Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և մասնագետների արագ կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրականության հոսքում։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ճյուղերին՝ մեքենաշինությանը, էլեկտրոնիկային, ավտոմատացմանը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին, էներգետիկային, շինարարությանը և այլ կիրառական ոլորտներին վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով գիտատեխնիկական առաջընթացի արդի միտումները և նորագույն հետազոտությունների ուղղությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտությունն ու համակարգված ներկայացումը, և ծառայում է որպես կարևոր օժանդակ գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել անհրաժեշտ գրականություն, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառել այն ուսումնական կամ հետազոտական նպատակներով։

Կրոն

Աստվածաշունչը քրիստոնեական հավատքի հիմնարար սուրբ գիրքն է, որն ընդգրկում է Հին և Նոր Կտակարանները՝ կազմելով քրիստոնեական դավանանքի, հոգևոր կյանքի և բարոյական ուսմունքի հիմնական աղբյուրը։ Այն միավորում է տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված կրոնական երկեր, որոնցում արտացոլված են արարչագործության, մարդկության պատմության, Աստծու և մարդու հարաբերությունների, հավատքի, ուխտի, արդարության, մեղքի, ապաշխարության և փրկության գաղափարները։ Հին Կտակարանը ներառում է պատմական, օրենսդրական, մարգարեական և իմաստասիրական գրություններ, ինչպես նաև աղոթքներ ու հոգևոր երգեր, իսկ Նոր Կտակարանը ներկայացնում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքն ու ուսմունքը, առաքյալների գործունեությունը և վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորումը։ Սուրբ գիրքը դարեր շարունակ ծառայել է որպես քրիստոնեական պաշտամունքի, աղոթքի, կրոնական կրթության և աստվածաբանական մեկնության հիմք։ Հայ իրականության մեջ այն առանձնահատուկ տեղ ունի հոգևոր ու մշակութային ժառանգության պահպանման և փոխանցման գործում՝ նպաստելով հայերեն գրավոր լեզվի, թարգմանական գրականության, կրթության և ազգային ինքնագիտակցության զարգացմանը։ Հրատարակությունը կարևոր է հայերեն աստվածաշնչյան գրքի պատմության, կրոնական ընթերցանության ավանդույթների և 19-րդ դարի հայ տպագիր ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է պոլիմերային կոմպոզիտների ստացման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ տարբեր ջերմային ռեժիմների պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ջերմաստիճանային պայմանների ազդեցությունը կոմպոզիտային նյութերի ձևավորման գործընթացի, կառուցվածքի և վերջնական ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են պոլիմերային մատրիցի և լցանյութերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, խառնման և ձևավորման գործընթացները, ջերմային մշակման պայմանները, ինչպես նաև տարբեր ջերմաստիճանների և տաքացման ռեժիմների ազդեցությունը նյութի կառուցվածքային ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ջերմային ռեժիմի փոփոխությունը կարող է ազդել պոլիմերի հալման, կարծրացման կամ այլ փոխակերպումների ընթացքի, բաղադրիչների համատեղելիության և կոմպոզիտի վերջնական կառուցվածքային միատարրության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել ստացված նյութերի մեխանիկական ամրությունը, ջերմակայունությունը, դեֆորմացիոն հատկությունները, խտությունը և այլ տեխնիկական ցուցանիշներ՝ տարբեր պայմաններում ստացված նմուշների համեմատության միջոցով։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու պոլիմերային կոմպոզիտների ստացման առավել արդյունավետ ջերմային պայմանները և օպտիմալացնելու տեխնոլոգիական գործընթացը՝ անհրաժեշտ հատկություններով նյութ ստանալու նպատակով։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ տարբեր նշանակության պոլիմերային և կոմպոզիտային նյութերի արտադրության, տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման և նյութերի շահագործական հատկությունների բարձրացման համար։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել նյութագետներին, քիմիկոսներին, պոլիմերային տեխնոլոգիայի մասնագետներին, ինժեներներին, արտադրական ոլորտի հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Բժշկություն

Գիտաբժշկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է սրտի իշեմիկ հիվանդության տարբեր ընթացք ունեցող հիվանդների երկարաժամկետ կլինիկական արդյունքների ուսումնասիրությանը՝ կորոնար անոթների անգիոպլաստիկայից հետո։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում են հիվանդների ապրելիության ցուցանիշները և սրտանոթային հիմնական անբարենպաստ դեպքերի առաջացման հետ կապված կլինիկական ու գործիքային գործոնները։ Ուսումնասիրվում են հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունները, ուղեկցող հիվանդությունների առկայությունը, սրտանոթային համակարգի գործառական վիճակը, կորոնար անոթների ախտահարման բնույթը և կատարված միջամտության արդյունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ցուցանիշների բացահայտմանը, որոնք կարող են կապված լինել հետագա սրտանոթային բարդությունների բարձր հավանականության հետ և ունենալ կանխատեսողական նշանակություն հիվանդների հետագա հսկողության ընթացքում։ Վերլուծվում են անգիոպլաստիկայից հետո տարբեր կլինիկական խմբերում դիտվող արդյունքները, հիվանդության հնարավոր առաջընթացը և կրկնակի սրտանոթային դեպքերի առաջացման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում է կլինիկական, լաբորատոր և գործիքային տվյալների համակցված գնահատման նշանակությունը հիվանդների ռիսկային խմբերի տարբերակման և երկարաժամկետ կանխատեսման համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել անգիոպլաստիկայից հետո հիվանդների վերահսկման և հետագա բուժման մոտեցումների կատարելագործմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սրտաբանների, ինտերվենցիոն սրտաբանության մասնագետների, բժշկական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Կրոն

