Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է կառավարման գործընթացներում դեստրուկտիվ մոտիվացիայի ձևավորման և դրսևորման սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հասարակական և կազմակերպական արժեհամակարգերի փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում այն մոտիվացիոն գործոններն են, որոնք կառավարչական գործունեության ընթացքում կարող են նպաստել ոչ արդյունավետ վարքագծի, միջանձնային լարվածության, կազմակերպական նպատակների և անհատական շահերի հակասության, պատասխանատվության նվազման կամ կառավարման հարաբերությունների խաթարման առաջացմանը։ Դեստրուկտիվ մոտիվացիան դիտարկվում է որպես բազմագործոն երևույթ, որի ձևավորման վրա կարող են ազդեցություն ունենալ ինչպես անձնային առանձնահատկությունները, այնպես էլ կազմակերպության կառուցվածքը, կառավարման ոճը, սոցիալական միջավայրը և գերակշռող արժեքային կողմնորոշումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել արժեհամակարգի վերափոխման պայմաններում մասնագիտական, սոցիալական և անձնական արժեքների հարաբերակցության փոփոխությանը և դրա հնարավոր ազդեցությանը աշխատակիցների ու ղեկավարների վարքագծային շարժառիթների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել իշխանության, մասնագիտական հաջողության, նյութական շահագրգռվածության, ինքնաիրացման, պատասխանատվության, համագործակցության և կազմակերպական հավատարմության հետ կապված արժեքային կողմնորոշումները։ Կարևոր ուղղություն է կառուցողական և դեստրուկտիվ մոտիվացիոն միտումների տարբերակումը՝ պարզելու, թե ինչ պայմաններում անձի շարժառիթները նպաստում են կազմակերպության արդյունավետ գործունեությանը, իսկ ինչ իրավիճակներում կարող են հակասել ընդհանուր նպատակներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև կառավարման տարբեր մակարդակներում առաջացող դերային հակասություններին, աշխատակիցների միջև վստահության և համագործակցության խնդիրներին, կազմակերպական մշակույթի ազդեցությանը և սոցիալական փոփոխությունների պայմաններում կառավարչական վարքի վերափոխմանը։ Հոգեբանական և սոցիոլոգիական մոտեցումների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու անհատական արժեքների և կազմակերպական նորմերի փոխազդեցությունը՝ դեստրուկտիվ վարքային միտումները դիտարկելով ավելի լայն սոցիալական միջավայրի շրջանակում։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կարող է կապված լինել կազմակերպություններում մոտիվացիոն համակարգերի կատարելագործման, առողջ կազմակերպական մշակույթի ձևավորման, կառավարման հարաբերություններում հակասությունների նվազեցման և աշխատակիցների կառուցողական ներգրավվածության խթանման հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կառավարման հոգեբանության, կազմակերպական վարքի, մոտիվացիայի տեսությունների և արժեքների սոցիալական հոգեբանության մոտեցումները՝ բացահայտելով կառավարչական գործունեության մոտիվացիոն հիմքերի փոփոխությունները հասարակական արժեհամակարգերի վերափոխման պայմաններում։

Աշխատությունը նվիրված է խոսքի զարգացման դժվարություններ ունեցող երեխաների բառապաշարի ընդլայնման և դպրոցական ուսուցմանը նրանց պատրաստվածության միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում բառապաշարային կարողությունների ձևավորումն է՝ որպես հաղորդակցման, մտածողության, բանավոր խոսքի ընկալման և հետագա գրավոր խոսքի յուրացման կարևոր հիմք։ Բառապաշարի սահմանափակությունը կարող է դժվարացնել երեխայի կողմից ուսումնական հրահանգների ընկալումը, սեփական մտքերի արտահայտումը, առարկաների և երևույթների հատկանիշների նկարագրումը, իմաստային կապերի հաստատումը և նոր հասկացությունների յուրացումը։ Այդ պատճառով բառապաշարի հարստացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես խոսքային զարգացման առանձին ուղղություն, այլև որպես դպրոցական պատրաստվածության կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել երեխաների ակտիվ և պասիվ բառապաշարի առանձնահատկությունները, բառերի իմաստների ընկալումը, ընդհանրացնող հասկացությունների յուրացումը, հոմանիշային և հականիշային հարաբերությունների ճանաչումը, ինչպես նաև բառերը համապատասխան հաղորդակցական իրավիճակներում կիրառելու կարողությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բառապաշարային աշխատանքի կապը քերականական կառուցվածքների, կապակցված խոսքի և հնչյունաբանական կարողությունների զարգացման հետ, քանի որ լեզվական համակարգի տարբեր բաղադրիչները փոխկապակցված են և միասին են ապահովում լիարժեք հաղորդակցությունը։ Մանկավարժական տեսանկյունից կարող են քննության առնվել խաղային, պատկերային, պատմողական և առարկայական գործունեության վրա հիմնված ուսուցողական միջոցները, որոնք նպաստում են նոր բառերի իմաստավորված յուրացմանը և դրանց գործնական կիրառմանը։ Կարևորվում է նաև աշխատանքի անհատականացումը՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր երեխայի խոսքային զարգացման մակարդակը, ճանաչողական առանձնահատկությունները և առաջընթացի դինամիկան։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նախադպրոցական և դպրոցական կրթության միջև շարունակականության ապահովման անհրաժեշտությամբ։ Բավարար բառապաշարային կարողությունները կարող են նպաստել ընթերցանության և գրավոր խոսքի հետագա յուրացմանը, ուսուցչի խոսքի ավելի լավ ընկալմանը, դասարանում հաղորդակցմանը և տարբեր ուսումնական առարկաների հասկացությունների յուրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լոգոպեդիայի, հատուկ մանկավարժության, խոսքի զարգացման և դպրոցական պատրաստվածության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ կարևորելով երեխայի լեզվական կարողությունների հետևողական զարգացումը որպես կրթական գործընթացին արդյունավետ մասնակցության նախապայման։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման, կառավարման և դրանց արդյունավետության գնահատման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում օտարերկրյա կապիտալի դերն է բանկային հատվածի զարգացման, ֆինանսական ռեսուրսների ընդլայնման, մրցակցային միջավայրի ձևավորման և ֆինանսական միջնորդության արդյունավետության բարձրացման գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում օտարերկրյա ներդրումները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լրացուցիչ կապիտալի աղբյուր, այլև որպես կառավարման փորձի, ժամանակակից ֆինանսական տեխնոլոգիաների, կորպորատիվ կառավարման սկզբունքների և միջազգային բանկային գործելակերպի փոխանցման հնարավոր միջոց։ Կարևոր ուղղություն է ներդրումների կառավարման արդյունավետության գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների համակարգի ուսումնասիրությունը, որի միջոցով հնարավոր է վերլուծել օտարերկրյա կապիտալի մասնակցության ազդեցությունը բանկերի ֆինանսական կայունության, եկամտաբերության, իրացվելիության, ակտիվների որակի և ռիսկերի կառավարման վրա։ Միաժամանակ կարող է ուսումնասիրվել բանկային համակարգում օտարերկրյա սեփականության և ներդրումային մասնակցության կառուցվածքը՝ գնահատելով դրանց կապը առանձին ֆինանսական հաստատությունների գործունեության և ամբողջ համակարգի զարգացման հետ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է ներդրումային ռիսկերի բացահայտումը և գնահատումը՝ ներառելով ֆինանսական շուկայի փոփոխությունների, փոխարժեքային տատանումների, մակրոտնտեսական միջավայրի և կարգավորող դաշտի հետ կապված գործոնները։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել օտարերկրյա ներդրողների և ազգային բանկային համակարգի շահերի հավասարակշռմանը, քանի որ արտաքին կապիտալի ներգրավման դրական ազդեցությունը մեծապես կախված է արդյունավետ վերահսկողությունից, թափանցիկությունից և համապատասխան կարգավորող մեխանիզմներից։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև միջազգային փորձը՝ տարբեր երկրների բանկային համակարգերում օտարերկրյա կապիտալի մասնակցության ձևերի և կառավարման մեխանիզմների համեմատության միջոցով։ Այդպիսի համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու այն մոտեցումները, որոնք կարող են կիրառելի լինել Հայաստանի ֆինանսական միջավայրի առանձնահատկությունների պայմաններում։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման, բանկային կառավարման արդյունավետության բարձրացման և ֆինանսական համակարգի կայուն զարգացման համար համապատասխան գնահատման մեթոդների ձևավորման հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բանկային գործի, ներդրումային կառավարման, ֆինանսական վերլուծության և ռիսկերի կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել օտարերկրյա ներդրումների արդյունավետ օգտագործման և դրանց կառավարման կատարելագործման հիմնական ուղղությունները Հայաստանի բանկային համակարգում։

Աշխատությունը նվիրված է կալանքի՝ որպես քրեական պատժի տեսակի իրավական բնույթի, նշանակման և կիրառման հիմնախնդիրների համեմատական ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության քրեական օրենսդրության շրջանակում։ Հետազոտության հիմքում երկու պետությունների քրեական իրավունքում ձևավորված համապատասխան կարգավորումների համադրումն է՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց ընդհանուր հատկանիշները, տարբերությունները և իրավակիրառ պրակտիկայի համար նշանակություն ունեցող խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կալանքի տեղին քրեական պատիժների համակարգում, դրա նպատակներին և ազատությունից զրկելու հետ կապված այլ իրավական միջոցներից տարբերակման հարցերին։ Կարևոր է հատկապես կալանքը որպես պատիժ տարբերակել նույնանուն դատավարական խափանման միջոցից, քանի որ դրանց իրավական հիմքերը, նպատակները և կիրառման փուլերը տարբեր են։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում պատժատեսակի նշանակման իրավական նախադրյալները, կիրառման սահմանափակումները, պատժի կատարման պայմանները և այն անձանց շրջանակը, որոնց նկատմամբ համապատասխան կարգավորումները կարող էին նախատեսել հատուկ կանոններ։ Համեմատական-իրավական մեթոդի կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու Հայաստանի և Ռուսաստանի քրեական օրենսդրություններում ընդունված