Երևանի թեմական հոգևոր դպրոցը որպես 19-րդ դարի ազգային մշակույթի կենտրոն

Այլ առարկաներ

Պողպատի ձուլումը մետալուրգիական գործընթաց է, որի ընթացքում երկաթի հիմքով համաձուլվածքը՝ պողպատը, ստացվում է հումքից՝ վերահսկվող ջերմային և քիմիական մշակման միջոցով՝ նպատակ ունենալով ստանալ անհրաժեշտ մեխանիկական, քիմիական և ֆիզիկական հատկություններ ունեցող նյութ։ Պողպատի արտադրության հիմնական սկզբունքը երկաթի մեջ ածխածնի և այլ տարրերի (օրինակ՝ մանգան, քրոմ, նիկել) պարունակության ճշգրիտ կարգավորումն է, քանի որ դրանց քանակը ուղղակիորեն ազդում է պողպատի ամրության, կարծրության և կոռոզիայի դիմադրության վրա։ Գործընթացը սովորաբար սկսվում է երկաթահանքի վերամշակումից կամ վերամշակված մետաղի (ջարդոնի) հալեցումից բարձր ջերմաստիճանային վառարաններում, ինչպիսիք են բարձրահնոցը կամ էլեկտրական աղեղային վառարանը։ Այնուհետև իրականացվում է մաքրում և զտում՝ հեռացնելու ավելորդ խառնուրդները, ինչպիսիք են ծծումբը և ֆոսֆորը, որոնք կարող են վատացնել նյութի որակը։ Հաջորդ փուլում կատարվում է համաձուլման գործընթացը, որտեղ ավելացվում են անհրաժեշտ տարրերը՝ ստանալու հատուկ հատկություններով պողպատ, օրինակ՝ չժանգոտվող կամ գործիքային պողպատ։ Վերջնական փուլում հեղուկ պողպատը լցվում է ձևերի մեջ կամ ենթարկվում շարունակական ձուլման՝ ստանալով տարբեր ձևեր՝ սալեր, ձողեր կամ պրոֆիլներ։ Պողպատի ձուլումը ունի մեծ նշանակություն շինարարության, մեքենաշինության, տրանսպորտի և բազմաթիվ այլ ոլորտներում, քանի որ այն ապահովում է բարձր ամրություն և երկարատև օգտագործման հնարավորություն։

Գեղարվեստական հայ․

«Հոբելյանական ընտրանը» (Հովհաննես Թումանյան) Թումանյանի ստեղծագործությունների հավաքածու է, որը համախմբում է նրա լավագույն և ամենահիշվող բանաստեղծություններն ու պատմվածքները։ Գիրքը հանդիսանում է գրողի գրական ժառանգության կարևոր «հատոր»՝ որտեղ կարող ես գտնել Թումանյանի բազմազան ստեղծագործական աշխարհը՝ ինչպես հումորային, այնպես էլ լուրջ, մարդկային և հայրենասիրական թեմաներով։ Հոբելյանական ընտրանում ընդգրկված են թե՛ քառյակներ, թե՛ բանաստեղծություններ, թե՛ պատմվածքներ, որոնք ամենից լավ արտահայտում են Թումանյանի ոճը և հայ ժողովրդի հոգին։ Թումանյանը իր գրականությամբ արտահայտում է հայրենիքի, մարդու արժանապատվության, արդարության և բարության կարևոր գաղափարները։ Նրա լեզուն պարզ է, հասկանալի, բայց նույն ժամանակ շատ ուժեղ և պատկերավոր՝ թույլ տալով ընթերցողին արագ մտնել ստեղծագործության աշխարհ։ Հոբելյանական ընտրանը ցույց է տալիս Թումանյանի հումորի հմայքը՝ երբեմն նուրբ, երբեմն սուր, բայց միշտ մարդկային և արդար։ Գիրքը նաև ունի խոր, փիլիսոփայական պաթոս՝ կյանքի, ճակատագրի, սերի, տխրության և ուրախության մասին մտորումներով։ Թումանյանը շատ հաճախ իր ստեղծագործություններում խոսում է երեխաների, մանկության, մարդկային հոգու և հասարակության մասին՝ ընդգծելով բարության կարևորությունը։ Այս հավաքածուն հարմար է ինչպես դպրոցականների, այնպես էլ մեծահասակների համար, քանի որ այն տալիս է և՛ մշակութային արժեք, և՛ մտքի սնունդ։ «Հոբելյանական ընտրանը» հիշեցնում է, որ Թումանյանը հայ գրականության սիրված հենասյուներից է, և նրա ստեղծագործությունները ժամանակի մեջ չեն հնանում։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-75-408-6