Այս աշխատությունը նվիրված է Ռուսական կայսրության տարածքում բնակվող հայության կրոնական և կրթական դրության քննարկմանը՝ անդրադառնալով ազգային հոգևոր կյանքի, եկեղեցական կազմակերպման, կրթական հաստատությունների և հայ համայնքների հասարակական զարգացման հետ կապված հարցերին։ Երկում դիտարկվում են կրոնի ու կրթության նշանակությունը հայ ժողովրդի ինքնության պահպանման, ազգային գիտակցության ամրապնդման և մշակութային ժառանգության փոխանցման գործում։ Հայ եկեղեցին պատմականորեն կարևոր դեր է ունեցել համայնքային կյանքի կազմակերպման, հոգևոր արժեքների պահպանման, գրագիտության տարածման և կրթական նախաձեռնությունների զարգացման մեջ։ Այդ պատճառով հայության կրոնական ու կրթական վիճակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն հոգևոր կյանքի առանձնահատկությունները, այլև կրթության, լեզվի, ազգային սովորույթների և հասարակական ինքնակազմակերպման փոխկապակցվածությունը։ Ռուսական կայսրության հայ համայնքների կյանքը ձևավորվել է քաղաքական, վարչական և սոցիալական տարբեր պայմանների ազդեցությամբ, որոնք իրենց հետքն են թողել եկեղեցական կառույցների գործունեության, դպրոցների կազմակերպման և ազգային կրթության զարգացման վրա։ Կրթությունը հայ հասարակության համար եղել է գիտելիքի փոխանցման միջոցից ավելին․ այն նպաստել է մայրենի լեզվի պահպանմանը, պատմական հիշողության շարունակականությանը, ազգային գրականության տարածմանը և նոր սերունդների հասարակական ու մտավոր ձևավորմանը։ Կրոնական հաստատություններն ու դպրոցները հաճախ փոխլրացրել են միմյանց՝ միաժամանակ կատարելով հոգևոր, կրթական և համայնքային գործառույթներ։ Այս համատեքստում կրոնական և կրթական կյանքի վիճակի քննարկումը առնչվում է նաև այն հարցին, թե ինչպես կարող են ազգային հաստատությունները պահպանել իրենց ավանդույթները՝ արձագանքելով ժամանակի փոփոխվող պահանջներին։ Աշխատության թեմատիկան կարևոր է հայ հասարակական մտքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ 19-րդ դարի ընթացքում հայ մտավորականների և հասարակական գործիչների ուշադրության կենտրոնում էին ազգային կրթության բարելավումը, դպրոցական համակարգի զարգացումը, հոգևոր կյանքի կազմակերպումը և համայնքների առաջընթացը։ Նման հարցադրումները նպաստել են կրթության նպատակների, եկեղեցու հասարակական դերի և ազգային կյանքի կազմակերպման շուրջ քննարկումների ծավալմանը։ Երկը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու կրոնն ու կրթությունը որպես հայության մշակութային շարունակականությունն ապահովող փոխկապակցված ոլորտներ, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչ նշանակություն են ունեցել այդ ոլորտները ազգային ինքնության պահպանման և հասարակական զարգացման համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցու պատմությամբ, հայ կրթական մտքի զարգացմամբ, Ռուսական կայսրության հայ համայնքների պատմությամբ և 19-րդ դարի հայ հասարակական ու կրոնական քննարկումներով զբաղվող ընթերցողների և հետազոտողների համար։

Գրականություն

Այս ստեղծագործությունում Շիրվանզադեն անդրադառնում է ազգային գործչի կերպարին՝ փորձելով բացահայտել այն ներքին և հասարակական հատկանիշները, որոնք ձևավորում են պատասխանատու հասարակական առաջնորդին։ Հեղինակը ոչ թե իդեալականացնում է կերպարը, այլ ներկայացնում է նրան իրական կյանքի բարդությունների մեջ՝ ցույց տալով, թե որքան դժվար է ազգային շահը վեր դասել անձնական կամ խմբային հետաքրքրություններից։ Գործում կարևոր տեղ ունի հասարակական միջավայրի քննադատական դիտարկումը, որտեղ ընդգծվում են քաղաքական, սոցիալական և բարոյական հակասությունները, որոնք ազդում են գործչի որոշումների վրա։ Շիրվանզադեն հոգեբանական մանրակրկիտ վերլուծությամբ ցույց է տալիս, թե ինչպես է ձևավորվում ազգային պատասխանատվության զգացումը՝ անցնելով ներքին պայքարի, կասկածների և երբեմն հիասթափությունների միջով։ Ստեղծագործությունը բնորոշ է հեղինակի ռեալիստական ոճին՝ համադրելով դիտողականություն, գաղափարական հարցադրումներ և բարոյական շեշտադրում, ինչի շնորհիվ այն դառնում է ոչ միայն գրական, այլ նաև հասարակական-քաղաքական մտորումների նյութ։