ՀՀ Կոտայքի մարզի գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման կառավարումը և հիմնախնդիրների իրագործման ուղիները

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է հայ բանագիտության ձևավորման և զարգացման ավանդական գիտական մոտեցումների քննությանը և ժամանակակից տեղեկատվական ու հաղորդակցական միջավայրում առաջացած նոր մարտահրավերների բացահայտմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բանահյուսությունը փոփոխվող հասարակական և տեխնոլոգիական պայմաններին զուգընթաց փոխում է իր գոյության, տարածման և փոխանցման ձևերը, ուստի դրա ուսումնասիրության ավանդական մեթոդները անհրաժեշտ է լրացնել նոր մեթոդաբանական գործիքներով։ Աշխատությունը դիտարկում է հայ բանագիտության ավանդույթները՝ դրանց ձևավորման պատմությունը, հիմնական ուսումնասիրության առարկաները, աղբյուրագիտական սկզբունքները և բանահյուսական նյութի հավաքման, գրանցման ու դասակարգման եղանակները։ Դասական բանագիտության շրջանակում կարևոր նշանակություն են ունեցել բանավոր կերպով փոխանցվող հեքիաթների, առասպելների, ավանդազրույցների, երգերի, առածների, ասացվածքների, հանելուկների, ծեսերի և ժողովրդական այլ ստեղծագործությունների հավաքագրումն ու գիտական համակարգումը։ Սակայն թվային հաղորդակցության տարածումը ստեղծել է բանահյուսական ստեղծագործության նոր միջավայր, որտեղ նյութը կարող է առաջանալ, փոփոխվել և տարածվել ոչ միայն բանավոր շփման, այլև սոցիալական ցանցերի, առցանց հարթակների, քննարկումների, բլոգների, տեսանյութերի և հաղորդագրությունների միջոցով։ Հետազոտության առանցքային հասկացություններից է համացանցային բանահյուսությունը, որը կարելի է դիտարկել որպես ժողովրդական ստեղծագործության ժամանակակից դրսևորումների ամբողջություն։ Դրա օրինակներ կարող են լինել ինտերնետային մեմերը, կատակները, անեկդոտները, տարածվող պատմությունները, առցանց լեգենդները, շղթայական հաղորդագրությունները, ժողովրդական մեկնաբանությունները և թվային միջավայրում ձևավորվող այլ կայուն կամ կիսակայուն տեքստեր։ Այդ նյութերի առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք հաճախ չունեն մեկ հաստատուն հեղինակ, արագորեն տարածվում են բազմաթիվ օգտատերերի միջոցով, ենթարկվում են փոփոխությունների և կարող են միաժամանակ գոյություն ունենալ տարբեր տեքստային, պատկերային ու տեսաձայնային տարբերակներով։ Աշխատությունը կարևորում է հենց այս փոփոխականության ուսումնասիրությունը, քանի որ ավանդական բանահյուսության նյութի համեմատ թվային ստեղծագործությունները հաճախ ունեն տարածման շատ ավելի արագ և լայն մեխանիզմներ։ Համացանցային միջավայրը փոխում է նաև հեղինակի և լսարանի հարաբերությունը․ օգտատերը կարող է միաժամանակ լինել նյութի սպառող, վերարտադրող, փոփոխող և նոր տարբերակի ստեղծող։ Այս հանգամանքը մարտահրավեր է առաջացնում բանագիտության