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Ավետիկ Իսահակյանի հրապարակախոսական գործունեությանը, նրա գործերում սոցիալ-քաղաքական, մշակութային և ազգային հարցերի լուսաբանումին։ Գրքում վերլուծվում են Իսահակյանի հրապարակախոսության թեմատիկ ուղղություններն ու ոճային առանձնահատկությունները, ցույց է տրվում, թե ինչպես է նա իր հոդվածներով, ակնարկներով և արձակ գործերով անդրադարձել ժամանակի հասարակական խնդիրներին, ազգային ինքնագիտակցության, մշակութային ժառանգության և կրթության զարգացմանը։ Հեղինակը դիտարկում է նրա ազդեցությունը ընթերցող հասարակության վրա, խոսքի ուժի և համոզիչ արվեստի դերը հրապարակախոսության մեջ, ինչպես նաև հետազոտում է ժամանակակից մամուլի միջոցով գաղափարների տարածման մեխանիզմները։ Աշխատությունը ընդգրկում է ինչպես Իսահակյանի ստեղծագործությունների պատմամշակութային և քննադատական վերլուծությունը, այնպես էլ նրա տեղը հայկական մտավորականության ընդհանուր զարգացումների համատեքստում, կարևորելով նրա ներդրումը ազգային մշակութային և հասարակական գործերում։ Գիրքը նախատեսված է գրականագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, ուսանողների և հայ գրականության սիրահարների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական հրապարակախոսության և մտավորական ժառանգության ուսումնասիրությամբ։

