Ready-made Materials

Հրատարակությունը ներկայացնում է Իգիթ Գարեգինի Ղարիբյանի կյանքը, մասնագիտական ուղին և գիտական գործունեությունը՝ համադրելով կենսագրական տեղեկություններն ու մատենագիտական նյութերը։ Կենսամատենագիտական այս աշխատությունը նպատակ ունի համակարգված ձևով ներկայացնելու գիտնականի գործունեության և ստեղծագործական ժառանգության վերաբերյալ տեղեկությունները՝ հնարավորություն տալով ծանոթանալու նրա մասնագիտական վաստակին ու հրապարակումներին։ Կենսագրական բաժինը կարևոր է անձի կրթական և մասնագիտական ուղու, գիտական հետաքրքրությունների և գործունեության հիմնական փուլերի մասին պատկերացում կազմելու համար, իսկ մատենագիտական ցանկը ծառայում է նրա աշխատությունները բացահայտելու, որոնելու և հետագա ուսումնասիրությունների ընթացքում օգտագործելու նպատակին։ Հրատարակությունը գիտական տեղեկատու նշանակություն ունի՝ ապահովելով տվյալ անձի գիտական ժառանգության վերաբերյալ նյութերի համակարգված ներկայացումը։ Այն կարող է օգտակար լինել հետազոտողներին, ուսանողներին, մատենագետներին և տվյալ գիտնականի գործունեությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատությունը նպաստում է գիտական ժառանգության պահպանմանը, մասնագիտական գործունեության փաստագրմանը և գիտության պատմության ուսումնասիրությանը։ Կենսամատենագիտական նյութերի մեկտեղումը նաև հնարավորություն է տալիս հետագա հետազոտողների համար ստեղծելու հուսալի տեղեկատու հիմք՝ գիտական հրապարակումների և կենսագրական տվյալների որոնման ու համադրման նպատակով։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է հայերի սոցիալական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրությանը սեփական ազգային միջավայրում և այլազգի հասարակություններում՝ կիրառելով համեմատական էթնոսոցիոլոգիական մոտեցումներ։ Հետազոտության առանցքում հայերի էթնիկ ինքնության պահպանման ու դրսևորման, ազգային պատկանելության գիտակցության, մշակութային առանձնահատկությունների և հասարակական ինտեգրման հարցերն են։ Սեփական և այլազգի միջավայրերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են փոխվում կամ պահպանվում ազգային ավանդույթները, լեզուն, ընտանեկան հարաբերությունները, համայնքային կապերը և մշակութային վարքագծի ձևերը տարբեր սոցիալական պայմաններում։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է նաև միջէթնիկական փոխազդեցությունների, մշակութային հարմարվողականության, ինքնության վերարտադրության և հասարակական հարաբերությունների առանձնահատկությունների քննությունը։ Էթնոսոցիոլոգիական ուսումնասիրությունը կարևոր է հայերի տարբեր համայնքների կենսակերպի, սոցիալական դիրքի և մշակութային ինքնագիտակցության համեմատական դիտարկման համար։ Այն նպաստում է հայ հասարակության և սփյուռքի վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը՝ միավորելով սոցիոլոգիական ու ազգագրական վերլուծության մոտեցումները։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, ազգագրագետների, մշակութաբանների, հայագետների, սփյուռքագիտության մասնագետների, ուսանողների և միջէթնիկական հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Արագածոտնի պատմական Ուշի բնակավայրի մերձակայքում գտնվող Սուրբ Սարգիս վանական համալիրին՝ ներկայացնելով հուշարձանի պատմական, ճարտարապետական և հոգևոր նշանակությունը։ Վանքը հայկական միջնադարյան հոգևոր ու մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչներից է և հետաքրքրություն է ներկայացնում ինչպես կրոնական պատմության, այնպես էլ եկեղեցաշինության ու ճարտարապետական արվեստի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հուշարձանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու վանական համալիրների կառուցվածքային առանձնահատկություններին, եկեղեցական կառույցների գեղարվեստական ձևավորմանը, շինարարական ավանդույթներին և միջնադարյան Հայաստանի հոգևոր կենտրոնների դերին հասարակական կյանքում։ Սուրբ Սարգիս վանքի պատմամշակութային արժեքը կապված է նաև նրա՝ որպես ուխտատեղի և հոգևոր հիշողության վայրի նշանակության հետ։ Նման հուշարձանների ուսումնասիրությունը նպաստում է Հայաստանի պատմական բնակավայրերի, կրոնական կենտրոնների և ճարտարապետական ժառանգության ճանաչմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ միջնադարյան պատմությամբ, ճարտարապետությամբ, եկեղեցագիտությամբ և մշակութային ժառանգության պահպանությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի պատմական ու հոգևոր հուշարձաններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գիտական ժողովածուն ընդգրկում է մարդաբանական և հնագիտական հետազոտություններ՝ ներկայացնելով մարդու, հասարակության և մշակույթի ուսումնասիրության տարբեր գիտական մոտեցումներ։ Այն անդրադառնում է անցյալի և ներկայի մարդկային համայնքների կենսակերպի, նյութական մշակույթի, սոցիալական կազմակերպման, մշակութային ավանդույթների և պատմական զարգացման հարցերին։ Մարդաբանական ուսումնասիրությունների շրջանակում կարևորվում են մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունները, մշակութային ինքնության դրսևորումները, սովորույթների ու վարքագծային ձևերի ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև տարբեր համայնքների պատմական փորձի և կենսակերպի ճանաչումը։ Հնագիտական հետազոտություններն իրենց հերթին հնարավորություն են տալիս նյութական մնացորդների, հնավայրերի և գտածոների միջոցով ուսումնասիրելու մարդկային գործունեության հետքերը, բնակավայրերի զարգացումը և մշակութային փոփոխությունները։ Ժողովածուի միջգիտակարգային բնույթը հնարավորություն է ստեղծում մարդաբանական և հնագիտական տվյալները դիտարկելու փոխլրացնող տեսանկյուններից՝ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելով մարդու պատմական ու մշակութային միջավայրի մասին։ Նման հետազոտությունները կարևոր են նաև գիտական մեթոդների, աղբյուրների մեկնաբանման և տարբեր ժամանակաշրջանների հասարակությունների համեմատական ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել մարդաբանների, հնագետների, ազգագրագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների և հարակից գիտակարգերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Ժողովածուն նվիրված է հայոց միջնադարյան պատմության և մշակույթի տարբեր հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայ ժողովրդի պատմական զարգացման, հոգևոր ու նյութական ժառանգության և հասարակական կյանքի բազմազան դրսևորումները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է միջնադարյան Հայաստանի պատմական իրադարձությունների, քաղաքական ու հասարակական հարաբերությունների, մշակութային գործընթացների և ազգային ինքնության ձևավորման հարցեր։ Միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու գրականության, պատմագրության, կրթության, գիտության, ճարտարապետության, կերպարվեստի և հոգևոր կյանքի զարգացմանը՝ դիտարկելով դրանք իրենց ժամանակաշրջանի պատմական պայմանների համատեքստում։ Պատմական նյութերի և մշակութային ժառանգության քննությունը նպաստում է տարբեր դարաշրջանների առանձնահատկությունների բացահայտմանը, ինչպես նաև Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների միջև պատմական ու մշակութային կապերի ընկալմանը։ Ժողովածուն կարևոր նշանակություն ունի հայ միջնադարագիտության տարբեր ուղղությունների ներկայացման և գիտական քննարկումների զարգացման տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել որպես ուսումնասիրման և տեղեկատու աղբյուր հայոց միջնադարյան պատմությամբ, մշակութաբանությամբ, պատմագրությամբ և հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար, ինչպես նաև հետաքրքրել ազգային պատմամշակութային ժառանգության ընթերցողներին։

Մենագրությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության ընթացքում Օսմանյան կայսրության մուսուլման բնակչության մասնակցության, զանգվածային բռնությունների ձևավորման և իրականացման գործընթացների պատմական ու հասարակագիտական ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում զանգվածների վարքագծի, հասարակական մասնակցության և բռնությունների կազմակերպման ու տարածման մեխանիզմների քննությունն է։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ցեղասպանական քաղաքականության իրականացման ընթացքում պետական իշխանության, տեղական վարչական կառույցների և հասարակության տարբեր խմբերի փոխհարաբերությունները՝ ուշադրություն դարձնելով նաև անհատական ու խմբային գործողությունների դերին։ Մուսուլման բնակչության մասնակցության հարցը քննարկվում է Օսմանյան կայսրության քաղաքական, սոցիալական և պատմական միջավայրի համատեքստում՝ փորձելով բացահայտել զանգվածային բռնությունների առաջացմանը