբաղվողների, համապատասխան մասնագիտություն ուսումնասիրող ուսանողների, տեխնիկական ուսումնարանների և արտադրական ոլորտի աշխատողների համար։ Այն կարող է ծառայել որպես կողմնորոշիչ աղբյուր՝ զոդման տեխնոլոգիաների, սարքավորումների, նյութերի և աշխատանքի կազմակերպման վերաբերյալ անհրաժեշտ մասնագիտական գրականություն ընտրելու համար։ Ցանկի հիմնական նպատակը զոդողին անհրաժեշտ տեսական և գործնական գիտելիքներ պարունակող գրականության համակարգված ներկայացումն է՝ հեշտացնելով համապատասխան ձեռնարկների, դասագրքերի, տեխնիկական հրահանգների և մասնագիտական այլ աղբյուրների որոնումն ու ընտրությունը։ Նման գրականությունը սովորաբար ընդգրկում է մետաղների և համաձուլվածքների հատկությունները, տարբեր եղանակներով զոդման տեխնոլոգիական գործընթացները, զոդման սարքավորումների կառուցվածքն ու շահագործումը, էլեկտրոդների և այլ օժանդակ նյութերի ընտրությունը, աշխատանքային ռեժիմների սահմանումը, եռակցված միացումների որակի վերահսկումը և հնարավոր թերությունների կանխարգելումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև աշխատանքի ճիշտ կազմակերպմանը, քանի որ զոդման գործընթացը պահանջում է տեխնոլոգիական հաջորդականության, սարքավորումների շահագործման կանոնների և անվտանգության պահանջների խստիվ պահպանում։ Գրականության հանձնարարական բնույթը հրատարակությունը դարձնում է հատկապես օգտակար նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց մասնագիտական պատրաստվածությունը և անհրաժեշտ տեղեկատվությունը գտնել արդեն իսկ ընտրված ու համակարգված աղբյուրների միջոցով։ Այն կարող է օգտակար լինել ինչպես սկսնակ զոդողների, այնպես էլ փորձառու մասնագետների համար՝ որպես մասնագիտական ինքնակրթության և տեղեկատու գրականության ընտրության ուղեցույց։ Հրատարակության նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է զոդման մասնագիտությանն առնչվող տարբեր թեմատիկ ուղղություններ և ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ընտրել իր կարիքներին համապատասխան գրականություն՝ տեսական գիտելիքների, գործնական հմտությունների կամ արտադրական աշխատանքի կատարելագործման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը կարելի է դիտարկել որպես զոդման ոլորտի մասնագիտական գրականության որոնման և ընտրության գործնական ուղեցույց, որը նպաստում է տեխնիկական գիտելիքների ընդլայնմանը, մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացմանը և աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Արարատի մարզի պայմաններում ծխախոտի մշակության ընթացքում տարածված հիմնական վնասատուների ուսումնասիրությանը և դրանց դեմ արդյունավետ պայքարի միջոցների մշակմանը։ Հետազոտության առանցքում վնասատու օրգանիզմների կենսաբանական և էկոլոգիական առանձնահատկությունների բացահայտումն է՝ դրանց տարածվածությունը, զարգացման փուլերը, բազմացման ինտենսիվությունը, ձմեռման ձևերը, սննդառության առանձնահատկությունները և ծխախոտի բույսին հասցվող վնասի բնույթը։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ վնասատուների տարածումն ու վնասակարությունը մեծապես պայմանավորված են տվյալ տարածաշրջանի կլիմայական, հողային և ագրոտեխնիկական պայմաններով, ուստի դրանց դեմ պայքարի արդյունավետ համակարգը պետք է հիմնված լինի հենց տեղական պայմանների ուսումնասիրության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում ծխախոտի վրա հանդիպող միջատների տեսակային կազմի և դրանց տնտեսական նշանակության գնահատումը։ Հատկապես կարևորվում են ծխախոտի տրիպսը, լվիճները, տարբեր կրծող թրթուրները, արջուկը, վնասակար ծղրիդները և այլ բազմակեր վնասատուներ, որոնք կարող են վնասել բույսին ինչպես սածիլանոցում, այնպես էլ դաշտում։ Տրիպսների և լվիճների նման ծծող վնասատուները սնվում են բույսի հյութով՝ առաջացնելով տերևների գունափոխություն, աճի թուլացում, վաղաժամ ծերացում և հումքի որակի նվազում, իսկ կրծող վնասատուները կարող են վնասել արմատավզիկը, ցողունը և տերևները՝ հատկապես բույսի զարգացման վաղ փուլերում։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչը վնասատուների զարգացման կենսացիկլերի ուսումնասիրությունն է, քանի որ ձվադրման ժամանակի, թրթուրների առաջացման, հասունացման, սերունդների թվի և ձմեռման վայրերի իմացությունը հնարավորություն է տալիս պայքարի միջոցառումները իրականացնել առավել նպատակային ժամկետներում։ Այդպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս ոչ միայն արձանագրել վնասատուի առկայությունը, այլև կանխատեսել նրա զանգվածային բազմացման հնարավորությունը և կանխարգելիչ գործողություններ իրականացնել մինչև բույսերին զգալի վնաս հասցնելը։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը վնասատուների հասցրած տնտեսական վնասի գնահատումն է։ Ծխախոտի տերևների վնասումը կարող է հանգեցնել ոչ միայն բերքի քանակական նվազման, այլև հումքի որակական ցուցանիշների վատթարացման, ինչն առանձնապես կարևոր է այն մշակաբույսի դեպքում, որի տնտեսական արժեքը մեծապես կախված է տերևների որակից։ Այդ պատճառով ուսումնասիրությունը դիտարկում է վնասատուների դեմ պայքարը ոչ թե որպես առանձին գործողություն, այլ որպես ծխախոտի մշակության ամբողջական տեխնոլոգիայի բաղադրիչ։ Պայքարի միջոցառումների մշակման ժամանակ հաշվի են առնվում ագրոտեխնիկական, մեխանիկական, կենսաբանական և քիմիական մեթոդները։

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ժամանակակից հասարակական շենքերի նախագծման և կառուցման մեջ կայուն ճարտարապետության սկզբունքների կիրառման հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրության առանցքում կայունության գաղափարն է՝ որպես ճարտարապետական, բնապահպանական, սոցիալական և տնտեսական գործոնների փոխկապակցված համակարգ, որի նպատակն է ստեղծել արդյունավետ, հարմարավետ, անվտանգ և շրջակա միջավայրի վրա նվազագույն բացասական ազդեցություն ունեցող շենքեր։ Աշխատանքը հատկապես կարևոր է Հայաստանի պայմանների համար, քանի որ երկրի կլիմայական բազմազանությունը, սեյսմիկ ակտիվությունը, բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը, էներգետիկ ծախսերը և քաղաքային միջավայրի արագ փոփոխությունները պահանջում են տեղական պայմաններին հարմարեցված ճարտարապետական լուծումներ։ Հետազոտության շրջանակում կայուն հասարակական շենքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես էներգախնայող կառույց, այլ որպես ամբողջական համակարգ, որտեղ փոխկապակցված են շենքի տեղադրությունը, կողմնորոշումը, ծավալատարածական լուծումը, բնական լուսավորությունն ու օդափոխությունը, ջերմային հարմարավետությունը, էներգիայի սպառումը, շինանյութերի ընտրությունը, շահագործման արդյունավետությունը և շրջակա քաղաքային միջավայրի հետ փոխհարաբերությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարող են ժամանակակից նախագծային սկզբունքները համադրվել Հայաստանի բնական և կլիմայական առանձնահատկությունների հետ։ Այս համատեքստում կարևոր են արևային ճառագայթման արդյունավետ օգտագործումը, ստվերարկումը, շենքերի ջերմամեկուսացումը, պասիվ ջեռուցման և հովացման հնարավորությունները, բնական օդափոխությունը, վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների կիրառումը և ջրային ռեսուրսների խնայող օգտագործումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև հասարակական շենքերի էներգաարդյունավետության բարձրացումը, քանի որ նման կառույցները հաճախ ունեն մեծ մակերեսներ, բարձր հաճախելիություն և զգալի էներգետիկ պահանջարկ։ Աշխատանքը փորձում է բացահայտել այն նախագծային և տեխնոլոգիական միջոցները, որոնց շնորհիվ հնարավոր է նվազեցնել շենքերի շահագործման ընթացքում էներգիայի սպառումը՝ միաժամանակ պահպանելով օգտագործողների համար անհրաժեշտ հարմարավետության մակարդակը։ Կայունության գաղափարը ներկայացվում է նաև շենքի կյանքի ամբողջական ցիկլի տեսանկյունից․ կարևոր են ոչ միայն նախագծման և կառուցման փուլերը, այլև կառույցի երկարաժամկետ շահագործումը, սպասարկումը, վերանորոգումը, հնարավոր վերափոխումը և վերջնական վերօգտագործումը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ճարտարապետական լուծումները գնահատել ոչ միայն