Informatics

Տեղեկատվական անվտանգության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կենսաչափական տվյալների հիման վրա գաղտնաբառերի ձևավորման արդյունավետ մեթոդների մշակման և գնահատման խնդիրներին։ Քննության են առնվում անձի կենսաչափական հատկանիշների թվային ներկայացման, դրանցից կայուն և վերարտադրելի տվյալների առանձնացման, ինչպես նաև նույնականացման համակարգերում օգտագործման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաչափական նմուշների բնական փոփոխականության պայմաններում հուսալի գաղտնաբառերի ձևավորմանը, սխալների նվազեցմանը և տվյալների գաղտնիության պահպանմանը։ Վերլուծվում են կենսաչափական տեղեկատվության մշակման, հատկանիշների արդյունահանման, կոդավորման և պաշտպանված բանալիների ձևավորման տարբեր մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև ստացված մեթոդների արդյունավետության, կայունության, նույնականացման ճշգրտության և տեղեկատվական անվտանգության գնահատման չափանիշները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու կենսաչափական նույնականացման և գաղտնագրային մեխանիզմների համատեղ կիրառման հնարավորությունները՝ պաշտպանված մուտքի համակարգերի կատարելագործման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տեղեկատվական անվտանգության, կենսաչափական համակարգերի, տվյալների պաշտպանության և կիրառական գաղտնագրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և ծրագրային ճարտարագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ծրագրային միջոցների օպտիմալ նախագծման մեթոդների մշակման և կատարելագործման խնդիրներին։ Քննության են առնվում ծրագրային համակարգերի կառուցվածքի ձևավորման, բաղադրիչների կազմակերպման և նախագծային որոշումների ընտրության հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծրագրային ապահովման արդյունավետության, հուսալիության, արտադրողականության և ռեսուրսների նպատակահարմար օգտագործման չափանիշների համատեղ հաշվառմանը։ Վերլուծվում են նախագծման տարբեր տարբերակների գնահատման, համեմատման և առավել նպատակահարմար լուծումների ընտրության ալգորիթմական ու մաթեմատիկական մոտեցումները։ Քննարկվում են ծրագրային համակարգերի բարդության նվազեցման, մոդուլային կառուցվածքի ապահովման, մշակման գործընթացի օպտիմալացման և ծրագրային բաղադրիչների փոխգործակցության կազմակերպման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորելու ծրագրային միջոցների նախագծման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հաշվի են առնում ինչպես տեխնիկական սահմանափակումները, այնպես էլ համակարգի նկատմամբ ներկայացվող ֆունկցիոնալ պահանջները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ծրագրային ճարտարագիտության, համակարգչային գիտությունների, օպտիմալացման մեթոդների և ավտոմատացված նախագծման համակարգերի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեղեկատվական անվտանգության և կենսաչափական տեխնոլոգիաների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մատնահետքային տվյալների հավաքագրման, պահպանման, փոխանցման և մշակման ընթացքում անվտանգության ապահովման հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կենսաչափական տեղեկատվության առանձնահատկությունները, դրա գաղտնիության և ամբողջականության պահպանման պահանջները, ինչպես նաև չարտոնված հասանելիությունից պաշտպանության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մատնահետքերի թվային պատկերների և դրանցից ստացված նույնականացման հատկանիշների անվտանգ մշակմանը, տվյալների բազաների պաշտպանությանն ու տեղեկատվության փոխանցման հուսալի կազմակերպմանը։ Վերլուծվում են հնարավոր սպառնալիքները, նույնականացման համակարգերի խոցելիությունները և դրանց նվազեցման տեխնիկական ու ծրագրային մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև գաղտնագրման, հասանելիության վերահսկման, տվյալների անվտանգ պահպանման և անձի նույնականացման գործընթացում տեղեկատվության պաշտպանության սկզբունքները։ Կարևորվում է կենսաչափական տվյալների մշակման ամբողջական շղթայի անվտանգությունը՝ տվյալների ստացման պահից մինչև դրանց օգտագործումն ու պահպանումը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տեղեկատվական անվտանգության, կենսաչափական նույնականացման, համակարգչային տեխնոլոգիաների և տվյալների պաշտպանության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Գիտատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է շարժական համակարգչային ցանցերի աշխատանքի բնութագրերի ուսումնասիրման, վերլուծության և գնահատման արդյունավետ մեթոդների մշակմանը։ Դիտարկվում են շարժական հանգույցների միջև տվյալների փոխանցման կազմակերպման առանձնահատկությունները, ցանցի կառուցվածքի փոփոխականությունը, կապի հասանելիությունը և հաղորդակցության որակի վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տվյալների փոխանցման արագության, թողունակության, ուշացման, փաթեթների կորստի, կապի կայունության և ցանցային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում է օգտվողների կամ շարժական սարքերի տեղաշարժի ազդեցությունը ցանցի կառուցվածքի, երթուղիների ընտրության և տեղեկատվության փոխանցման հուսալիության վրա։ Քննարկվում են ցանցային գործընթացների մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելավորման մոտեցումները, որոնց միջոցով հնարավոր է տարբեր պայմաններում կանխատեսել համակարգի վարքը և համեմատել ցանցի կազմակերպման տարբեր տարբերակներ։ Վերլուծվում են նաև ցանցի ծանրաբեռնվածության, հանգույցների քանակի, կապուղիների հատկությունների և տվյալների հոսքերի փոփոխությունների ազդեցությունները ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Մշակվող մեթոդները կարող են կիրառվել շարժական ցանցերի նախագծման, աշխատանքի օպտիմալացման, հնարավոր խափանումների բացահայտման և ծառայությունների որակի բարձրացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել համակարգչային ցանցերի, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և հեռահաղորդակցության ոլորտների մասնագետների, ծրագրավորողների, հետազոտողների և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է մթնոլորտային օդի աղտոտվածության վերահսկման համար նախատեսված ոչ գծային հետևող համակարգի մշակման և հետազոտման խնդիրներին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են օդային միջավայրում աղտոտող նյութերի պարունակության շարունակական չափման, ստացված տվյալների մշակման և դրանց փոփոխություններին ավտոմատ կերպով արձագանքող կառավարման համակարգերի ստեղծման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ գծային դինամիկական գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրմանը, քանի որ իրական պայմաններում չափիչ սարքերի, տվիչների և վերահսկվող միջավայրի միջև փոխազդեցությունը միշտ չէ, որ հնարավոր է բավարար ճշտությամբ ներկայացնել գծային կախվածություններով։ Քննության են առնվում մթնոլորտում տարբեր աղտոտիչների կոնցենտրացիաների փոփոխությունների գրանցման, ազդանշանների փոխակերպման, չափման սխալների նվազեցման և օգտակար տեղեկատվության առանձնացման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հետևող համակարգի դինամիկական հատկությունների, կայունության, արագագործության, զգայունության և չափումների ճշգրտության գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում է համակարգի արձագանքը վերահսկվող ցուցանիշների արագ կամ աստիճանական փոփոխություններին, արտաքին խանգարումներին և չափիչ սարքավորումների պարամետրերի հնարավոր տատանումներին։ Մաթեմատիկական մոդելավորման միջոցով հնարավոր է նկարագրել համակարգի հիմնական տարրերի փոխազդեցությունը, որոշել կարգավորման նպատակահարմար պարամետրերը և գնահատել տարբեր աշխատանքային ռեժիմներում դրա արդյունավետությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տվիչներից ստացվող տվյալների մշակման, ազդանշանների զտման և աղմուկի ազդեցության նվազեցման մեթոդներին, որոնք կարևոր են շրջակա միջավայրի իրական պայմաններում հուսալի չափումներ ապահովելու համար։ Մշակվող համակարգը կարող է հնարավորություն տալ ժամանակին հայտնաբերելու օդի որակի ցուցանիշների փոփոխությունները և ապահովելու աղտոտվածության մակարդակի երկարաժամկետ դիտարկում։ Նման տեխնիկական լուծումները կարող են կիրառվել արդյունաբերական տարածքներում, քաղաքային միջավայրում և բնապահպանական դիտարկման կայաններում՝ օդի վիճակի վերաբերյալ տվյալների ստացման և վերլուծության նպատակով։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ավտոմատ կառավարման տեսության և բնապահպանական չափիչ տեխնիկայի զարգացման համար՝ նպաստելով մթնոլորտային աղտոտվածության վերահսկման առավել ճշգրիտ, կայուն և արդյունավետ համակարգերի ստեղծմանը։

Աշխատությունը նվիրված է նեյրոհամակարգիչների կառուցման համար նախատեսված տարրերի և սարքերի մշակմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների, աշխատանքի սկզբունքների և արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում նեյրոհամակարգիչները դիտարկվում են որպես հաշվողական համակարգեր, որոնց աշխատանքային տրամաբանությունը որոշակիորեն նմանակում է կենսաբանական նյարդային համակարգերում տեղեկատվության զուգահեռ մշակման սկզբունքները։ Ուսումնասիրվում են արհեստական նեյրոնների և դրանց միջև կապերի ապարատային իրականացման հնարավորությունները, ազդանշանների ընդունման, մշակման, փոխանցման և կուտակման համար անհրաժեշտ էլեկտրոնային հանգույցները, ինչպես նաև մեծ թվով տարրերի միասնական համակարգում կազմակերպման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տեխնիկական լուծումներին, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել հաշվարկների արագությունը, ապահովել տվյալների զուգահեռ մշակում և նվազեցնել համակարգի էներգասպառումն ու ապարատային բարդությունը։ Քննության են առնվում նեյրոնային ցանցերի ապարատային իրականացման տարբեր կառուցվածքներ, հիշողության տարրերի և հաշվողական հանգույցների փոխազդեցությունը, կապերի կշիռների ներկայացման ու փոփոխման եղանակները և ուսուցման գործընթացների տեխնիկական ապահովման հնարավորությունները։ Վերլուծվում են առանձին տարրերի էլեկտրական բնութագրերը, արագագործությունը, կայունությունը, ճշգրտությունը և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ զգայունությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մշակվող սարքերի համակարգչային մոդելավորմանը և փորձարարական հետազոտությանը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել դրանց աշխատանքը տարբեր ռեժիմներում և որոշել կառուցվածքային պարամետրերի ազդեցությունը ընդհանուր համակարգի արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև նեյրոհամակարգչային ճարտարապետությունների ընդլայնման և մեծ թվով հաշվողական տարրերի ինտեգրման հետ կապված խնդիրները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ պատկերների և ազդանշանների ճանաչման, դասակարգման, կառավարման, կանխատեսման և տվյալների արագ մշակման համար նախատեսված մասնագիտացված հաշվողական համակարգերի զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատանքը նպաստում է նեյրոնային հաշվարկների ապարատային հիմքերի կատարելագործմանը՝ համադրելով միկրոէլեկտրոնիկայի, համակարգչային ճարտարագիտության և արհեստական նեյրոնային ցանցերի սկզբունքները։

Աշխատությունը նվիրված է պատահական բնույթ ունեցող տեխնոլոգիական գործընթացների ուսումնասիրմանը և կառավարմանը՝ դիսպերսիան կիրառելով որպես գործընթացի փոփոխականությունն ու կայունությունը բնութագրող հիմնական վիճակագրական ցուցանիշներից մեկը։ Հետազոտության շրջանակում տեխնոլոգիական համակարգերը դիտարկվում են որպես բազմաթիվ պատահական գործոնների ազդեցության տակ գործող գործընթացներ, որոնց ելքային պարամետրերը կարող են տատանվել նույնիսկ նույն սկզբնական և արտադրական պայմանների դեպքում։ Քննության են առնվում այդ տատանումների առաջացման պատճառները, դրանց վիճակագրական բնութագրերը և արտադրանքի որակի, տեխնոլոգիական ռեժիմների կայունության ու արտադրական արդյունավետության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիսպերսիայի հաշվարկման և վերլուծության մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է քանակապես գնահատել ուսումնասիրվող ցուցանիշների շեղումը միջին արժեքից և բացահայտել գործընթացի անկայունության աստիճանը։ Վերլուծվում են մուտքային պարամետրերի պատահական փոփոխությունների և ելքային արդյունքների միջև գոյություն ունեցող կապերը՝ նպատակ ունենալով որոշել այն գործոնները, որոնք առավել էական ազդեցություն ունեն ընդհանուր փոփոխականության վրա։ Հետազոտվում են տեխնոլոգիական գործընթացների վիճակագրական մոդելավորման, փորձարարական տվյալների մշակման և հավանականային բնութագրերի գնահատման մոտեցումները։ Կարևորվում է դիսպերսիայի օգտագործումը ոչ միայն որպես գործընթացի վիճակի գնահատման միջոց, այլև որպես կառավարման չափանիշ, որի նվազեցումը կարող է նպաստել արտադրական համակարգի կայունացմանը և արդյունքների կանխատեսելիության բարձրացմանը։ Քննության են առնվում կառավարման այնպիսի մեխանիզմներ, որոնց միջոցով հնարավոր է փոփոխել տեխնոլոգիական պարամետրերը՝ ելքային ցուցանիշների տատանումները թույլատրելի սահմաններում պահպանելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում են նաև վերահսկման և հետադարձ կապի սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս ընթացիկ տվյալների հիման վրա հայտնաբերել անցանկալի շեղումները և համապատասխան ուղղիչ գործողություններ իրականացնել։ Նման մոտեցումը կարող է կիրառվել արտադրության տարբեր ոլորտներում, որտեղ հումքի հատկությունների, սարքավորումների աշխատանքի, արտաքին միջավայրի կամ այլ գործոնների պատահական փոփոխությունները զգալիորեն ազդում են վերջնական արդյունքի վրա։ Աշխատանքը նպաստում է հավանականային և վիճակագրական մեթոդների կիրառմանը տեխնոլոգիական գործընթացների կառավարման մեջ՝ հնարավորություն տալով բարձրացնել դրանց կայունությունը, նվազեցնել արտադրանքի որակի տատանումները և կատարելագործել կառավարչական որոշումների ընդունման մեխանիզմները։