մոտեցումների ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները և պարզելու դրանց ձևավորման տեսական ու գործնական պատճառները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև կարճաժամկետ ազատությունից զրկելու այս ձևի արդյունավետության և քրեական պատժի նպատակներին համապատասխանության խնդիրը։ Քննության կարող են առնվել պատժի անհատականացման, համաչափության, մարդասիրության և արդարության սկզբունքների հետ դրա հարաբերակցության հարցերը, ինչպես նաև այլընտրանքային պատժատեսակների կիրառման հնարավորությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի քրեակատարողական բաղադրիչը, քանի որ պատժի իրավական բնույթը գնահատելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ոչ միայն դրա նշանակման հիմքերը, այլև կատարման ռեժիմն ու դատապարտյալի իրավական վիճակը։ Հետազոտությունն ունի նաև պատմաիրավական արժեք, քանի որ քրեական օրենսդրության հետագա բարեփոխումների արդյունքում համապատասխան ինստիտուտների կարգավորումները կարող են փոփոխվել կամ վերանայվել։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը համադրում է քրեական իրավունքի, քրեակատարողական իրավունքի և համեմատական իրավագիտության մոտեցումները՝ համակարգված պատկերացում ձևավորելով երկու իրավական համակարգերում կալանքի՝ որպես քրեական պատժի ինստիտուտի զարգացման և կիրառման առանձնահատկությունների վերաբերյալ։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր ձեռնարկատիրության միկրոֆինանսավորման համակարգի ձևավորման, զարգացման և տնտեսական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ֆինանսական սահմանափակ հնարավորություններ ունեցող փոքր տնտեսավարող սուբյեկտների համար ֆինանսական միջոցների հասանելիության խնդիրը և այդ համատեքստում միկրոֆինանսական գործիքների դերն է։ Ուսումնասիրության շրջանակում միկրոֆինանսավորումը դիտարկվում է որպես փոքր ծավալի ֆինանսական ծառայությունների համակարգ, որը կարող է լրացնել ավանդական բանկային ֆինանսավորումը և ընդլայնել փոքր ձեռնարկությունների ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել Հայաստանում միկրոֆինանսական հարաբերությունների ձևավորման տնտեսական և ինստիտուցիոնալ նախադրյալներին, համապատասխան կազմակերպությունների զարգացման փուլերին, ֆինանսավորման աղբյուրներին և փոքր բիզնեսի հետ դրանց փոխգործակցության առանձնահատկություններին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այն պատճառներին, որոնց հետևանքով փոքր ձեռնարկությունները հաճախ բախվում են ֆինանսավորման դժվարությունների՝ ներառյալ սահմանափակ ֆինանսական պատմությունը, գրավային հնարավորությունների պակասը, գործունեության փոքր ծավալը և ֆինանսական կազմակերպությունների համար վարկավորման համեմատաբար բարձր գործառնական ծախսերը։ Այս պայմաններում ուսումնասիրվում է միկրոֆինանսավորման հնարավորությունը՝ որպես ձեռնարկատիրական նախաձեռնությունների, ինքնազբաղվածության և փոքր բիզնեսի զարգացման ֆինանսական աջակցության միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել միկրոֆինանսական կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության գնահատմանը, վարկային ռիսկերի կառավարմանը, ֆինանսական ծառայությունների մատչելիությանը և վարկառուների շահերի պաշտպանության խնդիրներին։ Միաժամանակ կարևոր է գնահատել ոչ միայն տրամադրված ֆինանսավորման ծավալը, այլև դրա տնտեսական արդյունքները՝ փոքր ձեռնարկությունների գործունեության կայունության, զբաղվածության և եկամուտների ձևավորման տեսանկյունից։ Հետազոտության մեկ այլ ուղղություն կարող է լինել Հայաստանի միկրոֆինանսավորման համակարգի համեմատությունը միջազգային փորձի հետ՝ բացահայտելու տարբեր մոդելների կիրառելիությունը ազգային տնտեսական և իրավական միջավայրում։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև պետական քաղաքականության, ֆինանսական կարգավորման և միջազգային զարգացման ծրագրերի հնարավոր դերերը ոլորտի ինստիտուցիոնալ կայացման գործում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է փոքր ձեռնարկատիրության, ֆինանսական միջնորդության և միկրոֆինանսավորման ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանում համակարգի զարգացման օրինաչափությունները, առկա սահմանափակումները և փոքր բիզնեսի ֆինանսական հասանելիության բարելավման տնտեսական նախադրյալները։

