Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է Բեռնարդ Մալամուդի գրական ժառանգության մեջ կրոնական, ռասայական, բարոյական և հասարակական-քաղաքական խնդիրների գեղարվեստական արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի արձակում անհատի ինքնության, բարոյական ընտրության, օտարման, խտրականության, պատասխանատվության և մարդկային արժանապատվության թեմաների փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում է հրեական մշակութային ու կրոնական ավանդույթի ազդեցությունը կերպարների աշխարհընկալման, արժեքային համակարգի և ներքին հակասությունների ձևավորման վրա՝ միաժամանակ դիտարկելով նրանց գոյությունը ամերիկյան բազմամշակութային հասարակության պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային և կրոնական ինքնության պահպանման, մշակութային միջավայրին հարմարվելու, տարբեր համայնքների միջև հարաբերությունների և սոցիալական պատկանելության խնդիրներին։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են նախապաշարմունքները, անհավասարությունը և հասարակական սահմանափակումները ներգործում հերոսների ճակատագրերի ու բարոյական որոշումների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տառապանքի, մեղքի, կարեկցանքի, անձնական պատասխանատվության և բարոյական վերափոխման թեմաների քննությունը, որոնք գրողի ստեղծագործական աշխարհում հաճախ կապվում են մարդու՝ ուրիշի հանդեպ ունեցած պարտավորության գաղափարի հետ։ Դիտարկվում են նաև անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունները, սոցիալական մեկուսացումը, նյութական դժվարությունները, հաջողության ձգտումը և դրանց հետևանքով առաջացող արժեքային հակասությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կերպարների համակարգը, սյուժետային կառուցվածքը, խորհրդանիշները, հեգնանքը, փոխաբերական պատկերները և այլ գեղարվեստական միջոցներ, որոնց միջոցով արտահայտվում են ստեղծագործությունների բարոյափիլիսոփայական և հասարակական շերտերը։ Մալամուդի արձակը կարող է դիտարկվել նաև ամերիկյան հրեական գրականության ավելի լայն համատեքստում՝ համադրելով ազգային մշակութային փորձը համամարդկային բարոյական հարցադրումների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականագիտական, մշակութաբանական, բարոյափիլիսոփայական և համեմատական մոտեցումները՝ բացահայտելով, թե ինչպես են գրողի ստեղծագործություններում կրոնական ու էթնոմշակութային ինքնության խնդիրները միահյուսվում սոցիալական արդարության, բարոյական պատասխանատվության և անհատի հասարակական գոյության հարցերին։

Աշխատությունը նվիրված է XI դարի կեսերից մինչև XII դարի առաջին տասնամյակները Փոքր Ասիայում տեղի ունեցած քաղաքական, ռազմական, ժողովրդագրական և հասարակական վերափոխումների ուսումնասիրությանը, որոնց արդյունքում Բյուզանդական կայսրության կարևորագույն տարածքներից մեկում աստիճանաբար ձևավորվեցին մահմեդական-թյուրքական իշխանություններ և նոր քաղաքական կենտրոններ։ Հետազոտության կենտրոնում Բյուզանդիայի արևելյան սահմանների փոփոխությունը, սելջուկյան և այլ թյուրքական խմբերի ներթափանցումն ու հաստատումը, տեղական իշխանությունների գործունեությունը և տարածաշրջանի բնակչության բազմաշերտ փոխհարաբերություններն են։ Քննվում են XI դարի ռազմական բախումները և դրանց հետևանքները՝ միաժամանակ շեշտելով, որ Անատոլիայի քաղաքական վերափոխումը նպատակահարմար է դիտարկել ոչ թե մեկ իրադարձության արդյունք, այլ երկարատև և բազմագործոն գործընթաց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Բյուզանդական կայսրության ներքին քաղաքական զարգացումներին, կենտրոնական և տեղական իշխանությունների հարաբերություններին, սահմանային պաշտպանության համակարգին և այն պայմաններին, որոնց ներքո տարածաշրջանում առաջացան նոր ուժային կենտրոններ։ Ուսումնասիրվում է Ռումի սելջուկյան պետության և թյուրքական այլ իշխանությունների կայացումը, նրանց հարաբերությունները Բյուզանդիայի, հայկական քաղաքական կազմավորումների, խաչակիրների և տարածաշրջանի այլ դերակատարների հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Անատոլիայի քրիստոնյա բնակչության՝ հույների, հայերի, ասորիների և այլ համայնքների դրության ուսումնասիրությունը՝ քաղաքական իշխանության փոփոխության, բնակչության տեղաշարժերի և նոր սոցիալական հարաբերությունների համատեքստում։ Դիտարկվում են նաև առաջին խաչակրաց արշավանքի և դրանից հետո ստեղծված քաղաքական իրադրության ազդեցությունները տարածաշրջանի ուժերի հարաբերակցության վրա։ Հետազոտության շրջանակում ռազմական պատմությունը համադրվում է սոցիալական և տնտեսական պատմության հետ՝ բացահայտելու համար, թե իշխանությունների փոփոխությունն ինչպես էր առնչվում բնակավայրերի, հաղորդակցության ուղիների, հողատիրության, առևտրի և տեղական հասարակությունների վերակազմավորմանը։ Աղբյուրագիտական առումով կարևոր նշանակություն ունեն բյուզանդական, հայկական, արաբական, պարսկական և լատինական պատմագրական ավանդույթների համադրությունն ու քննադատական ընթերցումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է միջնադարյան Անատոլիայի խորքային վերափոխումը՝ որպես Բյուզանդական, հայկական, իսլամական և թյուրքական աշխարհների փոխազդեցությամբ ձևավորված պատմական գործընթաց։

