Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է միլիմետրային և ենթամիլիմետրային ալիքների ֆիզիկական հատկությունների, տարածման օրինաչափությունների և ռադիոֆիզիկայում դրանց կիրառությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այս տիրույթի էլեկտրամագնիսական ալիքների առաջացման, տարածման, փոխազդեցության և գրանցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորությունները գիտական և տեխնիկական տարբեր խնդիրների լուծման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միլիմետրային և ենթամիլիմետրային տիրույթների կարևոր բնութագրերին, ալիքների տարածման վրա միջավայրի ազդեցությանը, նյութերի հետ փոխազդեցությանը և համապատասխան ռադիոֆիզիկական համակարգերի աշխատանքի սկզբունքներին։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել չափումների, ազդանշանների ձևավորման և ընդունման, սպեկտրային վերլուծության ու ճառագայթման կառավարման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս արդյունավետորեն օգտագործել այս ալիքային տիրույթները հետազոտական նպատակներով։ Կիրառական տեսանկյունից դիտարկվում են դրանց հնարավոր օգտագործումները կապի համակարգերում, ռադիոլոկացիայում, սպեկտրոսկոպիայում, հեռազննման, նյութերի հետազոտության և այլ տեխնիկական ուղղություններում։ Միլիմետրային և ենթամիլիմետրային ալիքների նկատմամբ հետաքրքրությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ դրանց միջոցով հնարավոր է ստանալ նյութերի և տարբեր ֆիզիկական գործընթացների վերաբերյալ տեղեկատվություն, որը հասանելի չէ էլեկտրամագնիսական սպեկտրի այլ տիրույթներում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական դրույթներն ու գործնական խնդիրները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ալիքների ֆիզիկական առանձնահատկությունները վերածվել չափման, հետազոտման և տեխնոլոգիական կիրառությունների արդյունավետ գործիքների։ Այն կարող է հետաքրքրել ռադիոֆիզիկայի, էլեկտրատեխնիկայի, կապի տեխնոլոգիաների, միկրոալիքային տեխնիկայի և կիրառական ֆիզիկայի մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1963 թվականի ընթացքում հայագիտության, Հայաստանի երկրագիտության և հարակից գիտական ու մշակութային բնագավառների վերաբերյալ գրականության համակարգված մատենագիտական ցանկ։ Այն նախատեսված է որպես տեղեկատվական և կողմնորոշիչ աղբյուր՝ տվյալ ժամանակահատվածում հրատարակված գրքերի, հոդվածների, ուսումնասիրությունների և այլ գիտական ու տեղեկատու նյութերի վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում կազմելու համար։ Նյութերը դասակարգված են թեմատիկ և մատենագիտական սկզբունքներով, ինչը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին արագ գտնել իրեն հետաքրքրող ոլորտին վերաբերող հրատարակությունները և հետևել համապատասխան գիտական գրականության զարգացմանը։ Ցանկում ընդգրկված նյութերը կարող են առնչվել Հայաստանի պատմությանը, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը, ազգագրությանը, լեզվին, գրականությանը, մշակույթին, արվեստին և հայագիտության այլ ուղղություններին։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հատկապես իր ժամանակաշրջանի գիտական տեղեկատվությունը պահպանելու և համակարգելու տեսանկյունից, քանի որ այն արտացոլում է 1963 թվականին հայագիտական ու երկրագիտական ուսումնասիրությունների շրջանակում առկա գրական ժառանգությունը։ Մատենագիտական տվյալները կարող են օգտակար լինել հետագա գիտական ուսումնասիրությունների, գրականության որոնման, թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման և տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական մտքի զարգացման ընթացքը հետազոտելու համար։ Աշխատանքը կարող է ծառայել որպես կարևոր օժանդակ աղբյուր պատմաբանների, գրականագետների, լեզվաբանների, աշխարհագրագետների, մշակութաբանների, մատենագետների, գրադարանավարների, հետազոտողների և հայագիտությամբ զբաղվող ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով համակարգված կերպով ուսումնասիրել տվյալ տարվա գիտական և մշակութային հրատարակությունների շրջանակը։

