Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է դիետիկ կաթնաշոռի արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել պատրաստի արտադրանքի սննդային և կենսաբանական արժեքը, բարելավել որակական ցուցանիշները և կատարելագործել արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կաթի վերամշակման այն փուլերն են, որոնց միջոցով ստացվում է ցածր յուղայնությամբ կամ հատուկ սննդակարգային պահանջներին համապատասխան կաթնաշոռ՝ պահպանելով դրա բարձր սննդային արժեքը և սպառողական հատկությունները։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կաթի նախապատրաստման, պաստերիզացման, թթվեցման, մակարդման, շիճուկի առանձնացման, զանգվածի մշակման և պատրաստի արտադրանքի փաթեթավորման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրությանը, քանի որ ջերմաստիճանը, թթվայնությունը, մակարդման տևողությունը և խոնավության հեռացման աստիճանը կարող են էապես ազդել կաթնաշոռի կառուցվածքի, համի, հոտի, խտության և պահպանման կայունության վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև կաթնաշոռի սննդային կազմի ուսումնասիրությունը՝ սպիտակուցների, ճարպերի, ածխաջրերի, հանքային նյութերի և այլ արժեքավոր բաղադրիչների հարաբերակցության գնահատմամբ։ Դիետիկ արտադրանքի դեպքում հատկապես կարևորվում է բարձրարժեք կաթնային սպիտակուցի պահպանումը՝ միաժամանակ վերահսկելով էներգետիկ արժեքը և ճարպի պարունակությունը։ Տեխնոլոգիայի կատարելագործումը կարող է ներառել կաթնաթթվային մանրէների ընտրության և օգտագործման օպտիմալացում, մակարդման գործընթացի կատարելագործում, արտադրանքի խոնավության կարգավորում և տեխնոլոգիական կորուստների նվազեցում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել նաև արտադրանքի մանրէաբանական անվտանգությունը, պահպանման ժամկետը և ֆիզիկաքիմիական ու օրգանոլեպտիկ հատկությունները՝ պարզելու համար մշակված տեխնոլոգիական լուծումների արդյունավետությունը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է առողջ և հավասարակշռված սննդակարգի համար նախատեսված կաթնամթերքի արտադրության կատարելագործման հնարավորությամբ։ Բարձրորակ դիետիկ կաթնաշոռը կարող է կիրառվել տարբեր տարիքային խմբերի սննդակարգում և հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է վերահսկել սննդի ճարպայնությունը՝ պահպանելով սպիտակուցային արժեքը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել կաթնամթերքի արտադրական ձեռնարկություններում տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման, արտադրանքի որակի կայունացման և նոր կամ կատարելագործված սննդային արտադրատեսակների ստեղծման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել սննդի տեխնոլոգներին, կաթի վերամշակման մասնագետներին, սննդաբաններին, մանրէաբաններին, սննդարդյունաբերության հետազոտողներին, արտադրության մասնագետներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հյուսիսային Հայաստանի հիմնական բուսական էկոհամակարգերի կենսա-էկոլոգիական գնահատմանը՝ դրանց տեսակային կազմի, կառուցվածքի, կենսաբանական առանձնահատկությունների և շրջակա միջավայրի պայմանների հետ փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում Հյուսիսային Հայաստանի տարբեր բնական տարածքների բուսական համայնքներն են, որոնք ձևավորվում են բազմազան ռելիեֆային, կլիմայական, հողային և ջրային պայմանների ազդեցության ներքո։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել անտառային, մարգագետնային, տափաստանային, թփուտային և այլ բուսական համակեցություններ՝ առանձնացնելով դրանց բնորոշ տեսակները և էկոլոգիական առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է բուսական ծածկույթի տեսակային բազմազանության գնահատումը, որի միջոցով հնարավոր է պարզել տարբեր էկոհամակարգերի կենսաբանական հարստությունը, գերակշռող տեսակները, հազվագյուտ և պահպանության կարիք ունեցող բույսերի առկայությունը, ինչպես նաև համայնքների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել բույսերի կենսաձևերը, էկոլոգիական խմբերը, տարածական բաշխվածությունը, ֆիտոցենոտիկ հարաբերությունները և միջավայրի պայմանների նկատմամբ հարմարվողական առանձնահատկությունները։ Բուսական էկոհամակարգերի վիճակի գնահատման կարևոր բաղադրիչ է նաև դրանց վրա մարդածին ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Գյուղատնտեսական գործունեությունը, անտառահատումները, հողօգտագործման փոփոխությունները, արածեցումը, բնակավայրերի ընդլայնումը և այլ գործոններ կարող են փոփոխել բնական բուսական համայնքների կազմն ու կառուցվածքը, նվազեցնել տեսակային բազմազանությունը կամ նպաստել ինվազիվ տեսակների տարածմանը։ Աշխատությունը կարող է գնահատել նման ազդեցությունների աստիճանը և բացահայտել էկոհամակարգերի կայունության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Կենսա-էկոլոգիական գնահատման արդյունքները հնարավորություն են տալիս առանձնացնել առավել արժեքավոր կամ խոցելի բուսական համակեցությունները, որոշել դրանց