դասական հեղինակային և տեքստաբանական մոտեցումների համար և պահանջում է մշակել թվային նյութի գրանցման, պահպանման, տարբերակների համադրման ու տարածման պատմության ուսումնասիրման նոր եղանակներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բանահյուսական նյութի համատեքստի խնդիրը։ Եթե ավանդական բանահյուսական տեքստը հաճախ գրանցվում էր կատարողի, բնակավայրի, ժամանակի և ծիսական կամ սոցիալական միջավայրի մասին տեղեկությունների հետ միասին, ապա առցանց նյութի դեպքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել հրապարակման հարթակը, օգտատերերի փոխազդեցությունը, տարածման ժամանակագրությունը, մեկնաբանությունները, հղումները և նյութի փոփոխության տարբեր փուլերը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն տեքստը, այլև դրա թվային «կյանքը»։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համացանցային բանահյուսության լեզվական առանձնահատկություններին՝ խոսակցական բառապաշարի, ժարգոնի, կրճատումների, նորաբանությունների, հումորի, պատկերային և տեքստային համադրությունների, ինչպես նաև տարբեր լեզուների ու մշակույթների տարրերի փոխներթափանցման դրսևորումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի հայալեզու թվային բովանդակության ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է արտացոլել ժամանակակից հայ հասարակության արժեքները, կարծրատիպերը, հումորային պատկերացումները, հասարակական արձագանքները և առօրյա հաղորդակցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն հիմնավորում է հայ բանագիտության մեթոդաբանական շրջանակի ընդլայնման անհրաժեշտությունը՝ ավանդական բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը համադրելով թվային մշակույթի հետազոտության ժամանակակից մեթոդների հետ։ Համացանցային նյութերի համակարգված հավաքագրումը կարող է նաև կարևոր լինել մշակութային հիշողության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ թվային բովանդակությունը հաճախ արագ փոփոխվում կամ անհետանում է։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բանագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, լեզվաբաններին, մեդիա և թվային մշակույթի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ բանահյուսությունը չի սահմանափակվում միայն ավանդական բանավոր ժառանգությամբ․ այն շարունակում է ստեղծվել և վերարտադրվել նոր հաղորդակցական միջավայրերում, իսկ համացանցը դարձել է ժողովրդական ստեղծագործության կարևոր տարածք։ Այդ պատճառով ժամանակակից հայ բանագիտության համար համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրությունը ոչ միայն նոր թեմատիկ ուղղություն է, այլև անհրաժեշտ պայման՝ ժամանակակից մշակութային գործընթացները լիարժեք փաստագրելու, վերլուծելու և հայ բանահյուսության շարունակական զարգացումն ըմբռնելու համար։