Աշխատությունը նվիրված է բազմառոտոր անօդաչու թռչող սարքերի համար խափանումների նկատմամբ կայուն L1-ադապտիվ կառավարման համակարգերի մշակման տեսական և մոդելային հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում դինամիկ համակարգի կայունության և կառավարման որակի պահպանումն է այն պայմաններում, երբ համակարգի պարամետրերը կարող են փոփոխվել, մոդելում առկա են անորոշություններ կամ առանձին բաղադրիչների աշխատանքային բնութագրերը շեղվում են նախատեսված վիճակից։ L1-ադապտիվ կառավարումը դիտարկվում է որպես ժամանակակից հարմարվողական կառավարման մոտեցում, որի նպատակներից է համակարգի արձագանքի կանխատեսելիության պահպանումը փոփոխվող պայմաններում՝ կառավարման և ադապտացման գործընթացների համապատասխան կազմակերպման միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բազմառոտոր համակարգի մաթեմատիկական մոդելի կառուցման սկզբունքները, շարժման հիմնական դինամիկական փոխկապակցվածությունները, մոդելային անորոշությունների ներկայացումը և դրանց ազդեցությունը կառավարման ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել խափանումների հայտնաբերման և դրանց ազդեցության փոխհատուցման ընդհանուր մեթոդաբանական խնդիրներին՝ գնահատելով, թե կառավարման համակարգը որքանով է կարողանում պահպանել կայունությունն ու պահանջվող դինամիկական հատկությունները ոչ անվանական պայմաններում։ Կարևոր ուղղություն է ադապտիվ մեխանիզմի և հիմնական կառավարման օղակի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև համակարգի կայունության տեսական հիմնավորումը։ Համակարգչային մոդելավորումը կարող է օգտագործվել տարբեր տեսակի անորոշությունների և խափանումների պայմաններում կառավարման մոտեցումների համեմատական գնահատման համար՝ առանց իրական սարքերի գործնական կիրառման մանրամասների։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև դասական և ադապտիվ կառավարման մեթոդների համեմատություն՝ արձագանքի կայունության, հետագծման ճշգրտության և արտաքին խանգարումների նկատմամբ դիմակայունության տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն ունի կառավարման ալգորիթմների հաշվարկային արդյունավետության ուսումնասիրությունը, քանի որ իրական ժամանակում աշխատող համակարգերում որոշումների ընդունման արագությունը և կանխատեսելիությունը կարևոր ինժեներական չափանիշներ են։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ավտոմատ կառավարման տեսության, ադապտիվ համակարգերի, հուսալիության և դինամիկական համակարգերի մոդելավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել բազմառոտոր համակարգերի կայուն և խափանումադիմացկուն կառավարման գիտական հիմքերը։

Աշխատությունը նվիրված է համակարգ-բյուրեղի վրա (System-on-Chip, SoC) բարդ ինտեգրալ համակարգերի մոդուլային նախագծման ընթացքում համակարգային մակարդակի թեստային տեղեկատվության ստեղծման, մշակման և մեկնաբանման ծրագրային միջավայրի մշակման ու հետազոտման խնդիրներին։ Հետազոտության առանցքում նախագծվող համակարգի առանձին ֆունկցիոնալ մոդուլների և դրանց փոխազդեցության ստուգման համար անհրաժեշտ թեստային տվյալների ավտոմատ ձևավորումն է, ինչպես նաև ստացված արդյունքների վերլուծությունը՝ հնարավոր նախագծային սխալների հայտնաբերման նպատակով։ Մոդուլային մոտեցման դեպքում համակարգը կառուցվում է նախապես մշակված կամ վերօգտագործվող բաղադրիչների հիման վրա, ինչը կարող է զգալիորեն արագացնել նախագծման գործընթացը, սակայն միաժամանակ մեծացնում է տարբեր մոդուլների համատեղ աշխատանքի և միջմոդուլային կապերի ստուգման նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել թեստային հաջորդականությունների ձևավորման սկզբունքները, մոդուլների մուտքային և ելքային ազդանշանների ներկայացումը, համակարգային մակարդակում ֆունկցիոնալ վարքի մոդելավորումը և թեստավորման արդյունքների ավտոմատ մեկնաբանման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այնպիսի ծրագրային միջավայրի կառուցվածքին, որը հնարավորություն է տալիս միավորել թեստերի գեներացումը, մոդելավորման գործընթացը, ստացված տվյալների հավաքագրումը և արդյունքների վերլուծությունը մեկ ընդհանուր նախագծային հոսքի մեջ։ Կարևոր խնդիր է թեստավորման ծավալի և հաշվարկային բարդության կառավարումը, քանի որ ժամանակակից ինտեգրալ համակարգերը կարող են ներառել մեծ թվով փոխկապակցված ֆունկցիոնալ հանգույցներ։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է առանձնացնել համակարգի առավել նշանակալի վիճակներն ու փոխազդեցությունները և ապահովել դրանց նպատակային ստուգումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև թեստային տեղեկատվության ձևաչափերի միասնականացմանը և տարբեր նախագծային մոդուլների միջև տվյալների փոխանակման կազմակերպմանը, ինչը կարևոր է վերօգտագործվող բաղադրիչների վրա հիմնված նախագծման համար։ Ստացված արդյունքների մեկնաբանման միջոցները կարող են հնարավորություն տալ համեմատելու սպասվող և փաստացի վարքը, հայտնաբերելու անհամապատասխանությունները և տեղայնացնելու դրանց հնարավոր աղբյուրը համակարգի համապատասխան հատվածներում։ Նման միջավայրերի զարգացումը կարևոր նշանակություն ունի էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման համակարգերի համար՝ նպաստելով նախագծման վաղ փուլերում սխալների հայտնաբերմանը և վերջնական համակարգի ֆունկցիոնալ հուսալիության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ինտեգրալ սխեմաների ավտոմատացված նախագծման, համակարգային մոդելավորման, ֆունկցիոնալ ստուգման և թեստային տեղեկատվության մշակման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել մոդուլային սկզբունքով կառուցվող համակարգ-բյուրեղների նախագծման և ստուգման գործընթացները։

Աշխատությունը նվիրված է կոդային բաժանմամբ բազմակայան հասանելիություն ապահովող կապի համակարգերում ազդանշանների մոդուլյացիայի և դետեկտման տեսական ու տեխնիկական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեթոդներն են, որոնց միջոցով միևնույն հաճախականային տիրույթում միաժամանակ գործող բազմաթիվ բաժանորդների ազդանշանները տարբերակվում են հատուկ կոդային հաջորդականությունների կիրառմամբ։ Քննության են առնվում հաղորդվող տեղեկատվության մոդուլյացիայի սկզբունքները, ազդանշանների կառուցվածքը, կոդային բաժանման առանձնահատկությունները և ընդունիչ կողմում օգտակար ազդանշանի հայտնաբերման ու վերականգնման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բազմակի հասանելիության ինտերֆերենցիային, որը պայմանավորված է տարբեր օգտվողների ազդանշանների միաժամանակյա հաղորդմամբ և կարող է էական ազդեցություն ունենալ կապի հուսալիության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև աղմուկի, կապուղու փոփոխական բնութագրերի, ազդանշանների մակարդակների տարբերության և համաժամացման անճշտությունների ազդեցությունները ընդունման որակի վրա։ Մոդուլյացիայի տարբեր մոտեցումների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց արդյունավետությունը սպեկտրային ռեսուրսների օգտագործման, հաղորդման հուսալիության և ընդունիչ համակարգի բարդության տեսանկյունից։ Դետեկտման խնդիրների ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ինչպես առանձին օգտվողի ազդանշանի հայտնաբերման, այնպես էլ մի քանի օգտվողների ազդանշանների համատեղ մշակման սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել փոխադարձ խանգարումների ազդեցությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի համակարգի հավանականային և մաթեմատիկական մոդելավորումը, որի միջոցով հնարավոր է վերլուծել սխալների առաջացման օրինաչափությունները և կապի որակի կախվածությունը տարբեր պարամետրերից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև կոդային հաջորդականությունների հատկություններին, թողունակության սահմանափակումներին և համակարգի օգտվողների թվի աճի ազդեցությանը հաղորդման արդյունավետության վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կապի տեսության, թվային ազդանշանների մշակման և տեղեկատվության հաղորդման համակարգերի մոտեցումները՝ նպաստելով կոդային բաժանմամբ բազմակի հասանելիության համակարգերում ազդանշանների ձևավորման ու ընդունման գործընթացների ավելի արդյունավետ կազմակերպման տեսական հիմքերի զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է բազմաշերտ համակարգերի նախագծման մեթոդաբանական և ալգորիթմական հիմքերի մշակմանը՝ էներգետիկ ռեսուրսների բաշխման գործընթացների ավտոմատացման խնդիրների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում բարդ տեխնիկական համակարգի հիերարխիկ կառուցվածքի ձևավորումն է, որտեղ առանձին մակարդակները փոխկապակցված են տեղեկատվական, կառավարման և ռեսուրսային հոսքերով։ Բազմաշերտ կառուցվածքի կիրառումը հնարավորություն է տալիս ընդհանուր համակարգը բաժանել փոխկապակցված ենթահամակարգերի, յուրաքանչյուր մակարդակի համար սահմանել համապատասխան գործառույթներ և ապահովել դրանց համաձայնեցված աշխատանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էներգետիկ ռեսուրսների պահանջարկի, հասանելիության և բաշխման վերաբերյալ տվյալների հավաքագրմանը, մշակմանը և կառավարման որոշումների ձևավորմանը։ Քննվում են համակարգի կառուցվածքային պարամետրերի ընտրության, առանձին շերտերի միջև կապերի կազմակերպման, տեղեկատվության փոխանցման և կառավարման ազդակների ձևավորման սկզբունքները։ Նախագծման մեթոդի կարևոր խնդիրներից է տարբեր մակարդակներում իրականացվող գործընթացների փոխադարձ համաձայնեցումը, որպեսզի համակարգը կարողանա արձագանքել սպառման փոփոխություններին, ռեսուրսների հասանելիության սահմանափակումներին և աշխատանքային ռեժիմների փոփոխությանը։ Կարող են դիտարկվել մաթեմատիկական մոդելավորման, օպտիմալացման, համակարգային վերլուծության և ավտոմատ կառավարման մեթոդներ, որոնց միջոցով գնահատվում են ռեսուրսների բաշխման տարբեր տարբերակները և համակարգի աշխատանքի արդյունավետությունը։ Կարևորվում է նաև կառավարման կենտրոնացված և ապակենտրոնացված սկզբունքների հարաբերակցությունը, քանի որ բազմաշերտ համակարգերում որոշումների մի մասը կարող է ընդունվել տեղային մակարդակում, իսկ ընդհանուր համակարգման խնդիրները՝ ավելի բարձր մակարդակներում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ծրագրային և տեղեկատվական ապահովման կառուցվածքին, տվյալների փոխանակման կազմակերպմանը, համակարգի մոդուլայնությանը և ընդլայնելիությանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նախագծման ընթացքում հաշվի առնել ոչ միայն համակարգի ընթացիկ կառուցվածքը, այլև հետագա փոփոխությունների և նոր ենթահամակարգերի ինտեգրման հնարավորությունը։ Էներգետիկ ռեսուրսների ավտոմատացված բաշխումը դիտարկվում է որպես կառավարման արդյունավետության բարձրացման, կորուստների նվազեցման, ռեսուրսների օգտագործման վերահսկելիության և համակարգի աշխատանքի հուսալիության ապահովման միջոց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ավտոմատ կառավարման, համակարգային նախագծման, օպտիմալացման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մոտեցումները՝ բարդ բազմամակարդակ համակարգերում էներգետիկ ռեսուրսների բաշխման գործընթացների կազմակերպման և ավտոմատացման համար համապատասխան նախագծային մեթոդներ ձևավորելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կառավարման տեսության այն խնդիրների ուսումնասիրությանը, որոնցում դինամիկական համակարգերի վարքը նկարագրվում է ինտեգրադիֆերենցիալ հավասարումներով, իսկ կառավարման օրենքների կառուցման հիմնական նպատակը փակ համակարգի նախապես սահմանված սպեկտրային հատկությունների ապահովումն է։ Հետազոտության կենտրոնում այնպիսի մաթեմատիկական մեթոդների մշակումն ու տեսական հիմնավորումն է, որոնք հնարավորություն են տալիս համակարգի կառուցվածքային պարամետրերի և հետադարձ կապի համապատասխան ընտրությամբ ձևավորել պահանջվող սպեկտրը։ Ինտեգրադիֆերենցիալ նկարագրությունը թույլ է տալիս հաշվի առնել ոչ միայն համակարգի ընթացիկ վիճակը, այլև նրա նախորդ վիճակների ազդեցությունը, կուտակային գործընթացները և հիշողության հատկությունները, ինչի պատճառով նման համակարգերի կառավարումը սովորական դիֆերենցիալ հավասարումներով նկարագրվող համակարգերի համեմատ ունի լրացուցիչ մաթեմատիկական բարդություններ։ Քննվում են համակարգի բնութագրական հավասարումների, սեփական արժեքների և սպեկտրային կառուցվածքի միջև կապերը, ինչպես նաև դրանց փոփոխման հնարավորությունները կառավարման ազդեցությունների միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նախապես տրված սպեկտրի իրագործելիության պայմաններին, կառավարման օրենքի գոյության և միակության հարցերին, համակարգի կառավարելիությանը և կայունության ապահովմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ինչպես վերջավոր, այնպես էլ ավելի ընդհանուր օպերատորային ներկայացումներ, որոնց օգնությամբ ինտեգրալ և դիֆերենցիալ բաղադրիչները ներառվում են միասնական մաթեմատիկական ձևակերպման մեջ։ Կարևոր խնդիր է նաև այն պայմանների բացահայտումը, որոնց դեպքում ընտրված հետադարձ կապը տեղափոխում կամ ձևափոխում է համակարգի սպեկտրային բնութագրերը՝ պահպանելով անհրաժեշտ դինամիկական հատկությունները։ Սպեկտրային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համակարգի անցողիկ գործընթացները, կայունությունը և արձագանքման բնույթը կապել բնութագրական արմատների կամ համապատասխան օպերատորի սպեկտրի հետ։ Աշխատությունում կարող են համադրվել գծային համակարգերի տեսության, ֆունկցիոնալ անալիզի, օպերատորների տեսության և օպտիմալ կառավարման մաթեմատիկական գործիքները։ Ստացված տեսական մոտեցումները նշանակություն ունեն հիշողությամբ, ուշացումներով կամ բաշխված պարամետրերով բնութագրվող դինամիկական համակարգերի հետազոտման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համակարգված կերպով ուսումնասիրում է նախապես սահմանված սպեկտրային հատկություններով կառավարման համակարգերի կառուցման տեսական հիմքերը՝ կարևորելով կառավարման օրենքի, համակարգի մաթեմատիկական կառուցվածքի և ցանկալի դինամիկական վարքի միջև եղած փոխկապակցվածությունը։

