Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է հատիկային հումքի առաջնային մշակման համար նախատեսված փոքրաչափ թեփահանման մեքենայի կառուցվածքային լուծումների մշակմանը և դրա հիմնական տեխնիկական ու տեխնոլոգիական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության առանցքում հատիկի արտաքին թաղանթի արդյունավետ հեռացման գործընթացն է՝ հնարավորինս պահպանելով միջուկի ամբողջականությունը, նվազեցնելով հումքի կորուստները և ապահովելով ստացվող արտադրանքի պահանջվող որակը։ Փոքրաչափ մեքենայի նախագծման խնդիրը դիտարկվում է գյուղատնտեսական արտադրության և վերամշակման այնպիսի պայմանների համատեքստում, որտեղ կարևոր են սարքավորման կոմպակտությունը, կառուցվածքի պարզությունը, շահագործման հուսալիությունը, սպասարկման հարմարավետությունը և համեմատաբար փոքր արտադրողականությամբ տնտեսություններում կիրառելիությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հատիկի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների և թեփահանման գործընթացի միջև առկա փոխկապակցվածությունները, քանի որ հատիկների չափերը, ձևը, մակերևութային առանձնահատկությունները և մեխանիկական դիմադրությունը կարող են էական ազդեցություն ունենալ աշխատանքային օրգանների ընտրության և մեքենայի կառուցվածքային սխեմայի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել աշխատանքային հանգույցների փոխադարձ դասավորությանը, հատիկային զանգվածի հավասարաչափ մատակարարմանը և մշակման ընթացքում նյութի վերահսկելի շարժման ապահովմանը։ Կարևոր ուղղություն է մեքենայի աշխատանքային պարամետրերի և վերջնական արդյունքի որակական ցուցանիշների միջև կախվածությունների ուսումնասիրությունը՝ հնարավորություն տալով ընտրել այնպիսի ռեժիմներ, որոնք նպաստում են թեփահանման արդյունավետության բարձրացմանն ու հատիկի վնասվածության նվազեցմանը։ Կառուցվածքային լուծումների գնահատման ժամանակ կարող են հաշվի առնվել նաև էներգատարությունը, արտադրողականությունը, աշխատանքային հանգույցների մաշվածությունը, տեխնիկական սպասարկման պահանջները և մեքենայի ընդհանուր հուսալիությունը։ Տեսական հաշվարկների և փորձարարական գնահատումների համադրումը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել ընտրված կառուցվածքի նպատակահարմարությունը և որոշել մեքենայի աշխատանքի վրա առավել մեծ ազդեցություն ունեցող գործոնները։ Գործնական տեսանկյունից նման տեխնիկական միջոցը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել փոքր գյուղացիական տնտեսությունների, տեղական վերամշակող արտադրամասերի և սահմանափակ արտադրական հզորությամբ ձեռնարկությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գյուղատնտեսական մեքենաշինության, հատիկի վերամշակման տեխնոլոգիայի և մեքենաների նախագծման մոտեցումները՝ ուղղված փոքրածավալ արտադրության պայմաններին համապատասխան արդյունավետ, հուսալի և տեխնոլոգիապես հիմնավորված սարքավորման ստեղծմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի՝ միջազգային վարկային շուկային ինտեգրման տնտեսական, ֆինանսական և ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում բանկային համակարգի արտաքին ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը, միջազգային վարկային հարաբերություններին մասնակցության ձևերը, ֆինանսավորման աղբյուրների բազմազանեցումը և արտաքին կապիտալի ներգրավման հետ կապված հնարավորություններն ու ռիսկերն են։ Միջազգային վարկային շուկան դիտարկվում է որպես համաշխարհային ֆինանսական համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով ֆինանսական հաստատությունները կարող են ներգրավել լրացուցիչ միջոցներ, ընդլայնել վարկավորման հնարավորությունները և զարգացնել համագործակցությունը օտարերկրյա բանկերի ու միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի բանկերի միջազգային ֆինանսական հարաբերությունների զարգացման նախադրյալները, արտաքին փոխառությունների կառուցվածքը, դրանց արժեքի ձևավորման գործոնները և միջազգային ֆինանսավորման հասանելիության վրա ազդող մակրոտնտեսական ու ինստիտուցիոնալ պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել երկրի և առանձին ֆինանսական հաստատությունների վարկային ռիսկի գնահատմանը, ֆինանսական կայունությանը, բանկերի կապիտալի և իրացվելիության կառավարմանը, ինչպես նաև արտաքին պարտավորությունների հետ կապված արժութային ու տոկոսադրույքային ռիսկերին։ Կարևոր ուղղություն է ազգային բանկային կարգավորման և միջազգային ֆինանսական չափանիշների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը միջազգային գործընկերների վստահության և ֆինանսական շուկաներին հասանելիության տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային վարկային ռեսուրսների ներգրավման ազդեցությանը Հայաստանի ներքին վարկային շուկայի, տնտեսության իրական հատվածի ֆինանսավորման և բանկային ծառայությունների զարգացման վրա։ Միաժամանակ արտաքին ֆինանսական աղբյուրներից կախվածության աճը կարող է դիտարկվել