Աշխատությունը նվիրված է վերազգային կորպորացիաների դերի և նշանակության ուսումնասիրությանը Հայաստանի՝ համաշխարհային տնտեսությանը ինտեգրվելու գործընթացում։ Հետազոտության առանցքում միջազգային խոշոր ընկերությունների գործունեության ազդեցությունն է ազգային տնտեսության կառուցվածքի, արտաքին տնտեսական կապերի, ներդրումային գործընթացների և միջազգային շուկաներում երկրի մասնակցության վրա։ Վերազգային կորպորացիաները դիտարկվում են որպես համաշխարհային տնտեսության կարևոր դերակատարներ, որոնք կապիտալի, տեխնոլոգիաների, կառավարման փորձի, արտադրական կապերի և միջազգային բաշխման ցանցերի միջոցով կարող են նպաստել տարբեր երկրների տնտեսությունների փոխկապակցվածության խորացմանը։ Հայաստանի պարագայում առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ներգրավմանը, միջազգային ընկերությունների տեղական գործունեությանը և դրանց մասնակցությանը տնտեսության տարբեր ոլորտների զարգացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են երկրի գրավչությունը միջազգային կապիտալի համար՝ ներառյալ տնտեսական և իրավական միջավայրը, շուկայի առանձնահատկությունները, մարդկային կապիտալը, ենթակառուցվածքները և արտաքին տնտեսական հարաբերությունները։ Կարևոր ուղղություն է վերազգային ընկերությունների գործունեության հնարավոր տնտեսական ազդեցությունների համակողմանի գնահատումը։ Մի կողմից՝ միջազգային ներդրումները կարող են նպաստել նոր տեխնոլոգիաների և կառավարման փորձի տարածմանը, աշխատատեղերի ստեղծմանը, արտադրողականության բարձրացմանը և արտաքին շուկաների հետ կապերի ընդլայնմանը, մյուս կողմից՝ դրանց ազդեցությունը կախված է ազգային տնտեսության կառուցվածքից, մրցակցային միջավայրից և պետական կարգավորման արդյունավետությունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև տեղական ձեռնարկությունների և միջազգային ընկերությունների միջև ձևավորվող արտադրական ու առևտրային կապերին՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը հայկական կազմակերպությունների միջազգային արժեշղթաներում ներգրավման տեսանկյունից։ Առանձին ուշադրության առարկա կարող են լինել ներդրումային քաղաքականության, մրցակցության պաշտպանության և ազգային տնտեսական շահերի ապահովման հարցերը։ Համաշխարհային տնտեսական ինտեգրումը ներկայացվում է որպես բազմակողմ գործընթաց, որը չի սահմանափակվում միայն արտաքին առևտրի ընդլայնմամբ, այլ ներառում է կապիտալի միջազգային շարժը, տեխնոլոգիական համագործակցությունը, արտադրական մասնագիտացումը և միջազգային տնտեսական կառույցների հետ փոխգործակցությունը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է միջազգային տնտեսագիտության, ներդրումային քաղաքականության և կորպորատիվ գործունեության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով վերազգային կորպորացիաների հնարավոր դերակատարությունը Հայաստանի և համաշխարհային տնտեսության միջև տնտեսական կապերի ձևավորման ու խորացման գործընթացներում։

Աշխատությունը նվիրված է առողջարար ֆիզիկական կուլտուրայի և սրտանոթային համակարգի հարմարվողական հնարավորությունների միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը հասուն և տարեց կանանց շրջանում։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ տարիքային փոփոխություններին զուգընթաց օրգանիզմի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի առողջության պահպանման, առօրյա ակտիվության և կյանքի որակի տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության առանցքում սրտանոթային համակարգի արձագանքն է կանոնավոր և տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան ֆիզիկական ակտիվությանը՝ դիտարկելով օրգանիզմի հարմարվողականության ընդհանուր օրինաչափությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել սրտի աշխատանքի և արյան շրջանառության ֆունկցիոնալ ցուցանիշները հանգստի և վերահսկվող ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության պայմաններում՝ համեմատելով տարբեր տարիքային կամ ֆիզիկական պատրաստվածության խմբերի տվյալները։ Կարևոր ուղղություն է ֆիզիկական ակտիվության նկատմամբ անհատական արձագանքի ուսումնասիրությունը, քանի որ նույն տարիքի մարդկանց ֆունկցիոնալ հնարավորությունները կարող են տարբեր լինել առողջական վիճակի, կենսակերպի և նախկին ֆիզիկական ակտիվության մակարդակի պատճառով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել առողջարար ֆիզիկական կուլտուրայի ազդեցությանը ընդհանուր աշխատունակության, ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության հանդուրժողականության և վերականգնման գործընթացների վրա։ Հետազոտությունը կարող է նաև ուսումնասիրել, թե կանոնավոր շարժողական ակտիվությունն ինչպես է փոխկապակցվում սրտանոթային համակարգի ֆունկցիոնալ պաշարների և արտաքին փոփոխվող պայմաններին օրգանիզմի հարմարվելու կարողության հետ։ Մեթոդաբանական տեսանկյունից նման ուսումնասիրություններում կարող են համադրվել ֆիզիոլոգիական դիտարկումները, ֆունկցիոնալ գնահատման մեթոդները և մասնակիցների ընդհանուր ֆիզիկական վիճակի վերաբերյալ տվյալները՝ փոփոխությունների դինամիկան բացահայտելու համար։ Միաժամանակ կարևոր է հաշվի առնել տարիքային առանձնահատկությունները և առողջական վիճակը, քանի որ ֆիզիկական ակտիվության ազդեցությունը տարբեր մարդկանց մոտ կարող է տարբեր կերպ դրսևորվել։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է տարեց և հասուն տարիքի մարդկանց առողջության պահպանմանն ուղղված ֆիզիկական դաստիարակության ու առողջարար շարժողական ծրագրերի գիտական հիմնավորման անհրաժեշտությամբ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ֆիզիկական կուլտուրայի, տարիքային ֆիզիոլոգիայի, սրտանոթային համակարգի ֆունկցիոնալ գնահատման և առողջապահական կանխարգելման մոտեցումները՝ ներկայացնելով շարժողական ակտիվության նշանակությունը օրգանիզմի հարմարվողական հնարավորությունների ուսումնասիրման համատեքստում։