Պատմություն

Աշխատանքը նվիրված է հին և միջնադարյան հայկական ու հունական պատմագրական աղբյուրների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց ձևավորման ընդհանուր սկզբունքները, պատմական իրականության ներկայացման եղանակները, հեղինակների աշխարհայացքային դիրքորոշումները և յուրաքանչյուր պատմագրական ավանդույթին բնորոշ առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում գտնվում է հայկական և հունական պատմագրության փոխհարաբերության խնդիրը, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր քաղաքակրթական միջավայրերում ձևավորված պատմական հիշողության, անցյալի մեկնաբանության և պատմական իրադարձությունների գրանցման մեթոդները։ Ուշադրություն է դարձվում պատմագրական երկերի կառուցվածքին, ժամանակագրական մոտեցումներին, բանավոր ավանդության և գրավոր աղբյուրների օգտագործմանը, առասպելական ու կրոնական պատկերացումների ազդեցությանը, ինչպես նաև քաղաքական և մշակութային իրադարձությունների մեկնաբանման առանձնահատկություններին։ Հին և միջնադարյան պատմագիրների երկերում պատմությունը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների հաջորդական նկարագրություն, այլև որպես հասարակության ինքնության, արժեքների և հավաքական հիշողության ձևավորման կարևոր միջոց։ Այս տեսանկյունից հայկական և հունական աղբյուրների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են հեղինակները ներկայացնում պետության և ժողովրդի ծագումը, պատերազմները, իշխանական տոհմերը, կրոնական փոփոխությունները, օտար ժողովուրդների հետ հարաբերությունները և սեփական մշակութային ինքնության պահպանման խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև աղբյուրների հավաստիության և պատմական արժեքի գնահատումը, քանի որ պատմագիրների տեղեկությունները հաճախ միավորում են փաստական տվյալները, հեղինակային մեկնաբանությունները, բանահյուսական ավանդությունները և ժամանակաշրջանի աշխարհայացքին բնորոշ պատկերացումները։ Հայկական պատմագրության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու ազգային պատմական հիշողության պահպանման, քրիստոնեական աշխարհայացքի ազդեցության և քաղաքական ու մշակութային ինքնության արտահայտման ձևերին, մինչդեռ հունական պատմագրական ավանդույթը ներկայացնում է պատմական քննության, պատճառահետևանքային բացատրության և քաղաքական իրադարձությունների վերլուծության հարուստ փորձառություն։ Միաժամանակ երկու ավանդույթների միջև առկա ընդհանրությունները կարող են դրսևորվել պատմական իրադարձությունների պատճառների բացահայտման ձգտման, անցյալի կարևորագույն դեմքերի և իրադարձությունների առանձնացման, ժամանակագրական շարադրանքի և հասարակության համար պատմության դաստիարակչական նշանակության ընդգծման մեջ։ Առանձնահատկությունները, սակայն, պայմանավորված են յուրաքանչյուր մշակույթի պատմական զարգացման, կրոնական միջավայրի, պետականության փորձի և գրական ավանդույթների տարբերություններով։ Հայկական և հունական աղբյուրների համադրումը հատկապես արժեքավոր է նաև այն պատճառով, որ միևնույն պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ տարբեր ավանդույթներում պահպանված տեղեկությունները կարող են լրացնել միմյանց և նպաստել ավելի ամբողջական պատմական պատկերի վերականգնմանը։ Աշխատանքը, հետևաբար, կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն երկու ժողովուրդների պատմագրական ժառանգության առանձնահատկությունները հասկանալու, այլև հին և միջնադարյան պատմական մտածողության զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները բացահայտելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հայկական և հունական պատմագրությունը դիտարկում է որպես միմյանց հետ համեմատելի, փոխազդող և միաժամանակ ինքնատիպ ավանդույթներ, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու պատմության գրության ձևավորման գործընթացը, պատմական հիշողության կառուցումը և հին ու միջնադարյան հասարակությունների կողմից սեփական անցյալի ընկալման եղանակները։

Ինֆորմատիկա

JavaScript աշխատությունը ծրագրավորման լեզվի ուսումնական և գործնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է JavaScript-ի հիմնական սկզբունքներն ու կիրառությունները՝ սկսած լեզվի սինտաքսից և տվյալների տիպերից մինչև բարդ վեբ հավելվածների կառուցում, այն բացատրում է փոփոխականների, ֆունկցիաների, օբյեկտների, զանգվածների և ցիկլերի օգտագործումը, ինչպես նաև DOM-ի (Document Object Model) հետ աշխատանքը, իրադարձությունների կառավարումը և ասինխրոն ծրագրավորման հիմունքները՝ callbacks, promises և async/await կառուցվածքները, գիրքը նաև անդրադառնում է ժամանակակից վեբ տեխնոլոգիաներին՝ API-ների օգտագործմանը, ֆրեյմվորքներին և ինտերակտիվ ինտերֆեյսների ստեղծմանը, միաժամանակ ներառելով բազմաթիվ գործնական օրինակներ և առաջադրանքներ, որոնք օգնում են զարգացնել վեբ ծրագրավորման հմտությունները և հասկանալ դինամիկ վեբ էջերի աշխատանքի տրամաբանությունը, դարձնելով այն կարևոր աղբյուր սկսնակ և միջին մակարդակի ծրագրավորողների համար։