Աշխատությունը նվիրված է զանգվածային լրատվության միջոցների ազդեցության ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության հանրային և միջազգային կերպարի ձևավորման գործընթացում՝ տեղեկատվական հաղորդակցության, մեդիա ներկայացումների և հասարակական ընկալումների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հեռուստատեսությունը, մամուլը, ռադիոն, առցանց լրատվամիջոցները և թվային հաղորդակցության այլ հարթակներ ընտրում, կառուցում և տարածում են երկրի մասին տեղեկատվությունը՝ նպաստելով որոշակի պատկերացումների ձևավորմանը տարբեր լսարանների շրջանում։ Քննվում են լրատվական օրակարգի ձևավորման, թեմաների ընտրության, տեղեկատվության ներկայացման ձևերի, շեշտադրումների և մեկնաբանությունների նշանակությունը պետության քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային կերպարի ընկալման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ներքին և արտաքին լսարանների տարբերությանը, քանի որ երկրի մասին տեղական հասարակության պատկերացումները և միջազգային հանրությանը հասցեագրված հաղորդագրությունները կարող են ձևավորվել տարբեր տեղեկատվական միջավայրերում և տարբեր նպատակներով։ Ուսումնասիրվում է նաև միջազգային լրատվամիջոցների դերը Հայաստանի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման գործում, ինչպես նաև այն հանգամանքը, թե տեղական լրատվական դաշտում ստեղծված նյութերն ինչ ճանապարհով կարող են տարածվել միջազգային տեղեկատվական տարածքում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական կառույցների, լրատվամիջոցների, լրագրողների, հասարակական կազմակերպությունների և այլ հաղորդակցական դերակատարների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ հանրային հաղորդակցության ընդհանուր համակարգում նրանց դերերը հասկանալու նպատակով։ Դիտարկվում են նաև մշակույթի, պատմական ժառանգության, զբոսաշրջության, տնտեսության, հասարակական կյանքի և միջազգային հարաբերությունների վերաբերյալ մեդիա բովանդակության հնարավոր ազդեցությունները երկրի ճանաչելիության և ընկալման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել բովանդակային վերլուծության, համեմատական ուսումնասիրության և մեդիա դիսկուրսի քննության մեթոդներ՝ բացահայտելու տարբեր լրատվամիջոցներում ձևավորվող հիմնական թեմատիկ և ներկայացուցչական միտումները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական մեդիայի զարգացման հետևանքով տեղեկատվական միջավայրի փոփոխությանը, որտեղ երկրի կերպարի ձևավորմանը մասնակցում են ոչ միայն ավանդական լրատվամիջոցները, այլև անհատ օգտատերերը և բազմազան թվային համայնքները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մեդիա ուսումնասիրությունների, հանրային հաղորդակցության, իմիջաբանության և միջազգային հաղորդակցության մոտեցումները՝ պետության կերպարի ձևավորման գործընթացում զանգվածային լրատվության միջոցների գործառույթներն ու ազդեցության մեխանիզմները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Ախուրյան գետի ջրահավաք ավազանի արևելյան հատվածի երկրաբնապահպանական վիճակի համալիր գնահատմանը՝ բնական միջավայրի բաղադրիչների, տարածքի երկրաբանական կառուցվածքի և մարդածին ազդեցությունների փոխկապակցված ուսումնասիրության հիման վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարածքի երկրաբանական և գեոմորֆոլոգիական առանձնահատկությունները, ռելիեֆի ձևերը, մակերևութային ու ստորերկրյա ջրային համակարգերը, հողային ծածկույթը, լանդշաֆտները և դրանց տարածական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ջրահավաք ավազանին՝ որպես փոխկապակցված բնական համակարգի, որտեղ որևէ բաղադրիչի փոփոխությունը կարող է անդրադառնալ ջրային ռեսուրսների, հողերի, բուսականության և ընդհանուր էկոլոգիական հավասարակշռության վրա։ Ուսումնասիրվում են բնական երկրաբանական գործընթացները և դրանց բնապահպանական նշանակությունը, ինչպես նաև հողերի էրոզիայի, լանջային գործընթացների, մակերևութային հոսքի և այլ բնական երևույթների տարածական առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է տնտեսական գործունեության հետևանքով առաջացող մարդածին ծանրաբեռնվածության