պահպանության առաջնահերթությունները և առաջարկել բնական ռեսուրսների արդյունավետ ու կայուն օգտագործման մոտեցումներ։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ նաև կենսաբազմազանության պահպանության, բնության հատուկ պահպանվող տարածքների կառավարման, էկոլոգիական մոնիթորինգի և խախտված էկոհամակարգերի վերականգնման ծրագրերի մշակման համար։ Հյուսիսային Հայաստանի բուսական աշխարհը հատկապես հետաքրքիր է բնական պայմանների բազմազանության պատճառով, ինչի շնորհիվ համեմատաբար սահմանափակ տարածքում ձևավորվում են տարբեր էկոլոգիական պայմաններին հարմարեցված բուսական համայնքներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բուսաբաններին, էկոլոգներին, կենսաբաններին, բնապահպաններին, կենսաբազմազանության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, անտառագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Ստեփանոս Օրբելյանի պատմագիտական երկի լեզվական և ոճական համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել միջնադարյան հայ պատմագրության կարևորագույն հուշարձաններից մեկի լեզվի կառուցվածքային, բառապաշարային, շարահյուսական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական միջոցներն են, որոնց օգնությամբ հեղինակը ներկայացնում է Սյունիքի պատմությունը, աշխարհագրությունը, իշխանական տոհմերի գործունեությունը, եկեղեցական կյանքը, քաղաքական իրադարձություններն ու հասարակական հարաբերությունները։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել երկի բառապաշարի շերտերը՝ գրաբարյան ավանդական ձևերից մինչև տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ նորաբանություններ, բարբառային կամ խոսակցական տարրեր, օտարալեզու փոխառություններ և հատուկ անուններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քերականական ու շարահյուսական կառուցվածքներին, նախադասությունների տեսակներին, բարդ շարահյուսական կապերին, բայական ձևերի գործածությանը և ժամանակային ու պատճառահետևանքային հարաբերությունների լեզվական արտահայտությանը։ Լեզվական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացում կազմելու միջին հայերենի ձևավորման և զարգացման գործընթացների մասին, քանի որ երկը ստեղծվել է այնպիսի ժամանակաշրջանում, երբ գրական հայերենում դասական գրաբարյան ավանդույթը շարունակում էր գոյակցել լեզվական նոր զարգացումների հետ։ Ոճական տեսանկյունից կարևոր է պատմողական, նկարագրական, բանավիճական, քարոզչական և հռետորական տարրերի փոխհարաբերությունը։ Հեղինակը պատմական փաստերի ներկայացումը հաճախ համադրում է գնահատողական դատողությունների, բարոյախոսական մեկնաբանությունների, հուզական արտահայտությունների և հռետորական հնարքների հետ, ինչի շնորհիվ պատմագիտական շարադրանքը ձեռք է բերում նաև գրական-գեղարվեստական բնույթ։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև մեջբերումների, պատմական վկայությունների, բանավոր ավանդությունների և եկեղեցական գրականության ազդեցությունը շարադրանքի լեզվի ու ոճի վրա։ Կարևոր է նաև երկի հեղինակային խոսքի և տարբեր աղբյուրներից փոխանցված նյութի փոխհարաբերության բացահայտումը, քանի որ այդ հանգամանքը կարող է օգնել տարբերակելու հեղինակի անհատական ոճական հատկանիշները և ավանդական պատմագրական ձևերը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ոչ միայն տվյալ երկի լեզվի ու ոճի ավելի խոր ընկալմանը, այլև միջնադարյան հայ պատմագրության լեզվական զարգացման, գրական ոճերի ձևավորման և Սյունիքի մշակութային պատմության ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, լեզվաբաններին, գրականագետներին, միջնադարագետներին, պատմաբաններին, բանասերներին, ձեռագրագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և հայ միջնադարյան գրականության ու պատմագրության պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Հրատարակությունը մեթոդական և հրահանգչական բնույթի նյութ է, որը նվիրված է շրջանային գրադարանի աշխատանքի պլանավորման, կազմակերպման և կատարված գործունեության հաշվետվության կազմման սկզբունքներին։ Այն նախատեսված է գրադարանային աշխատողների համար և նպատակ ունի համակարգել գրադարանի առօրյա ու հեռանկարային գործունեության կազմակերպման գործընթացը՝ հստակեցնելով աշխատանքի հիմնական ուղղությունները, առաջադրանքները, դրանց իրականացման ժամկետները և արդյունքների գնահատման ձևերը։ Նյութում կարևոր տեղ է հատկացվում գրադարանի աշխատանքային պլանի կազմմանը, որի միջոցով հնարավոր է նախապես սահմանել ընթերցողների սպասարկման, գրականության համալրման և մշակման, գրքային ֆոնդերի պահպանության, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի, մշակութային միջոցառումների և մեթոդական գործունեության առաջնահերթությունները։ Պլանավորումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես վարչական փաստաթուղթ կազմելու գործընթաց, այլև որպես գրադարանի գործունեությունը նպատակային և հետևողական կազմակերպելու գործիք։ Աշխատության մեջ կարող են ներկայացվել