ֆինանսական անվտանգության և արտաքին տնտեսական ցնցումների փոխանցման տեսանկյունից, ինչի պատճառով կարևոր է ֆինանսավորման աղբյուրների հավասարակշռված կառուցվածքի ձևավորումը։ Ինտեգրման գործընթացում նշանակություն ունեն նաև բանկային համակարգի թափանցիկությունը, ֆինանսական հաշվետվողականությունը, ռիսկերի կառավարման համակարգերը և միջազգային գործարար կապերի զարգացումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բանկային գործի, միջազգային ֆինանսների և ֆինանսական շուկաների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի բանկային համակարգի միջազգային վարկային շուկային ինտեգրման հիմնական պայմանները, սահմանափակումները, ֆինանսական ռիսկերը և զարգացման հնարավոր ուղղությունները։

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական բնույթի մասնագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունների ու հրապարակումների վերաբերյալ տեղեկատվությունը։ Այն նախատեսված է գրադարանների, գիտական և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և համապատասխան թեմաներով գրականություն որոնող ընթերցողների համար։ Մատենագիտական նյութը կարող է ընդգրկել գրքեր, գրքույկներ, ժողովածուներ, պարբերական մամուլում հրապարակված հոդվածներ և այլ տպագիր նյութեր՝ դասակարգված ըստ մշակույթի և արվեստի առանձին ոլորտների։ Թեմատիկ բաժիններում կարող են ներկայացվել կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը, հուշարձանների պահպանությանը և մշակութային կյանքի այլ ուղղություններին վերաբերող աղբյուրներ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս նույնականացնելու համապատասխան հրատարակությունները և ստանալու դրանց որոնման համար անհրաժեշտ հիմնական տվյալները՝ հեղինակ, անվանում, հրատարակության աղբյուր, թվական և այլ նկարագրական տեղեկություններ։ Նյութերի պարբերական հավաքագրումն ու համակարգումը տեղեկատուին տալիս են նաև փաստագրական նշանակություն, քանի որ տարբեր թողարկումների հաջորդականությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակչական ակտիվությանը, հետազոտական հետաքրքրությունների փոփոխություններին և առանձին թեմաների զարգացման ընթացքին։ Այն կարևոր գործիք է թեմատիկ մատենագիտական որոնման համար՝ օգնելով արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակահատվածի նոր գրականության մեջ և ընտրել անհրաժեշտ աղբյուրները հետագա ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ նման հրատարակությունները նպաստում են գրադարանային հավաքածուների համալրմանը, տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկմանը և մասնագիտական տեղեկատվության տարածմանը։ Պատմական տեսանկյունից տեղեկատուն արժեքավոր է նաև խորհրդային Հայաստանի մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար, քանի որ մատենագիտական տվյալների միջոցով արտացոլում է ժամանակաշրջանի հրատարակչական և գիտական գործունեության թեմատիկ պատկերը։ Տարբեր տարիների համար կազմված թողարկումների համադրումը կարող է հիմք հանդիսանալ մշակույթի առանձին ոլորտների վերաբերյալ գրականության քանակական և բովանդակային զարգացման ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համատեղում է տեղեկատվական, որոնողական, հաշվառման և փաստագրական գործառույթները՝ ապահովելով մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ ընթացիկ գրականության համակարգված ներկայացումն ու մասնագիտական օգտագործումը։

Աշխատությունը նվիրված է XIX–XX դարերում Արևելյան Հայաստանի տարածքում դատական համակարգի և քաղաքացիական դատավարության ձևավորման ու զարգացման պատմաիրավական ուսումնասիրությանը՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում գործող օրենսդրական համակարգերի համեմատական վերլուծությամբ։ Հետազոտության առանցքում դատարանների կազմակերպական կառուցվածքի, իրավասությունների, քաղաքացիական գործերի քննության ընթացակարգերի և դատավարության մասնակիցների իրավական կարգավիճակի պատմական փոփոխություններն են։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դատական ինստիտուտների զարգացումը դիտարկել քաղաքական և իրավական համակարգերի փոփոխությունների լայն համատեքստում՝ բացահայտելով իրավական շարունակականության և վերափոխման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել XIX դարում Արևելյան Հայաստանի վարչաիրավական կարգավիճակի փոփոխությունից հետո ձևավորված դատական կառույցները, Ռուսական կայսրության իրավական համակարգի ազդեցությունը և դատական բարեփոխումների նշանակությունը քաղաքացիական արդարադատության կազմակերպման համար։ Կարող են ուսումնասիրվել քաղաքացիական գործերի ենթակայության ու ընդդատության, հայց ներկայացնելու, ապացուցման, կողմերի դատավարական իրավունքների, դատական ակտերի ընդունման և դրանց վերանայման վերաբերյալ իրավական կարգավորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել տարբեր ժամանակաշրջանների օրենսդրական ակտերի համեմատությանը՝ պարզելու, թե ինչպես են փոխվել քաղաքացիական