Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է XVI դարի վերջի և XVIII դարի առաջին կեսի Երևանի ու հարակից տարածքների պատմական աշխարհագրության, վարչատարածքային կառուցվածքի, բնակչության և սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ օսմանյան աշխարհագիր մատյանների համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Քննարկվում են 1590 և 1728 թվականների օսմանյան հաշվառման փաստաթղթերի բովանդակությունը, դրանց կազմման նպատակները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պատմական սկզբնաղբյուրի նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Երևանի վիլայեթի և լիվայի վարչական բաժանմանը, բնակավայրերի տեղաբաշխմանը, գյուղերի ու քաղաքային կենտրոնների տնտեսական գործունեությանը և տարածաշրջանի տարածքային կազմակերպման փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում են բնակավայրերի անվանումները, դրանց պատմական տեղորոշման հնարավորությունները, բնակչության հաշվառման սկզբունքները, հարկային պարտավորությունները և գյուղատնտեսական արտադրության առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են երկու ժամանակաշրջանների տվյալների ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ հնարավորություն ընձեռելով բացահայտելու բնակավայրերի ցանցի, վարչական սահմանների և տնտեսական հարաբերությունների փոփոխությունները։ Կարևորվում են հողատիրության, հողօգտագործման, հարկատեսակների, գյուղատնտեսական մշակաբույսերի և տեղական տնտեսության կազմակերպման վերաբերյալ տեղեկությունների վերլուծությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև Երևանի հյուսիսային հարակից շրջանների բնակավայրերը, դրանց աշխարհագրական դիրքը և վարչական պատկանելության փոփոխությունները։ Անդրադարձ է կատարվում օսմանյան վարչական համակարգի առանձնահատկություններին, հարկային հաշվառման մեխանիզմներին և պատմական ժողովրդագրության ուսումնասիրության մեթոդներին։ Առանձնացվում են բնակավայրերի անվանումների նույնականացման, պատմական տեղանունների փոփոխությունների, սկզբնաղբյուրների տվյալների համադրելիության և դրանց մեկնաբանության հետ կապված խնդիրները։ Կարևորվում է նաև ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանների քաղաքական իրադարձությունների ազդեցությունը տարածաշրջանի վարչատարածքային և սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Աշխատությունը նշանակություն ունի Հայաստանի պատմական աշխարհագրության, օսմանյան ժամանակաշրջանի վարչական պատմության, պատմական ժողովրդագրության և տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, արևելագետների, օսմանագետների, պատմական աշխարհագրության մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է սփյուռքահայ նշանավոր արձակագիր Հակոբ Կարապենցի գրական ժառանգության, ստեղծագործական աշխարհայացքի և գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են գրողի ստեղծագործության հիմնական թեմատիկ ուղղությունները, գաղափարական շերտերը, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցները և նրա գրականության տեղը հայ նորագույն արձակի զարգացման համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու ինքնության, հայրենիքի, օտարության, հիշողության, միայնության և հոգևոր որոնումների թեմաներին, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն հեղինակի ստեղծագործական աշխարհում։ Ուսումնասիրվում են սփյուռքահայ մարդու հոգեբանական ապրումները, ազգային պատկանելության գիտակցումը, մշակութային երկակիության դրսևորումները և տարբեր հասարակական միջավայրերում անհատի ինքնորոշման խնդիրները։ Դիտարկվում են գրողի պատմվածքների և վիպական ստեղծագործությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կերպարների ներաշխարհի բացահայտման եղանակները, սյուժետային զարգացումները և պատմողական տեխնիկայի յուրահատկությունները։ Կարևորվում են կերպարների հոգեբանական խորությունը, նրանց ներքին հակասությունները, բարոյական ընտրությունները և հասարակության հետ ունեցած հարաբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակի լեզվաոճական առանձնահատկություններին, խորհրդանշական պատկերների կիրառությանը, գեղարվեստական ժամանակի և տարածության կազմակերպմանը, ինչպես նաև իրականության ու հիշողության փոխհարաբերությունների արտացոլմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Կարապենցի ստեղծագործություններում հայկական և ամերիկյան մշակութային միջավայրերի փոխազդեցությունները, ազգային ավանդույթների պահպանման և նոր հասարակական արժեքներին հարմարվելու գործընթացները։ Առանձնացվում են գրողի ստեղծագործության մեջ գոյաբանական հարցադրումները, մարդկային հարաբերությունների բարդությունը և անհատի հոգևոր ազատության որոնումները։ Կարևորվում են նաև Կարապենցի գրականության