Ready-made Materials

Գիտական աշխատությունը նվիրված է արցախահայ բանահյուսության մեջ արտացոլված դաստիարակչական գաղափարների, ժողովրդական մանկավարժության սկզբունքների և ազգային բարոյական արժեքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է Արցախի հայ բնակչության բանավոր ժողովրդական ստեղծագործության տարբեր ժանրերում պահպանված կրթադաստիարակչական պատկերացումների բացահայտման, դրանց պատմամշակութային նշանակության գնահատման և սերունդների բարոյական ու հոգևոր ձևավորման գործում ունեցած դերի լուսաբանման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ժողովրդական հեքիաթներում, առակներում, ավանդազրույցներում, առասպելներում, ասացվածքներում, առածներում, հանելուկներում, ժողովրդական երգերում և բանահյուսական այլ ստեղծագործություններում արտահայտված դաստիարակչական գաղափարները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի աշխատասիրության, ազնվության, արդարության, հայրենասիրության, համարձակության, բարության, փոխօգնության, ընտանիքի նկատմամբ պատասխանատվության և ավագ սերնդի հանդեպ հարգանքի գաղափարները, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում ժողովրդական դաստիարակության համակարգում։ Արցախի բանահյուսական ժառանգությունը դիտարկվում է որպես ժողովրդի պատմական հիշողության, կենսափորձի, աշխարհայացքի և բարոյական սկզբունքների պահպանման ու փոխանցման կարևոր միջոց։ Ժողովրդական ստեղծագործություններում արտահայտված կերպարները, խորհրդանշական պատկերները, բարոյախրատական պատմությունները և կյանքի տարբեր իրավիճակների նկարագրությունները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու այն արժեքային համակարգը, որի հիման վրա ձևավորվել են համայնքային փոխհարաբերությունները, ընտանեկան ավանդույթները և երեխաների ու երիտասարդների դաստիարակության մոտեցումները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ժողովրդական մանկավարժության և ազգային կրթական ավանդույթների փոխկապակցվածության բացահայտումը՝ ընդգծելով բանահյուսության դերը անձի բնավորության, վարքագծի, մտածողության և հասարակական պատասխանատվության ձևավորման գործում։ Առանձին նշանակություն ունեն Արցախի ժողովրդական խոսքի առանձնահատկությունները, բարբառային արտահայտությունները, պատկերավոր մտածողությունը և բանավոր պատմողական ավանդույթները, որոնց միջոցով փոխանցվել են հասարակության կողմից ընդունված վարքականոնները, բարոյական գնահատականներն ու կյանքի փորձից բխող խրատները։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև ընտանեկան դաստիարակության պատմությանը, ծնողների և երեխաների փոխհարաբերություններին, համայնքային համերաշխության պահպանմանը, աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքին և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ բանահյուսական ստեղծագործությունները դարեր շարունակ ծառայել են ոչ միայն որպես գեղարվեստական արտահայտման և ժամանցի միջոց, այլև որպես ոչ ֆորմալ կրթության, բարոյական ուսուցման և հասարակական փորձի փոխանցման կարևոր աղբյուր։ Հետազոտության շրջանակում հնարավոր է դիտարկել նաև արցախահայ բանահյուսության ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները համահայկական ժողովրդական ստեղծագործության համատեքստում՝ բացահայտելով ինչպես ազգային մշակույթին բնորոշ ընդհանուր արժեքները, այնպես էլ Արցախի պատմական, հասարակական և կենցաղային պայմաններով ձևավորված տեղական առանձնահատկությունները։ Գիտական հետաքրքրություն են ներկայացնում ժողովրդական դաստիարակության մեթոդները, խրատական խոսքի ազդեցությունը, դրական և բացասական կերպարների հակադրության միջոցով բարոյական գաղափարների փոխանցումը, ինչպես նաև բանահյուսական նյութերի կիրառման հնարավորությունները ժամանակակից կրթական գործընթացում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է ժողովրդական մանկավարժության պատմական փորձի ուսումնասիրման, ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման և ավանդական դաստիարակչական արժեքների գիտական արժևորման անհրաժեշտությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժներին, ազգագրագետներին, բանագետներին, բանասերներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, կրթության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև Արցախի ժողովրդական մշակույթով, ազգային դաստիարակության պատմությամբ և հայկական բանահյուսության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատությունը նպաստում է արցախահայ բանավոր մշակութային ժառանգության դաստիարակչական ներուժի ճանաչմանը՝ ընդգծելով ժողովրդական իմաստության, բարոյական արժեքների և ազգային ավանդույթների նշանակությունը սերունդների հոգևոր, մտավոր և հասարակական զարգացման գործում։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզում գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, տարածաշրջանի ագրարային ներուժի գնահատմանը և գյուղատնտեսության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է մարզի գյուղատնտեսական արտադրության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հողային և ջրային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, բուսաբուծության և անասնապահության զարգացման պայմանները, ինչպես նաև գյուղատնտեսական տնտեսությունների տնտեսական ու կազմակերպչական գործունեության հետ կապված խնդիրները։ Գեղարքունիքի մարզը, ունենալով բարձրադիր աշխարհագրական դիրք, բազմազան բնական և կլիմայական պայմաններ ու գյուղատնտեսական նշանակության ընդարձակ տարածքներ, առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի ագրարային համակարգում։ Տարածաշրջանի գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման վրա էական ազդեցություն են ունենում կլիմայական սահմանափակումները, հողերի բերրիությունը, ոռոգման հնարավորությունները, արտադրական ենթակառուցվածքների վիճակը և գյուղատնտեսական տեխնիկայի հասանելիությունը։ Աշխատության թեմատիկ ուղղություններից են գյուղատնտեսական հողատարածքների նպատակային օգտագործումը, հողերի մասնատվածության հետևանքով առաջացող տնտեսական դժվարությունները, գյուղացիական տնտեսությունների արտադրողականության բարձրացումը և գյուղատնտեսական գործունեության կազմակերպման ժամանակակից մոտեցումների կիրառումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կարտոֆիլագործության, հացահատիկային և կերային մշակաբույսերի արտադրության, ինչպես նաև անասնապահության զարգացման հնարավորությունները, որոնք կարևոր դեր են կատարում մարզի գյուղական բնակչության զբաղվածության և եկամուտների ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են գյուղատնտեսական արտադրության նյութատեխնիկական ապահովման, ներդրումային միջավայրի բարելավման, արտադրանքի իրացման շուկաների հասանելիության, պահեստավորման և վերամշակման կարողությունների զարգացման հիմնախնդիրները։ Գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից կարևոր են նաև գյուղատնտեսական կոոպերացիայի խթանումը, փոքր և միջին տնտեսությունների համագործակցության ընդլայնումը, նոր տեխնոլոգիաների ներդրումը և արտադրական ծախսերի օպտիմալացումը։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է գյուղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացմանը, բնակչության զբաղվածության ապահովմանը, գյուղատնտեսական եկամուտների կայունացմանը և գյուղական բնակավայրերից արտագաղթի ու ներքին միգրացիայի տնտեսական պատճառների մեղմացմանը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև բնական ռեսուրսների պահպանության, հողերի դեգրադացիայի կանխարգելման, արոտավայրերի արդյունավետ կառավարման և շրջակա միջավայրի նկատմամբ գյուղատնտեսական գործունեության ազդեցության նվազեցման հարցերը։ Գեղարքունիքի