արտաքին տեսքի կամ սկզբնական արժեքի, այլև երկարաժամկետ արդյունավետության և ռեսուրսների օգտագործման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է նաև տեղական շինանյութերի և տեխնոլոգիաների կիրառման հարցը։ Հայաստանի համար տեղական նյութերի օգտագործումը կարող է ունենալ ինչպես տնտեսական, այնպես էլ բնապահպանական նշանակություն՝ նվազեցնելով փոխադրման հետ կապված ծախսերն ու ազդեցությունները և հնարավորություն տալով ճարտարապետական լուծումները կապել տարածաշրջանի նյութական և կառուցողական ավանդույթների հետ։ Միաժամանակ ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը կարող է նպաստել շենքերի էներգաարդյունավետության, ֆունկցիոնալ ճկունության և շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կայուն ճարտարապետությունը դիտարկվում է նաև քաղաքաշինական ավելի լայն համատեքստում։ Հասարակական շենքը մեկուսացված օբյեկտ չէ, և դրա կայունությունը կապված է տրանսպորտային հասանելիության, հետիոտնային կապերի, կանաչ տարածքների, հանրային բաց տարածքների, հարակից կառուցապատման և քաղաքային ենթակառուցվածքների հետ։ Հետևաբար շենքի ճիշտ տեղադրությունն ու քաղաքային միջավայրի հետ ներդաշնակ ինտեգրումը կարող են նույնքան կարևոր լինել, որքան շենքի տեխնիկական էներգաարդյունավետությունը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունն այն է, որ այն փորձում է Հայաստանի ժամանակակից հասարակական ճարտարապետության համար ձևակերպել կայունության գնահատման և կիրառման համապատասխան մոտեցումներ՝ հաշվի առնելով տեղական պայմանները։ Հետազոտության թեմատիկ ուղղությունը հաստատվում է նաև Հայաստանի ճարտարապետության և շինարարության ազգային համալսարանի գիտական հրապարակումներով, որտեղ քննարկվել են կայուն շենքի անհրաժեշտությունը Հայաստանում, ՀՀ-ում կայուն ճարտարապետության վերաբերյալ հետազոտությունների համեմատական վերլուծությունը և կայուն զարգացմանն առնչվող այլ խնդիրներ։ N NUACA +1 Ըստ պաշտոնական մատենագիտական տվյալների՝ աշխատանքը Էրիկ Գևորգի Վարդանյանի ճարտարապետության թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսության սեղմագիրն է՝ «Ճարտարապետություն» մասնագիտությամբ, հրատարակված Երևանում 2021 թվականին Հայաստանի ազգային ճարտարապետության և շինարարության համալսարանի կողմից։ H HESC Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է այն պատճառով, որ կայուն ճարտարապետության գաղափարը կապում է Հայաստանի հասարակական շենքերի իրական նախագծային խնդիրների հետ և փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես կարելի է բնապահպանական արդյունավետությունը, էներգախնայողությունը, սոցիալական հարմարավետությունը, տնտեսական նպատակահարմարությունը և ճարտարապետական արտահայտչականությունը համատեղել մեկ ամբողջական նախագծային համակարգում։

Այս աշխատությունը տնտեսագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության մեջ դոլարացման երևույթի ձևավորման, տարածման և դրա ազդեցությունների վերլուծությանը։ Աշխատության հիմնական ուշադրության կենտրոնում ազգային արժույթից՝ դրամից, դեպի արտարժույթ, մասնավորապես ԱՄՆ դոլար, ֆինանսական հարաբերությունների և խնայողությունների տեղաշարժի պատճառներն ու դրա հետևանքներն են։ Ուսումնասիրությունը վերաբերում է այնպիսի կարևոր խնդիրների, ինչպիսիք են բնակչության և տնտեսավարող սուբյեկտների կողմից արտարժույթի նկատմամբ նախապատվության ձևավորումը, դրամի նկատմամբ վստահության մակարդակը, գնաճային սպասումները, ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունները, արտաքին տնտեսական կապերը և մակրոտնտեսական միջավայրի ազդեցությունը դոլարացման գործընթացի վրա։ Աշխատանքի թեման հատկապես կարևոր է Հայաստանի նման փոքր և բաց տնտեսության համար, որտեղ արտաքին առևտուրը, դրամական փոխանցումները, միջազգային ֆինանսական հոսքերը և արտարժութային գործառնությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ ներքին ֆինանսական համակարգի վրա։ Դոլարացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտարժույթի օգտագործման փաստ, այլև