գնահատումը։ Դիտարկվում են գյուղատնտեսական հողօգտագործման, բնակավայրերի զարգացման, արդյունաբերական և ենթակառուցվածքային գործունեության, բնական ռեսուրսների օգտագործման և թափոնների հնարավոր ազդեցությունները հողերի ու ջրային համակարգերի որակի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել դաշտային ուսումնասիրությունների, ջրի և հողի նմուշների լաբորատոր վերլուծությունների, տեղագրական ու թեմատիկ քարտեզների, հեռահար զոնդավորման և երկրատեղեկատվական համակարգերի միջոցով ստացված տվյալները։ Տարածական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել տարբեր աստիճանի բնապահպանական ծանրաբեռնվածություն ունեցող տեղամասերը, բացահայտել առավել զգայուն տարածքները և կազմել համապատասխան թեմատիկ քարտեզներ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ջրային և հողային ռեսուրսների պահպանության, աղտոտման կանխարգելման, բնական լանդշաֆտների կայունության և տարածքի ռացիոնալ օգտագործման խնդիրներին։ Երկրաբնապահպանական գնահատման արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բնապահպանական մշտադիտարկման, տարածքային պլանավորման և բնական ռեսուրսների կառավարման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է երկրաէկոլոգիայի, ջրաբանության, երկրաբանության, ֆիզիկական աշխարհագրության և երկրատեղեկատվական վերլուծության մեթոդները՝ ջրահավաք ավազանի բնական համակարգերի վիճակը և մարդածին ազդեցությունների տարածական առանձնահատկությունները բազմակողմանի գնահատելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կովկասյան սոճու կենսաբանական և էկոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Հայաստանի տարբեր անտառաճեցման պայմաններում՝ գնահատելով տեսակի աճը, զարգացումը, կենսունակությունը և շրջակա միջավայրի գործոնների նկատմամբ հարմարվողականությունը։ Հետազոտության կենտրոնում ծառատեսակի կենսաէկոլոգիական հատկանիշների և աճելավայրի պայմանների փոխկապակցվածությունն է, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզաբանել բնական միջավայրի տարբեր բաղադրիչների ազդեցությունը ծառերի վիճակի և անտառային համակեցությունների ձևավորման վրա։ Քննվում են բարձրության, ռելիեֆի, լանջերի դիրքադրության, հողային պայմանների, խոնավության, ջերմաստիճանային ռեժիմի և այլ էկոլոգիական գործոնների հնարավոր ազդեցությունները սոճու աճի ու զարգացման առանձնահատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր անտառաճեցման պայմաններում ծառերի աճի ինտենսիվությանը, տարիքային կառուցվածքին, բնական վերաճին և ընդհանուր կենսունակությանը։ Ուսումնասիրվում են նաև տեսակի ձևաբանական և ֆիզիոլոգիական հարմարվողականության առանձնահատկությունները, որոնց շնորհիվ այն կարող է գոյատևել տարբեր բարձրադիր և կլիմայական պայմաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բնական վերականգնման գործընթացների գնահատումը՝ սերմնատվության, երիտասարդ ծառերի ձևավորման և դրանց հետագա պահպանման համար անհրաժեշտ միջավայրային պայմանների տեսանկյունից։ Դիտարկվում է կովկասյան սոճու մասնակցությունը անտառային էկոհամակարգերի կառուցվածքին, հողապաշտպան և ջրակարգավորիչ գործառույթներին, ինչպես նաև կենսաբազմազանության պահպանման գործընթացներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր աճելավայրերի ծառուտների անտառագիտական և չափագրական ցուցանիշները՝ բացահայտելու առավել նպաստավոր կամ սահմանափակող բնական գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մարդածին ազդեցությունների և շրջակա միջավայրի փոփոխությունների պայմաններում ծառատեսակի կայունության խնդրին, ինչը կարևոր նշանակություն ունի անտառների պահպանության և վերականգնման տեսանկյունից։ Ստացված գիտական ընդհանրացումները կարող են օգտակար լինել անտառային տարածքների վիճակի գնահատման, համապատասխան ծառատեսակների ընտրության և բնապահպանական միջոցառումների հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անտառագիտության, բուսաբանության, բույսերի էկոլոգիայի և կենսաաշխարհագրության մոտեցումները՝ Հայաստանի պայմաններում կովկասյան սոճու կենսաէկոլոգիական առանձնահատկությունների բազմակողմանի բնութագրման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է երկառանցք բեռնավորման պայմաններում աշխատող լիսեռների հոգնածային ամրության և ճաքակայունության գնահատման մեթոդների ճշգրտմանն ու կատարելագործմանը։ Հետազոտության կենտրոնում մեքենամասերի երկարատև շահագործման ընթացքում փոփոխական մեխանիկական բեռնվածությունների ազդեցությամբ առաջացող լարվածային վիճակների, հոգնածային վնասվածքների կուտակման և ճաքերի առաջացման ու զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությունն է։ Քննվում են այն