Աշխատությունը նվիրված է ինֆորմացիայի տեսության սկզբունքների և մաթեմատիկական մեթոդների կիրառմանը թվային պատկերների մշակման երկու փոխկապակցված ուղղություններում՝ պատկերների որակի օբյեկտիվ գնահատման և դրանցում պարունակվող մասնավոր տվյալների պաշտպանության խնդիրներում։ Հետազոտության առանցքում թվային պատկերը դիտարկվում է որպես տեղեկատվական համակարգ, որի կառուցվածքային, վիճակագրական և բովանդակային առանձնահատկությունները հնարավոր է բնութագրել համապատասխան քանակական չափանիշներով։ Քննվում են պատկերի որակի վրա աղմուկի, սեղմման, աղավաղումների, մանրամասների կորստի և մշակման այլ գործողությունների ազդեցության գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով որոշելու սկզբնական և փոփոխված պատկերների միջև տեղեկատվական տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էնտրոպիայի, փոխադարձ ինֆորմացիայի, տեղեկատվական հեռավորությունների և վիճակագրական կախվածությունների վրա հիմնված չափանիշների կիրառման հնարավորություններին, որոնք կարող են լրացնել պատկերների որակի գնահատման ավանդական մեթոդները։ Դիտարկվում է նաև մարդու տեսողական ընկալման առանձնահատկությունները քանակական գնահատումների հետ հնարավորինս համաձայնեցնելու խնդիրը, քանի որ թվային ցուցանիշների փոփոխությունը միշտ չէ, որ անմիջականորեն համապատասխանում է տեսողական որակի ընկալվող փոփոխությանը։ Մասնավոր ինֆորմացիայի պաշտպանության շրջանակում ուսումնասիրվում են պատկերներում անձնական կամ սահմանափակ հասանելիությամբ տեղեկատվության առկայության, արտահոսքի հավանականության և մշակման արդյունքում պահպանվող տեղեկատվական կապերի գնահատման տեսական մոտեցումները։ Կարևորվում է այնպիսի մեթոդների ձևավորումը, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու, թե տվյալների անանունացման, աղավաղման կամ այլ պաշտպանական մշակման արդյունքում որքանով է նվազում զգայուն տեղեկատվության վերականգնման կամ նույնականացման հնարավորությունը՝ միաժամանակ պահպանելով պատկերի անհրաժեշտ օգտակարությունը հետագա վերլուծության համար։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում է գաղտնիության և տվյալների օգտակարության միջև հավասարակշռության խնդիրը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև առաջարկվող չափանիշների համեմատական գնահատում, ալգորիթմական մոտեցումների մշակում և դրանց փորձարարական ստուգում տարբեր բնույթի թվային պատկերների վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է ինֆորմացիայի տեսության, թվային պատկերների մշակման, համակարգչային տեսողության և տեղեկատվական անվտանգության մոտեցումները՝ ձևավորելով միասնական մեթոդաբանական հիմք պատկերների որակի և դրանցում պարունակվող մասնավոր տեղեկատվության պաշտպանվածության քանակական գնահատման համար։

Աշխատությունը նվիրված է ուժային բարձրավոլտ տրանզիստորների էլեկտրական ամրության բարձրացման և դրանց ծակման լարման մեծացման կառուցվածքային ու տեխնոլոգիական միջոցների հետազոտմանը՝ ուժային էլեկտրոնիկայի փոխակերպիչ սարքավորումներում որպես բանալիային տարրեր դրանց հուսալի կիրառումն ապահովելու նպատակով։ Հետազոտության առանցքում կիսահաղորդչային կառուցվածքում բարձր էլեկտրական դաշտերի առաջացման և բաշխման օրինաչափություններն են, ինչպես նաև այն ֆիզիկական և տեխնոլոգիական գործոնները, որոնք սահմանափակում են սարքի թույլատրելի աշխատանքային լարումը։ Քննվում է կիսահաղորդչային շերտերի կառուցվածքի, երկրաչափական պարամետրերի, խառնուրդային պրոֆիլի, անցումների հատկությունների և ակտիվ ու եզրային տիրույթների կառուցվածքային կազմակերպման ազդեցությունը ծակման երևույթների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էլեկտրական դաշտի տեղային ուժեղացման նվազեցմանը, քանի որ նման հատվածները կարող են որոշիչ նշանակություն ունենալ բարձրավոլտ սարքի էլեկտրական ամրության և երկարաժամկետ հուսալիության համար։ Դիտարկվում են եզրային պաշտպանական կառուցվածքների, մակերևութային պասիվացման և կիսահաղորդչային բյուրեղի կառուցվածքային պարամետրերի օպտիմալացման ընդհանուր սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեխնոլոգիական գործընթացների և ստացված սարքային բնութագրերի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե արտադրական տարբեր գործոններն ինչպես կարող են անդրադառնալ ծակման լարման կայունության, պարամետրերի վերարտադրելիության և պատրաստի տարրերի հուսալիության վրա։ Աշխատանքում կարող են համադրվել կիսահաղորդչային ֆիզիկայի տեսական պատկերացումները, կառուցվածքների հաշվարկային մոդելավորումը և փորձարարական բնութագրերի վերլուծությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում է բարձր ծակման լարման և տրանզիստորի մյուս կարևոր ցուցանիշների միջև փոխզիջման խնդիրը, քանի որ կառուցվածքային փոփոխությունները կարող են ազդել հաղորդականության, հզորության կորուստների, արագագործության և ջերմային ռեժիմների վրա։ Ուստի տեխնոլոգիական կատարելագործումը ներկայացվում է որպես բազմագործոն խնդիր, որտեղ անհրաժեշտ է ապահովել էլեկտրական ամրության, էներգետիկ արդյունավետության և աշխատանքային կայունության համապատասխան հավասարակշռություն։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը միավորում է կիսահաղորդչային սարքերի ֆիզիկայի, միկրոէլեկտրոնային տեխնոլոգիաների և ուժային էլեկտրոնիկայի մոտեցումները՝ ուղղված փոխակերպիչ տեխնիկայի համար նախատեսված բարձրավոլտ բանալիային տարրերի կառուցվածքային կատարելագործմանը և շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայալեզու մատենագիտական տվյալների շտեմարաններին հեռավար հասանելիության կազմակերպման տեսական, տեխնոլոգիական և տեղեկատվական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ գրադարանային ու մատենագիտական ռեսուրսները ցանցային միջավայրում հասանելի դարձնելու նպատակով։ Հետազոտության առանցքում էլեկտրոնային մատենագիտական տեղեկատվության ստեղծման, պահպանման, համակարգման, որոնման և հեռավոր օգտվողներին տրամադրման միասնական մեխանիզմների ձևավորումն է։ Քննվում են ավանդական մատենագիտական գրառումների թվային միջավայր տեղափոխման առանձնահատկությունները, տվյալների կառուցվածքի կազմակերպումը և տարբեր տեղեկատվական համակարգերի միջև դրանց փոխանակման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայերեն տեքստային տվյալների մշակմանը, քանի որ հայկական գրատեսակների, կոդավորման համակարգերի և թվային ներկայացման տարբեր ձևերի համատեղելիությունը կարող է էական նշանակություն ունենալ տվյալների ճիշտ ցուցադրման, պահպանման ու որոնման համար։ Ուսումնասիրվում են հեղինակների անունների, գրքերի և պարբերականների տվյալների, թեմատիկ բնութագրերի, հրատարակչական տեղեկությունների ու այլ մատենագիտական տարրերի միասնական ներկայացման սկզբունքները։ Կարևորվում է որոնման համակարգի կազմակերպումը, որը պետք է հնարավորություն տա տեղեկատվություն գտնել տարբեր հատկանիշներով՝ հեղինակով, թեմայով, հրատարակության տվյալներով, բանալի բառերով և այլ մատենագիտական ցուցիչներով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հեռավար օգտվողների համար պարզ և հասկանալի տեղեկատվական միջավայրի ձևավորումը, որի միջոցով հնարավոր է օգտվել շտեմարաններից՝ առանց գրադարան կամ տեղեկատվական կենտրոն ֆիզիկապես այցելելու։ Քննվում են համակարգի կառուցվածքի, տվյալների կենտրոնացված կամ բաշխված պահպանման, ցանցային հաղորդակցության և տեղեկատվական ծառայությունների կազմակերպման խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարբեր գրադարանների ու մատենագիտական հաստատությունների էլեկտրոնային ռեսուրսների փոխգործունակությանը, քանի որ միասնական կամ փոխկապակցված որոնման հնարավորությունը կարող է զգալիորեն ընդլայնել օգտվողներին հասանելի տեղեկատվության շրջանակը։ Դիտարկվում են նաև տվյալների ամբողջականության, պահպանման կայունության, կրկնօրինակման և հասանելիության կառավարման ընդհանուր հարցերը։ Հեռավար ծառայությունների զարգացումը ներկայացվում է որպես գրադարանային գործունեության թվայնացման կարևոր ուղղություն, որը փոխում է մատենագիտական տեղեկատվության տարածման ավանդական եղանակները և ընդլայնում գիտական, կրթական ու մշակութային ռեսուրսների օգտագործման հնարավորությունները։ Աշխատությունը միավորում է գրադարանագիտության, մատենագիտության, տվյալների շտեմարանների և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մոտեցումները՝ նպաստելով հայալեզու թվային մատենագիտական ժառանգության պահպանման, համակարգման և լայն հասանելիության ապահովման մեթոդների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների ֆիզիկական կառուցվածքի ավտոմատացված նախագծման մեթոդների մշակմանը և կատարելագործմանը՝ հաշվի առնելով էլեկտրոնային սխեմայի կառուցվածքային ու սխեմատեխնիկական առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նախագծման այն փուլերի վրա, որոնց ընթացքում տրամաբանական կամ էլեկտրական սխեման վերածվում է ինտեգրալ սխեմայի ֆիզիկական իրականացման՝ տարրերի տեղաբաշխմամբ, միջմիացումների ձևավորմամբ և բյուրեղի տարածքի արդյունավետ օգտագործմամբ։ Քննության են առնվում նախագծման ավտոմատացման համակարգերում կիրառվող ալգորիթմական մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել նախագծման ժամանակը, բարձրացնել ստացվող լուծումների ճշգրտությունը և ապահովել տեխնոլոգիական սահմանափակումների պահպանումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սխեմայի տարրերի տեղաբաշխման խնդիրներին, քանի որ դրանց փոխադարձ դիրքը կարող է էական ազդեցություն ունենալ միջմիացումների երկարության, ազդանշանների տարածման ուշացումների, էներգասպառման և ամբողջ համակարգի աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև հաղորդիչ կապերի ավտոմատ երթուղավորման մեթոդները, դրանց օպտիմալացման չափանիշները և բարդ կառուցվածք ունեցող սխեմաներում մեծ թվով փոխկապակցված տարրերի արդյունավետ կազմակերպման հնարավորությունները։ Սխեմատեխնիկական տեղեկատվության հաշվառումը դիտարկվում է որպես ֆիզիկական նախագծման որակի բարձրացման կարևոր միջոց, քանի որ տարբեր հանգույցների ֆունկցիոնալ նշանակությունը, ազդանշանների կրիտիկական ուղիները և էլեկտրական պարամետրերը կարող են պահանջել նախագծային տարբեր լուծումներ։ Վերլուծվում է նախագծման առանձին փուլերի փոխկապակցվածությունը և այն հնարավորությունը, որ մի փուլում ընդունված որոշումները կարող են ազդել հետագա տեղաբաշխման, երթուղավորման և վերջնական ֆիզիկական պարամետրերի վրա։ Կարևորվում են բյուրեղի մակերեսի նվազեցման, միջմիացումների ընդհանուր երկարության կրճատման, ժամանակային պահանջների պահպանման և սխեմայի հուսալի աշխատանքի ապահովման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ավտոմատացված նախագծման ծրագրային միջոցների կառուցվածքին, տվյալների ներկայացման ձևերին, նախագծային սահմանափակումների մշակմանը և օպտիմալացման ալգորիթմների ծրագրային իրականացման առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր նախագծային ալգորիթմներ և գնահատման չափանիշներ՝ որոշելու համար դրանց արդյունավետությունը տարբեր կառուցվածք և բարդություն ունեցող ինտեգրալ սխեմաների դեպքում։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական նախագծման գործընթացում ավելի ամբողջական օգտագործել սկզբնական սխեմատեխնիկական տեղեկատվությունը և ստանալ տեխնիկական պահանջներին առավել համապատասխան լուծումներ։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կապված է էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման համակարգերի զարգացման, ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային սարքերի նախագծման գործընթացների արագացման և նախագծային սխալների հավանականության նվազեցման հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման և հաշվողական տեխնիկայի ոլորտների մասնագետների, ծրագրավորողների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրական մեքենաների և ապարատների կոլեկտիվ ավտոմատացված նախագծման ու հետազոտման համակարգի մշակմանը՝ բաշխված հաշվարկային միջավայրի հնարավորությունների օգտագործմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի միասնական ծրագրային և տեղեկատվական ենթակառուցվածքի ստեղծման վրա, որը թույլ է տալիս տարբեր մասնագետների և հաշվարկային ռեսուրսների համատեղ մասնակցությամբ իրականացնել էլեկտրատեխնիկական օբյեկտների նախագծում, մոդելավորում, հաշվարկ և վերլուծություն։ Քննության են առնվում ավտոմատացված նախագծման համակարգերի կառուցվածքային սկզբունքները, ծրագրային մոդուլների փոխգործակցությունը, տվյալների փոխանակման կազմակերպումը և տարբեր օգտվողների աշխատանքների համակարգման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բաշխված հաշվարկների կիրառմանը, որի շնորհիվ հնարավոր է բարդ հաշվարկային խնդիրները բաժանել առանձին ենթախնդիրների և դրանք կատարել տարբեր համակարգչային հանգույցներում՝ բարձրացնելով ընդհանուր արտադրողականությունը և կրճատելով նախագծման ժամանակը։ Ուսումնասիրվում են էլեկտրական մեքենաների և ապարատների հիմնական պարամետրերի հաշվարկման, դրանց էլեկտրամագնիսական, ջերմային և կառուցվածքային բնութագրերի գնահատման, ինչպես նաև նախագծային տարբերակների համեմատության և օպտիմալացման հնարավորությունները։ Կարևորվում է մաթեմատիկական մոդելների, հաշվարկային ալգորիթմների և տվյալների միասնական բազայի համադրումը, որը թույլ է տալիս նախագծման տարբեր փուլերում օգտագործել փոխկապակցված տեխնիկական տեղեկատվություն։ Կոլեկտիվ աշխատանքի կազմակերպման տեսանկյունից դիտարկվում են օգտվողների դերերի բաշխումը, նախագծային տվյալների համատեղ հասանելիությունը, կատարված փոփոխությունների համաձայնեցումը և հաշվարկային արդյունքների պահպանման ու փոխանակման մեխանիզմները։ Առանձին նշանակություն ունի համակարգի ճկունությունն ու ընդլայնելիությունը, քանի որ տարբեր տեսակի էլեկտրական մեքենաների և սարքերի ուսումնասիրությունը կարող է պահանջել նոր հաշվարկային մոդուլների և մեթոդների ավելացում։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում են համակարգի արտադրողականությունը, հուսալիությունը, տեղեկատվական փոխանակման արդյունավետությունը և բաշխված ռեսուրսների օգտագործման նպատակահարմարությունը։ Քննարկվում են նաև ցանցային միջավայրում նախագծային գործընթացների կազմակերպման առանձնահատկությունները, այդ թվում՝ հեռավոր աշխատատեղերի և կենտրոնացված կամ բաշխված տվյալների պահոցների միջև փոխգործակցությունը։ Նման համակարգը հնարավորություն է տալիս ավտոմատացնել նախագծման բազմաթիվ փուլեր, նվազեցնել կրկնվող հաշվարկների ծավալը, արագացնել տարբեր նախագծային լուծումների փորձարկումը և բարձրացնել ինժեներական որոշումների հիմնավորվածությունը։ Աշխատությունը համադրում է էլեկտրատեխնիկայի, համակարգչային մոդելավորման, ավտոմատացված նախագծման և բաշխված հաշվարկների մեթոդները՝ ներկայացնելով դրանց կիրառման հնարավորությունները միասնական ինժեներական միջավայրում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել էլեկտրական մեքենաների և ապարատների նախագծման, ավտոմատացված նախագծման համակարգերի, հաշվարկային տեխնիկայի, ծրագրային ճարտարագիտության և բաշխված համակարգերի ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների, ծրագրավորողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է օբյեկտակողմնորոշված տվյալների բազաների կառավարման համակարգերի կազմակերպման համար հարմարվողական միջոցների կառուցման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը տվյալների բազայի կառավարման այնպիսի մոտեցումների մշակումն ու վերլուծությունն է, որոնք կարող են ճկուն կերպով արձագանքել համակարգի աշխատանքի պայմանների, տվյալների կառուցվածքի, օգտվողների պահանջների և հաշվարկային ծանրաբեռնվածության փոփոխություններին։ Օբյեկտակողմնորոշված տվյալների բազաներում տեղեկատվությունը ներկայացվում է օբյեկտների, դասերի, հատկությունների և դրանց միջև հարաբերությունների միջոցով, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի բնական կերպով նկարագրել բարդ առարկայական տիրույթները և պահպանել տվյալների ու դրանց հետ աշխատող գործողությունների միջև կապը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նման համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, տվյալների կազմակերպման սկզբունքները, օբյեկտների պահպանման և որոնման մեխանիզմները, ինչպես նաև տվյալների բազայի կառավարման հիմնական բաղադրիչների փոխազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հարմարվողականության գաղափարին, որի էությունն այն է, որ համակարգը կարողանա իր աշխատանքի պարամետրերը փոփոխել՝ կախված ընթացիկ բեռնվածությունից, հարցումների բնույթից, տվյալների ծավալից և օգտագործման դինամիկայից։ Այսպիսի մոտեցումը կարող է նպաստել տվյալների հասանելիության արագության, հիշողության օգտագործման արդյունավետության և համակարգի ընդհանուր արտադրողականության բարձրացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հարցումների մշակման և օպտիմալացման հարմարվողական մեխանիզմների ուսումնասիրություն, ինդեքսավորման ռազմավարությունների ընտրություն, տվյալների պահպանման կառուցվածքների փոփոխում և ռեսուրսների բաշխման ավտոմատ կարգավորում։ Կարևոր ուղղություն է համակարգի աշխատանքի վերաբերյալ վիճակագրական և ընթացիկ տեղեկատվության օգտագործումը՝ առավել արդյունավետ կառավարման որոշումներ ընդունելու համար։ Համակարգը կարող է վերլուծել նախկինում կատարված հարցումների բնույթը, տվյալների հասանելիության հաճախականությունը և ռեսուրսների օգտագործման մակարդակը՝ հետագայում համապատասխան պարամետրերն ավելի նպատակային կարգավորելու համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև օբյեկտակողմնորոշված տվյալների բազաների ընդլայնելիության և փոփոխվող պահանջներին հարմարվելու խնդիրներին։ Ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերում տվյալների կառուցվածքը և օգտվողների պահանջները կարող են արագ փոխվել, ուստի կառավարման միջոցները պետք է ապահովեն համակարգի ճկունությունը՝ առանց դրա աշխատանքի կայունության և ամբողջականության խախտման։ Այդ համատեքստում կարևոր են տվյալների մոդելի փոփոխությունների, սխալների հայտնաբերման, համակարգի ինքնակարգավորման և վերականգնման մեխանիզմների մշակումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորում, ալգորիթմների վերլուծություն, համակարգչային փորձարկում և տարբեր աշխատանքային սցենարների համեմատական գնահատում։ Առաջարկվող մեթոդների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել հարցումների կատարման ժամանակի, հիշողության և հաշվողական ռեսուրսների օգտագործման, տվյալների հասանելիության արագության, համակարգի կայունության և փոփոխվող բեռնվածության պայմաններում աշխատանքի որակի ցուցանիշներով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տվյալների բազաների նախագծողներին, համակարգային ծրագրավորողներին, տեղեկատվական համակարգերի մասնագետներին, ծրագրային ճարտարապետներին, տվյալների կառավարման հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ձևավորել օբյեկտակողմնորոշված տվյալների բազաների կառավարման հարմարվողական միջոցների կառուցման մեթոդական հիմք՝ ապահովելով համակարգերի ճկունությունը, արտադրողականությունը, մասշտաբայնությունը և փոփոխվող շահագործման պայմաններին արդյունավետ արձագանքելու կարողությունը։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է գերավելի մեծ ինտեգրալ սխեմաների ավտոմատացված ֆիզիկական նախագծման ընթացքում ենթաշերտային աղմուկների հաշվառման միջոցների մշակմանը։ Աշխատության կենտրոնում միկրոէլեկտրոնային կառուցվածքներում առաջացող աղմուկային երևույթների մոդելավորման, գնահատման և նախագծման գործընթացում դրանց ազդեցությունը հաշվի առնելու խնդիրն է։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են կիսահաղորդչային ենթաշերտում աղմուկի տարածման մեխանիզմները, դրա առաջացման աղբյուրները և ինտեգրալ սխեմայի առանձին բաղադրիչների աշխատանքի վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թվային և անալոգային հանգույցների փոխազդեցությանը, ազդանշանների ամբողջականության պահպանմանը և այն դեպքերին, երբ ենթաշերտային փոխազդեցությունները կարող են հանգեցնել նախագծված համակարգի աշխատանքի խափանումների կամ պարամետրերի անցանկալի փոփոխությունների։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է համապատասխան մաթեմատիկական և հաշվողական մոդելների մշակումը, որոնք հնարավորություն են տալիս ավտոմատացված նախագծման համակարգերում գնահատել աղմուկի մակարդակը և դրա տարածման ազդեցությունը դեռևս նախագծման փուլում։ Ուսումնասիրվում են նաև ֆիզիկական տեղաբաշխման և միացումների այնպիսի լուծումներ, որոնք կարող են նվազեցնել աղմուկային փոխազդեցությունները և բարձրացնել ինտեգրալ սխեմայի կայունությունն ու հուսալիությունը։ Ավտոմատացված մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել նախագծման ժամանակը, մեծացնել վերլուծության ճշգրտությունը և կանխարգելիչ կերպով բացահայտել հնարավոր խնդիրները՝ առանց ամբողջական ֆիզիկական նախատիպի պատրաստման անհրաժեշտության։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ժամանակակից բարձր ինտեգրման աստիճան ունեցող միկրոսխեմաների նախագծման, դրանց էլեկտրական բնութագրերի օպտիմալացման և աշխատանքի հուսալիության բարձրացման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել միկրոէլեկտրոնիկայի և էլեկտրոնային նախագծման մասնագետներին, ինտեգրալ սխեմաների նախագծողներին, կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների և EDA համակարգերի հետազոտողներին, ինչպես նաև էլեկտրոնիկայի, համակարգչային ճարտարագիտության և հարակից ոլորտների ասպիրանտներին ու ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է տեղեկատվության մշակման համակարգերի կառուցմանը՝ օբյեկտակենտրոն տրամաբանության սկզբունքների կիրառմամբ։ Ուսումնասիրության հիմքում տեղեկատվության ներկայացման, կազմակերպման, փոխկապակցման և մշակման այնպիսի մոտեցումների ձևավորումն է, որոնցում տվյալներն ու դրանց հետ կատարվող գործողությունները դիտարկվում են փոխկապակցված օբյեկտների և դրանց հատկությունների ու վարքագծի միջոցով։ Աշխատության մեջ քննարկվում են տեղեկատվության կառուցվածքային ներկայացման, օբյեկտների դասակարգման, դրանց միջև հարաբերությունների սահմանման և բարդ տեղեկատվական գործընթացների մոդելավորման խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տրամաբանական կառուցվածքների և ալգորիթմների ձևավորմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս համակարգին արդյունավետորեն աշխատել տարբեր բնույթի տվյալների հետ, կազմակերպել դրանց փոխազդեցությունը և իրականացնել անհրաժեշտ մշակման գործողություններ։ Օբյեկտակենտրոն մոտեցումը դիտարկվում է որպես տեղեկատվական համակարգերի նախագծման և ծրագրային լուծումների կառուցման միջոց, որը կարող է նպաստել համակարգերի կառուցվածքի պարզեցմանը, ընդլայնելիությանը, վերօգտագործելիությանը և բարդ խնդիրների փուլային մոդելավորմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տեղեկատվության մշակման գործընթացների ձևայնացման, տվյալների կառուցվածքների կազմակերպման և համակարգի բաղադրիչների փոխազդեցության հետ կապված տեսական ու գործնական հարցեր։ Աշխատության արդյունքները հետաքրքրություն են ներկայացնում տեղեկատվական համակարգերի նախագծման, ծրագրային ապահովման մշակման, տվյալների կառավարման և արհեստական բանականությանն առնչվող խնդիրների տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել համակարգչային գիտության, ծրագրավորման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես օբյեկտակենտրոն մտածողության և տրամաբանության կիրառմամբ տեղեկատվության մշակման համակարգերի կառուցման տեսական հիմքերը և նախագծման սկզբունքները հասկանալու համար։