առնչությունները XX դարի համաշխարհային արձակի գեղարվեստական միտումներին, արդիական գրական ուղղություններին և սփյուռքահայ գրականության զարգացման ընդհանուր օրինաչափություններին։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել գրողի ստեղծագործությունների թեմատիկ, կերպարային, կառուցվածքային և համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով նրա գրական ժառանգության ինքնատիպությունն ու գեղարվեստական արժեքը։ Ուսումնասիրությունը նշանակություն ունի հայ նորագույն գրականության, սփյուռքահայ արձակի, գրական ինքնության և միջմշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, բանասերների, սփյուռքագիտության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական իրավունքում տիրապետման ինստիտուտի իրավական բնույթի, կարգավորման առանձնահատկությունների և կիրառման ընթացքում առաջացող տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են տիրապետման հասկացությունը, դրա իրավաբանական նշանակությունը, ծագման հիմքերը և տեղը քաղաքացիաիրավական հարաբերությունների համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տիրապետման և սեփականության իրավունքի փոխհարաբերությանը, դրանց տարբերակիչ հատկանիշներին, ինչպես նաև գույքի փաստացի տիրապետման և դրա նկատմամբ իրավական իրավազորությունների սահմանազատմանը։ Ուսումնասիրվում են օրինական և անօրինական, բարեխիղճ և անբարեխիղճ տիրապետման առանձնահատկությունները, դրանց իրավական հետևանքները և տիրապետողի իրավունքների պաշտպանության հնարավորությունները։ Դիտարկվում են շարժական և անշարժ գույքի տիրապետման հետ կապված հարաբերությունները, տիրապետման ձեռքբերման, իրականացման և դադարման հիմքերը, ինչպես նաև գույքի նկատմամբ փաստացի վերահսկողության իրավական գնահատման խնդիրները։ Կարևորվում են տիրապետման պաշտպանության քաղաքացիաիրավական միջոցները, գույքի վերադարձման պահանջները, սեփականատիրոջ և տիրապետողի շահերի հավասարակշռության ապահովումը և հնարավոր իրավական վեճերի լուծման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսդրության համապատասխան դրույթները, իրավական տեսության մոտեցումները և դատական պրակտիկայում ձևավորված մեկնաբանությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ձեռքբերման վաղեմության ինստիտուտին, դրա կիրառման նախապայմաններին և տևական տիրապետման հիման վրա սեփականության իրավունքի ձեռքբերման իրավական հնարավորություններին։ Առանձնացվում են տիրապետման փաստի ապացուցման, բարեխղճության գնահատման, գույքային հարաբերությունների կայունության և քաղաքացիական շրջանառության մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրները։ Կարևորվում են նաև հռոմեական իրավունքում տիրապետման ինստիտուտի պատմական զարգացումը, մայրցամաքային իրավական համակարգերում դրա կարգավորման առանձնահատկությունները և համեմատական իրավագիտության միջոցով Հայաստանի օրենսդրության կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է ներկայացնել տիրապետման իրավական կարգավորման հստակեցման, դատական պրակտիկայում առաջացող հակասությունների հաղթահարման և գույքային իրավունքների պաշտպանության արդյունավետության բարձրացման առաջարկություններ։ Ուսումնասիրությունը նշանակություն ունի քաղաքացիական իրավունքի տեսության, գույքային հարաբերությունների իրավական կարգավորման և սեփականության իրավունքի պաշտպանության մեխանիզմների զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Մազանդարան նահանգի արևմտյան հատվածի նախալեռնային և լեռնային ավանդական բնակավայրերի զբոսաշրջային ներուժի, պատմամշակութային առանձնահատկությունների և գյուղական զբոսաշրջության կայուն զարգացման գործընթացում դրանց ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են տարածաշրջանի բնական, աշխարհագրական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային պայմանները, որոնք նպաստում են գյուղական զբոսաշրջության տարբեր ձևերի զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավանդական բնակավայրերի տարածական կառուցվածքին, բնակելի շինությունների ճարտարապետական առանձնահատկություններին, տեղական շինանյութերի օգտագործմանը և բնակավայրերի ներդաշնակությանը բնական լանդշաֆտի հետ։ Ուսումնասիրվում են լեռնային և նախալեռնային համայնքների պատմական զարգացման առանձնահատկությունները, բնակչության ավանդական կենսակերպը, տնտեսական գործունեության հիմնական ուղղությունները և մշակութային ժառանգության պահպանման խնդիրները։ Դիտարկվում են գյուղական զբոսաշրջության զարգացման հնարավորությունները՝ հիմնված բնական տեսարժան վայրերի, տեղական արհեստների, ազգային խոհանոցի, ժողովրդական սովորույթների և ավանդական ճարտարապետության վրա։ Կարևորվում են զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների բարելավումը, ճանապարհային հասանելիության