դեպքերը, երբ լիսեռը միաժամանակ ենթարկվում է տարբեր բնույթի բեռնավորումների, ինչի հետևանքով ձևավորվում է բարդ լարվածային վիճակ, իսկ նյութի հոգնածային վարքը հնարավոր չէ լիարժեք գնահատել միայն միառանցք բեռնավորման համար ընդունված չափանիշներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորմալ և շոշափող լարումների փոխազդեցությանը, լարվածությունների կենտրոնացմանը, կառուցվածքային անցումներին և մակերևութային առանձնահատկություններին, որոնք կարող են ազդել հոգնածային ճաքերի սկզբնավորման վրա։ Ուսումնասիրվում են հոգնածային ամրության հաշվարկային չափանիշները և դրանց կիրառելիությունը բարդ բեռնավորման պայմաններում՝ նպատակ ունենալով ավելի ճշգրիտ գնահատել մեքենամասի սահմանային վիճակն ու ծառայության հնարավոր տևողությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քայքայման մեխանիկայի մոտեցումների կիրառումը՝ արդեն գոյություն ունեցող կամ շահագործման ընթացքում առաջացող ճաքերի զարգացման կայունությունը գնահատելու համար։ Դիտարկվում են ճաքի չափերի, ուղղության, լարվածային վիճակի և նյութի մեխանիկական հատկությունների միջև փոխկապակցվածությունները, ինչպես նաև տարբեր գործոնների ազդեցությունը ճաքի հետագա տարածման հավանականության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական հաշվարկները, թվային մոդելավորման արդյունքները և փորձարարական տվյալները՝ կիրառվող գնահատման մեթոդների հավաստիությունն ու ճշգրտությունը ստուգելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ամրության պաշարի ընտրությանը և շահագործման հուսալիության գնահատմանը՝ հաշվի առնելով իրական բեռնավորման բազմագործոն բնույթը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյութերի դիմադրության, հոգնածության տեսության, քայքայման մեխանիկայի և մեքենամասերի ամրության հաշվարկման մոտեցումները՝ լիսեռների անվտանգ և հուսալի աշխատանքի գնահատման մեթոդական հիմքերը կատարելագործելու նպատակով։

Աշխատությունը պատմաաշխարհագրական բնույթի ուսումնասիրություն է, որտեղ Կովկասի և Օսմանյան կայսրության սահմանային տարածքները դիտարկվում են ռազմական աշխարհագրության տեսանկյունից՝ տվյալ ժամանակաշրջանի ռազմավարական պատկերացումների և տարածաշրջանի բնական ու բնակավայրային առանձնահատկությունների համատեքստում։ Ներկայացվում են սահմանամերձ գոտիների ֆիզիկաաշխարհագրական պայմանները՝ լեռնային համակարգերը, գետահովիտները, ջրագրական ցանցը, բնակավայրերի տեղաբաշխումը, կլիմայական պայմանները և հաղորդակցության ուղիները՝ բացահայտելով դրանց նշանակությունը տարածաշրջանի պատմական զարգացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Կովկասի լեռնային ռելիեֆին, որը զգալիորեն պայմանավորել է բնակեցման կառուցվածքը, տնտեսական հաղորդակցությունները և տարբեր տարածքների միջև կապերի ձևավորումը։ Նյութում աշխարհագրական միջավայրը կարող է դիտարկվել նաև պետական սահմանների, վարչատարածքային բաժանման և սահմանային շրջանների քաղաքական նշանակության հետ փոխկապակցված։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ճանապարհների, լեռնանցքների և բնակավայրերի վերաբերյալ պատմական տեղեկությունների համակարգումը, ինչի շնորհիվ աշխատությունը կարող է ծառայել ոչ միայն ռազմական աշխարհագրության, այլև պատմական աշխարհագրության և տարածաշրջանագիտության ուսումնասիրության համար։ Անդրադարձ է կատարվում սահմանային տարածքների ժողովրդագրական և տնտեսական առանձնահատկություններին, բնակչության տեղաբաշխմանը, առևտրային կապերին և հաղորդակցության հիմնական ուղղություններին՝ այնքանով, որքանով դրանք կապված են տարածքի ընդհանուր աշխարհագրական նկարագրության հետ։ Նման աղբյուրները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նաև այն ժամանակաշրջանի քարտեզագրական գիտելիքները, տարածության նկարագրման մեթոդները և պետական կառույցների կողմից սահմանային շրջանների վերաբերյալ տեղեկատվության հավաքագրման ու համակարգման սկզբունքները։ Միաժամանակ դրանց օգտագործումը պահանջում է աղբյուրագիտական քննադատություն, քանի որ տեղանունները, սահմանների նկարագրությունները և բնակչության վերաբերյալ տվյալները կարող են արտացոլել տվյալ ժամանակաշրջանի վարչական դասակարգումները և հեղինակների նպատակները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը արժեքավոր նյութ կարող է ներկայացնել Կովկասի պատմական աշխարհագրության, ռուս-օսմանյան սահմանային տարածքների պատմության, հին ճանապարհային ցանցերի, բնակավայրերի և տարածաշրջանի տարածքային կազմակերպման ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կապի և հեռահաղորդակցության ոլորտում մարքեթինգային գործունեության առանձնահատկությունների, զարգացման միտումների և արդյունավետության