մարզի գյուղատնտեսական զարգացման ուսումնասիրությունը սերտորեն կապված է Սևանա լճի ավազանի բնապահպանական առանձնահատկությունների հետ, քանի որ տարածաշրջանում գյուղատնտեսական արտադրության ընդլայնումը պահանջում է տնտեսական շահերի և էկոլոգիական անվտանգության սկզբունքների հավասարակշռված համադրում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է տարածաշրջանային գյուղատնտեսական քաղաքականության կատարելագործման, արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և ագրարային ոլորտի մրցունակության բարձրացման խնդիրների ուսումնասիրությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսության տնտեսագիտության, ագրարային կառավարման, տարածաշրջանային զարգացման, հողօգտագործման և բնապահպանական տնտեսագիտության ոլորտներում մասնագիտացող գիտաշխատողների, տնտեսագետների, պետական և տեղական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, գյուղատնտեսական ձեռնարկատերերի, դասախոսների և ուսանողների համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու Գեղարքունիքի մարզի գյուղատնտեսական արտադրության զարգացմանը խոչընդոտող գործոնների, առկա տնտեսական հնարավորությունների և ոլորտի երկարաժամկետ ու կայուն զարգացման համար անհրաժեշտ կազմակերպչական, տեխնոլոգիական և տնտեսական մոտեցումների մասին։

Մատենագիտական բնույթի հրատարակությունը նվիրված է խաղաղության պահպանման, միջազգային անվտանգության ամրապնդման, ժողովուրդների միջև համագործակցության զարգացման և խորհրդային արտաքին քաղաքականության գաղափարախոսական սկզբունքների լուսաբանմանը։ Այն կազմվել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության 25-րդ համագումարին ընդառաջ և արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական մտքի կարևոր ուղղություններից մեկը՝ կայուն խաղաղության ապահովման և միջազգային լարվածության թուլացման հիմնախնդիրը։ Գրականության հանձնարարական ցանկի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին ներկայացնել խաղաղության, միջազգային հարաբերությունների, պետությունների խաղաղ գոյակցության և համաշխարհային քաղաքական գործընթացների վերաբերյալ գրականություն՝ նպաստելով համապատասխան թեմաների ուսումնասիրությանը և քաղաքական գիտելիքների տարածմանը։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է Խորհրդային Միության արտաքին քաղաքականության սկզբունքները, միջազգային լարվածության թուլացման քաղաքականությունը, սպառազինությունների մրցավազքի սահմանափակման գաղափարները, զինաթափման հիմնախնդիրները, ժողովուրդների բարեկամության և միջազգային համագործակցության զարգացման հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խաղաղության պահպանման գործում սոցիալիստական երկրների դերին, միջազգային կազմակերպությունների գործունեությանը և տարբեր պետությունների միջև փոխադարձ վստահության ամրապնդման անհրաժեշտությանը՝ խորհրդային պաշտոնական գաղափարախոսության տեսանկյունից։ Հրատարակությունը կապված է 1970-ական թվականների միջազգային քաղաքական իրադրության հետ, երբ կարևոր նշանակություն ունեին Արևելքի և Արևմուտքի հարաբերությունները, միջազգային անվտանգության շուրջ բանակցությունները և խաղաղ գոյակցության սկզբունքների գործնական կիրառման հնարավորությունները։ Մատենագիտական ցանկը նախատեսված է ընթերցողների համար համապատասխան գրականության ընտրությունը հեշտացնելու, քաղաքական և պատմական թեմաներով ինքնուրույն ընթերցանությունը կազմակերպելու, ինչպես նաև գրադարանային տեղեկատվական և լուսավորչական աշխատանքներին աջակցելու նպատակով։ Նման հրատարակությունները խորհրդային ժամանակաշրջանում կարևոր դեր էին կատարում հասարակական-քաղաքական գրականության տարածման, թեմատիկ գրքային ցուցահանդեսների կազմակերպման, ընթերցողական քննարկումների և գաղափարախոսական կրթության գործընթացներում։ Աշխատության պատմական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու խաղաղության և միջազգային անվտանգության վերաբերյալ խորհրդային պաշտոնական պատկերացումները, քաղաքական քարոզչության հիմնական ուղղությունները և հասարակական գիտակցության ձևավորման մեխանիզմները։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության պատմության տեսանկյունից՝ արտացոլելով խորհրդային շրջանում հանձնարարական գրականության ցանկերի կազմման նպատակները, թեմատիկ առաջնահերթությունները և ընթերցանության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, քաղաքագիտության մասնագետներին, միջազգային հարաբերությունների հետազոտողներին, մատենագետներին, գրադարանագետներին, ինչպես նաև խորհրդային ժամանակաշրջանի քաղաքական մշակույթի, գաղափարախոսության և տեղեկատվական քաղաքականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին։ Այն արժեքավոր պատմական և մատենագիտական նյութ է Խորհրդային Միության 1970-ական թվականների խաղաղության քաղաքականության գաղափարական ներկայացման, միջազգային հարաբերությունների վերաբերյալ պաշտոնական դիրքորոշումների և գրադարանային-լուսավորչական գործունեության ուսումնասիրության համար։

Ժողովածուն նվիրված է Սիսիանի շրջանի գյուղական գրադարանների գործունեությանը, դրանց կազմակերպչական առանձնահատկություններին, մշակութային և կրթական նշանակությանը, ինչպես նաև գյուղական բնակչության շրջանում գրքի և ընթերցանության տարածման հիմնախնդիրներին։ Հրատարակությունը լուսաբանում է գյուղական գրադարանների դերը հասարակության մշակութային զարգացման, բնակչության կրթական մակարդակի բարձրացման և ընթերցողական հետաքրքրությունների ձևավորման գործում։ Ժողովածուի թեմատիկ շրջանակն առնչվում է գրադարանային սպասարկման կազմակերպմանը, գրքային ֆոնդերի համալրմանը, ընթերցողների հետ տարվող աշխատանքներին, գրականության հանրահռչակմանը և գյուղական համայնքներում մշակութային կյանքի ակտիվացմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Սիսիանի շրջանի գյուղական բնակավայրերում գրադարանային համակարգի ձևավորման և զարգացման պատմությունը, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Հայաստանի շրջանային և գյուղական մշակութային հաստատությունների գործունեության առանձնահատկությունների մասին։ Հրատարակության շրջանակում կարևորվում են գրադարանների՝ որպես հասարակական և մշակութային կենտրոնների գործառույթները, դրանց մասնակցությունը բնակչության կրթական, տեղեկատվական և գեղագիտական պահանջմունքների բավարարմանը, ինչպես նաև գրքի միջոցով գիտելիքների տարածման գործընթացին։ Գյուղական գրադարանների գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու գրադարանավարների մասնագիտական աշխատանքին, ընթերցողների ներգրավման ձևերին, գրքային ցուցահանդեսների, գրական քննարկումների, թեմատիկ միջոցառումների և մշակութային հանդիպումների կազմակերպման նշանակությանը։ Ժողովածուի թեմատիկան կապված է նաև գյուղական բնակչության ազատ ժամանակի բովանդակալից կազմակերպման, երիտասարդության ընթերցողական մշակույթի զարգացման և տարբեր սերունդների միջև գիտելիքների ու մշակութային արժեքների փոխանցման հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրադարանների համագործակցությունը դպրոցների, մշակույթի տների, տեղական հասարակական կազմակերպությունների և կրթական այլ հաստատությունների հետ, ինչը նպաստում է գյուղական համայնքներում մշակութային գործունեության ընդլայնմանը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև Հայաստանի գրադարանային գործի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ գյուղական գրադարանների գործունեությունը սերտորեն կապված է հանրապետության մշակութային քաղաքականության, կրթական համակարգի և տեղական ինքնակազմակերպման պատմական զարգացման հետ։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման ավանդական մեթոդները, ընթերցողների սպասարկման սկզբունքները և գրադարանների հասարակական նշանակությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Ժողովածուի առաջին համարը կարելի է դիտարկել որպես Սիսիանի շրջանի գրադարանային կյանքի փաստագրման և մասնագիտական փորձի ներկայացմանն ուղղված հրատարակություն, որը կարող է հիմք ծառայել հետագա ուսումնասիրությունների և համեմատական վերլուծությունների համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, կրթության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև Սիսիանի տարածաշրջանի պատմությամբ, գյուղական համայնքների մշակութային կյանքով և Հայաստանի գրադարանային համակարգի զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Այն ունի պատմամշակութային և ճանաչողական նշանակություն՝ նպաստելով գյուղական գրադարանների գործունեության, տեղական մշակութային ժառանգության և ընթերցանության տարածման ավանդույթների ուսումնասիրությանը։