Աշխատությունը նվիրված է Աբիյանեի բարբառի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել դրա լեզվական առանձնահատկությունները, ձևավորման նախադրյալները և հայերենի բարբառային համակարգում ունեցած տեղը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել բարբառի հնչյունական և հնչույթաբանական համակարգը, ձայնավորների ու բաղաձայնների արտասանական առանձնահատկությունները, շեշտադրությունը, հնչյունափոխական երևույթները, ինչպես նաև բառապաշարի և բառաձևերի յուրահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քերականական կառուցվածքին՝ ուսումնասիրելով գոյականների, դերանունների, բայերի և խոսքի այլ մասերի ձևաբանական առանձնահատկությունները, հոլովական ու խոնարհման համակարգերը և դրանց կիրառությունը կենդանի խոսքում։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է նաև շարահյուսական կառուցվածքի քննությունը, որի միջոցով բացահայտվում են նախադասությունների կազմության, բառերի կապակցության և խոսքի կազմակերպման տեղային առանձնահատկությունները։ Բարբառային բառապաշարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու տեղական կենցաղին, մշակույթին, ավանդույթներին և պատմական միջավայրին վերաբերող բառերին ու արտահայտություններին՝ ցույց տալով լեզվի և համայնքի մշակութային կյանքի փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև համեմատական դիտարկումներ՝ Աբիյանեի բարբառի առանձնահատկությունները հայերենի այլ բարբառների և գրական լեզվի հետ համադրելու նպատակով։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնելու բարբառի ինքնատիպ գծերը, պատմական զարգացումները և լեզվական փոխազդեցությունների հետևանքները։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է ոչ միայն լեզվաբանական, այլև ազգագրական ու մշակութաբանական տեսանկյունից, քանի որ բարբառը կարևոր դեր ունի տվյալ համայնքի լեզվական հիշողության և մշակութային ինքնության պահպանման գործում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել բարբառագետներին, հայերենագետներին, լեզվաբաններին, բանահյուսության և ազգագրության մասնագետներին, ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր ստրուկտուրային հողերում երեք ծառատեսակների՝ Robinia pseudoacacia L., Cupressus arizonica Greene և Fraxinus rotundifolia Mill., կողմից կապարի և կադմիումի կլանման արագության համեմատական գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել ծանր մետաղների կուտակման և կլանման գործընթացները տարբեր հողային պայմաններում և պարզել, թե ինչպես են հողի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և ծառատեսակի կենսաբանական հատկությունները ազդում այդ գործընթացների արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է բույսերի և հողի միջև փոխազդեցությունը, ինչպես նաև կապարի ու կադմիումի՝ հողից բույսերի օրգանիզմ անցնելու, կուտակվելու և տարբեր հյուսվածքներում բաշխվելու առանձնահատկությունները։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ուսումնասիրվող ծառատեսակների միջև ծանր մետաղների կլանման արագության և կուտակման ներուժի տարբերությունները, ինչպես նաև գնահատելու դրանց հնարավոր կիրառելիությունը աղտոտված հողերի կենսաբանական վերականգնման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողի կառուցվածքին՝ որպես ծանր մետաղների շարժունակության, հասանելիության և բույսերի կողմից յուրացման վրա ազդող կարևոր գործոնի։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել տարբեր ծառատեսակների ֆիտոռեմեդիացիոն ներուժի գնահատմանը և շրջակա միջավայրում ծանր մետաղներով աղտոտված տարածքների վերականգնման ավելի արդյունավետ մոտեցումների մշակմանը։ Աշխատանքը կարևոր է նաև քաղաքային և արդյունաբերական տարածքների կանաչապատման, հողերի էկոլոգիական վիճակի գնահատման և բույսերի միջոցով աղտոտիչների կուտակման մեխանիզմների ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել էկոլոգների, բուսաբանների, հողագետների, շրջակա միջավայրի պահպանության մասնագետների, գյուղատնտեսական և կենսաբանական գիտությունների հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների։