Ստեղծագործությունը պատմական արձակի նշանակալի օրինակ է, որտեղ լայնածավալ ռազմական և քաղաքական իրադարձությունները միահյուսվում են անհատական ճակատագրերի, բարոյական ընտրությունների, ընկերության, հավատարմության և հակամարտությունների հետ։ Պատմական միջավայրը ներկայացվում է հասարակության խորքային ճգնաժամերի և իշխանության համար պայքարի համատեքստում՝ ցույց տալով, թե քաղաքական անկայունությունն ու զինված բախումները ինչպես են փոխում մարդկանց առօրյան, հասարակական հարաբերությունները և տարբեր խմբերի փոխընկալումները։ Պատմական իրականությունը ստեղծագործության մեջ վերածվում է բազմաշերտ գեղարվեստական աշխարհի, որտեղ իրական պատմական դեմքերի և իրադարձությունների կողքին հանդես են գալիս գեղարվեստական կերպարներ ու հեղինակային երևակայությամբ ձևավորված դրվագներ։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում պատվի, պարտքի, հայրենիքին նվիրվածության, անձնական երջանկության և հասարակական պատասխանատվության թեմաները։ Կերպարների հարաբերությունների միջոցով բացահայտվում են տարբեր աշխարհայացքներ և արժեքային համակարգեր, իսկ նրանց ընտրությունները ներկայացվում են պատմական մեծ փոփոխությունների ազդեցության ներքո։ Հատկանշական է արկածային և պատմական պատումի համադրությունը, որը ստեղծագործությանը հաղորդում է դինամիկություն՝ միաժամանակ հնարավորություն տալով պատկերելու ժամանակաշրջանի հասարակական կառուցվածքը, ազնվականության աշխարհը, ռազմական միջավայրը և տարբեր համայնքների հարաբերությունները։ Գեղարվեստական լեզվում կարևոր դեր ունեն բնապատկերները, երկխոսությունները, հակադրությունները և զանգվածային տեսարանները, որոնց միջոցով ձևավորվում է պատմական ժամանակաշրջանի ընդարձակ պատկերը։ Միաժամանակ ստեղծագործությունը ժամանակակից ուսումնասիրության դեպքում պահանջում է պատմաքննադատական մոտեցում, քանի որ տարբեր ժողովուրդների ու խմբերի ներկայացումները պայմանավորված են ոչ միայն նկարագրվող ժամանակաշրջանով, այլև հեղինակի ապրած դարաշրջանի ազգային և պատմագրական պատկերացումներով։ Այդ պատճառով գեղարվեստական պատումը նպատակահարմար է տարբերակել պատմագիտական վերակազմությունից և համադրել պատմական այլ աղբյուրների ու հետազոտությունների հետ։ Ստեղծագործությունը կարևոր նյութ է նաև պատմական հիշողության ուսումնասիրության համար, քանի որ այն ցույց է տալիս, թե գրականությունն ինչպես կարող է ձևավորել անցյալի իրադարձությունների հանրային ընկալումը և ազգային պատմության մասին պատկերացումները։ Ընդհանուր առմամբ այն համադրում է պատմական վեպի, արկածային արձակի և հասարակական-քաղաքական թեմատիկայի առանձնահատկությունները՝ ներկայացնելով անհատի ու պատմական ժամանակի փոխհարաբերությունների լայն գեղարվեստական պատկեր։

Աշխատությունը նվիրված է Կովկասում կաթնային տնտեսության ձևավորման, կազմակերպման և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանի բնական, տնտեսական և գյուղատնտեսական պայմանների համատեքստում։ Այն կարող է դիտարկվել որպես գյուղատնտեսական և տնտեսական բնույթի պատմական աղբյուր, որտեղ կաթնատու անասնապահությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես կենդանական ծագման սննդամթերքի ստացման ոլորտ, այլև որպես գյուղական տնտեսության կարևոր բաղադրիչ։ Ուշադրության կենտրոնում կարող են լինել տարածաշրջանում պահվող կաթնատու կենդանիները, անասնապահության տարածքային առանձնահատկությունները, արոտավայրերի և կերային ռեսուրսների նշանակությունը, տնտեսությունների կազմակերպման ձևերը, ինչպես նաև կաթի և դրա վերամշակումից ստացվող արտադրանքի տնտեսական դերը։ Կովկասի լեռնային և հարթավայրային տարածքների բնական պայմանների տարբերությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե կլիման, տեղանքի բարձրությունը, բուսականությունը և սեզոնային արոտավայրերի հասանելիությունն ինչպես էին կապված անասնապահական տնտեսության կառուցվածքի հետ։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել գյուղական բնակչության ավանդական տնտեսական փորձին, կենդանիների պահպանման ձևերին, արտադրանքի տեղական սպառմանը և շուկաներ հասցնելու հնարավորություններին։ Աշխատության տնտեսական բաղադրիչը կարող է ներառել արտադրողականության, ապրանքաշրջանառության, պահանջարկի, փոխադրումների և գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամտաբերության վերաբերյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ դիտարկումներ։ Հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև կաթնամթերքի արտադրության աստիճանական առևտրայնացումը և մասնագիտացված տնտեսությունների ձևավորման գործընթացը, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու ավանդական գյուղատնտեսությունից ավելի շուկայական ուղղվածություն ունեցող արտադրության անցման առանձնահատկություններին։ Եթե աշխատությունը ստեղծվել է XIX դարի վերջի կամ XX դարի սկզբի տնտեսական ուսումնասիրությունների շրջանակում, դրա տվյալները կարևոր է դիտարկել ժամանակաշրջանի վիճակագրական հաշվառման, գյուղատնտեսական