դատավարության սկզբունքները և դատարանի դերը մասնավոր իրավական վեճերի լուծման գործընթացում։ XX դարի քաղաքական և պետական վերափոխումների պայմաններում դատական համակարգը ենթարկվել է նոր ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների, ուստի կարևոր է ուսումնասիրել նախորդ իրավական ավանդույթների և նոր կարգավորումների հարաբերակցությունը։ Պատմաիրավական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն իրավական նորմերի ձևական փոփոխությունները, այլև դրանց կիրառման պատմական պայմանները, դատական հաստատությունների գործառույթների զարգացումը և հասարակական հարաբերությունների փոփոխության ազդեցությունը քաղաքացիական դատավարության վրա։ Իրավահամեմատական վերլուծությունը կարող է ընդգրկել տարբեր ժամանակաշրջանների դատավարական օրենսդրության կառուցվածքային և սկզբունքային ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ նպաստելով ժամանակակից քաղաքացիական դատավարության առանձին ինստիտուտների պատմական ակունքների ըմբռնմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պետության և իրավունքի պատմության, քաղաքացիական դատավարության և համեմատական իրավագիտության մեթոդները՝ ներկայացնելով Արևելյան Հայաստանում քաղաքացիական արդարադատության ինստիտուցիոնալ ու օրենսդրական զարգացման պատմական ընթացքը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի շուկայի ձևավորման և զարգացման տնտեսական, ինստիտուցիոնալ ու կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում հողային ռեսուրսների՝ որպես գյուղատնտեսական արտադրության կարևոր գործոնի տնտեսական շրջանառությունն է, սեփականության և օգտագործման հարաբերությունների ձևավորումը, հողերի գնագոյացումը, շուկայական գործարքների կազմակերպումը և հողային ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման հնարավորությունները։ Գյուղատնտեսական հողերի շուկան դիտարկվում է որպես ագրարային տնտեսության կարևոր բաղադրիչ, որի արդյունավետ գործունեությունը կապված է սեփականության իրավունքների հստակության, տեղեկատվության հասանելիության, շուկայական ենթակառուցվածքների և պետական կարգավորման մեխանիզմների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հողերի առուվաճառքի և վարձակալության տնտեսական առանձնահատկությունները, հողի արժեքի ձևավորման վրա ազդող գործոնները, գյուղատնտեսական նշանակության հողերի պահանջարկի ու առաջարկի հարաբերակցությունը և տարբեր տարածքներում շուկայական ակտիվության տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել հողակտորների մասնատվածության, չօգտագործվող կամ ոչ լիարժեք օգտագործվող հողերի, գյուղացիական տնտեսությունների արտադրական հնարավորությունների և հողային ռեսուրսների համախմբման տնտեսական խնդիրներին։ Կարևոր ուղղություն է հողի շուկայական արժեքի և դրա արտադրողական հատկանիշների միջև կապի ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով տեղադրությունը, ենթակառուցվածքների հասանելիությունը, ոռոգման հնարավորությունները և գյուղատնտեսական օգտագործման պայմանները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հողային շուկայի և գյուղատնտեսական վարկավորման փոխկապակցվածությանը, ներդրումային գործընթացներին և հողի՝ որպես տնտեսական ակտիվի նշանակությանը։ Պետական կարգավորման տեսանկյունից կարող են ուսումնասիրվել հողային ռեսուրսների պահպանության, նպատակային օգտագործման, հողերի հաշվառման և շուկայի թափանցիկության ապահովման խնդիրները՝ շուկայական մեխանիզմները հանրային ու բնապահպանական շահերի հետ համադրելու նպատակով։ Հայաստանի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև տարածքային տարբերությունների գնահատումը, քանի որ գյուղատնտեսական հողերի տնտեսական արժեքն ու օգտագործման արդյունավետությունը կարող են զգալիորեն տարբերվել ըստ բնական, արտադրական և ենթակառուցվածքային պայմանների։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, հողային հարաբերությունների և պետական տնտեսական կարգավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ շուկայի ձևավորման խոչընդոտներն ու զարգացման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է հարկային քաղաքականության և տնտեսական զարգացման միջև ձևավորվող փոխադարձ կապերի տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական գործընթացների օրինակով։ Հետազոտության առանցքում հարկային համակարգի ազդեցությունն է տնտեսական ակտիվության, ներդրումների, ձեռնարկատիրության, սպառման, խնայողությունների, զբաղվածության և պետական ֆինանսների ձևավորման վրա։ Հարկային քաղաքականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետական բյուջեի եկամուտների հավաքագրման մեխանիզմ, այլև որպես մակրոտնտեսական կարգավորման գործիք, որի կառուցվածքը և կիրառման սկզբունքները կարող են տարբեր ուղղություններով ազդել տնտեսավարող սուբյեկտների վարքագծի և երկրի տնտեսական զարգացման հնարավորությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությունը, հարկային