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկ համակարգի հաստատված ռեժիմի օպտիմալացման և կառուցվածքային վերլուծության տեսական ու կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում էլեկտրաէներգետիկ համակարգի բնականոն աշխատանքի ռեժիմների մաթեմատիկական նկարագրությունն է, դրանց կայունության և արդյունավետության գնահատումը, ինչպես նաև համակարգի աշխատանքի օպտիմալ պայմանների որոշումը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հաստատված ռեժիմի հիմնական պարամետրերի փոխհարաբերությունները, էլեկտրական ցանցում հզորությունների և լարումների բաշխումը, կորուստները, բեռնվածության մակարդակները և համակարգի առանձին տարրերի փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օպտիմալացման մաթեմատիկական մեթոդներին, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է ընտրել էլեկտրաէներգետիկ համակարգի աշխատանքի առավել նպատակահարմար ռեժիմ՝ հաշվի առնելով տեխնիկական սահմանափակումները, հուսալիության պահանջները և էներգետիկ արդյունավետության չափանիշները։ Կառուցվածքային վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են համակարգի ներքին կապերը, դրա կառուցվածքային հատկությունները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են տարբեր ռեժիմների ձևավորումն ու փոփոխությունը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մաթեմատիկական մոդելավորման և հաշվարկային ալգորիթմների կիրառություն՝ բարդ էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի ռեժիմների վերլուծությունն ու օպտիմալացումը համակարգչային եղանակով իրականացնելու համար։ Աշխատության կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ էլեկտրաէներգետիկ համակարգերի օպտիմալ կառավարումը պահանջում է միաժամանակ հաշվի առնել բազմաթիվ տեխնիկական և տնտեսական գործոններ, իսկ կառուցվածքային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել համակարգի աշխատանքի օրինաչափությունների մասին։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել էլեկտրաէներգետիկայի, էլեկտրական ցանցերի, համակարգերի տեսության, օպտիմալացման և մաթեմատիկական մոդելավորման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, նախագծողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ապագա ուսուցչի հոգևոր զարգացման ուղիների և միջոցների ուսումնասիրությանը բուհական կրթության համակարգում՝ շեշտադրելով մասնագիտական պատրաստվածության և անձնային արժեքային զարգացման փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է ապագա մանկավարժի հոգևոր զարգացման նշանակությունը նրա մասնագիտական ինքնության ձևավորման, աշխարհայացքի ընդլայնման, բարոյական արժեքների ամրապնդման և կրթական գործունեության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուհական կրթական միջավայրի դերին, որտեղ ուսումնական գործընթացը, մանկավարժական հաղորդակցությունը, մշակութային և հասարակական գործունեությունը կարող են նպաստել ուսանողի ինքնաճանաչմանը, ինքնակատարելագործմանը և արժեքային կողմնորոշումների զարգացմանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են հոգևոր զարգացման հիմնական ուղղությունները, դրա իրականացման մանկավարժական պայմանները, մեթոդներն ու միջոցները, ինչպես նաև դասավանդողի և կրթական հաստատության դերը ապագա ուսուցչի անձի ձևավորման գործում։ Կարևորվում են ինքնակրթությունը, ստեղծագործական գործունեությունը, մշակութային արժեքների յուրացումը, բարոյական դաստիարակությունը, հաղորդակցական փորձը և հասարակական ներգրավվածությունը՝ որպես անձի հոգևոր ներուժի զարգացման հնարավոր ուղիներ։ Հետազոտությունը միաժամանակ անդրադառնում է այն հարցին, թե ինչպես կարելի է բուհական կրթության բովանդակությունն ու կազմակերպումը նպատակաուղղել ոչ միայն մասնագիտական գիտելիքների փոխանցմանը, այլև ապագա ուսուցչի ամբողջական անձի ձևավորմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է հոգևոր զարգացմանն ուղղված մանկավարժական մոտեցումների և կրթական պայմանների բացահայտման մեջ, որոնք կարող են կիրառվել ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստման գործընթացի կատարելագործման նպատակով։ Այն կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, բուհերի