Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է տատանողական և Կուլոնի համակարգերի սուպերինտեգրելի դեֆորմացիաների ուսումնասիրությանը՝ դասական և քվանտային մեխանիկական մոդելների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում են ինտեգրվող և սուպերինտեգրելի դինամիկական համակարգերը, որոնց համար, բացի էներգիայի պահպանման օրենքից, գոյություն ունեն լրացուցիչ պահպանվող մեծություններ, որոնք զգալիորեն սահմանափակում են համակարգի դինամիկան և հնարավորություն են տալիս ստանալ նրա շարժման ավելի ամբողջական նկարագրությունը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ներդաշնակ տատանողական համակարգի և Կուլոնի տիպի փոխազդեցությամբ համակարգերի դեֆորմացման մեթոդները՝ նպատակ ունենալով պահպանել կամ ընդլայնել դրանց ինտեգրելի կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Համիլտոնյան համակարգերի կառուցվածքին, շարժման հաստատունների կառուցմանը, Պուասոնի փակագծերով նկարագրվող հանրահաշվական հարաբերություններին և այն պայմաններին, որոնց դեպքում դեֆորմացված համակարգը շարունակում է ունենալ լրացուցիչ ինտեգրալներ։ Քննարկվում են նաև դասական և քվանտային դեպքերի միջև կապերը, քանի որ նույն մաթեմատիկական կառուցվածքները կարող են տարբեր ձևերով դրսևորվել դասական ֆազային տարածության և քվանտային օպերատորների մակարդակներում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հատուկ պոտենցիալների և դեֆորմացիաների կառուցում, դրանց ինտեգրելիության կամ սուպերինտեգրելիության ստուգում, շարժման պահպանվող մեծությունների որոշում և համապատասխան սպեկտրային խնդիրների վերլուծություն։ Նման համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր է տեսական մեխանիկայի և մաթեմատիկական ֆիզիկայի համար, քանի որ թույլ է տալիս բացահայտել դինամիկական համակարգերի խորքային սիմետրիաները և կառուցվածքային հատկությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառություն ունենալ քվանտային մեխանիկայի, դասական դինամիկայի, ինտեգրելի համակարգերի տեսության, մաթեմատիկական ֆիզիկայի և սիմետրիաների տեսության շրջանակներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկական ֆիզիկոսներին, տեսական ֆիզիկոսներին, մաթեմատիկոսներին, դինամիկական համակարգերի և ինտեգրելի համակարգերի տեսության մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է առևտրաարդյունաբերական ազատ գոտիների՝ որպես տնտեսական զարգացման խթանման գործիքի ուսումնասիրությանը՝ Իրանի «Քիշ» ազատ գոտու օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ազատ տնտեսական գոտիների ստեղծման նպատակները, դրանց գործունեության կազմակերպման սկզբունքները և այն տնտեսական մեխանիզմները, որոնց միջոցով դրանք կարող են նպաստել ներդրումների ներգրավմանը, արտադրության ընդլայնմանը, արտաքին առևտրի ակտիվացմանը և նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում «Քիշ» ազատ գոտու ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկություններին, դրա աշխարհագրական դիրքի, ենթակառուցվածքների, հարկային և մաքսային արտոնությունների, ներդրումային միջավայրի և միջազգային տնտեսական կապերի դերին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ազատ գոտիների ազդեցությունը տեղական տնտեսության կառուցվածքի փոփոխության, ձեռնարկատիրական ակտիվության, կապիտալի ներհոսքի, արտահանման և ներմուծման ծավալների, ինչպես նաև ծառայությունների և զբոսաշրջության զարգացման վրա։ Քննարկվում են նաև նման գոտիների արդյունավետության գնահատման չափանիշները և այն պայմանները, որոնց առկայության դեպքում ազատ տնտեսական գոտին կարող է վերածվել երկարաժամկետ տնտեսական աճի և տարածաշրջանային զարգացման կենտրոնի։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է «Քիշ» ազատ գոտու փորձի վերլուծությունը՝ որպես այլ երկրների, այդ թվում՝ զարգացող տնտեսությունների համար կիրառելի փորձի հնարավոր աղբյուր։ Միաժամանակ դիտարկվում են ազատ գոտիների գործունեության հետ կապված հնարավոր սահմանափակումներն ու ռիսկերը՝ ենթակառուցվածքային ծախսերը, արտաքին շուկաների նկատմամբ կախվածությունը, տնտեսական գործունեության տարածքային անհավասարակշռությունը և արտոնությունների արդյունավետության ապահովման