պլանավորման տարբեր փուլերը՝ նախորդ ժամանակաշրջանի գործունեության արդյունքների վերլուծություն, առկա խնդիրների բացահայտում, նպատակների սահմանում, միջոցառումների և աշխատանքների ընտրություն, դրանց իրականացման ժամկետների ու պատասխանատուների որոշում և ակնկալվող արդյունքների ձևակերպում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հաշվետվությանը, որի միջոցով ամփոփվում են պլանավորված աշխատանքների կատարման արդյունքները, արձանագրվում ձեռքբերումներն ու թերությունները և գնահատվում գրադարանի գործունեության արդյունավետությունը։ Հաշվետվական տվյալների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս համեմատել նախատեսված և փաստացի արդյունքները, բացահայտել աշխատանքի կազմակերպման խնդիրները և հաջորդ ժամանակաշրջանի պլանավորման համար ստանալ անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմք։ Հրատարակության մեթոդական բնույթը ենթադրում է, որ գրադարանավարներին տրվում են գործնական ցուցումներ փաստաթղթերի կազմման, ցուցանիշների հաշվառման, աշխատանքի հիմնական ուղղությունների պլանավորման և գործունեության արդյունքների ամփոփման վերաբերյալ։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է շրջանային գրադարանների համար, որոնք իրականացնում են ոչ միայն գրքային ֆոնդերի պահպանման և ընթերցողների սպասարկման, այլև տվյալ համայնքի մշակութային և տեղեկատվական կյանքի կազմակերպման գործառույթներ։ Նյութը կարող է արժեքավոր լինել խորհրդային շրջանի գրադարանային կառավարման և մեթոդական աշխատանքի պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար, քանի որ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանի գործունեության կազմակերպման սկզբունքները, աշխատանքի գնահատման չափանիշները և հաշվետվողականության մշակույթը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, գրադարանային կառավարման մասնագետներին, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցներին, պատմաբաններին և գրադարանագիտության ոլորտում սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական բյուջեի գանձապետական սպասարկման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական ֆինանսների կառավարման այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով ապահովվում են բյուջետային միջոցների հաշվառումը, կենտրոնացումը, բաշխումը, վճարումների իրականացումը, բյուջեի կատարման վերահսկողությունը և համապատասխան հաշվետվողականությունը։ Գանձապետական համակարգի հիմնական գործառույթների շարքում ներառվում են բյուջեների կատարման ապահովումն ու ընթացիկ վերահսկողությունը, եկամուտների հաշվառումը, վճարումների կազմակերպումը, ինչպես նաև պետական դրամական միջոցների և միասնական գանձապետական հաշվի կառավարումը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պետական բյուջեի կատարման գործընթացի կազմակերպական և ֆինանսատնտեսական առանձնահատկությունները, գանձապետական գործառնությունների ընթացակարգերը, ֆինանսական հոսքերի կառավարման արդյունավետությունը և բյուջետային միջոցների օգտագործման նկատմամբ վերահսկողության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք կարող են առաջանալ բյուջետային պարտավորությունների պլանավորման և փաստացի վճարումների կազմակերպման, ֆինանսական տեղեկատվության ժամանակին ստացման, հաշվառման ճշգրտության, միջոցների իրացվելիության կառավարման և տարբեր պետական մարմինների միջև տեղեկատվական փոխգործակցության ընթացքում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միասնական գանձապետական հաշվի արդյունավետ կառավարումը, քանի որ դրա միջոցով հնարավոր է կենտրոնացված կերպով կառավարել պետական ֆինանսական միջոցները և ապահովել նախատեսված վճարումների անխափան իրականացումը։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել նաև գանձապետական սպասարկման գործընթացների թվայնացման և ավտոմատացման հնարավորությունները, էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը, ֆինանսական վերահսկողության ինքնաշխատ մեխանիզմների ներդրումը և պետական ֆինանսների կառավարման տարբեր համակարգերի ինտեգրումը։ ՀՀ-ում վերջին բարեփոխումների շրջանակում կարևորվել է պետական ֆինանսների կառավարման միասնական հարթակի ներդրումը, որը նպատակ ունի բարձրացնել կառավարման արդյունավետությունը, արագացնել գործընթացները և ընդլայնել ավտոմատացված վերահսկողության հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև գանձապետական սպասարկման և բյուջետային պլանավորման փոխկապակցվածությանը՝ ուսումնասիրելով, թե որքանով են ծրագրային բյուջետավորման, միջնաժամկետ ծախսերի ծրագրավորման, բյուջեի կատարման վերահսկողության և գանձապետական համակարգի կատարելագործման գործընթացները նպաստում պետական միջոցների առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ ՀՀ պետական ֆինանսների կառավարման բարեփոխումների շրջանակում գանձապետական համակարգը դիտարկվել է որպես առանձին կարևոր ուղղություն՝ հարկաբյուջետային կարգապահության, ֆինանսական