բարձրացման հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հեռահաղորդակցական ծառայությունների շուկայի կառուցվածքը, սպառողների պահանջարկի ձևավորումը, ծառայությունների առաջարկի առանձնահատկությունները և ընկերությունների մարքեթինգային ռազմավարությունների մշակման սկզբունքներն են։ Քննվում են ոլորտի տեխնոլոգիական արագ փոփոխությունների ազդեցությունը շուկայական հարաբերությունների վրա, նոր ծառայությունների առաջացման պայմանները, մրցակցային միջավայրի ձևավորումը և կազմակերպությունների կողմից հաճախորդների տարբեր խմբերի պահանջմունքների բացահայտման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շուկայի հատվածավորմանը, նպատակային սպառողական խմբերի ընտրությանը, ծառայությունների դիրքավորմանը, գնային քաղաքականությանը, վաճառքի և սպասարկման ուղիների կազմակերպմանը, ինչպես նաև գովազդային ու հաղորդակցական միջոցների կիրառմանը։ Ուսումնասիրվում են հեռախոսային, շարժական կապի, ինտերնետային և այլ հեռահաղորդակցական ծառայությունների շուկայավարման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով ծառայությունների ոչ նյութական բնույթը, տեխնիկական որակի նշանակությունը և հաճախորդների սպասարկման շարունակականությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սպառողների վարքագծի, գոհունակության և հավատարմության ուսումնասիրությունը, քանի որ հեռահաղորդակցության ոլորտում կազմակերպությունների երկարաժամկետ արդյունավետությունը մեծապես կապված է ոչ միայն նոր բաժանորդների ներգրավման, այլև գործող հաճախորդների հետ կայուն հարաբերությունների պահպանման հետ։ Դիտարկվում են նաև ծառայությունների որակի, ապրանքանիշի հեղինակության, սակագնային առաջարկների և լրացուցիչ ծառայությունների ազդեցությունը կազմակերպությունների շուկայական դիրքի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել մարքեթինգային տեղեկատվության հավաքագրման և մշակման մեթոդները, պահանջարկի գնահատումը, վաճառքի կանխատեսումը և մարքեթինգային ծրագրերի արդյունավետության չափման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև թվային տեխնոլոգիաների զարգացման պայմաններում հաճախորդների հետ հաղորդակցության նոր ձևերին և անհատականացված ծառայությունների հնարավորություններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մարքեթինգի, ծառայությունների կառավարման, հեռահաղորդակցության տնտեսագիտության և ռազմավարական կառավարման մոտեցումները՝ կապի ոլորտում կազմակերպությունների շուկայական գործունեության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է հայ նշանավոր հասարակական գործիչ, բարերար և ազգային շահերի ներկայացուցիչ Պողոս Նուբարի գործունեության ուսումնասիրությանը՝ XIX դարի վերջի և XX դարի առաջին տասնամյակների հայկական հասարակական ու քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում նրա կազմակերպչական, բարեգործական, դիվանագիտական և ազգային գործունեության հիմնական ուղղություններն են, ինչպես նաև սփյուռքահայ համայնքների ներուժը համազգային խնդիրների լուծմանը ծառայեցնելու նրա նախաձեռնությունները։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում 1906 թվականին Կահիրեում Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության հիմնադրմանը և Պողոս Նուբարի ղեկավար դերակատարությանը․ նա կազմակերպության նախագահն էր հիմնադրումից մինչև 1928 թվականը։ Միությունը սկզբնական շրջանում շեշտադրում էր կրթական, սոցիալ-տնտեսական և մարդասիրական գործունեությունը՝ ձևավորելով տարբեր երկրներում գործող հայկական կառույցների լայն ցանց։ Ուսումնասիրվում է նաև Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրան հաջորդած ժամանակաշրջանում նրա քաղաքական ու դիվանագիտական գործունեությունը, երբ հայկական հարցը կրկին հայտնվել էր միջազգային բանակցությունների օրակարգում։ Պողոս Նուբարը ղեկավարել է Հայ ազգային պատվիրակությունը և հայկական շահերը ներկայացրել հետպատերազմյան միջազգային բանակցությունների ընթացքում, այդ թվում՝ 1919 թվականի Փարիզի խաղաղության խորհրդաժողովի շրջանակում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա գործունեության տարբեր ոլորտների փոխկապակցվածության բացահայտումը․ բարեգործությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես սոցիալական օգնություն, այլև որպես կրթության, տնտեսական զարգացման, համայնքային կազմակերպվածության և ազգային հաստատությունների ամրապնդման միջոց։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Հայաստանի հետ նրա կապերին, հայրենադարձությանն ու սոցիալական ենթակառուցվածքների զարգացմանն ուղղված նախաձեռնություններին և հետագայում Նուբարաշենի ստեղծման գաղափարին։ Միաժամանակ նրա քաղաքական