խնդիրները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու ազատ առևտրատնտեսական գոտիների նշանակության մասին և գնահատելու դրանց դերը ներդրումային ու արտադրական ներուժի ակտիվացման, միջազգային տնտեսական ինտեգրման և տարածաշրջանային մրցունակության բարձրացման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների մասնագետներին, ներդրումային քաղաքականության և պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, գործարարներին, հետազոտողներին, վերլուծաբաններին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցության XXI համագումարի որոշումների և նյութերի գրադարանային պրոպագանդայի կազմակերպման մեթոդական հարցերին։ Հրատարակությունը նախատեսված է գրադարանների աշխատակիցների համար և նպատակ ունի ներկայացնելու քաղաքական-գաղափարական բնույթի նյութերի տարածման, ընթերցողների հետ աշխատանքի կազմակերպման և համապատասխան գրադարանային միջոցառումների անցկացման եղանակները։ Նյութերում ուշադրություն է դարձվում գրքային և տեղեկատվական ֆոնդերի նպատակային օգտագործմանը, թեմատիկ ցուցահանդեսների, մատենագիտական տեսությունների, ընթերցողական միջոցառումների, զրույցների, դասախոսությունների և այլ ձևերի կազմակերպմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում գրադարանների կողմից քաղաքական ու հասարակական նշանակության հրապարակումների համակարգված ներկայացմանը, դրանց բովանդակության վերաբերյալ ընթերցողների իրազեկմանը և տարբեր տարիքային ու սոցիալական խմբերի հետ համապատասխան աշխատանքային ձևերի ընտրությանը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանային գործունեության գաղափարական ուղղվածության, գրադարանների հասարակական գործառույթների և մեթոդական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքների մասին։ Այն միաժամանակ կարող է դիտարկվել որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և տեղեկատվական քաղաքականության պատմական վկայություն, քանի որ արտացոլում է գրադարանների առջև դրված խնդիրները և դրանց իրականացման համար առաջարկվող մեթոդները։ Նյութերը կարող են օգտակար լինել ոչ միայն գրադարանային աշխատանքի պատմությունն ուսումնասիրողների, այլև խորհրդային շրջանի հասարակական, մշակութային և տեղեկատվական քաղաքականությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, գրադարանների մեթոդական բաժինների աշխատակիցներին, պատմաբաններին, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, աղբյուրագետներին և խորհրդային շրջանի գրադարանային գործի ուսումնասիրողներին։

Աշխատությունը նվիրված է տեղեկություններ թաքցնող համակարգերի ինֆորմացիոն-տեսական ուսումնասիրությանը՝ դրանց կառուցվածքի, աշխատանքի սկզբունքների և տեղեկատվության քողարկման արդյունավետության մաթեմատիկական գնահատման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այնպիսի համակարգեր, որոնց միջոցով տեղեկատվությունը կարող է թաքցվել հաղորդագրությունների, տվյալների, ազդանշանների կամ այլ տեղեկատվական միջավայրերի մեջ՝ նպատակ ունենալով սահմանափակել թաքցված տեղեկության հայտնաբերման հնարավորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվության քանակական գնահատման, անորոշության, էնտրոպիայի, տեղեկատվական հոսքերի և վիճակագրական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել տեղեկություն թաքցնող համակարգերի մաթեմատիկական մոդելները, դրանցում տեղեկատվության ներմուծման և վերականգնման մեխանիզմները, ինչպես նաև թաքցված տվյալների նկատմամբ արտաքին դիտարկողի հայտնաբերման հնարավորությունները։ Կարևորվում է համակարգերի արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով թաքցվող տեղեկատվության ծավալը, թաքցման մակարդակը, սկզբնական և փոփոխված տվյալների տարբերությունները և հաղորդակցության միջավայրի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության ինֆորմացիոն-տեսական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ձևակերպել համակարգերի հուսալիության և պաշտպանվածության գնահատման չափանիշներ՝ առանց սահմանափակվելու միայն կոնկրետ տեխնիկական իրականացման մանրամասներով։ Հետազոտությունը կարող է առնչվել նաև տեղեկատվության պաշտպանության, կոդավորման, վիճակագրական վերլուծության և տվյալների անվտանգ փոխանցման