ապահովումը, կացության և սպասարկման ծառայությունների զարգացումը, ինչպես նաև տեղական բնակչության մասնակցությունը զբոսաշրջային գործունեությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել տարածական, համեմատական, սոցիալ-տնտեսական և ճարտարապետական վերլուծության մեթոդներ՝ բնակավայրերի զբոսաշրջային ներուժը գնահատելու և կայուն զարգացման հնարավոր ուղղությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում գյուղական զբոսաշրջության տնտեսական ազդեցությանը, նոր աշխատատեղերի ստեղծման, բնակչության եկամուտների ավելացման և տեղական արտադրանքի իրացման հնարավորություններին։ Առանձնացվում են զբոսաշրջային գործունեության ընդլայնման հետևանքով առաջացող բնապահպանական ռիսկերը, բնական ռեսուրսների պահպանության անհրաժեշտությունը և ավանդական բնակավայրերի պատմական ու ճարտարապետական ինքնության պահպանման խնդիրները։ Կարևորվում են նաև համայնքային կառավարման, տարածքային պլանավորման, պետական աջակցության և մասնավոր ներդրումների դերը զբոսաշրջության կայուն զարգացման գործում։ Աշխատությունը կարող է ներկայացնել ավանդական բնակավայրերի վերակենդանացման, պատմամշակութային ժառանգության պահպանության և զբոսաշրջային գործունեության արդյունավետ կազմակերպման առաջարկություններ։ Ուսումնասիրությունը նշանակություն ունի գյուղական տարածքների զարգացման, կայուն զբոսաշրջության, տարածաշրջանային պլանավորման և ավանդական բնակավայրերի պահպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել զբոսաշրջության մասնագետների, ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, աշխարհագրագետների, տարածաշրջանային զարգացման հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է կոպրինային սնկերի ժամանակակից կարգաբանական դասակարգման հիմնախնդիրների, կենսաբանական առանձնահատկությունների և դրանց բազմազանության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են սնկերի այս խմբի համակարգաբանական դիրքը, տեսակային կազմը, ձևաբանական հատկանիշները և տարբեր տեսակների միջև գոյություն ունեցող ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավանդական կարգաբանական մոտեցումների վերանայմանը, ժամանակակից սնկաբանության մեջ կիրառվող դասակարգման սկզբունքներին և մոլեկուլային հետազոտությունների նշանակությանը տեսակների ազգակցական կապերի բացահայտման գործում։ Ուսումնասիրվում են կոպրինային սնկերի պտղամարմինների կառուցվածքը, զարգացման փուլերը, սպորագոյացման առանձնահատկությունները և բազմացման կենսաբանական մեխանիզմները։ Դիտարկվում են դրանց բնորոշ ձևաբանական փոփոխությունները, այդ թվում՝ որոշ տեսակների պտղամարմինների ինքնալուծման երևույթը, ինչպես նաև այդ գործընթացների կապը սնկերի կենսական ցիկլի հետ։ Կարևորվում են աճման և զարգացման համար անհրաժեշտ էկոլոգիական պայմանները, ջերմաստիճանի, խոնավության, սննդային միջավայրի և այլ արտաքին գործոնների ազդեցությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մանրադիտակային, համեմատական ձևաբանական, մշակութային և մոլեկուլային մեթոդներ՝ տեսակների նույնականացման և կարգաբանական պատկանելության ճշգրտման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում կոպրինային սնկերի տարածվածությանը, բնակության միջավայրերին, օրգանական նյութերի քայքայման գործընթացներում դրանց մասնակցությանը և էկոհամակարգերում ունեցած նշանակությանը։ Առանձնացվում են Coprinus, Coprinopsis, Coprinellus և Parasola ցեղերի դասակարգման հետ կապված հարցերը, դրանց տարբերակիչ հատկանիշները և ժամանակակից համակարգաբանության մեջ կիրառվող մոտեցումները։ Կարևորվում են նաև տեսակների կենսաբանական բազմազանության պահպանման, բնական միջավայրում դրանց տարածման օրինաչափությունների և էկոլոգիական հարմարվողականության ուսումնասիրությունները։ Աշխատությունը նպաստում է սնկերի էվոլյուցիոն կապերի, կենսաբանական առանձնահատկությունների և ժամանակակից կարգաբանական համակարգերի առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն գիտական նշանակություն ունի սնկաբանության, մանրէաբանության, կենսաբանական համակարգաբանության, էկոլոգիայի և կենսաբազմազանության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սնկաբանների, կենսաբանների, էկոլոգների, կենսաբանական դասակարգման մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է գործարար անգլերենում տրանստերմինոլոգիայի դրսևորման լեզվաբանական առանձնահատկությունների, մասնագիտական եզրույթների իմաստային փոփոխությունների և տարբեր տերմինաբանական համակարգերի միջև դրանց փոխանցման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են տրանստերմինոլոգիայի տեսական հիմունքները, եզրույթների ձևավորման և զարգացման օրինաչափությունները, ինչպես նաև մասնագիտական բառապաշարի փոխազդեցությունը լեզվի տարբեր գործառական ոլորտներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց արդյունքում գիտության, տեխնոլոգիայի, իրավունքի, տնտեսագիտության և այլ բնագավառների եզրույթները ներթափանցում են գործարար հաղորդակցության ոլորտ՝ ձեռք բերելով նոր իմաստային երանգներ կամ մասնագիտական կիրառություններ։ Ուսումնասիրվում են եզրույթների իմաստային ընդլայնման, նեղացման, վերաիմաստավորման և փոխաբերական կիրառության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը գործարար խոսքի ճշգրտության և հասկանալիության վրա։ Դիտարկվում են ֆինանսական, կառավարչական, մարքեթինգային, իրավական և տեխնոլոգիական տերմինաբանության փոխառնչությունները գործարար անգլերենի բառապաշարային համակարգում։ Կարևորվում են մասնագիտական եզրույթների բազմիմաստության, համատեքստային նշանակության և տարբեր ոլորտներում դրանց գործածության առանձնահատկությունների բացահայտումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել իմաստաբանական, համատեքստային, համեմատական և գործառական վերլուծության մեթոդներ՝ գործարար տեքստերում եզրույթների կիրառության օրինաչափությունները պարզաբանելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում գործարար նամակագրության, պայմանագրերի, հաշվետվությունների, մասնագիտական հրապարակումների և կազմակերպական հաղորդակցության մեջ տրանստերմինոլոգիական երևույթների դրսևորմանը։ Առանձնացվում են եզրույթների փոխակերպման վրա տնտեսական գլոբալացման, տեխնոլոգիական առաջընթացի և միջմասնագիտական հաղորդակցության ազդեցության հարցերը։ Կարևորվում են նաև գործարար տերմինաբանության թարգմանության դժվարությունները, եզրույթների համարժեքների ընտրությունը և մասնագիտական հաղորդակցության ընթացքում իմաստային անճշտությունների կանխարգելման հնարավորությունները։ Աշխատությունը նպաստում է մասնագիտական լեզվի զարգացման, տերմինաբանական համակարգերի փոխազդեցության և գործարար անգլերենի բառապաշարային առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, տերմինաբանների, թարգմանիչների, գործարար անգլերենի դասախոսների, մասնագիտական հաղորդակցության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է տարրական դպրոցի ուսուցչի մանկավարժական տեխնիկայի ձևավորման տեսական և մեթոդական հիմունքների, մասնագիտական կարողությունների զարգացման և ուսուցման գործընթացում դրանց արդյունավետ կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են մանկավարժական տեխնիկայի էությունը, կառուցվածքային բաղադրիչները և նշանակությունը ուսուցչի մասնագիտական գործունեության կազմակերպման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի հաղորդակցական հմտությունների, խոսքի մշակույթի, հուզական ինքնակարգավորման, մանկավարժական տակտի և դասարանի կառավարման կարողությունների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում են ուսուցչի խոսքի արտահայտչականությունը, ձայնի հնչերանգի, դիմախաղի, ժեստերի և ոչ խոսքային հաղորդակցության միջոցների կիրառման առանձնահատկությունները տարրական դասարաններում։ Դիտարկվում են աշակերտների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունները հաշվի առնելու, դրական հոգեբանական մթնոլորտ ստեղծելու, սովորողների ուշադրությունը կենտրոնացնելու և ուսումնական գործունեության նկատմամբ հետաքրքրություն առաջացնելու մեթոդները։ Կարևորվում են ուսուցչի ինքնատիրապետման, մանկավարժական իրավիճակներում արագ կողմնորոշվելու, կոնֆլիկտները կառուցողական եղանակով կարգավորելու և աշակերտների հետ վստահելի հարաբերություններ հաստատելու կարողությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ներկայացվել մանկավարժական տեխնիկայի զարգացմանն ուղղված գործնական վարժություններ, դերային խաղեր, իրավիճակային առաջադրանքներ, ինքնագնահատման մեթոդներ և մասնագիտական վերապատրաստման կազմակերպման մոտեցումներ։ Անդրադարձ է կատարվում ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության ընթացքում մանկավարժական տեխնիկայի ձևավորման հնարավորություններին, տեսական գիտելիքների և գործնական հմտությունների փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև մանկավարժական պրակտիկայի նշանակությանը։ Առանձնացվում են ուսուցչի անհատական աշխատաոճի ձևավորման, ստեղծագործական մոտեցումների կիրառման և մասնագիտական ինքնակատարելագործման խնդիրները։ Կարևորվում են նաև դասավանդման արդյունավետության գնահատումը, մանկավարժական գործունեության ինքնավերլուծությունը և ուսուցչի մասնագիտական զարգացման շարունակականությունը։ Աշխատությունը նշանակություն ունի տարրական կրթության որակի բարձրացման, ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության կատարելագործման և մանկավարժական հաղորդակցության արդյունավետության ապահովման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, մեթոդիստների, մանկավարժական