գործունեությունը դիտարկվում է ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերությունների և հայկական տարբեր քաղաքական ու հասարակական շրջանակների դիրքորոշումների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով հասկանալ ազգային ներկայացուցչության և դիվանագիտական գործունեության բարդությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայոց նորագույն պատմության, հասարակական շարժումների, հայկական սփյուռքի և դիվանագիտության պատմության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Պողոս Նուբարի դերը հայկական կազմակերպական կյանքի, բարեգործական համակարգի և ազգային շահերի միջազգային ներկայացման գործընթացներում։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայկական առանձնատների ներքին տարածությունների ձևավորման գեղարվեստական, գործառական և ճարտարապետական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնակելի ինտերիերի կազմակերպման այն սկզբունքներն են, որոնց միջոցով ժամանակակից կենսակերպի պահանջները կարող են համադրվել հայկական ճարտարապետության, կիրառական արվեստի և մշակութային ավանդույթների բնորոշ տարրերի հետ։ Քննվում են առանձնատների տարածական կառուցվածքը, սենյակների փոխադարձ կապը, գործառական գոտիավորումը, կահավորման սկզբունքները, լուսավորության կազմակերպումը, գունային լուծումները, հարդարման նյութերի ընտրությունը և դեկորատիվ տարրերի կիրառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընդհանուր օգտագործման և անհատական տարածքների՝ հյուրասենյակի, ճաշասենյակի, խոհանոցի, ննջասենյակների, աշխատասենյակի և օժանդակ հատվածների ներդաշնակ կազմակերպմանը՝ հաշվի առնելով բնակիչների առօրյա գործունեությունը և հարմարավետության պահանջները։ Ուսումնասիրվում են բնական քարի, փայտի, մետաղի, ապակու և ժամանակակից հարդարման այլ նյութերի համադրման հնարավորությունները, ինչպես նաև հայկական զարդարվեստից, գորգագործությունից, փայտագործությունից և քարարվեստից ներշնչված մոտիվների կիրառումը ժամանակակից ինտերիերում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ավանդական տարրերի ստեղծագործական վերաիմաստավորման խնդիրը, որպեսզի դրանք հանդես գան ոչ միայն որպես դեկորատիվ մեջբերումներ, այլև ներդաշնակորեն ընդգրկվեն տարածքի ընդհանուր գեղարվեստական հայեցակարգում։ Դիտարկվում են բնական և արհեստական լուսավորության փոխհարաբերությունը, գույների ու նյութերի ազդեցությունը տարածության ընկալման վրա, ինչպես նաև ինտերիերի և շենքի արտաքին ճարտարապետական կերպարի միասնականության հարցերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր ոճային ուղղություններով իրականացված բնակելի ինտերիերներ՝ բացահայտելով ազգային առանձնահատկությունների պահպանման և միջազգային դիզայներական միտումների կիրառման տարբեր ձևերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև էրգոնոմիկային, էներգաարդյունավետությանը, բնական միջավայրի հետ կապին և բնակելի տարածքների փոփոխվող գործառույթներին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ինտերիերի դիզայնի, բնակելի ճարտարապետության, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ժամանակակից առանձնատներում հարմարավետ, գործառական և ինքնատիպ ներքին միջավայրի ձևավորման սկզբունքները ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կրթական ոլորտում խորհրդատվական գործունեություն իրականացնող մասնագետների մասնագիտական այրման և նրանց անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկարատև մասնագիտական լարվածության պայմաններում առաջացող հոգեբանական վիճակներն են, որոնք կարող են արտահայտվել հուզական սպառվածությամբ, աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքի փոփոխությամբ, մասնագիտական ներգրավվածության նվազումով և սեփական արդյունավետության ընկալման փոփոխություններով։ Քննվում են խորհրդատուի աշխատանքի առանձնահատկությունները՝ մարդկանց հետ շարունակական հաղորդակցությունը, պատասխանատվությունը, բարդ իրավիճակներում աջակցություն ցուցաբերելու անհրաժեշտությունը, կազմակերպական պահանջները և մասնագիտական դերերի բազմազանությունը՝ որպես աշխատանքային ծանրաբեռնվածության և սթրեսի հնարավոր աղբյուրներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անձնային այնպիսի հատկանիշների ուսումնասիրությանը, որոնք տարբեր պայմաններում կարող են կապված լինել մասնագիտական լարվածությանը դիմակայելու կամ դրա նկատմամբ ավելի բարձր զգայունության հետ։ Դիտարկվում են ինքնակարգավորման կարողությունը, հուզական կայունությունը, հաղորդակցական առանձնահատկությունները, պատասխանատվության ընկալումը, մասնագիտական մոտիվացիան, ինքնագնահատականը և սթրեսային իրավիճակներին