վերահսկողության և հանրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման բարելավման համատեքստում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել գանձապետական սպասարկման ընթացակարգերի պարզեցման, վճարումների արագացման, ֆինանսական վերահսկողության ուժեղացման, տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործման և պետական միջոցների կառավարման արդյունավետության բարձրացման առաջարկությունների մշակման համար։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, պետական կառավարման և հանրային ֆինանսների մասնագետներին, գանձապետական համակարգի աշխատակիցներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է սուլֆոնների և դրանց լուծույթների կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ քվանտաքիմիական հաշվարկների և ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիայի մեթոդների համակցված կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել սուլֆոնային միացությունների մոլեկուլային կառուցվածքի, էլեկտրոնային վիճակի, քիմիական կապերի և միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները ինչպես առանձին մոլեկուլների, այնպես էլ լուծույթների միջավայրում։ Քվանտաքիմիական մեթոդները հնարավորություն են տալիս տեսականորեն հաշվարկել մոլեկուլների երկրաչափական կառուցվածքը, էներգետիկ բնութագրերը, էլեկտրոնային խտության բաշխումը, կապերի պարամետրերը և հնարավոր կայուն կոնֆորմացիաները։ Այս տվյալները կարող են օգտագործվել փորձարարական արդյունքների մեկնաբանման և տարբեր կառուցվածքային մոդելների համեմատության համար։ Ուսումնասիրության մյուս կարևոր ուղղությունը ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիան է, որի միջոցով հնարավոր է գրանցել մոլեկուլների տատանողական սպեկտրները և դրանց հիման վրա նույնականացնել բնորոշ ֆունկցիոնալ խմբերը, քիմիական կապերը և կառուցվածքային փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լուծույթների ուսումնասիրությանը, քանի որ լուծիչի բնույթը կարող է էապես փոխել ուսումնասիրվող նյութի մոլեկուլային վիճակը՝ առաջացնելով սոլվատացում, միջմոլեկուլային փոխազդեցություններ և սպեկտրային գծերի տեղաշարժեր կամ ինտենսիվության փոփոխություններ։ Քվանտաքիմիական հաշվարկների և փորձարարական սպեկտրային տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված կերպով մեկնաբանել այդ փոփոխությունների պատճառները և որոշել լուծույթներում գերակշռող փոխազդեցությունների բնույթը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև կոնցենտրացիայի, լուծիչի հատկությունների և մոլեկուլային կառուցվածքի ազդեցությունները սպեկտրային բնութագրերի վրա։ Ստացված արդյունքները կարևոր են սուլֆոնների կառուցվածք-հատկություն փոխհարաբերությունների բացահայտման, դրանց քիմիական վարքագծի ավելի խորը ըմբռնման և նման միացությունների հետագա կիրառական ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, ֆիզիկական քիմիայի և քվանտային քիմիայի մասնագետներին, սպեկտրոսկոպիստներին, նյութագիտության ոլորտի հետազոտողներին, լաբորատոր մասնագետներին, ասպիրանտներին և համապատասխան բնագիտական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Լև Տոլստոյի «Վоскресение» վեպի հայերեն թարգմանություններին և դրանց քննադատական գնահատմանը՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես է ռուս դասական գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից մեկը փոխանցվել հայ ընթերցողին։ Հետազոտության կենտրոնում թարգմանությունների լեզվական, ոճական, գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև բնագրի և հայերեն տարբերակների միջև առկա համապատասխանություններն ու տարբերությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել վեպի հիմնական թեմաների, կերպարների, հեղինակի խոսքի, երկխոսությունների, նկարագրությունների, հուզական և փիլիսոփայական շերտերի փոխանցման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Տոլստոյի գեղարվեստական լեզվին, որի պարզ թվացող կառուցվածքի ներքո առկա են սոցիալական, բարոյական և հոգեբանական բարդ իմաստներ, և որի լիարժեք փոխանցումը թարգմանչից պահանջում է ոչ միայն լեզվական, այլև մշակութային ու գրական զգայունություն։ Աշխատության մեջ թարգմանությունները կարող են դիտարկվել համեմատական սկզբունքով՝ բացահայտելու բառապաշարի, շարահյուսության, դարձվածքների, ոճական երանգների և իրապաշտական նկարագրությունների փոխանցման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև թարգմանական ընտրությունների քննադատական գնահատմանը՝ պարզելու համար, թե առանձին դեպքերում որքանով է պահպանվել բնագրի իմաստային ճշգրտությունը, հեղինակի անհատական ոճը և ստեղծագործության գեղարվեստական ազդեցությունը։ Վեպի հայերեն ընկալման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև հայ-ռուսական գրական կապերի զարգացումը և ռուս գրականության հայերեն թարգմանությունների դերը հայկական գրական-մշակութային միջավայրում։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է