Աշխատությունը նվիրված է ռադիոկապի համակարգերում բազմաճառագայթային անտենային տեխնոլոգիաների նախագծման, կառուցվածքի, աշխատանքի սկզբունքների և արդյունավետ կիրառման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է ժամանակակից ռադիոհաղորդակցության համակարգերում ազդանշանների ուղղորդված հաղորդման և ընդունման հնարավորությունների ընդլայնման, կապի որակի բարձրացման և հաճախականային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հետ։ Բազմաճառագայթային անտենային համակարգերը հնարավորություն են տալիս միաժամանակ ձևավորելու մի քանի անկախ կամ փոխկապակցված ճառագայթման ուղղություններ՝ ապահովելով ռադիոազդանշանների տարածման տարածական կառավարում և տարբեր ուղղություններով գտնվող բաժանորդների սպասարկում։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում դիտարկվում են անտենային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ճառագայթման ուղղվածության դիագրամների ձևավորման մեթոդները, անտենային տարրերի փոխազդեցությունը և էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման ֆիզիկական օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն փուլավորված անտենային ցանցերի, ճառագայթների ձևավորման և կառավարման ալգորիթմների, ազդանշանների մշակման մեթոդների և համակարգի էներգետիկ արդյունավետության հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է բազմաճառագայթային համակարգերի կիրառումը ռադիոկապի այնպիսի միջավայրերում, որտեղ անհրաժեշտ է ապահովել միաժամանակյա հաղորդակցություն տարբեր ուղղություններով, նվազեցնել փոխադարձ խանգարումները և բարձրացնել հաղորդվող տեղեկատվության հուսալիությունը։ Քննարկվող տեխնիկական հիմնախնդիրները վերաբերում են նաև անտենային համակարգերի հաճախականային բնութագրերին, ուժեղացման գործակիցներին, ուղղվածության ճշգրտությանը, ճառագայթների փոխադարձ ազդեցությանը և կապի ալիքների կայունությանը։ Բազմաճառագայթային տեխնոլոգիաների օգտագործումը կարևոր նշանակություն ունի բջջային կապի, արբանյակային հաղորդակցության, ռադիոռելեային համակարգերի, անլար տվյալների փոխանցման ցանցերի և հատուկ նշանակության հեռահաղորդակցական համալիրների զարգացման համար։ Աշխատության գիտատեխնիկական նշանակությունը պայմանավորված է ռադիոհաղորդակցության համակարգերի թողունակության մեծացման, տարածական ծածկույթի բարելավման և կապի ենթակառուցվածքների արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններով։ Տեսական և կիրառական տեսանկյուններից կարևոր են անտենային համակարգերի մաթեմատիկական մոդելավորման, էլեկտրադինամիկական հաշվարկների, կառուցվածքային օպտիմալացման և փորձարարական հետազոտությունների մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու տարբեր տեխնիկական լուծումների առավելություններն ու սահմանափակումները։ Թեման առնչվում է նաև թվային ազդանշանների մշակման, ռադիոհաճախականային սարքավորումների նախագծման, էլեկտրոնային կառավարման համակարգերի և հեռահաղորդակցական տեխնոլոգիաների զարգացման ժամանակակից ուղղություններին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ռադիոտեխնիկայի, հեռահաղորդակցության, էլեկտրոնիկայի, անտենային համակարգերի նախագծման և էլեկտրամագնիսական դաշտերի տեսության ոլորտներում մասնագիտացող գիտաշխատողների, ինժեներների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։ Այն ներկայացնում է բազմաճառագայթային անտենային համակարգերի ուսումնասիրության տեսական ու գործնական նշանակությունը՝ ընդգծելով դրանց դերը ռադիոկապի տեխնիկական հնարավորությունների ընդլայնման և հաղորդակցության արդյունավետության բարձրացման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է դեպի Արարատ լեռ իրականացված ճանապարհորդությանը՝ ներկայացնելով տարածաշրջանի աշխարհագրական, պատմական, մշակութային և բնագիտական առանձնահատկությունները։ Ճանապարհորդական գրականության այս թեմատիկ շրջանակում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում Արարատ լեռան բնական միջավայրը, լեռնային տեղանքի կառուցվածքը, կլիմայական պայմանները, բուսական ու կենդանական աշխարհը, ինչպես նաև լեռան հետ կապված պատմական ավանդություններն ու կրոնական պատկերացումները։ Արարատը ներկայացվում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական նշանակալի բարձրունք, այլև որպես հայկական պատմական հիշողության, մշակութային ինքնության և հոգևոր ժառանգության կարևոր խորհրդանիշ։ Աշխատության բովանդակային առանցքը կապված է ճանապարհորդության ընթացքում հանդիպող բնական և պատմական տեսարժան վայրերի, բնակավայրերի, տեղական բնակչության կենցաղի ու սովորույթների ուսումնասիրության հետ։ Կարևոր նշանակություն ունեն տարածաշրջանի պատմական անցյալի, տարբեր ժողովուրդների մշակութային փոխազդեցությունների և լեռնային տարածքներում կյանքի առանձնահատկությունների վերաբերյալ դիտարկումները։ Արարատ լեռան ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նաև աշխարհագրական հետազոտությունների պատմությանը, լեռնագնացության զարգացմանը և այն դժվարություններին, որոնց բախվել են տարբեր ժամանակաշրջանների ճանապարհորդներն ու հետազոտողները։ Հրատարակության թեմատիկան առնչվում է Արարատի նկատմամբ եվրոպացի ճանապարհորդների, բնագետների, պատմաբանների և աշխարհագրագետների հետաքրքրությանը, որը հատկապես մեծացել է գիտական արշավախմբերի և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների զարգացման շրջանում։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում լեռան աշխարհագրական դիրքի, շրջակա լեռնաշղթաների, բնական լանդշաֆտների և պատմական բնակավայրերի վերաբերյալ տեղեկությունները, որոնք նպաստում են տարածաշրջանի բնության և պատմության ամբողջական ընկալմանը։ Ճանապարհորդական նկարագրությունների միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել նաև տվյալ ժամանակաշրջանի հաղորդակցության ուղիների, ճանապարհորդության պայմանների, տեղական հասարակությունների և մշակութային միջավայրի մասին։ Աշխատությունն ունի ճանաչողական և պատմամշակութային նշանակություն, քանի որ Արարատ լեռան ուսումնասիրությունը սերտորեն կապված է Հայաստանի պատմական աշխարհագրության, ազգային մշակույթի և տարածաշրջանի գիտական հետազոտությունների պատմության հետ։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, ճանապարհորդական գրականության ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև Հայաստանի բնաշխարհով, պատմական հուշարձաններով և Արարատի խորհրդանշական նշանակությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս Արարատը դիտարկելու պատմական, աշխարհագրական և մշակութային տարբեր տեսանկյուններից՝ ընդգծելով նրա բացառիկ տեղը հայկական և համաշխարհային ճանապարհորդական ու հետազոտական ավանդույթներում։