որպես ավելի լայն տնտեսական երևույթ, որն առնչվում է խնայողությունների, վարկավորման, գնագոյացման և ֆինանսական միջնորդության գործընթացներին։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում դոլարացման պատճառների բացահայտումը։ Դրանց շարքում կարող են դիտարկվել ազգային արժույթի նկատմամբ վստահության փոփոխությունները, նախկինում արձանագրված բարձր գնաճային երևույթները, փոխարժեքի տատանումների նկատմամբ սպասումները, արտարժույթով եկամուտների և դրամական փոխանցումների առկայությունը, միջազգային տնտեսական կապերի ընդլայնումը, ինչպես նաև ֆինանսական համակարգում արտարժութային գործառնությունների հասանելիությունը։ Այս գործոնների համադրությունը կարող է հանգեցնել նրան, որ տնտեսական գործակալները իրենց խնայողությունների կամ ֆինանսական պարտավորությունների մի մասը պահեն արտարժույթով՝ այն ընկալելով որպես արժեքի պահպանման կամ հնարավոր արժեզրկումից պաշտպանության միջոց։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է նաև դոլարացման հետևանքների ուսումնասիրությունը։ Բարձր դոլարացումը կարող է սահմանափակել ազգային արժույթի դերը տնտեսության մեջ և բարդացնել դրամավարկային քաղաքականության իրականացումը, քանի որ Կենտրոնական բանկի կողմից կիրառվող գործիքների ազդեցությունը տնտեսության վրա կարող է ավելի թույլ կամ բարդ կանխատեսելի դառնալ։ Այն կարող է նաև մեծացնել ֆինանսական համակարգի որոշակի ռիսկերը, հատկապես այն դեպքերում, երբ տնտեսավարող սուբյեկտների եկամուտներն ու պարտավորությունները տարբեր արժույթներով են ձևավորվում։ Փոխարժեքի զգալի փոփոխության դեպքում արտարժույթով պարտավորություններ ունեցող, բայց դրամով եկամուտ ստացող վարկառուների ֆինանսական բեռը կարող է աճել։ Միաժամանակ դոլարացման բարձր մակարդակը կարող է ազդել բանկային համակարգի վարկային և ավանդային կառուցվածքի, ֆինանսական կայունության և տնտեսության մեջ դրամավարկային ազդակների փոխանցման արդյունավետության վրա։ Հեղինակի ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև դոլարացման հաղթահարման կամ նվազեցման հնարավոր ուղիների հարցը։ Այստեղ առանցքային նշանակություն ունի ազգային արժույթի նկատմամբ վստահության ամրապնդումը, որը, իր հերթին, պայմանավորված է մակրոտնտեսական կայունությամբ, կանխատեսելի դրամավարկային քաղաքականությամբ, գնաճի վերահսկմամբ և ֆինանսական համակարգի նկատմամբ վստահության բարձրացմամբ։ Դոլարացման նվազեցումը չի կարող սահմանափակվել միայն վարչական սահմանափակումներով․ անհրաժեշտ է ստեղծել այնպիսի տնտեսական միջավայր, որտեղ ազգային արժույթով խնայողությունը, վարկավորումը և ներդրումը տնտեսավարող սուբյեկտների համար լինեն առավել գրավիչ և կանխատեսելի։ Այդ նպատակով կարևոր են նաև ֆինանսական շուկաների զարգացումը, դրամով երկարաժամկետ ֆինանսական գործիքների ընդլայնումը, ռիսկերի կառավարման մեխանիզմների կատարելագործումը և բնակչության ֆինանսական գրագիտության բարձրացումը։ Աշխատության արժեքն այն է, որ խնդիրը դիտարկվում է պատճառահետևանքային կապերի համատեքստում՝ փորձելով ոչ միայն արձանագրել դոլարացման առկայությունը, այլև բացահայտել դրա ձևավորման նախադրյալները և առաջարկել համապատասխան քաղաքականության ուղղություններ։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական համակարգի մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների և Հայաստանի մակրոտնտեսական քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատությունը Վարդան Գալստյանի հեղինակած տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման աշխատանք է՝ «Ը.00.03» մասնագիտությամբ, հրատարակված Երևանում 2005 թվականին Կառավարման և տնտեսական բարեփոխումների ինստիտուտի և ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական գույքի կառավարման վարչության շրջանակում․ այն ունի 30 էջ և ներառում է մատենագիտական ցանկ ու տողատակի ծանոթագրություններ։