նպաստած պայմաններն ու գործոնները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից են հասարակական մոբիլիզացիան, խմբային ինքնության ազդեցությունը, բռնության օրինականացման և արդարացման ձևերը, ինչպես նաև իշխանության ու հասարակության փոխազդեցությունը ցեղասպանական գործընթացում։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է Հայոց ցեղասպանության պատմության և դրա հասարակական մեխանիզմների ուսումնասիրության մեջ։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ցեղասպանագետների, սոցիոլոգների, մարդաբանների, քաղաքագետների, ուսանողների և Օսմանյան կայսրության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հրատարակությունը նվիրված է հայ անվանի ազգագրագետ, պարարվեստի ուսումնասիրող և մշակութային գործիչ Սրբուհի Ստեփանի Լիսիցյանի կյանքին ու գիտական գործունեությանը։ Այն ներկայացնում է նրա կենսագրական ուղին, մասնագիտական աշխատանքը և գիտական ժառանգությունը՝ միավորելով կենսագրական տեղեկություններն ու մատենագիտական նյութերը։ Լիսիցյանի գործունեությունը նշանակալի տեղ ունի հայ ազգագրության և ժողովրդական մշակույթի ուսումնասիրության պատմության մեջ։ Նրա գիտական հետաքրքրությունները կապված էին ժողովրդական պարերի, պարային ավանդույթների, ծիսական արարողությունների, շարժումների ու մարմնական արտահայտչաձևերի հետ, որոնց ուսումնասիրությունը նպաստել է հայկական ավանդական մշակույթի տարբեր դրսևորումների գրանցմանն ու գիտական մեկնաբանմանը։ Կենսամատենագիտական ցանկը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու նրա հեղինակած և գիտական գործունեությանն առնչվող աշխատություններին, հետևելու հետազոտությունների հիմնական ուղղություններին և օգտվելու համապատասխան մատենագիտական տեղեկություններից։ Աշխատությունը կարևոր տեղեկատու աղբյուր է Սրբուհի Լիսիցյանի գիտական վաստակը գնահատելու, նրա հրապարակումները որոնելու և հայ ազգագրական մտքի զարգացման մեջ ունեցած ներդրումն ուսումնասիրելու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ազգագրագետների, բանագետների, պարարվեստի պատմաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների և հայ մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի հյուսիսային տարածքների պատմական, քաղաքական և մշակութային իրավիճակի ուսումնասիրությանը մ.թ.ա. VII–VI դարերում։ Հետազոտության հիմքում հնագիտական նյութերի և գրավոր սկզբնաղբյուրների համադրական քննությունն է, որը հնարավորություն է տալիս վերակազմելու տարածաշրջանի պատմական զարգացումների, բնակեցման գործընթացների և մշակութային միջավայրի վերաբերյալ պատկերացումները։ Հնագիտական տվյալները կարևոր տեղեկություններ են հաղորդում բնակավայրերի, ամրաշինական կառույցների, նյութական մշակույթի, թաղման սովորույթների և տնտեսական գործունեության մասին, իսկ գրավոր աղբյուրները լրացնում են այդ պատկերը՝ ներկայացնելով ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձություններն ու տարածաշրջանային հարաբերությունները։ Երկու տեսակի աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական դիտարկելու հյուսիսային տարածքների տեղն ու դերը Հայկական լեռնաշխարհի ընդհանուր պատմական գործընթացներում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից են պատմական աշխարհագրության, հնագիտական մշակույթների տարածման, բնակչության փոխհարաբերությունների և հարևան քաղաքական կազմավորումների հետ կապերի հարցերը։ Աշխատությունը նպաստում է վաղ երկաթի դարաշրջանի ավարտական փուլում և մ.թ.ա. VI դարի սկզբին տարածաշրջանի պատմության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, ուրարտագիտության և հին արևելյան պատմության մասնագետների, ինչպես նաև Հայկական լեռնաշխարհի անցյալով հետաքրքրվող ուսանողների ու ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Բաքվի հայ համայնքի բանավոր ստեղծագործական ժառանգությանը՝ ներկայացնելով ժողովրդական հիշողության, ավանդույթների և մշակութային ինքնության պահպանման կարևոր դրսևորումները։ Բանահյուսական նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու համայնքի պատմական կենսափորձը, աշխարհընկալումը, կենցաղը, սովորույթներն ու հասարակական հարաբերությունները՝ արտահայտված բանավոր խոսքի և ժողովրդական ստեղծագործության տարբեր ձևերում։ Նման հավաքածուները կարևոր սկզբնաղբյուր են ժողովրդական