բուհերի դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում մարդկային ռեսուրսների կառավարման առանձնահատկությունների, առկա հիմնախնդիրների և դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են մարդկային կապիտալի դերը տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի զարգացման, կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացման և նորարարական գործունեության արդյունավետության ապահովման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների ներգրավման, ընտրության, մասնագիտական զարգացման և աշխատաշուկայում նրանց պահպանման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կազմակերպություններում կադրային քաղաքականության ձևավորման սկզբունքները, աշխատակիցների աշխատանքի արդյունավետության գնահատման մեխանիզմները, մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորությունները և մոտիվացիոն համակարգերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են ծրագրավորողների, համակարգային վերլուծաբանների, նախագծերի ղեկավարների և ոլորտի այլ մասնագետների պահանջարկի ձևավորման գործոնները, աշխատաշուկայի փոփոխությունները և մասնագիտական հմտությունների համապատասխանությունը գործատուների պահանջներին։ Կարևորվում են կրթական հաստատությունների և տեխնոլոգիական կազմակերպությունների համագործակցությունը, մասնագիտական վերապատրաստման ծրագրերի իրականացումը, շարունակական կրթության կազմակերպումը և աշխատակիցների թվային ու կառավարչական կարողությունների զարգացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել տնտեսագիտական, վիճակագրական, համեմատական և սոցիոլոգիական վերլուծության մեթոդներ՝ ոլորտում մարդկային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում աշխատակիցների վարձատրության համակարգերին, աշխատանքային պայմաններին, կազմակերպական մշակույթին, թիմային համագործակցությանը և աշխատակիցների ներգրավվածության բարձրացման հնարավորություններին։ Առանձնացվում են մասնագետների արտահոսքի, միջազգային աշխատաշուկայում մրցակցության, հեռավար աշխատանքի տարածման և տեխնոլոգիական փոփոխություններին արագ հարմարվելու հետ կապված հիմնախնդիրները։ Կարևորվում են նաև մարդկային ռեսուրսների կառավարման գործընթացների թվայնացումը, տվյալահեն որոշումների ընդունումը, աշխատանքի արդյունավետության գնահատման ժամանակակից գործիքների ներդրումը և կազմակերպությունների երկարաժամկետ կադրային պլանավորումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ոլորտի զարգացման պետական քաղաքականությանը, մասնագիտական կրթության բարեփոխումներին և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կազմակերպությունների մարդկային ռեսուրսների կառավարման միջազգային փորձի կիրառման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրությունը նշանակություն ունի Հայաստանի տեխնոլոգիական տնտեսության զարգացման, աշխատաշուկայի կառավարման, մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործման և կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կազմակերպությունների ղեկավարների, կրթության ոլորտի հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից գերմաներենում ժամանակի քերականական կարգի կառուցվածքային, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ լեզվաբանական տիպաբանության տեսանկյունից։ Քննարկվում են ժամանակի քերականական կարգի տեսական հիմունքները, բայական ժամանակաձևերի ձևավորման սկզբունքները և դրանց դերը գործողությունների ու իրադարձությունների ժամանակային հարաբերությունների արտահայտման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գերմաներենի բայական ժամանակաձևերի համակարգին, դրանց ձևաբանական կառուցվածքին, կիրառության պայմաններին և հաղորդակցական նշանակությանը։ Ուսումնասիրվում են Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt, Futur I և Futur II ժամանակաձևերի քերականական առանձնահատկությունները, դրանց իմաստային տարբերությունները և խոսքում փոխարինելիության հնարավորությունները։ Դիտարկվում են ժամանակի քերականական կարգի փոխհարաբերությունները բայական կերպի, եղանակի, գործողության ավարտվածության և ժամանակային հաջորդականության արտահայտման միջոցների հետ։ Կարևորվում են ժամանակաձևերի բացարձակ և հարաբերական կիրառությունները, ժամանակային նշանակությունների համատեքստային փոփոխությունները և քերականական ձևերի բազմիմաստության դրսևորումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել նկարագրական, համեմատական, տիպաբանական և գործառական վերլուծության մեթոդներ՝ գերմաներենի ժամանակային համակարգի օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում ժամանակային հարաբերությունների արտահայտման շարահյուսական և բառային միջոցներին, ժամանակի մակբայների, ժամանակային կապակցությունների