ընդհանուր խնդիրներին։ Աշխատանքի տեսական արդյունքները կարող են օգտակար լինել տեղեկատվության քողարկման համակարգերի մաթեմատիկական վերլուծության, դրանց արդյունավետության համեմատության և նոր մոդելների մշակման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ինֆորմացիայի տեսության, կիրառական մաթեմատիկայի, ինֆորմատիկայի և տեղեկատվական անվտանգության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական հոսքում սովորողների ուսումնահետազոտական կարողությունների ձևավորման և զարգացման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են սովորողների՝ ինքնուրույն հարցադրումներ ձևակերպելու, խնդիրներ առաջադրելու, տեղեկատվություն որոնելու և վերլուծելու, վարկածներ առաջադրելու, փորձարարական ու տեսական հետազոտություններ իրականացնելու, արդյունքները համակարգելու և հիմնավորված եզրակացություններ կատարելու կարողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնագիտական և մաթեմատիկական առարկաների ուսուցման առանձնահատկություններին ու դրանց ներուժին՝ սովորողների հետազոտական մտածողության զարգացման համար։ Աշխատանքում դիտարկվում են ուսուցման այնպիսի մեթոդներ և կազմակերպական ձևեր, որոնք նպաստում են սովորողի ակտիվ մասնակցությանը կրթական գործընթացին՝ խնդիրահեն, նախագծային, հետազոտական, փորձարարական և համագործակցային ուսուցման մոտեցումները։ Կարևորվում է ուսուցչի դերը որպես սովորողի հետազոտական գործունեությունը կազմակերպող և ուղղորդող մասնագետ, ինչպես նաև կրթական միջավայրի ստեղծումը, որտեղ սովորողը հնարավորություն ունի ինքնուրույն ուսումնասիրելու, սխալվելու, վերանայելու սեփական ենթադրությունները և հիմնավորելու ստացված արդյունքները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ուսումնահետազոտական կարողությունների ձևավորման մակարդակի գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների մշակումը, ինչպես նաև դրանց զարգացման արդյունավետության ստուգումը կրթական գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական կրթության բովանդակության և մեթոդաբանության կատարելագործմանը, սովորողների ճանաչողական ինքնուրույնության, քննադատական և տրամաբանական մտածողության զարգացմանը և նրանց հետագա մասնագիտական ու գիտահետազոտական գործունեությանը նախապատրաստմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել դպրոցական կրթության կազմակերպման, ուսումնական ծրագրերի և մեթոդական նյութերի մշակման, ուսուցիչների վերապատրաստման և ուսումնառության անհատական ու խմբային ձևերի կատարելագործման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, բնագիտամաթեմատիկական առարկաների ուսուցիչներին, կրթության կազմակերպիչներին, մեթոդիստներին, կրթության հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է օրթոնորմալ սպլայնների համակարգերի տեսական ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով դրանց զուգամիտության, միակության և բազիսային հատկությունների վրա։ Հետազոտությունը վերաբերում է ֆունկցիաների ներկայացման այնպիսի համակարգերին, որոնք միավորում են օրթոնորմալ համակարգերի հզոր ապարատը և սպլայնների տեղային, կտոր-կտոր կառուցվածքը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննվում են այն պայմանները, որոնց դեպքում նման համակարգերով կազմված շարքերը զուգամիտում են, ինչպես նաև ուսումնասիրվում է շարքի գումարի և ներկայացման եզակիության խնդիրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բազիսայնության հարցին, այսինքն՝ այն պայմանների բացահայտմանը, որոնց դեպքում համակարգի տարրերը հնարավորություն են տալիս համապատասխան ֆունկցիաները ներկայացնել ամբողջական և կայուն ձևով։ Աշխատանքում քննարկվում են տարբեր ֆունկցիոնալ տարածություններում օրթոնորմալ սպլայնների համակարգերի վարքը, դրանց կապը Հիլբերտյան և այլ ֆունկցիոնալ տարածությունների կառուցվածքի հետ, ինչպես նաև համակարգերի լրիվության և անվերապահ բազիսայնության հետ կապված հարցերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից են նաև պարբերական և ոչ պարբերական սպլայնային համակարգերի հատկությունների ուսումնասիրությունը, հանգույցների դասավորության ազդեցությունը և մասնակի գումարների վարքի վերլուծությունը։ Այս թեմատիկ ուղղությունը կապված է օրթոգոնալ շարքերի տեսության, իրական անալիզի և ֆունկցիոնալ անալիզի ժամանակակից խնդիրների հետ։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ օրթոնորմալ սպլայնների համակարգերը կարող են ծառայել որպես ֆունկցիաների արդյունավետ ներկայացման գործիք և կիրառվել ինչպես տեսական մաթեմատիկայում, այնպես էլ ազդանշանների ու տվյալների մշակման հետ կապված խնդիրներում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել օրթոգոնալ շարքերի զուգամիտության և միակության տեսության զարգացմանը, ֆունկցիոնալ տարածություններում բազիսների կառուցման ու հատկությունների ուսումնասիրությանը և սպլայնային մեթոդների հետագա կիրառական զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկական անալիզի, ֆունկցիոնալ անալիզի և օրթոգոնալ շարքերի տեսության մասնագետներին, գիտաշխատողներին, ասպիրանտներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Hypericum perforatum-ից ստացված էքստրակտների և հիպերիցինի ցիտոտոքսիկ ու ֆոտոդինամիկ ազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնական ծագման կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների՝ բջիջների կենսունակության, աճի և կենսագործունեության վրա ունեցած ազդեցության բացահայտումն է, ինչպես նաև լուսային ճառագայթման պայմաններում դրանց առաջացրած ֆոտոքիմիական գործընթացների ուսումնասիրությունը։ Հիպերիցինը համարվում է բնական հզոր ֆոտոզգայունացնող նյութ, որը լույսի և թթվածնի առկայությամբ կարող է առաջացնել ռեակտիվ թթվածնային միացություններ, այդ թվում՝ սինգլետային թթվածին, և արդյունքում վնասել բջջային կառուցվածքները։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց միջոցով լուսային ակտիվացումից հետո ձևավորվող ռեակտիվ թթվածնային տեսակները ազդում են բջջաթաղանթների, միտոքոնդրիումների, էնդոպլազմային ցանցի և այլ ենթաբջջային կառույցների վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև լիպիդների պերօքսիդացման, հակաօքսիդանտային համակարգի փոփոխության, միտոքոնդրիալ ֆունկցիայի խաթարման և բջջային ազդանշանային ուղիների փոփոխության հնարավոր մեխանիզմները։ Առանձին կարևորություն ունի բջջային մահվան տարբեր ձևերի՝ ապոպտոզի և նեկրոզի, ձևավորման ուսումնասիրությունը։ Գիտական տվյալների համաձայն՝ հիպերիցինի ֆոտոակտիվացումը կարող է առաջացնել ապոպտոտիկ կամ նեկրոտիկ բջջային մահ, որի բնույթը կախված է նյութի կոնցենտրացիայից, լուսային ազդեցության չափաբաժնից, բջջի տեսակից և հիպերիցինի ներբջջային տեղայնացումից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև էքստրակտների և մաքուր հիպերիցինի ազդեցությունների համեմատական գնահատումը, քանի որ բուսական էքստրակտը պարունակում է բազմաթիվ կենսաբանական ակտիվ բաղադրիչներ, որոնք կարող են փոխազդել միմյանց հետ և փոփոխել ընդհանուր ցիտոտոքսիկ կամ ֆոտոտոքսիկ ազդեցությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել բջիջների կենսունակության փոփոխությունները, պրոլիֆերացիայի արգելակումը, օքսիդատիվ սթրեսի զարգացումը և բջջային մահվան հետ կապված մոլեկուլային ազդանշանային մեխանիզմները։ Ժամանակակից հետազոտություններում հիպերիցինի ֆոտոդինամիկ ազդեցությունը կապվում է նաև p38 MAPK, JNK, PI3K/Akt/mTOR և այլ ազդանշանային ուղիների, ինչպես նաև միտոքոնդրիալ և արտաբջջային ապոպտոտիկ մեխանիզմների ակտիվացման հետ։ Ստացված արդյունքները կարող են գիտական հիմք ապահովել հիպերիցինի և Hypericum perforatum-ի կենսաբանորեն ակտիվ բաղադրիչների հետագա ուսումնասիրման, ֆոտոդինամիկ թերապիայի, հակաուռուցքային և հակամանրէային մոտեցումների զարգացման համար։ Միաժամանակ աշխատանքը կարևոր է լուսազգայուն միացությունների ազդեցության պայմաններն ու սահմանափակումները հասկանալու տեսանկյունից, քանի որ դրանց կենսաբանական ազդեցությունը զգալիորեն կախված է լուսային դոզայից, նյութի կոնցենտրացիայից և բջջային միջավայրից։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել բջջաբաններին, կենսաքիմիկոսներին, դեղագետներին, կենսատեխնոլոգներին, ֆոտոկենսաբանության և ուռուցքաբանության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է XIII դարի հայ նշանավոր մատենագիր, պատմիչ և աստվածաբան Հովհաննես Վանական Տավուշեցու՝ Վանական