Աշխատությունը նվիրված է հայ պատմագրության կարևորագույն հուշարձաններից մեկի՝ Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմության» պատմագիտական և աղբյուրագիտական քննությանը։ Հեղինակն անդրադառնում է հայոց հին և վաղմիջնադարյան պատմության ուսումնասիրության հիմնախնդիրներին՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով պատմական տեղեկությունների հավաստիությունը, սկզբնաղբյուրների օգտագործման առանձնահատկությունները և պատմական իրադարձությունների ժամանակագրական ճշգրտությունը։ Ուսումնասիրության առանցքային թեմաներից են Մովսես Խորենացու պատմական շարադրանքի կառուցվածքը, ներկայացված իրադարձությունների և անձանց պատմականությունը, ինչպես նաև պատմիչի հաղորդած տեղեկությունների համադրությունը հայկական, հունական, հռոմեական և այլ հին գրավոր աղբյուրների հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է նաև պատմագրական ավանդույթի ձևավորման, պատմական հիշողության պահպանման և ազգային պատմության վերակառուցման մեթոդաբանական հարցերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Խորենացու ապրած ժամանակաշրջանի, նրա երկի ստեղծման հնարավոր ժամանակագրության և օգտագործված աղբյուրների վերաբերյալ գիտական բանավեճերի ուսումնասիրությունը։ Քննադատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու պատմական շարադրանքում առկա առասպելաբանական, ավանդական և փաստագրական տարրերի փոխհարաբերությունները՝ պարզաբանելով դրանց դերը հայ ժողովրդի վաղ պատմության ներկայացման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայագիտության և պատմական աղբյուրագիտության զարգացման համատեքստում, քանի որ առնչվում է այն հիմնարար հարցերին, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում քննարկվել են հայ և օտարազգի պատմաբանների, բանասերների ու արևելագետների կողմից։ Այն արտացոլում է պատմական սկզբնաղբյուրների քննադատական վերլուծության նշանակությունը և նպաստում պատմագիտական ուսումնասիրություններում համեմատական մեթոդի կիրառման կարևորության ըմբռնմանը։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ Մովսես Խորենացու պատմական ժառանգության ուսումնասիրությունը սերտորեն կապված է հայ ժողովրդի ծագման, պետականության ձևավորման, հին հայկական թագավորությունների պատմության և մշակութային ինքնության վերաբերյալ հարցերի հետ։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմության, հին և միջնադարյան պատմագրության, աղբյուրագիտության, բանասիրության և պատմական քննադատության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Այն օգտակար է նաև հայագիտական մտքի զարգացման պատմությունն ուսումնասիրելու համար՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալու պատմական սկզբնաղբյուրների արժևորման, մեկնաբանման և գիտական քննության սկզբունքները։ Աշխատությունը դիտարկվում է որպես հայ պատմագրական ժառանգության գիտական ուսումնասիրությանը վերաբերող գրականություն, որն օգնում է բացահայտելու պատմական փաստերի, գրավոր ավանդույթների և հետագա պատմագիտական մեկնաբանությունների փոխկապակցվածությունը։

Տեղեկատու հրատարակությունը նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության տարածքում գործող առողջարաններին, հանգստյան տներին և առողջարարական ու վերականգնողական հանգստի կազմակերպման հնարավորություններին։ Այն ներկայացնում է Հայաստանի բնական և կլիմայական պայմանների առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով լեռնային մաքուր օդի, հանքային ջրերի, բուժիչ ցեխերի, անտառային գոտիների և բնական այլ գործոնների նշանակությունը առողջության պահպանման, հիվանդությունների կանխարգելման և վերականգնողական բուժման գործընթացներում։ Հրատարակությունը նախատեսված է որպես գործնական տեղեկատվության աղբյուր այն անձանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի առողջարանային հնարավորություններով, հանգստի կազմակերպմամբ և բուժական զբոսաշրջությամբ։ Նման տեղեկատուներում սովորաբար ներկայացվում են առողջարանների և հանգստյան հաստատությունների աշխարհագրական տեղակայումը, բնական միջավայրի առանձնահատկությունները, բուժական մասնագիտացումը, կենցաղային պայմանները, մատուցվող ծառայությունները և այցելությունների կազմակերպման վերաբերյալ անհրաժեշտ տեղեկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի Հայաստանի հայտնի առողջարանային բնակավայրերը, այդ թվում՝ Ջերմուկը, Արզնին, Դիլիջանը, Հանքավանը և այլ վայրեր, որոնք խորհրդային շրջանում կարևոր դեր են ունեցել բնակչության առողջարարական հանգստի և առողջարանային բուժման համակարգում։ Հրատարակության թեմատիկան առնչվում է նաև խորհրդային առողջապահական քաղաքականությանը, աշխատավորների հանգստի կազմակերպման պետական համակարգին և սոցիալական ապահովության շրջանակներում առողջարանային ծառայությունների զարգացմանը։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու, թե ինչպես էին օգտագործվում Հայաստանի բնական բուժիչ պաշարները, ինչ նշանակություն ունեին առողջարանային հաստատությունները հանրապետության տնտեսական և հասարակական կյանքում, և ինչպես էր կազմակերպվում հանգստի ու բուժման ենթակառուցվածքների գործունեությունը։ Տեղեկատուն պատմական և ճանաչողական արժեք ունի նաև ժամանակակից ընթերցողի համար, քանի որ արտացոլում է խորհրդային ժամանակաշրջանի առողջարանային մշակույթի, զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների և հանգստի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել Հայաստանի զբոսաշրջության պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների, աշխարհագրագետների, առողջարանային գործի մասնագետների, պատմաբանների, ինչպես նաև հանրապետության բնական բուժիչ ռեսուրսներով և խորհրդային շրջանի սոցիալ-մշակութային կյանքով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես Հայաստանի առողջարանային և հանգստի հաստատությունների պատմական զարգացման ուսումնասիրության օժանդակ աղբյուր, որը նպաստում է երկրի առողջարարական զբոսաշրջության ավանդույթների և բնական ռեսուրսների օգտագործման պատմության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է բիզնես գործընթացների օպտիմալացման տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգի կազմակերպման և կառավարման առանձնահատկությունների օրինակով։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության բարձրացման ժամանակակից մոտեցումները, գործընթացային կառավարման սկզբունքները, կառավարչական որոշումների ընդունման մեխանիզմները և կրթական հաստատությունների գործունեության կատարելագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բիզնես գործընթացների հասկացությանը, դրանց դասակարգմանը, կառուցվածքային բաղադրիչներին, փոխկապակցվածությանը և կազմակերպության ռազմավարական նպատակների իրականացման գործում ունեցած նշանակությանը։ Ուսումնասիրվում են կրթական համակարգում իրականացվող հիմնական, օժանդակ և կառավարչական գործընթացները, մասնավորապես՝ ուսումնական գործունեության պլանավորումը, ընդունելության կազմակերպումը, կրթական ծրագրերի մշակումը, դասացուցակների կազմումը, ուսանողների և սովորողների առաջադիմության հաշվառումը, մարդկային ռեսուրսների կառավարումը, ֆինանսական պլանավորումը և տեղեկատվական հոսքերի կազմակերպումը։ Քննության են առնվում կրթական հաստատությունների կառավարման առանձնահատկությունները, կազմակերպական կառուցվածքի ազդեցությունը աշխատանքային գործընթացների արդյունավետության վրա, ինչպես նաև վարչական և ուսումնական ստորաբաժանումների միջև փոխգործակցության կատարելագործման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բիզնես գործընթացների վերլուծության և մոդելավորման մեթոդների ուսումնասիրությունը, դրանց կիրառումը կրթական կազմակերպությունների գործունեության նկարագրման, գնահատման