երգերի, հեքիաթների, ավանդազրույցների, առածների, ասացվածքների, հանելուկների և այլ բանահյուսական ժանրերի ուսումնասիրության համար։ Դրանց միջոցով բացահայտվում են սերնդեսերունդ փոխանցված պատկերացումները, բարոյական արժեքները, հավատալիքները, ընտանեկան ու համայնքային կյանքի առանձնահատկությունները և պատմական իրադարձությունների ժողովրդական ընկալումները։ Բաքվի հայության բանահյուսության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև տարածաշրջանային մշակութային փոխազդեցությունների, լեզվական առանձնահատկությունների և տեղական ավանդույթների հետազոտության տեսանկյունից։ Հրատարակությունը նպաստում է հայ բանավոր մշակույթի բազմազանության ճանաչմանը և Բաքվի հայ համայնքի պատմամշակութային հիշողության պահպանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել բանագետների, ազգագրագետների, լեզվաբանների, պատմաբանների, ուսանողների և հայկական ժողովրդական մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Արտավազդ II-ի կառավարման ժամանակաշրջանի դրամներին՝ որպես հին Հայաստանի քաղաքական, տնտեսական և մշակութային պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրների։ Դրամագիտական ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են արքայի անունով և նրա իշխանության հետ առնչվող դրամների առանձնահատկությունները, դրանց պատկերագրական ու գրային տարրերը, գեղարվեստական ձևավորումը և պատմական նշանակությունը։ Դրամները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առևտրաշրջանառության միջոցներ, այլև որպես պետական իշխանության արտահայտման, արքայական գաղափարախոսության և ժամանակաշրջանի մշակութային ազդեցությունների արտացոլման նյութական վկայություններ։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու Արտաշեսյան հարստության պատմությանը, հելլենիստական աշխարհի հետ Հայաստանի կապերին, դրամահատության ավանդույթներին և հին հայկական պետականության խորհրդանշական լեզվին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի դրամագիտական նյութերի ճանաչման, դասակարգման և պատմական համատեքստում մեկնաբանման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել Հայաստանի հին պատմությամբ, հնագիտությամբ, դրամագիտությամբ և հելլենիստական ժամանակաշրջանի մշակույթով զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների, թանգարանային ոլորտի մասնագետների ու պատմական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հրատարակությունը ներկայացնում է Սերիկ Ստեփանի Դավթյանի կյանքն ու գիտական գործունեությունը՝ միավորելով նրա կենսագրությանը և մասնագիտական վաստակին վերաբերող տեղեկությունները մատենագիտական նյութերի հետ։ Կենսամատենագիտական բնույթի այս աշխատությունը նախատեսված է գիտնականի ուսումնասիրությունների, հրապարակումների և հետազոտական գործունեության մասին համակարգված պատկերացում կազմելու համար։ Այն կարևոր տեղեկատու նշանակություն ունի Դավթյանի գիտական ժառանգությունն ուսումնասիրելու, նրա աշխատությունների թեմատիկ շրջանակը ճանաչելու և մասնագիտական գործունեության հիմնական ուղղությունները բացահայտելու տեսանկյունից։ Մատենագիտական ցանկը հնարավորություն է տալիս կողմնորոշվելու հեղինակի հրապարակումների մեջ, գտնելու անհրաժեշտ գրականությունը և ուսումնասիրելու նրա ներդրումը հայագիտական ու մշակութաբանական գիտելիքի զարգացման գործում։ Կենսագրական և մատենագիտական տվյալների համադրումը ստեղծում է գիտական գործունեության ամբողջական պատկերը՝ ընդգծելով անհատի մասնագիտական ուղու և ստեղծագործական ժառանգության փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայագիտության, ազգագրության և մշակույթի պատմության ոլորտներում հետազոտություններ իրականացնող մասնագետներին, ինչպես նաև գիտնականի կյանքով ու աշխատանքներով հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։ Այն ծառայում է որպես որոնողական և տեղեկատու աղբյուր՝ նպաստելով Սերիկ Դավթյանի գիտական ժառանգության ճանաչմանը, ուսումնասիրմանն ու հետագա օգտագործմանը։