այն հարցի բացահայտումը, թե ինչպես կարող են տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված թարգմանությունները արտացոլել տվյալ ժամանակի լեզվական նորմերը, գրական ճաշակը և թարգմանական սկզբունքները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, թարգմանագետներին, ռուսագետներին, հայագետներին, համեմատական գրականության մասնագետներին, խմբագիրներին, թարգմանիչներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես ռուսական դասական գրականության հայերեն թարգմանության պատմության և հայ-ռուսական գրական փոխազդեցությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պատմական և քաղաքական դրությանը Հուստինիանոս I-ի իշխանության ժամանակաշրջանում՝ 6-րդ դարի առաջին կեսին, երբ Բյուզանդական կայսրությունը ձգտում էր ամրապնդել իր դիրքերը Արևելքում և վերականգնել վերահսկողությունը կայսրության սահմանամերձ տարածքների նկատմամբ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Հայաստանի և Բյուզանդական կայսրության փոխհարաբերություններն են, ինչպես նաև այն քաղաքական, ռազմական, վարչական և սոցիալական փոփոխությունները, որոնք տեղի ունեցան տարածաշրջանում այդ ժամանակաշրջանում։ Աշխատության շրջանակում կարող են քննարկվել Հայաստանի տարածքային բաժանումը Բյուզանդական և Սասանյան ազդեցության գոտիների միջև, հայ իշխանական տների դրությունը, տեղական ինքնավարության սահմանափակումները և կայսերական վարչական քաղաքականության փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հուստինիանոսի բարեփոխումներին, որոնք անդրադարձան նաև հայկական նահանգների կառավարմանը և նպատակ ունեին ուժեղացնել կենտրոնական իշխանության վերահսկողությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հայ բնակչության և իշխանական վերնախավի հարաբերությունը բյուզանդական վարչական համակարգի հետ, ինչպես նաև կրոնական և մշակութային գործոնների ազդեցությունը քաղաքական գործընթացների վրա։ Քննարկվում է նաև Հայաստանի ռազմավարական նշանակությունը Բյուզանդիայի և Սասանյան Իրանի հակամարտության պայմաններում, քանի որ երկիրը գտնվում էր երկու խոշոր տերությունների շահերի բախման գոտում և կարևոր դեր ուներ ռազմական հաղորդակցության ու սահմանային պաշտպանության համակարգում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ 6-րդ դարի հայկական ապստամբություններին, բյուզանդական բանակում հայերի մասնակցությանը և տարածաշրջանում ընթացող պատերազմների ազդեցությանը Հայաստանի բնակչության ու քաղաքական կառույցների վրա։ Պատմական աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել այդ ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքական և հասարակական կյանքի ընդհանուր պատկերը և գնահատել կայսերական քաղաքականության երկարաժամկետ հետևանքները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայ-բյուզանդական հարաբերությունների պատմության տեսանկյունից, քանի որ այն ցույց է տալիս, թե ինչպես էին հայկական տարածքները ներառվում կայսրության վարչական և ռազմական համակարգում և ինչպիսի փոխազդեցություններ էին ձևավորվում տեղական և կայսերական իշխանությունների միջև։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, բյուզանդագետներին, միջնադարագետներին, միջազգային հարաբերությունների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և պատմության մասնագիտությամբ ուսանողներին։

Հրատարակությունը խորհրդային շրջանի գրադարանային-մեթոդական բնույթի նյութ է, որը նախատեսված է գրադարանավարներին աջակցելու համար՝ Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցության 23-րդ համագումարի նյութերը ընթերցողներին և լայն հասարակությանը ներկայացնելու, տարածելու և դրանց շուրջ տեղեկատվական ու մշակութալուսավորական աշխատանք կազմակերպելու գործում։ Նյութը արտացոլում է իր ժամանակաշրջանի գաղափարական և քաղաքական միջավայրը, երբ գրադարաններին վերապահվում էր ոչ միայն գրականության պահպանման ու տրամադրման, այլև պետական-քաղաքական գաղափարների տարածման և բնակչության քաղաքական իրազեկման կարևոր դեր։ Հրատարակության մեջ, ըստ ամենայնի, ներկայացվում են գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման մեթոդական ցուցումներ, թեմատիկ միջոցառումների, գրքային ցուցահանդեսների, ընթերցողների հետ զրույցների, բարձրաձայն ընթերցումների, մատենագիտական տեսությունների և այլ տեղեկատվական ձևերի կիրառման առաջարկություններ։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող է ունենալ համագումարի որոշումների և նյութերի հանրամատչելի ներկայացումը՝ տարբեր տարիքային և սոցիալական խմբերի ընթերցողների համար։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու խորհրդային գրադարանների հասարակական-քաղաքական գործառույթների, ընթերցանության կազմակերպման մեթոդների և տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանային աշխատանքի նկատմամբ ներկայացվող գաղափարական պահանջների մասին։ Այն արժեքավոր սկզբնաղբյուր կարող է լինել խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանագիտության, մշակութալուսավորական աշխատանքի, քաղաքական քարոզչության և տեղեկատվության տարածման մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, պատմաբաններին, խորհրդային շրջանի մշակույթի և քաղաքական կյանքի հետազոտողներին, սոցիալական գիտությունների մասնագետներին, ինչպես նաև այդ ժամանակաշրջանի գրադարանային աշխատանքի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է հայերեն միջնադարյան նախաբանի ուսումնասիրությանը, որը վերաբերում է սուրբ իշխաններ Բորիսին և Գլեբին՝ հին ռուսական քրիստոնեական ավանդության կարևորագույն սրբերին։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այդ սրբերի մասին պատմող հայերեն գրական վկայությունը, դրա ստեղծման կամ փոխանցման պատմական ու գրական միջավայրը, ինչպես նաև հայ և հին ռուսական մշակույթների միջև ձևավորված միջմշակութային կապերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել բնագրի կառուցվածքը, բովանդակությունը, լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները, սրբախոսական մոտիվները, կերպարների ներկայացման եղանակները և քրիստոնեական արժեքների արտահայտությունը։ Բորիսի և Գլեբի պաշտամունքը առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում արևելասլավոնական քրիստոնեական մշակույթում, իսկ նրանց նահատակության պատմությունը ձևավորել է սրբախոսական և պատմագրական բազմաթիվ ստեղծագործությունների հիմքը։ Հայերեն նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է այդ ավանդույթը հասել հայկական գրական միջավայր և ինչպիսի լեզվական, գեղարվեստական կամ գաղափարական փոփոխությունների է ենթարկվել փոխանցման ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել թարգմանական գործընթացին, աղբյուրագիտական հարցերին և հայերեն բնագրի հնարավոր կապերին այլ լեզուներով պահպանված տարբերակների հետ։ Տեքստաբանական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու տարբեր խմբագրությունների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, վերականգնելու հնարավոր սկզբնաղբյուրները և գնահատելու հայերեն վկայության տեղը տվյալ սրբախոսական ավանդության զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայ միջնադարյան գրականության պատմության տեսանկյունից, քանի որ օտարալեզու քրիստոնեական նյութի հայերեն փոխանցումը վկայում է միջնադարյան մշակույթների միջև ակտիվ գրական և հոգևոր փոխանակման մասին։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել բանասերներին, միջնադարագետներին, գրականագետներին, հայագետներին, սլավոնագետներին, պատմաբաններին, ձեռագրագետներին և հայ-սլավոնական մշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական թարգմանական գրականության, սրբախոսական ժանրի, միջնադարյան քրիստոնեական մշակույթի և տարբեր գրական ավանդույթների փոխազդեցության պատմությամբ։

Աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ-դիֆերենցիալ-տարբերական հավասարումների պարբերական լուծումների պարամետրական ինտերպոլյացիայի և մոտավոր որոնման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մաթեմատիկական այնպիսի հավասարումների դաս է, որտեղ միաժամանակ առկա են դիֆերենցիալ, ինտեգրալ և տարբերական բաղադրիչներ, ինչի պատճառով դրանց լուծումների ստացումը հաճախ պահանջում է բարդ վերլուծական և թվային մոտեցումներ։ Աշխատության հիմնական խնդիրներից է պարբերական լուծումների կառուցման և մոտարկման արդյունավետ մեթոդների մշակումը՝ հատկապես այն դեպքերում, երբ ճշգրիտ լուծման ստացումը հնարավոր չէ կամ չափազանց բարդ է։ Պարամետրական ինտերպոլյացիայի կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրվող ֆունկցիան կամ լուծումների ընտանիքը ներկայացնել համապատասխան պարամետրերի միջոցով և սահմանափակ թվով հայտնի տվյալների հիման վրա կառուցել անհրաժեշտ մոտարկումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել պարբերականության պայմանները, լուծումների գոյության և կայունության հարցերը, պարամետրերի ընտրության սկզբունքները, մոտարկման սխալների գնահատումը և ստացված թվային լուծումների ճշգրտության ապահովումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալգորիթմների հաշվարկային արդյունավետությանը, քանի որ ինտեգրալ և տարբերական անդամների միաժամանակյա առկայությունը կարող է բարդացնել ինչպես հավասարումների թվային դիսկրետացումը, այնպես էլ լուծումների հետագա հաշվարկը։ Հետազոտության մեջ կարող են օգտագործվել թվային ինտեգրման, ինտերպոլյացիայի, մոտարկման, իտերացիոն հաշվարկների և պարամետրական որոնման մեթոդներ՝ պարբերական լուծումների թվային ներկայացումները ստանալու համար։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարբեր մեթոդների համեմատությունը՝ պարզելու համար, թե որ մոտեցումներն են առավել արդյունավետ տարբեր տիպի հավասարումների և տարբեր պարամետրային պայմանների դեպքում։ Նման խնդիրների լուծումը կիրառական նշանակություն ունի բազմաթիվ դինամիկ համակարգերի մաթեմատիկական