Աշխատանքը նվիրված է տարողություններում պահվող հեղուկ արտադրանքների հաշվառման և բաշխման գործընթացների ավտոմատացված համակարգերի նախագծման չափագիտական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ձևավորել այն տեսական, մեթոդական և տեխնիկական մոտեցումները, որոնք ապահովում են հեղուկների քանակի չափման, հաշվառման, վերահսկման և կառավարման ճշգրտությունն ու հուսալիությունը ավտոմատացված համակարգերում։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, որ տարողություններում հեղուկ արտադրանքի փաստացի քանակի որոշումը պահանջում է մի շարք ֆիզիկական մեծությունների՝ մակարդակի, ծավալի, ջերմաստիճանի, ճնշման և անհրաժեշտության դեպքում այլ պարամետրերի ճշգրիտ չափում և դրանց փոխկապակցված հաշվարկ։ Աշխատանքում դիտարկվում են հեղուկ արտադրանքի հաշվառման համակարգերի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, չափիչ միջոցների ընտրության սկզբունքները, չափումների արդյունքների մշակման մեթոդները և ավտոմատ կառավարման համակարգերի հետ դրանց ինտեգրման հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում չափման սխալների առաջացման աղբյուրներին։ Տարողություններում հեղուկի քանակի որոշման ժամանակ արդյունքի վրա կարող են ազդել տարողության երկրաչափական ձևն ու չափերը, հեղուկի ջերմաստիճանի փոփոխությունը, խտության փոփոխությունները, մակերևույթի տատանումները, չափիչ սարքերի տեխնիկական բնութագրերը և շրջակա միջավայրի պայմանները։ Այդ գործոնների հաշվառումը անհրաժեշտ է չափումների անորոշությունը նվազեցնելու և հաշվառման համակարգի metrological reliability-ը բարձրացնելու համար։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ հեղուկի մակարդակի չափման տարբեր մեթոդների և համապատասխան չափիչ սարքերի կիրառմանը։ Դրանց ընտրությունը կախված է պահվող արտադրանքի ֆիզիկական հատկություններից, տարողության կառուցվածքից, չափման պահանջվող ճշգրտությունից և շահագործման պայմաններից։ Ավտոմատացված համակարգում չափիչ սարքերից ստացվող տվյալները պետք է վերածվեն գործնական հաշվառման ցուցանիշների, ինչի համար անհրաժեշտ են համապատասխան մաթեմատիկական մոդելներ, տրամաչափման տվյալներ և հաշվարկային ալգորիթմներ։ Կարևոր ուղղություն է տարողության ծավալային բնութագրերի որոշումը և մակարդակ-ծավալ կախվածության ձևավորումը։ Իրական տարողությունները կարող են ունենալ երկրաչափական շեղումներ, ուստի միայն տեսական երկրաչափական բանաձևերի օգտագործումը միշտ չէ, որ ապահովում է անհրաժեշտ ճշգրտությունը։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել տարողությունների չափագիտական տրամաչափման, ծավալային գրադուավորման և ստացված տվյալների ավտոմատ համակարգերում կիրառման մեթոդները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հեղուկ արտադրանքի բաշխման գործընթացի ավտոմատ կառավարմանը։ Հաշվառման համակարգը պետք է ոչ միայն արձանագրի տարողության մեջ առկա արտադրանքի քանակը, այլև հնարավորություն տա վերահսկելու դրա ընդունումը, պահպանումը, տեղափոխումը և տարբեր ուղղություններով բաշխումը։ Այդ նպատակով չափիչ համակարգերը կարող են միացվել կառավարման սարքավորումներին, տվյալների հավաքագրման և մշակման հանգույցներին, ինչպես նաև օպերատորի տեղեկատվական միջերեսներին։ Հետազոտության մեջ կարևոր նշանակություն ունի չափագիտական ապահովման ամբողջական համակարգի ձևավորումը՝ ներառյալ չափիչ սարքերի ընտրությունը, տրամաչափումը, ստուգաչափումը, չափումների հետագծելիության ապահովումը և համակարգի պարբերական տեխնիկական վերահսկողությունը։ Հուսալի հաշվառման համար անհրաժեշտ է, որ չափումների արդյունքները լինեն համադրելի և վերարտադրելի, իսկ սխալների գնահատումն ու վերահսկումը կատարվեն սահմանված մեթոդաբանությամբ։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև չափումների արդյունքների ավտոմատ մշակման ալգորիթմների մշակման խնդիրներ։ Այդ ալգորիթմները կարող են նախատեսել ջերմաստիճանային ուղղումներ, չափիչ սարքերի ցուցմունքների շտկումներ, տարբեր աղբյուրներից ստացվող տվյալների համադրում և հաշվառվող քանակի վերջնական որոշում։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է պարամետրական խնդիրների լուծման մեթոդների մշակմանը, մաթեմատիկական ծրագրավորման խնդիրների ուսումնասիրմանը և համապատասխան հաշվողական գործընթացների ավտոմատացմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է մշակել այնպիսի մաթեմատիկական և ալգորիթմական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան արդյունավետորեն լուծել խնդիրներ, որոնց պարամետրերի փոփոխությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ ստացվող լուծումների և օպտիմալության պայմանների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել մաթեմատիկական ծրագրավորման տարբեր խնդիրներ, դրանց ձևակերպման առանձնահատկությունները, սահմանափակումների և նպատակային ֆունկցիաների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև պարամետրերի փոփոխության դեպքում լուծումների վարքագիծը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվողական ընթացակարգերի ավտոմատացմանը, որի նպատակն է նվազեցնել ձեռքով կատարվող հաշվարկների ծավալը, արագացնել խնդիրների լուծումը և բարձրացնել ստացված արդյունքների ճշգրտությունն ու հուսալիությունը։ Աշխատությունը կարող է ներառել ալգորիթմների մշակման, դրանց ծրագրային իրականացման, հաշվարկային ընթացակարգերի կազմակերպման և տարբեր մեթոդների արդյունավետության համեմատության հարցեր։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև այնպիսի ծրագրային գործիքների և հաշվողական մեխանիզմների կիրառումը, որոնք թույլ են տալիս ավտոմատ կերպով կատարել բարդ մաթեմատիկական հաշվարկներ, վերլուծել տարբեր պարամետրային իրավիճակներ և ստանալ օպտիմալ կամ մոտարկված լուծումներ։ Նման մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ օպտիմալացման, ինժեներական հաշվարկների, տնտեսագիտության, կառավարման, արտադրական պլանավորման և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է որոշումների ընդունումը հիմնավորել մաթեմատիկական մոդելների և բազմակի հաշվարկների միջոցով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կիրառական մաթեմատիկոսներին, ծրագրավորողներին, օպտիմալացման և հաշվողական մեթոդների մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան ուղղություններով սովորող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է երաժշտական ստեղծագործությունների պաշտպանության համար ադապտիվ թվային ջրանշանավորման՝ ՑՎԶ (ЦВЗ) ալգորիթմների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստեղծել այնպիսի մեթոդներ, որոնց միջոցով երաժշտական ստեղծագործության մեջ հնարավոր կլինի աննկատ կերպով ներդնել հեղինակային իրավունքը կամ ստեղծագործության նույնականացման համար նախատեսված տեղեկատվություն՝ միաժամանակ պահպանելով ձայնային նյութի ընկալվող որակը և ապահովելով ներդրված տվյալների բավարար կայունությունը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են թվային ջրանշանավորման հիմնական սկզբունքները, երաժշտական ազդանշանի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել ներդրված տեղեկատվության պահպանման ու հայտնաբերման վրա։ Ադապտիվ մոտեցման կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ ալգորիթմը կարող է հաշվի առնել ձայնային ազդանշանի տեղային բնութագրերը և տարբեր հատվածներում կիրառել ներդրման համապատասխան պարամետրեր՝ փոխզիջում գտնելով աննկատելիության, տեղեկատվական տարողունակության և կայունության միջև։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ձայնային ազդանշանի ժամանակային և հաճախականային ներկայացումները, ազդանշանի էներգետիկ և սպեկտրային հատկությունները, ինչպես նաև թվային մշակման տարբեր մեթոդների ազդեցությունը ջրանշանի պահպանման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ալգորիթմների դիմակայունության գնահատմանը՝ սովորական ձայնային փոխակերպումների, օրինակ՝ սեղմման, ֆորմատի փոփոխության, ֆիլտրման, աղմուկի և այլ ազդանշանային փոփոխությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև ներդրված ջրանշանի հայտնաբերման հուսալիության, սխալների հավանականության և երաժշտական ստեղծագործության սկզբնական որակի պահպանման քանակական գնահատում։ Մշակվող մեթոդների համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր մոտեցումների առավելություններն ու սահմանափակումները և ընտրելու տվյալ կիրառության համար առավել արդյունավետ լուծումները։ Նման տեխնոլոգիաները կարող են կիրառվել երաժշտական բովանդակության հեղինակային իրավունքի պաշտպանության, ստեղծագործությունների ծագման հաստատման, թվային բովանդակության նույնականացման և տարածման վերահսկման համակարգերում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել տեղեկատվական անվտանգության, թվային ազդանշանների մշակման, մուլտիմեդիա տեխնոլոգիաների, թվային հեղինակային իրավունքի պաշտպանության և համակարգչային գիտության ոլորտներում հետազոտություններ իրականացնող մասնագետների, ծրագրավորողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է գիտատեխնիկական փաստաթղթերի ինտեգրված տեղեկատվական համակարգի հետազոտությանը և մշակմանը՝ նպատակ ունենալով ապահովել տարբեր բնույթի գիտական ու տեխնիկական տեղեկատվության հավաքագրումը, պահպանումը, մշակումը, որոնումը և արդյունավետ օգտագործումը միասնական տեղեկատվական միջավայրում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են գիտատեխնիկական փաստաթղթերի առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքը, բովանդակության կազմակերպման սկզբունքները և տեղեկատվական հոսքերի կառավարման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր աղբյուրներից ստացվող փաստաթղթերի միասնական համակարգում ինտեգրմանը, դրանց դասակարգմանը, ինդեքսավորմանը և մետատվյալների կառավարմանը։ Նման համակարգը կարող է ներառել գիտական հոդվածներ, տեխնիկական հաշվետվություններ, նախագծային նյութեր, արտոնագրային փաստաթղթեր, հետազոտական արդյունքներ և այլ մասնագիտական տեղեկատվական ռեսուրսներ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել տեղեկատվության որոնման և հասանելիության արդյունավետության բարձրացման մեթոդները՝ կիրառելով կառուցվածքային տվյալների բազաներ, որոնման տարբեր չափանիշներ, դասակարգման մեխանիզմներ և տեղեկատվության փոխկապակցման միջոցներ։ Կարևոր խնդիր է նաև փաստաթղթերի ամբողջականության, հավաստիության, տարբերակների կառավարման և տեղեկատվական անվտանգության ապահովումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են հիմնավորվել համակարգի ֆունկցիոնալ և տեխնիկական պահանջները, մշակվել դրա ճարտարապետությունը, տվյալների բազայի կառուցվածքը, օգտագործողի ինտերֆեյսը և տեղեկատվական փոխանակման մեխանիզմները։ Ինտեգրված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել տեղեկատվության կրկնությունը, հեշտացնել անհրաժեշտ փաստաթղթերի որոնումը և ստեղծել միասնական միջավայր գիտատեխնիկական տեղեկատվության կառավարման համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև համակարգի ավտոմատացման հնարավորություններին, փաստաթղթերի էլեկտրոնային մշակմանը, օգտագործողների իրավունքների կառավարմանը և համակարգի հետագա ընդլայնման ու տարբեր տեղեկատվական հարթակների հետ ինտեգրման հնարավորություններին։ Մշակված լուծումների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել որոնման արագության, տվյալների մշակման հուսալիության, օգտագործման հարմարավետության և տեղեկատվության հասանելիության չափանիշներով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել գիտահետազոտական կազմակերպություններում, բուհերում, տեխնիկական և նախագծային հաստատություններում, տեղեկատվական կենտրոններում ու կազմակերպություններում, որտեղ անհրաժեշտ է մեծածավալ գիտատեխնիկական փաստաթղթերի համակարգված կառավարում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տեղեկատվական համակարգերի նախագծողներին, ծրագրային ապահովման մասնագետներին, գիտատեխնիկական տեղեկատվության կառավարման մասնագետներին, տվյալների բազաների ադմինիստրատորներին, հետազոտողներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է տրամաբանական ծրագրերի օպտիմիզացման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել տրամաբանական ծրագրերի կատարման արագությունը, արդյունավետությունը և ռեսուրսների օգտագործման օպտիմալությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տրամաբանական ծրագրավորման հիմնական սկզբունքները, փաստերի և կանոնների միջոցով գիտելիքի ներկայացումը, հարցումների մշակումը և տրամաբանական եզրահանգումների իրականացման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել ծրագրերի աշխատանքի արդյունավետության վրա՝ ներառյալ որոնման տարածության ծավալը, կանոնների դասավորությունը, հաշվարկների կրկնությունը, ռեկուրսիվ կառուցվածքները և միջանկյալ արդյունքների մշակման եղանակները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ծրագրային կառուցվածքների պարզեցման, հաշվարկային բարդության նվազեցման և ավելորդ գործողությունների բացառման հնարավորությունները։ Կարևոր ուղղություն է տրամաբանական եզրահանգումների գործընթացի կատարելագործումը՝ այնպես, որ նույն արդյունքի հասնելու համար պահանջվի ավելի քիչ ժամանակ և հաշվարկային ռեսուրս։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր օպտիմիզացման մեթոդների համեմատական վերլուծություն, դրանց կիրառման պայմանների ուսումնասիրություն և արդյունավետության գնահատում տեսական ու փորձարարական օրինակների միջոցով։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տվյալների ներկայացման ձևի, որոնման ռազմավարությունների և ծրագրի կառուցվածքի ազդեցությանը կատարման արագության վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տրամաբանական ծրագրերի ճիշտ ձևակերպումը, քանի որ ալգորիթմի կառուցվածքային առանձնահատկությունները կարող են էականորեն փոխել համակարգի կողմից կատարվող որոնումների և եզրահանգումների քանակը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել տրամաբանական ծրագրավորման համակարգերի կատարելագործմանը և ավելի արդյունավետ ծրագրային լուծումների մշակմանը։ Օպտիմիզացման մոտեցումները կարող են կիրառվել արհեստական բանականության, գիտելիքների ներկայացման, փորձագիտական համակարգերի, ավտոմատացված տրամաբանության և այլ խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է մեծ քանակությամբ կանոնների և տվյալների հիման վրա արագ եզրահանգումներ կատարել։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել համակարգչային գիտությունների և ծրագրավորման մասնագետներին, ալգորիթմների հետազոտողներին, արհեստական բանականության ոլորտի մասնագետներին, ուսանողներին և տրամաբանական ծրագրավորման տեսական ու գործնական խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է համակարգեր չիպի վրա նախագծման գործընթացում դրանց թեստավորման և ինտեգրման բազային գործիքային միջոցների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով մոդուլային կողմնորոշմամբ նախագծման մոտեցմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բարդ միկրոէլեկտրոնային համակարգերի կառուցման, առանձին ֆունկցիոնալ մոդուլների նախագծման, ստուգման և միասնական համակարգում ինտեգրման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թեստավորման մեթոդներին և գործիքներին, որոնք հնարավորություն են տալիս նախագծման տարբեր փուլերում հայտնաբերել