և վերակազմակերպման նպատակով։ Դիտարկվում են գործընթացների գրաֆիկական ներկայացման, գործառույթների հաջորդականության սահմանման, պատասխանատվության բաշխման, ռեսուրսների օգտագործման և աշխատանքային գործողությունների ժամանակային ու ծախսային բնութագրերի գնահատման մոտեցումները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գործընթացների իրականացման ընթացքում առաջացող կրկնվող գործողությունների, տեղեկատվական անհամապատասխանությունների, վարչարարական բարդությունների և կազմակերպական խոչընդոտների բացահայտմանը։ Կարևորվում են օպտիմալացման չափանիշների ընտրությունը, արդյունավետության գնահատման ցուցանիշների սահմանումը, ծախսերի նվազեցման, ժամանակի խնայողության և ծառայությունների որակի բարելավման հնարավորությունների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում մաթեմատիկական մոդելավորման, օպտիմալացման ալգորիթմների, համակարգային վերլուծության և որոշումների աջակցման մեթոդների կիրառմանը՝ կրթական համակարգի կառավարչական խնդիրների լուծման համատեքստում։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային կառավարման համակարգերի ներդրման հնարավորությունները, կրթական հաստատությունների տեղեկատվական ենթակառուցվածքների զարգացումը, տվյալների հավաքագրման և մշակման ավտոմատացումը, ինչպես նաև էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառության կազմակերպումը։ Ուսումնասիրվում են կրթության կառավարման տեղեկատվական համակարգերի, ուսուցման կառավարման հարթակների, տվյալների շտեմարանների և վերլուծական գործիքների կիրառման հնարավորությունները՝ գործընթացների թափանցիկության, վերահսկելիության և արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Քննարկվում են նաև կրթական կազմակերպություններում փոփոխությունների կառավարման հիմնախնդիրները, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման կազմակերպական պայմանները, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության նշանակությունը և կառավարչական նոր մոտեցումների նկատմամբ հարմարվողականության ապահովումը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում կրթական ծառայությունների մատուցման գործընթացների որակի գնահատման, սովորողների և դասավանդողների կարիքների հաշվառման, վարչական ծառայությունների մատչելիության բարձրացման և կրթական հաստատությունների գործունեության շարունակական կատարելագործման հարցերը։ Հետազոտության շրջանակներում կարող են դիտարկվել գործընթացների օպտիմալացման տարբեր ռազմավարություններ, դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև կրթական համակարգի առանձնահատկություններին համապատասխան մեթոդների ընտրության սկզբունքները։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ կրթական կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության գնահատումը չի կարող սահմանափակվել միայն տնտեսական ցուցանիշներով, այլ պետք է հաշվի առնի նաև կրթության որակը, ուսուցման արդյունքները, ծառայությունների հասանելիությունը և հասարակական նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել կրթական հաստատությունների կառավարման գործընթացների համակարգմանը, կազմակերպական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, վարչարարական գործողությունների պարզեցմանը, թվային կառավարման գործիքների զարգացմանը և կառավարչական որոշումների գիտական հիմնավորվածության բարձրացմանը։ Հետազոտությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել կառավարման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների, կրթության կազմակերպիչների, կրթական հաստատությունների ղեկավարների, բիզնես վերլուծաբանների, համակարգային վերլուծության և օպտիմալացման մեթոդների հետազոտողների, ծրագրավորողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և տնտեսագիտական, տեխնիկական ու մանկավարժական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Պատմաիրավագիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի առաջին հանրապետության գոյության տարիներին՝ 1918–1920 թվականներին, դատական համակարգի ձևավորման, կազմակերպման և գործունեության պատմական ու իրավական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում անկախ հայկական պետականության վերականգնման պայմաններում դատական իշխանության հաստատման նախադրյալները, արդարադատության իրականացման կազմակերպական և իրավական հիմքերը, ինչպես նաև պետական կառավարման համակարգում դատական մարմինների տեղն ու նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի առաջին հանրապետության պետականաշինության գործընթացին, իրավական համակարգի ձևավորման դժվարություններին, նախկին վարչաիրավական կառուցակարգերի վերափոխմանը և նորաստեղծ պետության պայմաններում դատական հաստատությունների գործունեության ապահովման հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են դատական իշխանության կազմակերպման սկզբունքները, դատարանների իրավասությունների սահմանման, դատական գործերի քննության և արդարադատության իրականացման ընթացակարգերի իրավական կարգավորման հարցերը։ Քննության են առնվում Հայաստանի առաջին հանրապետության օրենսդրական գործունեության առանձնահատկությունները, նախկինում գործող իրավական նորմերի կիրառման և փոփոխման հնարավորությունները, ինչպես նաև ազգային պետականության պահանջներին համապատասխան դատաիրավական համակարգի ձևավորման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դատական մարմինների կառուցվածքի, իրավասությունների և փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով տվյալ ժամանակաշրջանի պետական կառավարման առանձնահատկությունները և իրավական համակարգի զարգացման պայմանները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դատավորների նշանակման, նրանց մասնագիտական պատրաստվածության, դատական գործունեության կազմակերպման, դատավարական ընթացակարգերի և դատական որոշումների կատարման հետ կապված հիմնախնդիրներին։ Դիտարկվում են քաղաքացիական և քրեական գործերի քննության առանձնահատկությունները, իրավական վեճերի լուծման մեխանիզմները, քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության հնարավորությունները և դատական մարմինների գործունեության արդյունավետության վրա ազդող գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում դատական իշխանության և պետական կառավարման մյուս մարմինների փոխհարաբերություններին, իշխանությունների տարանջատման սկզբունքի պատմական ընկալումներին և արդարադատության անկախության ապահովման իրավական ու կազմակերպական նախադրյալներին։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում Հայաստանի առաջին հանրապետության գործունեության բարդ պատմական պայմանները, մասնավորապես՝ պատերազմական իրավիճակը, տնտեսական դժվարությունները, բնակչության տեղաշարժերը, վարչական կառավարման կազմակերպման խնդիրները և դրանց հնարավոր ազդեցությունը դատական համակարգի գործունեության վրա։ Քննարկվում են իրավական կարգուկանոնի պահպանման, հասարակական հարաբերությունների կարգավորման, սեփականության պաշտպանության և քաղաքացիների իրավական անվտանգության ապահովման հետ կապված մարտահրավերները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում դատական համակարգի ձևավորման ընթացքում իրավական ժառանգականության և նոր պետական ինստիտուտների ստեղծման փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև իրավական ավանդույթների ազդեցությունը անկախ Հայաստանի արդարադատության կազմակերպման վրա։ Ուսումնասիրվում են դատական համակարգի զարգացման օրենսդրական և վարչական նախադրյալները, իրավական բարեփոխումների հնարավոր ուղղությունները և պետական կառույցների գործունեության կազմակերպման պատմական փորձը։ Աշխատության շրջանակներում կարևորվում