բեռի բաշխումը, հարկային դրույքաչափերի փոփոխությունների տնտեսական հետևանքները, հարկային արտոնությունների արդյունավետությունը և հարկման բազայի ընդլայնման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել հարկային միջավայրի կանխատեսելիության և գործարար ու ներդրումային ակտիվության միջև կապին, քանի որ Հայաստանի հարկային քաղաքականության պաշտոնական փաստաթղթերում ևս կարևորվել են մրցունակ բիզնես միջավայրի, ներդրումային գրավչության, տնտեսական ակտիվության և երկարաժամկետ աճի համար համապատասխան պայմանների ձևավորումը։ Կարևոր ուղղություն է հարկային եկամուտների և պետական ծախսերի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ հարկային մուտքերի միջոցով ձևավորվող ֆինանսական ռեսուրսները կարող են ուղղվել ենթակառուցվածքների, մարդկային կապիտալի և տնտեսական զարգացման համար նշանակություն ունեցող այլ ոլորտների ֆինանսավորմանը։ Հետազոտության մեջ կարող են գնահատվել նաև հարկային վարչարարության արդյունավետությունը, հարկային կարգապահությունը և ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակման նշանակությունը՝ պետական եկամուտների ավելացման և տնտեսավարողների միջև հարկային բեռի ավելի հավասարակշռված բաշխման տեսանկյունից։ Միաժամանակ հարկային քաղաքականության տնտեսական ազդեցությունը կարող է դիտարկվել երկկողմ փոխառնչության շրջանակում, քանի որ տնտեսական աճն ինքնին ընդլայնում է հարկման բազան և կարող է նպաստել պետական եկամուտների ավելացմանը։ Հայաստանի նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրել հարկային համակարգում իրականացվող փոփոխությունները մակրոտնտեսական ցուցանիշների դինամիկայի հետ և գնահատել դրանց միջև առկա կապերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հարկային տնտեսագիտության, պետական ֆինանսների և մակրոտնտեսական կարգավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հարկային քաղաքականության և տնտեսական զարգացման փոխազդեցության հիմնական օրինաչափությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հարկային համակարգի կառուցվածքի ձևավորման, զարգացման և փոփոխությունների հետ կապված տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում հարկային համակարգի կառուցվածքային բաղադրիչների փոխհարաբերությունները, հարկատեսակների դերը պետական եկամուտների ձևավորման գործում, հարկային բեռի բաշխման առանձնահատկությունները և հարկային քաղաքականության ազդեցությունը տնտեսական գործունեության վրա են։ Հարկային համակարգը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետական բյուջեի եկամուտների ապահովման մեխանիզմ, այլև որպես տնտեսական քաղաքականության կարևոր գործիք, որի միջոցով հնարավոր է ազդել սպառման, խնայողությունների, ներդրումների, ձեռնարկատիրական ակտիվության և եկամուտների բաշխման գործընթացների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությունը, տարբեր հարկատեսակների ֆիսկալ նշանակությունը, հարկային արտոնությունների և հատուկ հարկման ռեժիմների ազդեցությունը, ինչպես նաև հարկային բազայի ընդլայնման ու հարկային վարչարարության արդյունավետության բարձրացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն հարցին, թե հարկային համակարգի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում տնտեսավարող սուբյեկտների վարքագծի, ներդրումային որոշումների, գործարար միջավայրի և տնտեսության տարբեր հատվածների զարգացման վրա։ Կարևոր ուղղություն է հարկային բեռի արդար և արդյունավետ բաշխման սկզբունքների ուսումնասիրությունը՝ պետական ֆինանսական պահանջները տնտեսական աճի խթանման և սոցիալական նպատակների հետ համադրելու տեսանկյունից։ Կարող են քննության առնվել նաև հարկային օրենսդրության կայունության, կանխատեսելիության և պարզության խնդիրները, քանի որ հարկային կանոնների հաճախակի կամ բարդ փոփոխությունները կարող են մեծացնել տնտեսավարողների վարչարարական ծախսերն ու անորոշությունը։ Հետազոտության մեջ կարող է նշանակալի տեղ զբաղեցնել հարկային վարչարարության կատարելագործումը, թվային գործիքների կիրառումը, հարկային կարգապահության բարձրացումը և ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակման ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների գնահատումը։ Հայաստանի փորձի ուսումնասիրությունը կարող է համադրվել միջազգային մոտեցումների հետ՝ բացահայտելու ազգային տնտեսական պայմաններին համապատասխան հարկային կառուցվածքի ձևավորման հնարավոր ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պետական ֆինանսների, հարկային քաղաքականության և մակրոտնտեսական կարգավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգային գնահատել հարկային համակարգի կառուցվածքային վերափոխումների պատճառները, տնտեսական հետևանքները և կատարելագործման հնարավորությունները։

Հրատարակությունը տեղեկատվական, մատենագիտական և օրացուցային բնույթի տեղեկատու է, որը նախատեսված է տարվա ընթացքում նշվող պատմական, հասարակական, մշակութային, գրական, գիտական և այլ նշանակալի իրադարձությունների ու տարեդարձերի վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ տրամադրելու համար։ Նման հրատարակությունների հիմնական նպատակը գրադարաններին, մշակութային և կրթական հաստատություններին օժանդակ նյութ տրամադրելն է՝ հիշարժան օրերին նվիրված ցուցահանդեսների, զեկուցումների, ընթերցումների, թեմատիկ երեկոների և այլ միջոցառումների կազմակերպման համար։ Նյութերը կարող են դասավորվել ժամանակագրական սկզբունքով՝ ըստ ամիսների և օրերի, ինչը հնարավորություն է տալիս արագ գտնել համապատասխան ժամանակահատվածին վերաբերող տարեթվերը և նախապես ծրագրել դրանց հետ կապված աշխատանքները։ Առանձին գրառումները կարող են վերաբերվել պատմական իրադարձությունների տարեդարձերին, գիտության և մշակույթի գործիչների ծննդյան կամ գործունեության հիշարժան տարեթվերին, գրականության ու արվեստի կարևոր երևույթներին, ինչպես նաև հասարակական նշանակություն ունեցող դեպքերին։ Տեղեկատուի արժեքավոր բաղադրիչներից է մատենագիտական ուղղվածությունը, քանի որ հիշարժան իրադարձության կամ անձի վերաբերյալ տեղեկատվությունը կարող է ուղեկցվել թեմայի հետագա ուսումնասիրության համար նախատեսված գրականության ընտրությանն աջակցող տվյալներով։ Այդպիսի կառուցվածքը հրատարակությունը դարձնում է ոչ միայն օրացուցային հիշեցումների ժողովածու, այլև գրադարանային տեղեկատվական և մշակութային աշխատանքի կազմակերպման գործիք։ 1950 թվականի ժամանակագրական շրջանակը հրատարակությանը տալիս է նաև պատմական աղբյուրի նշանակություն, քանի որ այն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում պաշտոնապես կարևորվող տարեդարձերի, անձանց և իրադարձությունների շրջանակը։ Հետագա ուսումնասիրությունների ժամանակ նման նյութերի համեմատությունը տարբեր տարիների համապատասխան հրատարակությունների հետ կարող է հնարավորություն տալ հետևելու հիշողության մշակույթի, գրադարանային աշխատանքի առաջնահերթությունների և հասարակական-մշակութային շեշտադրումների փոփոխություններին։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև գրադարանագիտության, մատենագիտության, մշակութային պատմության և պատմական հիշողության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համատեղում է օրացուցային, տեղեկատվական և մատենագիտական գործառույթները՝ ծառայելով որպես ժամանակաշրջանի հիշարժան տարեթվերի համակարգման և դրանց շուրջ կրթական ու մշակութային աշխատանքի կազմակերպման օժանդակ աղբյուր։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդավարական անցման պայմաններում քաղաքական ընտրանու ձևավորման, վերարտադրության և վերափոխման գործընթացների քաղաքագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում անկախ պետականության հաստատումից հետո քաղաքական իշխանության համակարգում առանցքային դեր ստանձնած խմբերի կառուցվածքը, նրանց ձևավորման աղբյուրները, քաղաքական որոշումների ընդունման գործընթացում ունեցած դերակատարությունը և ժողովրդավարական ինստիտուտների կայացման հետ փոխհարաբերություններն են։ Հետխորհրդային Հայաստանի քաղաքական զարգացումը ձևավորվել է խորհրդային կառավարման համակարգից անկախ պետական և բազմակուսակցական քաղաքական համակարգի անցման պայմաններում, ինչի հետևանքով քաղաքական ընտրանու փոփոխությունը սերտորեն կապված է եղել ինչպես նախկին կառավարչական շրջանակների ժառանգության, այնպես էլ նոր քաղաքական դերակատարների առաջացման հետ։ Հետխորհրդային ժողովրդավարական անցումների վերաբերյալ ուսումնասիրություններում քաղաքական ընտրանու շրջանառությունը դիտարկվում է ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների կարևոր բաղադրիչ, իսկ Հայաստանի վերաբերյալ գիտական աշխատանքներում առանձնացվում է նաև «հին» և «նոր» ընտրանիների փոխհարաբերության խնդիրը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել քաղաքական ընտրանու հավաքագրման մեխանիզմները, կուսակցությունների և պետական կառավարման մարմինների դերը, քաղաքական ու տնտեսական ազդեցության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև իշխանական և ընդդիմադիր խմբերի հարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ընտրական գործընթացներին, քաղաքական մրցակցությանը, իշխանության փոխանցման մեխանիզմներին և քաղաքական հաշվետվողականությանը՝ որպես ժողովրդավարական անցման ընթացքը բնութագրող գործոնների։ Հայաստանի հետխորհրդային զարգացման տարբեր փուլերում միջազգային դիտորդական և վերլուծական աղբյուրները արձանագրել են քաղաքական ու տնտեսական շահերի սերտ կապի, ընտրական գործընթացների նկատմամբ վստահության և քաղաքական ինստիտուտների գործունեության հետ կապված խնդիրներ, մինչդեռ 2018 թվականի զանգվածային բողոքներից և արտահերթ ընտրություններից հետո քաղաքական ընտրանու կառուցվածքում տեղի ունեցավ նշանակալի փոփոխություն։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս քաղաքական ընտրանու փոփոխությունները դիտարկել ոչ միայն անձերի կամ քաղաքական խմբերի հերթափոխի, այլև ինստիտուցիոնալ շարունակականության ու վերափոխման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև այն հարցը, թե ընտրանու շրջանառությունը որքանով է ուղեկցվում քաղաքական ինստիտուտների, որոշումների ընդունման մշակույթի և հասարակության հետ իշխանության փոխհարաբերությունների փոփոխությամբ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքական ընտրանու տեսության, ժողովրդավարական անցման ուսումնասիրությունների և հետխորհրդային քաղաքական գործընթացների վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայաստանի քաղաքական համակարգի վերափոխման ընթացքում ընտրանու ձևավորման և փոփոխության հիմնական օրինաչափությունները։