ֆունկցիոնալ, կառուցվածքային և ինտեգրման սխալները, գնահատել համակարգի աշխատանքի համապատասխանությունը սահմանված պահանջներին և բարձրացնել վերջնական արտադրանքի հուսալիությունը։ Քննարկվում են մոդուլային նախագծման առավելությունները, բազմակի օգտագործվող բաղադրիչների կիրառումը, դրանց փոխգործակցության ստուգումը և համակարգային ինտեգրման ընթացքում առաջացող խնդիրների կանխարգելման մեխանիզմները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է թեստավորման և ինտեգրման գործընթացների ավտոմատացման հնարավորությունների ուսումնասիրությունը, ինչը կարող է կրճատել նախագծման ժամանակը, նվազեցնել սխալների հայտնաբերման ծախսերը և բարձրացնել մշակման գործընթացի արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև նախագծման և ստուգման գործիքների փոխկապակցվածությունը, թեստային տվյալների ձևավորումը, մոդուլների վարքագծի վերլուծությունը և ամբողջական համակարգի աշխատանքի գնահատումը։ Հետազոտությունը կարևոր է ժամանակակից բարձր ինտեգրված միկրոէլեկտրոնային համակարգերի նախագծման տեսանկյունից, քանի որ համակարգերի բարդության աճը պահանջում է կառուցվածքային և մեթոդական մոտեցումներ, որոնք կապահովեն դրանց ստուգելիությունը, համատեղելիությունը և հուսալի ինտեգրումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, համակարգեր չիպի վրա նախագծման, թվային համակարգերի, ավտոմատացված նախագծման և թեստավորման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան ուղղություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է գրաֆների տեսության մեջ ուսումնասիրվող ինտերվալային կերպով իրականացվող բազմությունների հետ կապված խնդիրների հետազոտությանը՝ կենտրոնանալով գրաֆների որոշակի դասերում այդ բազմությունների գոյության, կառուցվածքի և հատկությունների բացահայտման վրա։ Աշխատանքում քննարկվում են գրաֆների տեսության հիմնական հասկացությունները և այն տեսական դրույթները, որոնք անհրաժեշտ են տվյալ դասի խնդիրների ձևակերպման և ուսումնասիրման համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի բազմությունների բնութագրմանը, որոնց տարրերի միջև կապերը կամ դասավորությունը կարող են ներկայացվել ինտերվալների միջոցով, ինչպես նաև դրանց և գրաֆի կառուցվածքային հատկությունների փոխադարձ կապին։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում են տարբեր տեսակի գրաֆներ և դրանց առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչ պայմաններում են տվյալ բազմությունները գոյություն ունենում, ինչպես կարելի է դրանք կառուցել կամ բնութագրել և ինչպիսի ալգորիթմական մոտեցումներ կարող են կիրառվել դրանց հայտնաբերման համար։ Աշխատանքը ներառում է ինչպես տեսական արդյունքների, այնպես էլ համապատասխան ապացուցումների և կառուցողական մեթոդների ուսումնասիրություն՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալ գրաֆների ներքին կառուցվածքի և դրանց ենթաբազմությունների միջև առկա կապերը։ Առանձին կարևորություն է տրվում գրաֆների տարբեր դասերի համեմատությանը, քանի որ որոշ կառուցվածքային հատկություններ կարող են էապես պարզեցնել խնդրի լուծումը, մինչդեռ այլ դասերում առաջանում են լրացուցիչ սահմանափակումներ և բարդություններ։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ նաև դիսկրետ մաթեմատիկայի, ալգորիթմների տեսության, ցանցերի մոդելավորման և հարակից մաթեմատիկական ուղղությունների շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրաֆների տեսությամբ, կոմբինատորիկայով և դիսկրետ մաթեմատիկայով զբաղվող ուսանողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին՝ որպես տեսական ուսումնասիրություն, որը նպաստում է գրաֆային կառուցվածքների և դրանցում առանձնահատուկ բազմությունների փոխկապակցվածության ավելի խոր ընկալմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է սահմանային պայմանների փոփոխության դեպքում օպտիմալ կառավարման խնդիրներում որակի ֆունկցիոնալի գնահատման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել, թե ինչպես են կառավարվող համակարգի սահմանային պայմանների փոփոխությունները ազդում օպտիմալ լուծման, համակարգի վարքագծի և որակի ֆունկցիոնալի արժեքի վրա։ Աշխատանքի շրջանակում դիտարկվում են օպտիմալ կառավարման մաթեմատիկական մոդելներ, որոնցում անհրաժեշտ է ընտրել կառավարման այնպիսի ռազմավարություն, որը համակարգի համար ապահովում է նախապես սահմանված չափանիշի լավագույն արժեքը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով համակարգի դինամիկան, սահմանափակումները և սահմանային պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում որակի ֆունկցիոնալի կառուցվածքին, դրա փոփոխության գնահատմանը և օպտիմալ կառավարման խնդրի լուծման կայունությանը սահմանային պայմանների փոփոխությունների նկատմամբ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել վարիացիոն հաշվի, դիֆերենցիալ հավասարումների, օպտիմալացման և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդներ՝ ուսումնասիրելու տարբեր պայմաններում օպտիմալ կառավարման լուծումների վարքագիծը։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն համակարգերի համար, որոնց սկզբնական կամ սահմանային պայմանները կարող են փոփոխվել և որոնց արդյունավետ կառավարումը պահանջում է արագ ու ճշգրիտ հարմարեցում նոր պայմաններին։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել բարդ դինամիկ համակարգերի կառավարման, տեխնիկական գործընթացների օպտիմալացման, մաթեմատիկական մոդելավորման և որոշումների կայացման խնդիրներում՝ գնահատելով սահմանային պայմանների փոփոխությունների ազդեցությունը համակարգի արդյունավետության և օպտիմալության վրա։

Աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերում կիրառելի տեղեկատվության պաշտպանության արդյունավետ ալգորիթմների ուսումնասիրությանը և մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գտնել այնպիսի հաշվարկային մեթոդներ և ալգորիթմական լուծումներ, որոնք կարող են ապահովել տվյալների գաղտնիությունը, ամբողջականությունը, իսկության ստուգումը և պաշտպանված փոխանակումը՝ միաժամանակ պահպանելով համակարգի աշխատանքի բավարար արագությունն ու արդյունավետությունը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տեղեկատվության պաշտպանության հիմնական սպառնալիքները, դրանց դեմ կիրառվող մաթեմատիկական և ծրագրային մեթոդները, ինչպես նաև տարբեր պաշտպանական մեխանիզմների առավելություններն ու սահմանափակումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել գաղտնագրման ալգորիթմներին, բանալիների կառավարմանը, հեշավորման մեխանիզմներին, թվային ստորագրություններին, նույնականացման և մուտքի վերահսկման միջոցներին։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ալգորիթմների արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով հաշվարկային բարդությունը, հիշողության պահանջները, մշակման արագությունը, պաշտպանվածության մակարդակը և տարբեր տեխնիկական միջավայրերում կիրառելիությունը։ Ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերում անվտանգության ալգորիթմները հաճախ պետք է աշխատեն մեծածավալ տվյալների, սահմանափակ հաշվողական ռեսուրսների և արագ փոխվող սպառնալիքների պայմաններում, ուստի արդյունավետության և անվտանգության միջև հավասարակշռության ապահովումը դառնում է կարևոր խնդիր։ Աշխատանքը կարող է ներառել գոյություն ունեցող ալգորիթմների համեմատական վերլուծություն, դրանց աշխատանքի մոդելավորում, փորձարարական իրականացում և տարբեր մուտքային տվյալների ու աշխատանքային ռեժիմների պայմաններում կատարողականության գնահատում։ Կարևոր ուղղություն է նաև որոշակի խնդիրների համար ալգորիթմների կատարելագործումը՝ ավելորդ հաշվարկների կրճատման, տվյալների մշակման արագացման կամ ռեսուրսների օգտագործման օպտիմալացման միջոցով։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել ինչպես դասական, այնպես էլ ժամանակակից մոտեցումներ, այդ թվում՝ սիմետրիկ և ասիմետրիկ գաղտնագրական մեթոդներ, պաշտպանված հաղորդակցության ալգորիթմներ և տեղեկատվության ամբողջականության ապահովման տեխնոլոգիաներ։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կապված է տարբեր տեղեկատվական համակարգերում մշակված լուծումների օգտագործման հնարավորության հետ՝ ներառյալ համակարգչային ցանցերը, տվյալների պահպանման համակարգերը, ծրագրային հավելվածները և թվային հաղորդակցական միջավայրերը։ Արդյունավետ ալգորիթմների մշակումը կարող է նպաստել տեղեկատվական համակարգերի դիմակայունության բարձրացմանը, տվյալների չարտոնված հասանելիության ռիսկերի նվազեցմանը և պաշտպանական մեխանիզմների ընդհանուր արդյունավետության բարելավմանը։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է ընդգծել այն հանգամանքը, որ տեղեկատվության պաշտպանությունը միայն առանձին գաղտնագրական ալգորիթմի ընտրության խնդիր չէ․ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ամբողջ համակարգի ճարտարապետությունը, բանալիների անվտանգ կառավարումը, ծրագրային իրականացումը և հնարավոր հարձակման սցենարները։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է տեսական ալգորիթմական մոտեցումները և դրանց գործնական կիրառման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերի պահանջներին համապատասխան արդյունավետ և հուսալի պաշտպանական լուծումներ։ Այն կարող է հետաքրքրել կիբերանվտանգության մասնագետներին, ծրագրավորողներին, գաղտնագրագետներին, համակարգչային գիտության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների հետազոտողներին, ինչպես նաև տեղեկատվական անվտանգության ոլորտի ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է վերջավոր ավտոմատների հիման վրա կառուցվող ասիմետրիկ կրիպտոհամակարգերի կայունության բարձրացման սկզբունքների ուսումնասիրմանը և համապատասխան մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը նման համակարգերի անվտանգության մակարդակի գնահատումն է, հնարավոր խոցելիությունների բացահայտումը և այնպիսի մոտեցումների մշակումը, որոնք կարող են բարձրացնել գաղտնագրման ու բանալիների կառավարման մեխանիզմների դիմադրողականությունը տարբեր հարձակումների նկատմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ասիմետրիկ կրիպտոգրաֆիայի հիմնարար սկզբունքները, հանրային և գաղտնի բանալիների փոխկապակցվածությունը, կրիպտոգրաֆիկ ալգորիթմների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և վերջավոր ավտոմատների կիրառման հնարավորությունները գաղտնագրային համակարգերի նախագծման մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վերջավոր ավտոմատների վիճակների, անցումների և դրանց ձևավորման օրինաչափությունների օգտագործմանը՝ կրիպտոգրաֆիկ վերափոխումների բարդությունն ու կանխատեսելիության նկատմամբ դիմադրությունը բարձրացնելու նպատակով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել համակարգերի մաթեմատիկական մոդելները, անվտանգության չափորոշիչները, ալգորիթմների հաշվարկային բարդությունը և տարբեր պարամետրերի ազդեցությունը կրիպտոհամակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև առաջարկվող մեթոդների համեմատական գնահատումը՝ գործող կամ այլընտրանքային կրիպտոգրաֆիկ մոտեցումների հետ համադրելով դրանց արդյունավետությունը, հուսալիությունը և հաշվողական ծախսերը։ Հետազոտության ընթացքում իրականացվող մոդելավորումն ու փորձարկումները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու համակարգի ուժեղ և թույլ կողմերը, ստուգելու մշակված սկզբունքների գործնական կիրառելիությունը և գնահատելու դրանց ազդեցությունը անվտանգության մակարդակի վրա։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հիմք ծառայել վերջավոր ավտոմատների վրա հիմնված ավելի կայուն ասիմետրիկ կրիպտոգրաֆիկ մեխանիզմների նախագծման համար՝ հատկապես այնպիսի համակարգերում, որտեղ կարևոր են տվյալների գաղտնիությունը, ամբողջականությունը և անվտանգ փոխանակումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կրիպտոգրաֆիայի, տեղեկատվական անվտանգության, մաթեմատիկական կիբեռնետիկայի, համակարգչային գիտության և պաշտպանված տեղեկատվական համակարգերի նախագծման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Սա Արթուր Լևոնի Բալագեզյանի 2003 թվականին Երևանում պատրաստված տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար նախատեսված ատենախոսության սեղմագիրն է, որը կատարվել է Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտում։ Մատենագիտական աղբյուրների համաձայն՝ աշխատանքը վերաբերում է ծրագրերի մեկնաբանմանը, կարգաբերմանը և բաշխված հաշվողական միջավայրերում ընթացող գործընթացների վերլուծությանը, իսկ սեղմագիրը կազմում է 14 էջ և պարունակում է նկարներ։ Աշխատանքի հիմնական գաղափարը օբյեկտակողմնորոշված մոտեցման հիման վրա այնպիսի ծրագրային միջավայրի ստեղծումն է, որը հնարավորություն է տալիս աշխատել բաշխված համակարգերում իրականացվող գործընթացների հետ ոչ միայն դրանց կատարման, այլև դրանց ընթացքի ուսումնասիրման, վերահսկման և սխալների հայտնաբերման տեսանկյունից։ Այսպիսի միջավայրի անհրաժեշտությունը պայմանավորված է բաշխված համակարգերի բարդությամբ, քանի որ հաշվարկային գործողությունները կարող են իրականացվել տարբեր հանգույցներում, գործընթացները կարող են փոխազդել միմյանց հետ, իսկ համակարգի վարքագիծը կախված է հաղորդակցությունից, համաժամացումից և առանձին բաղադրիչների վիճակից։ Օբյեկտակողմնորոշված մոտեցումը այստեղ կարևոր է նրանով, որ թույլ է տալիս համակարգը ներկայացնել որպես փոխկապակցված օբյեկտների և գործընթացների