և համատեքստի ազդեցությանը բայական ձևերի մեկնաբանության վրա։ Առանձնացվում են խոսակցական և գրավոր լեզվում ժամանակաձևերի գործածության տարբերությունները, պատմողական խոսքի ժամանակային կազմակերպումը և հաղորդակցական իրավիճակների ազդեցությունը քերականական ձևերի ընտրության վրա։ Կարևորվում են նաև գերմաներենի ժամանակային համակարգի համեմատությունը այլ լեզուների համապատասխան համակարգերի հետ, ընդհանուր տիպաբանական հատկանիշների բացահայտումը և լեզվին բնորոշ առանձնահատկությունների նկարագրությունը։ Աշխատությունը նշանակություն ունի գերմաներենի քերականության, ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանության, լեզվաբանական տիպաբանության և օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գերմանագետների, լեզվաբանների, թարգմանիչների, գերմաներենի դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հայազգի անգլիագիր գրող Մայքլ Առլենի գրական ստեղծագործության, նրա վեպերի գեղարվեստական առանձնահատկությունների և կերպարային համակարգի ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հեղինակի գրական աշխարհայացքը, ստեղծագործական մտածողության յուրահատկությունները, կերպարակերտման սկզբունքները և դրանց կապը ժամանակաշրջանի հասարակական ու մշակութային միջավայրի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիպական հերոսների հոգեբանական նկարագրին, նրանց ներաշխարհի բացահայտմանը, անհատական ձգտումներին, բարոյական ընտրություններին և հասարակության հետ ունեցած հակասություններին։ Ուսումնասիրվում են կերպարների բնավորության ձևավորման առանձնահատկությունները, նրանց փոխհարաբերությունները, սոցիալական դիրքը և գեղարվեստական զարգացման ընթացքը։ Դիտարկվում են սիրո, մարդկային հարաբերությունների, անձնական ազատության, հասարակական պայմանականությունների, ինքնության և բարոյական արժեքների արտացոլումները գրողի վիպական ստեղծագործություններում։ Կարևորվում են հերոսների հոգեբանական բարդությունը, ներքին հակասությունները, վարքագծի շարժառիթները և անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների գեղարվեստական մեկնաբանությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել գլխավոր և երկրորդական կերպարների գործառույթները, նրանց միջև ձևավորվող հակադրությունները և սյուժետային զարգացման մեջ ունեցած նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակի պատմողական ոճին, երկխոսությունների կառուցմանը, գեղարվեստական նկարագրությունների առանձնահատկություններին և կերպարների անհատականացման լեզվաոճական միջոցներին։ Առանձնացվում են գրողի ստեղծագործություններում արևմտյան հասարակության բարքերի, մշակութային արժեքների և սոցիալական հարաբերությունների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում են նաև հեղինակի հայկական ծագման, մշակութային ինքնության և անգլալեզու գրական միջավայրի փոխառնչությունների ուսումնասիրության հնարավորությունները՝ առանց դրանք կերպարների մեկնաբանության միակ հիմք դիտարկելու։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել գրողի վեպերի համեմատական վերլուծություն, կերպարների տիպաբանական դասակարգում և դրանց գեղարվեստական նշանակության գնահատում։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է Մայքլ Առլենի գրական ժառանգության, XX դարի անգլալեզու արձակի և կերպարակերտման գեղարվեստական սկզբունքների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանասերների, սփյուռքահայ գրականության հետազոտողների, համեմատական գրականագիտության մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Մեթոդական նյութը նվիրված է մանկական գրադարաններում ընթերցանության կազմակերպման, ուղղորդման և երեխաների ընթերցողական հետաքրքրությունների զարգացման հիմնական սկզբունքներին։ Քննարկվում են մանկական գրադարանների դերը երեխաների մտավոր, բարոյական, գեղագիտական և մշակութային դաստիարակության գործընթացում, ինչպես նաև գրադարանավարի նշանակությունը ընթերցանության նկատմամբ կայուն հետաքրքրություն ձևավորելու գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր տարիքային խմբերի երեխաների հոգեբանական առանձնահատկություններին, ընթերցողական կարողություններին և գրական նախասիրություններին համապատասխան գրքերի ընտրության մեթոդներին։ Ներկայացվում են ընթերցանության անհատական և խմբային ղեկավարման հնարավորությունները, ընթերցողների հետ զրույցների կազմակերպման, գրքերի առաջարկման և ընթերցված ստեղծագործությունների քննարկման մեթոդական մոտեցումները։ Կարևորվում են երեխաների ինքնուրույն ընթերցանության խրախուսումը, գրականության նկատմամբ հետաքրքրության զարգացումը և ընթերցողական մշակույթի աստիճանական ձևավորումը։ Դիտարկվում են մանկական գրադարաններում գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ միջոցառումների, գրական քննարկումների, բարձրաձայն ընթերցանությունների և ընթերցողական խմբակների կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում գրադարանային ֆոնդի նպատակային օգտագործմանը, տարիքային խմբերին համապատասխան գրականության ներկայացմանը և երեխաներին գրադարանային տեղեկատու միջոցներից օգտվելու հմտությունների ուսուցմանը։ Առանձնացվում են գրադարանավարի, ուսուցչի և ծնողների համագործակցության հնարավորությունները՝ երեխաների ընթերցանության շարունակականությունն ապահովելու և նրանց գրական հետաքրքրությունները զարգացնելու նպատակով։ Մեթոդական ցուցումները կարող են ներառել ընթերցողների հետաքրքրությունների ուսումնասիրության, ընթերցանության արդյունքների հաշվառման և գրադարանային աշխատանքի արդյունավետության գնահատման գործնական առաջարկություններ։ Կարևորվում են նաև գեղարվեստական, գիտահանրամատչելի և ճանաչողական գրականության համաչափ ներկայացումը, երեխաների աշխարհայացքի ընդլայնումը և ստեղծագործական մտածողության զարգացումը։ Նյութը գործնական նշանակություն ունի մանկական գրադարանների սպասարկման աշխատանքների կազմակերպման, ընթերցանության խթանման և գրադարանային մանկավարժության մեթոդների կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկական գրադարանների աշխատակիցների, գրադարանավարների, մանկավարժների, կրթական հաստատությունների մասնագետների և մանկական ընթերցանության կազմակերպմամբ զբաղվող անձանց համար։

Աշխատությունը նվիրված է Գրիգոր Նարեկացու հոգևոր և գրական ժառանգության մեկնաբանության առանձնահատկություններին XIII–XVIII դարերի հայ միջնադարյան և վաղ նոր շրջանի մտավոր ու մշակութային միջավայրում։ Քննարկվում են նշանավոր աղոթամատյանի խորհրդաբանական ընկալումները, դրա աստվածաբանական բովանդակության մեկնաբանման սկզբունքները և տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված հոգևոր-փիլիսոփայական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկի խորհրդանշական պատկերներին, այլաբանական արտահայտություններին, աստվածաշնչյան հղումներին և դրանց մեկնողական նշանակությանը հայ քրիստոնեական մտածողության համատեքստում։ Ուսումնասիրվում են մեղքի, ապաշխարության, հոգևոր մաքրագործման, աստվածային ողորմության, փրկության և մարդու՝ Աստծու հետ հաղորդակցության գաղափարների խորհրդաբանական մեկնաբանությունները։ Դիտարկվում են Նարեկացու ստեղծագործության ընկալման և մեկնաբանության հնարավոր փոփոխությունները տարբեր դարաշրջաններում, ինչպես նաև դրանց կապը հայ եկեղեցական ավանդույթի, վանական կրթության և աստվածաբանական մտքի զարգացման հետ։ Կարևորվում են միջնադարյան մեկնողական գրականության առանձնահատկությունները, ձեռագրական ավանդույթի դերը և հոգևոր հեղինակների կողմից երկի գաղափարական ու պատկերային համակարգի մեկնաբանման եղանակները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել XIII–XVIII դարերի ձեռագիր աղբյուրները, մեկնությունները, հիշատակարանները և այլ գրավոր վկայություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտելու ստեղծագործության ընկալման պատմական ընթացքը։ Անդրադարձ է կատարվում խորհրդաբանական մտածողության և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցների փոխհարաբերությանը, հոգևոր ապրումների խորհրդանշական ներկայացմանը և աստվածաբանական գաղափարների գեղարվեստական մարմնավորմանը։ Առանձնացվում են երկի մեկնաբանության մեջ ավանդույթի շարունակականության, նոր իմաստային շերտերի բացահայտման և տարբեր մեկնողական մոտեցումների փոխազդեցության հարցերը։ Կարևորվում է նաև ստեղծագործության ազդեցությունը հայ հոգևոր գրականության, աղոթական մշակույթի և կրոնափիլիսոփայական մտքի հետագա զարգացման վրա։ Աշխատությունը նշանակություն ունի հայ միջնադարյան գրականության, նարեկացիագիտության, քրիստոնեական խորհրդաբանության, աստվածաբանության և հայ ձեռագրական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, աստվածաբանների, միջնադարագետների, ձեռագրագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանների կենտրոնացված համակարգի պայմաններում միջգրադարանային աբոնեմենտի կազմակերպման, կառավարման և արդյունավետ գործունեության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են միջգրադարանային սպասարկման նշանակությունը, գրադարանային ֆոնդերի համատեղ օգտագործման սկզբունքները և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջմունքների բավարարման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենտրոնացված գրադարանային համակարգի կառուցվածքին, կենտրոնական և մասնաճյուղային գրադարանների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև գրականության փոխանակման և տրամադրման կազմակերպչական մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են միջգրադարանային աբոնեմենտի հիմնական