է պատմական սկզբնաղբյուրների, օրենսդրական ակտերի, կառավարության որոշումների, պաշտոնական փաստաթղթերի, դատական նյութերի և ժամանակաշրջանի մամուլի ուսումնասիրության նշանակությունը՝ դատական համակարգի գործունեության առավել ամբողջական պատկերը վերականգնելու համար։ Առանձին ուշադրության են արժանի Հայաստանի առաջին հանրապետության դատական համակարգի համեմատական ուսումնասիրության հնարավորությունները՝ տարածաշրջանի այլ պետությունների և ժամանակաշրջանի իրավական համակարգերի զարգացման համատեքստում։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել հայկական պետականության իրավական պատմության, արդարադատության կազմակերպման ազգային փորձի և դատական իշխանության ինստիտուցիոնալ զարգացման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Կարևորվում է նաև 1918–1920 թվականների դատաիրավական փորձի ուսումնասիրության նշանակությունը Հայաստանի պետականության պատմական շարունակականության, իրավական մշակույթի ձևավորման և դատական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերի համեմատական գնահատման համար։ Աշխատությունն ունի պատմագիտական, իրավագիտական և աղբյուրագիտական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, պատմաբանների, պետության և իրավունքի պատմության մասնագետների, սահմանադրական և դատական իրավունքի հետազոտողների, պետական կառավարման պատմությունն ուսումնասիրող գիտաշխատողների, արխիվագետների, ասպիրանտների և իրավաբանական ու պատմագիտական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է քաղաքական օտարման երևույթի տեսական, սոցիալ-փիլիսոփայական և քաղաքագիտական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի հասարակության քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական փոխակերպումների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում քաղաքական օտարման էությունը, դրա առաջացման պատմական և հասարակական նախադրյալները, անհատի և քաղաքական իշխանության փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև քաղաքական գործընթացներից քաղաքացիների հեռացման և հանրային կյանքում նրանց մասնակցության սահմանափակման հնարավոր պատճառները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական օտարման հասկացության ձևավորմանը հասարակագիտական մտքի պատմության մեջ, դրա փիլիսոփայական և սոցիոլոգիական մեկնաբանություններին, ինչպես նաև ժամանակակից քաղաքագիտության շրջանակներում մշակված տեսական մոտեցումներին։ Ուսումնասիրվում են քաղաքական օտարման տարբեր դրսևորումները, մասնավորապես՝ քաղաքական անզորության զգացումը, քաղաքական ինստիտուտների նկատմամբ անվստահությունը, քաղաքական գործընթացների իմաստի ընկալման դժվարությունները, հասարակական մեկուսացումը և քաղաքական մասնակցության նկատմամբ հետաքրքրության նվազումը։ Քննության են առնվում անհատի քաղաքական գիտակցության, արժեքային կողմնորոշումների, սոցիալական փորձառության և քաղաքական վարքագծի փոխկապակցվածությունները՝ հասարակական վերափոխումների պայմաններում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի անկախ պետականության ձևավորման և հետխորհրդային հասարակական փոփոխությունների համատեքստում քաղաքական օտարման առաջացման հնարավոր գործոնների ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են քաղաքական համակարգի ինստիտուցիոնալ վերափոխումները, հասարակական հարաբերությունների փոփոխությունները, սոցիալ-տնտեսական անհավասարության ազդեցությունը, քաղաքական ներկայացուցչության հիմնախնդիրները և պետական կառավարման մարմինների նկատմամբ հանրային վստահության ձևավորման պայմանները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքական սոցիալականացման գործընթացներին, ընտանիքի, կրթական հաստատությունների, զանգվածային լրատվության միջոցների և հասարակական կազմակերպությունների դերին քաղաքացիների քաղաքական պատկերացումների ու մասնակցության ձևավորման գործում։ Քննարկվում են քաղաքական մշակույթի առանձնահատկությունները, ժողովրդավարական արժեքների ընկալումը, քաղաքացիական պատասխանատվության գիտակցումը և քաղաքական իրավունքների իրացման հնարավորությունները։ Կարևորվում է քաղաքական օտարման և քաղաքացիական պասիվության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ քաղաքական գործընթացներից հեռացումը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն անհատական դիրքորոշումներով, այլև սոցիալական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ տարբեր գործոններով։ Անդրադարձ է կատարվում քաղաքական վստահության, իշխանության լեգիտիմության, հասարակական համերաշխության և պետական կառավարման արդյունավետության վերաբերյալ տեսական մոտեցումներին՝ առանց քաղաքական օտարման պատճառները որևէ առանձին գործոնով սահմանափակելու։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակում դիտարկվում են քաղաքական օտարման ուսումնասիրման սոցիոլոգիական մեթոդները, հանրային կարծիքի հետազոտության հնարավորությունները, քաղաքական մասնակցության ցուցանիշները և քաղաքացիների քաղաքական դիրքորոշումների գնահատման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում հասարակության տարբեր սոցիալական, տարիքային և մասնագիտական խմբերում քաղաքական օտարման հնարավոր առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կրթական մակարդակի, սոցիալական կարգավիճակի և հասարակական ներգրավվածության ազդեցությունը քաղաքական վարքագծի վրա։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է քաղաքական օտարման հաղթահարման հնարավոր ուղիների տեսական քննարկումը՝ քաղաքացիական կրթության զարգացման, քաղաքական գործընթացների թափանցիկության բարձրացման, հանրային հաշվետվողականության ամրապնդման և հասարակական մասնակցության ինստիտուցիոնալ հնարավորությունների ընդլայնման համատեքստում։ Քննության են առնվում քաղաքացիների և պետական կառույցների միջև հաղորդակցության բարելավման, հանրային քննարկումների կազմակերպման, տեղական ինքնակառավարման գործընթացներում բնակչության մասնակցության և քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների գործունեության հնարավոր նշանակությունները։ Դիտարկվում են նաև քաղաքական տեղեկատվության հասանելիության, մեդիագրագիտության, քննադատական մտածողության և իրավական գիտակցության զարգացման դերը քաղաքական գործընթացների վերաբերյալ տեղեկացվածության բարձրացման գործում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս քաղաքական օտարումը դիտարկելու որպես բազմագործոն հասարակական երևույթ, որի ուսումնասիրությունը պահանջում է քաղաքական, սոցիոլոգիական, հոգեբանական և մշակութային մոտեցումների համադրում։ Աշխատությունը կարող է նպաստել փոխակերպվող հասարակություններում անհատի և պետության հարաբերությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը, քաղաքական մասնակցության խոչընդոտների բացահայտմանը և հասարակական վստահության ու քաղաքացիական ներգրավվածության զարգացման պայմանների ուսումնասիրմանը։ Այն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, սոցիոլոգների, փիլիսոփաների, պետական կառավարման մասնագետների, քաղաքական մշակույթի և քաղաքացիական հասարակության հետազոտողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և հասարակագիտական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է մակերևութային պլազմոնների սպեկտրային հատկությունների, էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունների ուշացման և ճառագայթային մարման երևույթների տեսական ու ֆիզիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում մետաղական և դիէլեկտրական միջավայրերի սահմանային մակերևույթներում առաջացող կոլեկտիվ էլեկտրոնային տատանումների բնույթը, դրանց փոխազդեցությունը էլեկտրամագնիսական դաշտի հետ, ինչպես