արձագանքելու անհատական ձևերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում անձնային և կազմակերպական գործոնների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ մասնագիտական այրումը նպատակահարմար է դիտարկել ոչ թե մեկ առանձնահատկության հետևանք, այլ աշխատանքի պայմանների, սոցիալական միջավայրի և անհատական ռեսուրսների փոխկապակցվածությամբ ձևավորվող բազմագործոն երևույթ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հոգեբանական գնահատման և վիճակագրական վերլուծության մեթոդներ՝ տարբեր անձնային ցուցանիշների և մասնագիտական այրման բաղադրիչների միջև կապերը բացահայտելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մասնագիտական բարեկեցությանը նպաստող գործոններին, թիմային և կազմակերպական աջակցության նշանակությանը, աշխատանքային դերերի հստակությանը և մասնագիտական զարգացման հնարավորություններին։ Ստացված տեսական ընդհանրացումները կարող են օգտակար լինել կրթական կազմակերպություններում աշխատող մասնագետների աշխատանքային միջավայրի բարելավման և մասնագիտական այրման կանխարգելման ծրագրերի գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է աշխատանքի հոգեբանության, անձի հոգեբանության, կրթական հոգեբանության և մասնագիտական բարեկեցության ուսումնասիրության մոտեցումները։

Աշխատությունը նվիրված է անձի ֆիզիկական անձեռնմխելիության սահմանադրական իրավունքի բովանդակության, իրականացման և պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը կենսաբժշկական ու գենոմային տեխնոլոգիաների զարգացման պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու մարմնի, կենսաբանական նյութի և գենետիկական տեղեկատվության նկատմամբ իրականացվող բժշկական ու գիտական միջամտությունների իրավական սահմաններն են, ինչպես նաև անհատի արժանապատվության, ինքնավարության և անձնական կյանքի պաշտպանության հետ դրանց փոխհարաբերությունը։ Քննվում է ֆիզիկական անձեռնմխելիությունը որպես սահմանադրական պաշտպանության ինքնուրույն և միաժամանակ այլ հիմնարար իրավունքների հետ սերտորեն կապված իրավական արժեք՝ բացահայտելով դրա նշանակությունը ժամանակակից բժշկության և կենսատեխնոլոգիաների կիրառման ոլորտում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեղեկացված և կամավոր համաձայնության սկզբունքին, բժշկական միջամտությունից հրաժարվելու հնարավորությանը, անձի կենսաբանական նյութի և գենետիկական տվյալների օգտագործման իրավական հիմքերին, ինչպես նաև դրանց գաղտնիության և չարտոնված օգտագործումից պաշտպանության հարցերին։ Դիտարկվում են գենետիկական հետազոտությունների, ախտորոշիչ տեխնոլոգիաների, կենսաբժշկական փորձարկումների և այլ նորարարական մեթոդների զարգացման հետևանքով առաջացող իրավական խնդիրները՝ հատկապես այն դեպքերում, երբ տեխնոլոգիական հնարավորությունների ընդլայնումը պահանջում է գործող իրավական երաշխիքների վերաիմաստավորում կամ կատարելագործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Ռուսաստանի Դաշնության սահմանադրական և ոլորտային իրավակարգավորումների համակարգային վերլուծությունը՝ մարդու ֆիզիկական անձեռնմխելիության ապահովման մեխանիզմների ընդհանուր կառուցվածքը բացահայտելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում են նաև իրավունքի պաշտպանության դատական, վարչական և այլ ինստիտուցիոնալ միջոցները, պետական մարմինների և բժշկական կազմակերպությունների պարտականությունները, ինչպես նաև հնարավոր իրավախախտումների դեպքում անձի շահերի պաշտպանության ընդհանուր սկզբունքները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել սահմանադրական իրավունքի, բժշկական իրավունքի, կենսաէթիկայի և մարդու իրավունքների պաշտպանության մոտեցումները՝ տեխնոլոգիական առաջընթացի և անձի հիմնարար ազատությունների միջև իրավական հավասարակշռության ապահովման խնդիրները բացահայտելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է ժամանակակից կենսաբժշկական և գենոմային տեխնոլոգիաների կիրառման պայմաններում մարդու մարմնական ինքնավարության ու անձեռնմխելիության սահմանադրաիրավական պաշտպանության համալիր ուսումնասիրություն։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ուկրաինայի միջև տնտեսական համագործակցության ձևավորման, զարգացման և դրա վրա ազդող հիմնական գործոնների ուսումնասիրությանը՝ երկկողմ տնտեսական հարաբերությունների կառուցվածքի և զարգացման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում արտաքին առևտրային կապերը, ապրանքաշրջանառության կառուցվածքը, ներդրումային համագործակցությունը, արտադրական և գործարար կապերը, ինչպես նաև փոխադարձ տնտեսական հետաքրքրություն ներկայացնող ոլորտների բացահայտումն են։ Քննվում են երկու երկրների տնտեսական