ամբողջություն՝ յուրաքանչյուր բաղադրիչի հատկությունները, գործողությունները և փոխազդեցությունները հնարավորինս հստակ առանձնացնելով։ Աշխատանքի շրջանակում հատկապես կարևոր են ինտերպրետացիայի և դեբագինգի խնդիրները։ Ինտերպրետատորի միջոցով հնարավոր է ծրագրային հրահանգների կամ գործընթացների փուլային մշակում և կատարում, իսկ կարգաբերման գործիքները նախատեսված են սխալների հայտնաբերման, ծրագրի կատարման ընթացքի դիտարկման և խնդրահարույց հատվածների ուսումնասիրության համար։ Բաշխված միջավայրի դեպքում այս խնդիրները ավելի բարդ են, քան սովորական տեղային ծրագրերում, քանի որ անհրաժեշտ է հետևել միաժամանակ ընթացող գործընթացներին, դրանց միջև հաղորդակցությանը և տարբեր հանգույցներում կատարվող գործողություններին։ Աշխատանքի կարևոր կողմերից մեկը գործընթացների վերլուծությունն է, որը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել, որ համակարգում տեղի է ունեցել որևէ գործողություն կամ սխալ, այլև ուսումնասիրել գործընթացների դինամիկան և դրանց փոխկապակցվածությունը։ Այդպիսի մոտեցումը կարող է օգտակար լինել բաշխված ծրագրային համակարգերի մշակման, փորձարկման և օպտիմալացման ժամանակ, քանի որ մշակողին հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ համակարգի իրական վարքը և հայտնաբերել այնպիսի խնդիրներ, որոնք սովորական կարգաբերման միջոցներով դժվար է նկատել։ Աշխատանքը նաև տեղավորվում է օբյեկտակողմնորոշված ծրագրավորման և բաշխված հաշվողական համակարգերի զարգացման ավելի լայն գիտական ուղղության մեջ։ Օբյեկտակողմնորոշված մոդելը թույլ է տալիս համակարգի տրամաբանական կառուցվածքը նկարագրել օբյեկտների և դասերի միջոցով, իսկ դինամիկ վարքը՝ դրանց փոխազդեցությունների և հաղորդագրությունների փոխանակման միջոցով։ Այս մոտեցումը հատկապես համապատասխան է բաշխված համակարգերին, որտեղ տարբեր ծրագրային բաղադրիչներ կարող են դիտարկվել որպես փոխազդող ինքնուրույն միավորներ։ Հետևաբար, աշխատանքը կարելի է գնահատել որպես ծրագրային ինժեներիայի այն խնդիրների ուսումնասիրություն, որտեղ միավորվում են օբյեկտակողմնորոշված ծրագրավորումը, ինտերպրետացիան, ծրագրերի կարգաբերումը, գործընթացների մոնիթորինգը և բաշխված հաշվողական միջավայրերի վերլուծությունը։ Այն առավել հետաքրքիր է համակարգային ծրագրավորմամբ, բաշխված համակարգերով, ծրագրային գործիքների մշակմամբ և բարդ ծրագրային գործընթացների վերլուծությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, տեղեկատվության տեսության և կենսաչափական նույնականացման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գաղտնիք գեներացնող կենսաչափական համակարգերի ինֆորմացիոն-տեսական հատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց վերլուծության համար R ծրագրավորման միջավայրում նոր ծրագրային փաթեթի մշակմանը։ Քննության են առնվում կենսաչափական տվյալների օգտագործմամբ գաղտնի տեղեկատվության ձևավորման սկզբունքները, կենսաչափական հատկանիշների փոփոխականությունը և նույնականացման համակարգերի հուսալիության ապահովման հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գաղտնիքի գեներացման մեխանիզմներին, կենսաչափական չափումների անորոշությանը և տեղեկատվության արտահոսքի հնարավոր ռիսկերի գնահատմանը։ Վերլուծվում են էնտրոպիայի, փոխադարձ տեղեկատվության, պայմանական էնտրոպիայի և այլ ինֆորմացիոն-տեսական ցուցանիշների կիրառման հնարավորությունները համակարգերի անվտանգության ու արդյունավետության գնահատման գործընթացում։ Քննարկվում են կենսաչափական տվյալների վիճակագրական մոդելավորման, գաղտնիքի վերականգնման հավանականության, սխալների ազդեցության և տեղեկատվական անվտանգության սահմանափակումների հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել R միջավայրում տվյալների մշակման, հավանականային բաշխումների գնահատման, մոդելավորման փորձարկումների և արդյունքների գրաֆիկական ներկայացման ծրագրային գործիքների մշակման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում նոր փաթեթի գործառական կառուցվածքին, հաշվարկային ալգորիթմների իրականացմանը, փորձարկման մեթոդներին և ստացված արդյունքների վերարտադրելիության ապահովմանը։ Կարևորվում է տեսական մոդելների և ծրագրային իրականացման համադրումը՝ կենսաչափական համակարգերի անվտանգության, գաղտնիության և գործառական հուսալիության համալիր գնահատման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել կենսաչափական գաղտնիքների գեներացման մեթոդների հետազոտմանը և տեղեկատվական անվտանգության վերլուծության համար կիրառվող ծրագրային միջոցների զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել տեղեկատվության տեսության, կիրառական գաղտնագրության, կենսաչափական համակարգերի, վիճակագրական մոդելավորման և R ծրագրավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Ավտոմատ կառավարման տեսության և կիրառական մաթեմատիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պատահական ազդեցությունների պայմաններում գործող բազմաչափ կառավարման համակարգերի ուսումնասիրությանը՝ սկալյար գնահատումների մեթոդների կիրառմամբ։ Քննության են առնվում բազմաչափ դինամիկական համակարգերի մաթեմատիկական նկարագրման սկզբունքները, կառավարման ազդանշանների և վիճակի փոփոխականների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև արտաքին պատահական խանգարումների ազդեցությունը համակարգերի աշխատանքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմաչափ համակարգերի վարքագծի գնահատման համար սկալյար բնութագրերի և օժանդակ ֆունկցիաների կիրառմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս պարզեցնելու բարդ դինամիկական գործընթացների վերլուծությունը։ Վերլուծվում են համակարգերի կայունության, կառավարելիության, անցումային գործընթացների և պատահական ազդեցությունների նկատմամբ զգայունության գնահատման տեսական մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև ստոխաստիկ խանգարումների մաթեմատիկական մոդելավորման, վիճակի փոփոխականների սահմանափակվածության և կառավարման որակի ցուցանիշների որոշման հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են սկալյար գնահատումների միջոցով բազմաչափ համակարգերի դինամիկ հատկությունների հետազոտման, բավարար կայունության պայմանների ձևակերպման և հաշվարկային մեթոդների պարզեցման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում կառավարման ալգորիթմների արդյունավետության բարձրացմանը, համակարգերի հուսալիության ապահովմանը և ստացված տեսական արդյունքների հնարավոր կիրառություններին տեխնիկական ու ավտոմատացված կառավարման համակարգերում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ավտոմատ կառավարման, ստոխաստիկ համակարգերի, կիրառական մաթեմատիկայի և համակարգային վերլուծության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Համակարգչային գիտությունների և կիրառական մաթեմատիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է որոնման ալգորիթմների զուգահեռացման մեթոդների մշակմանը, դրանց արդյունավետության գնահատմանը և կոմբինատորային խնդիրների լուծման գործընթացներում կիրառմանը։ Քննության են առնվում կոմբինատորային որոնման տեսական հիմքերը, որոնման տարածության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, տարբերակների համակարգված դիտարկման սկզբունքները և հաշվարկային բարդության նվազեցման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում որոնման գործընթացի անկախ ենթախնդիրների բաժանմանը, հաշվարկային առաջադրանքների բաշխմանը, զուգահեռ գործողությունների համաժամեցմանը և բազմապրոցեսորային համակարգերի ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։ Վերլուծվում են զուգահեռ որոնման ալգորիթմների արագագործությունը, մասշտաբայնությունը, հաշվարկային ծանրաբեռնվածության հավասարակշռումը և հաղորդակցման լրացուցիչ ծախսերի ազդեցությունը ընդհանուր արտադրողականության վրա։ Քննարկվում են նաև հետադարձ որոնման, ճյուղերի և սահմանների մեթոդի, տարբերակների հատման ու որոնման տարածության կրճատման մոտեցումների զուգահեռ իրականացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են կոմբինատորային օպտիմալացման, գրաֆների տեսության և դիսկրետ կառուցվածքների հետ կապված խնդիրներում առաջարկվող մեթոդների կիրառման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում ալգորիթմների տեսական գնահատման, ծրագրային իրականացման և փորձարարական համեմատության միջոցով դրանց արդյունավետության որոշման հարցերին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել զուգահեռ հաշվարկների, ալգորիթմների տեսության, դիսկրետ մաթեմատիկայի և կոմբինատորային օպտիմալացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Կիրառական մաթեմատիկայի և հաշվողական մեթոդների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ոչ ստացիոնար մատրիցների կեղծ հակադարձների որոշման մեթոդների մշակմանը և համապատասխան հաշվարկային ընթացակարգերի ավտոմատացմանը։ Քննության են առնվում ժամանակից կամ այլ փոփոխական պարամետրերից կախված մատրիցային համակարգերի առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքային փոփոխությունները և կեղծ հակադարձ մատրիցների հաշվարկման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թվային մեթոդների ճշգրտությանը, հաշվարկների կայունությանը, ալգորիթմների արդյունավետությանը և մեծածավալ հաշվարկների իրականացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են տարբեր կառուցվածք ու հատկություններ ունեցող մատրիցների մշակման մոտեցումները, ինչպես նաև հաշվարկային գործընթացների օպտիմալացման եղանակները։ Քննարկվում են համապատասխան ալգորիթմների ծրագրային իրականացման, հաշվարկների ավտոմատացման և ստացված արդյունքների վերահսկման ու գնահատման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կատարելագործելու փոփոխական պարամետրերով մատրիցային խնդիրների լուծման մեթոդները և նվազեցնելու բարդ հաշվարկային գործողությունների իրականացման ծախսերը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կիրառական մաթեմատիկայի, թվային մեթոդների, հաշվողական մաթեմատիկայի և ավտոմատացված հաշվարկային համակարգերի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գերմեծ ինտեգրալ սխեմաների նախագծման կարևոր փուլերից մեկի՝ տարրերի հատակագծման մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ինտեգրալ սխեմայի բաղադրիչների տարածական տեղաբաշխման սկզբունքները, դրանց փոխադարձ դիրքի ընտրությունը և միացումների կազմակերպման հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հատակագծման գործընթացի օպտիմալացմանը՝ հաշվի առնելով սխեմայի զբաղեցրած մակերեսը, տարրերի միջև կապերը, հաղորդուղիների երկարությունը և նախագծային սահմանափակումները։ Վերլուծվում են հաշվարկային մեթոդների և ալգորիթմական մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները՝ տարրերի արդյունավետ տեղաբաշխման և նախագծման գործընթացի ավտոմատացման նպատակով։ Քննարկվում են նաև հատակագծման արդյունքների ազդեցությունը ինտեգրալ սխեմայի կառուցվածքային կազմակերպման, աշխատանքի արդյունավետության և հետագա նախագծային փուլերի վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները միկրոէլեկտրոնային համակարգերի ավտոմատացված նախագծման խնդիրների և դրանց լուծման մեթոդների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, հաշվողական տեխնիկայի և ավտոմատացված նախագծման համակարգերի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և բանկային համակարգերի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բաշխված տեղեկատվական համակարգերի վերլուծության ու թեստավորման մեթոդների, ինչպես նաև բանկային գործընթացների ճշգրտությունն ապահովող գործիքային միջոցների մշակմանը։ Քննության են առնվում բաշխված ծրագրային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, առանձին բաղադրիչների փոխգործակցությունը, տվյալների փոխանցման և մշակման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգերի աշխատանքի հուսալիության, տվյալների ամբողջականության, գործարքների համաձայնեցվածության և ծրագրային բաղադրիչների ճիշտ փոխգործակցության ստուգմանը։ Վերլուծվում են ծրագրային ապահովման թեստավորման, սխալների հայտնաբերման, համակարգի վիճակի վերահսկման և հնարավոր խափանումների կանխարգելման մեթոդները։ Քննարկվում են նաև բանկային գործառնությունների ավտոմատացման պայմաններում գործընթացների կատարման ճշգրտության ստուգման, գործարքների հաջորդականության վերահսկման և տեղեկատվական համակարգերի կայուն աշխատանքի ապահովման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մշակելու ծրագրային և գործիքային լուծումներ, որոնք նպաստում են բանկային տեղեկատվական համակարգերի հուսալիության և վերահսկելիության բարձրացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ծրագրային ճարտարագիտության, բաշխված համակարգերի, ծրագրային ապահովման թեստավորման և բանկային տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Ռադիոէլեկտրոնիկայի և համակարգչային մոդելավորման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ռադիոէլեկտրոնային սարքավորումների կոնստրուկցիաների տարածական կառուցվածքի իմիտացիոն մոդելավորման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում սարքավորման բաղադրիչների երկրաչափական ներկայացման, դրանց փոխադարձ դասավորության և տարածական կապերի մոդելավորման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոնստրուկցիայի տարրերի տեղաբաշխման, չափային պարամետրերի, կառուցվածքային սահմանափակումների և հավաքակցման առանձնահատկությունների թվային ներկայացմանը։ Վերլուծվում են համակարգչային մոդելների կառուցման, տարբեր կառուցվածքային տարբերակների համեմատման և նախագծային լուծումների արդյունավետության գնահատման մեթոդները։ Քննարկվում են նաև իմիտացիոն մոդելավորման կիրառման հնարավորությունները կոնստրուկցիայի օպտիմալացման, տարրերի փոխադարձ ազդեցությունների գնահատման, նախագծման սխալների վաղ հայտնաբերման և մշակման ժամանակի կրճատման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կատարելագործելու ռադիոէլեկտրոնային սարքավորումների տարածական նախագծման գործընթացը և բարձրացնելու նախագծային որոշումների հիմնավորվածությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռադիոէլեկտրոնիկայի, համակարգչային նախագծման, մոդելավորման և էլեկտրոնային սարքավորումների կոնստրուկտավորման ոլորտների մասնագետների համար։