Աշխատությունը նվիրված է գետնախնձորի՝ որպես ոչ ավանդական բուսական հումքի, սննդարդյունաբերական վերամշակման և դրա հիմքով խմորման արտադրանքի ստացման տեխնոլոգիական հնարավորությունների գիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում հումքի ֆիզիկաքիմիական և կենսաքիմիական առանձնահատկությունների գնահատումն է, քանի որ դրանցով են պայմանավորված վերամշակման գործընթացների ընդհանուր բնույթը, պատրաստի արտադրանքի կայունությունը և որակական ցուցանիշները։ Գետնախնձորը դիտարկվում է որպես ածխաջրերով և այլ կենսաբանական բաղադրիչներով հարուստ բուսական հումք, որի բաղադրության առանձնահատկությունները պահանջում են համապատասխան տեխնոլոգիական մոտեցումների ընտրություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համեմատվել հումքի տարբեր որակական ցուցանիշները, վերամշակման ընթացքում տեղի ունեցող կենսաքիմիական փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի ընդհանուր հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել բնական խմորման գործընթացների գիտական գնահատմանը, մանրէաբանական կայունությանը և արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի վերահսկմանը՝ առանց արտադրական գործողությունների մանրամասն գործնական նկարագրության։ Կարևոր ուղղություն է հումքի բաղադրության և պատրաստի արտադրանքի զգայական հատկանիշների միջև կապի ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատելու գետնախնձորի կիրառելիությունը որպես սննդային արտադրության այլընտրանքային հումք։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև պատրաստի արտադրանքի որակի և անվտանգության ընդհանուր չափանիշների ուսումնասիրություն, տարբեր նմուշների համեմատական գնահատում և պահպանման ընթացքում դրանց հատկությունների հնարավոր փոփոխությունների դիտարկում։ Առանձին նշանակություն ունի բուսական հումքի համալիր օգտագործման և արտադրական մնացորդների նվազեցման խնդիրը, քանի որ ոչ ավանդական գյուղատնտեսական մշակաբույսերի վերամշակումը կարող է նպաստել սննդարդյունաբերության հումքային բազայի ընդլայնմանը և ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Տնտեսական տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ տեղական հումքի վերամշակման նպատակահարմարությանը և նոր տեսակի արտադրանքի մշակման հնարավորություններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սննդի տեխնոլոգիայի, բուսական հումքի վերամշակման, սննդային կենսաքիմիայի և արտադրանքի որակի գնահատման մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով գետնախնձորի արդյունաբերական կիրառման գիտատեխնոլոգիական ներուժը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզի գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման կառավարման առանձնահատկությունների, առկա հիմնախնդիրների և դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում գյուղական տարածքների տնտեսական ներուժի արդյունավետ օգտագործումը, բնակչության կենսամակարդակի բարձրացումը, զբաղվածության ընդլայնումը, ենթակառուցվածքների զարգացումը և տեղական կառավարման արդյունավետության կատարելագործումն են։ Գյուղական բնակավայրերի զարգացումը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված տնտեսական, սոցիալական, ժողովրդագրական և տարածքային գործընթացների ամբողջություն, որի արդյունավետ կառավարումը պահանջում է ինչպես տեղական հնարավորությունների, այնպես էլ զարգացմանը խոչընդոտող գործոնների համակարգային գնահատում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բնակչության զբաղվածության և եկամուտների կառուցվածքը, գյուղատնտեսական ու ոչ գյուղատնտեսական տնտեսական գործունեության զարգացման հնարավորությունները, ձեռնարկատիրական ակտիվությունը, ներդրումային միջավայրը և աշխատաշուկայի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ճանապարհային, տրանսպորտային, ջրամատակարարման, էներգետիկ և հաղորդակցական ենթակառուցվածքների վիճակին, ինչպես նաև կրթական, առողջապահական, մշակութային և այլ սոցիալական ծառայությունների հասանելիությանը։ Կարևոր ուղղություն է գյուղական բնակավայրերի ժողովրդագրական խնդիրների ուսումնասիրությունը՝ բնակչության տեղաշարժերի, աշխատուժի կառուցվածքի և մարդկային կապիտալի պահպանման ու զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տեղական ինքնակառավարման մարմինների դերին, համայնքային ռեսուրսների կառավարմանը, զարգացման ծրագրերի պլանավորմանն ու իրականացմանը և պետական ու տեղական կառավարման մակարդակների համագործակցությանը։ Տարածքային զարգացման տեսանկյունից կարևորվում է Կոտայքի մարզի տարբեր գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական պայմանների տարբերությունների գնահատումը, քանի որ զարգացման միասնական քաղաքականությունը կարող է պահանջել տեղական առանձնահատկություններին համապատասխան տարբերակված մոտեցումներ։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել փոքր և միջին ձեռնարկատիրության խթանումը, գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացումը, վերամշակման և ծառայությունների ոլորտների զարգացումը, ինչպես նաև տեղական տնտեսական ներուժի առավել ամբողջական օգտագործման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տարածաշրջանային տնտեսագիտության, տարածքային զարգացման և տեղական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական խնդիրների համակարգային պատկեր և հիմնավորել դրանց կայուն զարգացման կառավարման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է սովորողների քաղաքացիական դաստիարակության տեսական, մանկավարժական և կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը ազգային կրթության համակարգի համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում պատասխանատու, հասարակական կյանքին գիտակցված մասնակցելու պատրաստ և սեփական իրավունքներն ու պարտականությունները ճանաչող քաղաքացու ձևավորման գործընթացն է։ Քաղաքացիական դաստիարակությունը դիտարկվում է որպես կրթության կարևոր բաղադրիչ, որը ներառում է ոչ միայն համապատասխան գիտելիքների փոխանցումը, այլև արժեքային կողմնորոշումների, սոցիալական պատասխանատվության, իրավական գիտակցության, համագործակցության և հանրային խնդիրների նկատմամբ հետաքրքրվածության զարգացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ընտանիքի, դպրոցի, ուսուցչի, հասակակիցների և հասարակական միջավայրի դերերը սովորողի քաղաքացիական ինքնագիտակցության ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ազգային մշակույթի, պատմական հիշողության, մայրենի լեզվի և մշակութային ժառանգության ճանաչման ու համամարդկային արժեքների միջև փոխկապակցվածությանը՝ քաղաքացիական կրթությունը դիտարկելով ազգային ինքնության պահպանման և բաց հասարակական մտածողության զարգացման համադրության մեջ։ Կարևոր ուղղություն է սովորողների կողմից մարդու իրավունքների, իրավական նորմերի, հասարակական պատասխանատվության, ժողովրդավարական մասնակցության և տարբեր կարծիքների նկատմամբ հարգանքի սկզբունքների յուրացումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև քաղաքացիական դաստիարակության իրականացման մանկավարժական մեթոդներին՝ քննարկումների, համագործակցային աշխատանքի, նախագծային ուսուցման, հասարակական նշանակություն ունեցող նախաձեռնությունների և դպրոցական ինքնակառավարման հնարավորությունների կիրառմանը։ Այսպիսի մոտեցումները նպաստում են, որ քաղաքացիական արժեքները չմնան միայն տեսական գիտելիքի մակարդակում, այլ արտահայտվեն սովորողների վարքագծում, հաղորդակցության մշակույթում և պատասխանատու որոշումներ կայացնելու կարողության մեջ։ Առանձին խնդիր է ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածությունը, քանի որ քաղաքացիական դաստիարակության արդյունավետությունը կապված է դասարանում բազմակարծության, փոխադարձ հարգանքի և կառուցողական երկխոսության միջավայր ստեղծելու կարողության հետ։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև քաղաքացիական դաստիարակության արդյունքների գնահատման չափանիշները և կրթական միջավայրի ազդեցությունը սովորողների սոցիալական ակտիվության զարգացման վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, քաղաքացիական կրթության, դաստիարակության տեսության և կրթական քաղաքականության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով ազգային կրթական համակարգում գիտակից, պատասխանատու և հասարակական համագործակցության պատրաստ քաղաքացու ձևավորման մանկավարժական պայմանները։

Աշխատությունը նվիրված է տարրական կրթության ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության գործընթացում մաթեմատիկական տրամաբանության հիմնական հասկացությունների ուսուցման տեսական և մեթոդական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այնպիսի ուսուցման համակարգի ձևավորումն է, որը հնարավորություն է տալիս ուսանողներին ոչ միայն յուրացնել տրամաբանական հիմնական հասկացություններն ու գործողությունները, այլև հասկանալ դրանց նշանակությունը տարրական դասարաններում մաթեմատիկայի արդյունավետ դասավանդման համար։ Մաթեմատիկական տրամաբանությունը դիտարկվում է որպես ապագա ուսուցչի մասնագիտական մտածողության զարգացման կարևոր բաղադրիչ, քանի որ այն նպաստում է դատողությունների հստակ ձևակերպմանը, պատճառահետևանքային կապերի բացահայտմանը, ապացուցողական մտածողության զարգացմանը և խնդիրների լուծման հաջորդականության գիտակցված կառուցմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ասույթների, տրամաբանական գործողությունների, պայմանների, հետևությունների, բազմությունների և դրանց միջև հարաբերությունների վերաբերյալ գիտելիքների ներկայացման մեթոդական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել վերացական տրամաբանական հասկացությունները մատչելի և գործնական ձևով ներկայացնելու մեթոդներին՝ օգտագործելով օրինակներ, խնդիրներ, սխեմաներ, աղյուսակներ և ուսումնական իրավիճակներ։ Կարևոր ուղղություն է ուսանողների տրամաբանական սխալները ճանաչելու և վերլուծելու կարողության զարգացումը, քանի որ ապագա ուսուցիչը պետք է կարողանա ոչ միայն ինքնուրույն ճիշտ դատողություններ կառուցել, այլև հասկանալ սովորողների մտածողության ընթացքում առաջացող դժվարությունների պատճառները։ Ուսուցման մեթոդիկան կարող է ներառել խնդրահարույց ուսուցման, համագործակցային աշխատանքի, ինքնուրույն առաջադրանքների և հետազոտական բնույթի վարժությունների համադրում՝ նպաստելով գիտելիքների ակտիվ յուրացմանը։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել նաև մաթեմատիկական տրամաբանության և տարրական մաթեմատիկայի դասընթացի միջև միջառարկայական կապերի բացահայտումը՝ ցույց տալով, թե տրամաբանական մտածողության տարրերն ինչպես են դրսևորվում թվաբանական խնդիրներում, երկրաչափական նյութում, դասակարգման, համեմատման և ընդհանրացման գործողություններում։ Առանձին ուշադրության առարկա կարող է լինել ապագա ուսուցիչների մեթոդական կարողությունների գնահատումը և ուսուցման արդյունավետության չափանիշների մշակումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մաթեմատիկայի դասավանդման մեթոդիկայի, մանկավարժության և տրամաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել ապագա տարրական դասարանների ուսուցիչների տրամաբանական մտածողությունը և նրանց պատրաստվածությունը երեխաների մաթեմատիկական մտածողության նպատակային ձևավորման համար։

Աշխատությունը նվիրված է ջրային համակարգերի արդյունավետ շահագործման, տեխնիկական սպասարկման և կառավարման հետ կապված առանցքային խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ջրային ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործման և համակարգերի հուսալի գործունեության ապահովման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում ջրային համակարգերը դիտարկվում են որպես փոխկապակցված ինժեներական, տնտեսական և կառավարչական բաղադրիչների ամբողջություն, որի արդյունավետությունը կախված է ջրաղբյուրների, ջրամբարների, ջրանցքների, խողովակաշարերի, պոմպակայանների և այլ ենթակառուցվածքների համաձայնեցված աշխատանքից։ Կարող են քննության առնվել ջրի բաշխման և մատակարարման կազմակերպման, համակարգերում ջրային կորուստների նվազեցման, տեխնիկական վիճակի վերահսկման, վերանորոգման աշխատանքների պլանավորման և շահագործման ծախսերի օպտիմալացման հարցերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ջրային ռեսուրսների պահանջարկի և հասանելի պաշարների միջև հավասարակշռության ապահովումը, հատկապես սեզոնային փոփոխությունների, երաշտային պայմանների կամ սպառման ծավալների տատանումների դեպքում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից կարող է լինել համակարգերի տեխնիկական հուսալիության գնահատումը՝ հնարավոր անսարքությունների, ենթակառուցվածքների մաշվածության և ջրամատակարարման ընդհատումների ռիսկերի նվազեցման նպատակով։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել ջրի հաշվառման, մոնիթորինգի և տեղեկատվական կառավարման մեխանիզմները, որոնք անհրաժեշտ են ջրային հոսքերի վերաբերյալ հավաստի տվյալների ստացման և հիմնավորված կառավարչական որոշումների ընդունման համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կառավարման կազմակերպական կառուցվածքին, շահագործող մարմինների գործառույթների բաշխմանը, ֆինանսական կայունության խնդիրներին և ջրօգտագործողների հետ փոխհարաբերություններին։ Բնապահպանական տեսանկյունից կարևոր է ջրային ռեսուրսների օգտագործումը համադրել էկոհամակարգերի պահպանության և ջրային միջավայրի որակի պաշտպանության հետ՝ կանխելով ռեսուրսների գերշահագործումը և երկարաժամկետ բացասական հետևանքները։ Ժամանակակից կառավարման մոտեցումների շրջանակում նշանակություն կարող են ունենալ ավտոմատացված վերահսկման, տվյալների հավաքագրման և որոշումների աջակցման համակարգերը, որոնք նպաստում են շահագործման արդյունավետության և արձագանքման արագության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ջրային տնտեսության, հիդրոտեխնիկական համակարգերի շահագործման, ռեսուրսների կառավարման և բնապահպանական պլանավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ջրային համակարգերի հուսալի, արդյունավետ և երկարաժամկետ կառավարման հիմնական խնդիրներն ու դրանց լուծման սկզբունքները։