գործառույթները, գրականության պատվերների ընդունման, մշակման, որոնման, տրամադրման և վերադարձման ընթացակարգերը։ Դիտարկվում են գրադարանային հավաքածուների արդյունավետ օգտագործման, գրականության կրկնօրինակ ձեռքբերումների նվազեցման և տարբեր գրադարաններում պահպանվող հրատարակությունների հասանելիության ընդլայնման հնարավորությունները։ Կարևորվում են միասնական տեղեկատու-մատենագիտական համակարգի ձևավորումը, գրադարանային ֆոնդերի հաշվառման կազմակերպումը և գրադարանների միջև տեղեկատվության փոխանակման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Անդրադարձ է կատարվում ընթերցողների սպասարկման որակի բարձրացմանը, գրականության տրամադրման ժամկետների կարգավորմանը, պատվերների կատարման վերահսկողությանը և միջգրադարանային համագործակցության կազմակերպչական առանձնահատկություններին։ Առանձնացվում են գրադարանային աշխատողների պարտականությունների բաշխման, աշխատանքային գործընթացների համակարգման, փաստաթղթաշրջանառության և սպասարկման արդյունքների հաշվառման խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ներկայացվել միջգրադարանային աբոնեմենտի գործունեությունը կարգավորող մեթոդական ցուցումներ, կազմակերպչական առաջարկություններ և գործնական օրինակներ։ Կարևորվում են նաև գրադարանային ռեսուրսների կենտրոնացված կառավարման տնտեսական առավելությունները, սպասարկման տարածքային մատչելիությունը և փոքր գրադարանների ընթերցողների համար առավել հարուստ գրքային ֆոնդերից օգտվելու հնարավորությունների ընդլայնումը։ Աշխատությունը նշանակություն ունի գրադարանային գործի կազմակերպման, գրադարանային ցանցերի համագործակցության և տեղեկատվական սպասարկման համակարգերի զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, գրադարանային համակարգերի ղեկավարների, տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների և գրադարանագիտություն ուսումնասիրող ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ջրային ռեսուրսների և ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման առանձնահատկությունների, առկա հիմնախնդիրների և դրանց կատարելագործման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ջրային ռեսուրսների դերը երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման, բնակչության ջրամատակարարման, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության և շրջակա միջավայրի պահպանության գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևութային և ստորերկրյա ջրային պաշարների արդյունավետ օգտագործմանը, դրանց տարածքային բաշխման առանձնահատկություններին, ջրային հաշվեկշռի գնահատմանը և ջրօգտագործման կայունության ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են ջրային ռեսուրսների պետական կառավարման համակարգը, իրավական և տնտեսական կարգավորման մեխանիզմները, ջրօգտագործման թույլտվությունների տրամադրման սկզբունքները և ջրային ոլորտում գործող կազմակերպությունների կառավարման առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են ոռոգման, խմելու ջրի մատակարարման, ջրահեռացման և ջրամբարային համակարգերի շահագործման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Կարևորվում են ջրային ենթակառուցվածքների տեխնիկական վիճակի բարելավումը, ջրակորուստների նվազեցումը, համակարգերի արդիականացումը և ջրային ռեսուրսների օգտագործման տնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել տնտեսագիտական, վիճակագրական, համակարգային և համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ ջրային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետությունը գնահատելու և զարգացման հեռանկարային ուղղությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում ջրային ոլորտի ֆինանսավորման, ներդրումային ծրագրերի իրականացման, սակագնային քաղաքականության, ծախսերի փոխհատուցման և կառավարման տնտեսական խթանների ձևավորման խնդիրներին։ Առանձնացվում են ջրային ռեսուրսների աղտոտման կանխարգելման, ջրի որակի պահպանման, կլիմայական փոփոխությունների ազդեցության և ջրային էկոհամակարգերի կայունության ապահովման հարցերը։ Կարևորվում են նաև ջրավազանային կառավարման սկզբունքների կիրառումը, ջրային ռեսուրսների մշտադիտարկման համակարգերի զարգացումը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրումը և կառավարման գործընթացներում պետական մարմինների, մասնավոր կազմակերպությունների ու ջրօգտագործողների համագործակցության ընդլայնումը։ Աշխատությունը նշանակություն ունի Հայաստանի ջրային տնտեսության զարգացման, բնական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման, բնապահպանական քաղաքականության և ջրային անվտանգության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, բնապահպանների, հիդրոլոգների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։