նաև պլազմոնային գրգռումների հաճախականային և դիսպերսիոն բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևութային պլազմոնների առաջացման ֆիզիկական մեխանիզմներին, էլեկտրոնային գազի կոլեկտիվ շարժման առանձնահատկություններին, մակերևույթի երկրաչափական կառուցվածքի ազդեցությանը և էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման պայմաններին։ Ուսումնասիրվում են պլազմոնային համակարգերում ուշացման երևույթները, որոնք կապված են էլեկտրամագնիսական փոխազդեցության տարածման վերջավոր արագության և դաշտի ժամանակային փոփոխությունների հաշվառման անհրաժեշտության հետ։ Քննության են առնվում էլեկտրաստատիկ մոտավորության կիրառելիության սահմանները, էլեկտրադինամիկական նկարագրության առանձնահատկությունները և ուշացման ազդեցությունը մակերևութային պլազմոնների դիսպերսիոն հարաբերությունների, ռեզոնանսային հաճախականությունների և սպեկտրային կառուցվածքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ճառագայթային մարման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ պլազմոնային տատանումների էներգիայի էլեկտրամագնիսական ճառագայթման միջոցով փոխանցման հնարավորությունները և դրանց ազդեցությունը պլազմոնային գրգռումների կյանքի տևողության ու ռեզոնանսային գծերի լայնության վրա։ Դիտարկվում են ճառագայթային և ոչ ճառագայթային կորուստների ֆիզիկական տարբերությունները, դրանց փոխկապակցվածությունը և պլազմոնային համակարգերի օպտիկական արձագանքի ձևավորման մեջ ունեցած նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մետաղների դիէլեկտրական թափանցելիության հաճախականային կախվածությանը, էլեկտրոնների ազատ և կապված շարժման ներդրմանը, ինչպես նաև նյութերի օպտիկական հատկությունների ազդեցությանը մակերևութային պլազմոնների սպեկտրի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում Մաքսվելի հավասարումների հիման վրա պլազմոնային երևույթների նկարագրման հնարավորություններին, սահմանային պայմանների կիրառմանը և էլեկտրամագնիսական դաշտի տարածական բաշխման առանձնահատկությունների վերլուծությանը։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակում կարող են դիտարկվել հարթ մակերևույթների, բարակ մետաղական թաղանթների և սահմանափակ չափեր ունեցող կառուցվածքների պլազմոնային հատկությունները՝ հաշվի առնելով երկրաչափական չափերի, նյութական պարամետրերի և շրջապատող միջավայրի ազդեցությունը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ պլազմոնային համակարգերի չափերի և էլեկտրամագնիսական ճառագայթման ալիքի երկարության հարաբերակցությունը կարող է էական նշանակություն ունենալ ուշացման երևույթների և ճառագայթային կորուստների դրսևորման համար։ Ուսումնասիրվում են պլազմոնային ռեզոնանսների հաճախականային տեղաշարժերի, սպեկտրային գծերի լայնացման, տատանումների մարման և դաշտի տեղայնացման միջև հնարավոր կապերը։ Քննարկվում են նաև մակերևութային պլազմոնների գրգռման և գրանցման ֆիզիկական սկզբունքները, օպտիկական չափումների նշանակությունը և տեսական հաշվարկների ու փորձարարական տվյալների համադրման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում պլազմոնային գրգռումների և լույսի փոխազդեցության ուժգնության, էներգիայի փոխանցման արդյունավետության և ռեզոնանսային երևույթների կառավարման հիմնախնդիրները։ Աշխատության շրջանակներում կարևորվում են դասական էլեկտրադինամիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, օպտիկայի և նանոֆիզիկայի տեսական մոտեցումների համադրումը, ինչպես նաև պլազմոնային համակարգերի սպեկտրային բնութագրերի մաթեմատիկական մոդելավորման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել մակերևութային պլազմոնների ֆիզիկական հատկությունների առավել խոր ըմբռնմանը, էլեկտրամագնիսական դաշտի և նյութի փոխազդեցության օրինաչափությունների բացահայտմանը և պլազմոնային ռեզոնանսների կառավարման տեսական հիմքերի զարգացմանը։ Ստացված գիտելիքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ նանոօպտիկայի, պլազմոնիկայի, օպտիկական սենսորների, ֆոտոնային կառուցվածքների, մակերևութային սպեկտրոսկոպիայի և լույսի տեղայնացման վրա հիմնված տեխնոլոգիաների հետագա զարգացման համար։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել տեսական ֆիզիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, օպտիկայի, նանոֆիզիկայի և նյութագիտության մասնագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ֆիզիկամաթեմատիկական ու տեխնիկական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության ձևավորման, գործունեության և զարգացման տնտեսական, կազմակերպական, ֆինանսական ու ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում փոքր և միջին ձեռնարկությունների դերը ազգային տնտեսության զարգացման, զբաղվածության ապահովման, մրցակցային միջավայրի ձևավորման, արտադրության բազմազանեցման և տնտեսական ակտիվության խթանման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տնտեսական համակարգում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության տեղին, դրա զարգացման պատմական և սոցիալ-տնտեսական նախադրյալներին, շուկայական հարաբերությունների ձևավորման առանձնահատկություններին և ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունավետ կազմակերպման պայմաններին։ Ուսումնասիրվում են փոքր և միջին ձեռնարկությունների դասակարգման չափանիշները, դրանց կազմակերպաիրավական ձևերը, տնտեսական գործունեության հիմնական ուղղությունները, ինչպես նաև տարբեր ոլորտներում ձեռնարկատիրական նախաձեռնությունների իրականացման հնարավորությունները։ Քննության են առնվում ձեռնարկատիրության զարգացման վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, մասնավորապես՝ ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը, հարկային և վարչարարական միջավայրը, շուկայական մրցակցությունը, ենթակառուցվածքների զարգացվածությունը, մարդկային կապիտալի որակը և նորարարական գործունեության հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ բանկային վարկավորման պայմանները, ներդրումային միջոցների ներգրավումը, վարկային ռիսկերի գնահատումը, ֆինանսական երաշխիքների կիրառումը և ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության ապահովումը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում պետական աջակցության ծրագրերի, արտոնյալ ֆինանսավորման մեխանիզմների, հարկային խթանների, խորհրդատվական ծառայությունների և ձեռնարկատիրության զարգացմանն ուղղված ինստիտուցիոնալ միջոցառումների արդյունավետության գնահատման հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում փոքր և միջին ձեռնարկությունների կառավարման առանձնահատկություններին, ռազմավարական պլանավորման, մարքեթինգային գործունեության, արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և մրցակցային առավելությունների ձևավորման մեխանիզմներին։ Դիտարկվում են ձեռնարկատիրական ռիսկերի կառավարման, գործարար միջավայրի փոփոխություններին հարմարվելու, նոր շուկաներ մուտք գործելու և արտադրանքի ու ծառայությունների որակի բարձրացման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մարզերում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնախնդիրներին, տարածքային տնտեսական անհամաչափությունների հաղթահարմանը, տեղական ռեսուրսների օգտագործմանը և համայնքային տնտեսական ակտիվության խթանմանը։ Կարևորվում են գյուղական բնակավայրերում ձեռնարկատիրական նախաձեռնությունների զարգացումը, գյուղատնտեսական արտադրության և վերամշակման ոլորտներում փոքր բիզնեսի հնարավորությունները, ինչպես նաև զբոսաշրջության, առևտրի, ծառայությունների և արդյունաբերության տարբեր ճյուղերում ձեռնարկատիրական գործունեության ընդլայնման նախադրյալները։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակում ուսումնասիրվում են փոքր և միջին ձեռնարկությունների նորարարական ներուժը, տեխնոլոգիական արդիականացման հնարավորությունները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը, արտադրական գործընթացների թվայնացումը և գիտելիքահենք տնտեսության զարգացման հետ դրանց փոխկապակցվածությունը։ Քննարկվում են նաև ձեռնարկատիրական կրթության, մասնագիտական պատրաստվածության, գործարար հմտությունների զարգացման և ձեռնարկատիրական մշակույթի ձևավորման հիմնախնդիրները։ Աշխատության շրջանակներում կարևոր տեղ է հատկացվում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության պետական կարգավորման իրավական և տնտեսական հիմքերին, գործարար գործունեության իրականացման վարչական ընթացակարգերին, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցությանը, ինչպես նաև ձեռնարկատիրական նախաձեռնությունների խթանման քաղաքականության կատարելագործման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են միջազգային փորձի կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում, փոքր բիզնեսի աջակցության տարբեր մոդելները, ձեռնարկատիրական ենթակառուցվածքների զարգացման մոտեցումները և տնտեսական քաղաքականության համապատասխան գործիքների ընտրության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի փոքր և միջին ձեռնարկությունների գործունեության տնտեսական արդյունավետության գնահատման ցուցանիշները, դրանց ներդրումը համախառն ներքին արդյունքի ձևավորման, աշխատատեղերի ստեղծման, հարկային եկամուտների ապահովման և արտահանման ներուժի զարգացման գործընթացներում։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացմանը խոչընդոտող գործոնների բացահայտմանը, պետական աջակցության և ֆինանսավորման մեխանիզմների կատարելագործմանը, գործարար միջավայրի բարելավմանը և ձեռնարկությունների մրցունակության բարձրացմանն ուղղված գիտականորեն հիմնավորված առաջարկությունների մշակմանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ձեռնարկատերերի, պետական կառավարման մասնագետների, բիզնեսի զարգացման խորհրդատուների, ֆինանսական կազմակերպությունների աշխատակիցների, տնտեսական քաղաքականության հետազոտողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և տնտեսագիտական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում անգլերենի ուսուցիչների լեզվամշակութային իրազեկության ձևավորման և զարգացման տեսական, մեթոդաբանական ու գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում օտար լեզուների ուսուցման ժամանակակից մոտեցումները, լեզվի և մշակույթի փոխկապակցվածությունը, ուսուցչի մասնագիտական կարողունակությունների կառուցվածքը և միջմշակութային հաղորդակցության արդյունավետ կազմակերպման համար անհրաժեշտ գիտելիքների, հմտությունների ու արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվամշակութային իրազեկության բովանդակությանը, դրա ճանաչողական, հաղորդակցական, սոցիոմշակութային և մանկավարժական բաղադրիչներին, ինչպես նաև դրանց դերին անգլերենի ուսուցման որակի բարձրացման գործընթացում։ Ուսումնասիրվում են անգլերենի ուսուցչի՝ լեզվակիր հանրույթների մշակութային առանձնահատկությունները ճանաչելու, լեզվական միավորների մշակութային նշանակությունները մեկնաբանելու, հաղորդակցական վարքագծի տարբերությունները բացահայտելու և սովորողների միջմշակութային կարողունակությունները զարգացնելու մասնագիտական հնարավորությունները։ Քննության են առնվում լեզվամշակութաբանության, միջմշակութային հաղորդակցության տեսության, հաղորդակցական լեզվուսուցման և մանկավարժական կարողունակությունների զարգացման հիմնական սկզբունքները՝ Հայաստանի կրթական միջավայրում դրանց կիրառման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է անգլերենի ուսուցիչների նախնական մասնագիտական պատրաստության և շարունակական վերապատրաստման համակարգերում լեզվամշակութային բաղադրիչի դերի ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են բարձրագույն մանկավարժական կրթության ծրագրերի բովանդակությունը, ուսուցիչների մասնագիտական զարգացման կազմակերպման մոտեցումները, դասավանդման մեթոդների կատարելագործման հնարավորությունները և լեզվամշակութային գիտելիքների գործնական կիրառման պայմանները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անգլերենի ուսուցման ընթացքում մշակութային կարծրատիպերի հաղթահարմանը, տարբեր մշակույթների նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքի ձևավորմանը, մշակութային բազմազանության ընկալմանը և սովորողների քննադատական մտածողության զարգացմանը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ օտար լեզվի արդյունավետ ուսուցումը չի սահմանափակվում բառապաշարի և քերականական կանոնների յուրացմամբ, այլ ենթադրում է նաև լեզվական արտահայտությունների սոցիալական ու մշակութային համատեքստերի ըմբռնում, հաղորդակցական նորմերի ճանաչում և տարբեր իրավիճակներում համապատասխան լեզվական վարքագծի ընտրություն։ Անդրադարձ է կատարվում անգլախոս երկրների մշակութային բազմազանությանը, հաղորդակցական ավանդույթներին, քաղաքավարության լեզվական միջոցներին, ազգային և տարածաշրջանային լեզվամշակութային առանձնահատկություններին, ինչպես նաև դրանց ներկայացման մանկավարժական եղանակներին։ Ուսումնասիրվում են անգլերենի դասագրքերում և ուսումնամեթոդական նյութերում մշակութային տեղեկատվության ընդգրկման սկզբունքները, բնագիր տեքստերի, տեսալսողական նյութերի, թվային կրթական ռեսուրսների և հաղորդակցական առաջադրանքների օգտագործման հնարավորությունները։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակում քննարկվում են նախագծային ուսուցման, իրավիճակային վարժությունների, դերային առաջադրանքների, համեմատական մշակութային վերլուծության և համագործակցային ուսուցման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ ուսուցիչների և սովորողների լեզվամշակութային իրազեկության զարգացման նպատակով։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում հայկական և անգլախոս մշակույթների համեմատական ուսումնասիրության մանկավարժական հնարավորությունները, մշակութային ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտումը և մայրենի մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների օգտագործումը օտար լեզվի ուսուցման գործընթացում։ Քննության են առնվում նաև ուսուցիչների լեզվամշակութային պատրաստվածության գնահատման չափանիշները, մասնագիտական ինքնագնահատման մեխանիզմները, կրթական կարիքների բացահայտման եղանակները և վերապատրաստման արդյունավետության որոշման հնարավոր մոտեցումները։ Կարևորվում են Հայաստանի Հանրապետության հանրակրթական համակարգի առանձնահատկությունները, օտար լեզուների ուսուցման կրթական նպատակները, ուսուցիչների մասնագիտական զարգացման պահանջները և միջազգային կրթական փորձի տեղայնացման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել անգլերենի ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության կատարելագործմանը, լեզվամշակութային իրազեկության զարգացմանն ուղղված ուսումնամեթոդական մոտեցումների մշակմանը, դասավանդման գործընթացում մշակութային բաղադրիչի արդյունավետ ներառմանը և սովորողների միջմշակութային հաղորդակցական կարողունակությունների ձևավորմանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել անգլերենի ուսուցիչների, օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի մասնագետների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, ուսուցիչների վերապատրաստման ծրագրեր մշակողների, լեզվամշակութաբանների, միջմշակութային հաղորդակցության հետազոտողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և մանկավարժական ու բանասիրական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։