գիտելիքի և վարչական մոտեցումների սահմանափակումների համատեքստում։ Միաժամանակ այն կարող է պարունակել արժեքավոր տեղեկություններ Կովկասի առանձին շրջանների տնտեսական մասնագիտացման, գյուղական բնակչության զբաղվածության և անասնապահական արտադրանքի տարածման վերաբերյալ։ Նման աղբյուրների համեմատությունը այլ գյուղատնտեսական, վիճակագրական և ազգագրական նյութերի հետ հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի գյուղատնտեսության պատմական զարգացման մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը կարևոր է Կովկասի ագրարային պատմության, անասնապահության, գյուղական տնտեսության և տնտեսական աշխարհագրության ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Հրատարակությունը մեթոդական բնույթի նյութերի ժողովածու է, որը ձևավորվել է 1828–1978 թվականների հոբելյանական ժամանակագրության շրջանակում և արտացոլում է խորհրդային ժամանակաշրջանում հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմության ներկայացման պաշտոնական ու գաղափարական մոտեցումները։ Նյութերի հիմնական նպատակը եղել է գրադարաններում, մշակութային հաստատություններում, կրթական և հասարակական կազմակերպություններում թեմատիկ միջոցառումների, ցուցահանդեսների, զեկուցումների, ընթերցողական հանդիպումների և գրականության ներկայացումների կազմակերպման համար մեթոդական աջակցություն տրամադրելը։ Ժողովածուում պատմական իրադարձությունների մեկնաբանությունը կառուցվում է տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ գաղափարախոսական շրջանակում՝ շեշտադրելով Ռուսաստանի հետ Արևելյան Հայաստանի քաղաքական և պատմական կապերի նշանակությունը, երկու ժողովուրդների հարաբերությունները և խորհրդային հասարակության մեջ ձևավորված «բարեկամության» գաղափարը։ Նման նյութերում 1828 թվականը ներկայացվում էր որպես պատմական կարևոր սահմանագիծ, իսկ հետագա մեկուկես դարի իրադարձությունները դիտարկվում էին ռուս և հայ ժողովուրդների քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային հարաբերությունների զարգացման ընդհանուր պատկերի մեջ։ Մեթոդական բաժինները կարող էին առաջարկել թեմաների կառուցվածք, համապատասխան գրականության ընտրության սկզբունքներ, ցուցադրական նյութերի կազմակերպման եղանակներ և զանգվածային աշխատանքի տարբեր ձևեր։ Հրատարակության արժեքը ներկայում պայմանավորված է ոչ միայն ներկայացվող պատմական տեղեկություններով, այլև նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու խորհրդային շրջանի պատմական հիշողության քաղաքականությունը և այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով պատմական անցյալը ներկայացվում էր հանրային ու մշակութային հաստատություններում։ Աղբյուրագիտական քննության ժամանակ կարևոր է տարբերակել պատմական փաստերը դրանց ժամանակաշրջանային մեկնաբանություններից, քանի որ ժողովածուի գաղափարական բառապաշարը և շեշտադրումները արտացոլում են խորհրդային պաշտոնական պատմագրության առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ նյութը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի գրադարանային և մշակութային-լուսավորչական աշխատանքի պատմության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե հոբելյանական տարեթվերն ինչպես էին ներառվում հաստատությունների գործունեության ծրագրերում։ Այսպիսով, ժողովածուն հետաքրքրություն է ներկայացնում որպես մեթոդական, պատմագիտական և մշակութային-քաղաքական աղբյուր, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ինչպես հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմական ներկայացման առանձնահատկությունները, այնպես էլ խորհրդային շրջանում պատմական գիտելիքի հանրայնացման և գաղափարական հաղորդակցության գործելակերպը։

Աշխատությունը նվիրված է սրտանոթային հիվանդությունների դեպքում անձի հոգեբանական առանձնահատկությունների, հուզական խանգարումների և կյանքի որակի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում կենսահոգեբանական մոտեցումն է, որի համաձայն հիվանդության ընթացքը և մարդու առօրյա կենսագործունեությունը նպատակահարմար է դիտարկել ոչ միայն ֆիզիկական առողջության, այլև հոգեբանական և սոցիալական գործոնների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անձնային պրոֆիլի այն բնութագրերին, որոնք կարող են կապված լինել հիվանդության նկատմամբ անհատական արձագանքի, սթրեսային իրավիճակների ընկալման, հուզական վիճակի և առողջական սահմանափակումներին հարմարվելու առանձնահատկությունների հետ։ Հուզական ոլորտի ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տրամադրության, տագնապային և դեպրեսիվ ախտանշանների, հոգեբանական լարվածության և ընդհանուր հուզական բարեկեցության գնահատում՝ առանց դրանք դիտարկելու սրտանոթային հիվանդությունների միակ կամ ուղղակի պատճառ։ Կարևոր ուղղություն է կյանքի որակի բազմակողմանի գնահատումը, որը կարող է ընդգրկել ֆիզիկական ակտիվության հնարավորությունները, առօրյա գործունեությունը, սոցիալական հարաբերությունները, հոգեբանական բարեկեցությունը և սեփական առողջական վիճակի սուբյեկտիվ ընկալումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել, թե սրտանոթային հիվանդության բնույթը և արտահայտվածությունը ինչպես են փոխկապակցվում հոգեբանական ցուցանիշների և կյանքի որակի տարբեր բաղադրիչների հետ։ Միաժամանակ անձնային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հիվանդների միջև անհատական տարբերությունները և հասկանալու, թե ինչու նույնատիպ ֆիզիկական սահմանափակումները տարբեր մարդկանց մոտ կարող են ուղեկցվել կյանքի որակի տարբեր գնահատականներով։ Մեթոդաբանական տեսանկյունից նման աշխատանքներում կարող են համադրվել կլինիկական տվյալները, ստանդարտացված հոգեբանական գնահատման գործիքները և կյանքի որակի հարցաթերթերը՝ ստացված ցուցանիշների միջև վիճակագրական կապերը բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև բժշկական օգնության համալիր բնույթը՝ ցույց տալով հիվանդի հոգեբանական և սոցիալական վիճակի գնահատման նշանակությունը ընդհանուր առողջական պատկերի ըմբռնման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը գտնվում է սրտաբանության, բժշկական հոգեբանության և կյանքի որակի հետազոտությունների հատման տիրույթում և նպաստում է սրտանոթային հիվանդություններով մարդկանց առողջական վիճակի ավելի ամբողջական՝ ֆիզիկական, հոգեբանական և սոցիալական բաղադրիչները միավորող գիտական գնահատմանը։

Աշխատությունը նվիրված է α-ամինակարագաթթվի β-դիրքում հետերոցիկլային խմբեր պարունակող նոր ածանցյալների ստացման և դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով քիրալ և աքիրալ սինթեզի մոտեցումները։ Հետազոտության գիտական հիմքում ոչ սպիտակուցածին ամինաթթուների կառուցվածքային բազմազանության ընդլայնման խնդիրը և ստերեոքիմիական գործոնների նշանակության բացահայտումն է։ Հետերոցիկլային կառուցվածքային հատվածների ներմուծումը ամինաթթվային համակարգ կարող է էականորեն փոփոխել ստացված միացությունների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, տարածական կառուցվածքը և կենսաբանական համակարգերի հետ հնարավոր փոխազդեցությունները, ինչի պատճառով նման նյութերը հետաքրքրություն են ներկայացնում օրգանական, կենսաօրգանական և դեղագործական քիմիայի տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում քիրալության խնդրին, քանի որ ամինաթթուների կենսաբանական և քիմիական հատկությունները հաճախ սերտորեն կապված են դրանց տարածական կառուցվածքի հետ։ Քիրալ սինթեզի մոտեցումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու որոշակի տարածական կառուցվածք ունեցող միացությունների ընտրողական առաջացման սկզբունքները, մինչդեռ աքիրալ մոտեցումը կարևոր է համապատասխան խառնուրդների ստացման և հետագա համեմատական ուսումնասիրության համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր հետերոցիկլային կառուցվածքային հատվածների ազդեցությունը վերջնական ածանցյալների հատկությունների վրա, ինչպես նաև կառուցվածքի և ստերեոքիմիական բնութագրերի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Ստացված միացությունների նույնականացման և բնութագրման համար օրգանական քիմիայում կիրառվող ֆիզիկաքիմիական ու սպեկտրային հետազոտությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս հաստատելու դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և գնահատելու ստերեոքիմիական կազմը։ Կարևոր ուղղություն է նաև տարբեր կառուցվածքային տարբերակների համեմատությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել հետերոցիկլային խմբի բնույթի և տարածական դասավորության ազդեցությունը նյութերի հատկությունների վրա։ Նման ածանցյալները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել որպես հետագա հիմնարար հետազոտությունների մոդելային միացություններ և որպես ավելի բարդ կենսաակտիվ մոլեկուլների ուսումնասիրության կառուցվածքային հիմքեր։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ամինաթթուների քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների, ստերեոքիմիայի և կենսաօրգանական քիմիայի մոտեցումները՝ նպաստելով կառուցվածքայինորեն փոփոխված ոչ սպիտակուցածին ամինաթթուների հատկությունների և ստացման ընդհանուր օրինաչափությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։

Աշխատությունը նվիրված է մարդու՝ բարենպաստ, անվտանգ և առողջ շրջակա միջավայրում ապրելու հետ կապված իրավունքների իրավական բնույթի, բովանդակության և պաշտպանության միջազգային մեխանիզմների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում շրջակա միջավայրի պահպանության և մարդու իրավունքների պաշտպանության փոխկապակցվածությունն է՝ դիտարկելով, թե բնապահպանական խնդիրներն ինչպես կարող են անդրադառնալ կյանքի, առողջության, մասնավոր և ընտանեկան կյանքի, սեփականության, տեղեկատվության մատչելիության և արդյունավետ իրավական պաշտպանության հետ կապված իրավունքների իրականացման վրա։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել էկոլոգիական իրավունքների դասակարգմանը՝ տարբերակելով նյութական և ընթացակարգային բաղադրիչները։ Նյութական բաղադրիչը վերաբերում է շրջակա միջավայրի այնպիսի պայմանների ապահովմանը, որոնք համատեղելի են մարդու