նկարագրման համար, քանի որ ինտեգրալ-դիֆերենցիալ և տարբերական հավասարումները կարող են օգտագործվել հիշողությամբ համակարգերի, պարբերական գործընթացների, կառավարման խնդիրների և ժամանակային ուշացումներով կամ դիսկրետ բաղադրիչներով մոդելների նկարագրման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկոսներին, կիրառական մաթեմատիկայի և թվային մեթոդների մասնագետներին, մաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է բազմակի օբյեկտներից կազմված մոդելների վերաբերյալ վարկածների ստուգման և դրանց նույնականացման հուսալիության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բարդ համակարգերն են, որոնց նկարագրության համար անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել բազմաթիվ փոխկապակցված օբյեկտներ, դրանց հատկությունները, վարքագիծը և փոխազդեցությունները։ Նման համակարգերի մոդելավորման ժամանակ կարևոր խնդիր է որոշել, թե առաջարկվող մոդելը որքանով է համապատասխանում իրական տվյալներին, արդյոք դրա հիմքում դրված վարկածները հիմնավորված են, և որքան վստահությամբ կարելի է նույնականացնել ուսումնասիրվող օբյեկտներն ու դրանց բնութագրերը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են վարկածների ձևավորման, ստուգման և համեմատության մեթոդները, ինչպես նաև բազմակի օբյեկտների նույնականացման գործընթացում անորոշության, աղմուկի և տվյալների ոչ լիարժեքության ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նույնականացման հուսալիության գնահատմանը, քանի որ բարդ համակարգերում տարբեր օբյեկտներ կարող են ունենալ նմանատիպ հատկություններ կամ փոխկապակցված վարքագիծ, ինչը դժվարացնում է դրանց տարանջատումը և ճիշտ դասակարգումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել մաթեմատիկական և վիճակագրական մոդելներ, հավանականային մոտեցումներ, որոշումների ընդունման մեթոդներ, օպտիմալացման ալգորիթմներ և հաշվողական տեխնոլոգիաներ, որոնց միջոցով հնարավոր է բարձրացնել ստացվող արդյունքների վստահելիությունը։ Կարևոր խնդիր է նաև այնպիսի չափանիշների և ալգորիթմների մշակումը, որոնք թույլ կտան գնահատել վարկածների ճշմարտացիության աստիճանը և ընտրել առավել համապատասխան մոդելը՝ հիմնվելով առկա դիտարկումների ու փորձարարական տվյալների վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել այն ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է բարդ համակարգերի կամ բազմաբաղադրիչ օբյեկտների ավտոմատացված ճանաչում, դասակարգում և վիճակի գնահատում։ Դրանք կարող են օգտակար լինել տեխնիկական համակարգերի ախտորոշման, կառավարման, ռոբոտատեխնիկայի, պատկերների և ազդանշանների մշակման, խելացի համակարգերի ու որոշումների աջակցման ծրագրային լուծումների մշակման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել համակարգերի տեսության և նույնականացման մասնագետներին, մաթեմատիկոսներին, տվյալների վերլուծաբաններին, ծրագրավորողներին, արհեստական բանականության և մեքենայական ուսուցման հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Հրատարակությունը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր գրականության մատենագիտական համակարգված ցանկ՝ նախատեսված ոլորտի գիտնականների, մասնագետների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների, գրադարանների աշխատակիցների և այլ հետաքրքրված ընթերցողների համար։ Այն տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողին արագ և համակարգված տեղեկություն տրամադրել մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ համապատասխան նոր հրատարակությունների մասին։ Հայաստանի ազգային գրադարանի թվային գրացուցակում պահպանված օրինակներից մեկը թվագրված է 1978 թվականով և ընդգրկում է 25 էջ, իսկ հրատարակության կազմողները նշված են որպես Ա. Միրիջանյան, Ա. Օգանեզովա և Ս. Համբոյան։ Ցանկի բովանդակային շրջանակը բավական լայն է․ ներառվում են մշակույթի, մշակութային շինարարության, մշակութալուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, պատմության և մշակութային հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, ինչպես նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ նյութեր։ Ըստ պահպանված մատենագիտական նկարագրության՝ ցանկում արտացոլվել են հայերեն և ռուսերեն լեզուներով հրատարակություններ, ինչպես նաև Հայաստանի սահմաններից դուրս լույս տեսած՝ հայկական մշակույթին և արվեստին վերաբերող որոշ նյութեր։ Հրատարակության կառուցվածքը նախատեսված է որոնումն ու կողմնորոշումը հեշտացնելու համար․ նյութերը դասավորվում են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սխեմայի համաձայն, իսկ առանձին բաժինների ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասակարգվում են այբբենական կարգով։ Հրատարակության մեջ գրքերի որոնումը դյուրացնելու համար օգտագործվել են նաև համապատասխան գրադարանային շիֆրեր։ Այս առանձնահատկությունների շնորհիվ այն կարելի է դիտարկել ոչ թե որպես որևէ կոնկրետ արվեստագիտական թեմայի շուրջ տեսական