դասախոսներին, կրթության կազմակերպիչներին, մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողներին և կրթության ոլորտի հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է առողջության առաջնային պահպանման համակարգում բուժօգնության որակի գնահատմանը՝ Կոտայքի մարզի բուժհաստատությունների գործունեության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են առաջնային օղակում բժշկական օգնության կազմակերպման և մատուցման առանձնահատկությունները, ծառայությունների հասանելիությունը, արդյունավետությունը, շարունակականությունը և պացիենտների կարիքներին համապատասխանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժօգնության որակը բնութագրող չափանիշների և ցուցանիշների վերլուծությանը, այդ թվում՝ բժշկական ծառայությունների կազմակերպման մակարդակին, ախտորոշման և բուժման գործընթացների համապատասխանությանը, կանխարգելիչ միջոցառումների իրականացմանը, բժշկական փաստաթղթավորման որակին և բուժաշխատողների գործունեության արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև բուժհաստատությունների աշխատանքի գնահատումը պացիենտների բավարարվածության և նրանց կողմից ստացված ծառայությունների ընկալման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առաջնային բուժօգնության համակարգում առկա կազմակերպական և մասնագիտական խնդիրները, գնահատելու դրանց ազդեցությունը ծառայությունների որակի վրա և ներկայացնելու հնարավոր բարելավման ուղղությունները։ Կոտայքի մարզի բուժհաստատությունների տվյալների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս առանձնացնել տարածաշրջանային առանձնահատկությունները և գնահատել, թե որքանով են առաջնային օղակի ծառայությունները համապատասխանում բնակչության առողջապահական պահանջներին։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բուժօգնության որակի կառավարման, առողջապահական ծառայությունների կազմակերպման և առաջնային պահպանման համակարգի արդյունավետության բարձրացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել առողջապահության կազմակերպիչներին, բժիշկներին, բուժհաստատությունների ղեկավարներին, առողջապահական կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնական լցանյութերի հիմքով բետոններից պատրաստված երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների լարվածադեֆորմացիոն վիճակի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նման կոնստրուկցիաների աշխատանքի օրինաչափությունները տարբեր բեռնվածքային պայմաններում՝ հաշվի առնելով բետոնի և ամրանի մեխանիկական հատկությունները, նյութերի փոխազդեցությունը և կառուցվածքային տարրերի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են երկաթբետոնե տարրերում առաջացող լարումների և դեֆորմացիաների բաշխումը, ճաքերի առաջացման և զարգացման գործընթացները, կոշտության փոփոխությունը, ինչպես նաև կրողունակության և շահագործման հուսալիության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական լցանյութերի կիրառման ազդեցությանը բետոնի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների և դրա հիմքով պատրաստված երկաթբետոնե տարրերի աշխատանքի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել փորձարարական և տեսական մեթոդներ, որոնց միջոցով գնահատվում է կոնստրուկցիաների վարքը բեռնավորման տարբեր փուլերում և ճշտվում են հաշվարկային մոտեցումները։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կապված է երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների նախագծման, հաշվարկի և տեխնիկական վիճակի գնահատման ավելի հիմնավորված մեթոդների մշակման հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել շինարարական մեխանիկայի, երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների նախագծման, շինարարական նյութերի և կառուցվածքների հուսալիության ոլորտներում աշխատող մասնագետներին, գիտաշխատողներին, նախագծողներին և ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Դեյտերսի անդաստակային կորիզի նեյրոնային ակտիվության կեղևախույս կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բնականոն պայմաններում և թրթռման ազդեցությունից հետո։ Հետազոտության կենտրոնում անդաստակային համակարգի և կենտրոնական նյարդային համակարգի փոխազդեցությունն է, մասնավորապես՝ ուղեղի բարձրագույն բաժիններից դեպի Դեյտերսի անդաստակային կորիզ ուղղվող կարգավորիչ ազդեցությունների բնույթն ու դինամիկան։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են նեյրոնների ֆունկցիոնալ ակտիվության առանձնահատկությունները, դրանց փոփոխությունները տարբեր պայմաններում և այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով կեղևային կենտրոնները կարող են ազդել անդաստակային կորիզի նեյրոնների աշխատանքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում թրթռման ազդեցությանը՝ որպես արտաքին ֆիզիկական գործոնի, որը կարող է փոփոխել անդաստակային համակարգի բնականոն գործունեությունը և առաջացնել նյարդաֆիզիոլոգիական պատասխանների վերակազմավորում։ Համեմատական վերլուծության միջոցով գնահատվում են բնականոն վիճակում և թրթռումային ազդեցությունից հետո նեյրոնային ակտիվության փոփոխությունները, դրանց արտահայտվածությունը և հնարավոր փոխհարաբերությունները կենտրոնական կարգավորման մեխանիզմների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու անդաստակային համակարգի մասնակցությունը շարժումների համակարգմանը, մարմնի հավասարակշռության պահպանմանը և արտաքին ազդակներին նյարդային համակարգի հարմարվողական արձագանքներին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ թրթռման ազդեցության պայմաններում առաջացող ֆունկցիոնալ փոփոխությունների նեյրոֆիզիոլոգիական մեխանիզմների բացահայտման և անդաստակային համակարգի գործունեության կարգավորման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել նեյրոֆիզիոլոգիայի, նյարդաբանության, բժշկության, ֆիզիոլոգիայի և մասնագիտական ախտաֆիզիոլոգիայի ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է փորձագիտական ռազմավարությունների ներկայացման համար համապատասխան մոդելների և ծրագրային լուծումների մշակմանը՝ կենտրոնանալով մասնագիտական գիտելիքի ձևակերպման, կառուցվածքային ներկայացման և համակարգչային միջավայրում դրա արդյունավետ կիրառման խնդիրների վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են փորձագետների կողմից որոշումների կայացման ընթացքում կիրառվող ռազմավարությունները, դրանց առանձնահատկությունները և այն մեթոդները, որոնց միջոցով մասնագիտական փորձը կարող է վերածվել formalized knowledge-ի, ալգորիթմների և ծրագրային բաղադրիչների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փորձագիտական գիտելիքի մոդելավորմանը, դրա ներկայացման ձևերին, տրամաբանական և գործառական կապերի նկարագրմանը, ինչպես նաև տարբեր իրավիճակներում փորձագիտական ռազմավարությունների վերարտադրման և կիրառման հնարավորություններին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ծրագրային ապահովման մշակումը, որը կարող է աջակցել փորձագիտական ռազմավարությունների պահպանմանը, վերլուծությանը, կառավարմանը և գործնական կիրառմանը։ Դիտարկվում են մոդելավորման և ծրագրավորման մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է բարձրացնել համակարգերի ճկունությունը, հուսալիությունը և որոշումների կայացման գործընթացների արդյունավետությունը։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են մարդկային փորձը համակարգչային ներկայացման վերածելիս, այդ թվում՝ ոչ ամբողջությամբ ձևակերպված գիտելիքի, իրավիճակային որոշումների և տարբեր փորձագետների ռազմավարությունների տարբերությունների նկարագրմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել արհեստական բանականության, փորձագիտական համակարգերի, ծրագրային ճարտարագիտության, գիտելիքի ներկայացման և որոշումների աջակցման համակարգերի ոլորտներում աշխատող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին՝ առաջարկելով տեսական ու գործնական մոտեցումներ փորձագիտական ռազմավարությունների համակարգչային մոդելավորման և ծրագրային իրականացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է XVI–XVII դարերի ֆրանսիացի հեղինակների ստեղծագործություններում ռուսերեն բառերի կիրառության ուսումնասիրությանը՝ կարևորելով այդ բառերի լեզվական, պատմամշակութային և հաղորդակցական նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են ռուսական իրականությանը, կենցաղին, պետական կառավարմանը, հասարակական հարաբերություններին, կրոնական կյանքին, առօրյա մշակույթին և ազգային առանձնահատկություններին վերաբերող բառերն ու արտահայտությունները ներթափանցել ֆրանսերեն հեղինակների երկերի մեջ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ռուսերեն բառերի գործածության պատճառները, դրանց իմաստային շրջանակը, գործառույթները և այն ձևերը, որոնց միջոցով օտարալեզու հեղինակները ներկայացրել են Ռուսաստանի մասին իրենց պատկերացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել փոխառությունների հնչյունական, ուղղագրական և ձևաբանական հարմարեցմանը ֆրանսերեն լեզվական միջավայրում, ինչպես նաև դրանց իմաստային փոփոխություններին և կիրառության հաճախականությանը։ Ռուսերեն բառերի ուսումնասիրությունը միաժամանակ կարևոր աղբյուր է տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական և մշակութային շփումների, ռուս-ֆրանսիական հարաբերությունների և եվրոպացիների կողմից Ռուսաստանի ընկալման պատմության ուսումնասիրման համար։ Աշխատանքը ցույց է տալիս, որ նման բառապաշարը ոչ միայն լեզվական փոխազդեցության արդյունք է, այլև պատմական վկայություն, որը կարող է տեղեկություններ հաղորդել ժամանակաշրջանի իրողությունների, առարկաների, պաշտոնների, սոցիալական խմբերի, սովորույթների և մշակութային երևույթների մասին։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ռուսագիտության, ֆրանսագիտության, համեմատական լեզվաբանության, պատմական բառագիտության և մշակութաբանության մասնագետներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ուսումնասիրում են ռուսական և արևմտաեվրոպական մշակույթների միջև լեզվական ու պատմական փոխառնչությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Պերճ Զեյթունցյանի գեղարվեստական արձակում շարահյուսական կապակցման միջոցների ուսումնասիրությանը և դրանց ոճական նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական միջոցներն են, որոնց շնորհիվ ձևավորվում է նախադասությունների, նախադասությունների բաղադրիչների և ամբողջական խոսքային հատվածների միջև իմաստային ու կառուցվածքային կապը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել կապակցման տարբեր եղանակներ, շաղկապների և շաղկապական բառերի կիրառությունը, կրկնությունը, զուգահեռ կառուցվածքները, բառային կրկնություններն ու փոխարինումները, շարահյուսական զուգահեռությունները, բացթողումները և այլ միջոցներ, որոնք ապահովում են խոսքի ամբողջականությունը, հաջորդականությունն ու տրամաբանական զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ միջոցների ոճական արժեքին, քանի որ հեղինակի արձակում շարահյուսական կառուցվածքը հաճախ ոչ միայն կապակցում է մտքերը, այլև նպաստում է խոսքի ռիթմի, հուզական լարվածության, շեշտադրումների և կերպարների հոգեբանական վիճակների արտահայտմանը։ Վերլուծության միջոցով բացահայտվում է, թե ինչպես են շարահյուսական տարբեր կառուցվածքները պայմանավորում պատմողական խոսքի դինամիկան, երկխոսությունների բնականությունը, հեղինակային խոսքի առանձնահատկությունները և ստեղծագործությունների ընդհանուր արտահայտչականությունը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ լեզվական կապակցման միջոցները դիտարկվում են դրանց գործառական կիրառության մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է նույն շարահյուսական երևույթը տարբեր համատեքստերում ձեռք բերել տարբեր ոճական նշանակություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայոց լեզվի և գրականության մասնագետներին, ոճաբանությամբ ու շարահյուսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և Պերճ Զեյթունցյանի ստեղծագործության լեզվական առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Ղարաբաղի ինքնորոշման հիմնախնդրի քաղաքական և իրավաքաղաքական զարգացումների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով ժամանակակից տարածաշրջանային և միջազգային քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հիմնախնդրի