հարաբերությունների զարգացման նախադրյալները, շուկաների առանձնահատկությունները, արտահանման և ներմուծման հնարավորությունները, տրանսպորտային ու լոգիստիկ գործոնների նշանակությունը և տնտեսական համագործակցության կազմակերպաիրավական միջավայրի դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն սահմանափակումներին և խնդիրներին, որոնք կարող են խոչընդոտել ապրանքների, ծառայությունների և կապիտալի փոխադարձ շարժին՝ ներառյալ աշխարհագրական հեռավորությունը, տարանցիկ ուղիների կախվածությունը, գործարար տեղեկատվության հասանելիությունը և արտաքին տնտեսական միջավայրի փոփոխությունները։ Ուսումնասիրվում են արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, սննդի վերամշակման, տեխնոլոգիական ոլորտների, ծառայությունների և այլ ուղղությունների շրջանակում տնտեսական փոխգործակցության ընդլայնման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջազգային և տարածաշրջանային տնտեսական գործընթացների ազդեցության վերլուծությունը, քանի որ երկու երկրների արտաքին տնտեսական կապերը ձևավորվում են ոչ միայն երկկողմ հարաբերությունների, այլև ավելի լայն առևտրային, իրավական և աշխարհաքաղաքական միջավայրի պայմաններում։ Դիտարկվում է նաև գործարար շրջանակների, առևտրային կազմակերպությունների և պետական կառույցների փոխգործակցության նշանակությունը՝ տնտեսական կապերի զարգացման համար անհրաժեշտ տեղեկատվական և ինստիտուցիոնալ պայմանների ապահովման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել արտաքին առևտրի կառուցվածքային ցուցանիշները, տնտեսական համագործակցության տարբեր ձևերը և առանձին ոլորտների ներուժը՝ երկկողմ կապերի զարգացմանը խոչընդոտող և նպաստող գործոնները համակարգելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային տնտեսագիտության, արտաքին առևտրի, տնտեսական համագործակցության և տարածաշրջանային տնտեսական հարաբերությունների մոտեցումները՝ հայ-ուկրաինական տնտեսական փոխգործակցության կառուցվածքային առանձնահատկությունները և զարգացման հնարավոր ուղղությունները ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող նախադպրոցական տարիքի երեխաների համատեղ կրթության և դաստիարակության կազմակերպման մանկավարժական մոդելի ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այնպիսի կրթական միջավայրի ձևավորումն է, որտեղ տարբեր կրթական կարիքներ ունեցող երեխաները կարող են մասնակցել ընդհանուր ուսումնական, խաղային, հաղորդակցական և սոցիալական գործունեությանը՝ ստանալով իրենց անհատական հնարավորություններին համապատասխան աջակցություն։ Քննվում են նախադպրոցական կրթության կազմակերպման մանկավարժական և հոգեբանական սկզբունքները, երեխաների անհատական զարգացման առանձնահատկությունների հաշվառման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև ուսուցման և դաստիարակության գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երեխայի սոցիալականացմանը, հասակակիցների հետ հաղորդակցությանը, ինքնուրույնության զարգացմանը, ճանաչողական ակտիվության խթանմանը և կրթական միջավայրին աստիճանական հարմարմանը։ Ուսումնասիրվում է մանկավարժների, հոգեբանների, հատուկ մանկավարժների և այլ մասնագետների համագործակցության նշանակությունը՝ յուրաքանչյուր երեխայի կրթական կարիքները գնահատելու և համապատասխան մանկավարժական աջակցություն կազմակերպելու համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ընտանիքի մասնակցությունը, քանի որ ծնողների և կրթական հաստատության շարունակական համագործակցությունը նպաստում է երեխայի զարգացման վերաբերյալ միասնական մոտեցումների ձևավորմանը և տարբեր միջավայրերում աջակցության հետևողականությանը։ Դիտարկվում են խմբային և անհատական աշխատանքի համադրման, խաղային գործունեության, հաղորդակցական առաջադրանքների և զարգացմանը նպաստող մանկավարժական միջոցների կիրառման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև կրթական միջավայրի մատչելիության, երեխաների միջև դրական փոխհարաբերությունների ձևավորման, մանկավարժների մասնագիտական պատրաստվածության և անհրաժեշտ ուսումնամեթոդական պայմանների ապահովման հարցերը։ Ինտեգրված մոտեցումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տարբեր կարիքներ ունեցող երեխաների նույն խմբում ընդգրկում, այլև որպես նրանց ակտիվ մասնակցությունն ու անհատական զարգացումը խթանող ամբողջական մանկավարժական համակարգ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նախադպրոցական մանկավարժության, հատուկ մանկավարժության, զարգացման հոգեբանության և ներառական կրթության մոտեցումները՝ երեխայակենտրոն, աջակցող և սոցիալական փոխգործակցությանը նպաստող կրթադաստիարակչական միջավայրի ձևավորման սկզբունքները ներկայացնելու նպատակով։