արժանապատիվ և անվտանգ կենսագործունեության հետ, իսկ ընթացակարգային բաղադրիչը ներառում է բնապահպանական տեղեկատվություն ստանալու, շրջակա միջավայրին վերաբերող որոշումների ընդունմանը մասնակցելու և իրավական պաշտպանության միջոցներից օգտվելու հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է միջազգային իրավունքի դերը համապատասխան չափանիշների ձևավորման գործում՝ ուշադրություն դարձնելով համընդհանուր և տարածաշրջանային իրավական համակարգերի փոխազդեցությանը։ Առանձին նշանակություն ունի միջազգային պայմանագրերի, հռչակագրերի, բնապահպանական համաձայնագրերի, մարդու իրավունքների պաշտպանության մարմինների և միջազգային դատական ու վերահսկողական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Իրավական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պետությունների պարտավորությունների բնույթը՝ ներառյալ շրջակա միջավայրին հասցվող վնասների կանխարգելումը, բնապահպանական ռիսկերի գնահատումը, հանրությանը համապատասխան տեղեկատվության տրամադրումը և արդյունավետ պաշտպանության մեխանիզմների ստեղծումը։ Կարող են քննության առնվել նաև անդրսահմանային բնապահպանական խնդիրները, քանի որ աղտոտումը, կլիմայական փոփոխությունները և բնական ռեսուրսների օգտագործման հետևանքները հաճախ չեն սահմանափակվում մեկ պետության տարածքով և պահանջում են միջազգային համագործակցություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է միջազգային չափանիշների և ներպետական իրավակարգավորման փոխհարաբերությունը՝ պարզելու, թե միջազգային պարտավորություններն ինչ մեխանիզմներով են արտացոլվում ազգային օրենսդրության և իրավակիրառ պրակտիկայի մեջ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մարդու իրավունքների միջազգային իրավունքի և միջազգային բնապահպանական իրավունքի մոտեցումները՝ ներկայացնելով էկոլոգիական իրավունքների պաշտպանության իրավական հիմքերը, դրանց իրականացման երաշխիքները և միջազգային իրավական գործիքակազմի նշանակությունը մարդու ու շրջակա միջավայրի արդյունավետ պաշտպանության համար։

Աշխատությունը նվիրված է համակարգ-բյուրեղի վրա (System-on-Chip, SoC) բարդ ինտեգրալ համակարգերի մոդուլային նախագծման ընթացքում համակարգային մակարդակի թեստային տեղեկատվության ստեղծման, մշակման և մեկնաբանման ծրագրային միջավայրի մշակման ու հետազոտման խնդիրներին։ Հետազոտության առանցքում նախագծվող համակարգի առանձին ֆունկցիոնալ մոդուլների և դրանց փոխազդեցության ստուգման համար անհրաժեշտ թեստային տվյալների ավտոմատ ձևավորումն է, ինչպես նաև ստացված արդյունքների վերլուծությունը՝ հնարավոր նախագծային սխալների հայտնաբերման նպատակով։ Մոդուլային մոտեցման դեպքում համակարգը կառուցվում է նախապես մշակված կամ վերօգտագործվող բաղադրիչների հիման վրա, ինչը կարող է զգալիորեն արագացնել նախագծման գործընթացը, սակայն միաժամանակ մեծացնում է տարբեր մոդուլների համատեղ աշխատանքի և միջմոդուլային կապերի ստուգման նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել թեստային հաջորդականությունների ձևավորման սկզբունքները, մոդուլների մուտքային և ելքային ազդանշանների ներկայացումը, համակարգային մակարդակում ֆունկցիոնալ վարքի մոդելավորումը և թեստավորման արդյունքների ավտոմատ մեկնաբանման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այնպիսի ծրագրային միջավայրի կառուցվածքին, որը հնարավորություն է տալիս միավորել թեստերի գեներացումը, մոդելավորման գործընթացը, ստացված տվյալների հավաքագրումը և արդյունքների վերլուծությունը մեկ ընդհանուր նախագծային հոսքի մեջ։ Կարևոր խնդիր է թեստավորման ծավալի և հաշվարկային բարդության կառավարումը, քանի որ ժամանակակից ինտեգրալ համակարգերը կարող են ներառել մեծ թվով փոխկապակցված ֆունկցիոնալ հանգույցներ։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է առանձնացնել համակարգի առավել նշանակալի վիճակներն ու փոխազդեցությունները և ապահովել դրանց նպատակային ստուգումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև թեստային տեղեկատվության ձևաչափերի միասնականացմանը և տարբեր նախագծային մոդուլների միջև տվյալների փոխանակման կազմակերպմանը, ինչը կարևոր է վերօգտագործվող բաղադրիչների վրա հիմնված նախագծման համար։ Ստացված արդյունքների մեկնաբանման միջոցները կարող են հնարավորություն տալ համեմատելու սպասվող և փաստացի վարքը, հայտնաբերելու անհամապատասխանությունները և տեղայնացնելու դրանց հնարավոր աղբյուրը համակարգի համապատասխան հատվածներում։ Նման միջավայրերի զարգացումը կարևոր նշանակություն ունի էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման համակարգերի համար՝ նպաստելով նախագծման վաղ փուլերում սխալների հայտնաբերմանը և վերջնական համակարգի ֆունկցիոնալ հուսալիության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ինտեգրալ սխեմաների ավտոմատացված նախագծման, համակարգային մոդելավորման, ֆունկցիոնալ ստուգման և թեստային տեղեկատվության մշակման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել մոդուլային սկզբունքով կառուցվող համակարգ-բյուրեղների նախագծման և ստուգման գործընթացները։