Այս հրատարակությունը մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որը համակարգված կերպով ներկայացնում է ՀՍՍՀ-ի մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած գրականությունը։ Այն նախատեսված է ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, գրադարանավարներին, մատենագետներին, դասախոսներին և ուսանողներին անհրաժեշտ աղբյուրների մասին արագ ու հստակ տեղեկատվություն տրամադրելու համար։ Նյութերի ընդգրկման շրջանակը լայն է և վերաբերում է մշակութային կյանքի տարբեր ոլորտներին՝ մշակույթի պատմությանը, մշակութային շինարարությանը, մշակութալուսավորչական աշխատանքին, թանգարանագիտությանը, պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանությանը, ինչպես նաև արվեստի առանձին ճյուղերին։ Տեղեկատուում կարող են ներկայացված լինել թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, կինոյին, ժողովրդական արվեստին և մշակութային ժառանգությանը վերաբերող գրքեր, գրքույկներ, հոդվածներ, ժողովածուներ, կատալոգներ և այլ հրատարակություններ։ Աղբյուրների նման բազմազանությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել խորհրդային Հայաստանի մշակութային և արվեստագիտական կյանքի վերաբերյալ ձևավորված գրականության ամբողջության մասին։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկություններից է նյութերի համակարգված դասակարգումը, որը հեշտացնում է որոնումը և թույլ է տալիս ընթերցողին արագ գտնել իրեն հետաքրքրող թեմային կամ բնագավառին վերաբերող հրապարակումները։ Նյութերը դասավորվում են հիմնական թեմատիկ բաժիններով, իսկ բաժինների ներսում գրականությունը կարող է ներկայացվել այբբենական և մատենագիտական սկզբունքներով։ Յուրաքանչյուր գրառման նպատակն է ընթերցողին տրամադրել անհրաժեշտ մատենագիտական տեղեկություն, որպեսզի հնարավոր լինի նույնականացնել համապատասխան հրատարակությունը և անհրաժեշտության դեպքում գտնել այն գրադարանային ֆոնդերում։ Հատկապես արժեքավոր է այն հանգամանքը, որ տեղեկատուն արտացոլում է ոչ միայն առանձին գրքերի առկայությունը, այլև տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գիտական, քննադատական ու տեղեկատվական մտքի ընթացքը։ Այդ պատճառով այն կարելի է դիտարկել ոչ միայն որպես գրականության որոնման գործիք, այլև որպես խորհրդահայ մշակութային կյանքի ուսումնասիրման օժանդակ փաստագրական աղբյուր։ Մատենագիտական գրառումների ամբողջությունը հնարավորություն է տալիս հետազոտողին հետևելու այն թեմաներին, որոնք տվյալ շրջանում առավել ակտիվորեն ուսումնասիրվել կամ լուսաբանվել են, բացահայտելու մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառների վերաբերյալ հրատարակությունների շրջանակը և անհրաժեշտության դեպքում կազմելու ավելի նեղ թեմատիկ մատենագիտական ցանկեր։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև գրադարանային-տեղեկատվական աշխատանքի համար, քանի որ ընթացիկ տեղեկատուի բնույթը թույլ է տալիս ժամանակին արձանագրել նոր հրատարակությունները և դրանք հասանելի դարձնել մասնագիտական ու գիտական շրջանառության մեջ։ Այն կարող է օգտակար լինել ինչպես կոնկրետ գրքի կամ հոդվածի որոնման, այնպես էլ ավելի ընդարձակ հետազոտական աշխատանքի նախապատրաստման ժամանակ։ Օրինակ՝ խորհրդահայ թատրոնի, երաժշտական մշակույթի, կերպարվեստի, ճարտարապետության կամ մշակութային ժառանգության պահպանության պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողը կարող է տեղեկատուի միջոցով նախնական պատկերացում կազմել համապատասխան ժամանակաշրջանում հրապարակված գրականության մասին և այնուհետև ընտրել առավել կարևոր աղբյուրները։ Նույն կերպ այն օգտակար է գրադարանավարների և մատենագետների համար՝ որպես մասնագիտական տեղեկատվության կազմակերպման ու տարածման միջոց։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը արժեքավոր աղբյուր է ՀՍՍՀ-ի մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրական ժառանգության ուսումնասիրության համար․ այն միավորում է տարբեր բնույթի հրատարակությունների մասին տեղեկությունները, հեշտացնում դրանց որոնումը և միաժամանակ պահպանվում է որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային ու գիտական տեղեկատվական միջավայրի յուրօրինակ մատենագիտական վկայություն։