վարդապետի ինքնագիր ձեռագրի ուսումնասիրությանը։ Վանականը (1181–1251) Մխիթար Գոշի աշակերտն էր, Խորանաշատի դպրոցի հիմնադիրը և միջնադարյան հայ կրթամշակութային կյանքի կարևորագույն գործիչներից մեկը, որի աշակերտներից էին Կիրակոս Գանձակեցին և Վարդան Արևելցին։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է ոչ միայն ինքնագրի բովանդակային արժեքը, այլև դրա ձեռագրագիտական, պատմական և գրական նշանակությունը։ Ինքնագրային վկայությունները հատկապես կարևոր են միջնադարյան հեղինակների ստեղծագործությունների իսկությունը, գրության առանձնահատկությունները, լեզվական միջավայրը և մատենագրական ժառանգության փոխանցման ընթացքը պարզելու համար։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու Վանականի գործունեության պատմական միջավայրին, նրա գրական և գիտական ժառանգությանը, ինչպես նաև XIII դարի հայ մշակույթի զարգացման պայմաններին։ Վանականի կորած պատմական երկի մասին տեղեկություններ պահպանվել են նրա աշակերտների՝ Կիրակոսի, Վարդանի և Մաղաքիայի աշխատություններում, իսկ նրա պահպանված ժառանգության մեջ կարևոր տեղ են զբաղեցնում աստվածաշնչյան մեկնությունները, քարոզները և հարց ու պատասխանի բնույթի աշխատությունները։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև որպես հայկական ձեռագրական մշակույթի պատմության աղբյուր, քանի որ ինքնագիրը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի գրության ավանդույթները, ձեռագրի ստեղծման և պահպանման հանգամանքները և հեղինակի անմիջական մասնակցության հետքերը։ Հրատարակության մատենագիտական տվյալները վկայում են, որ նյութը Ս. Վ. Տեր-Ավետիսյանի ուսումնասիրությունն է, որը տպագրվել է 1926 թվականին Թիֆլիսում՝ «Կովկասյան պատմահնագիտական ինստիտուտի տեղեկություններում», հատոր IV-ում, էջ 51–54։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, միջնադարագետներին, ձեռագրագետներին, աղբյուրագետներին, գրականագետներին, պատմաբաններին, մատենագետներին, ինչպես նաև հայկական միջնադարյան մշակույթի և ձեռագրական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է փափուկ ցորենի տարբեր կենսաձևերի մուտացիոն փոփոխությունների ուսումնասիրմանը՝ էթիլենիմինը որպես քիմիական մուտագեն կիրառելու պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է քիմիական մուտագենեզի հնարավորությունը՝ ցորենի ժառանգական փոփոխականության ընդլայնման և սելեկցիոն արժեք ունեցող նոր ձևերի ստացման նպատակով։ Էթիլենիմինը դասվում է քիմիական մուտագենների շարքին և պատմականորեն կիրառվել է գյուղատնտեսական բույսերի մուտացիոն սելեկցիայի մեջ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում փափուկ ցորենի տարբեր կենսաձևերի արձագանքն է մուտագեն ազդեցությանը, առաջացող փոփոխությունների բնույթը, հաճախականությունը և ժառանգականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բույսերի աճի ու զարգացման առանձնահատկությունների փոփոխություններին, ձևաբանական և ֆիզիոլոգիական նոր հատկանիշների ի հայտ գալուն, ինչպես նաև այն փոփոխությունների բացահայտմանը, որոնք կարող են հետագայում օգտագործվել սելեկցիոն աշխատանքներում։ Աշխատանքում կարևորվում է մուտագենի ազդեցության և բույսի գենոտիպային առանձնահատկությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ տարբեր կենսաձևեր կարող են տարբեր կերպ արձագանքել նույն մուտագեն ազդեցությանը։ Նման հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս ընդլայնելու ելանյութային գենետիկական բազմազանությունը և ընտրելու տնտեսապես արժեքավոր հատկանիշներ ունեցող մուտանտ ձևեր։ Մուտացիաների հայտնաբերման և դրանց ժառանգական բնույթի հաստատման համար կարևոր է նաև հաջորդ սերունդների ուսումնասիրությունը, ինչը կիրառվել է քիմիական մուտագենեզի վերաբերյալ դասական հետազոտություններում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ ցորենի սորտերի կատարելագործման, նոր սելեկցիոն նյութի ստացման, արժեքավոր գենետիկական հատկանիշների որոնման և տեղական պայմաններին ավելի լավ հարմարված ձևերի ընտրության համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բույսերի գենետիկներին, սելեկցիոներներին, բուսաբույծներին, ագրոնոմներին, կենսաբաններին, գյուղատնտեսական գիտությունների հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է մեքենաշինական ձեռնարկությունների ակտիվների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ակտիվները դիտարկվում են որպես ձեռնարկության արտադրական ներուժի և տնտեսական գործունեության կարևորագույն բաղադրիչ, որի արդյունավետ օգտագործումը անմիջականորեն ազդում է արտադրության ծավալների, ինքնարժեքի, շահութաբերության և ֆինանսական կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիմնական և շրջանառու ակտիվների կազմի ու կառուցվածքի ուսումնասիրությանը, դրանց տեխնիկական վիճակի գնահատմանը, արտադրական հզորությունների օգտագործման մակարդակին և ակտիվների շրջանառելիության արագությանը։ Մեքենաշինական ձեռնարկությունների համար կարևոր խնդիր է նաև սարքավորումների ֆիզիկական և բարոյական մաշվածության նվազեցումը, քանի որ հնացած հիմնական միջոցները կարող են մեծացնել արտադրական ռիսկերը և նվազեցնել արդյունավետությունը։ Աշխատանքում վերլուծվում են ակտիվների օգտագործման արդյունավետությունը բնութագրող տնտեսական ցուցանիշները, դրանց փոփոխության վրա ազդող գործոնները և չօգտագործված ներուժի բացահայտման մեթոդները։ Կարևորվում են արտադրական հզորությունների բեռնվածության բարձրացումը, սարքավորումների շահագործման և տեխնիկական սպասարկման կատարելագործումը, պարապուրդների կրճատումը, արտադրական գործընթացների արդիականացումը և նոր տեխնոլոգիաների ներդրումը։ Ժամանակակից հետազոտությունները ևս ցույց են տալիս, որ կապիտալի ավելի արդյունավետ բաշխումը կարող է էապես բարձրացնել մշակող արդյունաբերության ընդհանուր արտադրողականությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նաև շրջանառու ակտիվների կառավարմանը՝ պաշարների օպտիմալ մակարդակի ապահովմանը, դեբիտորական պարտքերի կառավարմանը և դրամական միջոցների արդյունավետ օգտագործմանը, քանի որ դրանց միջև հավասարակշռությունը կարևոր է արտադրության և շրջանառության անընդհատության համար։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ակտիվների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման կազմակերպատնտեսական մեխանիզմների մշակումը՝ ներառյալ ներդրումային քաղաքականության կատարելագործումը, տեխնիկական վերազինումը, արտադրության կազմակերպման բարելավումը, աշխատողների որակավորման բարձրացումը և նյութական խթանման արդյունավետ համակարգերի կիրառումը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել մեքենաշինական ձեռնարկությունների արտադրական ներուժի առավել լիարժեք օգտագործմանը, ծախսերի նվազեցմանը, արտադրողականության և մրցունակության բարձրացմանը, ինչպես նաև լրացուցիչ ներդրումների անհրաժեշտությունը սահմանափակելու միջոցով առկա ռեսուրսների ավելի արդյունավետ կիրառմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ձեռնարկությունների ղեկավարներին, ֆինանսական և արտադրական կառավարման մասնագետներին, մեքենաշինության ոլորտի մասնագետներին, վերլուծաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է համաշխարհային տնտեսության գլոբալացման պայմաններում ազգային տնտեսության անվտանգության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում տնտեսական անվտանգությունը դիտարկվում է որպես ազգային անվտանգության կարևոր բաղադրիչ, որը կապված է երկրի տնտեսական ինքնուրույնության, կայուն զարգացման, մրցունակության և արտաքին ու ներքին ցնցումներին դիմակայելու կարողության հետ։ Գլոբալացման խորացման պայմաններում ազգային տնտեսությունները դառնում են ավելի փոխկապակցված, ինչի արդյունքում ընդլայնվում են միջազգային առևտրի, ներդրումների, տեխնոլոգիաների և տնտեսական համագործակցության հնարավորությունները, սակայն միաժամանակ մեծանում են արտաքին շուկաներից կախվածության, համաշխարհային ճգնաժամերի, ֆինանսական ցնցումների և տնտեսական անհավասարակշռությունների ազդեցության ռիսկերը։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկություններին՝ որպես փոքր և բաց տնտեսության, որի տնտեսական անվտանգության վրա էական ազդեցություն կարող են ունենալ արտաքին առևտրի կառուցվածքը, ներմուծումներից կախվածությունը, արտահանման սահմանափակ դիվերսիֆիկացիան, արտաքին ֆինանսական պայմանները և տարածաշրջանային տնտեսական իրավիճակը։ Նման խոցելիությունները Հայաստանի