Պատմություն

Հայոց դիցարանը հին հայերի հավատալիքների և կրոնական պատկերացումների համակարգն է, որը ձևավորվել է նախաքրիստոնեական շրջանում և արտացոլում է բնության ուժերի, կյանքի երևույթների ու հասարակական արժեքների աստվածացված ընկալումը։ Հայոց դիցարանի գլխավոր աստվածներից էր Արամազդը, որը համարվում էր երկնքի և երկրի արարիչը, ամենահզոր աստվածը և բոլոր աստվածների հայրը։ Նա կապվում էր իմաստության, արդարության և բարօրության գաղափարների հետ։ Նրա կինը համարվում էր Անահիտը՝ մայրության, պտղաբերության և բժշկության աստվածուհին, որը մեծ պաշտամունք ուներ հայ ժողովրդի շրջանում և հաճախ նույնացվում էր «ոսկեմայր» կերպարի հետ։ Վահագնը պատերազմի, քաջության և կրակի աստվածն էր, որը ներկայացվում էր որպես հերոսական և ուժեղ կերպար, և ըստ ավանդության՝ նա ծնվել է կրակից ու պայքարի խորհրդանիշ է։ Աստղիկը սիրո, գեղեցկության և ջրի աստվածուհին էր, որը կապված էր նաև պտղաբերության և երիտասարդության գաղափարների հետ։ Միհրը համարվում էր լույսի և ճշմարտության աստվածը, որը խորհրդանշում էր արևը և արդարությունը։ Նանեն իմաստության և ընտանիքի պահպանության աստվածուհին էր, որը պաշտվում էր որպես մայրական խնամքի և բարոյական արժեքների խորհրդանիշ։ Տիրը՝ գրի, դպրության և գիտելիքի աստվածն էր, որը համարվում էր նաև երազների մեկնիչ և գրավոր մշակույթի հովանավոր։ Հայոց դիցարանում կային նաև այլ աստվածություններ և ոգիներ, որոնք կապված էին բնության տարրերի՝ ջրի, հողի, լեռների և կենդանիների հետ։ Դիցարանը կարևոր դեր ուներ հին հայերի աշխարհայացքի ձևավորման մեջ՝ կարգավորելով նրանց բարոյական նորմերը, հասարակական հարաբերությունները և հոգևոր կյանքը։ Քրիստոնեության ընդունումից հետո հայոց հին դիցարանը աստիճանաբար կորցրեց իր պաշտամունքային նշանակությունը, սակայն նրա կերպարներն ու առասպելները պահպանվեցին ժողովրդական ավանդություններում և մշակույթում։ Այսպիսով, հայոց դիցարանի աստվածները արտացոլում են հին հայ ժողովրդի հոգևոր աշխարհը, բնության ընկալումը և մշակութային արժեքները։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է բանկային վարկերի վերադարձելիության ապահովման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման ուղիների մշակմանը ժամանակակից ֆինանսական համակարգի պայմաններում։ Գրքում վերլուծվում են վարկավորման գործընթացում առաջացող ռիսկերը, վարկառուների վճարունակության գնահատման մեթոդները, պարտավորությունների կատարման վերահսկողության գործիքները և այն գործոնները, որոնք ազդում են վարկերի ժամանակին վերադարձի վրա։ Հեղինակը դիտարկում է վարկային ռիսկերի կառավարման միջազգային և տեղական փորձը, ուսումնասիրում է գրավի, երաշխավորության, ապահովագրության և այլ ապահովման միջոցների արդյունավետությունը՝ բացահայտելով դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են վարկային պորտֆելի որակի բարձրացման, խնդրահարույց վարկերի կրճատման և բանկերի ֆինանսական կայունության ամրապնդմանն ուղղված տեսական ու գործնական մոտեցումներ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է իրավական, կազմակերպչական և տնտեսական գործոնների համակցված ազդեցությունը վարկային հարաբերությունների արդյունավետության վրա և առաջարկում է լուծումներ, որոնք կարող են նպաստել բանկային համակարգի հուսալիության և մրցունակության բարձրացմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել տնտեսագետների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են վարկային քաղաքականության, ֆինանսական ռիսկերի կառավարման և բանկային գործունեության արդյունավետության հարցերով։

Իրավաբանություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է «համագործակիցության» կամ «հանցակիցության» սոցիալ-իրավական և հոգեբանական խնդիրները՝ վերլուծելով այն հանգամանքները, որոնք նպաստում են մի քանի անձանց մասնակցությանը հանցավոր գործողություններին կամ իրավախախտումներին։ Նյութում քննարկվում է իրավական դաշտի կանոնակարգումը, պատասխանատվության կիսման սկզբունքը, դերերի և պարտականությունների բաշխումը, ինչպես նաև այն հոգեբանական գործոնները, որոնք ազդում են անհատի պատրաստակամության վրա գործել որպես հանցակից՝ սոցիալական ճնշումներից մինչև խմբային դինամիկա և առաջնորդության ազդեցություն։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև քննչական պրակտիկային, դատավարական խնդիրներին և համաչափ պատիժների հարցերին՝ ցույց տալով, թե ինչպես իրավական համակարգը տարբերակում է գլխավոր մեղավորին և համագործակցող անձանց պատասխանատվությունը։ Հաճախ ընդգծվում է նաև կանխարգելման և կրթական միջոցառումների կարևորությունը՝ հանցակցությունը նվազեցնելու համար։