Տեխնիկական և մաթեմատիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հավանականային բնույթ ունեցող տեխնոլոգիական գործընթացների կառավարման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ դրանց վիճակը բնութագրող թվային ցուցանիշների կիրառմամբ։ Քննության են առնվում պատահական գործոնների ազդեցության պայմաններում ընթացող արտադրական և տեխնոլոգիական համակարգերի մոդելավորման, գնահատման ու կառավարման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հավանականային բաշխումների թվային բնութագրերի՝ միջին արժեքների, ցրվածության և գործընթացի փոփոխականությունը նկարագրող այլ ցուցանիշների օգտագործմանը կառավարման խնդիրներում։ Վերլուծվում են տեխնոլոգիական պարամետրերի փոփոխությունների, արտաքին և ներքին պատահական ազդեցությունների ու վերջնական արդյունքի որակական ցուցանիշների միջև առկա փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են նաև կառավարման որոշումների ձևավորման, գործընթացի վիճակի գնահատման, կայունության ապահովման և աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալ ընտրության մաթեմատիկական մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու հավանականային տեխնոլոգիական գործընթացների կառավարման համար վիճակագրական և մաթեմատիկական բնութագրերի կիրառման սկզբունքները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ավտոմատ կառավարման, տեխնոլոգիական գործընթացների մոդելավորման, կիրառական մաթեմատիկայի և արտադրական համակարգերի կառավարման ոլորտների մասնագետների համար։

Մաթեմատիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է վերջավոր դաշտերի վրա չվերածելի և նորմալ բազմանդամների ռեկուրսիվ կառուցման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում վերջավոր դաշտերի հանրահաշվական կառուցվածքը, բազմանդամների հատկությունները և այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է հաջորդաբար ստանալ պահանջվող բնութագրերով նոր բազմանդամներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում չվերածելիության և նորմալության չափանիշներին, դրանց փոխկապակցվածությանը և ռեկուրսիվ ընթացակարգերում պահպանման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են սկզբնական բազմանդամների ընտրության, աստիճանների փոփոխության և կառուցման տարբեր քայլերում ստացված բազմանդամների հատկությունների ստուգման տեսական մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև վերջավոր դաշտերի ընդլայնումների, նորմալ հիմքերի և բազմանդամների ֆակտորացման հետ կապված հանրահաշվական հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու հատուկ հատկություններով բազմանդամների կառուցման արդյունավետ մեթոդները և գնահատելու դրանց կիրառական նշանակությունը հաշվարկային հանրահաշվում ու վերջավոր դաշտերի տեսության մեջ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հանրահաշվի, դիսկրետ մաթեմատիկայի, կոդավորման տեսության և վերջավոր դաշտերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Կիրառական մաթեմատիկայի և ծրագրային տեխնոլոգիաների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է բազմաչափանիշային օպտիմալացման խնդիրների լուծման համար արագագործ սուբգրադիենտային մոդելների մշակմանը և համապատասխան կիրառական ծրագրային միջոցների ստեղծմանը։ Քննության են առնվում միաժամանակ մի քանի նպատակային չափանիշներով բնութագրվող օպտիմալացման խնդիրների մաթեմատիկական ձևակերպումները, դրանց լուծման առանձնահատկությունները և հաշվողական բարդության նվազեցման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սուբգրադիենտային մեթոդների կառուցմանը, ալգորիթմների արագագործության բարձրացմանը, մոտարկումների ճշգրտությանը և լուծումների որոնման գործընթացի արդյունավետ կազմակերպմանը։ Վերլուծվում են տարբեր չափանիշների փոխկապակցվածությունը, սահմանափակումների հաշվառման մեխանիզմները և բազմաչափանիշային խնդիրներում ընդունելի լուծումների ընտրության մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև մշակված մաթեմատիկական մոդելների ծրագրային իրականացումը, ալգորիթմների համակարգումը և տարբեր կիրառական խնդիրների լուծման համար ծրագրային փաթեթի օգտագործման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համատեղելու օպտիմալացման տեսական մեթոդները հաշվողական գործիքների հետ և բարձրացնելու բարդ խնդիրների լուծման արդյունավետությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կիրառական մաթեմատիկայի, օպտիմալացման մեթոդների, հաշվողական տեխնոլոգիաների և ծրագրային համակարգերի մշակման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մաթեմատիկական և հաշվողական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դիֆերենցիալ ձևափոխությունների ոլորտում թվային-վերլուծական մեթոդների կիրառական տեսության մշակմանը և համապատասխան հաշվարկային ընթացակարգերի ավտոմատացմանը։ Ուսումնասիրվում են դիֆերենցիալ հավասարումներով նկարագրվող բարդ համակարգերի լուծման մեթոդները, որոնք համատեղում են վերլուծական մոտեցումների ճշգրտությունն ու թվային հաշվարկների գործնական հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիֆերենցիալ ձևափոխությունների միջոցով սկզբնական մաթեմատիկական խնդիրների ներկայացմանը այնպիսի տեսքով, որը հնարավորություն է տալիս պարզեցնել հաշվարկները և արդյունավետորեն իրականացնել դրանց համակարգչային մշակումն ու լուծումը։ Քննության են առնվում հաշվարկային ալգորիթմների կառուցման, թվային արդյունքների ստացման, մոտավոր լուծումների ճշգրտության գնահատման և հաշվարկային գործընթացների օպտիմալացման հարցերը։ Դիտարկվում են նաև ծրագրային միջոցների մշակման սկզբունքները, որոնց միջոցով հնարավոր է ավտոմատացնել բազմափուլ հաշվարկային գործողությունները և նվազեցնել ձեռքով կատարվող մաթեմատիկական գործողությունների ծավալը։ Նման մեթոդները կարող են կիրառվել գիտության և տեխնիկայի տարբեր ոլորտներում հանդիպող դիֆերենցիալ մոդելների, դինամիկ համակարգերի և ինժեներական խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կիրառական մաթեմատիկայի, հաշվողական մաթեմատիկայի, մաթեմատիկական մոդելավորման և ծրագրային հաշվարկների ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է դինամիկ ճանաչման խնդիրների մոդելավորմանը՝ գրաֆային ալգորիթմների և մեքենայական ուսուցման մեթոդների համատեղ կիրառմամբ։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի ընթացքում փոփոխվող տվյալների, օբյեկտների և դրանց միջև փոխկապակցվածությունների ներկայացման ու վերլուծության մոտեցումները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով գրաֆային կառուցվածքների օգտագործմանը։ Դիտարկվում են հանգույցների և կապերի միջոցով բարդ համակարգերի ներկայացման սկզբունքները, ինչպես նաև գրաֆներում փոփոխությունների հայտնաբերման, օրինաչափությունների բացահայտման, դասակարգման և ճանաչման ալգորիթմական խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավիճակներին, երբ մուտքային տվյալները մշտապես թարմացվում են, իսկ ճանաչման համակարգը պետք է հարմարվի նոր պայմաններին և պահպանի արդյունքների բավարար ճշգրտությունը։ Քննարկվում են մեքենայական ուսուցման տարբեր մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները՝ տվյալներից նշանակալի հատկանիշների առանձնացման, օբյեկտների դասակարգման, փոխկապակցվածությունների կանխատեսման և բարդ կառուցվածքային օրինաչափությունների հայտնաբերման նպատակով։ Վերլուծվում են գրաֆային ալգորիթմների և ուսուցման մոդելների ինտեգրման սկզբունքները, հաշվարկային արդյունավետության բարձրացման և մեծածավալ տվյալների մշակման հետ կապված խնդիրները։ Կարևորվում է նաև մոդելների ճշգրտության, կայունության և փոփոխվող տվյալներին հարմարվելու կարողության գնահատումը։ Դիտարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել պատկերների և ազդանշանների ճանաչման, սոցիալական ու տեղեկատվական ցանցերի վերլուծության, կիբեռանվտանգության, առաջարկող համակարգերի, տրանսպորտային և այլ դինամիկ համակարգերի հետազոտման ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մեքենայական ուսուցման, արհեստական բանականության, գրաֆների տեսության, տվյալների վերլուծության և ալգորիթմների մշակման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է բուլյան ֆունկցիաների արգումենտների ակտիվությունների հատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը և ստացված արդյունքների կիրառմանը թվային սխեմաների ավտոմատացված նախագծման համակարգերում։ Դիտարկվում են բուլյան ֆունկցիաների առանձին մուտքային փոփոխականների ազդեցության գնահատման սկզբունքները և դրանց նշանակությունը թվային տրամաբանական համակարգերի կառուցվածքի ու աշխատանքի վերլուծության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել, թե տվյալ արգումենտի արժեքի փոփոխությունն ինչ հավանականությամբ կամ ինչ պայմաններում կարող է առաջացնել ֆունկցիայի ելքային արժեքի փոփոխություն։ Վերլուծվում են արգումենտների ակտիվության տարբեր հատկությունները, դրանց միջև առկա կապերը և բարդ բուլյան ֆունկցիաների համար համապատասխան ցուցանիշների հաշվարկման հնարավորությունները։ Քննարկվում է ստացված տեսական արդյունքների կիրառումը թվային սխեմաների կառուցվածքային վերլուծության, օպտիմալացման, հուսալիության գնահատման և նախագծային որոշումների ընտրության խնդիրներում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մեծածավալ տրամաբանական սխեմաների ավտոմատացված մշակման ընթացքում հաշվարկային ծախսերի նվազեցմանը և վերլուծության արդյունավետության բարձրացմանը։ Կարևորվում է բուլյան ֆունկցիաների մաթեմատիկական հատկությունների և իրական թվային համակարգերի նախագծման խնդիրների միջև կապի հաստատումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել համակարգչային նախագծման ծրագրային միջոցների ալգորիթմների կատարելագործման, թվային սխեմաների պարամետրերի գնահատման, տրամաբանական կառուցվածքների օպտիմալացման և նախագծման գործընթացի ավտոմատացման մակարդակի բարձրացման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ինֆորմատիկայի, հաշվողական տեխնիկայի, թվային էլեկտրոնիկայի և ավտոմատացված նախագծման համակարգերի մասնագետների, հետազոտողների, ճարտարագետների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է տվյալների արդյունավետ մշակման հետ կապված երկու կարևոր հաշվողական խնդիրների՝ տեղեկատվության սեղմման ալգորիթմների մշակման ու ծրագրային իրականացման և մոդուլային աստիճան բարձրացնելու գործողության արդյունավետ հաշվարկման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տվյալների ծավալի նվազեցման հիմնական սկզբունքները, տեղեկատվության ներկայացման եղանակները և այն ալգորիթմական մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս կրճատել տվյալների պահպանման համար անհրաժեշտ հիշողության ծավալը կամ դրանց փոխանցման ընթացքում օգտագործվող ռեսուրսները։ Քննության են առնվում սեղմման գործընթացի արդյունավետության հիմնական չափանիշները՝ սեղմման աստիճանը, կատարման արագությունը, հիշողության օգտագործումը և սկզբնական տեղեկատվության վերականգնման հնարավորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտրված ալգորիթմի կառուցվածքի մշակմանը, դրա ծրագրային իրականացման առանձնահատկություններին, փորձարկմանը և տարբեր բնույթի տվյալների նկատմամբ աշխատանքի արդյունքների գնահատմանը։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը վերաբերում է մոդուլային թվաբանության մեջ մեծ աստիճանների արդյունավետ հաշվարկմանը, երբ անհրաժեշտ է որոշել աստիճան բարձրացված թվի մնացորդը տրված մոդուլի նկատմամբ՝ խուսափելով չափազանց մեծ միջանկյալ թվերի անմիջական հաշվարկից։ Ուսումնասիրվում են արագ աստիճան բարձրացնելու և միջանկյալ արդյունքների հաջորդական մոդուլային մշակման սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս զգալիորեն նվազեցնել հաշվարկային գործողությունների քանակը։ Վերլուծվում են համապատասխան ալգորիթմների ժամանակային և հիշողության բարդությունները, դրանց ծրագրային իրականացման արդյունավետությունը և մեծ թվերի հետ աշխատելու առանձնահատկությունները։ Մոդուլային հաշվարկների այսպիսի մեթոդները կարևոր կիրառություն ունեն թվային համակարգերում, թվերի տեսության խնդիրներում և ժամանակակից գաղտնագրության բազմաթիվ մեխանիզմներում։ Աշխատանքը համադրում է տեսական ալգորիթմական վերլուծությունն ու գործնական ծրագրավորումը՝ հնարավորություն տալով գնահատել մշակված լուծումների արդյունավետությունը, ճշգրտությունը և տարբեր հաշվողական խնդիրներում դրանց կիրառելիությունը։