ձևավորման և զարգացման նախադրյալները, դրա շուրջ ձևավորված քաղաքական դիրքորոշումները, միջազգային հարաբերությունների ազդեցությունը և տարբեր ժամանակաշրջաններում խնդրի կարգավորման ուղղությամբ իրականացված գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնորոշման իրավունքի և տարածքային ամբողջականության սկզբունքների փոխհարաբերությանը, դրանց մեկնաբանություններին միջազգային իրավունքի և քաղաքական պրակտիկայի շրջանակներում, ինչպես նաև հակամարտության կարգավորման հնարավոր մոտեցումներին։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են տարածաշրջանային անվտանգության համակարգի փոփոխությունները, Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների զարգացումները, արտաքին դերակատարների ներգրավվածությունը և միջազգային կազմակերպությունների ու տարբեր պետությունների քաղաքական դիրքորոշումները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են աշխարհաքաղաքական փոփոխությունները, տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցությունը և միջազգային քաղաքական օրակարգի վերափոխումները ազդել հիմնախնդրի ընկալման և դրա շուրջ ընթացող գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև քաղաքական և դիվանագիտական նախաձեռնությունները, բանակցային գործընթացների առանձնահատկությունները, հասարակական ու քաղաքական գործոնների ազդեցությունը և հակամարտության երկարաժամկետ հետևանքները տարածաշրջանային կայունության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և միջազգային իրավունքի մասնագետներին, տարածաշրջանային քաղաքականությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ առաջարկելով հիմնախնդրի բազմակողմանի դիտարկում և դրա զարգացման վրա ազդող քաղաքական գործոնների համակարգված վերլուծություն։

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ գրականության նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի գեղարվեստական արձակի երգիծական առանձնահատկությունների և դրանց արտահայտման լեզվաոճական միջոցների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն հարցը, թե ինչպես են լեզվական և ոճական տարբեր հնարները ձևավորում երգիծական խոսքը, ստեղծում հումորային ու քննադատական ենթատեքստ և բացահայտում հեղինակի վերաբերմունքը հասարակական, բարոյական ու մարդկային երևույթների նկատմամբ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բառապաշարի ընտրությունը, խոսակցական և ժողովրդական լեզվական տարրերի կիրառությունը, դարձվածքները, փոխաբերությունները, համեմատությունները, չափազանցությունները, հեգնանքը, պարոդիան, հակադրությունը և այլ արտահայտչամիջոցներ, որոնց միջոցով ստեղծվում է երգիծական ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կերպարների խոսքի ուսումնասիրությունը, քանի որ նրանց անհատական խոսելաձևը, բառապաշարը, կրկնությունները, արտահայտությունների ընտրությունն ու խոսքային վարքագիծը հաճախ դառնում են բնավորության բացահայտման և սոցիալական տիպերի ներկայացման կարևոր միջոցներ։ Հեղինակի արձակին բնորոշ է իրականության նկատմամբ սուր դիտողականությունը, հասարակական արատների քննադատությունը և մարդկային թերությունների բացահայտումը, իսկ լեզվական հնարների նպատակային կիրառումը հնարավորություն է տալիս համատեղել ծիծաղաշարժությունն ու քննադատական միտքը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն առումով, որ երգիծանքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բովանդակային երևույթ, այլև որպես լեզվական ու ոճական համակարգ, որտեղ բառի, արտահայտության, նախադասության կառուցվածքի և խոսքային իրավիճակի փոխազդեցությամբ ձևավորվում է բազմաշերտ իմաստ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության, հայոց լեզվի, ոճագիտության և գրականագիտության մասնագետներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և արևմտահայ գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին՝ առաջարկելով պատկերացում այն մասին, թե ինչպիսի լեզվական գործիքներով է հնարավոր ստեղծել ազդեցիկ երգիծական արձակ և միաժամանակ արտացոլել ժամանակաշրջանի հասարակական ու բարոյահոգեբանական խնդիրները։