ուսումնասիրություն, այլ որպես տեղեկատվական և կողմնորոշիչ գործիք, որն օգնում է բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի բնագավառում հասանելի նոր գրականությունը։ Նման մատենագիտական ցանկերը կարևոր նշանակություն ունեն գիտական աշխատանքի, գրականության որոնման, թեմատիկ հետազոտությունների նախապատրաստման և համապատասխան աղբյուրների ընտրության համար, հատկապես այն ժամանակաշրջանում, երբ թվային որոնման համակարգերը դեռևս հասանելի չէին։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն փաստագրում է իր ժամանակի մշակութային և արվեստագիտական տեղեկատվական միջավայրը՝ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակությունների մասին համակարգված տեղեկություն։ Հետազոտողների համար այն կարող է օգտակար լինել ինչպես կոնկրետ գրքերի կամ հոդվածների որոնման, այնպես էլ որոշակի ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրապարակումների ընդհանուր պատկերը վերականգնելու համար։ Այս առումով հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն մատենագետների և գրադարանագետների, այլև մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, գրականագետների, թանգարանագետների, դասախոսների, ուսանողների և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքական իրավիճակների վերլուծության տեխնոլոգիաների կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց գործնական նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական գործընթացների, իրավիճակների և զարգացումների համակարգված ուսումնասիրությունն է, որի նպատակն է բացահայտել քաղաքական դաշտում գործող հիմնական գործոնները, դերակատարների շահերը, փոխհարաբերությունները, հնարավոր ռիսկերը և զարգացման հավանական ուղղությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում քաղաքական իրավիճակը դիտարկվում է որպես բազմաթիվ փոխկապակցված գործոնների ազդեցության արդյունք, և դրա գնահատման համար կարող են կիրառվել իրավիճակային, համեմատական, համակարգային, կառուցվածքային, վիճակագրական և փորձագիտական վերլուծության մեթոդներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում քաղաքական գործընթացների մշտադիտարկմանը, տեղեկատվության հավաքագրմանն ու դասակարգմանը, զանգվածային լրատվամիջոցների և քաղաքական հաղորդակցության ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև քաղաքական դերակատարների վարքագծի ու հասարակական տրամադրությունների գնահատմանը։ Քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության մեջ մշտադիտարկումն ու կոնտենտ-վերլուծությունը դիտարկվում են որպես կիրառական քաղաքագիտական տեխնոլոգիաներ, որոնք կարող են նպաստել գործընթացների ավելի կանխատեսելի և կառավարելի դառնալուն։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև քաղաքական իրավիճակների զարգացման հնարավոր սցենարների մշակումը և քաղաքական որոշումների ընդունման համար վերլուծական հիմքի ձևավորումը։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել քաղաքական կայունության և անկայունության գործոնները, հասարակական պահանջների փոփոխությունները, ընտրական գործընթացները, քաղաքական ուժերի դիրքավորումը, իշխանություն–հասարակություն հարաբերությունները և ներքին ու արտաքին միջավայրի ազդեցությունը։ Հայաստանի օրինակով հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել քաղաքական վերլուծության տեխնոլոգիաների կիրառումը երկրի քաղաքական համակարգի առանձնահատկությունների, հասարակական գործընթացների և ինստիտուցիոնալ փոխակերպումների պայմաններում։ ԵՊՀ-ում այս թեմայով գիտական հետազոտության առկայությունը նույնպես ցույց է տալիս, որ այն ձևավորվել է որպես քաղաքական գիտությունների կիրառական ուղղություն՝ քաղաքական իրավիճակների վերլուծության և համապատասխան մեթոդաբանության ուսումնասիրությամբ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև քաղաքական տեխնոլոգիաների, մեդիայի և հանրային կարծիքի փոխկապակցվածությանը, քանի որ ժամանակակից քաղաքական գործընթացների վերլուծության համար կարևոր է ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների անմիջական ուսումնասիրությունը, այլև դրանց մեդիա արտացոլման և հասարակության կողմից ընկալման գնահատումը։ ԵՊՀ համապատասխան կրթական ծրագրերում քաղաքական տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությունը ներառում է քաղաքական գործընթացների մեկնաբանման, մեդիայի ազդեցության գնահատման և հայաստանյան քաղաքական միջավայրի առանձնահատկությունների վերլուծության գործնական հմտություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ քաղաքական որոշումների նախապատրաստման, քաղաքական ռիսկերի գնահատման, ընտրական գործընթացների ուսումնասիրման, ռազմավարական պլանավորման և քաղաքական կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, քաղաքական վերլուծաբաններին, պետական կառավարման մասնագետներին, քաղաքական խորհրդատուներին, հետազոտողներին, լրագրողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։