Այլ առարկաներ

Հեղինակներ Ռ. Վ. Ղազինյանը և Գ. Ռ. Նավոյանը գրքում ներկայացնում են կաթիլային ոռոգման համակարգերի նախագծման ամբողջական շղթան՝ սկսած ջրի աղբյուրի ընտրությունից և ջրի որակի գնահատումից մինչև ցանցի հիդրավլիկական հաշվարկներ, խողովակաշարերի դասավորություն, կաթիչների ընտրություն և համակարգի ավտոմատացման լուծումներ։ Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է ջրի պահանջարկի հաշվարկման մեթոդները բազմամյա մշակաբույսերի համար՝ հաշվի առնելով հողի տեսակը, կլիմայական պայմանները, բույսերի աճի փուլերը և արմատային համակարգի առանձնահատկությունները։ Գրքում մեծ ուշադրություն է դարձվում նաև համակարգի արդյունավետության բարձրացմանը՝ ջրի կորուստների նվազեցում, ճնշման կայունացում, ֆիլտրացիոն համակարգերի ճիշտ ընտրություն և պարարտանյութերի միաժամանակյա ներմուծման (ֆերտիգացիա) տեխնոլոգիաներ։ Ներկայացվում են նաև նախագծման գործնական մոտեցումներ՝ տարբեր ռելիեֆային պայմաններում համակարգերի տեղադրման, շահագործման և տեխնիկական սպասարկման կազմակերպման վերաբերյալ, ինչպես նաև էներգախնայող լուծումներ և ավտոմատ կառավարման համակարգերի կիրառություն։ Աշխատությունը ընդգծում է կաթիլային ոռոգման կարևորությունը ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, բերքատվության բարձրացման և կայուն գյուղատնտեսության զարգացման տեսանկյունից։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական ինժեներների, ագրոնոմների, ուսանողների և ոռոգման համակարգերի նախագծմամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Սոցիոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է հայ գյուղացու ինքնության փոխակերպումների ուսումնասիրությանը արդի միգրացիոն գործընթացների համատեքստում՝ ընդգծելով գյուղական բնակչության սոցիալ-մշակութային վարքագծի փոփոխությունները ներգաղթի և արտագաղթի ազդեցության տակ։ Հեղինակը վերլուծում է միգրացիայի հիմնական պատճառները՝ տնտեսական դժվարություններ, զբաղվածության սահմանափակումներ, կրթական և ենթակառուցվածքային անհավասարություններ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը գյուղական համայնքների սոցիալական կառուցվածքի վրա։ Գրքում դիտարկվում են ինքնության ձևավորման գործընթացները՝ ավանդական գյուղական արժեքների պահպանման և նոր քաղաքային կամ արտերկրյա մշակութային ազդեցությունների փոխազդեցության պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սերնդափոխության խնդրին, սոցիալական կապերի թուլացմանը և գյուղական համայնքների ինքնակազմակերպման նոր ձևերին միգրացիոն պայմաններում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև վերադարձող միգրանտների դերակատարությունը տեղական զարգացման գործընթացներում՝ ընդգծելով նրանց ազդեցությունը տնտեսական և մշակութային փոփոխությունների վրա։ Աշխատությունը կարևոր է սոցիոլոգների, մարդաբանների և միգրացիոն քաղաքականության ոլորտի հետազոտողների համար՝ նպաստելով գյուղական ինքնության և միգրացիայի փոխկապակցվածության ավելի խոր ըմբռնմանը։

Պատմություն

Հին Հունաստան. հետազոտական էսքիզներ աշխատությունը պատմագիտական ուսումնասիրությունների ժողովածու է, որը նվիրված է Հին Հունաստանի քաղաքակրթության տարբեր կողմերի վերլուծությանը՝ քաղաքական կառուցվածքներից և քաղաք-պետությունների (պոլիսների) զարգացման առանձնահատկություններից մինչև փիլիսոփայական, մշակութային և սոցիալական կյանքի հիմնական դրսևորումները, այն անդրադառնում է աթենական ժողովրդավարության ձևավորմանը, սպարտական պետական համակարգին, հունական դիցաբանության ազդեցությանը հասարակական մտածողության վրա, ինչպես նաև դասական շրջանի արվեստի և գրականության զարգացման միտումներին, գիրքը ներկայացնում է տարբեր հետազոտական էսքիզներ, որոնք համադրում են պատմական աղբյուրների քննադատական վերլուծությունը և ժամանակակից գիտական մեկնաբանությունները, միաժամանակ բացահայտելով Հին Հունաստանի ժառանգության ազդեցությունը եվրոպական քաղաքակրթության ձևավորման վրա և նրա շարունակական նշանակությունը համաշխարհային պատմության համատեքստում։