Աշխատությունը նվիրված է եզդի քրդերի կրոնական պատկերացումներին, հոգևոր ավանդույթներին և հավատալիքների համակարգին՝ ներկայացնելով այդ համայնքի ինքնատիպ մշակութային ժառանգության կարևոր կողմերը։ Այն անդրադառնում է եզդիական կրոնի ձևավորմանն ու առանձնահատկություններին, աշխարհընկալման հիմքերին, սրբազան պատկերացումներին, ծիսական սովորույթներին և հոգևոր կյանքի կազմակերպմանը։ Հավատալիքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու եզդիական համայնքի ինքնության, պատմական հիշողության և ավանդական կենսակերպի միջև առկա կապերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կրոնական խորհրդանիշների, սրբերի ու հոգևոր հեղինակությունների նկատմամբ վերաբերմունքի, պաշտամունքային ավանդույթների և սերնդեսերունդ փոխանցվող սովորույթների քննությունը։ Նյութը կարևոր է նաև եզդիների բանավոր ավանդույթի, համայնքային կյանքի և հարևան ժողովուրդների մշակութային միջավայրի հետ ունեցած պատմական առնչությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հրատարակությունը նպաստում է եզդիական կրոնական ու ազգագրական ժառանգության ճանաչմանը և այդ համայնքի հոգևոր աշխարհի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել կրոնագիտությամբ, ազգագրությամբ, մշակութային մարդաբանությամբ և տարածաշրջանի ժողովուրդների պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։

Հրատարակությունը նվիրված է Կոշավանքին՝ Հայաստանի պատմական և հոգևոր մշակութային ժառանգության կարևոր հուշարձաններից մեկին։ Այն ներկայացնում է վանական համալիրի պատմական, ճարտարապետական և մշակութային նշանակությունը՝ ուշադրություն դարձնելով հուշարձանի տեղին հայ միջնադարյան հոգևոր կյանքի և ճարտարապետական ավանդույթների համատեքստում։ Կոշավանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու հայկական վանական համալիրների կառուցվածքային առանձնահատկություններին, եկեղեցաշինության ավանդույթներին, շինարարական արվեստին և կրոնական կառույցների դերին պատմական բնակավայրերի կյանքում։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակը կարևոր է նաև վանքի՝ որպես հոգևոր կենտրոնի, պատմական միջավայրի և մշակութային հիշողության կրողի ընկալման տեսանկյունից։ Ճարտարապետական հուշարձանների ուսումնասիրությունը նպաստում է դրանց կառուցվածքի, գեղարվեստական ձևավորման, շինանյութերի և պահպանված պատմական հետքերի ճանաչմանը։ Կոշավանքի վերաբերյալ նյութերը կարող են հետաքրքրել հայկական միջնադարյան ճարտարապետությամբ, եկեղեցական պատմությամբ և պատմամշակութային հուշարձանների պահպանությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Հրատարակությունն արժեքավոր է նաև ուսանողների, զբոսաշրջության ոլորտի ներկայացուցիչների և Հայաստանի պատմական ու հոգևոր ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն նպաստում է հայկական վանական մշակույթի ճանաչմանը, հուշարձանի պատմական նշանակության արժևորմանն ու մշակութային ժառանգության պահպանության կարևորության գիտակցմանը։

Ժողովածուն ներառում է հայ ընտանիքի ականավոր ուսումնասիրող, ազգագրագետ Էմմա Կարապետյանի հիշատակին նվիրված միջազգային գիտաժողովի գիտական զեկուցումներն ու հետազոտական նյութերը։ Այն նվիրված է հայ ընտանիքի՝ որպես հասարակության հիմնարար սոցիալական հաստատության, պատմական զարգացման, կառուցվածքի, գործառույթների և ժամանակակից փոխակերպումների բազմակողմանի ուսումնասիրությանը։ Նյութերում քննարկվում են ընտանիքի ավանդական և արդի մոդելների փոխհարաբերությունները, ընտանեկան հարաբերությունների փոփոխությունները, սերունդների միջև կապերը, ամուսնության և ազգակցական հարաբերությունների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հասարակական ու մշակութային փոփոխությունների ազդեցությունը ընտանեկան կյանքի վրա։ Հատուկ նշանակություն ունեն ընտանիքի սոցիալական դերի, արժեքային համակարգի, ավանդույթների պահպանման և նոր պայմաններին հարմարվելու գործընթացների ուսումնասիրությունները։ Ժողովածուն հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հայ ընտանիքի առջև ծառացած ժամանակակից մարտահրավերները՝ ազգագրական, մարդաբանական և սոցիոլոգիական տարբեր մոտեցումների համադրությամբ։ Գիտաժողովի միջազգային բնույթը նպաստում է ընտանիքի ուսումնասիրության տարբեր գիտական ավանդույթների և հետազոտական մեթոդների ներկայացմանը։ Հրատարակությունը նաև արժևորում է Էմմա Կարապետյանի գիտական ժառանգությունն ու հայ ընտանիքի ազգագրական ուսումնասիրության բնագավառում նրա ներդրումը։ Այն կարևոր աղբյուր է ազգագրագետների, սոցիոլոգների, մարդաբանների, պատմաբանների և ընտանիքի ինստիտուտի արդի զարգացումներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։