տնտեսական անվտանգության վերաբերյալ ժամանակակից հետազոտություններում ևս առանձնացվում են որպես կարևոր մարտահրավերներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել տնտեսական անվտանգության հիմնական բաղադրիչները, դրա գնահատման չափանիշներն ու ցուցանիշները, ներքին և արտաքին սպառնալիքները, ինչպես նաև տնտեսական քաղաքականության միջոցով դրանց չեզոքացման հնարավորությունները։ Կարևորվում է մակրոտնտեսական կայունության, արտադրական ներուժի, ֆինանսական համակարգի, էներգետիկ և պարենային ապահովվածության, արտաքին առևտրի, ներդրումային միջավայրի և տնտեսական մրցունակության դերը ազգային տնտեսության կայունության պահպանման գործում։ Հայաստանի տնտեսական անվտանգության գնահատման հետազոտություններում կիրառվել են նաև ցուցանիշային, բալային և մատրիցային մոտեցումներ՝ երկրի խոցելիության և սպառնալիքների մակարդակը գնահատելու նպատակով։ Աշխատանքը անդրադառնում է նաև տնտեսական գլոբալացման և ազգային շահերի միջև հավասարակշռության խնդրին՝ կարևորելով միջազգային տնտեսական ինտեգրման հնարավորությունների արդյունավետ օգտագործումը՝ առանց ազգային տնտեսության ռազմավարական ոլորտների նկատմամբ չափազանց մեծ արտաքին կախվածության ձևավորման։ Այս համատեքստում կարևոր են տնտեսության դիվերսիֆիկացումը, տեղական արտադրության զարգացումը, արտահանման մրցունակության բարձրացումը, տեխնոլոգիական արդիականացումը, ներդրումային ռիսկերի կառավարումը և տնտեսական քաղաքականության երկարաժամկետ կանխատեսելիությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի տնտեսական անվտանգության գնահատման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործմանը, արտաքին տնտեսական ռիսկերի նվազեցմանը և գլոբալ տնտեսության հնարավորությունների առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, տնտեսական անվտանգության մասնագետներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի ներկայացուցիչներին, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների հետազոտողներին, վերլուծաբաններին, գիտաշխատողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է ծիրանենու և դեղձենու կլոնային պատվաստակալների ագրոկենսաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և գնահատմանը Արարատյան գոգահովտի հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են տարբեր պատվաստակալների աճի և զարգացման բնույթը, հողի ու կլիմայական պայմաններին հարմարվողականությունը, արմատային համակարգի ձևավորման առանձնահատկությունները և պատվաստված բույսերի հետ դրանց փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատվաստակալների կենսաբանական և արտադրական արժեքը պայմանավորող ցուցանիշներին՝ աճի ուժին, վեգետատիվ զարգացման ինտենսիվությանը, տնկարանային փուլում բույսերի որակին, պատվաստման հաջողությանը և հետագա զարգացման կայունությանը։ Աշխատանքում դիտարկվում է նաև կլոնային պատվաստակալների ազդեցությունը պտղատու ծառերի բերքատվության, պտղի որակի, ծառերի չափերի և խնամքի տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների վրա։ Կարևորվում է այնպիսի պատվաստակալների ընտրությունը, որոնք առավել համապատասխան են Արարատյան գոգահովտի պայմաններին և կարող են ապահովել առողջ, կենսունակ ու բարձր արտադրողականությամբ պտղատու տնկարկների ձևավորում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կլոնային պատվաստակալների կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները և հիմնավորելու դրանց նպատակահարմար օգտագործումը ժամանակակից ինտենսիվ պտղաբուծության մեջ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել պտղատու տնկարանների արտադրական արդյունավետության բարձրացմանը, տնկանյութի որակի բարելավմանը, նոր այգիների հիմնադրման տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը և տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան սորտա-պատվաստակալային համակցությունների ընտրությանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պտղաբույծներին, ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, տնկարանային տնտեսությունների մասնագետներին, գյուղատնտեսական արտադրողներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է միապաղաղության ազդեցության ուսումնասիրությանը մարզիկների ֆիզիոլոգիական գործառույթների և աշխատունակության վրա, ինչպես նաև դրա բացասական հետևանքների կանխարգելման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է միապաղաղ գործունեության ընթացքում առաջացող հոգեֆիզիոլոգիական վիճակը, դրա ազդեցությունը կենտրոնական նյարդային համակարգի գործունեության, ուշադրության, արձագանքման արագության, շարժողական ակտիվության և ընդհանուր աշխատունակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկարատև և կրկնվող մարզումային գործողությունների պայմաններում հոգնածության, հետաքրքրվածության նվազման, ուշադրության թուլացման և շարժումների արդյունավետության փոփոխության դրսևորումներին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են մարզիկների օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման հնարավոր ցուցանիշները, ինչպես նաև միապաղաղության և ֆիզիկական ու հոգեբանական ծանրաբեռնվածության փոխկապակցվածությունը։ Կարևորվում է այն գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են ուժեղացնել կամ, հակառակը, նվազեցնել միապաղաղության բացասական ազդեցությունը՝ մարզումների կառուցվածքը, վարժությունների բազմազանությունը, ծանրաբեռնվածության և հանգստի հարաբերակցությունը, մարզման պայմանները և հոգեբանական պատրաստվածությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է կանխարգելիչ միջոցառումների մշակումը, որոնք կարող են նպաստել մարզիկների ուշադրության և աշխատունակության պահպանմանը, հոգնածության նվազեցմանը և մարզումային գործընթացի արդյունավետության բարձրացմանը։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել մարզումների պլանավորման, մարզիկների ֆունկցիոնալ վիճակի վերահսկման և գերլարվածության կանխարգելման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել սպորտային ֆիզիոլոգներին, մարզիչներին, սպորտային բժիշկներին, հոգեբաններին, ֆիզիկական կուլտուրայի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է արտահանման՝ որպես տնտեսական աճի ապահովման կարևորագույն գործոնի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է արտաքին առևտրի և հատկապես արտահանման ազդեցությունը ազգային տնտեսության զարգացման, արտադրության ընդլայնման, զբաղվածության, ներդրումների ներգրավման և պետական եկամուտների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի արտահանման կառուցվածքին, ապրանքների և ծառայությունների հիմնական ուղղություններին, արտաքին շուկաների աշխարհագրությանը և արտահանման ներուժի ձևավորման վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոններին։ Աշխատանքում քննարկվում են արտահանման խթանման պետական քաղաքականությունը, արտահանող ձեռնարկությունների մրցունակության բարձրացման հնարավորությունները, միջազգային շուկաների հասանելիությունը և արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնման նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև Հայաստանի տնտեսության արտահանմանն ուղղված ոլորտների զարգացման հնարավորությունները, արտադրանքի դիվերսիֆիկացման, բարձր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների ու ծառայությունների արտահանման ընդլայնման և նոր շուկաներ մուտք գործելու խնդիրները։ Կարևորվում է արտահանման ազդեցությունը վճարային հաշվեկշռի, ազգային արժույթի կայունության, արտադրական ներուժի օգտագործման և տնտեսական աճի երկարաժամկետ կայունության վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են արտահանման զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները, այդ թվում՝ փոքր ներքին արտադրական շուկան, արտաքին շուկաներում մրցակցության բարձր մակարդակը, լոգիստիկ սահմանափակումները, արտադրողականության և տեխնոլոգիական հագեցվածության խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել Հայաստանի արտահանման ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործման և արտաքին տնտեսական քաղաքականության կատարելագործման ուղղությունների բացահայտմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, միջազգային առևտրի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, գործարարներին, արտահանող ընկերությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։